장음표시 사용
761쪽
Mationem ullam habituros, quod δε- num perseverantiae non a ceperintis quiasilicet non sunt ab illa cons is persione discreti, quam constat
is esse damnatam, euntibus omniuis bus ex uno in condemnationem. is Discernuntur audem non meriti
- tis suis, sed per gratiam Medi
toris. Igitur Augustinus PERs VERANTIAM IDEO NEGARI Gaam asserit, QUIA NON SuNT ORDINATI AD VITAM AETERNAM, NEC AB ILLA MASSA SEPARATI concedi
vero aliis, quoniam ab eademsunt
massa divina praedestinatione I creti. Ex quo Augustini principio
nationem gratuitam ; statimque addit & illud: sic in eodem libro de Correptione se Gratia , cap. XI. adjutorium illud gratiae, quo perseverantia constat, ob peccatum originale subtrahi hisis verbis asserit: nunc autem quibus deest tale adjutorium, jam po peccati est: quibus autem d .
762쪽
tur , secundum; gratiam datur, non secundum debitum. Haec ille qui cum Arnaldo plane com, sentit. Nam propositio Petavi na : Augusti sperseverantiam ideo negari quibusdam asserit, quia um snt ordinati ad vitam aeternam, nec ab illa massa separati ; concedi vero aliis quoniam βιnt ab eadem massisa divina praedestination cre- iti : & Arnaldina it quod autem tem
severantiam a Deo non accipiant,
inde promenire contendit Augustunus, quia non sunt ab ilia perdiationis masa, quae facta sper A dam , divina gratiae largitate discreti: idem omnino significant. Eamdem quoque propositio nem reperias apud Franciscum
Macedo in libro de duplici adjutorio sine quo & quo : a ejus a P gae ipseri, inquit, quia non perseveruraui, cauom non perseverandi ha u masia , ea: non urat di
creti, se possunt dicere non accea Deo , quia sunt relicti in i
763쪽
o Defensio Amaldina,m a perditionis. Non dubito quin duorum Doctissimorum judicia unius Abbatis indoctissimi sententiae praeferantur. Ex his patet novam haeresim non contineri in duabus primis propositionibus, quas & veras & Catholicas & Augustinianas esse probavi. Necesse est ergo, Ut te-ruo novae haeresis virus ab Abbate deprehensum in tertia contine
Tertia haec propositio est: de quod desis adjutorium fine quo in bono permanere non possunt, in aeηam peccati esse contendit. Amaldus hoc loco , si credia
mus Abbati, totum novae haeresis virus esidit, ac paucis verbis propositiones Iansentanas omnes expressit. Ego vero, si hoc verum aest, consequens esse, ut apud A
omnes totum novae haeresis virus Contineatur, certis argumentis conficio.
764쪽
. - Ut ab Adgustino exordiar , nota est ejus sententia; quam saepe exhibui Nunc autem quibus a Lue codides Dis adjutorium, jam poena peccati est. Quae Augustini propositio nihil differt ab Arnaldina, nisi quod in ista legatur : sine quo
in bono permanere nonpossumus: in illa; tale. Vox, tale, hic necessarib referenda est ad id quodpra cessit. Exhibeamus igitur ea quae praecedunt. Cum Augustinus di- xisset datam esse primo homini bonam voluntatem, o adjutorium Me quo in ea non posset permanere si uellet; statim subjicit autem hoc adjutorium vel Angelo, vel homini P cum primum facti hunt, δε- 'fuisse s quoniam non talis natura facta erat, ut sine divino adjutorio
posset manere si vesici, non utique .sea culpa cecidissent: adjutorium quippe dius ei QS Ο PEM
Nunc autem quibus deest tale as
765쪽
Constat ex tota serie & connexione orationis tale adjutorium esse id ipsum, cujus .ante & prOxime facta est mentio. Adjutorium , cujus antea, mentionem
secit Augustinus, est illud ipsum quod Adamo de Angelis conces sum est : adjutorium sine quo non poterant permanere in bona Voluntate, ut hic & passim is Augustino describitur: adjutorium , cujus proprius caracter est, ut sine eo nihil possit voluntas,& cum eo plenissime possit. Nee a quemquam adeo stupidum est arbitror, qui superiorem AuguL atini locum legens non statim sei tiat vocem, rati, ad illud arii torium ne quo permanere non poterant , quod proxime antecessit, omnino pertinere, neque ad aliud referri posse. Quoniam e go , tale, id aperte significat, neque aliud significare potest, pos sumus integra sentcntia Augus tinianam talis adiuiprii desiniti
766쪽
. sse Analytica Syno s. 7o7 Demi, quae proxime antecedit, substituere : nunc autem quibus .ines tale adjutorium, id est, sine quo in bona voluntate permanere 'non possunt; iam poena peccati est. Tota propositio est Augustini. Assionet bonus Abbas Augustimanam hanc inter & Arnaldinam, si possit, vel levissimum dis
Crimen : aut confiteatur totum novae haeresis virus tam in Augus tiniana, quam in Amaldina contineri. Idem conficitur ex verbis proxime consequentibus : nunc autem quibus deest tale adjutorium , jam pinna peccati est: quibus autem datur, secundum gratiam datur, ηon secundum debitum , se tanto amplius datur per Iesum Christum Dominum noWrum , qui s id dare Deo placuit, ut non sium ad
SINE QUO PER.M AN BRE, NON P OSSU Muβ , etiamsi velimus ; verum etiam: tantum ac tulest ut vesimas. Vox, amplius, N
767쪽
caetera quae sequuntur, designant auxilium quo, hoc est, auxilium non modb potestatem plenissimam conferens, ut primum quod Adamo concessiim est & Ang lis , verum etiam & voluntatem A actionem : ergo tale adjut rium, cujus paulo ante facta erat 'mentio, designat auxilium Me
dam ob peccatum negari ait ;quibus vero datur, tanto amplius dari, ut non solum habeant id 'sine quo non possint, etiam si v lint ; verum etiam id quo velint. Arnaldus ergo veram Augustini sententiam expressit, nec dam inari potest, quin damnetur simul is cujus doctrinam se sequi& servare Romana profitetur . Ecclesia.
Ex his omnibus duo conci dimus : primum ; Abbatem, si
quis in homine pexsonato pudor, erubescere debere , qui in eadem l
768쪽
sive Analyt ca nopsis. 7o9 Ecclesia vivens sub Arnaldi nomia De Augustinum non dubitaverit
votius novae haeresis reum facere:
alterum, quod jam a pluribus nimadversum est, novarum opinionum sectatores totis dudum viribus moliri & movere omnia, ut auctoritatem Augustini sibi mo- . testissimam imminuant, atque etiam, si possint, penitus exterminent. Primb Doctorem Ecclesiae Romanae praecipuum libris editis infamarunt, eique Varias imp suerunt haereses, quarum Catalogus extat aliqua ex parte in N risianis Augustini vindiciis. Solide postea confutati & auctoritate Ecclesiastica repressi novas
iam & occultas artes meditantur.
Doctrinam Augustini, non in A gustino ipso, neque enim hoc tu
tum est, sed quotidie lacessi intin discipulis' Magistri fidos inte
pretes velut Jansentanos insecta tur ; omnibus convitiis nacerant
769쪽
prodeunt nisi. larvati, tutos se arbitrantur ab infamia publica, quae tamen ipsa larvam plerumque detrahit, & auctores denudatos h minum ludibrio exponit. Quod magis miror, personatus Abbas
se in ipso libri limine Augustinianum esse profitetur & Augustini discipulum. Sed Augustinianam
personam parum sita convenientem deponat quaeso, M abjiciat, stib qua non minus coangustatur, RU- quam olim David, R cum arma . δ' Saluis bellica indutus est it multo
que potiori jure dicere potest,
Venio jam ad Thomitas, qui nihil in ea re ab Amaldo disse xium aut si quid dissentiunt,
tota in Verbis, non inae est dis
Auxilium με apra Adamus MAngeli in bono permanere. non poterant , plenissime sussiciens . tuit : potestatemque homini. M
770쪽
hoc est, omnia ad agendum ne cessaria complectentem i, ut pluribus jam dex Augustino confeci,
de Amaldus in Malisi cum A gustino sensit. Hoc gratiae suta
Cientis, potestatisve genus e statu nostro tam Thomiliae omnes , quam Arnaldus, rejiciunt, nec
magis iste, quam illi: quod si Jon
sentanum est, par ergo & Arnaldi& Thomistarum crimen. Totum discrimen, quod inter eoi inte cedit insola voce est, non in re. NamThomistae admittunt nomen
gratiae sufficientis & agendi po
testatem conferentis, quae tamen
talis sit, ut omnia ad agendum - necessaria complectatur. Gratiam hanc & Arnaldus Jc omnes agnos eunt. De solo nomine est, Vel potius fuit, ut nos ante explicui mus, aliqua dissensio ; quae idcirco nullam haeresim habet, cum haeresis in re de sententia sit, non in vocabulis, vel in sono.