장음표시 사용
421쪽
rum , Bram una, Tartarori P M. vide quaestiones Alaee. Ηuetii l. a. c. m. Cum ergo in Dangelica tege offeratur sis erificium Ioni praestanti ; nil mirum si ad ipsunt deligantur peculiares viri atque hi initientur mystica ceremonia r qua bnitiationes Christianae tanto excedunt Miarum inaugurationes , quanto nostrum s. nificium omuibus praestat. b. I. scripturae loca, quae docent fide es omnes Hir sacerotes e sed haec in Auctor soluta sinat tom. prM. 347
num addo . sieuti longe ditat s rificium laudis in imma lati agni immolatione, ita distat sindotium spiritala fideli in illo sublimioti, quo singuntur initiati manuum impositi
he epise,porum s tardotium. non esse commune , licuistud saepe a sequantur indim, optime asserit S. P. A. R eo stat ex ratione ipsa sacrificii, quod. exigit exterarum vivam , oblationem , & immutationem rei , quae Domino offertur .
Ouod quidem npn fit in s criticua laudis, quod offerunt sita
sm communiter. Iob. II. Immsitio manuum , de qua Apostolus ad tam
theum, non erat sacram tum, sed Araria r tis da ψ ergo&c. Prob. ant. Tam in eP. I. ad Tim. 4. quam tua. ad Tim. I. gratia manuam impositione collisa dicitur , non νη-s a, sed γ αρισμα Mansena: quo nomine in ep. I. ad Gr. c.
2. designatur gratia sanitatum , discretio spirituum Sic. ibidem dicuntur: DAsiones Diniarum. II. Apostolus asserit, hanc gratiam datam per prophetiam , quae ad si hratiarum genera Lesertur : N in Apos plus in I. ad Tim. 4. ait et Aliaveratis virtutum, alii prolue etia ρομμ, nes. .ant. Ad pr b. neg. ant. Nam elaris, in charismin idem , hoc est omnia gratiarum genera sigruficat . Paulus etiam gratiam iustificationis Mari a vocat Rom. s. dicens: Sed Mut delicturue, it & donum : Gnece charisma . Et in I. Cor. I 2. yit: - μυrmini clarismata me ιδυ, Mi Ap. non ad aemulationem lignorum , sed sanctuaris S raritaris fideles hola latur . Deinde charisma, de qua Ap. ad Tim. Ordinem non excludit , sed. adstruit: sexra mim ordinario sanititatem eo laxi, gratim multificem , hinc Chrys. Hom. a. in a. eo M T . ad ea ver : Admoneo se, su resuscitet gratiam
tam vel extinguere , v. ' isare. Addit hane sititius sancti gratiam esse graisam adoptionis: sua Hamamus abba Pater', sed
haec est gratia sanctificans ; ergo &c. Consentiunt Theophytactus , & acumenius. Ambrosiaster etiam elari a definit: D num gratiae Dei aereptam pre ordinationem , unde ait subde Ap. Non enim dedit nobis Deus spiritum rimoris, sed virtutis ,
422쪽
dictionis, scilicet: Spiritum laetitiae propter Mifieationem ἰ
dinis, donum qu ue prophetandi quidquid ad Eeciosae inst gratianem erat necessarium fuisse coneessum , ex Chrysostomo, aliisque. M. II. Per moetiam factum dici quidqvia sit Spiritus s. iussu, & inspiratione. Unde Ucumenius tom. a. pag. 234. ait: Iussu namquo Spiritus L facti sunt episevi, s ninp- . Να impinabile est, Timotheum peculiari Spiritus S revelatione fuisse inauguratum .piscopum e ut docent Lyranus , Estius, Calmet, & ipsi Protestantes Castalis, tigerus Clarius
inserti tom. 7. Criticoruria 'sacri p. 773. Vide Auriorem. - . III. Ex impositione manuum ficta Timotheo nequeut inserti Sacramentnm indinationis 3 erm &c. Prob. ant. Nam
elerici δ' episcopis inauF tur , sed illa impositio ficta esta presbyteris I dicitur enim impositio manuum presbyterii; emgo &e. II. ga impositio est materia indeterminata, di in s natione aegrotorum, in daemonum expulsione, & in aliis c reloniis adhibitas ergo M. III. Nec in usus est Christus iu ima eam, quando Apostolos ordinavit; ergo &c. M. ad I. 'ne . - ant. Ad prodi neg. minor. Presb=tersi enim nomine episcopi intelliguntur, non presbyteri. Unde antiquae versiones apud Walton. tom. s. pag. 8m. habent: Per imp Dionem manuum episcosti. Et Chrysostomus : Nω de mes teris AH ait , sed do miscopis . 'Non enim episcopum presisterio in evant. Ideo in a. ad Tim. e. I. Ap. ait e Per impc Dionem manuum mearum I ergo Timotheus ab Apostolo ordinatus est, per imm -- --tim me serit , quia plures ἐresbyteri ei manus imposuere ; cum ad episcoparum probae iliter sit ordinatus. Ad II. nem cons. Nam materia per l, mam determinatur. Ad III. neg. cons. Christus enim propria virtute contulit Spiritum S. & gratiam: homines autem per Sacramenta ab ipso instituta. ob. IV. Tertullianus l. de Exhori. Cast. c. ait; Ius δε- endorum in semetipsis laicos omnes habere. a. Chrys. de An themate t. I. p. 693. ait d Ordinatio non in sublime extollit, ninmientiam messat; ergo M. M. ad I. Vide Ain. tom. 7. pag. 34s. Ad II. neg. cons. Commendat enim ibi Chrysostomus pietatem , & commiserationem in eos, qui peccant, pro quo
423쪽
LIR XXXVI. DIS S. I. CAP. II. 4oi
numero graduum, oe ordinum clericorum . m. I. Clericorum nonnilim ii communiter aplFlhantur, qui primum Ecclesiastico ritu tondentur , aut in minoribus 'sunt constituti; Clemi Graece, ait Hieron. ep. 34. ad Nepotian. fors latine appellatur : Propterea vocantur clerici , vel quia δε
sorte sunt Domini , vel quia Dominus sors , idest pars, clericoram es. Clerici etiam dicti sunt scribae, amanuenses, & actum xii, sorte, quia clerici penitus illiterati esse non debent.
Not. II. Quoad numerum ordinum discrepant vetera m numenta . Nam ex Conc. Carthag. novem ordines enumerat
Marthene, & praeter presbyteros, diaconos &c. etiam episcopos, psalmisas, seu cantores recenset . In Rom. Synodo pro psalmissis habentur custodes mar rum . Syri, & Maronitae , apud Morinum de Siaris Ord. p. g. enumerant psalter , lectores, subdiaconos, diaconor, archidiaconos, presisteros , amchipresbyteror, chormiscopos s eri myos . Latina Ecclesia s ptem enumerat Ordines cuique notissimos , Graeci quinque tam tum ordir.es cum Latinis agnoscant, exclusis Exoresis . oemptariis. Martentus tamen, Natalis Alex. Tournely, Witasse Acc. quatuor tantum a Graecis admitti aiunt, & quinque, si addatur episcopatus. Haben etiam ait serius hypodiaconi nomen apud Graecos auditum : ipsumque, non secus ac minores alios, ab Ecclesia esse institutos. Sit ergo PRoposiTIo I. Septem ab initio ad haec usque tempora o . tinuerunt Ordines in Ecclesia Latina . Prob. I. In ep. Cornelii Papae data ann. as a. apud Euseb. ld. c. 43. n meraunitur preristeri diaconi septem , totidemque subdiaconi, a isthi 42. exorcisae cum lectoribus, oe ostiariis a. Caius etiam ann. 283. ex Pont. edito ab Anast. Bibl. statuit, nequis
.esset episcopus , nisi prius esset Ostiarius, lector, exorci , Ρ-quens, subdiacouus, diaconus, presister. De Sylvestro tegitur ib. Hie eonstituit, ut si quis desideraret in Ecclesia militare, ut esset
lector , annos haberer et O. a 6thusa subdiacmtis ann. s. custos mari rum anu. IO. diaconus ZA presister ann. g. ubi numeri
simplices ministerii tempus videntur designare . Ostiariatus , sui hic deest, memoratur c. praeced. Colligitur idem numerus ex initio Synodi, ubi statuitur: Ne presister asiersus erismum ,
diaconus ad Uus presisterum oec. det accusationem . t idem ordines recensentur in epistola Gelasii ad episcopos Ocaniae, in epist. Leonis M. ad Anastasium Thessal. In Sacramuntaria reg. & in antiquo Ordine Rom. tom. II. Bibl. PR
424쪽
Prob. II. Conc. Carrh. IV. anno 3ς8. celebratum sngilla, tim septem ordines Iaudat. Tolet. I. anno Fo. memorit Preis teros, diaconos, lectores, olliarios, & lubdiaconos. Concilium vero Aquisa ranen. Florentinum, & Tridenrinum omnes septem ordines distincte commemorat; ergo &c. Prob. III. eπunanimi scriptorum consensu. Isidorus Hispalensis, Alculnus , Rahanus Maurus , Hugo Rotomagm. Archiep. Hugo Viel aliique, quos laudat clarisi. Au r, omnes septem Sacramen
PRopostrio II. Non tollitur hic septenarius numerus, ex quo alii aliter illum recenseant. Prob. Numerantur enim ap. vereres etiam Dalmissae, ac fissarii, qui etiam rapiatae & vespillones dicuntur, in Com. Carim IV. in Laodiceno, in Chalcedon. a Rabano, Isidoro, Epiph nio , Hieronymo &c. In Act. Proconsularib. apud Aug. in Cod. Theod ano , in Iuttiniani Novell. 43. apud D,Cansiuimin Gloss. Verum psalmistae in Ecclesia Latina, vel sola , vel
nulla tonsura iunguntur cantorum officio. Priori sensu ait D randus Mimaten..ep. Psalmistatus quandoque tonsuratus υOcaturis
Alio sensu Com. Carin . can. 1 o. addit aimina, ides ea σαν , potes assue scientia episcopi, sola tuosne presbγr se, ομ iam si ripere cantandi . Apud Graecos lectoris, & cantoris
idem censetur ordo. Unde Co R. Laodicenum habet : Non
sponet, praeter canonicos cantores, qui ex membrana legunt, alia quos alios eanere in Ecclesia , unde Martinns Bracaren. canonern
M. Laodicenum sic latine riadis: μου liceat in pullico legere, adit uallere, nisi iis , qui ab episeoo lectores suns ordinati. Ap. Graec , Larinosque psaltae dicuntur, qui atrernatim in choro psallunt, ex ep. S. Basi in ad Neocaesarien. ex Chrys stomo iam. pis. ex Ambrosio in eap. Is . Luc. ex Cassiano . Eucherio Lugd . &c. Constar ergo psalmistatum non esse distinctum ordinem o Idem de fiseris dicendum est, qui ebrio quandoque dicti sunt : quia clerici in Militiain m Tobias NMe mortuos a meritur, ait A nctor de seprem ordinibus, in Append. Hieron. Quod praesertim servatum est in sepeliendi;
corporistra martyrum II. Hoc othchun committit Carthag. IV. publicam mnitentiam agentibus . III. ex l. r. de L strati Conis. recenti indulto etiam vespillones a novis coli tionibus eximunmr, cum Constantius hane immunitarem tot pi ante clericis esset largitus . IV. In eodem cod. l. I 2. de pisci. asseritur occupatos defundiorum obsequiis cleri rum υκ sita usurpare; ergo non sunt in ordine constituti. Idem dicimus de custodibus maremum , de canonicis, si σῖ-
scopis, & ct aliis sceminarum vocabulis , diaconusarum, oesu dia ηissarum , epis parum. Nam custodes
425쪽
LIR XXXVI. Dis S. I. c A P. II. μ;
martyrum , seu Martνriarii erant subdi ni a quibus marty irum reliquiae custodiebantur . Comita initio dicebantur clerici omnes, vel quia sta ea, ne essent consistiti ex Trullan.ι Synodo, vel quia canonicam vitam agerent , ex Capitul. Caroli M. Ita etiam vocati sunt, qui easdem aedes colunt, sive
sub episeopi, sive sub abbatis regimine : quorum illi Detit res, hi regulares dicuntur. Et illi demum qui in cathedrali bus, & collapiatis Ecclesiis certis privilegiis insignibusque deinstinantur : qui non ordine, sed ministerio ab allis clericis secernuntur. Cho episcopi quasi του ἐπισκοποι miscos ruris
ad peculiarem ordinem non spe ni e Subdiaconigae demum , Harenae de quibus insta episcopae oec. . nxores initiatorum dictae sunt. Sed ex his omnibus non evertitur septenarius S
Neque adversantur huic numero, qui tonsuram aut epist patum aecensent ordinibus : hane elum controversiam Trid.
Synodus Intactam relinquens statuit ad sacerdotium per se piem 3radus ascendi . Denique non obitat , quod optatus , aut Hieronymus solos presbyteros , aut diacon' memorent , ruodve in primitiva Ecclesia duos tantum extitisse ordines as. rment Magister, Petrus Ble sensis, aliique e PP. enim ali
rum ordinum meminere ex pro p. I. Nec opus erat , ut ubi , dumque de sacro ordine pertractarunt, ordines singulos recei serent. Duos autem commemorant, quorum ministerium proinxime spectat Eucharistiam, quam sacerdotes consecrant , dix- coni autem ministrant . Hoc sensu locutus est etiam Magia ster, qui tamen ordines esse, promer semiformem gr. riam , dist. 2 expresse pronunciat. Nil obstat etiam , si discamus in Ecclesiae primordiis, ob exiguum fidelium , num rum , plura Ecclesiae ministeria diaconis suisse concessa , quae postea distincta sunt. Paopostrio III. Etsi non desint momenta, quibus erobatur Graecos solum Lectoratum inter minores ordines agnovisse, iuli tamen a Latinis earum distant.. Prob. I. In Archieratico Habere p. erimum locum o tinet redinatio lectorum, or cantorem , & immediate sequiturritus ordinati si h Miarent . Idem habetur in Euchologio Goarii p. et tr. II. Quatuor tantum ordines tradunt Auctor Const. . Apost. l. 8. c. I Canones Amst. Liturgia Marci , Concillum Sardicen. can. io. Synod. VIII. aEL io. III. A l Horis gradu ad hypodiaconatum clericos ascendere scribunt Graeci omnes , praesertim S. Jo. Damascenus, Elias Creten. , Georgius presbyter, Nicetas , Simeon Thessali apud Morianum. Iv. Ecclesiae Iacobitarum, Syrorum, Nestorianorum. &Maronitarum aptu Morinum alium ordinem milui rem non na-C e a bent,
426쪽
bent, praeter octoratum; ergo apud Orientales Ecclesias osti riatus, exorcistatus, & Acolythatus numquam obtinuit. Prob. II. pars. I. enim ex his non sequitur , nullo modo ordines istos apud Orientales non obtinuisse , sed eos tantum neglectos esse, per saltum clericos promovendo , ut etiam in Rom. Ecclesia ante Cornelii rem in agebatur . Non quod non darentur minores ordines, seu quod ab his digniores eximerentur, statim diaconi & Iectores inaugurari. Fatentur enim Uitasse , & Le-Droint eandem suisse Romanae & Africanae Ecclesiae doctrinam circa ordinum numerum; & tamen S. Cyprianus , apud Suriam, primo praero, seu lector, deinde hypodiaconus suit constitutus, & Pontio telle in ejus vita n. s. M officium sacerdotii , s episcopatus gradum adhuc neopistAselectus est. II. Alia praeter lectorum munia a principio extitisse constat
ex ep. Ignatii ad Antioch. n. I a. ubi legitur: Saluto fauctum res Merum , sacros dia συ, subdiacouos, lectores, cantores , ostiarios , laborantes, exorcisas, confessores . Et Syn. La . can. 24. ait: imn oportet quemlibet ecclesiastici ordinis ussus ad mianistros, vel lesiores, vel cautores, υei exorcistas , vel osiariosi in cauponam ingredi. Dionysius etiam de Ecclesiastica Hierar. c. g. praeter lectores, alios enumerat , qui foribus templi as seunt, reteri autem , quod si ordinisset, agunt. Epiphanius etiam in Expos fidei post lectores enumerat exorcisas, copiatas, ta
jamitores. Io. Citri episcopus memorat dUutatos, cum luminia Bus praecedentes, & Sim. Thess ait: Sunt in asia deputati , ta raroferarii ossicia, quorum inauguratio ante ordinationem testoriseeles tuΥ, q- nescio cur nyn exercetur: sed his deputati cereos ferentes sunt acolythi; ergo &c. Gabriel Philadelph. apud
Morinam p. a. p. zo a. ait e Solem sunt Ordines sacerdotii . Primus es ianitorum, acolythorum, a. exorcisaram, g. l Alaris , 4. subdiatonorum , s. dia noram , 6. sacerdotum , T. pHucipium sacerdotum , seu miscoporum ; sunt ergo apud Graecos , praeter lectoratum, alii minores ordines . ,
Inst. Adversarii : lauriam esse tum Ignatii epistolam, tum opus de Hierarchia. II. Simonem Thess. & Gabrielem l hil delph. iuniores esse, eosque, dum ianitores, exorcisas, eoi hos memorant, non de ordinibus proprie dictis , sed doministeriis in templa exercendis, secluso ordine, accipiendos; praesertim cum apud Graecos exorctgent soli presbyteri . III. Hinc Laodiceni ει Antiocheni canones non omnes distincte
ordines recensent , Epiphanius vero etiam alios memorat , quos Latini non reeipiunt; ergo &c. ' .
M. ad I. Licet Ignatii non esse epistola illa , in ea tamen
deprehenderunt 'soliam spiritum , & itylum Ignatii viri
427쪽
LIB. XXXVI. DIS S. I. CAP. II. -
classi. qui eam vetustissimam censent, ut Bellarm. observat . Opus de Hierarchia productum est, ut constet non deesse Graecis , qui praeter lectoratum alios ordines minores agnoscant. Philadelphien. autem sententiam suam confirmat can ne 7. Antiocheno, & Trullano 4. & aliis monumentis, quae
Ad ΙΙ. M. ex cit. momentis inferri , etiam ostiariatum , exorcistatum, & acolyth. peculiares ordines esse, nam in can. 4. Truli. apud Philadelph. legitur: Si quis mi opus . . , vel
Hor, υρι ostiarius eum muliere Deo dicata colerit, dryonattir . .
Si autem laicus, segrertur ergo ostiarius a laico distinguitur , & in Ecclesiastico ordine constituitur. De exorcilla in can. Io. Synodi Antioch. habetur, chorepiscopos posse tantum constitu re subdia vis, lectores, O exorcisas; est ergo apud Graecos exorcistatus, neque a solis presbyteris adimpletus. Habetur etiam in Euchologio pag. 237. Oratio in ordinatione deputatior cero ieraria , nempe acolythi. . Simon etiam Thess. l . cit.Ordinationem ceroserarii appellat s. ειροθεσίαν dicens , celebrari ante ordinationem lectoris, &miratur in desuetudinem abiisse, cum ante paucos annos vigeret in Ecclesia Thessalon. Nec dicant, haec de ministerio, non , de ordine esse explicanda: quid enim ultra, praeter chirotoniam,& verborum formam ad ordinem requiritur & quid aliud set vandum praecipitur in ordinatione lectorum λ Deinde singuli ordines ad ministerium spectant ; ex quo ergo ceroserarii ministerium exercuerint, non si uitur eos non suisse initiatos. Ad III. M. non opus esse, ut ubicumque de ordinibus agitur, singillatim omnes enumerentur , praesertim cum Omnes clerici communi vocabulo sacrorum ministrorum vocentur. III.
Etsi apud Graecos septem ordines non conserantur sejunctis initiationibus, acolytharum tamen, & ostiariatum simul cum
subdiaconatu conferri, exorcis latum vero cum diaconatu constat ex Abrahamo richellensi Maronita , ex Io. Maro , ex Jo. Dareno, Dionysio Barsalibo episcopo Amedens apud Naironum Maron. in Evoplia p. 226. Idem constat ex formula 'initiationis subdiaconi apud Morinum p. I. pag. 8 I. quae sic habet : Domine da illi amare decorem domus tuae, HVere portis
rempli tui , accendere tamen tabernaculi m. Rituale Maron. praecipit, ut initiandus circumducatur per Ecclesiam : Et cum perυenerit as candelabrum, accendat illud, extinguat tribus viribus, postea portam Ecclesiae elaudat, aperiat tribus υι-
eibus. Eadem habet Euchol. Melchsitarum Arabicum. In Euchol. Cophtic Iacobilico ait episcopus ad subdiaconum : THossicii est eustodire ostia domus Dei Cre. Constat ergo, ostiari tum , & acolythatum cum subdiaconatu contari .
428쪽
Reapse , si quis opponat adversariis verba Io. papae VIII.
in ep. ad Basilium Imp. Volumo ut sit primum lector , deinde omlνibus , 'ostea diaconus m. m. Jo. -ο0thi nomine signi ' casse Opodiaconum , cui Graeci, ex Morino, munia acolyth ram committunt ; sunt ergo in hypodiacono acolythi nomen& oilicia. Imo ex Morino proprie subdiaconus Greeorum Uiaeolrthus Lati rum . Io. ergo non distinguit ordines proprio nomine, quia molytharus, oc ostiariatus simul cum hypodi conatu a Graecis conseruntur, nec in ea collatione distinctas ordinationes exigit Pontifex, quas tamen exigit Innoc. IV. mandans ut in posterum, seu una moram Moisse Mm. si ptem ordines distincte con rantur. Idem da ostiariatu dicendum est, quem Simeon Thess a Christo institutum putat, cum nummularios ejecit de te lor quod tradit etiam Magister. Unde Benedictus XIV. in Const. Eis P illa lis inquit: μν subdiaconatum Gnem ritu collatum acol ibatum cir ostiariatum rae i. Maronitae censent exorcitatum conferri in ordinarione psaltis : nam ediscopus porrigens eipi alterium , quo in Oriente energumeni exorcirantur, ait I M natur conculcare serpentes, oe scorpiones. Unde in fragm. Chald. apud Matron. p. 227. legitur: Hi sunt quatuor ordines inores. Primus Ostiarius, a. tector, exortasti, hoe est Maiares, 4. acol'thui, hoc est hypodiaconus. Ex quibus constat r cte enumerari septem ordines a nec Romanae Ecclesiae doctrianam aliarum ritu everti posse.
De tonsura clericali. NOT. I. Clericalam tonsuram inde natam opinatur Calvi.nus l. 4. Inst. c. 19. quia olim capillum non a erent, nisi delic ii, quales ne viderentur clerici, caput tondere iussi sunt, idque colligi ait ex Augustino I. da oper. innachorum Spencerus tamen initium tonsurae Nazaraeorum, unde permulti nostram esse derivatam existimant, repetit ex moribus eth- nicorum, qui Apollini Pythio in iuventutis floro litabant, ex Plutarcho . Morinus autem censet, Ecclesiae institutores, ut maiori essent ludibrio, a persecutoribus tonsos fuisse e postoea vero ab iisdem in trophaei argumentum tonsionem ipsam fuisse conversam. Alii ut Isidorus, Rabanus, Martene, MFnardus, Martentus dic. censent clericaleax tonsuram ab A Dstolorum temporibus fuisse usurpatam; oppositum tamen ce set Juentia, qui ex Hegesiippo asserit , Jacobum nunquam mam toto me , nec ton thram clericalem tu usu fuisse per
429쪽
LIB. XXXVI. DI S S. I. C A P. III. M
Nor. II. Tonsurae sermam ex Aniculo Papa fuisse desuper
caput in modum sphgrae. Atque a Petro inlliturum: in eaput desuper tonderetur, tellatur Gregorius Turonen. l. de GLγart. Beda etiam in Hist. Angi. narrat, Theodorum expectasse quatuor menses, donec illi capillus cresceret, quo in coronam tomderi posset, ut a Vitaliano Papa ordinaretur. Isidorus i. a. de Of. c. a. ait: In circuli eorona regnum Ecclesie figurari. Eandem circuli eo ranam a clericis deferri iubet Tolet. IV. eiusque meminit Sidonius Apoll. qui floruit ann. 479. Not. III. Tonsuram inter veros ordines numerari a Fagn
no, aliisque thholasticis, quibus aecedit Io. Major, & nostet
Vanroy. Sed oppositum tenent cum D. Thoma omnes he eschola Theologi apud Gavardi qu. I. art. a. eilque sablcribunt Bellarminus, Hallier, Morinus, Gongalea, Piette, & nostr tes serme omnes, quibuscum sit PRoposITIO I. Tonsura obtinuit in Ecclesia ab Apostolorumntate, idque ut clerici a laicis secernerentur. Prob. l. ex PP. Not. a. productis, quorum aliqui, ut Gregorius Turonen. & Sidonius ante exactum VI. saeculum floruere : quique cum essent doctissimi, incredibile est eos potui GD ad Apostolica tempora reserre ritum illum. qui, si Juenis no fides, per quinque eriora incula esset inauditus. Porro PP. illi docent, clericos ab initio Ecclesiae in vertice fuisse tonsos, iut Nazaraeorum mor* Deo dicarentur , Petrum ipsum coro-inam clericalem gestaste in memoriam passionis Christi eic Rabano &c. Quidam censeret Petrum ludibrii causa fuisse atto
sum, atque ex Innc clericos omnes comam abrasisse. ex Honorio Augustodunen. H. Ex l. a. Ammiani Marcellini habertur tempore Jnliani Apostatae Theodorum presbyterum supplicio auectuin , eo quod nonnullos pueros detondendo illos cooptaret in clericos, HI. Ex actis vetustiss. Ecclesiae Divi nen. apud Martene constat S. Benignum presbyternin, quisiit S. Polycariu disset eulus, in agnitionem Terentii Comitis venisse, θ tonsi capitis corc m. IV. Ubicumque propagata est Christiana religio, clerici a laicis sunt corona capitis, ac tonsura discreti : licet Orientales fere totum occipitium , dc
magnam sincipitis partem tondere soleant forcipe, non autem novacula , ne videantur incedere rasis capitibus, seret sarata ies Udis , atque Serapis , qui toto capite radebanIut : unde
nec ita ad pressum tondendum caput, ut cutis appareat, monet
Hieronymus in cap. 44. Ezech. Ubi non improbat clericalem tonsuram, ut imperite quidam scripsere, sed tonsuram Orientalium describit ; atqui universalis consuetudo ubique diffissa ab Apostolis derivari putanda est ergo &c. V. Idem confiis
matur ex confutatione aliarum sententiarum.
430쪽
468 DE THEOLOGICIS DISCI pLINII
I. Enim salsum. est quod ait Calvinus, Augustinum ullibi
scripsisse, tonsuram ortam ese, ex quo nonninii comam to
derent , ne est minati viderentur, scis invehitur S. D. in eos, ut adversus Ap. monitum I. Cor. q. scribentis ignomini lim esta viro, s mmam nutriat, incedebant demissis crinibus, itimentes, ne vilior haberetur tonsasanctitas; quam comata. II. Falsum.est etiam, quod ait Spenterus , nempe hunc ritum agentibus promanasse. Ethnici enim totum caput radebant, ut
dictum est de sacerdotibus Isidis. Assyrii etiam tondebantur , non in deorum cultum initiandi , seJ connubio iungendi: &apud Laeedaemones etiam pueruli. Contra Romani, & Graeci comam alebant: & si eam diis sacrabant, semel resecabant , nec deinceps incedebant attonsi. Quae omnia a forma, & usu clericalis tonsuras valde distant. III. Fallitur etiam Morinus reserens tonsurae originem ad Ethnicorum derisionem, qui captivos radabant. Nam rasio illa facta ignominiae causa erat totius fere capillitii , non tonsio
verticis, & coronae illamque Christiani non adhibuere , nisi in publica poenitentia, & in habitu monachali . Unde S. Craptatus I. a. Donatistas redarguens ait: Docete usi υobis mam.
datum est radere capita Dordotum . Adde, in abrasione servorum relictum in vertice flosculum raso capillitii residuo; recte ergo Isidorus clericalem tonsuram , non servitutis notam v eat , sed regni.PRoposi Tio ΙΙ. Clericalis tonsura non est ordo. Prob. I. Tonsura ex adversariis est idem ac psalmistatus
sed hic non est ordo, & fila 1ussone presbyteri exercetur excan. Io. Carthaginen. IV. ergo &c. II. Certum est, tonsurarit apud Graecos non esse ordinem, sed ritum quendam invocas. Dei nomine, sed nulla serma prolata : Signatur ter in capite, ac tondetur in forma crucis, ait Pontificale Graecorum . Nec in ordinatione lectoris, aut psaltis ullum' verbum occurrit , quod possit ad capillorum tonsionem referri. III. Si ordinapis apud Graecos ad ritum Latinorum , annuente Rom. Pontifice, transeat, debet promoveri ad omnes ordines , quos ab episcopo non habuit; arqui non debet ordinari ad tonsuram sergo haec est ordo . IV. In vetustiss. Pontificalibus omneso inationes incipiunt ab ostiasiatu ex libris Sacram. Greg. at p. unde & Com. Carthastinen. IV. inter gradus , sui stricte ordines sunt, primo ostiariatum locar, G si tonsura ordo esset, primum locum ipsa occuparet; ergo &c. 'U. Catechismus R. ait, tonsuram esse quandam maeparati . nem ad σrdines suscipiendos : ut enim homines ad Mytismum mi parari flent ; ita cum tonso capillo tamquam aditus is ordianis Sacramentum sitis aperitur; ubi non comi atur tonsusA