장음표시 사용
271쪽
LIBER IU. ΣΦ' in ea est, & rubigo ejus non exivit ab
ea. Nimirum asperam insuavem vir- ca a . tutum viam facit vitiorum consuetudo. 6.
Verii sime Chrysostomus: Nihil, inquit, tam fit mum est in rebus humanis quam veteris consuetudinis tyrannis. Ideo Au. t.
gustinus admonensi Peccator, inquit,de Chos proximo reviviscat; non eat in profun- hom.r. dum sepulturae , non accipiat desuper u I. ad consuetudinis molem. Plato juvenem alea ludentem acer-hius reprehenderat. Iuvenis huic moni- tori asper : inam parva , inquit, redarguis p Mox Plato : At non est parvum quid , ait, consuetudo. Certe Cretenses Vati cum acerbissima execratione adversus M . eos, quos vehementer oderunt, uti vo- Z-lunt, ut mala consuetudine delectentur, Optant, modestoque voti genere, essica-β' 'cissimum ultionis eventum reperiunt. Inutiliter enim aliquid concupiscere, rein eo perseveranter morari , eXitio ea dulcedo vicina est. II. Alterum , quod propriam voluntate adeo corroborat, est, Longani tatu desectus. Haec nostra est in rebus plurimis praecipitantia , cum id quod valde
volumus , ad destinatum tempus non impetramus, mox in impatientiam agimur,& quandoque in rabiem.Tales fiuismus,morae impatientissimi. Quoties audias hominem longanimitatis expertem dicere : Iam volo, statim volo, non expecto nolo differri, ni brevi hoc fiat,de-
272쪽
diso D E CONR VOLVNΥ. spondi animum. Ita rex Hebraeus saut
ς - Ι3- non potuit unam quae restabat alteram- pGI3. ve horulam expectare Samuele: ideo
illi in os aperte objectum , quod stulte egisset. Ita plerunque & nos cum Deo agimus , si non mox obtineamus quod
impetratum volumus, cadimuS animo, ilec in tristitiam ac querelas solvimur. Nostrae preces plerunque sunt quales e--ρὸ. saltatricis puellae: Volo ut protinus des
p. 6. mihi. Ita saepe em omnem & patienti- me. 2 s. am consumimus,ut in impatientia dc de-Ba- sperationem proruamus. Animaequiores 'ςb- estote filii, dc proclamate ad Dominu . U- Ioachim triginta septem annis at o tinebatur carcere; post tantam temporis
intercapedinem,sibi dc regno restitutus, docuit quam longanimi patientia divinum auxilium sit expedi andum. Magnae virtutis est, id quod velis,non velle sta-Pidem Maximarum virium est longanimis patientia, quae aridissimum etiam baculum triennio rigatum , in frondes& flores potest educere. Hinc illa Sira-tib. 4. cidis monita et Sustine sustentationes mihi Dei; conjungere Deo, 3C sustine. Omne' quod tibi applicitum fuerit, accipe : δύας G- dolore sustine , & in humilitate tua patientiam habe.Respicite filii . nationes .ho nitium, Sc scitote, quia nullus spera invit in Domino , dc confusius est. Vae his qui perdiderunt sustinentiam. Qui timent Dominum , custodiunt mandata
illius, & patientiam habebunt usque ad
273쪽
LIBER IV. et rinspectionem illius. At propria voluntas in contrarium semper nititur , dc quod appetit, imperiosissime sic exigit:
Protinus da, continuo fiat, mOX annue, confestim exhibe, ne mora fit, cunctatione omni abjecta. Ideo monendi simus assidue : Eapecta fili, donec videm Ruth. mus, quem res exitum habeat. Si mora 3- fecerit, expecta illum, quia veniens veniet,& non tardabit. rara. Christum in cruce varie urgebant ho- Ωstes, ne vellet videre finem suorum cruciatuum; Si filius Dei es, uni, descende MAENI de cruce. Pulchre his respondet Chrysostomus : Ideo de cruce non descende- 'rat , quia filius Dei erat. Expectabat Christi longanimitas,dum dicere liceret,
tem in capite cernimus factum, hoc Sc membris imitandum : Voluntas patris ad supremum usque halitum exsequenda. ctia de re praeclarissime Ludovicus assis iu
Blositis, quem fic placet recitare,ut verbum e verbo exprimamus: Felix igitur
ille est , inquit, qui angustiis & poenis amictus non aliquid inquirit quo illas
evadat, sed ad finem & ultimum usque punctum eas sustinet: nolens de cruce ciescendere,nisi Deus illum solvat ac deponat. Felix plane qui se in abyssum diavini beneplaciti ita demergit, & terri bilibus occultisque Dei judiciis ita se resignat, ut in hujusmodi doloribus ac presturis, non tantum una hebdomada,
274쪽
asi DE CONF. VOLUNT. aut uno mense, sed usaue ad extremi iudicii diem,vel etiam perenniter consistere paratus sit, non recusans ipsius quo- lque inferni tormenta si Deus ita vel- iletὶ subire. Quae quidem resignatio ominnem aliam relignationem longe vincit. lvel mille mundos relinquere, in hujus iresignationis comparatione nihil est. litiis Quam vero hic propria voluntas ob- lluctetur , sic explicati Irresignatus quis, ique, dum in hunc modum duris scopis a Domino atteritur, omnia se perdidisse arbitratur i unde & in gravem tristitia, horribilemque desperationem l=rolapsus dicit: Iam de me actum est,perii.Ceterum qui solida tranquillitate intra se frui cupit,ad hoc eniti debet,ut resignato liberoque animo , Sc Deo, & seipso,& creaturis omnibus carere posSit, veram pacem intus interim retinens. Vndecunque accidant pressurae, de manu Domini suscipiendae sunt, cujus permissu eveniunt. Ergo, ut propriam domes voluntatem,esto longanimis,& expecta Dominum, etiamsi moram fecerit,quia veniens veniet & non tardabit . . III. Tertium denique quo propria voluntas supra modum invalescit, est, Mutabilitas perpetua. Parum est cum Luna circumagi, 3c aljam atque aliam formam induere: in dies , in horas mutamur; mane aliud , & aliud placet vesperi, hodie volumus, craS nolumus et nun
quam iidem, nec similes quidem nobis,
275쪽
1 adeo in diversum aberramus; quotidiel consilium permutamus & votum : ut nubes a quovis vento huc illuc impel-s limur.Et hoc voluntati propriae solennis. fimum est, ut cum firmissimae illi columial nae voluntati divinae nolit alligari, seipsam rebus caducis ac vanis indulgeat, quibuscum non possit non creberrime
mutari. Hac tanta propriae voluntatist instabilitate,cupimus quidem quotidia-l nis taediis occurrere, verum hac ipsa r tione saepe nobis taedium e taedio creamus , dum illud tam sollicite studemus vitare. ita Sisyphi saxum volvimus, redolium Danaidum implemus,dum idem& volumus & nolumus , eadem saepe hora.Voluntas nostra,& quod inde pendet, omnis sanctitas nostra, non est turris inexpugnabilis in montis jugo , aut edita rupe collocata , sed domus lutea, quae ad omnem incursum cedit & collabitur. Probus es . sit ita.hoc illudve praeclare incipis , hic aut illic rem optime agis;neq; hoc negem, sed hoc quamdiu & quam constanteri Ah,quam faciis te ad omnem aurae sibilum mutamur,&saepe turpiter dejicimur i ut folium aruboris, a vento non magna rapimur, reventilamus nos in omnem ventum , dc Tein. imus in omnem viam. Multiformes pla- cap.
ne sumus, & nobis ipsi dispares, nec u- v, 14 num agimus homine, sed plures. Quod in Sacris de Iobo stribitur,Fuit virid ita Hieronymus luterpretatur: Non
276쪽
tur, sed firmus atque inconctissus persistens,erat vir unus. Nos plerunque non
unum virum agimus, & saepe nec quide viri sumus, tam debiles in virtutis actibus , quam inconstantes. Haec propriae Iis voluntatis illustria sunt facinora. Sed ιρ de hoc humanae voluntatis Euripo explicatius alibi. Itaque libera voluntas nos facit no-l2, ἡ stros,mala diaboli, bona Dei. Qui enim, l
. his inquit Bernardus,voluerunt esse sui, utiis tmatia que sicut Dii scientes bonum & malum, ωο-- facti sunt non tantum jam sui, sed re latis diaboli. Sane diabolo nos nostra manci- iv v pat voluntas, non ipsius potestas. Nostra autet voluntas persecta non erit, quousuque suo creatori perfecte subjecta sit. Profecto expedit nobis magis omnino
or lib. non esse, inquit , quam nostros perma-arb. nere. Augustinus de aquilis : Dicuntur
pulli aquilarum, inquit, sic probari, patris scilicet ungue suspendi, re radiis solis opponi: qui firme solem contemplatus fuerit, filius agnoscitur, si acie palpitaverit, ab ungue dimittitur. Nos viles homunculi magis sub arbitrio Dei sumus , quam sub patris ungue aquilae pullus ; a Deo magis pendemus quam radius a sole , calor ab igne; plus Deo in nos potestatis est, quam in lutum figulo,& tamen hunc solem nostrum, divinam voluntatem liberrime aversamur.
Iubemur inimico igitoscere t Nolumus
277쪽
Effrenem libidinem coercerey aeque nolumus. Impotentem iram domare Nec hoc volumus.Illo aut isto familiari vitio abstinere ρ pigerrime volumus, hoc est, modeste nolumus. O pullos non aquila rum, sed noctuarum, qui non solem divinae voluntatis, sed tenebras propriae
se stantur. Hinc autem omne malum, omnis poena.Narrante Ludovico Blosio,
Christus sanctae cuidam virgini familiarem se praebens i volo te nosse , inquit, quod omnes poenae quibus homines in mundo affiguntur , in voluntate consi- fine. unt: quia u voluntas esset ordinata, Sc
oncors cum voluntate mea , careret
quodammodo poena. Quamvis enim is qui hac sancta ordinataque voluntate praeditus est,sentiat laborem ac dolore, ῆuicquid tamm amore mei sponte pati-zur, quasi sine poena portat Libentissive enim illud lustinet , confiderans Scciens meam esse voluntatem , atque aermissionem, ut patiatur. Μens ejus in Iuovis dolore corporali libera est , cumlmluntas ipsius in omnibus sit conformis,& unita voluntati meae. Igitur ablata voluntate propria spiritus hominia
irranquillus est, pace gaudet.
278쪽
Mhil νο&ηtatbpropria retinendum esse, tam lin omnibus rebus ardias ac dis ilibus , quam in ipsa morte.
ΗIc Rhodus , hic saltus. In rebus
subinde minutulis non ita dissiculter voluntatem nostram divinae attemperamus, at in iis quae momenti sunt gravioris, in jactura opum , honoris,uitar,hic tergiversationes, dc excusationes, hic morae dc tricae,hic multa refractariae voluntatis contumacia, hic nostrum nobis & vΕLLE & NOLLE stat contra Dei & v Ε L L E re N. O L L E.
Sed quid miseri luctamur frustra stat voluntas divina, stabitq; aeternum velut immobilis rupes ; non illam ad nos trahemus , sed ad se nos illa. Rideamus, si lis qui cimbam ad rupem alligavit, suis nem identidem trahat, & rupem ad se accedere censeat,cum ipse ad illam propius ac propius accedat: Et non major nostra stultitia est, qui ad rupem illam ldivinae voluntatis nexi, trahendo & re- lluctando volumus eam nobis obsequi, lnon nos ipsi pΙ. Sunt qui & se & alios divinam legem doceant,& hi quidem intelligentia suam Deo consecrant; at ubi est voluntas rerum omnium pretiosissima Hanc sibi servant. partitione facta cum Deo
279쪽
haud aequa. Optime oIim alteri alteris et. His sic precabantur: Benefaciat vobis Deus, chab.& , Det vobis cor omnibus , ut colatis eum , & faciatis ejus voluntatem corde 3 ' magno, & animo volenti. Hi corde prorsus exiguo , & animo minime volente Deum colunt, qui in re quapiam facili voluntati suae cedunt, at ubi vel bonorum alea jacitur, vel honoris punctum , aut vitae cardo vertitur, hic jus propriae voluntatis tenacissime retinent, hic sui sunt. Ο non volones,quales olim Zis sponte sua militiae nomen dederunt,pro 3,
i dominis pugnaturos se pollicitii Ea de caussa in civitatem recepti,& liberi esse jussi sunt. Quod si contumaces illae Scdivinae voluntati tam refractarii ultrol se dederent,suamque voluntatem sponte submitterent iu premae illi, certe jus caeli obtinerent,futuri liberi in omnem aetem l nitatem. Inter Volones istos praesignisi plane , Hebraeus rex David : In me, in-- quit, sunt Deus vota tua, quae reddam, ' - δῖν
laudationes tibi. Sub caelo nihil tam liberum atque hominis voluntas et omnia
alia admirabili subjectione conditori
obtemperant. In solo homine ea est li- bertas,qua vult quodcunque luber ,etia si hoc caelo,inseris , Deo repugnet. Nihil tam in noltra est potestate quam volun l tas. Integrum est homini, quotiescunq; l libuerit, dicere N O N , & abnuere, vel ipso etiam Deo annuente. Et haec sce-l terum omnium Lerna est, Deo dicenter Volo
280쪽
DE CONF. VOLUNTVolo hoc fieri;hominem tamen obloqui audere: Nolo hoc facere; aut dicent ilDeo : Hoc fieri nolo; hominem tamet lAicere : Hoc volo facere. Et quotiet Deus, Haec est, inquit mea voluntas; ni lhilominus homo : At haec, inquit, mea Nisν n5 est. Ob hoc Deus gravissime questus let. A saeculo inquit, confregisti jugum meu RO rupisti vincula mea, & dixisti: Non sem:
viam. Haec ipsissima est radix omnium delictorum di non sit hoc impium VOLO, non erit utique delictum. Enimvero medicina ea optima est , quae sic morbum: curat, ut & morbi radicem evellat. Froprium peccati pharmacum, Poenitentia, quae tunc demum vera est, si rebellione hanc comprimat,3c humanam volunta tem divinae penitus subjiciat. Primus autem voluntatis actus est. AMARE, uti est aurium audire, cernere oculor qui vero quippiam amat serio,ei cor suu voluntatemque cum voluptate impei dit; non eum labor, non dolor, non teris rifici 'uidquam inde avocat. Ita volun tas quae se Deo vere transcribit, omnia
prae Deo nihil facit, tam aspera quam jucunda , & suavia prompte amplectitur, prout scierit supremae id voluntati probari. Hujus sibi mentis conscius rex David : In me , inquit, sunt Deus vota tua. Non reperio quas tibi gratias agam, mi Domine, quod hanc in me felicitate