장음표시 사용
281쪽
factae,in intimis apud me praecordiis asia servantur,ne excidant. Tale sit voluntas Christiani hominis promptuarium , un-
de facile depromi possit, quicquid est
.ad domini gustum. Penatium vere Opia 'lentum,omni genere qua esculentorum, qua poculentorum instruitur e Si dominus velit oleum, aut mel, aut aromata, vel vinum fiue Chium,seu Thasium,sive Creticum;adferuntur Sc oleum,& mel, dc aromata, & vinum non cibarium Scignobile, sed quale jussit adferri , si dominus cupiat perdicem, aut altilem gallina, illico perdix aut gallina promitur: si panem niveum petat & primarium, mox adest hic panis r si aliud quid postulet,confestim advolat postulatum.Talis sit voluntas nostra,& olearia, & melis laria , & vinaria, & omnigeni penoriscella, ut quicquid dominico palato placuerit, inde promatur: ita quidem, ut si Deus animum cupiat ad paupertatem, ad morbum, ad ignominiam, ad morte paratum, hunc ipsum inveniat paratisissimum,de quo Deus ipse dixerit: In te, o homo, sunt vota mea. Talis certe rex David , vir secundum cor Dei. Non in ea. 13. rebus solum minutioribus, sed in maxi-πGaz. mis aeque ac minimis, cum jactaretur, cum per ardua sursum dc deorsum iret, a divino semper nutu pendebat. II. Anno quingentesimo vicesimo D.1tio tertio, in Concilio Uzecensi episcopus Eaνονι.
282쪽
ρ6o DE CONF. VOLUNT. . fuit, cujus nome, Quod vult Deus. Fuit l& alius ejusdem nominis Carthaginien- ifis Pontifex , vir sanctissimus , qui una lcum Clero a Genserico rege Ariano,fra- ctis navibus absque remigiis 3c velis, praeter omnem spein Neapolim appulit,abique exul sancte finiit. Omnium hoc Christianorum re nomen sit, dc studium unicum , Quod vult Deus. At maligni hominis est , tunc solum dicere : Quod
vult Deus, cum nec operosa, nec ardua' jubentur. Ille fert omne punctum,qui, Cu paupertas urget, cu morbuS eXercet, cum ignominia premit, cu mors Vocat, nihilominus mente liberrima pronuntiat: Quod vult Deus; si opes,si valetudine ,si tam ,si de vitam velit eripi, Quod vult Deus, hoc fiat. Nec disputat, cur jam,cur hoc loco, cur hoc morbi geneis re sibi moriendum sit, sed paratissimus ad omnia. hoc unum assidue ingeminat: senec. Quod vult Deus.Praeclarissime dixit Seneca: Quid tibi opus est ut sis bonus VELLE. Quid autem melius potes vel- ' ' te, quam quod vult Deus h Hic ego te, qui aliter sentis,& divinae voluntati ob-Mem niteris, compello Annaei verbis: Tamen tu indignaris aliquid , aut quereris: re SV non intelligis,nihil esse in istis mali, nisi hoc unum quod indignaris,& quereris: Non feram me,quo die aliquid ferre nopotero. Male valeo familia decubuit foenus offendit domus crepuiti damna, vulnerailabores, tu, incurrerunt Solar
283쪽
LIBER I v. 26et Iet fieri. hoc parum est:debuit fieri. Decernuntur ista , non accidunt. Si quid credis mihi, intimos affectus tibi cum maxime detego:in omnibus quae adversa videntur & dura , sic formatus sum. Non pareo Deo, sed assentior: ex animo illum,non quia necesse est, sequordem-besce,Christiane,ab erubesse.)kihil unquam mihi incidet, quod tristis excipia, quod
malo vultu e nullum tributum invitus Conseram. Omnia autem ad quae gemimus , quae expavescimus , tributa vitae sunt. Horum nec speraveris immunitatem,nec petieris. Ad hanc legem animus noster aptandus est, hanc sequatur,huic:
pareat:& quaecunque fiunt, debuisse fieri putet : nec velit objurgare naturamis Optimum est pati, quod emendare non possis et & Deum , quo auctore cuncta
proveniunt, sine murmuratione comitari. Malus miles est,qui Imperatorem gemmens sequitur. inare impigri atq; alacres excipiamus imperia , nec disera mus hunc operis puIcherrimi cursum, cui quicquid patimur, inteditum est. Sic vivamus, sic loquamur. paratos nos inveniat atq; impigros Fatum, seu, voluntas Dei. Hic est magnus animus,qui se Deo tradidit: at contra ille pusillus ac degener, qui obluctatur , & de ordine Nundi male existimat,& emendare mavult Deum quam se. Carpit divina dc providentiam; alia illa esse vellet magis quam se alium. Ingrati saepe divinorum S a inter.
284쪽
interpretes sumus.Inde est quod nec viis luere volumus,nec moritvitae nos odium frenet, timor mortis. Nutat omne consi- llium nostrum , nec implere nos ulla se- oesia licitas potest.
III. Quanti vero momenti sit In moris
umori bo lethali,nostrae voluntatis ad divinam re ex- consermatio , insignissime docet Ludo. ercitio vicus Blosius,hunc in modum: Moriturus quisque meritis Salvatoris nostri Issu Christi . magis quam suis innitetur.Ιn illius bonitate & in precibu s beatae Mariae Virginis ac Sanctoru electo- pusilla. rumque Dei fatis confidet. Christi ama- mihi rissimam passione mortemque sibi pro-p- 3z8. ponet, & ineffabilem illam charitatem, quae eum tam indigna sustinere coegit, memoria repetet, atque in patentia vulnera, & in profundissimum pelagus immensae misericordiae ejus,sese cum universis peccatis atque negligentiis suis demittet, immergetque. Ad summa Dei gloriam seipsum , velut hostiam vivam osseset ipsi Domino , ad perserendu pro acceptissima ejus voluntate patienter,
ex vero amore omnem languoris acerbitatem, ipsam etiam mortem, & quicquid sibi Doesinus in tempore , & in aeternitate immittere voluerit. Hoc firevera facere potuerit: si , inquam, sese ex pura dilectione cum perfecta sui resignatione, ad omnem poenam pro honore divinae justitiae tolerandam animo
jontaneo obtulerit, ipse neque infernu, neque
285쪽
lus omnia totius Μundi peccata commisisset. Nullum igitur exercitium in extremis utilius esse potest , quam ut quis seipsum ex integro divinae volun tali resignet: humiliter, amorose, ple neque confidens in immensa Dei mi- ωicordia ac bonitate. Fieri enim nequit, quin is qui in hujusmodi vera perfectaque refignatione cum sancta erga Deum fiducia ex hac luce exit,confestim ad regna caelesti a evolet. Nam sicut nihil omnino poenae , nihil ignis purgatorii in Deum cadere potest,ita nec in homine, qui eo modo per voluntatis conis formitatem,amoremque Deo unitus est.
Hoc animo j ustus ille Latro moriebaturi in cruce, qui non salute corporis a Do mino postulavit, nec oravit ut a poenis purgatoriis servaretur, sed libenter pro peccatis sitis , proque Dei gloria mori- ens , se totum in divinam resignavit vos luntatem,se totum Christo obtulit,ut il-
Ie secum ageret quicquid vellet. Nihil nisi misericordiam se gratiam petite
dicens : Memento mei Domine , cum i veneris in regnum tuum. Quod si moriste imminente infirmitas naturae moeret, aut trepidat ; hujusmodi moestitia A formido in Deum ver resignatione pro jicienda , ac certa spes erga eum concipienda est. Mors Christi mortem tuam soletiiKIllo secessit, praecesserunt & innumeri e ejus i non agatur pigeat te
286쪽
164 DE CUN F. VOLUNT. 1 equi. Corpus quod modo deponis, vile quoddam vestimentum est. Quid ad te si computrescat, & ad tempus in terra occultetur Postea ipsum idem corpus tuum resurget , jamque immortale, incorruptibile , gloriosum ac fulgidu erit. Pensandum quoque est , quam resignati ac voluntarii fuerint ad moriendum a liqui iusti, Abraham,Isaac,Iacob,Moses, David, & ceteri coo similes, Cum nonduianua regni caelestis esset aperta. Unde an fine Deuteronomii legimus , Dominudixisse ad Mosen : Ascende in montem istum &c. & vide terram Chanaan qua ego tradam filiis Israel obtinendam, remorere in monte. Ecce quam resignato animo,juxta Dei beneplacitum, mortem excepit Moses amicus Altissimi. Non transivit quidem ad terram illam visibi- Iem, sed in invisibilem & meliorem reisceptus est , videlicet in secretum sinum pacis, S limbum, in quo iustorum animae tunc magna tran uillitate requieiacebant. Iam vero justis aditus patriae caelestis,per Christum Dominum reseratus est.
Ergo, mi optime Christiane, cum viiscinam sentis mortem, imo etiam anteis quam sentias, voluntatem tuam quam
perfectissime junge cum divina , illique
te totum committe et nec aliud cogites
vel loquaris, quam hoc ipsum, mania
IV. Sed istud us A N D o plerosque
287쪽
omnes homines aegre habet. Moriendusibi sciunt, & mori volunt,sed nondum: cupiunt naturae solvere quod dehent, sed nondum : desiderant caelo 'recipi , sed nondum. Adeo miselli insanimus , ut cupiamus desinere esse miseri, sed nomis dum; ut felices & beati esse velimus,sed nondum. Quid, homuncule, tam altum tibi patibulum aedificas, ut multos gradus habeas, per quos ad mortem te ire diutius scias quid vitae tuae tot optas annos, quibus fimus tuum prospicias, Cogitationum lento tormento p Eundii est, seu hodierna , seu crastina . At scio, quid multos decipiat: cum Mors pulsat, ante tempus adesse putant importuis num exactore. Stulti; tunc tempus est, Qv A N D o Domino Mortis visum est.
Quid tergiversaris,quid immaturam aetatem objicis , quid moram poscis ad mortem maturus pridem fuisti. Sed nec
concessa mora paratiorem te faciet, aut
promptiorem .Nam & post hanc morari voles, minus forsan paratus, quo plus
moratus .Induciae non paucos deteriores fecerunt. Mala ad mortem praeparatio
est, mori nolle. Facti dimidium habet, Ηιν. qui tunc vult, quando vult ille, qui ni. tigium hil mali potest velle. Ergo tergiversationem tolle , & dic animo e A N D Ο, ct o v o M o D o Domino visum, sic fiat. t
Ad hoc ipsum luculentissimam facem praelucet Romanus Sapiens, &r Sive igalios, inquit, obserVare volueris , sive Seishe. 6 4 xeip ep. 98.
288쪽
α66 DE CONF. VOLUNT. teipsum,favore seposito; & senties hoc,& confiteberis,nil ex his optabilibus Jc
charis utile esse, nisi te contra levitatem Casus, rerumque casum sequentium instruxeris i nisi illud frequenter , & sine querela , inter singula damna dixeris :Deo aliter visum est. Ita dices : Antehac quidem diutius me vieturum arbitrabar, at, Deo aliter visum est, dc bene sic visum est. Ita propria voluntate in divinam transmutata, omnia tibi reddentur facilia. Nam uti malus omnia in malu veristit,etiam quae specie optimi veniunt: ita rectus atq; integer corripit prava vitae, dc dura atque aspera , direndi scientia molliti idemqtie & secunda grate -- cipit modesteque, Sc adversa constanter atque sortiter. Hic idem voluntati divinae tam addictus, nunquam malis eventibus maledicit, nunqua accidentia tri Ris excipit, civem esse se universi & militem credens , labores velut imperatos subit. Quicquid incidit, non tanquam malum aspernatur , & in se casu delatum,sed quas delegatum sibi. Hoc qualecunque est, inquit, meum est .asperum est,diirum est: in ipso navemus operam, de Dei providentia queramur. Si
piis , inquit Epictetus, ita visum fuerit,
ea. s- y. Et haec sciverint idololatrae, Chri- set ulti stiani aut nesciant, aut quae sciunt non faciant; videant meliora probentque,
sequantur de reriora i Nihil tam acerbuesta
289쪽
LIBER IV. . αγ:st , in quo aequus animus solathim nonnveniat. At vero solatium nec uberius ec certius erit quam Dei voluntas; ad anc in omnibus adversis assidue suspi-iendum. Iobus in perserendis aerumnis dexte
imus, plus Deo placuit, Chrysostomo:ste , plusque sibi promeruit Pauculis
itum verbis, quam omnibus suis etiam agissimis eleemosynis. Cum enim Io us undique amictus diceret : Sicut omino placuit, ita factum est; Sit no-ίen Domini benedictum divinae volunis ti magis se probavit, quam cum stipeberalissimam erogavit. Nam, quod a Boirati iacto Bonavetura discimus: Perfectius de giah adversa tolerare patienter,'uam bo- viniss operibus insudare. Quoniam Deus
Quisquis igitur divinam voluntatem acere quaerit, fanusne sit an aeger, perinde habet, quandoquidem Dei volun-s, omne nostrum bonum est.In morbo item sic Medico & medicinis fidendu, interim fiducia omnis in Dei provi-:ntia α voluntate collocetur. Quod im rex Asa non fecerit, merito repre- . nsus est: Nec enim in infirmitate sua laesivit Dominum, sed magis medico- marte confitus est. Melius EZechiasii morbi sui curationem non ficubus.c eas imponenti, sed Deo adscripsit. uod si pharmaca nil proficiant, aut edicus vim morbi non perspiciat, aut
290쪽
aliunde committatur error, nec mael detur valetudo,non continuo huicallii
Culpa impingenda, sed omnia divit
Providentiae ac voluntati attribuendnec aliud cogitandum, quam, DeuS nc vult ut faner, aut vult ut saner tardius Sur. Lydvvina,Virgo sanctissima,oinnigi tom 7. nis doloribus exercitata , miserabuρ- ispectaculum, & velut conducta domu omnium fere morborum , adeo tame/.diss. deii ix in Domino voluntatem suam, i nihil neque cogitare, neque dicere, nxque facere praemeditate liberet, quo putaret displicere Deo. Fertur cum pγtientissimo Iobo saepius dixisse e Hos mihi Domine acceptissimu erit, ut affligens me dolore non parcas , cum tu; voluntatis executio , sit mihi summconsolatio. Dissicultatibus & calamitatibus omnibus emcacissimum remedium fecit,qui semper divinae se volun