장음표시 사용
771쪽
Vii Defensio Amal na, naidinus, quem Sophistae nostri ι ηjam solent rodere , extar apud Augustinum tum in colloco, quem paulo ante explicui: turri in aliis : ut cum de auxilio sine quo disputansb tantam hominum infirmitatem esse ait, ut si Deus auxilium ne quo solum tribueret, ' . nec velle operaretur, Voluntas succumberet, se ideo perseverare lnon possent, utique illa potestate plenissima, quae quicquid neceL 1arium est complectitur.. Eamdem quoque locutionem lusurpavit Francistus Macedo in libro , qui inscribitur ν mens Amgustini de duplici adjutorio sae quo se quo p. 6. Nam rationem reddens , cur jam necessarium sit auxilium quo ad perseverandum: Nec enim posset, inquit, haec natura humanas bi relictu cum solo auxilio sine quo undique labans orfatiscens perseverare.
772쪽
De Arnatui propostione quinta.
A Rnsdus in quaestione Synopsis Analyticae quinta Augustinianam de gratia primi '
Hominis de nostra sententiam proponit : nec alia fere verba adhibet, quam quae ab Augustuno ipso usurpantur. Locum integrum si abjicio ut innocentia rei facilius agnoscatur, & accusatoris iniquitaS. Primo homini & Angelis adj torium a Deo datum esse reson- det Aurastinus, non quo persev rarent, sed tantummodo sine quo μperseverare non possent. Perseus Grare autem & non perseverare in Meorum libero relictum est arbitrio. Gratiam datam esse, qua habe-
rent justitiam si vellent, sed quam
Deus in eorum libero reliquit a bitrio. Iam vero Sanctis non tam μ
rum tale adjutorium dati sine quo μ
773쪽
is perseverantps esse non possint , sed ut per hoc non nis1 perso is rantes sint. Τalem gratiam dariai non tantum ut habeant justitiamo si velint, sed etiam ut velinta; idis est, talem gratiam dari, non quaei, ex eorum libero dependeat arbitrio,
i, sed quae eorum liberum sbi. subiaciat arbitrium.
Ea sola quae literis italicis deccripsi, reprehendit Abbas. Guoniam, inquit , tanti scitis lurum , in quo continetur haec proposito, jam mirandum minime es, . cur tot artibus gratiam scientem, quam A gustiinas infla ησυ a-: Movit, o instaveritis. Tam val felix, vel infelix est Abbas, ut quo Arna dum contagere conatur, eodem semper stylo confodiat &Thomistas omnes& Augustinum ipsum, hoc est ,
' ut ipse ait Patrum omnium ma
ximum se praestantio mum , cujus etiam h sudiosissimum se esse disia pusim in primo libelli sui limine
774쪽
snue Analytica Ρηρ is. 7is profitetur. Nego hactenus extu. resse discipulum vel feliciorem, si , ut plures existimant, Magistri doctrinam velut haereticam sub Arnaldi nomine insectari constituit: vcΙ infeliciorem, si nolens ac nesciens insectatus est. Nam ab eo sub alieno nomine Augustinum peti constat. Quod ut facilius dijudicet lector, singulas Augustini de Arnaldi propositioncs in columnis sibi mutuo reL pondentibus subjiciam.
libro de Correptione DnοUAnalytiem& Gratia. 6udem Libri. N. 34. Primo itaque Homini, quem n. 27. 32. A 3 conjungit cum Angelis, datum est adjutorium perseverantiε , non quo feretur perseveraret , sed sine quo per liberum . arbitrium perseverare non posset. N. 37. ut perseve re vel non persem rare in ejus relinque-PEmo homini Se gelis adjutorium
datum est, non quo perseverarent , sed tantum modo sine quo perseverare non possent. Perseverare autem vel non perseverare in eorum li-
775쪽
bero relictum est retur arbitrio,talis τί arbitrio. res habebat ejus motantas &c. viden. 31.& 2. N. 3I. Prima gratia,
Gratia data est, qua haberent justitiam s vellent, sed quam Deus sn eo rum libero reliquit arbitrio. Jam vero Sanctis
qua data est primo Adam , est ut homo habeat justitiam si velit.
tia , quam reliquit in ejus libero arbitrio. N. 3 . Nuns vero Sanctis inRegnum Dei jutorium datur, si- pradestinatis non tale ne quo perseveran- adjutorium perseverates esse non possint, tia datur, s d tale ut sed ut per hoc non eis perseverantia ipsa nisi perseverantes donetur: non solum ut sint. sine isto dono perseverantes esse non possint, et esu. a etiam ut peν hos donum non nisi perseversntessint. Talis gratia datur, N. 3I. Prima gratia non tantum ut hλ- est qua fit, ut homo
beant justitiam si habeatjustitiam si υι-
Iit : fecunda ergo plus potest, qua etiam fit ut velit. N. 38. Subvem tum est igitur infirmitati voluntatis humana , ut divina gratia indeclinabiliter o insuperabiliter ageretur.
Fortissimo quippe dimisit atque permisitfacere quod mellet, infirmis servavit, uti odo- .nante insictissime quod bonum est vellent, O hoc deserere insictissime nollent. velint. Id est talis
gratia non quae ex eorum libero dependeat arbitrio , sed quae illorum libe-- rum sibi sibjiciat arbitrium.
776쪽
Hoc propterea parallelum ris . . titui, ut appareat convenientia pxopositionum Arnaldinaru cum
Augustinianis. Quod Augustinus
in statu integritatis & innocentia idem Arnaldus admittit. Eodem
quoque modo gratiam status nostri propriam ambo definiunt: neci . plus ei tribuit Arnaldus , quam ab Augustino tributum est. Augustinianum gratiae duplucis genus olim Semipelagianis, quod hic dissimulare non debeo, vehementer displicuit ; qui, Milarius testatur , R molese fere- a In in bant ita dividi gratiam, quae mel μή ra F, tunc primo homini data est, vel
nunc omnibus datur, b ut ille acta re b T
ceperit perseverantiam, non qua H
fieret ut perseveraret ,- sed sine G e m. O qua per liberum arbitrium perse- re GVerare non posset : nunc Vero
Sanctis in Regnum per gratiam: praedestinatis non tale adjutortu reperseverantiae detur , sed tale ut o eis perseverantia ipsa. donetur 3
777쪽
Defensio Amasina , non splum ut sine isto dono per
is seu antes esse non possint, V rum etiam ut per hoc donum non ψ nisi perseverantes sint. His verbii sene titutis tuae , ait Hilarius, ita moventur , ut dicant desperati 'nem quamdam hominibus exhiberi. Si enim, aiunt, ita Adam ad- l
jutui est, Vtes flare posset in j Atia, ct a justitia declinare ; es nunc
ita Sancti juvantur ut declinare non
Issint, si quidem eam acceperunt mundi perseverantiam, ut aliud. velle non possint, inutilis plane est
Nec minus Aniijansentanis noctris hodie displicet, hoc est, iis
omnibus qui gratiam sufficien- tem ab essicaci distingunt eventu,
non natura , voluntatis humanaeis nutu & arbitrio, non motione M . decreto Dei : nec plus homini , lapso concedi patiuntur, quam ise Augustinus integro concessit , IAngelis. Nam duplicis auxilii, ut est a nobis ante explicatum,
778쪽
sce Analytica Synobis. Πό distinctione semel admissa cum
opinionem Molinianam prost ' gati, funditusque everti sentiant, COS Omnes a quibus admittitur, non secus ac hostes generis limmani persequuntur δί in libris ditis & in Thesibus. Discrimen duplicis gratiae Lutherum & Cativinum invexisse clamant, quo rum impuris fontibus Jansenius deinde hauserit & expresserit, ut ex Jansenio quotquot postea veterem Augustini δί Patrum doctrinam sequi, quam noVorum Theologorum maluerunt; idque stultis persuadere conantur. A diendus est auctor I hesis Partia siensis, 26. Feb. 1692. quam in tres columnas divisit, Augustiunum vero & haereticos in extremis, Catholicos in media loc vix. a In prima de statu innocen- a In --
tiae sub titulo, Haeretici, haec ha- zaisiit.bet. Caλinus o Lutherus , caete- pag. Irique exinde novatores circa innocentiae flatum in eo errarunt, quod
779쪽
ν 6 nesen D Arnaldina, verba Augustini, adjutorium qistos adjutorium sine quo non, sissent interpretati, ut adjutorium sine quo non, quod volunt esse ratiam similem illi, quam Schola risus
cientem vocant, Adamo uni datam fuisse contendant: adjutorium vero quo esse gratiam sicacem , quam Adamum non habuisse aiunt ad bonae operandum. Stephanum D chaprus & caeteros mitto, qui eodem modo loquuntur. Sed inanes hominum conatus. merito contemnunt docti. Taceo
de antiquioribus Theologis qui discrimen Augustinianu duplicis
gratiae comprobarunt & iisdem quae nos ante plurima produximus , Augustini testimoniis com firmarunt. Taceo de Duacensi bus in censura ad assertion. 22. &de Lovaniensibus in censura ibidem & in justificatione censurae.
cap. XI, p. 2I3. Recentiores aliuquot proferam , ut Cardinalem l risium, Puri l. iρ hist. Pelag.
780쪽
icap. 23. hic Liber de Corrept. Gratia, inquit, parvus mole es, sed doctrina maximus, totus msi teriis refertus, universim divinae gratiae oeconomiam oculis subicit, ut Iure merito aureus a docti is nuncupetur. Docet in eo sapientisi mus Anti Mes non esse electionem isti, sed Musi. . . diversam esse omitam hominis innocentis o repar tis esse illam adjutorium quo sis, ut possi s bene agere si volumus i hanc vero reapse facere, ut vel mus. Unde una es adjutorium sineo quo nons altera, adjutorium quo. IM enim humana voluntas i d .clinabiliter, insuperabiliteragitur. Ego quidem hunc librum soleo appellare clavem, qua ad universm i Augrestini de divina gratia o libero arbitrio doctrinam aditus aperitur. 'em sane Librum S. Pro per me rito divinae auctoritatis in Epis tola ad Augustinum nuncupavit.: - Cardinalis Brancatus de Laurea opusculo tertio de gratia cap.