장음표시 사용
401쪽
In nomine Domini, ut eorum ministitio tribuatur peccatorem remissio, sed ad haec impertinens est senilis aetas ; ergo &c. IU. Patres omnes ea verba accipiunt de . sacerdotibus, ex pro positione IL cap: a. ergo &c V. Ex usu perpetuo Ecclesiae Siex Ritualibus libris constat, non ab aliis, quam a sace dotibus hoc l acramentum fuisse collatinn. VI. Accedit ratio :Nulla enim administratio, baptismo excepto, laico convenit.. Deinde ex Trid. seo . i . hoc sacramentum est paenitentia con- summatiυ- ; ergo & ipsum ad solos sacerdotes spectat. Opp. Haeretici: I. Hoc nomen Prosisteri significat provectiorem aetatem. II. Innocentius epist ad Decent. ait, oleo sancto ab episcopo consecto, non solum sacerdotibus, sed , mnibus Chrisianis uti Met in sua, aut suorrem necessitate iuungendo ; III. Bedas in c. s. ep. cath. monet infirmos s in
sentinum indiumnio. rari se meminerint , neque ad iuniores cat-sam suae imbecillitatis dejerant; ergo &c. IV. Constat etiam S. Anachoretas, & M. Virgines oleum ad aegros misisse, di
-- μ. ad Ι. neg. aut. Vide prob. I. & insta e. 8. & II. l. 36. Ad II. ID Soto, aliique, ea verba non esse accipienda de unctione Soramentati, sim de alia ad corporis sanitatem adinhibita pio animi assent, qua certe IEgyptii monachi, & S.
Gen Uesa, ex D. Thoma q. t 3I. suppl. usi sunt j Sed melius
participium illud: Inungendo, non activa significat ne usum tum, sed passiva: ut sensus sit, non sacerdotes tantum, sed , fideles omnes ungendos esse, cum infirmantur . Quod contra Laumium, qui hanc responsionem carpit in Bellarmino, his
Ι. enim docet Innocentius ibidem, ne dum a presisteris , sed etiam ab episcopis hoc sacramentum posse conferri , eum nemo ambigat, id episcopis licere, quod presbiteris commissum est; atqui incredibile est potuisse Decentium dubirare , an fas esset episcopo illud ministerium exercere, quod ab omnibus etiam laicis promiscue adimpletur: & Innoc. si credidisset etiam laicos esse huius iacta ministros non fuisse reis sponsurim, ninionem aegri, ne dum episcopis , sed etiam presbyteris, laicisque competere . . II. Innocentius participium, ungendo, absolute posuit; in hac autem syntaxi habet, ut plurimum, passivam significati nem, ut illis Virgilii Geor. 3 Uritque videndo foemina , is
est , cum via r. III. unctio, quae pie. agitur extra Sacram .
mentum, non si eo ab episcopo solemniter benedicto ; ergo de sacramentali loquitur Innoc. Ad III. neg. cons. Beda enim verba illa Jacobi s. I matur .c. exponit de infirmante, vel
402쪽
LIB. XXXV. DIss. II. CAP. I. 3 st
in ore , vel suis di nec solum de unctione extrema, sed 'Etiam de poenitentia, ob verba illa: Confitemini invicem sci recte ergo monet, ne quis ad iuniores minu e doctos causas deferae Dis imbuiuitatis, 1 ed ad seniores, & prudentiores, quorum adjutorio curari queat: at infra subdit Beda: Ecclesie consti, lι-ο tenet, tit infirmi oleo consecrato ungantur a presbyteris,
Oration' comitante sanentur ; ergo &c. Ad IV. Vide M. I. &c. I. praec. diis ad ρInst. Laumjus: Thomas Ualdensis verba Bedae ita accipit . ut absente sacerdote quilibet fidelis inungere queat, non sectis .
ac in extrema necessitate liceat Chrissian ' vetulae baptitare er-m &c. Nec dicas cum Soto, aut Bellarmino, Valdensis opinionem ab omnibus refelli, ea enim & a Martino V. dicitur ab omnibus commendata, & ex Aug. firmatur, qui aegrotum monet, ut corpus Chrsi accipiat, corpus suum ungat, juxta illud: I matur e c. ergo &c. . . neg. cons. Fallitur enim Valdenss ; & ab eo iure rec dendum ait Bellarminus & Soto, ut patet ex dictis. Ad cora. frm. M. A Martino V. laudatum Ualdensis volumeu, ex quo
Witclefistas, & Hussitas egregie confiitaverit, licet in eo, ut fit in hoc loco, inserat non ree e libratas opiniones . Poteit etiam Valdensis intelligi de unctione ceremoniali . nqn sacramentali: quo sensi quidam exponunt verba Innoeentii , sicut
etiam nonnulli opinantur in mortis articulo, si desit sacerdos, consessionem laicis esse tactam , non utique sacramentalem . Producta verba non sunt Augustini; deprompta enim sunt exl. de Rectitud. cath. conversat. qui Aug. abjudicatur. Quidam tamen legendum putant: Ungatur, ut habent, ait Estius, ct dices emendatiores. Unde in edit. Maur. legitur : Ouum se nedictum fideliter meat , unis corpus suum ungat . Ubi ungere idem est ac unctionem petere, sic enim tingere monetur CO Pus, ut Eucharistiam accipere; habet enim: Acci at, .ungat, sed hanc a ministro monetur accipere; ergo & illam. PROP Irio II. Possunt episcopi hoc Sacramentum ministrare, & ad eos spectat, uti ad parochos , aliosque preΦΡ
Prob. I. pars. Ex Innocent. L ep. ad Decen. c. 8. utilait : Supersuram esse, ut de episcom ambigumri, quod meis e ris lirare non dissum est. Eadem habet can. 72. Com. Vorm. apud Ivonem p. a. c. 73. & in Decr. dist. sq. c. g. Idem Pr
batur testimoniis Theophilam, lacnmenii , Bedae &c. qui iunt, hoc Sacramentum Apostolos ministrata. II. Adde hiastorica exempla Caroli M. S. Ferdinandi Ruis , Mathil dis&c. qui ab episcopis inuncti suiu . III. Apostolorum aevo pilai dicebantur presbyteri. ut lib. seq. ostende S c unde
403쪽
ago DE THEOLOGICIS DISCI pLINIs
S. Pre,sper in Carm. ait Pelagii haeresim, prudentiam missis num , ici cli episcoporum , damnasse. Prob. II. pars. Ad parochos enim spectat Sacramenta fidelibus ministrare . Simplices aurem s acerdi, res et utide miniis
strant, sed, ut litate id faciant , iurisdictione opus habent . Nam in Clementina de Privit. l. s. c. I. Religio si, qui id ai
dent , non habita parochialis presbyteri licentia , excommunic tioni subjiciuntur. Eidem poenae regulares subjici , s aegros inungant ablente parocho , censet Navarrus , sed oppositum docet Soto, Nugnus, Sylvius, . Gonet, Alex. Tournely, Piet te: quod constat ex scopo illius Clementinae. Nam ea edita est ad cohibendam licentiam eorum . qui invaderent iura parochorum, quibus in casu necessitatis nulla fit injuria. A dit Tournely, in Conc. s. Mediolanen. statutum esse, ut in- 1lante mortis periculo, hos Sacramentum sacerdos alius minia snt ; erm &c. PRoposiTIO III. Diaconus non est huius Sacramenti minia fier, neque ejus ministerium aliquando ei commissum est. Prob. ex I. Prop. ubi ex scripturis, ex Trid. ex traditione& usu Ecclesiae ostendimus, solos presbyteros estu ejus ministros . II. Diaconi, nec ratione aetatis, nec ratione sacerdoti ipresbyteri, quos tamen induci iubet Iacobus ; ergo &c. III Cum diaconi se se presbyteris aequiparare ausi sunt, ex canon I 8. Synodi Arelaten. I. ex can. I 8. Nicaen. &c. repressi sunt; atqui nunquam tentarunt diaconi ministerium hujulce Sacramenti sibi assumere tam expresse presbuteris demand tum ; ergo &c. IV. Haec est com munis theologorum sente
tia; ergo &c. U. Ex libro de Eccl. Hierarchia Diacono cum- petit ibi una vis purgativa, hoc est fideles disponere ad digne
Sacramenta suscipienda, non autem illuminativa per gratiae Sacramentalis collationem, excrino baptismate; ergo &c. Opp. Launotus. Cuprianus epist. Ia. ait, posh urgente mxitu exemesogesim fieri apud diaconum e quod Latomus lib. de Poenit. ann. kribit accipiendum de consessione peccati. Idem probat ex can. Elib. ex Gelasio, ex Pontificali R man. aliisque monumentis, quos laudat cl. Auctor hoc loco . Ex quibus constat, posse diaconum aegmti consessionem excipem, viatieum dare, & consequenter S. unctione delinire ς ergo &c. . dast. ant. Et loca illa de reconciliatione canonica accipi debent, conc. de Sacramentali, neg. Uid. cap. q. lib. P ced. Alias nimis probaret Launoli arcumentum : probaret 'enirn posse diaconos urgente necessirate coirsessiones Sacram. excipere, & absolvere, quod est haereticum. Sed, etsi possent consessiones excisere ob summain Sacramenti pinnitentia: n cessit
404쪽
LI B. XXXV. DI S S. II. C A P. I. 38I
cessitatem, non possent tamen aegrotos inungere; cum id non sit tantae necessitaris. Interim nota: in nullo ex produstis aD ojo testini γnil da extrema unctione mentionem fieri , sed omnia de Viatico agunt, R de communione , quam adiacono dispentari posse non diffitemur. Latomus autem in ea fuit sententia, quae tenet; desectu sacerdotis confitendum liis ad humilitatem, & contriticnem excitandam. Nam L
tomus ibidem ex Cypriano iolis sacerdotibus absolvendi faculutatem concedit.
PROPOsITio IV. I icet phares aliquando presbyteri aegrotos inunxerint, potest tamen lici re, & valide ab uno tantum e trema unctio conserri. Prob. I. pars. Orientales enim ad hoc septem adhibent presbyteros, duosque saliem, vel ternos, ut fit in episcopi ordinatione, ex Simeone Thest al. requirunt. Vide Arcudium, Allatium, Goarium &c. II. S. Thomas c. q7. contra Gent. id congruum esse ait, ut 3 ratio totius Ecclesiae ad eflectum Sacramenti coadjuvet. III. Idem monet S. Carolus in Conc. Mediol. IV. D. 2. cap. 6. Non desunt tamen exempla, ut S. Eu endi, S. Maurae, aliorumque, quibus solus presbyter hoc Sacramentum contulit: ut conuet, nullo modo repugnare id ab uno tantum prcsbytero fieri. Itaque Prob. II. pars. Non enim id repugnat Iacobi verbis : I ducat presistereos Ecclesiae; saepe enim in sacris literis per nallagem ponitur pluralis numerus pro singulari. Nam Matthis et . legitur: Latrones improperabant et , cum ex Luc. 23. U. 39. habeatur : Unus de his , qui pendebant, latronibus. Et Lucia
ib. v. ς 5. memorat milites acetum inerent, , licet id uni ta
tum militi tribuat Matth. c. et . Quid ρ quod ipse Glassius de solo Herode accipit illud Matth. a. Defuncti sunt enim, qui quaerebant animam pueri λ Et Grotius de solo Uaniele illud
Hebr. II. Obturaserunt ora leonum Quid obstat ergo, qu
minus per enal layen ita explicemus laud. Jacobi locum λ Italane explicat Eslius, confirmatque phrasi Augustini, qui serm.ῖς. de Divers. nunc ga . scribit mulierem tulisse filium suunt
a B. Stephano suscitatum ad presbyteros baptizundum, nempe ad aliquem presbyterorum. Deinde Jacobias, nedum orationem , sed etiam unctionem presbyteris tribuit dicens: Ungentes eum oleo: sed haeretici non putant necessariarn unctionem plurium sacerdotum ; ergo &c. Tandem multitudo presbyterorum, de qua Iacobus, non necessitatem, sed solemnitatem importat hujusce Sacaementi. Sicut enim S. Cyprianus ep. gr. ait, Aurelium ordi natum suisse a se, oe a coiugis , qui praesentes aderant, licet unus episcopus ordinaret; ita redie a Jacobo inducuntur Pre
405쪽
byteri itingantes otio, licet unus inungetet. Neque id opponiistiir DP. traditioni, aut S. Canonibus; nullus enim ex PP. docuit, hoc Sacramentum irritum esse, si ab uno presbytero ad minutretur. Quoad canones vero plures extant , ex epist. S. Innocentii, ex Poenitentiali Theodori Cantuaricn. &c. um de colligitur, ab episcopo, qui unus est in trivis dioecesi , aegroros inungi. Idem aflirmant de uno sacerdote canones ab Aelfilco , &Lansranco collecti, nec non. Rituale Rom. & vetustissima Pomtificalia, in quibus p scribitur, ut unus sacerdos inferioribus clericis comitatus procedat ad inuncendum aegmtum. Talis est codex Dominicanorum Parisien. Baptismate Viennen. Μω male Laudunen. Catalaunen. Ambian. Atrebaten. &c. merito et go hanc uententiam nostram definit Alex. III. c. suae is dicens: Sacerris tino praesente clerico. etiam suus, misiafirmum unxere. Et Benedictus XIV. in Const. Eis Past
ralis ait: Me refert, utram extrema unctio per unum, vel pre
Iures presbyteros in s eris &c. Nec obstat ratio theologica rnulla enim firmior ratio produci potest, quam quae ex productis monumentis depromitur. In his autem, quae ad ritus solemnitatem spectant; sicut desiet quisque sequi ritum, quem probat Ecclesia, ita ejus arbitrio tolli, ac mutari potest. Deinde sacerdos sacramenta ministrans Christi vicem gerit , sed is una persena est 1, ergo rationi congruit , ut miniiter st
PROPOsITIO U. Idem sacerdos inungens infirmos debet verta formae Pruse in . . fProb. Ut enim ait Sylvius art. a. q. 3r Suppl. Si plures ita ministrent, ut uno ungente alter pmferat formam , nihil fit: quia, dum materia proxima Sacramenti est amo ministri, ut ablutio, utinio &c. illa debet ab eo determinari rformam. St. vero unus unam unctionem faciat cum isa so ma , & alius: aliam cum propria forma, Sacramentum subsi-1-: quod in Eucharistia volset accidere, dum consecrato per
unum pane, alius vinum consecraret priore sacerdote moriente: ut ait s. Thom- g. p. q. Sq. art. 6. Idem confirmatur ex
laud. Benedim XIV. Const. ubi habetur: Qui ungit dieat fommam respondentem, nec alias ungat, s alius formam pronum
ei te ut infra dicemus lib. 36. Dices: Ritus huiusmodi extat In eodice Rodradi libri S cramentorum Gregor. M. ex Menardo; atqui percipi nequitvomsso h ritus in vetustissimis Pontificalibus libris irreps rit, nisi id Ecclesiae praxi subnixum esset; ergo &c. M. nem min. 4n codicibus enim melioris notae libri Sacram. ut pater ex editione Maulina tum I. pag. 2 7. habetur inhvn sacerd
406쪽
fem, dum ungit, pronuntiam illam se amr Dungo te Deinde pag. 237. legitur : Miari enim sacerdores perungent ιnfirmum in qmnque sensibus corporis, ibique nulla Sacramentatis serma describitur. Sed monentur sacerdotes, ut crucem iam ciant de oleo S. dicentes tantum: .is nomine Patris m. Hinc patet I. iuxta hunc librum unctionem factam ab uno sacer' dote cum serma; Iuungo te &c. esse sacramentalem , utpotarem forma simul & materia peractam: aliam vero a pluribi vistisse aliquando absque forma Sacramentali peractain, de tui κsuit simplex ceremonia, aliquando cum serina peculiari , cubque unctioni respondente, tunc vero quaelibet unctio fuit S cramentalis. Constat II. in codice Rodradi, ubi describitio forma & unctio ficienda a sacerdotibus, qui sermam non proinferunt, describi unctionem postremam ceremota talem tantum. III. Praeserendum omnibus iitiim ab Ecclesia Latina probatum , ubi idem sacerdos ungendo se am prosert.
De subiecto, με de sustiniente Sis ramentum extremas. Unctionis . .
Conveniunt theo i hoc Sacramentum non esse conserem dum sanis, pueris, non bapti'tis , imp itentibus, e con municatis, navigantibus, praeliantibus, & supplicio damnatis. Cum tamen Dallaeus etiam insintibus extremam qu
Elionem datam esse. contendat, idque ad morbi curationem tandum modo, Graeci autem etiam sanis conserant ; his referu
PROPOsITIo . Infirmis tantum, iisque adultis, extrema uisectio conserri debet. Prob. I. pars . Ex Iac. ep. Infirmatur quis in υobis se. ubi tria notanda sunt: I. quod Jacobus, postquam ait : Trsatur quis in vobis se. & huic animi morbo remedium attulit diacendo : Oret se. etiam infirmitati corporis remedium tulit diacens : Infirmatur edic. ergo de aegris tantum, non de sanis hic locus accipi debet. II. Graeci vox άσθενεῖ, quae extat in Graeco de gravi morbo accipitur init. Io. Marc. 6. Philipp. a.
notat Grotius; eaque enunciatur de filio Capharnaitae , & de Lazaro, qui . mavissima detinebantur infirmitato ; erri &c. III. Idem evincitur ex verbis sequentibus : Ornio MeisAυ- his infirmum, Graece κώια νονγα; quae vox significat deficien rem, & graviori morbo laborantem, ut notum est; ergo &c. Prob. II. ex definitionibus Ecclesia . Nam Eugeni-IV. In Inl r. Arm. ait: me Sacramenti- , nisi infirmo, de m/us morar
407쪽
timetur, dari nem deue t. Triderit. sess. I ait, Chrimitia eo Sacramento finem vitae praesidio muniυisse. Innocent. I. episti ad Decentium ait, Iacobi verba de fidelibus aegrotantibus a cipienda . Aquis granen. Concit. ungendos docet fideles: Cum .i mitate depressi fuerint. Idem statuunt Aelfricus, David Nanneten. Capitularia Caroli M. Poenitentiale Theμqri, nodus Lemovicen. & Ritualia Orientalis, & Occident. Ecclesiae. Lingonense monet liniendum aegrum : Quando graviter infirmatur. Viennen. habet: Hoe Sacramentum datur solis infirmis, adultis, s paenitentibus, qui sunt in periculo mortis ἀIdem statuit Rituale Rom. & alia omnia edita posterioribus
Prob. III. Exemplis plurimis ex Hist. Eccles. S. Eugendi Abbatis Iurensis, Remiani Archiep. Remen. Hereberti C lonien. episcopi &c. Qui omnes paulo ante mortem S. V ctione sunt delibuti. Idem legitur de S. Leono IX. de B. Be nardo Abb. Tironen. de S. Malachia, & Philippo Francorum Rege, de quo cecinit Gulielmus Brito Armoricus : Cumquo oleo sanciis, quas iam moriturus intinestis se. Prob. IV. ex auctoritate Orientalium. In Euchologio Graec. utramque λει mam pro aegrotis institutam esse satis constat. II. Calecas Dpud Arcud. I. s. Conc. ait: Eticheloon esse spiritalis curationis sigillum : Quoniam infirmitate decumbentibus adhiberi Ataci portet. J ob Monachus ait: In extremis res rationibus admisse 'ari debet Eue leon. Jo. Nathanael: In ultima homa ooneia tur. Gabriel Philadelphus, ait institutum pro tuis , qui in i firmitare decumbunt. Vide Arcud. P. 3οῖ. Prob. II. pars. Adultis enim tantummodo, convenire pOG sunt formae recensitae, non parvulis, qui nec sensuum illec bris indulsere, nec ope Dei indigent ad repellendas daemonum insidias: & licet sanitatis corporalis sint capaces, haec tamen non est sacramentorum praecipuus effectus. Hinc Ritualia supra laudata vetant liniri Sacramentali . unctione puerulos: idern cla amentibus dicendum est, nisi per intervalla habeant
rationis usum . Ob. I. Maldoriatus de Sacram. tom. a. pag. 2Is . ait, Sch Iasticos negantes pueris hoc Sacramentum, errare. Quod Pr har I. ex quo apud veteres haec unctio omnibus indisci immatim iussa ut . a. ex testimonio Nicolai Cusiani. p. exemplo Eucharistiae, quae infantibus conserebatur; ergo &c. I c. Maludonatum propriis verbis revinci; nam q. I. p. 2II. Probat
c sermam: DGlgeat se. & remissionem peccatorum esse ait huius Sacramenti effectum praecidium, atqui in parvulis indulgentia, ac remisso peccatorum locum non habet ; ergo M. Ad I. Prob. neg. ant. Id enim repugnat Jacobi Epistolae ,
408쪽
Concilio n stannis, & Ecclesiae praxi. Ad II. M. Cusanus, qui in tes olim inunctos ait, aevo tamen suo eos, inungi n sativel serie asseruit Cusanus, non secus ae Ma donatus, insintes olim inunctos a suo forma fama tali. Ad III.
Neg. cons. Possunt enim insantes recipere argumentum gratiar per Eucharistiam, non possunt autem per Extremam' uncti nem recipere remissionem peccatornm, quae non habent. II. Graeci etiam valentibus unmonem hanc conferunt; ergo &c. m. neg. cons. Hanc enim consuetudinem ut sacris
Literis, & Graecis Scriptoribus oppositam Amudius insectatur ob momenta supra i rodesta r.eamque turpis lucri gratia, &quorundam audiata indurum esse Icribit. Non desunt tamen qui putant filii Areudium, & uinionem illam censent non esse Sacramentalem I ; nam serma illa Graecorum r sis Sancte se. licet nostra amplior, exerimit tamen animi, & eorporis sanitatem, nec patitur ambiguum sensum, qui su est se ae Sacramenti Confirmationis, quae est isti r
P Lures effectis huiusce Sacramenti enumerat Trid. SM. I
cat. 2. Praecipui autem sunt peccatorum remissio, animi alleviatio, & corporeae ianitatis , si expedit, restitutio. Ac prior effictus aperte evincitur ex verbis Jacobi di Si in peccatis est C remittentur & ex can. a. Trid. Si quis dixerit, sacram Nnmanem non remittere peccata s amathema sit. III. Ex Patrubus, nee non ex serma, ac ritu hujus unctionis, in qua e primitur haec peccatorum remissio. Quaerunt tamen Scholastici, an haec remisso sie hnius S eramenti effectus primarius, an secundarius Thomisis cum D. Th. q. go. suppl. a. I. censent, praecipuum eius essectum esse infirmum contra mortis pericula corroborare, secundarium vero peccara residua sive venialia, sive mortalia delere. S. Bonaventura, Scotus, aliique tenent, venialia peccata. hoc Sacramento per se primo deuri, & inde consequi animi ali viationem. Sit itaque m. IR
r i In hane statentiam descendit etiam Goarius, nec non Benedictus XIV. qui hujus opinionem 'probare visus est l. p. de
409쪽
PRoposivio I. Non desunt Inoinen , quibus V remissionem peccatorum esse pri rium extrema unctionis ps
Prob. I. ex momentis supra productis exJ c. epist. ex Trid. ex Patribus, atque ex sorma, ac ritu hujus sacramenti, exuuibus constat, illius vi praecipue peccata deleri . I. qui es, lactus hujusmodi priori loco a Trigemino recensentur . t I. ex Catechismo Romano n. I primo loco recensetur πλua, qua peccata levi μ remittis. III. Sacramentum hoc est spiritalis senatio; ergo debet vi.sua delere peccam venialia , non le-
tialia. Vide S. Bonaventuram, Motum, Alensem - Auet
re laudatos, dce. . PROPosmio II. Plura fimi etiam momenta, quibus Th mistarum sententia defendi totest . , . Prob. I. enim Jacobus prius gratiam commemorat, quae ii
firmum sanat & alleviat, postea remissionem peccati , , quiredem conditionate nmpe: Si is peccatis si II. Nnllum SMeramentum videtur per se institutum ad delenda veni is , Munhaec pluribus aliis remediis possint expiari. III. Si hic missio esset effectus. princeps hujus. Sy ramenti, etiam. sanis cum Graecis conferri posset IV. Omnia peccata actualia in poenitentiam delentur; ergo fiuctra huc inet institutiam. utriusque sententiae momentis insertur , heccata, quae uncti ne extrema per .se diluuntur, non letialia esse, sed venialiae sum hoc Sacramentum. sit institumn , non ad meserenda' Hi m gratiam, sed ad. gratiae a menti: & ad morta'; pericula seperanda. Ut enim ait Catechismus Romanus:
D- est, sed Baptismus tanthm, c, Poenirentia τι sua Mer c t. Ex quibus constat, quam sit ipsimum ill uatum, quod peccata venialia possint sine Sacramento expiars enim extra sacramentum delentur vi alicuius tam s, is per modum impetrationis, ob Ecclinae Pin f, . devotionem fidelium, ut fit aq- lustrali . Adde, per hoc Sacramentum g uam conserq contra da Nonum insidias , . & impetus , Remission; peccatoru* isne est peccati reliquias absterWst, languotam nem , i
Peccatorum c trahitur, qua concupiscentiae vis nus, ac mentis caecitas augetur . Accedit rimor mortis, Pinne opprimatur, lacra unctione altiviari desaer; non ergo tollitur huius vi sacramenti argi itudo corporis, sed animi: M-que hunc Sacramentalem estinam unctio, seu materia mori
- , & eius forma producit, ut dictum. est. Alter est is , Mi verbo in sarit continetur, in animi coa mario, his iusque
410쪽
hthie excitario ex magna fiducia in Pei misericordiam . Abia is enim languore, & tristitia, qua infirmus adiciebatur ex peccati turpitudine , & pcenarum formidine , exhilaratur ex pectans adventum Dominis nec adeo an tiu memoria st
Ex his patet, quinam sit primarius sacrae ' unctionis effectus. Certum est enim, hoe Sacramen um eme institutum ad expellendam animae lassiitudinem, & ad sanandos cootritv com ido. Manifestum est etiam , infrinitatem illam, & torpore; spiritus plurimorum, leviorumque climinum Inhaesone induisci , & fovei i. Certum est etiam, in quavis curatione prius causas morbi tollendas eae; ideoque spiritali unctione sana dos aegrotos, ut extrema valeant superare pericula. Hi ergo
eflectus, si attendYtur singuli in suo ordine, primarii sunt otimos. S natio enim est id, cujus fratia hoc Sacranaentum filii Institutumi & hoe sensu subscribendum est D. Thomae In eadem sanatione debet prius tolli infirmitatis origo, & it
prius absterguntur peccatorum reliquix, ut ait S. Bonaven tura. Relare ad finem graria corroborans est . etiam effectis primus. Hac via ficile obiecta superius posim solvuntur, po Hremus effectus est avitas corporis, si caec tamen animae sit profutura, ut ait Tridentinum. Quaeres, cur non semper aegrotin sanctae unctionis yl eoninvalescat , cum tamen semper pratiam consequatur, nisi adsit opex Quia Sacramenta instituta praesertim sunt propter spiria talem animae utilitatem, & consequenter senatio corporis est , se τά-- effectus, qui non vi olei nativa. sed sacramen ieificacia producitur: non tamen absolute, sed si animae saluti expediat: . ut docet S. Thomas 'loc. cit. Quia ratio opstrans nunquam indurit secundarium effectum, uis secundum quod a pedit ad princ*alem. Ideo ex hoe sacramento non flem re sequitur comor is sanatis , sed quando exmdit ad spiritalem . Hinc reselluntur Novatores , qui aiunt aegrotum numqvam morit
Quaeri solet imprimis: Aἡ hoc sacramentum si necessar
rium necessitate praecepti quippe necessitatem medii Regant omnes ). Quia m affirmant, eo quod verba Iacobi ri vc--vi uiua unporrum mandatums unde Tridentina