장음표시 사용
781쪽
tionem explicat itidem verbis ac Augustinus, nostramque negat primae jam esse similem. Quod postremum repetit cap. 8. Testium quod docuit Augustinus, es quod Iralia, quae pro flatu naturae lapsa es necessaria homini ad bona opera facienda , non est sicut riga quae data fuit Adamo in statu innocentiae , dicta sine qua non , si diu libero arbitrio illius, ut ea uteretur si vellet, or quando vellet; sedes potentior illa, qua facit f. cere opera quona , non trahenda a liabero. arbitrio, sed trahens illud diaticiendo res dicitur gratia qua. lioquin, inquit, non satisprovisum esset nasura lapsae, ut bene actu op
raretur. Si enim Adam Sanctus,
innocens inne pastionibus, se tot dia
tia sine qua non, ulus nox es: quid faceret homo lapsus, debilis, tot d fectibus ignorantia se concupisiemtiarum circumdat ut 'hanc ergogr
782쪽
sum docuit Augustinus necessariam ad bene operandum actu. Quam Augustini doctrinam a Summis Pontificibus approbatam esse postea docet. S. Romani Pont res se collaudarunt se acceptarunt pro tota Ecclesia Augustini docis nam de gratia explicite. Sed inter
praecipuaprincipia Augustini degrae ita hoc est unum , scilicet de gratia qua, seu de auxilio gratia quo, o tia nempe quae facit facere; se aiis non est pro natura lapsa illa quam habuit Adam innocem, id si sine
qua: quia cum hac tantum natura lapsa non operaretur bona opera
Ergo hancgratiam sub nomine qua, seu auxilio quo implicite arar harunt Romani Ponti ces. Ante istos de post decretum Imnocetianum deAugustiniano statuum discrimine latissime disputavit Franciscus Macedo an. in libro qui inscribitur : mens Asi-gustini de duplici adjutorio sine quo& quo. Utriusque auxilii diis
783쪽
rentiam, ut ante est a nobi se .
plicata, non modb, auctoritate libri de Correptione & Gratia, Verum etiam clarissimis reliquo-rRm fere omnium Augustini librorum adversus Pelagianos teotimoniis constituit:ut perpetuam&constantem sanctissimi Doctoris sententiam fuisse appareat , non fortuitam opinionem aliquam, quam subita potius M. improvisa dissicultas peparerit , quam necessaria principiorum
connexio. a Tom. r. His accedat Petavius, ' qui,
,. ,. o Aduplexillud gratiae genus ab Au
gustino positum esse docet, &idcirco in statu naturae lapsae praedestinationem gratuitam eum admisisse concludit. Ex quibus Augustini verbis in libro de Correptione & Gratia cap. D. liques hoc inter Adamum in beato illo δε- pytem flatu, se ejus poseros i teresse, quod adperseverantiam δε- et, quod cum neutri sine gratia:
784쪽
perseverare possent, taru homini primo gratia data est, compei
severare possis vellet, sine qua
nsin posset: autem vellet, nulla ei gratia concessa est; quia per ob rum arbitrium id poterat, quod i ingrum se nullo vitio ribilitatam n cepe rat. At illud quodper Christi merita tribuitur donum, non flum
at posse si velint: sied etiam velle quo psissent; se est tale ut eo dato
nonnisi perseverantes sint..' Fromondus in primam ad Tumotheum cap. 2. . concedit d
sufficieηtem; per quam salvari pes
fisi vellet, utendo illa es reddendo illam efficacem per liberi arbitrii
flexum se determinationem. LO ge aliter statuit de statu nocti o. Multi Patres Graeci ante August
venis , cum nondum correxisset
suum errorem, quod fidem habea--us a nobis, subintelligunt conditionem, Deum velle omnes βίου
785쪽
D6 Defensio Arnaldina, fleri , si ipsi velint. Sed Augu ino
psea vidit hoc repet re caciae quae dat velle. Unde frustra diciatur , vult si homines vellent, cum hoc 'sum velle Deus debeat dare. Addit oc illud: frustra Deum orari, si quicquid neeessarium est ad salutem omnes habeant. Dedinique gratiam per se jam essic cem este, & praedestinationem gratuitam in suis passim commentariis docet.
Florentius do Coeq Tract. Σ. cap. 7. ex Augustino scribit primum amoris actum Deum in iis Adomo per gratiam Ocacem, noutantum dando potestatem eum etiaciendi, sed eumdem in voluntate se cum voluntate eliciendo. δε-quentes a Iussup maturales spem severantiam in bono Deus dedit miniper auxilium maere sussciens,
quo posset homo bene uti s vellet,
yon quo eret ut vellet. Et in hoc
consistit famesum S. Audistini aes
crimen adjutorii Ada ab adjutoriu
786쪽
sse Analytica Syno s. 727 hominis lapsi. Et postea. Dicendum ergo juxta hanc Augustini do trinam quod gratia hominisia indeclinabiliter ωoluntatem δε- eerminet , dans ipsem agere, ipsum velles a tamen ejusdem libertate.
Gratia vero hominis sani voluntatem non determinabat ad actum , sed determinatio relinquebatur libero voluntatis arbitrio: nec dabat ipsum agere , sed filum posse agere.
In fine sect. xm. ratione hujus A gustinianae doctrinae notatum velim, nimium assectum erga praedetermia natioηem e sicam, etiam viros in Augustino alias maxime versatos sejusdem sequaces eo deflexisse, ut famos2m allatum ex Augustino discrimen perites, rem mul evertem res omnem gratiae medicinalis aec nomiam. Denique Tract. I'. cap.
q. sect. 3. & 8. quod ex duplicis
auxilii dis crimine consequens est, Angelorum & hominis innocentis praedestinationem fuishex meritis: sect. p. Vero nostram
787쪽
D8 Defenso Amaldina, omnino gratuitam esse docet. Thomassinus L. f. de Deo , Deique proprietatibus , cap. 2. n. 2. gratia siu modi se Angelis primum conditis se Adamo utim ollata es, non qua ad bonum i declinabiliter agerentur ue sed qua η jutipossent, puellent, in accepto j itia scerseverare. Illo adjutorio gratiae, quo non flebat ut vellent
sed ut possent velle in justitia pes
everare: hoc inquam adjutorio Amgeli aliqui injustitia perseverarunt, alii eos prato non perseverarunt. Ex eo porro id es Pitur,utAngelom, hominumque in primaevo illo flatu praedestinatio non gratiae esset,sed meritorum s non misericordiae , sed verum; non ab oluta , sed se sems ex voluntatis creatae libertate ve
satisi jam vero hominibus in Mdamo lapsis, ut postea scribit n. Io. auxilium datum est, non sciam sine quo non possent, sed etiam quo Δυictist me feret, ut vellentes ad justitiam regredi O in ea
788쪽
que ad finem perseverare. Ex qua consequens est, ut ille pluribus probat, gratuita lapsorum praedestinatio. Joannes Baptista du Haniel in Theologia Parisiis edita an .
169I. Camdem sententiam sequiuetur. R L. I'. de Providentia Dei, differt. 1. de Praedestin. cap. 3. concl. I. Angeli, inquit, o primi homines summam habuerunt bc-
ne agendi se injustitiaperseveraη- di facilitatem : unde compultib umfuit eos suae potestati permittere. Nunc hominibus magna es ad δε- Iciendum propensio ,summa in bene agendo discultas . Hoc igiatur es disicriminis inier Adamum se qui posteros , quod cum neutri e gratia perseverare potuerint, primo data fuerit gratia, qua flem
severare ρosses vellet, se e qua
non posset : at post lapsim data est gratia, qua invictiss. me vult persc-verare. Dixerat ante , naturam
gram ct sauciam sebi jam permitti
789쪽
Defensio Arnaldina, non pesse, ut Adam, vel Angelus sibi olim perarissus est, quin praeceps in certum iret exitium. De nique in eodem libro, differt. 3. de Reprobat. cap. I. concl. Ι-ose umfuit ex Augustino, inquit, Angelos omnes eodemprorsus assetorio donatos fuisse, ut persevero renis vellent , non quos eret ut invictisme vellent: aequalia adeo ex parte Dei Angelis se primis hominibus data esse auxilia, ex aequo Ois nes ad glomum desinatos vellent, ct ad poenam ,s nollent in accepta permanere justiaApud alioah ologos quam plurimos & in publicis Thesibus dominam eamde. passim repritas; quae omnia mitto , cum ad reprimendam nostrorum Antijansentanorum temeri- satem & audaciam superiora plusquam sufficiant. Ad Abbatem redeo. Contendit ille propositione A naidina : jam vero Sanctis talis gratia datur, non quae G cθ
790쪽
s Ce Analytica Ρηysii. 73irum libero dependeat arbitrio , sed qua illorum sibi siubjiciat arbitrium:
gratiam sufficientem excludi proculdubio quia gratiam San 'tis perseverantibus , sive quod idem est, praede stinatis non aliam propositio videtur concedere quam efficacissimam: atqui Augustinus ejusdem est particeps sceleris. Neque enim propositio 'Arnaldina latius patet, quam A
gustiniana haec : nunc vero Sara
tis in Regnum Dei per gratiam Dea praedewnatis non tale adjutorium sine quo non quale Adamo concestum est & Angelis) perseveramitiae datur, sted quo ut eis persevera iis ina donetur, non Iolum ut sise isto dono perseverantes esse nou possint, verum etiam ut per hoc δε- 'num non nisi per everantes sint.
praedestinatis: Arnaldus similiter de sanctis perseverantibus, hoc est de solis praedestinatis, ut eju, Verba, quae mala fraude sinc