장음표시 사용
331쪽
LIBER V. 3os anmmcalculo. Daniele judice, omni cri-rine liberata est.
Hac non inferior Esther,rem magnam aggressa , per hanc itidem in Deum fi-iduciam. Lex erat in Assueri aula , ut si quis ad regem ingrederetur non voca. rus, morte id lueret, nisi rex virgam au- ream protendisset,in signum clementiae: Cum vero Estherem hinc Mardochaeus assiduis precibus urgeret, ut regem adiisiet, illinc obstaret lex dc terreret, hoci demum iniit consilii εοῦ Iudaei omnes jussa sunt triduum totum inter preces & je-
junia exigere i quod idem & Esther seicit cum suis virginibus. Triduo 1ic exacto, Regina fiduciam in Deum amplisissimam concipiens,ingressa est ad regem pro sua gente deprecatura. Eta voto ces
Si novae legis sanctissimos quoque
viros feminasque confiderem , mira in Deum fiducia claruisse omnes reperto. Ex tot millibus unicum produxisse teste sitis fuerit. Anno Christiano millestino sexagesmo tertio , testibus Bertholdo abbate Vrspergensi, & Desiderio abbate Cassinensi, litreris item civium Floren' 1o63. tinorum ad Alexandrum Pontificem datis, Florentiae grave ortum est dissidium inter populum , 8c urbis Antistitem Simoniae accusatum. Plebs omnia sui Prae-1ulis sacra execrabatur. hirrc sine sacra. mentis obibant plurimi; Petrus Damaanus dissidentes partes componere nite:
332쪽
1s DE CONT. VOLUNT.hatur,sed frustra. Demum pro illius ae imore judicium commissum est igni,hc
modo: Petrus monachus Ioannis Gua
herei discipulus , vir modestissimus , dmirae in Deum fiduciae, ipsis Cineralibuperacta re divina, lineam sacerdotis vestem indurus , mauu crucem praeserens
nudis pedibus luculentum ignem pecerta spatia extensum ingressurus, si, lcoepit precari: Domine I Ε s v, miseri, cordiam tuam imploro, ut si Petrus Flo. rentinus episcopus pecunia sedem occu- lpavit, tu mea salus in hoc tremendo judicio, ad me adjuvandum festines,meq; illaesum vestigiis non adustis conserves, sicut olim tres juvenes in fornace Babylonica servasti. Dixit, & ignem illaesus transiit; jamque egressumis, strophiolum transeunti sibi excidisse advertens , animose rediit, & illud sustulit. Hinc PE Tnvs Iavgus est dictus. Hic vir quamvis e nobilissima stirpe Aldobrandinorum oriundus, tam submissi tamen & Deo fidentis animi fuit, ut prasidis sui Gualberti jussu pecoris custodem agere non recusarit. Sed quia virtus ab infimis solet eminere, a pecore Petrus, dc a pedo ad tiaram evocatus, Praepositum egit, post Abbatem . inde Epitcopus, ab hoc Cardinalis lectus est. I V. Universe de viris feminis'; omnibus vitae fallistimonia praecellentibus assirmari potest: Cor eorum erat fiduciam habent in Domino. Singulare id niit C
333쪽
LIBER R3 Iristiarinae Senensi. Haec,licet verborumbeteroqui parcissima , cum de fiduciat, Deum sermonem miscere coepit. 'ullum paene dicendi finem reperire,ant si alios de hac virtute disserentes' audiisset, nunquam satiari potuit audie- 'do e Derdius & ternox stetisset ad hos
tales cie naucia 1ermones attentris1ma.
ure merito; nullus speravit in Domino lextremum jam paene spiritum traheret, visus est ad Dei tribunal stare. Adfuit 'autem & Satan ex adversio , dc virum improbis accusationibus incursiavit.Vbi sua omnia executus fuit accusator , α jam Bernardo pro se dicendum esset, sic coepit perorare fiducia ingenti: Fateor , nec mihi nec meis actionibus de- heri caelum ; tanto praemio indignissi mus sum. At vero duplici jure Dominus meus id obtinuit, & Patris haereditate,& Crucis perpessione; altero ipse conis tentus, alterum mihi donat. Ab hoc dono me quoq; illius regni haeredem fore
confido. Pudefacto ad hanc vocem adversario, dc conventu soluto,Bernardus
Hugo, Lincolniensis Praesul, vir inte- S r. ingerrimus, nocte quadam gravibuS curis S. infestatus, cum eas excutere non posset, H q. turbari anil no crepit. At primo mane i. ad se rediens, dc alti ingemiscens: Heu, iliquiebati rus her-- Mi h
334쪽
minem Christianum decet, omnem curam si per Dominum ,juxtapropheta monita jasti '
Nec illud fatentio involvendum. DuSaxoniae Fridericus II. cognomentPlacidus , Anno Christiano millesim i quadringentesimo sexagesimo quarti fibis, Obiit: Hic princeps aliquot ante obit lSaxο-- annis, Friderico e Comitum stirpe An uia. tistiti Magdeburgico litem dc ab ea bellum coepit movere. Quod ut prudentiu gereret, dc cuncta cederent felicius, ex ploratorem misit, qui de apparatu bel. lico & consiliis adverta partis Cogno sceret. Factum : exploratis omnibus re nuntianum est, nil opportunum bello parari, sed nec militem scribi: Antistitem praeterea dixisse , caussam se commissu rum Deo,qui pro servo suo arma sume. ret. Hoc ut Elector audivit: Alius,inquit in aniat 8c bellum inferat ei, qui confidit caussa superiorem se futurum Decdefensore. Laudandus Praesul, qui Dei patrocinio fisus est: laudandus Princeps qui positis armis Deum veritus est asversarium.
V. Elcearius Comes, notae sanctitatis vir, ea in Deum fiducia pollebat, ut peri culis omnibus iret excelsior , quod vel inde potest liquere. Mari se commiserat Elcearius, Neapoli cum familia tota
Provinciam repetiturus.Dum vela facit, infremit mare, venti S commotum. Franguntur arbores, rumpuntur sunes,e u-
335쪽
LIBER U. STI Vtiuntur gubernacula , deseruntur remi, ξ clamoribus incompolitis atque ulu stibus omnia complentur , oculis mors inaesentissima obversabatur, qui in navi erant, spirare tantum, sperare nihil am- 1 iplius: certe vultu omnes jam umbrae aC manes erant, nec iam aliud deesse vide- cibatur, quam navim sepeliri aquis. Solus1.IElcearius possit a formidine constabat, sibi, eadem illi serenitas, idem oris cΟ-astor , eadem mentis malacia. Nam dum . alii cum iratis fluctibus luctabantur, ii lesuaviter cum Deo agebat,& caelum fatigabat precibus.Interim venti posuere, maris ira detumuit, paullatim vox dc sensus metu exanimatis rediit. Tandem subducta in portum navi , nON nullos e
suis graviter i ncusavit Elcearius , quod clamoribus & lacrimis satis ostendis .sent, perexigua sese fiducia in Deo ni isti, nimiumque a morte abhorrere. Seo
sum autem Dalphina conjux interrogabat Elcearium, an ipse solus in tam praeisi senti periculo desiisset esse homo , &s mortem tam vicinam non timuisset λ Cui ille: Totum me, inquit, divinae voluntati tradidi, paratus , si salvis omnibuS, solus haurirer fluctibus t Hoc est, quod Hebraeus Sapiens monuit : Habe fiduciam in Domino,ex toto corde tuo .POr- cap. 3
git ut hos in mauu consilii sui destituat T s Deus,
ro quI nac nducia sunt vacui, numana tantum circumspiciunt, omniaque humanis viribus metiuntur.Et sere contin-
336쪽
Deus , hinc illi frustra irritoque conatu magna expectant, & in misera spe languentem trahunt animam , & plerunq; infelici eventu humanas has cogitatio- Des claudunt. Contra vero nostra in Deum fiducia, divinae beneficentiae. potentissima est conciliatrix. Gaudet Deus Scriba, beneficiis dandis , & munificentiae suaeri ' dona spargit in eos praecipue qui in ma- exurgunt fiduciam. Quod si Deus
munificam suam manu contrahat con
ais. a . tineatque , nec liberalitatis suae nubem explicet, aut non nisi per lentissima stillicidia depluat, tacitus secum cogitet homo,quis caelestem illam nubem, pendulam semper pronamque paratamque in imbres, siccaverit stiteritque : se, ii quam, cogitet, delicta sua, teporem,languoremque suum , maxime vero sitam. In Deum dissidentiam accuset, in nova
exurgat fiduciam , de pro stillicidiis
nimbos speret. Impedimentis enim sub latis nunquam non pluent illae nubes rnec jam speratos imbres, sed toto caelo flumina mariaque jaculabuntur, ut anhelum validumque fiducia pedius munificentiae suae sepeliant aquis. Non enim sponsionibus quam factis locupletior
est Deus. Etiam montes promisit transis ferendos , mortuos ad vitam revocanindos. Audeat proinde sperare homo, ma-Ηἱὸ. jora,qui potest, largietur Deus. remias Benedictus vir qui confidit in Domi--λ no, re erit Dominus fiducia ejus: Nul-M, p., lus
337쪽
LIBER V. 3Iς Ius speravit in Domino, dc eonfusus est.
in capite , lorica in pectore, an chora in aequorei multi nihilominus galea operti perimuntur, lorica trajiciuntur, anchora instructi merguntur: At vero qui confidunt in Domino,
sicut mons Sion, non commovebutur in Iet . aeternum. Nam uti Sionis rupem nulli mers sturbinum incursus,nulli fluctuum assurutus loco moverint,non tantu quia mons
est, sed quia mons Deo sacer est,ita hominem illum nullus aerumnarum impetus subverterit, qui vere confidit in D mino,cupitque divinae voluntati in omnibus parere. Haec in Deum fiducia, est galea nullis rumpenda vulneribus , est lorica nulli penetrabilis telo , est anchora nulli ob
noxia naufragio. Hanc, sicut anchoram Hebr. habemus animae tutam ac firmam.
I. Observavit Orbis Ecclesiastes Pau 'V lus , quorundam h suis fiduciam vacilis lare , tanquam si spe vana lactarentur: hos nimium pusillanimes instruendos ratust Teneamus, ita uit,spei nostrae indeclinabilem consemonem ι Nolite itaq: ro. v. amittere confidentiam, quae magnam 3
338쪽
habet remunerationem. Patientia enim lvobis necessaria est , ut voluntatem Dei lfacientes ,reportetis promissione. Adhuc ienim modicum aliquantulumque , qui venturuS est , veniet & non tardabit. Ergo, nolite amittere confidentia, quae smagnam habet remunerationem.
Et prima quidem hujus remuneratio ista est: Fiducia haec neminem fallit aut 1 pudore asscit. Spes non confundit. Fal-l: ρ. s. laX illa rerum humanarum fiducia mil- v. s. lies decipit, nec tamen cautiores essicit j deceptos. Pulchre Plato : Spes mortalium, inquit, somnia vigilantium , auxilpotius desiderantium. Anno Christiano imillesimo octogesimo quarto, Odo a I 'tistes Guillelmi Angliae regis frater, sortileoorum vaticiniis inductus, proxi- mum a Gregorio U II. Pontificem se ffuturum credidit, & ut viam sibi muniret ad hoc solium per argenteOS gradus, i pecuniam per nefas undecunque con traXit, jamque Romanis arcibus spe imminens, a fratre Guillelmo in carcerem conjectus est, ubi totu exegit triennium t hoc scilicet solium huic spei debebatur . Nec unquam Odo Romanam tiaram suo capite recepit. Ita multis aliis spes sua dedecori est & damno. Spessap. impii tanquam lanugo est, quae a vento iri p. s. tollitur r & tanquam spuma gracilis, quae a procella dispergitur: & tanquam lsumus,qui a vento diffusus est , & tanquam memoria hospi ti s viaiu s diei pra
339쪽
LIBER V. 34γ' tereuntis. Spes ac fiducia in Deum nulli mortaliu probro est: Spes non cofundit. citote , quia nullus speravit in Domi. no, dc confusus est; quis enim perman- c p. z. sit in mandatis ejus, & derelictus aut quis invocavit eum, & despexit illii In hanc fiduciam regius psaltes sese attollens : In te, Domine speravi,ait, non Ps. 3o confundar in aeternum. Scite Augusti- 14ms: Quis est, inquit, qui confunditur pqui dicit, ego quod sperabam non in . veni. non immerito. Sperabas enim de te, aut sperabas de homine amico, male- autedictus autem qui spem suam ponit in medis homine. Confunderis, quia fefellit te spes posita in mendacio, omnis enim nomo mendax. Si autem ponas spem tuam in Deo tuo , non confunderiS,
quia ille in quo spem posuisti, falli non
Potest. Spes non confundit. Hic tu mihi obsecro, fiduciam Mosis, quam ea pudefacta non sit expende. CuHebraei ex AEgypto digressi, in arctum omnes conclusi essent, jam enim a terisgo haerebat hostis Pharao , in oculis montes & mare fugam Omnem nega bant in Moses in has preces emisius dicitur:Domine, tuum est hoc maressuus 3 mons qui nos claudiit & hic potest te jubente aperiri, aut in planitiem livi, potest & mare in terram verti: possu- ris '. mus nos per aerem sublimes effugere, si nos ita servari, tibi placeat. Haec Precatus, mare virga percussit, quo ictu repente
340쪽
x18 DE CONR VOLUNT. repente scissum transituris expeditissi
mum iter monstrarit. Spes non confunditi Primum igitur fiduciae munus est, Nonfallere. II. Altera ejusdem Fiduciae remuneis ratio est , Maxima vitae tranquillitas. Qui Deo serio fidit, officia sua,quamvis llatissime pateant, sine tumultu obir, i etiam inter adversa laetus .Laetentur omanes qui sperant in te, Domine. Spe enim salvi facti sumus. Beati omnes qui con- lte. 21. eo. AugustinuS pro more suo, ia μι pulcherrime , in verba psalmi: Laboresalra . manuum tuarum quia manducabis,bea- ve. z. tus es, & bene tibi erit. Quasi perver- se, inquit, videtur dicere non intelligen- qi. tibus , debuit enim dicere fructum laborum tuoru manducabis. Multi enim flmanducant fructum laborum suorum: llaborant in vinea , ipsum laborem noti l
manducant, sed quod de labore ipsoru nascitur &c. Quid sibi vult labores fructuum tuorum manducabis Modo labores habemus,strictus postea erit.Sed quia & ipsi labores non sunt sine gaudio propter spem , de qua paullo ante diximus i spe gaudentes,in tribulatione patientes : modo nos ipsi labores nostri jucundant, & laetos nos faciunt de spe. Si ergo labor noster potuit man- ' ducari,& potuit iucundare,manducatus fructus laboris ipfius qualis erit tGermanorum vetus verbum est, pa-