장음표시 사용
731쪽
potuisse. Cur vero λ quia, inquit, praeparaturvoluntas aDomino. Ergo gratia efficacissima qualis hic deficripta est. in hoc Scripturae loco tanquam in funJamento nititur quod probandum assumpseram. Nec observare erit inutile notam Arnaldi, ac Benedictinorum in illud, perseverare velles, hoc est, inquiunt,'s eadem v luntas permaneret, hoc Augustini loco egregie confirmari. Nam manifestum est haec seperioris sententiae verba, S I EADEM
nihil aliud esse, quam si vellet: ut apud Augustinum , si velles ,&, se eadem voluntas permaneret, idem prorsus significare videan
Infinita ex Augustino loca produci possimi, in quibus illud Pro- Verbiorum , praeparatur voluntas a Domi4o, & illud Apostoli, Deus operatur .n nobis velle gratiamessicacissimam significant. Sed
732쪽
sme Anabrica Synvisis. 673 ne longior sim, praecipua tantum indicabo, uti. . in Julianum n. 11. in epistola ad Uitalem 2IT. n. s. l. de gratia dc libero arbitrio cap. I6. quem locum ante r prae sentavii 3c alibi passim. Sic Augustini Discipulus Prosper in Eripistola ad Rufinum cap. s. a uis ambigat, inquit , tunc liberum arbitrium cohortationi vocantis obedire , cum in illo gratia Dei affectum credendi, obediendique generaverit f Alioquin sinceret m neri hominem, noncietiam in ipse novam fleri voluntatem, sicut cris 'tum est: praeparatur VoluntaS a Domino : sicut ait so us , Deus est enim qui operatur in vobis velle:& perficere, pro bona Voluntate. Pro qua bona voluntate , nisi quam in i is operatus est Deus s ut quod donavcrat velis , donaret se facerest Locum Fulgentii apertissimum in libro de gratia Christi cap. M. quia longiorem , praetermitto. Legi po-
733쪽
test Canon quartus Conc. Mausicani in eamdem sententiam. Quae cum ita sint, adversus
Abbatem sic argumentari possi1-mus. Ex Augustini sententia , perseverares si velles, gratia sufficiens necessario concludi non
potest, si ista vox, si velles, in
qua una Abbas nititur, semper apud Augustinum voluntatis a Deo praeparatae & effectae Comditionem tacitam includit : si
praeterea Voluntas a Deo praeparata & effecta gratiam apud eumdem significat essicacissima atqui ea vox, si velles, apud A .gustinum voluntatis a Deo praeparatae & effectae conditionem l citam semper includit; voluntas quoque a Domino praeparata, vel effecta gratiam apud eumdem significat emcacissimam: ergo ex Augustini sententia, persieverares
A veiles, necessario concludi non potest gratia ulla sufficiens. Cetata & manifesta est prima propo-
734쪽
fiso. Membrum assumptionis utrumque certis apertis A gustini testimoniis confirmavimus. Est igitur necessaria comclusio.
Iam vero si ex Augustini di to concludi non potest gratia Molinae sessiciens, quam Auguctinus saepe rejecit; si ne Tho- mistica quidem: quaero potueri ne Arnaldus, ac deinde Ben dictini vim sententiae objectae commodius,& ad Augustini prim
cipia accommodatius eXprimere, quam his verbis, perseverares si eadem voluntas permaneret ρQuae
quidem verba ab Abbate gravi stylo confodiuntur, Augustinus tamen ipse postea usurpavit, cum res eadem, hoc est, Petri perseverantia ageretur. .suis Uu
rat, inquit, fidem Petri permam suram, si eadem voluntas permaneret ' Quod idem est, ac quisi orat Petrum in fide perseveri turum esse,si vetare'
735쪽
Defensio Amaldina, Abbas opponit duo: primum ,
plicatur, ut ab Arhaldo explica- 4tus est, in tautologiam puerilem 4 incidere. Alterum , ut justo de- d
ficienti dicitur , perseveraret si l
eadem voluntas permaneret: ita
infideli, qui de Evangelio nihil
dici posse concedit, negat dici l
in qua plurimum irisistit Abbas,
levissima est, tyronemque vix l
ordiar, quis vel tyro nesciat tam tologiam in propositione nullam esse, cum propositionis terminirem eamdem exprimentes dio tinctas ideas, notionesque se
jiciunt: vel quod idem est, cum
audiit, similiter dici posse s cre-
736쪽
attributum ideam explicatiorem exprimit , quam subjectum propositionis : uno Verbo cum ab idea generali & confusa ducimur ad distinctam 3 Quamobrem nulla est tautologia, cum dicimus: Homo est animal rationis particeps.
Triangulus tribus lineis, totidemque angulis continetur. Et, persevcrare estis eade- voluntate , proposita manere.Nulla est ergo tautolo
gia cum dicimus: perseverares si
in eadem usi untate maneres et Vel
cum Augustinus: ait Mem Petri permansuram essest eadem volum
positionis pars , A in eadem ve
luntate maneres continet ideam uberiorem. dc explicatiorem ; ac
praeterea propriam defectionis causam insinuat, quae est volu tatis mutatio. Si enim justus perseverat quoniam in eadem
Voluntate manet , cadit igitur quia primam Voluntatem mutat, eamque libere deserit, cum ne-
737쪽
cessaria esse non possit voluntatis bonae, vel malae mutatio. .
Venio jam ad alteram difficul ratem , si tamen difficultas appeti l lari debet. Nam quae est proportio inter duas propositiones istas et i
Tu qui se Fidem se I itiam dia l
vinitus acceperus , perseverassi si in eadem voluntate per es ei s l, Et, Tu qui Evangelium nunquam audisi, ac semper ignorasti, cr dii E, F credendi motantatem h quod ulla in re cum altera com-- parari possit3 Prima sana est de Isgitimam reprehensionem contu net, qua recte utimur, cum quis pristinam boni voluntatem mmtavit 'hi contrariam. Secunda
nihil habet sani, cum de re promesse in alterutram partem Volumlatis actio.
In eo igitur consistit vitium comparationis, quod vox, sive se ineptissime dicatur, cum nubias is p Est ne in una quidquam , sus incognita nulla sit, nec possit
738쪽
his potest esse voluntatis motus in alterutram partem : ut in e emplo proposito, qui nulla sua culpa de Evangelio nihil audiit, is nullomodo potest Evangelio incognito vel credere velle, vel credere proprie nolle. Ridicule igitur diceretim, crederes si velles, aut credendi voluntatem haberes. Contra cum quis Evangelium audiit sciensque ac volens co tempsit; non absurde dicimus, crederes s velles. Nec propterea necesse est, nihil ut ei defuisse credamus, quo fidem amplecteretur. Satis est eum propria culpa auxiliis ad credendum neceLsariis carere. Quae causa non ac cipiendae gratiae sic occurrit inlapsis omnibus, ut si peccata singulorum , eademque liberrime admissa spectantur, magis mirandum sit cur gratiae divinae bene ficia pluribus nihilominus co
ferantur, quam cur negentur aliis. Similiter justo propria culp
739쪽
εSo Defensio Amaldina, deficienti recte dicitur, persev rassesse volu ses : vel ut se ipse
Augustinus capite octavo inte pretatur , si in eadem voluntate
se in Use: Quia sive gratiam Thomistice sufficientem habuiL
sive eadem caruisse ponitur: certum semper in eum, antequam penitus deficeret, ac pruinam omnino voluntatem abjiceret, admisisse aliquid liberrime, quo factum deindo sit, ut vel gratia privaretur propaer V
luntatium obicem, vel ut accedita , propter cupiditatem negligenti culpisque voluntariis au tam , fieret inutilis. Sic patet eorum qui de Evangelio nihil audierunt justiorem excusationena videri, quam justorum munime perseverantium 3, cum istis propria voluntate & culpa cade
tibiis dici possit perseverassetisse in eadem voluntate permanassetis, Dam propria culpa se libere ab Quis r non item infidelibus qui
740쪽
sDe Analytica Ρno s. 68ide Evangelio nihil audierunt,
Perspicuum denique est, quam infirma sint duo argumenta, quae ab Abbate proferuntur. Ex his omnibus quae hactenus disputata sunt, verissimum esse
intelligitur id quod Arnaldus docet : Augustinum ad solvendam quaestionem sibi propositiam, gratiae sitfficientis subsidium non adhibuisse. Unica enim est in toto libro sententia, perseveraressi velles , in qua Augustinus, ut Abbati visum est, gratiam sufficientem insinuasse videatur. Nullam vero gratiam sufficientem , ne Thomisticam quidem , hinc extundi posse confeci. Augustianus ergo ad solvendam quaesti nem,gratiae sufficientis subsidium non adhibuit. Quod ut apertius, manifestiusque sit, & quaestionis & responsionis Augustinianae totam rationem subjicio. Argumentum , sive quaestio,