장음표시 사용
61쪽
pter plura pastionis mysteria in e
occubui et Sol facta es caligo tenebrosa, ct apparuit clibanus fumans, o lampas ignis transi ensister diuisiones Pan nempe ut absumeret sacri ficium Abrahami. Quis autem sit iste focus, fit nuS, aut caminus, facile intelligetur ex Euange listarum historia, ritu urbis Hierusalem. In in 'feriore enim ciuitate spectare licet Christum Do minum, in domo Pilati flagris saeuis sim percus sum, spinis coronatum baiulantem sibi Crucem, omnesHierosolymae,quas perlustrauit,vias largis simo sui sanguinis imbre conspergentem. Quo Vel ipsa frigidi sirna mortalium pectora inflammari; immo verb ipsa mortua, densissimis tenebris, umbra mortis sepulta Hierosolymitanorum corda in lucem, vitamque restitui potuissent,ut restituta fuere, cur e sopore, somno Hierosolyma excitata fuit eiusdem prophetae Xhortatione, dicentis: Surge istuminare Hierusalem, quia Denit tamen tuum, ct gloria Domini super te orta es; quia ecce tenebrae operient terram ct caligo populos: super te autem orietur ominus, ct gloria eius in te Diribitur is ambulabunt gentes inlumine tuo, sec. Vides manifeste de Ecclesia loqui I aiam, dum ei sub Hebraicae Hierosolymae figura annechendam gentium Sionem praediciti Sed iam ad reliqua progrediamur.
hominem fuisse Chananaeum, non vero Spiritum sanctum , aut diuinam aliquam virtutem, ut
V M primum fundatorem ac, Regem urbis Salem inquirimus, tot ignorationis,&m
litiae haereticorum tenebris viam offusam reperimus ut, nisi illae prius veritatis Catholicae lumine depellantur; vix quidquam certi statuere possimus. Quapropter de Melchisedech primam disputationen , instituimus. Ea vero nulli aut longa, aut nimis prolixa videatur, clim magna pars institutae di sputationis ex urbis auctoris cognitione pendeat: quo ignorato, initium, irimam urbis fundationem ignorari necesse est. Qtiod si Melchisedechus urbis primus fundator, auctor diuina virtus dicatur, aut Spiritus sanctus, non homo, ut haeretici fingunt fieri non potest, quin urbis N IERO fundator ignoretur. Disputationem igitur de Melchisedecho aduersus haereticos,utpote nostri instituti fundamentum quoddam aggrediamur.
mam quae Hanc semosissimiam quaestionem vocat Hieronysiionem O mus eiusque fundamenta. quid de ea Patres
MEIehisede sentiant dum inuestigat Statim in honte, inquit,cho. Geneseos, in prima homiliarum Origenis reperi scriptum de Melchisedech in qua multiplici sermone disputans, illuc deuolutus est ut eum A gelum diceret. hsdemque paene argumentis,qui bus scriptor tuus de Spiritu sancto,ille de supernis virtutibus est locutus Transiui ad Didymum sectatorem eius, iidi hominem pedibus in magistri isse sententiam. Haec de ista sententia Hieronymu . Primaru vero Origeni homiliam , quam citat, verisimile est, de medio sublatam fuisse,utpote manifestis erroribus refertam.Exstat tamen adhuc haeresis haec impudenter aud citerque nomine Augustini se contegens, collo
nestare contendens, perpetuo haereticorum mOre, qui Vt Hieronymus tradit, anonum Hiero.. G componunt volumina, ut periculum fugiant dita AERPTI
1 putand alii Ver auuulnus Patribu ad icta libro, vel bunt,quae ipsi Patres suis scriptis damnant, dete anonymos stantur,perhorrescunt.Talis est liber quaestionum q*x
veteris ac noui Testamenti, quem tamen perspi morum vicacissimi doctissimoruna virorum oculi alienam rorum no- cogunt deponere personam, nomen atque cum mim u C.
Ahia propheta clamitant Ingredere, Uxor Iero ,
boam, quare aliam te est mulas ego autem mi p. s.fus fum ad te durus nuntius. Quare nulla ratione L ERadmittimus illorum sententiam , qui Augusti quδςi I nanum fatentur ita locutum, sed ex aliorum flanten novi Testa. tia. Quod filium omnino este, ipse in hac hae menti non resi referenda ardor, ne dicam procacitas, maxi est Auguit C maque rerum ignoratio , quae mox apparebit, aperte conuinci . Quare ut Augustinum ad s. eis A. mittimus. debita veneratione suscipimus , ii de haeres bro de haeresibus, hanc haeresim cum reliquis aere. i. detestantem 1 ita hunc librum de quaestionibus veteris ac noui Testamenti in hac saltem parte, quoniam cuius sit, ignoramus, omnino reij cimus, id unum coni jcientes, non esse docti illius, nec pi viri, sed procacis haeretici. Quem, quoniam in singulare certamen prouocamuS, Anonymum- vocare, hoc est sine nomine, tantisper lubet. Hic ex Epistola Pauli ad Hebraeos sua omnia venenata tela depromere se iactatri sunt autem Pauli verba huius inodi: Hic enim GMelchisedech ex eb. r. Salem acerdos iei fummi,qui obuiauit Abrahae, r. r. πρσ.
regres a caede Regum, benedixit ei otiio de P RIM Picimas omnium ius t Abraham primὰm quidem initi εὐri qui interpretatura ex iusitiae, deinde autem O de xcellenisi ex Salem, quod e tu ex pacis, epatre sine ma QVintre, sine genealogia, neque initiam dierum , neque si em vitae habens Usimilatus autem lio ei,
manet facerdos in perpetuum. Intuemini autem quantus sit hic,&c. Et post pauca subdit: in Ol. . . la autem contradictione, quod minus es a meliore benedicitur. Ex quibus verbis, perperam, Con tra mentem Pauli intellectis tale elicit Anonymus argumentum. Maior Abraham non potuit ostendi Melchisedechus meritis, aut ministerio: ergo natura . Quod ad merita attinet , multis probare contendit, Abrahamum meritis, ceteris hominibus praestitisse : ita enim Abraha REsPON mi merita enumerat, ut ea a nullo superari posse detur contendat, forsan natione Anonymus hic Heta V ςΠ braeus, atque Hebionita, qui patres nitari conatus, omnibus prae erre volens Abrahamum, reliquos enumerans, Christum tacens fors in huic illum praeferre contendens, dereliquis non laborans. Quasi vero potens non sit Deus de lapiudibus suscitare filios Abrahae aut quia filium
non sacrificauit Ioannes,aequari non possit Abra- .hamo ichm veritate testante, illo non surrexerit
62쪽
PARS DE URBE LIBER G. CAP. XII.
de meritis Nelchisede-cni, probatur
sti qua λ- tione disserat a Leviti
maior inter natos mulierum. Et tamen qui minores in regno caelorum maior es idio quam igitur maior erit Abrahamo Sed nillil de meritis Paulus non enim Aaronis aut Leviticae Tribus merita cum Melchisedechi meritis comparat. Quid enim cum meritis patris aut matri S commemorati, quid genealogii quid initium, aut Gnis dierum sed tantiam confert Paulus sacerdotium, quod non hereditario iure, non ad tempus, non exile aut paruum sed magnum, sed perpe . tuum, sed sine principio&fine fuit ostensum olim in Melchisedechi sacerdotio, impletum in sacer dotio Christi. Hoc autem,quod est ipsissima mens Pauli, verborum sensus, negat AnonymuS: neque ulla saltem efficta ratione suam sententiam probat illud confirmat,&probat, quod Pauluine somniauit quidem. Praesensit tamen ipse huic argumento nullam vim inesse. Quare post longam disputationem subdit:Haec,quae diximus,ingenij fortasse videntur.Ingenii dixit, imaginationis modestius somnii fortasse verius dixisset. Cumque plurima adhuc, iotiora se dicturum promittat, quasi nullum aliud habeat argumentum, in hoc eodem iterum insistit, idem probare contendens ex eo, quod princeps patrum vocetur Abrahamus
a Paulo. Sic enim interpretatur scriptor hic Grae cam Vocem, quae tum in Graeco, tum in Latino codice habetur Πα ivd Patriarcis , Patriarcha, eamque i explicat, quasi sit Abraham cete ris omnibus melior. Quod si ita interpretanda vox est; erit quoque David melior omnibus Pa tribus, cui sine controuersia plena concione Hierosolymis hoc nomen indidit Petrus, dicens: Liceat audenter dicere ad vos de Patriarcha inuid,
quoniam defunctus es, sepultus. Et Stephanus in concilio sacerdotum loquens , lini Abrahamum patrem vocasset, subdit Et dedit Pi tes mentum circumcisionis , si genuit Isaac, ct cim cum id Leum die octauo .cta ac , Iacob: ct a cob duodecim Patriarchas, O Patriarchae aemu lantes Ioseph Dendiderunt in Aegyptum. Numquid hi filij Iacob meliores ceteri, numquid meliores
adorabant quasi e caelo dilapsum: a criticia Patriarcharum absumptu
Sed iam hie auctor diuinitatem Melchisedecho tribuere conatur, haud secus, quam Moysi diuinos honores exhibuere Arabes K Sebastheni filiae Ie phtrivi refert Epiphanius:&Chaldaei ignem adorare solebant,ut tradunt Hebraei, quasi quid diui
num, delussi, quod viderint ignem de caelo descen disse,Patriarcharum sacrificia consumpturu Quapropter Vr, hoc est ignis,uocabatur eorum ciuitas, eX qua eductus est Abraham De quibus om
nibus dici posse videtur illud Iudae Apostoli Hi
autem quaecumque quidem ignorant, blasphemant; laoc est, ea omnia, quorum causis, aut rationem ignorant, blasphema voce deos appellant. Inter quos non postremum videtur locum tenere hic ECUN- Anonymus, Deum compellans Melchisedechum, dum Anony-
propterea quod Rex pacis, Me iustitiae dicatur ζ'
a Paulo quoniam haec gloriosa nomina Deo soli minibus Mesconuenire posse arbitratur.Vertim, quamuis i nota chisedechi, rationi linguae ac vocum nonnihil induistendum 100d L p
videretur Anonymo nihil tam Cn omnino ignora ivllitiae diationi ipsius textus, quem citat, cui inniti putat Nur.
omne rationum suarum pondus. Quod enim in V ij si
Genesi scribitur . Uelchisedech Rex Salem, hoc cundum aridem Paulus cribit, dicens, Primum quidem, qui gumentum interpretatur Rex iussitiae deinde autem uex Genes is Salem, quod est Rex pacis. Idem Graecus codeX
basleus Salim libesti basileus irinis. Ecce tibi utrumque interpretem Latinum Graecum, testantem nomina Sedech,&Salem verti Latine iustitiam pacem, Graece δημοσιαί dictu eosynin. ειρηνίοirinio, quae quidem vere significant Audiat etiam Iosephum,rationem huius nominis Melchisedechi Ioseph. 1. assignatem,atque eade fere, ac Paulum,tradentem antiq. . Jo, longe alia ratione, quam Anonymus excogitauit: A Solyma urbis, inquit, Rege Melchisedecho est. exceptus Abrahamus id nomen interpretatur, Rex iustus erat enim reuera talis omnium colensu sacerdotio summi Dei ob iustitiam dignus habitus. Haec Iosephus. Quibus nihil supra humanam iusti
Abrahamo. Sed, ut hoc loco vox Patriarchae o D iam significare contendit,sicut&Salem,vel pacis
dicatur Pa triarcha - brahamus, quorumque nulla ratio
non significat meliores ceteris , fateatur ne ibi quidem quidquam huiusinodi significares sed vocem ipsam examinemus oportet. Ea vero componitur ex Voce m re patir, quae patrem significat, α χη arctii cliuod est principium, primum patrum significans. Ea vero Patriarchae vox, tu plici respondet Hebraicae voci a rase both; nam ubi nos legimus in libro Paralipomenon: Hi Patriarchaeo cognationum principes, qui abι- tauerunt in Hierusalem , in Hebraeo habetur Iu) κ' fies elle rase aboth hi capita , seu primi patrui ,eix ros enim caput significat, seu princi pium Λ videre est in EXodo, dicente Domino: Mensis iste vobis in ros principium mensum trita κ' son, primus erit in mensibus anni constat autem cum quibus comparetur a Paulo Abrah
muS, nempe cum filijs Levi, qui egressi sunt de lumbis Abrahae. qui quidem ab eisdem nondum
egressi, sed in eis manentes, decimati sunt, Vt Pauli verbis utar, a Melchisedecho. Quare tunsacerdotum Leuiticorum dicatur Patriarcha Lbrat 1amus; eorum quoque principem dici posse non negamuS. Illud tamen omnino negamus ,
principem dici posse eorum, qui fuerunt illo priores, nempe Adami, Abel, Noe, Sem, aliorum inter quos annumerandum Melchiladecluunpaulo inferius probabimuS. .
nomen nihil praeter urbem quandam signi cat; cuius nominis originem fusius supra discussimus. Ver u si his argumentis non conuincitur An Onymus idem pium , quod de Melchisedecho suo falso deo probare contendit, fateri cogetur de Adonisedecho Rege item Salem . Sic Fim habetur in libro Iosue uee cum audi se Adoni usu. io. sedec ex Ierusalem . Eandem autem urbem di v. i. ctam fuisse Ierusalem, tuae olim Salem dicita fue
rat , satis supra probauimus. Vertim momen- mihi, Ado Adonisedec et te Hieronymo , dominus meu nisedec. iustus interpretatur ac si Bedae credunus, do μ' miminus pacis, vel dominator iustitiae conuellito Hic istes neque immerito: VOX nam miςς , qu m dbiba iustitiam conuertit Paulus, cum Ure Adoni, quod Oli seda dominum, seu dominum meum significat, totum interpret. nomen Adonisedec componit. Atque idem Re nomi. Iebr. Salem, vel Ierusalem dicitur quas voce pacem vel visionem pacis conuertendas supra monstra'
uimus. At hic Rex pessimus fui te perhibetur :nam duci Iosue , vindictam de eo sumenti , es Iosue ib. ipse stans , Luna immobilis perseverans opimtulata est: atque mox comprehensum Adonise
declium occidit Iosue,&suspendit in ligno FZ-cile igitur probatur , nihi diuinum ex his nCiminibus Melchisedec tribuendum , praesertim
cum quidquid liquoris, quidquid storiae, quidquid
63쪽
quideYcellentiae ei tribuitur a Paulo, vela libro A que deducitur ex historia Genesis, ubi Res Sa
sino patrea matre dic tur Melchisedech , VCrus Ioci 1en
Genesiis, id omne in figura illi contigisse tradat
propterea quod aspimitatus fuit filo Dei. Qua
propter audiendus Epiphanius Etenim, inquit, iustus fuit Melchisedechus &sacerdos Dei, Rex Salem, non autem in caelo est, nequἰe de caelo descendit; nemo enim foendit in caelum, nisi
qui descendit de stelo lius hominis , qui es in
caelo. Sic itaque Epiphanius : Quare iuri hoc iam nonymi argumentum non ingeni sit, sed ignari, ignaris persuadeat,quod volet nemo enim
vel mediocriter versatus in sacris litteris sine stomacho leget, quae tam inepte scripsit. Sed non satis his argumetis confisus Anonymus, nouum, idque firmissimum se putat effingere, quod multo mastis ignorationi, quam rei veritati innititur. Ita enim disti cultate verborum Pauli se implicitum reperit, Vt quod nulla ratione percallere potuit de homine posse intelligi, ad Deum retulerit: nempe quia sine patre, ne matres, ne genea logia, neque initium dierum, neque nem habens, dicitur Melchisedechus. Cui argumento quo niam triumphum ante victoriam adscribere con
tendit, ipse sibi Diuolas quasdam responsiones e L fingit, quibus aliqua ratione solutis, facile stet haec vana sententia sed fingat ipse sibi aduers
rios . quos vincat, oportet. Ita enim huius nostrae sententiae quasi arcis firma sunt moenia, ut nullo defensore persistant: neque enim nos dici Cmus ob humilitatem Reneris Melchisedechum sine patre dici, aut matre non enim respicit personam hominum Deus neque cum Rabsint superstitioso hominum genere, sine patre, aut matre di ci Melchisedechum affirmamus, quia ex adulterionatus fuerit. Nam licet apparens videatur responsum nihil tamen verisimile continet. Cur enim in Melchisedech genealogia magis auersaretur
adultet os ScrIptura sacra, quam in genealogia
Christi in qua Dauidis Iethsabee meminit rit
ne reputaretur memoria excidisse eorum deli et si, Dauid autem Rex uiuit a est Euangelista, Salomonem ex ea, quae fuit Uriae. Et, ludas autem g nuit Phares, ct Zaram de Thamar. Item, Sal Dmuen autem genti it Booz de Rahab. Et quidem si, quod falsum omnino est, verum poneretur, quod patium scelera detestata scriptura, sine patre, aut matre filium sceleratorum compellaret numquid propterea filio initium, aut finem dieriam negaret ξVerum quoniam, ut saepe diximus, haec omnis argumentatio in rerum ignoratione consistit,
antequam huic, reliquis A nonymi argumen iis respondeamus , veritatem scientia stabiliamus. Et primum quidem Hie Onymi sententiam, eiusdcm vel bis referamus. Verti me, inquit, ad Hippolytuna, Irenaeum, Eusebium Caesariensem, MEmissenum , Apollinarium quoque nostrum, Eustathium, qui primus Antiochenae Ecclesiae Episcopus, contra Arium clarissima tuba bellicum cecinit: deprehendi horum Omnium opimones diue1 sis argumentationibus ac diuerticulis ad unum compitum perii enisse, ut dicerent, Melchira sedech hominem fuiste Chananaeum, Regem Vrbis Hierosolymae, quae primi im Salem, postea Iebus, ad extremum Hierus selem appellata sit. Haec ille. Neque tantum ille cum his Patribus, sed constans Catholicorum omnium sententia ut docte post alios docet noster Franciscus Suareg tenet Melchisedechum verum hominem fui D
se neque quidquam stupra quod probant Epiphanius , Augustivus, Ambrosiiusti alij aperte-
lem dicitur, Sacerdos Dei altissimi protulis e panem linum, benedixisse Abrahamo, decimas ab eo accepisse quando Regi Sodomorum animas tantiim petenti, omnia, quae sua erant, resti- ruit Abrahamus. Quae omnia non postant, seruata historiae veritate, nisi in verum hominem sconuenire contra fidem niui historiae est,meta phorice eam interpretari, contextum historiae intercidere, quando necessitas nulla cogit, maXime contra communem Patrum consensum 4nterpretationem. Sed & Hieronymum audiamus
oportet Et revera stultum est, inquit, id quod in typo dicitur, eo quod Christi sacerdotium finem non habeat;& ipse Rex, Sacerdos,nobis utrumque donauerit, ut simus genus regale, sacerdotale, quasi angularis lapis, parietem Vtrum que coniunxerit; de duobus gregibus bonus pastor unum effecerit gregem, sic quosdam referre ad αἰαγουγίω anagogim, ut historiae auferant veri talem dicant, non filisse Regem, sed in imagine hominis angelum demonstratum chmvsqueadeo nitantur Hebraei, Melchisedech Regem Salem ilium Sem Noe ostendere, ut ante hoc scriptum licreferant: Egressus es autem Rex Sodomorum in o cursum ei; haud dubitam quin Abraham postquam reuersus est a caede Cho)orlahomor, Regum, qui cum eo erant, in valle Saue: haec est Uallis Regis, de qua statim sequitur: Et Melchisedech Rex Salem protulit panem linum,&reliqua. Si ergo haec ciuitas Regis est,&vallis Regis siue ut 1
ptuaginta transtulerunt,campus,quem hodie Ai lonem Palaestini vocant,manifestum est hominem fisisse, qui in terrena&valle Murbe regnauerit. Haec Hieronymus. Quo eodem argumeto coactus
est Anonymus Melchisedechum hominem confiteri,dum ait; 'uia in carne visus est: citerum Et quid incredibile videtur, si Melchisedech ut homo apparui, Et mos caudae mortifera venena diffundit,dum subdit Clim intelligatur tertia est e persones Si enim Christus, qui secunda persona est, frequente visus est in habitu hominis, quid ambigitur de his,quae dicta suntΘ Haec perniciosa Anonymi dicta sunt. Quibus ab una in aliam decidit manifestiorem,&pei niciosiorem haeresim tradit enim Spiritum sanctum tertiam in diuinis per sonam no minus in carne apparuiste,quam Filium, secundam eiusdem diuinitatis perlonam. Quae quidem haeresis semper damnata fuit ab Eccletia Catholica, ab omnibus sanctis Patribus Fides enim dubitata tenet, solum Filium Dei, secudam sanctissimae Trinitatis personam, Dei nempe erbum, carnem factum. Sic enim definitum est quin et a Synodo Constantinopolitana, inconcilio Lateranensi sub Martinos nino. Et in Concilio Lateranensi sub Innocentio tertio, habetur in capite Firmiter. de summa Trinitate,& fide Catholica inconcilio Toletano sexto, indecimo in confessione fidei Min Concilio Carthaginiensi quarto: in Vormatiensi, in professione fidei. Hoc autem fidei nostrae funis amentum ij sim nibus scripturae locis stat, quibus Filius Dei sp cialiter dicitur incarnatus, mitius in mundum, pro nobis passus, Malia huiusmodi, quae de Patrς , aut Spiritu sancto numquam dicuntur . Quod etiam comprobari potest argumento Felicis Pa- pae Primi opita filius specialiter dicitur visibilis, seu visus in terris, propter mysterium incarnatio-knis. Et quoniam longum esset Patrum percensere testimonia, hanc fidei nostrae Feritatem con utinantia,
taplioricis interpreta tionibus i tercidere praesertam
Dei et bum non autem Spiritus fanis Cius inca natus est.
fuit. s. cana Firmiter desum Trinit. ita fide. Coniscit. Tolet. q.
64쪽
Augustini rationi ruas probatur Filium tali si is
ratione Patrem,aut Spiritum sanetum
quod Christi mater Ostendatur Spiritus sancti vero nul
firmantia, num tantum aut alterum Augustini Aadducam, quo omnibus magis in comperto sit,
numquam inisse Augustinum nonymi haeresi
commaculatum eius enim interrogatio est Si
una, inquit, substantia est Pater, Illius, ripi ritus sanctus, quare solus Filius incarnatus dici tur Respondetque, quia alia est persona iiij, alia Patris, Malia Spiritus sancti. Et sola quidem
persona Fili incarnata est operante tamen Candem incarnationem tota sancta Trinitate, cuius opera sunt inseparabilia Et iterum meus unus .est Pater, Deus unus est Filius, Deus unus est Spiritus sanctus, non tres dij, sed unus est Deus trinus in vocabulis, unus in deitate substantiae. Sed dicet mihi haereticus; ergo si unum sunt, omnes sunt incarnati, non ad solum Christum pertinet caro. Nempe aliud est anima, aliud est ratio, tamen in anima est ratio,&vna est anima. Sed aliud anima agit, aliud ratio anima vivit, ratio sapit. Et ad animam pertinet vita, ad rationem pertinet sapientia. Et, clam unum sint anima sola iuscipit sapientiam: tamen nec anima sine ratione, nec ratio sine anima. Sic Pater, Tibi ius, licet num sint,&vnus Deus sit, ad Christum solum pertinet caro, sicut ad solam rationem pertinet sapientia, licet non recedat ab anima a. Ecce aliud. In Sole calor splendor in uno radio sunt, sed calor exsiccat, splendor illuminat aliud suscipit calor, aliud splendori&licet calor splen C dor ab inuicem non queant separari, suscipit splendor illuminationem, non feruorem suscipit calor feruorem, non illuminationem, aliud simul, aliud singulares agunt & tamen ab inuicem non separantur. Sic filius suscepit carnem,&non deseruit Patrem, nec se diuisit a Patre Suscepit, inquam, Filius carnem in proprietate; sed tamen Pater, Epiritus sanctus non defuit maiestate In diuinitate aequalitas, in carne sola filii proprietas non autem ab eo Patris, aut Spiritus sancti recessit aliquando diuinitas. Clim ergo una sit deitas, una sit diuinitas impleuit quidem carnem Christivi Pater, ripiritus sanctus, sed a testate, non susceptione. Et post allatum exem Dplum de cithara, in qua ars manus , chorda sonum reddunt, subdit Tria pariter operantur, sed sola chorda personat, quod audiatur: nec ars nec manu sonum reddunt, sed ea cum chorda pariter operantur: sic nec Pater, nec Spiritus fanctus susceperunt carnem,&tamen cum Filio pariter operantur. Haec Augustinus: Quibus recensitis, libet Illes si a Castro verba recensere, dicentis: Veniat nunc, qui contendit illud opus es se Augustini,&dicat, utrum Augustinus sentiat Spiritum sanctum fuisse incarnatum. Et cum Epiphanio, qui Hieracem huius haeresis sectatorem lacessit, dicemus: At vero de Melchisedec quod asseris, quod ipse est spiritus. Itaque venit Spiri Eritus,&assumpsit carnem. Non igitur amplius unigenitus solus genitus est secundum carnem , sed etiam Spiritus. Si verti genitus est Spiritus secundum carnem; ecce Maria est, quae genuit Saluatorem, dicat Hierax, ubi est ea quae genuit Spiritum Haec ille. Sed quoniam haec omnia fidei nostrae documenta di manifesta sunt,ut probatione non egeant ad argumentum Anonymi dissoluendum nos regredi aequum est, ne sibi arroget victoriamidum viderit confirmationi veritatis intentos, a cauillationum disturbatione abstinuisse. Et Patrum quidem sententias primo loco aetemus, mox ex ipso contex
tu respondebimus. Age iam Epiphanius: Quod
autem, inquit, sine patre, sine matre dicitur, non eo, quod non habeat patrem, aut matrem, dictum est, sed eo quod non sunt manifestisti me in scriptu ra nominati. Diuinae enim scripturae profunditas & claritudo mentem humanae naturae X cedens, decipit quamplurimos. Et post pauca sub dii: Nam apud quosdam Melchisedec pater ac mater habetur; non autem in Xpressis, aut genuinis scripturis. Hieronymus vero sic scribit Melchisedec autem, Apostolus ad Hebraeos, sine
patre, matre commemorans, ad Christum refert. per Christum ad gentium Ecclesiam . Theodoretus Melchis dec, inquit, unde genuS duxit clim diuinus Paulus dicat, sine patre, sine matre, sine genealogia quis veritatem huius rei noscere potest Nero tamen simila est, illum e gentibus Palaestinam incolentibus fuisse cillorum enim erat Rex sacerdos Et Chrysostomus de Melchisedec loquens: Et typus inquit, Christi futurus erat unde lautus ipsum extollen S, sic dicit absque patre, absque matre, absque genealogia, neque initium dierum, neque vitae finem habens Assimilatus autem Filio Dei, manet ficerdos in perpetuum. Et quomodo, dicis, posse sibile est hominem absque patre, matre, re nealogia esse, non habere vel initium, vel si nem vita est audisti, quod figura filii Ne ergo a
mirare, neque omnia require in typo neque enim typus esset, si omnia , quae veritati accidunt, haberentur. Quid igitur est, quod ibi dico ξ Igitur sicut ille, inquit, eo quod non fit memoria eo rum, qui genuerunt, dicitur sine patre, es ne matre. quia non recensetur eius genealogia , dicitur sine genealogia ita&Christus quia non habet vel in caelo matrem, vel in terra patrem, absque genealogia dicitur . Hactenus Chrysostomus : Ex quibus omnibus Patrum sentent ijs haec una habetur responsio , Melchisedecum genere Chananaeum propterea sine patre , aut matre dici a Paulo quod eius pater, mater, aut genealogia, initium, sine finis dierum non referatur in sacris voluminibus. Verum posset adhuc superesse scrupulus.Nam si, ut Hebraeorum constans sententia est,quam& nos infra probabimus, Melchisedec fuit Sem primoge nitus Noe,eiusque pater, ac mater,genealogia,& reliqua recensentur in Genesii quomodo ergo verum
erit, quod haec dicatur no habere, propterea quod non referantur in scriptura Respondet huic quae stioni Abulensis sub nomine quidem Melchisede ψci, non haberi eius genealogiam in sacris litteris; vertim neque ex ulla sacra historia constare potest, an fuerit Sem. Sed urge hoc idem argumento; quia hoc saltem sciuit Paulus; quomodo ergo potuit dicere sine patre fuisse, clim ipse sciret lia buisse patrem Resipondet idem Abulensis, impertinens esse, An Apostolus id nosset, vel ignorasset, cum ipse ex sacra scriptura firmet argumentum, in qua nulla fit mentio patrum, aut genealogiae Melchisedec . Verum non adhuc videtur sibi ipsi fecisse satis Abulensis . Huius enim arEumenti vis in eo sita est, quod ipse alfirmat Mel chisedecum fuisse Sem, cuius genealogia refertur in sacris litteris, siue sub hoc, siue sub illo nomine censeatur, nihil refert, clim ipsi Paulo constaret omnino si ita est eundem fuisse Sem, qui Melchisedec dicitur is tandem id contendit argumentum, has duas sententias, utpote sibi inuicein aduersantes, noli poste simul defendi,
tenti jS. Hieron de Heb. quaest. Theod ret. quaest. 63. in Genes
mil. 3 s. in Genes OBIICI posset, quia Melchisedec dicitur uilia
seriem, camius pater aegenealogiae
65쪽
nempe Melchisedechum sine genealogia dici is dotium quoquomodo admittitur, profert patrem, quoniam eius genealogia non refertur in sacris i genealogiam, eo ipso fateatur se obire sacerdo-
cum sine patre dici, Cundemque fuisse Sem, cuius pater recensetur in Genesi, mens Pauli exquiritur . atra. Σ.
bris,&eundem fuisse Sem, cuius genealogia in sacris litteris recensetur. Vertim haec duo minime sibi aduersari probat ipse contextus , si mens Pauli attentius introspiciatur. Etenim ex
illo capite septimo epistolae ad Hebraeos, de quo
est nostra disputatio, non probare instituit Paulus, vel aeternam Christi generationem, cuius fuse meminerat capite primo, in qua genitus ex paterno utero ante Luciferum, morern non habuit vel temporalem, cuius mentionem fecerat capite secundo, post alia subdens: Nusquam enim Angelos apprehendit sed semen Abrahae apprehendit. In qua quidem generatione natus CX Virgineia , patrem non habuit in terris non, inquam , de his agere instituit Paulus, ut propterea in Melchise
deco Christi figura aliquid simile inquireret sed
tantiim de Licerdotio Christi ut patet expraece dentis capitis ultimo versu,& toto hoc capite,quo hoc unum probare intendit Paulus, Christum Dominum aeternum misse sacerdotem eiusque sacerdotium, sicut a nullo alio acceptum,ita man- una in aeternitatem in quo sane praeferendum maxime est Leuitico sacerdotio atque haec Omnia praefigurata fuerunt in Melchisedec . Hanc autem esse plane mentem Pauli, probat eiusdem argumentum, sime argumenti conclusio, dicentis Et ait quidem, nempe ex genere Levi, plures facii uni ficerdotes , iccirco quod morte prohiberentur permanere: hic nutem , Christus II SVS , eo quod maneat in aeternum, sempiternum habet sacerdotium . Et in omnibus quidem alijs sacerdotium Christi cum sacerdotio Leuiti co Oniparat Paulus: Omnia ex Melchisedeci si PAVLVS ura comprobans. Quare clim non de persona tantum astu Melchisedeci , eiusve meritis, natura , aut Se
nealogia agat Paulus, nisi qua ex eis aliquid ad sacerdotium Christi pertinens probari possit: si1-ue patrem , siue matrem, siue genealogiam , aut principium, aut finem dierum habeat et
chisedec , siue non nihil institur Pauli pro
neque a patre, aut matre , aut genealogia originem duxisse, sicut
lium temporale, quod, inquam, aliquando finem sit accepturum . At vero Melchisedec non fuit hac ratione , lege Levitica creatus sacerdos: Non paterno , aut hereditario iure , quasi filius aut nepos sacerdotum; neque posteris suis reli, qui hereditario iure sacerdotium . Neque enim in genealogijs filiorum Aaron, aut Levi legimus , quando creatus sit sacerdos Melchisedec, aut quando sacerdotio defunctus, ut fieri solet inscrritura, cum genealogiae sacerdotum referuntur, quorum meminit allatus Esdrae locus. Quod vero illis omnibus sacerdotibus vetustate, cin- norum canitie venerabilior sit sacerdos,qui Abraham benedixit, ab eoque decimarum oblatione,tamquam sacerdos Dei altissimi, honoratus est, cuni adhuc omnes hi Levitici sacerdotes in lum bis essent ipsius Abrahae,probatione non indiget. Idem igitur significat Paulus, dicens: Sine patre, sine matre, in genealagia vel, ut habet Graecus textus , -- , απιτωρ , Ευεαλογητος apatodamitor, agenealogitos, ac si diceret, neque a patribus
accepit sacerdotium, neque iiij reliquit quia
non de genere Levi fuit natu . Hanc autem
fuisse mentem Pauli, non alio quam eodem ipso Paulo interprete ostendam. Nam mox subdit Et quidem de iijs Levi ficerdotium accipien-
tes. c. Cuius autem generatio non anuum ratur . ebr. . in eis, nempe Melchisedeci, qui numquam in p.3.er6. uentus est scriptus in numero eorum, sacerdo tum, inquam, Leuiticorum Vel, ut habet Graecus , ὁ δ μὴ si εαλογου ρος Mi Tho de mi genea.
logumenos ex auton, is Vero non recensetur ortus ex
eis. Ex quibus verbis argumentum elicit Epipha Dp h. nius contra hunc errorem, dicens. Et quod qui haer 1. dem Melchisedec homo erat, ipse sanctus Apostolus in epistola dicit sic is , cuius genus non recensetur ex ipsis, decimas accepit a Patriarcha: Manifestum igitur est, quod ipsitus genealogia ex ipsis non recensetur. Haec ille s. Erit igitur sensus Pauli Hic autem sacerdos sine
dest,aut officit; nisiiqi in ex parte ea collata cum D patre, sine matres, e genealogia generis Levi Leviticis similibus rebus , conducunt ad sace doti dignitatem . ministeri perpetuam durationemri quo videlicet probet Leviticum sacerdotium ab initio institutum, temporale, Ἐ-nem accepturum , sicut, legem inii translato , etiam legis translationem fieri necesse fuit Christi vero iacerdotium tegnum numquam es transferendum. Est autem Pauli argu mentum huiusmodi: In lege ni illus ad sacerdotium ius habuit, nisi proderet parentes, genea 'Do, logiam , ut expresse demonstratum est in libro EL
r drae, ubi de filijs sacerdotum memoria proditum
est Hi quaeserunt scripturam genealogiae suae, non inuenerunt, is eiecti sunt de sacerdotio Et dixit Athe, fata eis ut non comederent de sanctis an Iorum. Quo quidem facto Leviticus a cerdos, dum se ostendit haeredem defuncti,4 se ipsum quoque ostendit moriturum , cuius filius successurus sit in sortem ministeri j. Vnde manifesto argumento comprobatur, tale sacerdotium, quod per successionem filiorum loco parentum AMPLIS continuatur, non fore aeternum siquidem morsum in osa mortalium finis, saepe amplissimarum fami cessi i se Earum seriem&successionem intercidit; ut martem re 4ima nostri saeculi calamitate, toties in Regum quenter Q antiquissimis familijs sumus es perti . . Quo fit,
tercidere sacerdOS, qui quando mungitur, vel a iacer, Philo lib. de coniressi.
tici , decimas accepit a Leviticis sacerdotibus Quod maximum mysterium olfecisse videtur a piens ille eloqui mystici interpres Iudaeus Philo, sic scribens: Et oraculum, quod post victoriales preces scriptum est, quas ille a se ipso con quaerenda, secratus sacerdos Melchisedec precatur , c. erμdition. Consecratum a seipso sacerdotem dicit, quo di uersum longe a sacerdotio Leuitico ostendat eius sacerdotium,neque ab alio successione concessiana, vel saltem alteri tradendum. Atque hinc aper SACE
tius etiam innuitur sacerdotium Christi, cui di 0xi
citur : ilexis in tam G reis iniquitatem ei pli, propterea unxit te Zeus, eus tuus oleo laetitiae tendatur prae consiorsibus tuis . Quo unico versiculo ad etata umduos Hierosolymae Reges, quorum nomina, etymologias supra interpretati sumus, respexisse videtur Propheta nempe, Sede iustum, siue iustitiam, Iebus conculcatorem quod ad Christi triumphum de peccato, morte, inserno retulimus . Milexisti ergo iusitiam , vere Melchisedec odisti iniquitatem , vere Iebus omnis iniquitatis peccati destructo CDiste, vel Messia ncte, propterea unxit te Teus, o Deus fili, ut interpretatur Hieronymus Teta Hiero iatuus, nempe Deus pater tuus, oleo laetitiae, non, Principi inquam, visibili aut corporeo, quali inaugurantur Reges aut sacerdotes sed Spiritu sancto abunde
66쪽
quid sit. Ealhmius. Ibid. . s.
Christi face dotium Nelahisede
i chisedecol adscribenS, propterea, quod Abrgin hamo bene l. dixerit RESPON- detur cum benedictio
i is interpre- tatione . Gen. IA
abunde in te effuso, te Regem, sacerdotemque constituit supremum, Regibus omnibus imperan tem,summeque omnibus sacerdotibus praelatum, prae confortibus itiis, hoc est supra omnes , quos participes feceris regni ac sacerdoti tui oleum autem laetitiae, vocat summam, berrimamque bonorum omnium affluentiam felicitatem, qua humanitas Christi Domini sedens ad dexteram maiestatis in excelsis, potitur&gaudet Sed ad Paulum redeuntes, eadem prorsu ratione interpretanda censemus illa verba, neque initium die rum, sacerdoti sui neque em vitae sacerdotalis habens . Quam etiam interpretationem confirmat ipse Paulus, subdens Assimilatus autem Filio Dei manet sacerdos in aeternum DeaquCapte interpretatur Euthymius Manere sacerdotium Melchisedeci in aeternum anfirmans , quatenuS neque a patribus illud acceperit, neque iiij reliquisse legatur quo silentio sacra scriptura si gnificare voluit umbram quandam aeterni cuiusdam sacerdoti cuius umbrae veritas Christus est, nempe sacerdos in aeternum manenS.
Quae quidem omnia explanat ipse Paulus, post pauca subdens , figurae, symboli interpretationem . Et amplius , inquit, adhuc manifestumesci si fecundum similitudinem Melchfedec ex
furgat alius facerdos , qui non fecundum legem mandati carnalis factus est. e secundum virtutem vitae in tibilis . Ecce in quo aismiletur Christi sacerdotium Melchisedeciano , non a tem Leuitico, quia non est creatus sacerdos iure legis, quae praecepit filios Aaron successione generationis sacerdotio fungi. Hoc enim man datum carnale est , atque solubiles, utpote innisum succetaioni generationis carnis, quae fluxa est, nec praedita virtute permanendi in vita: sed fecundum virtutem vitae in olubilis. Viden ut opponat Paulus virtutem vitae carnali defectui, insolubile mandatum mandato legali illud enim in perpetuum permanere potest in vita insolubili quippe quod non a paterna hominum generatione vim habeat , sed ab aeterni patris scac sii Ma , atque indeficienti n-
His igitur tam firmis rationibus, ac testimonijs stabilita veritate, reliquum est,ut ad reliqua Ano nymi argumenta respondeamus. Et quidem, ne quidpiam praetermisisse videamur, ad primum illud, quod ineptissime assumit, probans ex benedi clione, qua benedixit Melchisedecus Abrahamo, eum esse Deum, respondendum est Ait enim:Igitur hic Melchisedec non utique sic benedixisse intelligitur Abraham,sicut faciunt homines sacerdotes, ut ex legatione daret benedictionem uerbis sol lemnibus, sed qua1i propriam, quam non per VCrba, sed per naturam acceperit substantialiter, ut sit ei propria. Sacerdotes autem, quos antistiteS dicimus,®ulam habent verbis sollemnibus ordinatam, traditam sibi, quam supponentes, hominibus benedicunt c. Nihil videtur potuisse colligere Anonymus, vel rei magis aduersum vel verbis ipsius textus magis distbnum. Tenedixit, inquit, ei Mnit, Tenedi ius Abram, io excelso, qui creauit caelum terram ct benedictus Deus excessus, quo protegente hostes in
manibus tuis funt . Tenedi ritus Abram eo ex- rem . Hebraice bat,i , n X bam Abram ieel ghalion, quod nonnulli vertunt Benedictus A bram a Deo excelso, ut refert Lipomanus. Qu9
rum interpretatio satis illustrat hunc locum hoc
enim declarare voluerunt, benedictionem hanc , Deo proficis ei; a Deo enim solo benesic uni se intelligere debebat Abrahamus, ministerio tamen sacerdotis Chaldaeus haec reddit,coram Deo eX- celso . Caietanus sic interprptatur: Datiui casus est, Deo excelso Benedictus, inquit, Abram es,ad gloriam Dei excelsi. tialis sacerdos, talis benedictio . Sacerdos Dei refert benedictionem in Deum. Et iterum idem Caietanus : Ecce actio sacerdotalis Medius quidem est sacerdos inter Deum: populum. Et propterea vice Dei bene dicit aliis Et Chrysostomus : Non solum Abram benedixit, inquit, sed Deum glorificauit quasi diceret Chrysostomus utroque acerdoti sui mu- nere functus est Melchisedecus, Abramum benedixit, se ministrum, non dominum ostendens; Deum glorificauit, cuius protectione, iis ricordia. victor Abramus,4 sacerdos Melchis decus et sectus est:& hic benedicendi potestatem munus accepit, cille benedictionis effectum ;Deusque utrumque probaret, dum opere complerentur,sacerdotis ore prolata. Ex quibus patet,in singulis verbis singulas alsitates, ne dicam mendacia singula assumere Anonymum quoniam non alia ratione benedixit Melchisedecus, quam cete ri sacerdotes. Quia quam ille benedicendi formulam a Deo instructus obseruauit, eandem postea omnibus sacerdotibus sollemni ritu seruandam coege praescripsit Dominus in Numeris: Locutusque es Dominus ad Mysen dicens: Loquere Aaron
Tenedicat tibi Dominus, ct cusoria te, c. v Q iebareccha benedicat tibi : idem enim est, benediactus Deo subaudi sis, ac si dicat, benedicat tibi Deus. Neque tantummodo sacerdotibus sollemnia fuere verba benedictionis huius, sed Meadem longe ante a ceteris patribus, ac maioribus omnibus usurpata fuerant quae a Noe Patre discere licuit Melchisedec , in seipso benedicendo. Nam in Genesi sic legimus: uigilans autem Noe ex vino, cum didicis et, quae fecerat ei lius seu minor, ait: Maledictus Chanaan feruus fer D uorram erit fratribus suis . Tenedictus Dominus Deus Sem,&c. Et hoc benedictionis quasi com- pcndio, Noe utramque benedictionis Melchised ci partem complexus est nempe, benedictum, aut benedicendum a Deo parentis cultorem filium Sem. ab omnibus benedicendum Deum, quod, infinitis in Sem collatis benefici js, sese peculiari ratione eius Deum ostenderet . Cui uiterpretationi concordat, quod Chrysostomus ait : Hoc forte quis dixerit, non est benedicere Sem immo vero, inquit, valde benedixit illum. Quando enim Dominus benedicitur, laguntur illi gratiae ab hominibus ; tunc uberior ab illo solet istis benedictio dari , propter quos ipse en a dicitur. Obseruandum tamen hic est, Melchisedechum seruasse sollemnem omnibus morem, non sacer dotibus tantum , sed & Patribus , atque omni bus iustis, qui quidquid magnum, quidquid aude dignum praestant, id omne Deo auctori tribuunt. Quare sim benedicere sit opus maioris dignitatis, teste Patulo, Deo tribuere soleat opus benedictionis a coque benedici testantur eum, quem ipsi potestate a Deo tradita benedicunt. Cuin Deus contra , non tantum sacerdotibus benedicendi facultatem tribuat, parentibuS;
sed etiam ipsius benedictionis etfectum , nempe prorogationem dierum, quam solus ipse largitur, eisdem
Dominum Lacerdos vice Dei alijs benedicit.
quid laude digna praestant, id ona
67쪽
clim contra paretes Deo apsiam cura que benedicendi facultatem Scis secutionem adscribant. PAREN- 1 henedictiones haud
eisdem parentibus adsic: ibit, ut videre est 1i Ego Ado monora, quit, patrem tuum ct matrem tuam, is sis longaevus 32 Η lyia, an bini aeram, ut propterea prolongent ipsi dies tuos super ter ram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi. Et hanc Dei liberalissimam promissionem, re ipsa compro batam videmus in omnibus fere primis Patriarchis, quorum verba omnia, quae iij benedi centes protulerunt, non minus compleuit Deus, quam prophetica oracula. Quorum unicum id que mirandum exemplum dum profero, rem omnem satis probasse videbor. Cum enim certior factus fuisset Isaac, furtim sublatam natu maximi fili benedicitionem, Expauit, inquit sacer teX-tus, Isaac sapore vehementiri se ultra quam credi potes, admirans ait uuis igitur Pe es, qui
udum captam venationem attulit mihi, o com di ex omnibus, priusquam tu enires , benedixi que ei, ct erit bene ictus Quo loco Augustinus . Ecce, inquit, quomodo benedictionem promissam repetente maiore filio expauescit Isaac , alium pro alio se benediXisse cognoscens, mira tur,4 quisnam ille it percunctatur nec tamen se deceptum esse conqueritur immo confestim reuelato stibi intus in corde magno sacramento, deuitat indignationem, confirmat benedictionem.
Ita ille . Quae nobis indicio esse possunt, semel
prolatam ore parentum benedictionem, etiam praeter intentionem proferentium, reueri ope Cre complendam , discant fili timere parentes,&hi benedi tioni filiorum, non maledictioni as suescere. Sed iam ad alia properandum. Quaerit Anonymus , si Melchisedecus credatur homo,& sacerdos humano more in terris degens; ostendatur locus habitationis eius aut si fuit templum aliquod, aut synagoga, in qua congregaueritis pulum, Mobtulerit eorum sacrificia, vel qui populus conueniebat ad illium Sed mos quaeramus ab illo, num sit haec ostenderimus illi, de
Iam vero alia Anonymus excogitauit absurda, SEXTUM quibus suam confirmaret sententiam. Si Melchi Anonyrni arsedecus erat sacerdos edocens populum verum iDei timorem, cultum,frustra, inquit, electus est eligeretur Abraham, ac paulatim in alium errorum ocea Abrahamus num dilabitur, ut contendat probare, estra syna P
becca cum Dominum conluluisse dicitur
concepto errore paenitentiam aget dinum se ignaua rerum ignoratione deceptum testatus, verita
ti subde Verum licet a protervis nil tale spe
randum sit ea tamen omnia libenter ostendemus; atque adeo Anonymum taetra errorum caligine oflusum, oculos habere ion videre immo vero
ea ipsis, quae viderit, non vidisse ostendemus. Ac de populo quidem quaeso non fuit populus S lymorum populus e numquid quor urn Re dici tur, non corundem sacerdos dici potuit quod si Sacerdos,&Rex, numquid ei templum aedificare non licuitὸ quid staedificauit at non ostendiatur , aut legitur aedificasse . Sane , quae scri pia sunt nescientibus, aut non legentibus, peri; de sunt, atque ea, quae scripta non sunt. Quod
si legisset nonymus Iosepsum . templum a
Meschisedec Hierosolymis aedificatum legis set legisset saltem Augustinum , qui locum illum
Genesis enarrans Perrexit ue Rebecca,ut confuleret Dominum dum, quo erit, interrogat, inter alia subiungit An adhuc vivebat Melchisedec, cuius tanta fuit excellentia, ut a nonnullis dubi tetur, utrum homo an angestis fuerit ξ legisset Chrysostomum constanter asserentem ad sacerdotem ijsse Rebeccam quoniam, ut Eusebius,Gennadius,d Theodoretus, cum Diodoro affirmant, communi traditione receptum fuit, ad Melchise decum luisse . Sed non est, cur pluribus in his immorer, quae a me fusiu capite seqtuenti tractanda, vim omnem huius argumenti confringent. Melchilsed gogam neminem saluari potuisse, cum tantum po cum pulus Iacob electus dicatur a Deo in Deuterono D uter. 32.
mio,Deusque in Iudaea tantummodo notus dica p. s. σtur in psalmo, o in I ad magnum nomen eius. Psal. 7s. Qtiam haeressim tota detestatur historia Genesis, p. i. Iobi in quibus multi non habentes legis uisti ficationem , acceperunt testinnonium iustitiae. Quini inmosi legisset Paulum Anonymus, saltem eadem ipsa epistola, eodemque capite, quo suam Hebr. . putat haeresim stabiliri , cognoscere potuisset, quod nihil ad emescitim adduxit lex. Et iterum Hebr.9. iuxta quam munera , is si et os eruntur, tiae p. 9 non posunt iuxta conscientiam, hoc est, quod ad animam pertinet , perferitum facere feruientem solummodo in cibis, se potibus, arist baptismatibus, ct usit, capreis, usque ad tempus csrrecti nis impossis Quare necesse fuit iustos tum in te .ge,tum Ytra legem alia quadam ratione iustiti cari, quam ipsa lege mempe fide, quae per dilectionem operatur . Cuius beneficio etiam illi, qui extra legem vivebant, iustitiae participes es ficiebantur. Quod ipsum argumentiam usuis persequitur pluribus locis Paulus, sed expresse epistola ad Romanosci An inquiens,Iudaeorum Deus tantumst nonne ct gentium Θ immo ct gentium Ouoniam quidem unus es Deus qui usi a cir
cumcisonem e Me , praeputium per fidem. Legem ergo de uimus per sdem diabsit e legem
saluimus, 'uae sequuntur . Quare huic fidei tribuit iustificationem omnium sanctorum, quos numerat in epistola ad Hebraeos. Fide enim inquit, plurimam biniam Abel, quam Cain, obtu p. .erosit Deo per quam simonium consecutus es esseiusus Fide Henoch translatus es,CTc ante translationem enim iesimonium habuit placuisse Deo Quae quidem argumenta omnia vera sunt, ericacissiunaque de synagoga&lege veteri, quae
nihil ad pessiectum adducere potuit non de Ec clesia, dege Christi, quae perfectionem continet omnis iustificationis . Quare de ea dicit Dominus: ssu crediderit op baptizatus fuerit filuus erit qui vero non crediderit aut bapti ratus rant non fuerit, con emnabitis. Sic autem intelligen- dum constat ex alio loco, attestante cum magna asseveratione Domino: Amen amen dico tibi, ni quis renatus fuerit ex aqua spiritu sancto, non potes introire in regnum Dei . Verum ad institu tum nostrum redeuntes,non es mirandum,si Mel chisedecus iustus dicatur,4 doceat gentes ut stitiam, quae per fidem operatur, eodem ipso tem pore, quo Abraham eligebatur pater credentium per praeputium. Tandem triumphare se putat Anonymus, his quae subdit, ut confundat, inquit, malevolos, ait Paulus similatus autem Filio Dei, manet sacerdos in aeternum. Post multa ineptissime com assi initatu possit hanc affert omnium ineptiarum ineptissi dxς ΠΦ Mςl
mam coniecturam; nempe similem Dei illo et pilio Dei. se non posse, nisi sit eiusdem natura . Vertim o ESPON- pari ratione fateatur necesse est , faciamus o dctur λ a
minem a imaginem, di similitudinem Dei e seiaci riminime potuisse, nisi eiusdem esset naturae et D.
ac Deus aut superbum illiura vel Regem, Vel An aes.selum dici nulla ratione potuiste signa ut m A . G. militudinis,
Mebr. aEXTI AEcclesam nullus sal. uari potest sicut olim
68쪽
militudinis, ut a sanctis Patribus, quos super codo A Sed istu communi, quod aliquis fieri iubet , ipse Quo Mo-
probare contendit Spiritum saniactum facer dotem fui se
dotis munuSquale sit. Mebr. . . I
stus ratione humanitatis,lNon ratione diuinitatis is acerdos dicitur atque
diator; aut latium ad-t struit huiusldignitati dein
οterea quod Spiritus pOstulare dici
coattulimus, traditur, nisi sit eiusdem naturae Deus. Quam blasphemiam non minus pia thorrent aures, quam id, unde sequitur. Ego vero Anonymi oscitantiam satis mirari non possum, qui non animaduerterit Paulum loqui de sacerdotio Christi, quod probare contendit, fuisse diuina promissione,
ac iureiurando confirmatum. Quapropter aeternum .futurum erat, non secundum ordinem Aaron, sed
secundum ordinem Melchisedec: hac de causa , nihil de similitudine naturae loqui eum oportuit, sed tantum de sacerdotii similitudine quod supra ex conteXtu Pauli fatis probatum a nobis est. Vertim ne quid intactum relinquat Anonymus, Spiritum sanctum fuisse sacerdotem affirmat, haud secus, quam Christum, qui summus sacerdos est: Melchisedecum vero Spiritum sanctum secundum compellat;quo quid potuit,aut a fide Catholica,aut ab omni ratione, scientia vel dici, vel excogitari magis alienum Nam, ut Sanctus Thomas, cum eo doctores omnes affrinant, sacerdotis munus est, esse mediatorem inter Deum , populum ut X- presie definitur a Paulo, dum ait Omnis namque Pontifex ex hominibus assumpsus, pro hominibus con situitur in his quaesunt adleum. Quo fit ut Chri stus Dei Verbum caro factum, vered proprie dic tu sacerdos noster Tontifex, ut definitum est in Concilio Ephesino ex verbis Pauli. Erat, inquit,
Deus in Chris mundum reconcilians jbi. Et quam uis, ut fides Catholica asserit, Dei Verbum non nisi ratione humanitatis, vel in humanitate sacerdos esse potuerit excellentia tamen, quam Theologi vocant,eficacia illius sacerdoti j ex dignitate diuini suppositi manavit. Cuius rei hanc possumus res dere rationem: quia Deus non habet superiorem, cui sacrificium offerat, aut apud quem intercedat: quare Deu qua Deus est, non potest esse sacerdos: necessivium ergo fuit Deum hominem fieri, ut ea ratione Deus homo sacerdos fieret. Quae fusi is probat Franciscus Suare multorum Patrum testimonio, atque alijs Theologicis demonstrationibus. Qu apropter fieri non posse conuincitur, ut Spiritus sanctus sacerdos sit quin idem quoque incarnatus sit; quod fatetur Anonymus. At praedicium Anonym assumptum non modo fidei repugnat, propterea,quae a nobis supra allata sunt; verum etiam propter Pauli testimonium, sic scribentis: Unus enimieus, unus mediator Te ct hominum, homo Chrisu IES US. Ecce unum mediatorem,& con sequenter, ut probauimus paulo superius, unum sacerdotem Christum IESUM. Vbi ergo alterum sacerdotem adinvenit Anonymus quocirca unum credimus cum Paulo, incclesia Catholica, qui alium adstruit, anathema sit; quia huius derogat potentiae, dignitati, merito Aturget hoc alio argumento Hiera item haereticus apud Epiphanium, nempe illis Pauli verbis: Ipse Spiritus posulat pro nobis gemitibus inenarrabilibus. Ex quo putat probari, Spiritum sanctum mediatorem, ac sacerdotem esse.Verium haec interpretatio, seu potius verborum Pauli malitiosa, atque adeo inepta peruersio, contraria omnino est menti, propterea verbis Pauli quae non licet interpretari, nisi ut ea recipit, interpretatur Patrum sanctae matris Ecclesi e concors sententia. Qitapropter audiendus Sedulius,doc trina aequed morum sanctitate,atque antiquitate clarus, ac venerabilis. Hic, inquit Se
dulius,gratiam spiritus, spiritum nominauit; postulat autem, quia postulare nos facit gemitibus, qui enarrari non possunt . Sicut tentare nos dicitur Deus,ut sciat, hoc est,scire nos faciat,quales sumus. TOm. 3. AppaIatuS.
dicitur operari ut ille aedificauit domum, aut ille : ipi itus codicem fecit cum neque iste scripserit, nec ille
struxerit . Haec docte iuxta ac vere Sedulius pro nobis. Theodoretus quoque Spiritum autem hic non , Pδt χω
dicit substantiam Spiritus, sed gratiam, quae data j ue
est ijs, qui credunt. Ab ea enim excitati compungimur, ab ea inflammati alacrius precamur,4 gemitibus inenarrabilibus Deum compellamus. Sic Theodoretus Hieronymus vero : Hic gratiam Spi' ibi ritus, spiritum nominauit, sicut alibi dicit: si ora uero lingua, spiritus meus orat: aemulatores estis spirituum: postulat autem, quia postulare nos facit, &c.4 subdit Item gratiam spiritus, nomi- nat spiritum , qui docet nos pro nobis Domino postulare, sicut Isaias dicit vis itu apientiae, scientiae, O intePectus Et Corinthi j schibens, q0 'v'φ' dicit sic O os quoniam aemulatores sis spiri
tuum , ad aedisicationem Ecclesiae , quaerite ut Gor H. abundetis. Hactenus Hieronymus. Sed Ἀugu
stinus citatus a Beda : Quid est, inquit, ipse Spiritus interpellat pro sanctis , nisi ipsa caritas, quae in te per Spiritum facta est Ideo enim dicit idem Apostolus Caritas Sei di usa es in cordibus no gym)h .s ris per Spiritum sinerim, qui datus es nobis CD . 6.ritas ipsa gemit, caritas ipsa orat. Contra hanc aures claudere non nouit, qui illam dedit. Securus esto, caritas roget, cibi sunt aures Dei. Et iterum: Sic enim, inquit, dictum est, gemitibus interpellat, Vt intelligeremus, gemitibus interpellare nos facit . Adest enim nobis, infundendo caritatem nobis, facit nos interpellare gemitibus. Denique alio loco, ciun dicit Apostolus Paulus: Clamantem Abba Pater, exposuit, quid sit, clamantem Abba pater, dicendo, in quo clamamus Ac per hoc, quid est laniantem, nisi clamare a 2.f. iocientem Do exemplum locutionis huius. Nonne Deus omnium est praescius futurorum Quis m- quam hoc negabit vel insanus; tamen ait Apost lus nunc autem nognoscentis Deum, immo cogn tiιὶ Deo: ut intelligerent, Deum fecisse in eis cognitas 'qtionem suam. Cognoscentes Deum. Quid est co gnoscentes Deum Nolite vobis arrogare, nolite superbire, cogniti estis a Deo. Quid est cognitiesiis a Deo Θ cognitores suos Deus vos fecit Deusdedit vobis, ut eum cognoscatis, quo modo est illud: Nunc cognoui quoniam times Deum. Quando obtulit filium suum ad holocaustum Abraham dixit ei Deus: Nunc cognoui. Ipsa est tota Dei prae seu. 11AE. scientia. Tunc cognouit, quando diXit, nunc co ra. gnoui Sed quid est nunc cognoui nunc te feci cognoscere. Si ergo has locutiones sicut libris diuinis eruditus, agnoscere de gemitibus illis, quibus dictum est, gemitibus interpellare Spirituin sinctum, non eum faceres miserum. Quid est enim aliud, semper gemens, quam seinper misera Ideo nos gemimus, quia miseri sumus. Et gratias pliari tui sancto, quia caritate aeterni saeculi facit nos gemere, propter quod dictus est gemere. Facit nos clamare, propter quod dictus est clamans . Facit nos cognoscere Deum, propter quod dictum est: Immo cogniti a Deo. c. Subditque huius locutionis exempla, quando per escientem significamus id, quod nicitur; sicut stigiis pigrum dicimus, quia pigros facit,4 diem tristem, vel laetum, qui tristes vel laetos facit. Et alibi: Quod non sic, inquit, est intelligendum, ut existimemus Spiri ta MPro tum sanctum Dei , qui in Trinitate incommut bitis est Deus,&cum Patre, Filio unus Deus, ψ tamquam aliquem qui non sit , quod Deus est, Deum interpellare pro sanctis. Dictum est quip- pe,
69쪽
pe, interpellat pro sanciis, quia interpellare sanctos facit c. Subditque , interpellare sanctos se cit gemitibus inenarrabilibus, inspirans eis desiderium, etiam adhuc incognitae tantae rei, quam per patientiam exspectamus. Quomodo enim a retur, quando desideretur, quod ignoraturi Nam utique si omni modo ignoraretur, non desideraretur. Et rursus, si videretur, non desideraretur, nec gemitibus quaereretur. Et alibi. Non ergo, inquit, Spiritus sanctus in semetipso, apud semet ipsum in illa Trinitate, in illa beatitudine, in il la aeternitate substantiae gemit, sed in nobis gemit, quia nos gemere facit. Quae quidem omnia Augustini testimonia deo libenter attuli, ut testatum sit omnibus, quam aliena fuerit semper amente Augustini haeresis haec , quae vel Spiritum sanctum incarnatum dicit, Vel facerdotem ;ac propterea librum de quaestionibus veteris, ac noui testamenti nulla ratione tamquam Augustini admittendum. Verum quoniam longum esset, a nostroque instituto alienum, Omnium Patrum recensere sententias , quae, qua ratione sit intelligendus Paulus hoc loco, tradunt, reliquis Oinissis, Vnus tant im proferendus videtur Chrysostomus, qui mentem Pauli prae ceteris assecutus est; quippe qui eodem Paulo dictante, commentarios in Ρauli epistolas scripsisse dicatur Ipse Spiritus in tercedit pro nobis gemitibus inenarrabilibus Obscurum, inquit, est hoc istum, propterea quod multa ex ijs miracula, quae tunc ierent, hieri nunc de si elint ea propter necesse nobis est rerum illarum, quih statumio doceres, atque ita demum apertior erit Spiritus diu sermo. Quis Igitur tum rerum status erat Θ Diuersa ijs omnibus dona Deus largiebatur , qui baptismum susciperent, ii quidem ripiritus vocabantur : Prophetarum enim Spiritus, ait, prophetis Dbiectisunt. Et hic quidem obtinebat prophetiae do num ac futura praedicebat ille autem sapientiae, ac plebem docebat ille autem sanitatum, aegrotantes curabat ille autem potestatum, ac mortuo Sexcitabat ille autem linguarum, ac vari j loque' batur vocibus. Porro autem una cum his omnibus,
erat ire cum donum, quod ipsum Spiritus dicebatur quo qui praeditus erat, pro plebe uniuersa a preces undebat . Quandoque enim permulta cum ignoremus eorum , quae nobis conducunt, quae minime conducunt, postulamus. Accessit do-arum precum ad unum aliquem eorum, qui tum viverent, qui quod communiter uniuersitati Ecclesiae conducebat, id tum ipse pro omnibus postulans, staret, tum autem alios edoceret. Spiritum igitur hic vocat tum donum tale, tum animam icam, quae donum id susciperet quaeque apud Deum intercederet, ac gemeret. Qui enim huiusmodi gratia dignus est habitus, is magna cum animi compunctione stans, multis item cum gemitibus,
ij dico, qui ipsa quidem mente Deo se prosternunt,
quae omnibus usui sunt, postulat. Cuius iunc signum diaconus est, pro populo preces Deo offerens. Hoc igitur Paulus sentiens, dixit Ipse Spiriatus intercedit pro nobis gemitibus inenarrabilibus. At ille qui scrutatur corda . Vides non de par nunc diaco cleto verba fieri, sed de corde spirituali. Quoniam uus pracstat nisi hoc esset, dicere oportebat: at ille qui scruta tu spiritum Vertim ut intelligas hic agi de homine spirituali, eo, qui precum dontun habet: addidit, at qui scrutatur corda nouit, quis sit sensus spiritus: hoc est hominis spiritualisci quoniam secundum Deum intercedat pro sanctis. Haec ille. Quibus tametsi nihil superaddi posse videatur: ddam tamen aliquid ex sacris litteris, quod ne-
quaestionum veteris ac noui testamenti nulla ratione tamquam Augustini admittendus proba
A quaquam abs re erit, clim plurimorum sanctorum Patrum sentent ijs, chrysostomi potissimum ex- possitioni suffragari videatur. Locus est apud Z chariam , ubi hunc spiritum precum Ecclesiae Christi Dominus pollicetur eiusque effectum haud obscure significat, his verbis, quae diligentius perpendenda duximus. Et Fundam super δε- mum David, sic vocat Sionem montem, ubi exstrueta erat domus David, ct super habitatores Ieru falem, sic vocat inferiorem ciuitatem, nisi malis repetitionem esse , eiusdemque Hierosolymae duplici nomine Ecclesiam significari ex Iudaeis gentibus conflatam, stibi tun gratiae ct precum,
Vtraque autem vox in chen χ)aun hantini ab eadem radice deducituris chanan, quae .gratis C ANAI QUOD
Olim specia ii dono Spi. ritus sancti praeditus s bubat pro
dare, gratiosum esse, vel gratia aliquem prosequi atque etiam precari pro aliqua gratia, vel supplicare significat. Unde nomen deductum significat
tum gratiam animae, de corporis, tum preceS; nchen, Graece γρις, chatis gratia, fauor Vt in Gene- si . Noe inuenit gratiam coram Domino. Et in
psalmo: Gratiam gloriam dabit Dominus . Pre ces autem significat eadem vox in Prouerbi js: Cum obsecrationisus loquetur pauper, hoc est humiliter supplicans. Et apud Ieremiam: In setu veniento in misericordia, Hebraice 'aetannia a bibaciliani nim Z in vel cum precationibus ducam eos . Et eandem vocem reddidit Hieronymus, modo misericordiam, vel gratiam, modo pre CC S. Vnde
loci sensus erit effundi spiritum gratiar gratiarum, phrasi scripturae communi, qua genitivi additio vice superlativi ponitur, ut Cantica Canticorum, Re Regum dicitur, quasi praestantissi mus Gratiam ergo gratiarum vocat , copiosissimam, singularemque gratiam , quod idem fiundendi verbum significat teste Hieronymo vel precem precum, hoc est Spiritum , qui maxime
edoceat effundere preces, hoc est, orationi dare operam Vbi nota pro intelligentia contextus Pauli, orationem vocari gratiam, sine uua nullus cum fructu orat nam quid oremus,fcti oportet, nescia mus . Huius autem spiritus gratiae precum effectus, indicat Zacharias, subden. Et adficient ad kὸς me, quem con erunt ConfiXerunt, inquam, non tam ferreis clauis, dira lancea, acutisque spinis, quamuis his etiam me acerbissime excruciatum ac morte turpissima affectum viderunt, excruciarunt, affecerunt quam sceleribus, obliuione ingratitu
dine, odio atque similibus, quae quibusvis appli
ci j quantumuis acerbis, ac grauibus acerbiora , grauioraque duco. Et plangent eum planctu sec.
Multiplices enim lacrymas excutit gratia Dei, diffusa in cordibus nostris, compassionis erga Chri stum, odi aduersus peccatum, desideri j, remis sionis, reconciliationis, Qvitae caelestis. Quod idem testatus fuerat Paulus Scimus enim, inquit, quod omnis creatura ingemiscit, ct parturi que adhuc. Non solum autem ista sed σnos ipsiprimitias Spiritus habentes, is ipsi intra nos gemimus c. At quis dicetiit ad institutam disputationem, Vnde paululum digressi sumus, reuertamuro loqui Paulum, aut Zachariam de ipsa diuina persona Spiritus sancti numquid diuisibis est numquid aliis eius primitiae , alijs partes reliquae conceduntur Θ absit. Sed ut de gratia & participatione spiritus hic intelligitur locutus Paulus, quae ad mensuram datur unicuique secundum propositum vocationis suae ita de eadem gratia intelligendus est, ctim est, adiuuat in mitatem nostram; postulat pro nobis .uuia quiscrutatur corda, de scit quantum
dicitur gratia, quia sine nullus cum fructu 22.er 3.
70쪽
rationibuS, Omnes de Melchisede-co haereses
sedecus non fuit salius Dei Verbum inquam diuinum.
S. Hier epi. ad Eua r. MELCH I- ledecus non fuit nee
q. 1.ar. I. ne incarnatus est.
tum unicuique collatum, vel conserendium sit gratiaeoci quid desideret, postulet, aut requirat haec gratia Spiritus quia fecundum Deum,id est, secundum diuinum propositum, iuxta quod Deus
proposuit sanctis conferre , sula pro sanctis
siue prospera, siue aduersia Scimus enim quoniam diligentibus Teum omnia cooperantur in bonum. Ex his omnibus liquido constat, quam aliena sita mente Pauli Hieracis haeresis, quamque alie num sit a Spiritu sancto, esse sacerdotem. Quare lubet hanc disputationem verbis Cypriani concluderes: Deus inquit unus est Christus unus una Ecclesia AE cathedra una, super Petrum , Domini voce fundata . Aliud altare
constitui, aut sacerdotium nouum fieri, praeter unum altare, inum sacerdotium non potest.
Quisquis alibi collegerit, spargit. Adulterum est, impium est, sacrilegum est, quodcumque humano furore instituitur, ut dispositio diuina violetur. Procul ab huiusmodi hominum contagione di
scedite, sermones eorum velut cancrum sestem, fiigiendo vitate. Haec CyprianuS.Ijsdem rationibus allatis ceterae omnes hae reses confutantur, quae, ut Epiphanius testatur, non a veritate, sed ex ipso sibilo draconis prout unumquemque potuit decipere, ac seducere, cX- cogitatae sunt . Satis enim probatum si Melchisedecum fuisse verum hominem, fideque constat, nullam ex diuinis persionis incarnatam is se ante Verbi incarnationem quam factam te statur Paulus, quando venit plenitudo temporis: tunc enim , non ante nec post, misit Deus filium suum, factum ex muliere, factum sub lege P.
Constat etiam vehementer deceptos illos , qui dixerunt Melchisedecum fui se ipsam personam fili Dei , quae in veteri testamento saepe apparere solebat in humana specie .dicitur apparuisse Abrahae, repraesentasse Dei filium, se ipsum oblaturum aliquando in sacrificium , in vera humana natura:&ideo dicit Assimila tum Filio Dei, uine patre,& sine matre ex stitisse. Adversus quos militant arglimenta omnia, quibus supra probauimus, Melchisedecum fuisse verum hominem , Regem Salem , face dotemque Dei altissimi. Quae nulla ratione possent Dei Filio conuenire sub humana specie, hoc est, non reuera homini, sed specie, &Ἐ- Sura quadam tant ii homini, quia diuinae personae repugnat esse sacerdotem, nisi ratione asesumptae naturae humanae, ut supra probauimus. Illa autem Origenis,&discipulorum eius opinio , quam refert Hieronymus , nempe Melchisedecum fuisse Angelum, num, inquam , de superioribus virtutibus , omnino falsa est: nam, praeterquam quod eisdem argumentis nititur, quibus nonymus , quae similiter labefactari possent quiddam assumit tamquam cem tum, quod piorum omnium aures horrent, nem p angelum incarnatum fuisse jam negare non potest, Melchisedecum verum homin m iuisse. Cui quidem sententiae, vel potiti errori satisfieret omnino no verbo in diceremus,
id omnino impossibile semper uis es; supposi
tum creatum incarnari , quod solius est diuina personae , ut tradit Sanctus Thomas. Verum quoniam non nostri instituti est huius quaestionis momenta perpendere , quidquid sit de possibili, hoc certo statuimus, numquam facti umfuisse , ut angelus , vel aliud creatum suppositum, naturam humanam assumpserit . Quomo- Tom. i. Apparatui.
DE TE standa haeresis eorum qui Melchi-iedecum
do enim incarnationis mysterium vocari posset Paulo sacramentum absconditum aDeculis in bes. 3. P. Deo vel Eserium ab inditum a faeculis ge- . Coles. I. nerationibus, si eiusdem tam expressa imago an si te tot aetates edita filisset Aut qua ratione Hierotheus apud Dionysium incarnationi My Dion. reo.
sterium nouitatum omnium supereminentCm O c. a. de diu. uitatem appellaret eumque imitatus Damasce nom. nus vocaret hoc mysterium, nouum omnium no S.Io. Da
Vorum si ante tot saecula, aliquid simile filium ψ- si Desset in angelo Quare credendum potius omnino ργ' est Concilio Toletano, quam Origent. Illud enim Conc.Tol. . de mysterio incarnationis Christi loquens, ait: Si ratione ostendi posset; non esset mirabile: si B Xemplo; non esset singulare. Quapropter siminus positimus dignas, debitas certe omnipotenti Deo gratias pro ineffabili incarnationis beneficio agentes fateamur, illud esse admirabile, quia ratione ostendi non potest, cingulare, quia nullum eius exemplum visum est aut in caelo, aut in
Eadem prorsus rationes, Matholica fide confisi, detestamur illorum blasphemias , qui
Melchisedecum non verentur asserere non solum virtutem quandam , sed etiam maiorem
Christo quid possit excogitari vel magis
impium, vel ab ipsa ratione laturali lumine magis alienum lim enim Christum con itemur Deum verum de Deo vero, fatemur pariter eo nihil maius neque esse, neque dici neque XCΟ-gitari posse. Hos ergo Omnes haereticos exse cranteS, eorumque praua dogmata etiam atque etiam abnegantes,adoremus Dominum,dicentes: Quoniam magnus Dominus O laudibilis nimis, O st. 44. magnitudinis eius non es finis. Sed iam tandem fugatis haereticorum tene bras, taetraque caligine discussa, in veritatis semita insistamus,' quis tandem hic Melchisedecus fuerit statuamus quod ne capitis modum longioribus disputationibus excedere videamur: in sequens proximum caput reiiciemus.
opponere videtur Theodoretus, dicens Ciam diuinus ille Paulus dicat sine patre, sine matre,& sine genealogia quis veritatem huius rei nosse potest Vertim verba Pauli nihil nostrae derogant inquisitioni immo vero mens Pauli, quae iis continetur, magis confirmari posse videtur; si quod certissimum est, nouis rationibuS, ac testimoni j stabiliatur , nihil communicas te Melchisedecum carni sanguini sacerdoti Levi tici. Hoc enim potissimum spectari a Paulo ex ipsius verbis supra probauimus, idemque confirmare possumus Eucheri testimonio, qui postquam Christi Domini aeternam sine matre, tempora lem
inuestigarzquis fuerit Melchisede