Heliotropium, seu, Conformatio humanae voluntatis cum divina : libris quinque explicata coram ser[enissi]mo vtriusq[ue] Bavariae duce S.R.I. Archidapifero Electore Maximiliano et ser[enissi]ma coniuge Elizabetha : eisdem ser[enissi]mis pri[n]cpib[us]

발행: 1630년

분량: 489페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

291쪽

adversa tolerare ἔ Deo in omnisin quam lmierse me fidere , hoc demum Christianatabilitas est. in re plurimum adjumenti serunt omnes sancti Mngeli, quorum ρο orationibus di exemplis accendimur, ad plenisi viam eum divina voluntate consensionem. Hoc o Moses nos docet, vir miti cimus , ct Iupra quam dici potest injuriarum tolerans. Id Me ct ipsa Dei voluntas cor humanum

'πιπγocat : SURGE, PROPERA, prius

id obsequium, deinde ad amplexum.Hominis st quam promptissime respondere : E C C EA D S V M, paratin ad utrumque; ad omnia D agenda, sustinenda paratisi us, E C C Erdsum. me denique beatissimum est Divinarc humana voluntatis connubium, hoc criumst extra crium , nec ulla certior aut securroridparadisium semita. cetera, mi Lenor,qua id imagines explicandas sunt, capitis ultimi rincipis invenis . LIB A n

292쪽

ADIUMEN ΤΑ Dominus nobiici

metuere

293쪽

HvΜANIE voLvNTATIS ad divinam conformandae

C A P v T LOGormationem humana voluntatis ad dia vinam consistere non posse sine magna iuDeum Fiducia.

oslatio sui in divinum arbitrium

nunquam erit integra , nisi Deo in omnibus plurimum fidamus r uomodo enim alteri de rebus omniisas assentiar, cui non fido Z. & quomo-b fidam illi,quem non credo reS measieliter, aut sollicite curaturum t Ideo fiducia in Deo collocanda nunc Fndum.. Porro cupienti scire quid divinaeginae de hac virtute sentiant, nostri Lurisi scriptor respondet : In scripturis G ictis vix ullum invenitur caput,in 'uo η G:us opem, gratiam 3c providentiam te inibus illis non promittat, qui in illo infidunt. Beatissimus rex David, hujus .et o. luciae magister excellentissimus, hanc 'am pleno ore ingerit,in psalmis pae- omnibus. Et quam illa confidentis

imi sunt niam tu Domine sin-

294쪽

α 2 DE CONR VOLUNT. I s. 4. gulariter in spe constituisti me Dominus

Io. firmamentum meum,& refugium meu,& liberator meus et DeuS meus, adjutor iit,l -& sperabo in eum : Protector me. I. cornu salutis meae,&susceptor lv. i. meus: Dominus illuminatio mea,& sa- llus mea, quem timebo t Dominus protector vitae meae, a quo trepidabo λ Si lconsistant adversum me castra , non timebit cor meum, si exurgat adversum'

me praelium , in hoc ego sperabo. Qui habitat in adjutorio Dei altissimi,in prors9Q- tectione Dei caeli commorabitur. Qui

confidunt in Domino &c. non commovebitur in aeternum.In te, Domine, spe- me. I. raVi, non confundar in aeternum. Erat

huic regi cor amplissimum, Sc pleniss- lπα I. mum ingenti Dei Fiducia.Nimirum hos ructabat quos biberat divinos fontes. Eandem in Deum Fiduciam sapientissimi ac sanctissimi viri plurimu semper commendarunt. Illud sapientiae miraculum Salomon et Habe , inquit, fidu- op. 3- ciam in Domino,eX toto corde tuo. Non ' qualemcunque fiduciam exigit, sed quae l .Pet. prodeat ex toto corde. Nam & Apostol eap. s. rum Princeps: Omnem, inquit, sollici-ve. p. tudinem vestram projicientes in eum, is , quoniam ipsi est cura de vobis. Et psaltes: Iacta,inquit, super Dominum cu- ltuam,& ipse te enutriet. Sed & S l: lomon iterum monens : In omnibus idia. Viis tuis , inquit, cogita illum, & ipse lai . diriget gressito tuos. Bonum est confidem. d. re in

295쪽

l LIBER V. . a j

l re in Domino, quam considere in homi-l ne. Benedictus vir, qui confidit in Do-l mino , & erit Dominus fiducia ejus. Et meril erit quasi lignum quod transplantatur c 3. I super aquas , quod ad humorem mittit

radices suas, & non timebit cum venerit aestus, erit folium ejus viride,dc in tempore siccitatis non erit sollicitum, nec aliquando desinet facere fructum. Cogitate per generationem & generationem, quia omne S qui sperant ini non infirmantur.Beati Omnes qui confi- dunt in eo.Haec enim fiducia Deum obli-ps. gat, ut tibi in se confidenti benefaciat. υε. 13 . Ergo, Confide in Deo, & mane in loco Eceti. stuo; ibrte tua contentus , status tui me 1 I- . diocritatem amplectere , neque ultra 'Vς ὴλ i mensuram regulae, qua mensus est tibi Deus, teipsium extende : Μemento, non - in solo pane vivere hominem,posse Deu 2.Gr.

- etiam e lapidibus suscitare filios Abra-- hae , nec esse dissicile Domino , salvare 'd', i vel in multis, vel in paucis. hi II. Hebraeus rex Amasias militemi l seripserat centum talentiS argenti, qui- Suva, i bus centum millia hominum ad signa 6οιοα, l evocavit. Quo facto , venit homo Dei; ad illum ira Regum fasti narrantὶ diis p

bl xitque: O ReX , ne egrediatur tecum, exercitus Istrael, non est Dominus cum

, t Israel, dc cunctis filiis Ephraim. Quodat si putas in robore exercitus bella confi- i stere , superari te faciet Deus hostibus i

tal Dei quippe adjuvare, bc in fugam

296쪽

Convertere. Dixitque Amasias ad hominem Dei: Quid ergo fiet de centum talentis , quae dedi militibus Israel ρ Erespondit ei homo Dei : Habet Domi. nus unde tibi dare poIlit multo his plu.ra.Paruit Amasias Deo nixus, & viginti millia hostium occidit. Tanti est, Deci

fidere, & non humanis viribus. I Τhomas Morus notae sanctitatis ac sinΞ, eruditionis vir,ad filiae Margaretae orie. d. is stiones hisce omnino verbis in carcere bis, respondens : Nihil, inquit, contingere potest , quod Deus non velit. Quicquid

autem ille vult, utcunque nobis malum m - videatur,est tamen re vera optimum. De bonitate dissidere , mea Μargareta nolo,utcunque me debilem ac fiagilem lpraesentiam. Imo si in eo me terrore Sconsternatione cernerem, ut jam jam Iapsurus viderer, meminero tame divuPetrum unico venti flatu ex modica fide submergi coepisse; faciamque quod ille fecit, Christum compellabo : Do. lmine salvum me fac. Spero enim quod extendens manum suam apprehendetime,nec submergi patietur. God si vero Petri partes adhuc ulterius me ag re, planeque praecipitem cadere, jurare M abjurare permitteret, spero nihilominus sore , ut oculo misericordiae pleno me respiciat, dc erigat, ut de novo veritatem confitear , conscientiam exonerem , ecenam Sc pudorem prioris ab

negationis sortiter perseram. DeniΤRς l

297쪽

LIBER V. 2 eillud compertissimum habeo, quod abrui que mea culpa Deus me non deseret. Chrissiane & sapientεr. Interest enim rebus omnibus divina Providentia, rei scimus ab ea innumeros ne laberenturi detentos,nullos ut laberentur impulsos. Imo,si hic talis ceciderit,non collidetur, m. 36.l quia Dominus supponit manum suam. P. z

momodo autem is laedatur,qui in pulin vinar cadit , tam molle Ante omnia mi dendum Deo. III. Ecquid denique Christus tam

varie inculcat & urget, atque hanc una in Deum Fiduciam t Quam varie divii nus hic Magister argumentatur ab avit culis, a flosculis, a capillis, ab ipsis etiat idololatris , persuadendae huic fiduciae et Ita corvos, lilia, passerculos oculis subini liciens : Considerate , inquir, corVOS,

i quia non seminant, neque metunt, qui-l bus non est cellarium neque horreum,l & Deus pascit illos. Quanto magiS UOS pluris est is illis p Quis autem vestrum l cogitando potest adjicere ad staturami suam cubitum unum i Si ergo nequel quod minimum est potestis, quid de cel teris solliciti estis Considerate lilia,

i quomodo crescunt: non laborant, neq; nent; dico autem vobis, nec Salomon

in omni gloria sua vestiebatur sicut unul ex istis. Si autem foenum quod hodiel est in agro , & cras in clibanum mittiis tur, Deus sic vestit ; quanto magis vosi pusulae fidei Pater vester scit, quia hisae indi-

298쪽

DE CONP. VOLUNT. lindigetis. Et quot experimentis discipuli

Ios suos inspexit, ut eos doceret Deo estrian. toto fidere t Ita quinque millia homini l epulo excepturus in vasta solitudine lPhilippum interrogat,unde panes eme lassarii sint. Hoc autem dicebat tentans eum. Su cap. 8. re quatuor millia hominum cibo rese turus, discipulos in eam rem consul. tores adhibens: Quot,inquit,paneS ha Jbetis At illi non magnae fiduciae: Vnde istos quis poterit, ajunt, hic saturare panibus in solitudine λ o viri, Deus poterit, qui nos sibi in rebus omnibus vult fidere quam integerrime. Providentia divina falli non potest; fallere non vult: stabit Deus promissionibus suis. Docemur hoc omnium aetatum exempli S. E-:

rigat proinde se homo in spem magna, M audeat se suaque omnia in Dei sinum profundere fiducia quam ere stissima. Testat. I V. Tostatus, praesul Abulensis, ilIudmi, et, eruditionis miraculum, super Regum fastis disserens: Ita est, inquit, lex Adam, , o debet homo tenere cum Deo,sciis suas. licet quod homo humiliet se coram Deo,aa. Colad & Deum quantum potuerit, dc Deus erit sollicitus pro eo. Etenim ad quem clamamus t Pater noster qui es in caelo. Vtique opulentus hic Pater ominnieran nibus abunde providebit. Quod si parva animalia, inquit Hieronymus , absque Deo auctore non decedunt, & in omni-:ria is providentia, & quae in his peri-sa. Io. tura V, sine voluntate Dei non pereunt;

299쪽

LIBER V. 27 eunt; vos qui aeterni estis, non debetis timere quod absque Dei vivatis pro-j videntia. Cur ergo illi non quam inte. Scri j gerrime fidamus, & animos induamus, tanto patre dignos Nec in mediis qui-: dem flammis desperandu . Res angustae, domi sunt Dominum habemus divite, . ων qui nunquam passus est suos extingui

fame. Inimica insurgunt agmina , Inte: terris nata,sive inseris excitata Ducem habemus potentiorem, sui uno flatu regnorum disperdet exercitus. Maledicae premunt linguae,& falsis onerant criminationibus t Deum intueamur judicem vindicemque , & humana non metu mus. Neque enim se vinci ab homine patietur Deus , aut munificentiam suam

ab humana fiducia superari. Audet quisl fidere t majora donare audebit Deus.l Audet sperare magna vincet humanami spem Deus , & e locuplete caeloru theisl sauro,longe maioribus beabit, ita ut adi pellendam egestatem humanam, fatisi sit spem sitam posuisse in Deo, ac de illi lius liberalitate magna sperasse. Quot enim spes major est , majora sunt donae Caelestia, ut non tantum aequari, sed innumeris modis vinci a divina benigηil tale humana spem fiduciamque videal mus. Nobilissima est haec concertatio,

i ingens hominis in Deum fiducia , cuml immensa Dei liberalitate composita j quasi remula utrimque fiduciae & in

t ruficentiae largitione, tanquam si vincit T a nollet

300쪽

nollet homo,cum tamen vinci non poD l. st Deus.

'Aug. V. Hic Hipponensem Antistitem Au- lεσ3 3. gustinum luculentissime ratiocinantem laudite : Fecit Deus , inquit, caelum retia . x , & omnia suae in eis

sunt. Si ergo omnia quae in eis sunt, rete; parum dico, telasserem, locustam, vermiculum. nihil horum non ille fecit, re cura est illi de omnibus. Nolite ergo dicere: Non pertineo ad Deum. Pertinet ad Deum anima tua , pertinet ad Deum Corpus tuum; quia Deus secit & corpus tuum. Dicis forte: Non numerat me Deus in magna multitudine. Te non Numeret, qui etiam capillos tui capitis omnes habet numeratost Sed, ais, sub- . inde iis miseriis involvimur, adeo solatiis omnibus 8c auxiliis destituimu , ut mirum non sit, quandoque fiduciam fnonnihil vacillare. Hic etiam Augusti- I: nus pro me respondebit. Et obsecro vos i' omnes qui haec legitis, aut legi auditis, di, L sanctissimi viri responsum altissimo pectore reponite di Quicquid ergo, inquit

Augustinus, hic accidit contra volunta- item nostra noveris non accidere nisi de

voluntate Dei, de providentia ipsius,de ordine ipsius, de nutu ipsius, te legibus: ipsius & si nos non intelligimus quia l,-- quare fiat,demus hoc ipsius providentiae, iquia non fit sine caussa. Hoc ipsum,idem. αα. Deatissimus Pater, divinus scriptor conis

' firmans: Nos, inquit, divina providen-

SEARCH

MENU NAVIGATION