장음표시 사용
341쪽
LIBER U. omnia Deo commiserit,& h c tranquilius,& illic beatus erit. vere sic est,Deo semper omnia committere , in hac vita diligtranquillitarem, in altera beatitudinem obtinet. Sed Deo sic committenda siunt nia; e manu Dei aeque omnia sic ac. cipienda sunt, ut haec regula exceptione gintnon admittat: Clarissime pius ille scriptor: Et nota,inquit,hanc regulam,Om- dieniae manu Dei acceptandi, tam esse. universalem , ut ab ea nulla prorsus admittenda sit exceptio : adeo ut non tan- c tum cruces , afflictionesque extrinsecae rhue mundi dc proximi, a Deo acceptari debeant, verum etiam intrinsecae,quae ex imperfectionibus nostris enascuntur: nam omnia cooperantur in bonum diligentibus Deum. III Tertia Remuneratio , Robur in adversis, J animus calamitate insirpe- ω 'rabilis. Iustus quasi fundamentum sempiternum, justus in aeternum non commovebitur.t Animosissimus rex David: In Domino sperans , inquit, non infirmabor. Optime Theodoretus di Guberis natorem, inquit, habeas Deum & auri-Iam,& res tua ab illa providentia peneant, nam hoc modo inconcussus ima- libri. nebis & immutabilis. Tales se gesserunt . tot centena millia sanctissimorum mar. tyrum. Res nova & rara , pendere in i Prov. equuleo, de aduri latera, ridere tamen& jocari. Multitudinis conccisum fieri,
cim missilia sparguntur, cum dpinitiva
342쪽
aut congiaria, cu viscerationes datatur. nil novi est; at vero cum capita decutiuntur , cum sartagines, cum rotae recruces proseruntur, cum omnis generis supplicia inferuntur, esse tamen qui acincurrant & certent quis prior moriatur, hoc novum, hoc inauditum,hoc tamen,
inquit Eusebius, meis oculis vidi: innumeros in AEgypto non ligatos duci
extra moenia in campum i hic alter alterum praevenirci Contendens porrigebat
cervices. Carnifices defecerunt & gladii: sessi sedebant,alii succedebant; mutabantur gladii, dies non sussiciebat:
nullus ex eis nec parvulus morte terre batur. En heroas ac heroidas invincibi-IeS : non Commovebantur , sicut mons
Sion. Huc apposite Chrysostomus:Μonis in n. tem dixit, spem in Deum immutabilem, Ia - inquit, firmam & constantem, invinci--im, inexpugnabilem. Quemadm t dum enim si quis innumerabiles adhi-' beat machinas,montem nec convellere i. nec labefactare poterit: ita etiam qui eum aggreditur, qui spem in Deum
collocavit, revertetur domum vacuis manibus. Sed cur non dixit absolute: Sicut mons , sed montis Sion meminit tDocens, nos non debere animum dejicero in calamitatibus,nec ab eis pessundari, sed a spe in Deum pendentes, omnia larre sortiter , & bella, dc pugnas, re tumultus. Quemadmodum enim hicaron. , qui fuerat quatiatoque desertua,
343쪽
LISER. V. . 3 2τω nudatus habitatoribus , ad priore
redierat prosperitatem , veteri statu recepto , cum incolae rediissent, miracula rursus ostenderentur , ita etiam vir fortis Zc generosus, licet ab innumerabilibus invadatur calamitatibus, minime
Qui sperant in Domino,mutabundi r- Is ἱ titudinem humanam in dicinam assu- G. O. ment pennas sicut aquilae , Current &non laborabunt , ambulabunt & non deficient. Beati omnes qui confidunt in eo. Ergo viriliter agite , & consortetur 3o; cor vestrum , omnes,qui speratis in Do - .as.
I V. Quarta remuneratior Immunitas a plurimis vitiis.Et non delinquent omnes qui sperant in eo. Bernardo teste, Perfecta conversio est ad hoc bonum, ut nil libeat nisi quod deceat vel liceat. a. Et tunc demum perfecti erat voluntas, o cum plene fuerit bona , & bene plena. Hanc autem bene plenam,& plene bonam voluntatem habere censendus
is , qui non suam amplius, sed jam pro sua divinam amplectitur voluntatem, eique se totum devotissima subiectione transcribit. Et hic est qui Deo in omnibus fidit. Quisquis autem felicissimam
hanc artem callet, ac reipsa tam provia dentiae divinae, quam voluntati perfecte se tradit,graves vitiorum insultus non metuit. Vera in Deum fiducia, non tantum inguieti pectoris agitationem , sed Τ
344쪽
re huic contrarium torporem menti:
ac senium tollit. Diserte hoc tesum con. firmans Bernardus : Ita, inquit, animus si non praesumat de se, sed si confortetur a Deo , poterit utique dominari sui, ut non dominetur ei omnis injustitia. Ita, inquam , Deo innixum nulla vis, nulla fraus , nulla jam illecebra poterit vel stantem dejicere, vel subjicere domin tem. Alioquin frustra nititur, si non innititur. Disce erso Deo fidere, etiamsi Isai. omnia tibi adversa sint; disce contra spe in syem credere, & voluntas Domini in
manu tua dirigetur. V. Quinta remuneratio : Per veram in Deum Fiduciam velut Omnipotentes emcimur. Libere proclamat Paulus:
omnia possum in eo qui me confortat. lEt quamvis cuique nostrum hic objici lie. 1 3. posuit: Tu longe sequere, & Pauli ve- lstigia adora. Nihilominus tamen quis lillorum qui Deo fidunt, non animose lrob. dicat 8 Pone me juxta te , & cujusvis lea. 17. manus pugnet Contra me. Si Deus pro '3 nobis, quis contra nos i Sed quid opus testimoniis Z Christus disertissime di Si. ii credere, inquit, omnia possibilia
sunt credenti. In quae Domini verba
eap. 9. ebregie Bernardus: Quidni, inquit,om- -.23. nia possibilia sint innitenti super eum, Bern. qui omnia potest Nil omnipotentiam i firm. Dei clariorem reddit, quam quod omni- potentes facit omnes, qui in se speranti 'An non omnipotens,cui Omnia possibi- i
345쪽
LIBER V. 3ax' Qua in re nescio an unquam praeclais .irius quid dictum scriptumve sit, quam, quod idem Bernardus praeclarissime dii xit scripsitque in haec verba: Dulcissima in pisi liberalitas,inquit, in se sperantibus non deest. Hoc enim totum hominis merita: h
litum , si totam spem suam ponat in eo. 'itqui totum hominem salvum secit. In te j.,
. speraverunt Patres nostri, speraverunt. & liberasti eos: ad te clamaverunt, α;isalvi facti sint: in te speraverunt, M: non iunt confusi. Sperate in eo omnis trongregatio populi: quemcunque enim locum calcaverit pes vester, vester eritai Pes vester, utique spes vestra est , λ;Jquantumcunque illa processerit,obtine 4bit , si tamen in Deum tota figatur, ut tarma sit, & non titubet. Cum Apostoli secreto Dominum inis errogassent, cur non & ipsi lunaticum adolescentem illum malo genio insessu potuerint liberare t Christus caussam omnem dissidentiae adscribens: Propter incredulitatem , inquit, vestram : Amen auippe dico vobis,si habueritis fidem sic- ιa. 1 it granum sinapis , dicetis monti huic, ναeto. ransi hinc illuc i & transibit, & nihilis possibile erit vobis.Hic non Christia-aa solummodo fides commendatur, sed sc illa fiducia , quae divina se Omnipotentia sic induit,ut ardua quaevis aggre-liatur, & admiranda patret. Quamvis Christus non dixerit: Edite miracula, sea Habete Mem Dei: querelas contra Dei
346쪽
3' DE CONF. VOLUNT. dispositionem omitiate, pusillanimitati
ad ardua trepidantem vincite , omnen a vobis dissidentiam expellite : si noi possitis calcare basiliscos & dracones superbiam calcate; si non voce incendi: domare, libidinum vestrarum sammas extinguite; si non leones frenare,pardores tigrides cicurare , iras reprimite ; snon mortuoS ad vitam revocare , Invi, diam vestro malo vivacissimam jugula te; si non aridas arbores ad virorem re. ducere, vacuam liberalitate manum stacundiore stipe instruite. Hoc est quod exigit Christus: Habete fidem Dei. Qui hanc habet, ex omnibus malis aliquid boni elicit, ex omni plumbo argenti quippiam auri colligit, quod artificii divini est: Nam, uti Boethius, ta est di- , vina vis,cui mala quoque bona sunt, cu' eis competenter utendo , alicujus boni elicit effectu. Sed de hoc alibi uberius. C A P V Τ VI. Fiduciam in Deum sine cognissine disi
IN moestissima illa profectione Abrais i
lia mi in montem Moria,ubi jugulan- ldus erat filius, cum tertia jam die dilucesceret, & mons in oculis ester, lΙsa acus qui ligna humeris subvehebar, lpatrem gladio armatum interrogans: j
347쪽
victima holocausti Z Dixit autem eAbraham i Deus providebit sibi vidi imaa holocausti, fili mi. Pergebant ergo pari
iter. Utinam & nos, tunc maxime, cum ii aqua nobis haeret, cum exitum nullumi reperimus , hoc unum assidue volvere- . Pus animo : Dein providebit ili mi, Deus urovidebit. Exemplo demonstratur idi quod dicimus i Multorum liberorumi parens animam agit, hoc unum anxie: sollicitus, quid suis Liberis sit futurum:', laustra vir bonus se cruciat: Deus pro videbit. Alius corpore quidem sanus,sed 'laeger animo secum disquirit ipse : Et seisie res mea habebunt, cum hoc aAxilium, aue auxiliator iste deerit Z vana plerunque soli icitudo:Deus providebit. Alius auri di- yes & avoru , non item virtutum: Eluidi i , ait ipse sibi , praetersententiam ostemi Oc mihi eveniat 8 Homo pusilli animi f Deus providebit. Qui confidunt in illo, sapi .ntelligent veritatem. Ita quondam RO cap. 34'nanorum Imperator Maximilianus II. ve. acubi res adversae animum ejus solliu itarenr,conceptum a se symbolum pro-lhrebat: Dominus providebit.Ita prorsu Sil x ad Deum mentis acies convertenda, aut non patietur in fraudem impelli fi- auito 'entem in se. LAbrahamus,quem dixi,illud Dei man- latum divinis promissis , ut videbatur, 'ecta contrarium , quam inexplicabili tesiducia exequi est aggressus e Dici non Mi.,
Jotostiquot fiduciae actus exercuerit il- ''
348쪽
26 DE CONF. VOLUNT.lo triduo, quo in montem a Deo nom*ὶ natum profectus est,illud secum assiduit repetendo e Deus providebit. Vere prclvidit, modo prorsus admirando. Naspater, inquit Chrysostomus , saoeificalvit, filius 1eipsum obtulit, Deus utrum lque acceptavit, Sc vita tamen mansi lvictimae. Sic Abraham confisius Deci pervenit usque ad montem , usque a
aram,ad ipsum usque gladium, ad ipsunusque filii jugulum, qnod jamjam erasecandum. Nimirum altillime combibi animo vir sanctus , illud usquequaqui
Divinum hoc pronuntiatum quisqui vult capere, quotidiano id usu disce Optime, tamqtie in se quam in aliis mira deprehendet divinae providentiae vestigia. Et quaeso,vitam nostram priorem compendio relegamus: per quot amba lges & anfractus divina nos duXit pro ividentia, quot quantisque periculis nos suaviter siubtraxit i Quivis bostrum juri dixerit: Misit de caelo dc assumpsit me ς - *- re extraxit me de aquis multis. Praeve nil me in die amictionis meae, & fae tu
est Dominus firmamentum meum liberavit me, quia complacuit ei .Et quanta Vitae , quanta corporis animique discrimina non adii Z sed evan: Deus providebit Fidamus Deo. Hanc autem confidentiam in Deum non assequetur, nis
qui & Providentiam Dei probe cogno verit. Ap sit Providentiaifugimus quaere
349쪽
re, nam recte Clemens Alexandrinus: Cl . Sunt,inquit,quaestiones quaedam dignae quae puniantur : cujusmodi est quaerere probationes, An sit Providentia, cumri manifesta divina Providentia ex pectu omnium quae videntur effectoru, iquae arte & sapientia constant. Est ergo Hane
I. Sed quid est providentia λ Est ipse, inquit Boethius ,divina ratio in summota
rincipe coiistituta , quae cuncta dispo- 'it. Optime de hac re Damascenus Φ : usi-irovidentia , inquit, est voluntas Dei. miniis
er quam res omnes apte congrueque ubernantur. Rem sic capiemus : Viditieus ab aeterno qua ratione quaevis res
'creata suum finem posset assequi; simul rhh.
tiam omnia impedimenta vidit,quae in philusissequendo fine occursura essent. Dein- Ra1 de hic idem optimus Deus , sanctissima n--s sua voluntate , ea delegit subministran--8da auxilia, per quae omnes homines ad suum finem quam optime ducerentur. Haec vero statim ab Orbis ortu proposuit, & in opus deduxit per immensam . suam potentia. Ita divina Providentia, Bρ. ut Dorotheus loquitur, fons est bonoru Domnium. Hanc omnes philosophorum turbae agnoverunt. Hinc illat Deum se--ου
350쪽
s19 DE CONF. VOLUNT. hus Iovis situm , aliaque talia prisci
usitata. Et hanc suam providentiam Deus mox ab initio , ipsis etiam oculi angessit per Orbis Diluvium, per Sodo maeum incendium, per Calamitate AEgyptias , per Alimoniam e nubibit: submissam tot centenis millibus He.hraeorum: quibus insuper inspectanti hiis leges condidit, praesentiam suam monstravit,viae ducem statuit columna lucidam & igneam , emisit effusissimos volucrum nimbos, victorias dedit admi. randas. Habet Deus providentiam om-lnium omnino rerum creataru . Res cer-lsap. tissima est. Clamat Sapientia : Pusillum cap. 6. Sc magnum ipse fecit, & aequaliter ld. cura est illi de omnibus. lVt aurem nos Providentiae divinae no- ltitiam altissima mente defigamus , hoc In fundamentum ponimus: Nihil uspia lorbe toto fieri fortuito. & casu. Si res lad nostram duntaxat seu providentiam, seu scientiam eXaminemus , plurima cainsu quodam & forte fortuna fieri puta- , bimus, si ad divinam Intelligentiam, nihil fit casu. Divina namque intelligentia infinita est,extenditq; se sine ullo labore ad omne quod intelligi potest. Deus lPuncto temporis, uno eodemqrae, sic di
Cain, ictu oculi sinus omnes re abyssbs Caeli, terrae , maris , inferorum penetrat la. .c-s ac pervidet. Rectissime Iobus i Nihil, l