장음표시 사용
391쪽
niant. Agemus ergo hoc loco L de oleo huius Sacranaenuniateria, II. de ejus benedictione. PRoposiTIo I. Oleum ex olivis expressum, & ab episcopo consecratum est hujus Sacramenti materia. Prob. I. ex ep. Jac. c. 3. ubi habeturr Ungenter eum olesse. II. Ex Florent. Syn. in Decr. Instri Arm. ubi legitur: Cusus materia es oleum MAae per viscopum benedimem. Et ex Trid. sess. 14. c. I. ubi statuitur , ejus materiam esse omuum ab epistos benedim m. Item In c. I. ait, ungi i firmos Bncto iam ab episcopo confecto . Beda, oleo consecra ro. III. accedit ratio . . Cum enim Sacramentorum materia habeat cum spiritali effectu quamdam similitudinem : Amisegms, ait Catech. Rom. p. a. c. 6. Loc materia illis signia ficat, quod υi Sacramenti interius in anima esstatin , quod explicat ex olei proprietatibus apud Bern. in i . Cant. Gleum enim , quia f-ει ignam, tris ciarnem, Ienit Aurem e. mentis hilaritatεm , cordis firmitudinem, ac spiritus ti corporis sanitatem designat. Vide Ruperium in Gen. S. v. a. oleum Infirmorum debere esse olivarum constat ex praxi Ecclesiae, quae oleum inυae quod etiam Eugenius IV. tu Instr. Arm. commemorat semper adhibuit. Hinc epilcopus seria f. mai. h omadae orat: Emiste quae6mus pinguedinem oli- se. Unde non debet balsamo permisceri, cuius neque in Euchologiis, nec alibi mentio fit . Nec obstat chrismatis nomen, quodque eodem oleo unm dicantur sacerdotes, & r ges , nam chrisma nomen genericum est, lacerdotes autem &reses apud Latinos oleo catechumenoriun absque balsami χώmixtione consecrantur.
PRop ITIO IL Frustra Calvinua olei benedicti mem i, ridet. Prob. I. enim negari potest, quod . in Inst. c. Io confidenter pronunciat Glvinus, nempe: Jacobum non aliam uminctionem signifieare, quam vulgaris ini, ibi enim habetur : gentes eum iam in nomine Domisi, sed haec verba referri pose iam ad actionem presbyteri ungentis, ut sensus sit, esse umgendum infirmum, nomine & virtute Christi, & ad proximam dictionemr oleo, ut sensus sit , unctionem faciendam oleo consecrato cum invocatione divini nominis, ut quidam ex nunt I ergo M. II. Haec benedictio extat in vetustiss. Pontificalibus, in Amplicano annorum mille, in Lirinen. o. ann. in Remen. & S Donen. ε o. ann. Extat in Sacramentario Gregorii apud M nard. in Euchol. Graecorum edito a Goario, ubi p. 4M. hab tur : metum saeri olei. Huius benedictionem . Ambrosianam ,
laudat Linianus. Benedictionem, quam in taxna Domini agebat hujus
392쪽
huius olei S. Uliaricus , pro a Mabillon saec. V. Beia. P. III. Idem expilinum G ci, ac Latini PP. cum riunt aegros ungendos oleo divino, oleo per episcopum confecto, oleo benediactione consecrato. IV. Haeretici has benedictiones improbant ,
eo quod ad Christi meritum obseurandum sint institutae; a qui Christus has benedictiones saepe adhibuit, & praesertim iaultima coelo, eaeque fiunt signo crucis , ut vim earum Christio acceptam reseramus: ei RO &c.
PRopost Tio III. Potest simplex sacerdos oleum infirmorum conficere in Iatina Ecclesia auctoritate Apostolica , non jure
ordinario ε t. Prob. I. Constat enim ex l. 32. c. s. quibusdam missionariis concessiam esse a Rom. Pontifice, ut chrisma conscerent , e go multo magis iisdem concedi potest, ut oleum pro infirmis benedicant. Nam chrisma conficere ex Conciliorum canonibus ibi laudatis peculiare est munus episcopi. II. Graeci presbyteri oleum inficinorum benedicunt ex Arcudio, Allatio oce. Unde Iulius Antonius Card. in ep. ad episc. Messanen. de iis ait ehxta svim risum presbyteri seum Os benedicunt, Theodorus Cantuarien. in Capitular. ms. apud Martene ait : Secundum Graecos , presbytero licet facere oleum exortaetatum, oe infirmis
chrisma , s necessa est. Rhodinus in Synopsi ait : Materia soleum benedicti m a Pontifice, Me a sacerdotibus , iuxta m rem Ecclesiae . Clem. V1II. Const. y . statuit , non esse cogendos presbyteros Graecos iam sancta , praeter chrisma , ab episcopis dioecesianis accipere, eum huiusmodi olea ab eis ex -- teri ritu conficiantur . Idem confirmavit Bened. XIV. annis I a. Id vero iure ordinario Latinis non competere, constat ex consuetudine, & ex monumentis supra productis. PRPP ITIO IV. Incertum est tamen , an . validum sit S
cramentum per Oleum non conseciatum.
Prob. I. Licet enim recentiores Theologi contrariam se tentiam adoptarint, eo quod neque ex scripturis , neque ex traditione int ostendi, hanc benedictionem esse conditionem , huic Sacramento essentialem, sed eam tantum ex Ecclesiae praecepto esse necessariam ; alii tamen numero , & auctoritate
gravissimi docent cum D. Thoma in dist. ap. & q. 29. Suae pl. hoc discrimen intercedere inter aquam baptismi, & oleum .infirmorum , quod in aqua necessaria non est sanctificatio , suam illi indidit Christus suae carnis contactu ; est tamen in oleo , quod ex Christi usu efficaciam non habet ; atque D. Thomas non loquitur de sola necessitate praecepti , quae extat etiam iis aquae baptismalis benedictione I ergo loquiatur de necessitate essentiali . II. S. D. 7, P. q. 72. ari, r. idem tradit de chrismate , ac de oleo infirmorum , sed d*' Tom. JR A a. chriG
393쪽
; o DE THEOLOGICIS DISCIPLINII
chrismate quaerit: Utrum si de necessitate Sacramenti non praeis 'cepti utrum chrisma fuerit prius per episcopum consecratum tergo &c. III. PP. & Concilia, dum huius Sacramenti materiam a si gnant , & expresse oleum assi viscopo consecratum commem rant, quam consecrationem non memorant , dum baptismi materiam tradunt; ergo &c. Hinc tamen non sequitur , quod Silvius, Estius, & Suarea contendunt, ineptam esse materiam oleum, a presbytero consecratum. Nam Gonet disp. I. n. 24. ait: Sufficere quod si as episcopo benedictum mediate, ides prefacerdotem ex ipsius comm sone . IV. In Synodo Miaiolanen. ana. Iy7m statuitur, ut Paraehus, si pre errorem aliud oleum , quam quod infirmorum es, adhibuerit, etiam si chrismate , in νcatechumenorum sit, ut erratum emendet, uiationem ρω: sacri , quod proprium infirmorum est, eidem aiadeat, tunc Saer menti formam iteret r . Cum ergo ex dictis dubia sit opinio adversariorum, nostra antem auctoritati, & rationi nil tur , graviter peccat, qui oleo non sacro, vel alio ab oleo i firmorum , extremam inactionem conferret , quia in collati ne Sacramentorum probabilem opinionem sequeretur, tutiore
relicti , quod est illicitum ex propositione I. ab Innocentio XI. Prostra Ira . Recte ergo praecipitur in Rituali Romano , ut hoc oleum distincta ampulla custo atur, & si d6t, oleum
commune ei superinfundatur, ut totum ex ea mixtione conistrari queat, tum rescriptum lan . III. ad Nidrosiensem episcopum is
De aegrotantium unctione, setι is Araxima hums Sacramenti
CUM scholastici, sive veteres, sive recentiores non satis accurate pereseint de hoc argumento ; ideo sequentes propositiones subjicimus. PROPOSITIO I. Varia sitit olim ea de re disciplina Ecclesiae recte tamen Romana septem unctiones piaescribit.. Prob. I. pars ex variis Rimalibus apud Martene , Lauia tum , & Menardum , ubi, praeter oculos , nares , OS, munuδν
ci Idem statuitur in Const. firmorum adbilutum sit a puta
394쪽
ac renes, ut fit in Ecclesia Romana , constat unxissi nonnullos collum, guttur , & scapulas, ex Cod. Sacramentalis S. Eligit, ex Remensi &c. apud Morinum . In vetustissimo ML Cameracensi memorantur unctiones υerticis, frontis, genarum, temporum ac pectoris . Plura Ritualia etiam umbiliet, praesertim in sceminis, & illius ramoris partis, quae acrius do- Iet, unctionem continent. Vetustiss. liber Sacramentalis apud
Launojum unicam unctionem commemorat. Ap. Graecos
frontem, faciem, ac manus liniri ait Simeon Thess. in lib. de septem Sacr. Amudius autem L s. Concord. frontem, genus , pefius , manus, pedes. Cophii solam frontem ex Sollerio liniunt. Prob. II. pars. I. Septem unctiones praescribit vetustissimum Pont. R. & omnes rituales libri quin'ue sensuum orsana i ungi iubent, scapulas autem pauci , iique sunt emendati. II. Romano ritui consentiunt Ritualia Ecesesiae Lingonen. Cabillonen. Rotomag. Lemovicen. Mediol. aliaque innumera. III.
Unctionem quinque sensuum probat D. Th. q. 3 a. Suppl. quia illi sunt principia peceandi . Idem docet Eug. IV. 1n Instri
Armen. & Catech. Rom. . . lPRoposiTio II. Recte omittitur in sceminis unctio renum,& in sacerdotibus manus unguntur ex tepi .
' Prob. I. pars. Haec enim unctio in pluribus Ritualibus d sideratur, α ex D. Tmma necessat ia non est , cum prior noxii motus origo sit a sensibus. II. Consulendum est etiam in Sacramentis conserendis honestati, unde nec in umbilire inungendae sunt mulieres, de qua unctione , licet agant Ritu lia Bajanensis , Abricen. Constantien. & Claromonten. Ecclesiae , non extat tamen in libris Sacram. Rom. Ecclesiae, neque in f nstr. Eugen. IV. Permultae etiam, ut Constantiensis, &Parisiens. eam expunxere maxime cum in umbilico non sit radix noxiae cupiaitatis. Prob. II. pars. Ex Cod. S. Remigii apud Launotum. II. Ex praxi & Ritualibus Latinarum Ecclesiarum Carno tensis, Remen. Ambianen. Melden. Lingonem Luydunen. &c. III. Congruum non est , ut presbyteri , qui s. chrismate involx sunt delibuti, ibi rursus a simplici sacerdore inungantur, ut ii tur in verusto Carmine Anonymi apud Martene : Pres, breri palmas, non intus, sed foris ungsas. Quaeres.' an necessaria sit unctio illius partis , qvie magis dolet ' M. negative. Licet enim haec unctio extet id Pontificali Rom. in pluribus Ritualibus, in Instr. Armen. Graeci tamen eam non adhibent , & in nulla Ecclesia post Fl rentinum obtinuit. II. . Prodiibile est , eam non esse uncti nem Sacram. sed ad leniendam acerbitatem doloris. III. Haec unctio adversatur vetustissimae Ronisiue Ecclesiae consuetudini,
395쪽
3 , DE THEOLOGICIS DISCIPLINIS
& quodammodo favet haereticis autumantibus , extr. Uncti in nem esse institutam ad leniendos coriviis cruciatus; ergo rejicienda est. PRopostrio III. Ad essentiam Satramenti sussicit unica ui ctio, & alite septem ad unum Sacramentum reseruntur. Prob. I. para . I. Enim neque ex scripturis , neque ex traditi ne certus unctionum numerus erui potest. Jacobus enim de ii ctionis numero, aut loco non loquitur disciplina vero Ecclesiae ex Prop. I. plurimum variat, & ex iis septem, quae nunc
servantur , unctio renum, & Dedum , salva Sacramenti su flantia, potest omitti'. II. Dici potest , septem unctiones ad variabilem disciplinam spectare , ni,n secus ac trina abi tio in baptismo. III. Graeci non inungunt oculos, quos etpes ad fallendum in sensibus vocat S. P. A. in Consess. IV, Non opus est , ut repetitis unctionibus , & formulis exprimantur singuli effectus huius Sacramenti nea quinque sensuum unctioni aptari posse videtur vetus illa forma, quam S.
Bonaventura Ambrosianam appellat : Ungo te in nomine P tris se. ut more militis uncti aereas possis superare potest
V. Nil obstat, quominus urgente necessitate sub unica v ctione haec sermula proferatur : Per sam S. unctionem induia
3eat tibi Deus quidquid dereliquisi per quinque sessus tuos, oeogitationes , quam in extremo periculo adhiberi mandat P storale Bartolomaei ab Aula a Theologis Lovanien. approbatum, teste Sylvio, qui rem diligentissime in estigavit , cum id quidam in dubium verteret . Vide Sylv. in Suppl. q.
art. 6. q. a. Idem statuit Pastorale Meclinien. Manu alia CD meracen. & Atrebaten. Ecclesiae apud Sylv. necnon Octavius Fregi panius , qui in Director. Ecel. disc. ait : In inungendo eontapios morbo laborante su ere, si inungatur sensus oryanum magis oppositum dicendo : per sam S. unctionem ... ixdulgeat
tibi Deus quidquid deliquisῖ per misim, auditum se. Eadem habent Molanus, & Becanus, Serarius, Maldon. &c. Ob. I. S. Thomas q. 32. Suppl. ait : Illa unctis , quae fit ad quinque sensur , ab omnibus observatur , quasi de necessitaterae monti . II. Florentina Synodus has unctiones praescribit. III. id maxime congruit , ut p. a. Prop. I. dictum est; ergo&c. N. Recte S. Thomam addidisse particulam quas, ut oste
deret eas unctiones non esse omittendas , cum omnes Sacramenti rationem habeant, si omnes ac singulae divisim fiant . An vero, si imo in unica adhibeatur, persistat essensia Sacramenti , nec s. Thomas , nec veteres scholastici inquirunt . Aide, S. l . ibi docere, etiam iis, quibus manus, aut auressurent abscissae , inungendas partes propinquiores, ita, fi se' si inm
396쪽
L l XV V. DIS S. I. C A P. V. 373
s: 'm organa, ut arguit Servius, necessario ungenda essehi, τμcaria illa tinfesto titilla foret ; ergo &c. Ad II. M. Florentinam Synodum ibi praescribere etiam unctionem pedum & renum , quam non spectare ad essentiam fatentur omnes ; licet ergo Ecclesiae consuetudo a Florent. Syn. praescripta servari debeat, & iure emendati. imi Rituales libri eam no n tradentes, non omnia tamen in iis contenta eandem habent essentiae necessitatem . Ad III. neg. cons. Non enim omne quod congruit , est de essentia SAcranaeiarorum, alias trima immersio in baptismo esset de ejus essentia . Prob. II. pars. Licet eitim quaevis unctio suam habeat formam, reseruntur ramen unetiones ista ad eandem animae sanationem , sicut una diceretur curatio, si quis eodem unguento in pluribus corporis partibus liniretur. idem probat Catechismus Roni. Exemplo domus, uuae ex multis Partibus composita es, sed una,
tantum forma parficitur ; ergo Hic. . . Quaeres : an unctio haec pollice fieri debeat, & an id sit ex Sacramenti necessitate ' M. quoad I. partem aifirmative . Id enim iubent veteres Rituales libri, Sacerdotale Rom. Sacra mentale Ambrosii, Manuale Salisburgense &e.. Unde episcopus detractis chirothecis presbyteros Pollice consecrat, confirma dosque : Dominus etiam divito tetigit aures surdi , lingnam in ii , & oculos caeci nati Marc'. 7. & IO. p. ergo dic. Quoad II. partem M. negative. Nam Manuale Cameracen. p. 87. ait, unctionem illam, intincta Cirgula in oleum sacrum, fieri poLse. Et P. astorale Rom. Jo. Hauchini Archiep. Meelinien . p. 88. ait: Muicem , υel mirgulam intingat. Salisburgense spatulam mundam pro peste laborantibus indicit; ergo lac.
De forma Sacramenti extremae unctionis .
NoT. l. De hac forma plurunum inter se scholastici dissi
dent . D. Thomas nepat eam esse posse indicatiυi modi : unde Thom istae complures orationem esse de hujus Sacramenti substantia ex S. D. arbitrantur Idem sentit D. Bon Ventura, Scotistat, ac Nostrates apud Gavardi. Pugnant i men pio serina indicat a Morinus , Launoius , Menardus , Marteiae, qui tantam copiam indicativae sermulae ex vet. Ritualibus produxere, ut sicile in suam sententiam traxerint re centiores Theologos Iuenin, Tournelyum, L Druini : licet non desimi ex veteribus Albertus M. Paludanus, Richa dus, Estius, Becanus, Navarrus ab Auctore laudati, qui eam
397쪽
Nor. II. Inter alias ineptias, quibus Novatores hoc Sacra mentum Oppugnant, aiunt etiam de adhibita a Latinis ver, rum forma nullum extare vestigium in Evangelica historia .
Sit itaquePRoposITIO I. In Sacramento extremae unictionis aliqua verborum serma est adhibenda. Prob. I. ex ep. Jacobi, in qua per illa verba : Oratio fidei sal sit infirmum , injungitur forma ,indicativa, ut docet ibi bynodus Trid. Vide c. I. in prob. Prop. l. & in λ. ad Obj. II. PP. quos ibi prop. I l. laudavimus, non solum uncti
nem aegrotantium , sed etiam orationem inungentium presbyterorum commendant; et sto &c. III. Euchologia Graecorum ,
tit Latinorum libri Pontificales ritum ungendi praescribunt semper cum certa precum & verborum serma. IV. Idem probat usus universalis Ecclesiae, qui, cum sit vetustissimus, nonnisi e traditione Apostulica agnoscitur derivatus , ut cit. l. I. dictum eli; ergo &c. PRopos ITIO II. Sententia docens olim adhibitam fimiam indieatiυi modi , nulla censura eli inurenda, nec improbanda eli. Prob. I. enim hanc sententiam propugnant Theologi ci. s pra laudati, ex quibus miratur Martene , potuisse sententiam, quae tantum probat formam dos recatoriam, tanto plausu excipi a Schola d heoli, giς. Menardus vero proseri theses fremam indieatiυi modi non improbantes in Universitare Parisien. habitas . II. Albertus M. & Bonaventura in dist. l. 4. hanc si1rmam describunt in Ambros. Ecclesia obtinentem et Uugo te, oleo Ianctificato in nomine Patris sc. ut mors militis uncti aerear possis superare potestates. III. Indicarisam formam exhibent vetera Miualia Halligarii apud Arcud. l. 3. Concord. c. s. ann. 82o. COrbeten. ann. 985. & liber vetussisi. Sacrame torum Vaticanae Bibl. ubi Menardus ait extare hanc strinu-Iam : Inungo te oleo S. sicut tinxit Samuel Daυid se. I U. Innumera M s. cum hac formulti proseri Launotus. Ex editis v ro eam exhibet liber Sacramentorum Greg. Manuale COrhej.
Vienn. Suessionen. Meten. Virdunen. Atrebaten. Lugdunen. ubi hae formulae leguntur: Ungo oculos tuos, ungo aures.
νου, labia. Dungo te de oleo S. eandem sermam habet sacra. mentata Venetum, quod probatum dicitur a Leone X. Hinc bo. Echius hom. 34. de saeram. ait, formam indicativam , quam Ambrosianam S. Bonaventura, & Paludanus appellant , unicere ad Sacramentum porticiendum; licet utraque forma , nempe indicasiis, & deprecatio , prudenter Ibleat conjungi in nonnullis Ecclesiis. U. inter eas sermulaq ea tantum discrimen accidentale , atqui ex g. I a. i. go. Sacramentum nun in itatur ex accidentaria
398쪽
LI B. XXXV. DI ss. I. C A P. VI. 37s
seria mutatione.verborum ; ergo &c. VI. In sententia cl. Theologorum valet baptismus forma deprecatisa collatus, qualis creditur a quibusdam forma Graecorum; sicut ergo ero sorma indieatiis modi posset auctoritate Ecclesiae usurpari forma optativi, ita pro hac posset illa substitui, quam tot rituales libri praescribunt.
PRoposiTio III. Aptior tamen videtur forma deprecativa , qua nunc utitur Ecclesia Latina . Prob. I. Ex ep. Jacobi c. s. Infirmatur quis in vobis inducat presbγteros Ecclesie, orent super eum , ungentes eum circ. ubi unctio materiae, oratio vero sermae rationem habent, ut ait Trid. sessi. I 4. c. i. suibus verbis docet materiam , formam , propriam ministrum . Inteuexit enim Ecclesia materiam ess
oleum ab episcopo benedictum, formam esse tua ureba : Per istam unctionem se. erso &c. II. Eadem statuit Com. FI rentinum , & Catechismus Rom. III. Eandem probat praxis Ecclesiae Rom. ex Rituali Rom. & Ambrosiano, ex vetusti iasimo Pontificali Laudunen. Ecesesiae, ex Sacerdotali Rom. &c. IV. Adde Euchologia Graecorum, quae habente Patre sancte s
ana servum tuum hune ab illa corporis c, animis infirmitate.
Dido Arcudium l. s. Conc. pag. 3Pq. U. Qui validam putant formam indieativam , laudat et iam deprecativam, cum ex adverso, qui hanc tuentur, illam aut invalidam, ruit dubiam putant ; ergo dubiae sermae, ubi agitur de Sacramentis; certa est praeserenda. VI. Accedit ratio duplex D. Thoni. I, Quia instituta esst forma hujus S cramenti ad modum erecum , quarum vi est juvandus infim. mus, qui ex vi morbi nequit exercere actus virtutum , qui fieri solent ad fructum Sacramenti ivrcipiendi . II. Quia , cum plurimi aegrotantium de hac vita sint migraturi, Deo iatam arduo discrimine sunt commendandi . III. Illud semper magis opportunum censeri debet, quod ab Ecesesia usurpatur,
unde Trid. PP. c. I. sess. I . ei .dixerunt anathema, qui asserit e Extremae unctionis ritum, O Utim repugnare sententiae B. Jacobi, ideoque eum mutandum , posseque absque peccato conismui.
Q res I. An Trid Synodus laud. verbis omnino rejecerit formam indicatisam i I c. Negative. I. enim, ut saepe flictuna
est , ad controversias fidei stabiliendas , non ad Sc larum opiniones dirimendas S. Synodus coacta est . II. Quia libri Marteiae, Menardi M. qui pro illa forma pugnant , inos senis pede leguntur . III. Non definit Concilium determ In
tam formam commendans , eam non posse nunc enunciari-Ve, nunc Optative et terri r neque improbat Orientalium serjrnulas , licet a Latinis discrepent in modo . & syntaxi Or tionis e dummodo conveniant in subitantiali significatione :
399쪽
ut de serma baptismi alibi dictum est Quare mutato ritu
prece, & forma indicativa in optativam eadem remanet sopomae substantia. & veritas Sacramenti , sed nesis ell a ritu ,
forma, ac doctrina ab Ecclesia praeso pra recedere.
Quaeres II. An estemim Sacramentalem utraqtae forma a mexprimat y l c. Assirmative, si utraque ab ea , quam Christiis inuituir, ac tradiderunt Apostoli, non si substantiali rer diversia . Deinde affirmamus, per formam indicativam e significari actionem mysticam, & externam , cuius efficacia producitur salutaris effectus , per formam vero modi optativi : Per sam S. unctionem oec. ostenditur , salutarem est dium attendi a Deo gratiarum auctore , sed per sacram un-
inionem, & fgnum lensibile, quod ex Christi institutione perinficitur , non autem per solam orationem: adeoque in utraque serma eundem .sensum reperiri.
Quaeres III. An valida sit serma Graecorum, in qua nullitii oti exprimitur unctionis actus. M. Alfirmarive'. Licet enim nonnulli Theologi necessariam esse dixerint hujusmossit actus expressionem , id tamen non est asserendum de omnibus sacra mentis, sed attendenda est Christi institutio & voluntas, exscripturis, traditionibus, aut ex Ecclesiae definitionibus mani seltata, unde valida est forma, qua Graeci utuntur in Sacramento confirmationis Signaculum Spiritus S. ubi actio miniis siri nulli mode exprimitur . Adde Larinam Ecclesiam hancc raecorum formam numquam impr. ,basse e unde Benedictus XIV. formam in Euchologiis descriptam non emendavit in Const. Es Pastoralis. Tairudem precantur Graeci , ut aegrotis conseratur corporis & animae salus : Unctione olei ει sueta rum; ergo non deest actionis expresso. Quaeros IV. An ditterentia inter serinam indicativam. , &optativam possit componi , ut scholarum dissidia circa sui
cientiam utriusque tollantur . I c. iniri posse hanc concordiae rationem, quam profert cl. Auctor. Ut in e dem forma india
catiυa I Ungo te M. quam Ambrosianam vocant, inveniatur
aliquid absolutis orationis , & aliquis deprecatoriae. Nam haec Verba et Ungo rei sunt modi indicativi , & resm,ndent aliis a
Per sam Ianctam unctionem , reliqua : Ut more militis &c. mve: Ut oui uid deliquist, continent dei recarionem , non se cus ac illa : Misageat tibi Deus &c. Huic conciliationi non repugnant Thom istae . Nam Gonet contendit etiam sermam illam: Ungo te esto. esse deprecatoriam, propterea Cuod in il- Iis verbis: Ut more militis M. intelligitur deprecario , t ac si dicatur : in Dei Ue s ultus valein &c. Idem senrit Lud0δicus Haberi.
Quaeres V. Cur haec forma dicatur a Iac0bo : Oeatio fidei '
400쪽
LIB. XXXV. DIS S. II. C A P. I. R. I. cum Estio. Quia a fide prosecta est, & fidei subniti
tur, saltem Ecclesiae, cuius fides numquam deficiet . Vid. Cap. I. Prop. I. ad Obi. s. Qua ratione etiam forma indic riui modi dici potest : oratis fidei , ut serma Baptisini: δεμ ν - fisi dicitur ab Augultimo. Forma autem deprecatoria roratio fidei dicitur, quia Deum non invocant , qui in eum non credunt, ex Rom. Io. II. Quia pro solis fidelibus sacramenta sunt instituta , excepto baptismate , cujus vi Ecclesiae inserimur. III. Quia magnam excitat in aegrotis divinae musericordiae fiduciam, qua credunt, sibi e vita migraturis Deum propitium sere, ut ait Trident. ses . I4. c. 2.
De Ministra, ae subiecto Sacramenti extremae. Unctionis.
CUM ex Iacobi Epistola constet, aegrotos a presbyteris es' se inungendos, quaerendum hoc loco , quinam si Pr . iprius huius Sacramenti minister An senior aetate, vel dignitate ρ An episcopus, vel simplex sacerdos An unus, vel plures λ Quinam vero si eius subjectum λ An omnibus indi- iscriminatim, an aliquibus tantum sit conserendum λ Cui b no, quove ritu administrandum Singula distinctis capitibus
De υers ae proprio ministro extremae Vactionis. i
V Arias hoc loco complectimur tum dominescas , cum a diaphoras controversas, quibus expeditis nullam arbitror de ministro hujus sacramenti superesse dissicultatem . Sit DryoPRoposiTro I. Ministri extremae Unctionis non sunt senio. 'res aetate, sed sacerdotes. 'Spectat ad fidem ex Trid. c. r. sess. I . ubi expresse definita est haec propositio. Itaque prob. I. Ex Jacobi epistola halatur :Inducat mesisteros se. sed ubi agitur de Ecclesiae ministerii nomen presbyterorum accipitur pro sacerdotibus Ad . I . & Is. ad Tim. I. c. s. ad Tit. I. Petr. I. c. s. & initio a. γῆ. JO. ergo &c. II. Iacobus non ait presisteras tantum, sed pre1b raros Ecclesiae, hoc est qui Ecclesiae , non communitati prae- sunt: quod Grotius aperte sgnificari ait Syriaca versione. III. Jacobus presbyteros vocari jubet, ut Orent, ut ungant: