장음표시 사용
441쪽
LIB. XXXVI. DIS s. I. CAP. vl. 4ro
anathema dicit iis, qui aiunt, in sacra ordinatione frusHis diaci ab eri opo e Aeripe viritum sanctum, sed haec prideri epia scopus in consecratione diaconi; ergo ejus consecratio est signum sensibile conserens Spiritum sanctum, & gratiam. Ρκoposiae in III. Diaconus est ordo hierarchicus. Prob. I. Nam Antiochena Synod. Illiberitana, Τolet. IV
&c. aiunt diaconos, qui per parochias constituuntur , plebem regere, O epil ρο, aut presbytero annuente , baptizare. GreROr.
Turonensis laudat Cantinum quendam, & Beda Jacobum tam
dat, qui docendo oe bantizando magnas anti=- ω' ''das ripuit. Diaconi, ex Cn s. iam. 8r. laicos indignos etiam magnates a lacra mensa arcebant. Excommunicabant inseriores Hericos, ex L 8. Const. Apost. c. 28. Corripiebant peccantes adversus Ecclesiae instituta, ex Opt. l. I. Ipsis commissam monialium, & monachorum curam patet ex vita Amonis diaconi. In 'Urbe singulis regionibus praeficiebantur, underia dicti sunt: sicut Stationarii dicebantur, qui Evangelium canebant Pontifice ad stationes proficiscente : Cardinatis di coni , qui praecipuas diaconias inministrabant; ergo &e. . I. Act. 6. septem diaconi electi sunt, quia aequum non
sint, ut Apostoli minii rarent mensis, unde vis sedandum mur mur Graecorum advorsus Hebraeos praesecti sunt eleemosvnarum distributioni inter viduas utriusque nationis ; ergo&c. II. Di conus a Hieronymo mensarum, & viduarum minister vocatur ;ergo M.
III. Chrysostomus hom. 14. in Acta alte Illis septem di eonis non factum aliquid ministerium dem xndatum fuisse, sed
.functionem Eicam subministrandi viduis alimentum, ut observat Sixtus Senens. l. 6. Bibl. Hinc Truli. Synodus can. I 6. productis Chrysostomi verbis I Unde nee diaconorum , nec presb-terorum nomen exsimo apertum esse, ae manifestam, ait: Propter haec erro nos quoque praedicamus, ut praedicti septem diae ni non de ris accipiantur, qui mysteriis serviunt, sed eos esse, ibus fuit tradita dispensatis remmuni rerum , fidelium , usia aridem docet umenius p. I
IV. Item S. Cyprianus ep. ad Rogat. ait : Di pospraepositos mminum elegisse, dia nos autem Apostolos Hi m 'tuisse episeopatus sui ministras. V. Adde ex ep. Vigilii P pae ad Ruilicum, & . Sebastianum evinci aliquos diaconos ad tempus constitui, ut iste Sebastianus, loco Stephani & An tolli absentum; ergo &c.
. ad I. neg. cons. Quamvis enim occasione murmuris Gra corum septem diaconi fuerint electi, eonstat tamen ex mantium impositione, ex Spiritus S. iis Oa collatione Sic eiusuisse simul inausuratos ministros saeros . Adde, in publicis
442쪽
conυentibus fidelium, ex I. ad Corinth. 1 a. distributam seisse Eucharistiam; opus ergo erat ut mensariim ministris illius diia pensatio committeretur. Eleemosynae etiam viduis distribuendi collectae erant ex fidelium oblationibus factis in sacrificio; e m & istae colamittendae erant altaris ministris ; ergo ex Actibus Apostolicis firmatur potius, quam infirmatur mura sententia. Ad II. dist. ant. Vocatur ad comprimendam diaconorum impudentiam, qua se *resbyteris comparabant, conc. ad et vandam eorum potestatem, neg. Asserit enim ibi S. D. di
conos sibi vindicare in Ecclesim Dei, quod fuit Aaron, oe filii
ejαι in templo. Vide prop. a. Ad II l. neg. ant. Ad prob. I L. Nullius ponderis existimandum esse canonem illum, cum n latur saliae Chrysostonii interpretationi, qui loco citi haec habet : Unde neque diaconorum, neque presbyteron m nomen esse
opinor perspicuum , sed interea in hoc fuerant ordinati. iniae postrema verba a Trullam Synodo, a Sixto Senen. alitique o mittuntur. Vult ergo Chrysosomus ab initio, quoad nomen , non fuisse inter episcopos, presbyteros, & diaconos apertum discrimen, omnesque sacros ministros fuisse appellatos; horum tamen extitisse ordinationes, quae interim peragebantur, ut sermata paullatim Ecclesia suus unicuique gradus consisteret . Nam Chrysostomus caute nomen apposuit, dixitque tunc non extitisse diaconos, nec episcopos 1, interea tamen peractas sit se illorum ordinationes. Sicut eris erant ab initio, quoad characterem , episcopi; ita erant & diaconi: quod Chrysosto, mus perspicue restatur hom. II. in ad Tim. & in eademiam. 14- in Are ordinationem diaconstrum non obscure delianeans , ut supra monuimus.
Ad IV. M. Cyprianum id unum voluisse, Christum neminpe non consecrasse diaconos, sed istos ab Apostolis fuisse comstitutos, ut cuiusdam diaconi adversus epistupum insurgent aciam, reprimeret. Ad V. R. . Vigilium non de ordinis ehardere loqui, sed de offcio, & loco. Seballianus quippe dissidia excitans merito a Vigilio a diaconatum gradu dei
ctus est. Nec repugnat, aliqua ordinum ministeria a non om dinatis exerceri, ex indulgentia Pastorum, aut Ecclesiae necessitate, at olura sunt munia' solis diaconis concessa, ut imgere Evang. dic. . t
designatas fisisse, sed pias quaedam, & pudicas mulieres
443쪽
L I B XXXVI. DIS S. I. C A P. VII. 4eticetiis in Ecclesia ministeriis addictis, alibi dictum est. E
rum sane antiquissima est institutio. Apostolus enim GP I6. Phoeben commendat, quae est in minisseris Ecelesta: ubi Graecus habete σῆ. , 'Dia am Ecclesiae. Un de Graeci in ordinatione diaconissae, ita. Deum orant: LAEVA re huic aricillae tuae pratiam, Hut Iargitus est Phoebae, qMam vocasti ad opus administrationis . In Const. Apost. l. p. 'egitur viduas illas, quae publicis eleemosynis alebantur, eyiscopis, presbyteris, diaconis, s diaconuss suisse subjectas. Diae onis rum quoque fit mentio in epist. Ignatii ad Smyrnaeos, ubi habetur : Virgines quae dicuntur viduis, ob continentiae propostum, & ob ordinem, in quem et ant adlectae rarum quo que meminit Tertullianus, diuilius, canon Ip. Nicaen. Chalced. I s. Trull. I apud Cotelerium , & Lupum . Nol. II. Negari non ditest diaconissas filisse aliqua oerem nia initiatas. Nam in Const. Ad l. 8. c. 2od lepirur : Imυ catio in ordinatione diarenissis, in qua ipsa electa dicitur administerium: ibique praemittitur constitutio Bartholomaei hi verbis e Disco e ιmmnes ei manus. In Pontificali , & Euehol Eio Graec. episcopus circummnis collo ipsius subtus M horiumr idest S. virginum pillium stolam diaconalem. Eandem O
dinationem praesupponit Trullana SVnodus can. ω. mandans, ne ordinetur anto ann. M. Hoc ordine initiatae sunt Theos
bia uxor S. Greporii Nyst Olympias scemina praestantissima&c. Meminit etiam . huius ordinationis antiquus Ordo Rom. vetus Pontificale Salisburgen. Tolosanum, Tertullianus de ve-Iandis Virg. &c. Sit ergo PROPOsITIO. Ordinatio diaconitarum non fuit initiatio S
Prob. I. enim ad nullum altaris ministerium assiimebantur. II. Custodes sanctartim ianuamum dicuntur l. 8. Const. Apost. c. 2o. unde sceminae ingrediebantur in templum . III. Electae tantum dicuntur ad mulierum ministeria ex l. c. lue. nempe ad danudandas mulieres sacro baptismate abluendas, ad cohortandas iuniores , Ad quas non decebat diaconos accedere. Ib. l. a. c. 26. ha tur ad diaconissas spectasse mulieribus ad episcopum introducendis adesse; ergo ad evitanda scandala, non in gratiam sacrorum mysteriorum eorum ordinatio siit institiira . Hinc S. Epiphanius haer. 76. ait: Diamnissarum ordo est in Eccle- non tamen ad sacram aliquam functionem fuit institutus. Et in Expoc fidei ait : Diaconivis a dentur in ministerium muti
rum tantummodo, murer εαnesarem . Proserunt nonnulli Nic: mm can. I p. quo sintuitur: De aiamniis, quis manus impositionem non habent,inter lateas demtari, quove nonnulli ordinationem diaconisurum tot momentis firmat m expungere conati sunt,
444쪽
411 DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs,
nam ille canon , cum Morino, &Lupo, de diaconis is Paulli, nillarum accipiendus est; non ergo neganda est diaconissarum ordinatio, sed eam sita Sacramentalem iure negandum . Uide Lupum in schol. ad can. . II. Chalces.
. De Presbyteratus ordine ac potesate . . 'PResbyter Graece προεσβυτερος comparativum vocabuli ποενεμ senex, latine redditurImιω . Aliquando aetatis nomen est, aliquando muneris, & dipniratis; salluntur ergo qui hoc nomine semper sacerdotes intelligunt e quique pres teros e tantum censent, qui aetate , aut magistratus inre praecellunt;
atque ita falluntur haeretici, qui putant, in lais Evangelica eos, qui dicuntur presbyteri, nulla sacramentali ordinatione a lateis suisse discretos. Re ergo Isidorus l. 7. Orig. c. I 2.
Pres ter Graece , Latinesenior interpretatur, non mo aetate, Ied
propter honcirem & dignitatem. Ordinantur presbyteri apud L tinos non sol θ' impositione manuum, sed etiam porrectione calIcis m vino, & Naenae cum pane, quae est ex Eugen. IV. huius ordinis materia. Da presbyterorum munere, & os scio ait Pontificale Rom. Sacetaotem oportet lene, benedicere, praeesse, praedicare, . butidare. Praecipue tamen debet offerure sacrificium, & a peccatis absolvere, ad quod duplex mutius censent Bellarminus, Est ius, Vanroy &c. duplicem comserri potestatem & characterem. PROP ITIO I. Presbyteratus est proprium novae legis S
Prob. I. ex argum. cap. r. huius libri. II. In presbyteratu exrat materia & forma, & spiritalis potestas per eam traditur ; ut infra videbimus, ergo&c. III. Act. I legitur eam ranstituissent tuis mesisteros, ct crassent, graece κμω νησαγ- &c. ibi ergo habetur , oratio Apostolica . IV. Torentina SymHus, . I stquam ordinem esse ait sextum. in Ecclesia Sacramentum , immediate auit . de . presbyteratu . Trident. vero anathemate ferit affirmantes sacram ordinati
nem non eta Sacramentum a Christo institutum ; ergo &e PκoposiTio II. Sacerdotalis ordo non consertur ob solam praedicationem, sed etiam ob sacrificium. Prob. I. ex c. I'. & I9 l. apud Auctorem, ubi ostendit dari in novo a estamento sacerdotes, ad quos spectat Em charistiam consecrare. Et ratio est, quia Christus post cons erationem Eucharistiae Apostolis, quos ex Trid. nisi Test nienti saceriater consimis , ait: me facite se. II. Idem com. sat
445쪽
stat ex ritu, tum Latino, quo ait . episcopus : Accipe μου reis ofem sacrificium, Missasque celebrare V tum Graeco, quo Deus exoratur, ut ordinatus dignus fiat vis sere altari, praedia eare angelium , oferre sacrificia, renoυum populum per
'II1. Aug. l. 2. contra Cresic. c. a. docet , presbyteri officium non esse praedicare dumtaxat verbum Dei, sed etiam Sacramenta conficere, & ministrare. Et Carthag. IV. can 'ῖ. jubet , ut presbyteri venientes ad alterius Ecclesiam, tam ad mesium faciendum, quam ad oblationem consecranaum inυitFntur. IV. Tridentinum sess et g. oppositum sentientes damnat . V Accedit ratio: remanet enim bacramentum ordinis in mola
chis plurimis, qui plebem non regunt, imo etiam in haereticis, qui falsa praedicant; ergo &αPRoposiTio Ιll. Consertur presbyteris in sacra ordiaeationb, etiam Gultas absolvendi a peccatis . . Ita Trid. l . cit. & prob. I. ex potestate iudiciaria, qua donantur sacerdotes, de qua vide c. 7. hujus lib. prop. a. II. ex ritu noltrae ordinationis . Episcopus enim manus rursus imponens ordinato ala: Accipe Piritum V. quorum remiseris .c. tibi eum habeatur materia ac serma distincta, agnoseunt theologi clarissimi characterem distinetum a charactere, & eotest 'te presbyteris collaru sacrificium oti ndie quae sententia traditur etiam a Catechismo Romano p. a. c. 7. Reapse Christus unam ante passionem, alteram post resurrectionem Apostolis contulit. Idem sentit Bellarminus, qui duplicis hujus potestatis praesidio, ad concordiam revocare nititur eorum sententraria, qui materiam hujus ordinis statuunt in sacrorum instrument rum traditione, & eorum, qui eam constituunt in manuum impositione. ditens, per illam tradi potestatem sacrificandi, per hanc absolvendi. Sed hoc non videtur omnino exploratum rnam impositio manuum in sacerdotum ordinatione necessaria est, sed si statuatur chirotonia, quae in fine Missae adhibetur, iam sacerdos ordinatus erit ad sacrificium', actum praecipuum
sui ordinis) absque manus impositione, quod est falsissimum;
erho &e. Deinde Orientales in ordinatione presbyteri non exprimunt potestatem solvendi peccata, tamen unica sacrae ordinationis' ceremonia utramque potestatem aecipiunt: ergo &c.
446쪽
. De ordine episcopatus. NoT. I. Episcopus, Graece μιγκεσος, siam' sum' δε σκοπέωspeculis derivatus, idem valet ac superinspector, &speri lator. Unde August. l. I p. de C. D. Episcopatus, ait, no-ην lest oneris non honoris, atque inde ductum , quia ille qui praeficitur , eis quibus praeficitursverintendit , curam eorum gerem. ιIn veteri Testamento episcopi dicebantur, qui instis praeerant, ut a. Esdr. AZeti filius Bani - hebraice dicitur =pum M visitator. Hinc I. Petr. a. Christus di cstur: pastor, sepiscopus animarum nostrarum. Promoventur episcopi imeosi tione manuum, verborum forma, & ex ritu latino unctione etiam chrismatis: unde quaeritur a Theologis, num eorum. ordinatio sit verum Sacramentum . ,
Nor. II. Id negasse ex veteribus plurimos, nempe Hirg nem Vict. Magistrum, D. Thomam, Bonaventuram &c. apud . Estium, & Morinum. Aiebant enim ordinis nomen ampli 'ri sensu, prout significat spiritalem potestatem, nedum juri; dimonis, sed sacrarum etiam amonum, ruta baptizatin confirmandi , aut clericos initiandi, etiam episcopatui convenire; non autem, si stricte sumatur, & prout est sacramentum ad . Eucharistiam consecrandam, & offerendam a Christo itast
tum P eaque potestas, qua nulla major, in presbyteratu .
lata esto Alii putarunt in episcopali ordinatione non imprimi mom a presbyteratu characterem, sed hunc ampliari, &perfici, ut fit. cum presbutero superadditur absolvendi potestas: Iuxta quos episcopatus est Sacramentum, sed ab ordine sacerdotali indistinctum. Ita paludanus, & Vasqueet, apud M Nnum, nec non Gavardi, Argentinis, Gibbon &c. Alii d mum censent, episcopatum, & Sacramentum esse, & a presbyteratu dsstinctum . Ita Major, Scotus , Caietanus , solo, Bellarminus, Estius, Sylvius, Merarim Iam rem, GoΠZariea, Haberi, Numely, Iuenin, Vitasse, LFDriant, Ua rqy , Piette &c. ab Auctore laudati, quibuscum sit PROPOSITIO I. Ordo episcopatus Sacramentum est , & apres teratu distinctus: atque scholanim dissidia ea de re Gcile componuntur.
Prob. I. pars. Ex I. ad Tim. q. & ex ep. a. co I. ubi legiatur, Timotheum ordinatum fuisse per impositionem manuum resisterii, eaque ordinatione gratia exornarum. Sed ex Chrysostomo, cumenio, Theophylacto, Anselmo, D. Thoma, aliisque Apostolus loquitur de ordinatione Timothei in episco
447쪽
LIB. XXXVI. DIs s. I. C A p. ix. 41s
scipum; ergo aut epistapatus est ordo , aut, quod dici neis quit, ordo non est Sacramentum. II. Trid. Synodus , po quam ex Ap. ostendit, ordinem esse sere eb' proprie unum eae septem seclesiae Sareamentis, quod ηυerbis, s signis te eitur , mgratiam Dei res eitat, ait: Saraa ordinatione episcoporum , s cerdotum , s ceterorum dinum e simi Mese sticam Hiem Miam , suam divinitus institutam agnoscit can. 6. ergo per Trid. episcopatus est verum & proprium Sacramentum . III. pP. omnes inter hierarchieos ordines praecipue episcopatum numerant , sed nemo persecte in Hierarchia constituitur , nisi r Sacramentum ordinationis , sive ut ait Tertullianus I Cum Sacramento , cum traduce Spiritus S. Unde electus episcopus nondum consecratus, nequit exercere ea , quae sunt ordinis , nec Vocatur episcopus , licet jurisdictionem exerceat ex cap. Transmissam de et Q. & ex c. Tua nuper ergo &c. Proinde S. Leo, & S. Gregorius M. ordinationem episcopalem expresese vocant Sacramentum.
IV. ordinatio episcopi dicitur elisomnia a Graecis , ηδε RLatinis , non secus ae presbyteratus &c. ut patet, ex libris E chologicis , ex Nicaen. can. 4. ex cod. canonum Eccl. Rom. ex laud. Trident. verbis, ex ep. Innoc. I. &c. Unde qui ordines numerant, episcopatum 1eptimo, aut octavo loco .constituunt, ut PP. Carth. IV. Dinnus, Simeon Thess. aliiquo Graeci, & Latini: qui, licet intar se discrepent in eo calci lo, nemo tamen episcopatum omittit. V. De institutione dia Vina episcopatus dubium non est . postolus enim a Christo institutos, & positos esse regere Ecclesiam Dei expresse his
VI. Ritus solemnior est in ordinatione episcopali, quam in aliis Sacramentis. Extat in.eo idonea materi s , idest manuum 'impositio : consertur gratia, & character, ex I. ad Timot. ubi gratia sensibili signo, idest imm*ioni manus , tribuitur:
ideoque ex opere operato , ut in aliis Sacramentis confertur . Unde S. P. A. l. i. de Ams eum Fel. Manich. ait, cum gram du episcopali miram virtutem donari. Hinc est, quod Moyses quidam apud Theod. I. . c. eto. numquam induci potuerit, μνώ Lucio Ariano episcopo consecraretur in misererem, cruod cerων esset Spiritum L ais tutas i orationem numquam aescensurum τ& Martyrius apud Metom. p. 716. ad Nectarium ait: Mun episcopale delictorum esse remedium, expiationem. Observat tamen el. Auctor , pro ἱερωσονη sacerdotio, sponte sua -- viscopale apposuisse Frontonem Ducaeum . . Vii. Validae sunt ordinationes episcoporum, qui ab Emis .sa separantur, aut schismate, aut haeresi ex . Aug. l. a. cont Parmen. c. II. ergo episcopi vi consecrationis suae habent ρε resarem
448쪽
416 DE THEOLOGICIS DISCIPLINls
issim aliquam inislebilem, adeoque char rem . Unde s mel rite collatus episcopatus iterari ncm potest ; conflat ergo nomine, institutione, materia, serina , & charactere e se
vel um, & proprium Sacramentum ., . cumque peculiari ritu i
distincta consecratione, Propriaque materia & forma, & am. 'pliori potestate conseratur, quam presbyteratus , satis liquet ieum eue ab hoc ordine dijlinctiun. lProb. II. pars . Qui enim negant episcopatum esse Sacr, imentum , fatentur tamen ordinatione episcopi gratiam coi serri cum D. Thom. i. g. in ep. a. ad Tim. ubi ait, Tim theo in manus ιmpostione datam esse gratiam Spiritias S. Aiunt autem, hanc non esse gratiam Sacramentalem, quia non
datur ad conficiendam. Eucbaris iam , . sed ad munus episcop, Ie digne exercendum. Fatentur in ordinatione episcopi spiria talem potestatem, nedum iurisdictionis, sed etiam ordinis eo serri , ex P. Th. q. M. Suppl. sed quia, inquiunt, non reser tur specialiter ad Eucharistiam , non est potestas ordinis , ut Sacramentum est, sed ordinis late accepti . Fatentur in episcopatu ampliari ordinis characterem , quod explicat Vasqueet sexemplo characteris preibyteratis , qui extenditur ad potest,tem iolvendi peccata. Quae sane apud omnes sunt explorata: incertum est autem, an .character iste realiter , & entisattie discrepet a gratia, eaque mere scholastica quaestio est, & ὶς ficit , s gratia & character eonnotariis tantum diversa sint , ut de charactere saeramenti Confirmationis die um est ab Au- ictore Tom. I. pag. D 9. & Iῖ . ergo &c. Ob. I. In hac sententia Sacramenta essent plura quam septem y ergo &c. M. neg. ant. Nam episcopatus, & presbyteratus sub uno sacerdotii ordinΗ comprehenduntur , sive sacem
dotium in duos ordines dispeseitur , in quorum primo traditur potestas Eucharistiam conficiendi, in secundo ordinandi ,& consecrandi eos , qui Eucharistiam conficiunt : ut ait Simmondus ad Sidonii seli. ep. a. l. 4. . ubi de Claudiano presbytero legitur: Antistes fiat in ordine secundo . PIujus fecundi
dinis meminere etiam S. Optatus l. I. n. I a. leges Theod
sit, Fide oldus &c. Him Trid. sess. H. e. z. enumerans se- iptem ordines, supremum non presbyterorum, sed sacerdotum appellat. Constat etiam ex e. a. libri huius ab aliquibus pre teratum in sexto, episcopRtum in septimo ordine collocari: nee deessio qui octo ordines recenseant. , queis consentit Ca
thagin. IV. & Pontificalia Graeca, & Latina: unde , si quis
teneret ordines esse odio, nulla esset censura notandus.
. IL Episcopatus ad Eucharistiam ex dictis non si elato ergo non est ordo. M. dist. ant. Non speelat, idest potestatem non conseri Eucharistiam conisecrandi, esto'; consecrandi
449쪽
LIB. XXXVI. DIss. I. CAP. X. . ι γerandi eos , qui illam conficiunt, neg. Vide M. ad a. Obi.
Oh. III. Tempora ordinationum sunt sabbata quatuor te, rum , ante Domin. Passionis, edi sabbatum S. ex Ponti Rom. Minqui episcopatus conferri potest Grutis Dominitas, oe in natat. Volarum ; ergo &c. N. Recte id lege positiva constitutum esse, ut ordo omnium praestantissimus in praecipuo Dominico die, Nin Apostolorum solemniis, quibus eeiscopi succedunt, conserretur. Ob. IV. Si ob ampliorem dignitatem episcopatus a Presbyteratus seiungendus sit, etiam patriarchatus, & archiepiscop, tus ordines erunt, & Sacramenta ab episcopatu diversa; om&c. Μ. neg. sequelam, nam in iis amplior est quidem iurisui-ctionis, non autem o*nis potestas, ut est in episcopatu . Ob. V. In consecratione episcopi nec specialis gratia sacramentalis, nec distinctus character confertur: ergo&c. m. nemant. De quo vide prob. primae partis huius n. 6..Ob. VI. Ignatius, Augustinus, aliique PP. docent , βω- Atium esse graduum omnium praestantissimum ; ergo &α -- neg. cons. PP. enim loquuntur de sacerdotio , prout duos diaversos ordines complectitur, ut supra dictum euoob. VII. Unus ordo sacer sine. alio collatus imprimit ch racterem, ut patet de presbytero, aut acono per saltum ordinatis, ex cap. allicitudo cist. 3 a. se hemo promoveri potest ad episcopatum non suscepto presbyteratu ; ergo &c. m. Est ius, ideo non posse aliquem in episcopum ordinari absqus presbuteratu, quia potestas episcopi ad consecrandum, ad coninserendos ordines &c. cum sit eximia , ac praeliantissima , ex divina institutione solis sacerdotibus cominusitatur . vide
NOT. I. C repiscopos , quasi τῆς ,
ruris vel pagi eris ρω diis os esse c. a. prop. a. dictam est. Hinc inter canones Nicaenos Arabicos n. 8. legitur : G rmi πω es Deo episcori super Ullas, monseria, o sacer dotes villarum , quae sub potesate eius ρnt. Et apud Hinem rum eris pi vicani, apud alio4 Vulam dicuntur. Non omnestamen parochi villarum chorepiscopi. dicuntur, sicut nunc nori omnes parochi sunt episcoporum vicarii.Nam in Apol. MS. Athanasii legitur impium Ischyram , qui Athanasium stacti calicis reum triauxerat, fuisse episcopatu insignitum, licet in
agro hiareotes, cui praeerat, . nunquam .antea episcopus, imo ne
choreris par fueris; erant ergo iapa a priscis. saeculis Exarchi ,
450쪽
ant primates, seu archiepiscopi, qui plures erovincias modo. tabantur, Metropositae, qui unicam, episcopi , quorum plures in eadem provincia erant , & chorepiscopi in pastis epi scoporum vicarii , fallitur ergo Rabanus , aliique merentes e repiscopos ita dictos : Quod essent de Mino sacerdors m . . Nol. II. Quidam chorepiscoporum originem ab Apostolo Tum aevo repetunt, ac tales filio purant Linum , C letum , Clementem, aliosoue Rom. Pontificis vicarios. priusquam fi rent Pontifices. Verum s qui tales extitere, quod Papius negat, cum isti extra urbem vices Pontificum non vererent , eborepiscopi dici non possunt. Hi ergo ante IV. saecu um non
inveniuntur: & primum eoriam mentio fit can. Ia. Conc. A
errani Q. II . cum tamen heic eortam institutio supponatur, cirra finem saeculi III. contigisse dicenda est . Censet tamen umelyus, post Salmasum, Bainagitim &c. lon e musti rem Biste chorepiseotoruna institutionem , constat mim ex Clementis ep. ad Corinth. Apostolos per urbem , oe agror e Mρσω eonstituisse. II. Eusebius i. I. H. E. c. io. narrat, SA mosatenum episcopos vicinreum re anomm m eisitatu, submisisse ad populum decipiendum. III. Idem lib. s. meminit episeoporum Comanensis sὲν Apamensis, qui pagi erant. IV. Et l. 8. c. II. Sylvanum laudat, qui fuit estis 'us Delesiarum vis norum Gaetae , non episcopus Getis, ut male veriit Valesius . Epiphanius: etiam haer. go. laudat miscopum vicinum Teberi di , non Tiberiadis, ut male venit Petavius; ergo &c. I c. Haec nimis futilia esse In his enim testimoniis epist es audio, mn chorepiscopos . Clemens autem loco incit. haec te Praedicimus fer regiones s urbes episcopos, or diaeonos
eorum, qui creditura erant, constituerunt : ubi graece habetur :χώρας πολεις. porro, nedum pan, ac vici nomeri
est, sed regionis, & cujusque loci , n ue ad episcopos hoc
nomen reserendum est, sed ad νὴ medicantes , ut sensus set, Arstolos per varias regisnos medicantes episcopos , ubi opus esset . fidelibus Undis constituisse. Ad II. M. Episcopos vicinorum pagorum, non evinci ex E sebio, esse alios me iscopis eisitatum. Ad III. N. Eusebitam ibi asserere, raticum ex agro viciniisque Comanae, & Iuli num ex Apamia duos vinos ymbalos oe e frems venisse iae ploraretum spiritum Maximillae, non veno eos fuisse paganorum Tantum antistites . M Iv. M. Immerito reprehendi Valesium,
is enim vertit: Silvanus Gaza oriundus episcopus. Nec rem gnat unum, eumdemque Gaetae urbis proximammque Ecet Marum fuisse episcopum: unde venit Christopho onus et D ries eram Gaetis e seopus. Ad V. m. Male reprehendi Per