장음표시 사용
471쪽
LIB. -VI. DI IS. II. C A P. II. 449
' Tria ergo exempla , producam, quibus pmp. invicte demotis stratur. I. in Anatolii, qui in locum S . Flaviani C. P. episcopi a Dioscoro intrusus, a S. Leone Magno Marciani &. Pulcheriae Aug. precibus susceptus est; probatis quoque singulis eius ordinationibus: ut patet ex ep. 78. Leonis. II. Est Petri Moni , qui, etsi intrusus in episcopatum Alexandrinum,& ab uno tantum episcopo ordinatus . contra canones, secitetamen plures ordinationes, quas Rom. Ecclesia ratas habuit: ut narrat Metrophanes Hud Lupum Tom. 2. Pag. I 26.
est Photii, qui S. Ignatii sedem. invasit, & a Gregorio, Syr cusano episcopo degradato consecratus fuit; desunia tamen Imatio Io. VIII. Rom. Pontifex in Patriarchalem gradum iulum restituit, nullo eorum, qui ab eo fuerant in schismate initiati , reominato. Qua in re, licet nonnulli Ioannem nimiae militatis redarguant, defenditur tamen a Lupo, a Petro de Marea &e. Sed etsi molliter se sessisset Io. non tamen seque retur, irrinis filisse illim ordinationes, ut silis scribit Morinus
II. Est sthismatiemum I. enim Maximum presbyterum, . aliosque resipiscentes Novatianos tertio saeculo .absque nova ordinatione luscepit Cornelius Papa: ergo in schismate char 'cter perseverat. II. Saxulo IV. ordinati in chismate Donati- sarum , πω sunt rursus ordinari, sed Aur hamisma in eis , ita
ordinatio mansi integra, ait S. P. A. l. a. contra Parm. c.-Iq.
III. S. Melchiades ordinatos a Majorino suscepit, eiusque
sententiam ut m Mam, edi mei am laudat S. P. A. epist 'or: Ex advorso Dunaris A. reordinantes nassim exagitat S. D. IV a Confirmatur nostra. sententia exemetis .schismatum. post riorum, in iraibus promoti ad Ecclesiasticos orcsines numquam siserunt repetita ordinatione recepti, Ood nec factum est in diuturno schismate, quod ab anno Ig78. usque ad I I
'ab Urbano VI. usque ia Martinum V. vexavit Ecclesiam s
III. Est haereticorum : Nam de Novatianis canone 8. Nic tio definitur ex versione Dionysii: Ut isnpositionem manus a ripisuros, H D teum perin eant. Quae verba perpetiun Mor, nus de tueonciliatione canonica intelligit, cum legitima Gra
- corum verborum versio sit: δεν, - manus immstionem rere
pers-t,' ita is lem premanere ; unde ipsa versio Dionysi in secu da canonis parte habet e Ut qui eae illis erant ordinari, sis mameoris Hero . sic enita Nicaenum ean. accepere monactu Studitae in VII. Synodo, quae eorum expositionem Act. I. probavit, Coli
' ctor canonum Arabum n. 18. Hieronymus in Disi & Innoc. LN tem S. Athanasius, ex eius epist. ad Rufinianum. & ex Sun. VIII. ann. 362. co Synodo statuit inter clericos recipiendos ram. IV. F s eos,
472쪽
eos , ad Asianismum vi adacti erant. Basilius ep. ad M, ph. scribit, idem factum esse cum Zoi, & Saturnino Encr titis. Et Ephesina Synodus hiereticos Messallaivis res eisceristes ea lege suscepit: Ut s clerici fuerint, maneant clerici Toletana Sunodus anno Αω. in suas seclas restituit Symph sum, Dictinium, & Anterium episcopos Priscilliani . Leo M. epist. I. n. O. ait, non esse A episcopali sede ejiciendum
Donatum Salicinen. Novatianum, si ostendat quomodo epist palam ordinationem sit adeptus. In VII. Synodo ann. 787.
Ast t. lectae sint diveris A. Basilii, S. Cyrilli, & S. Atha, nasii epistolie, Nicaenae item , & Ephesinae Synodi canonra, uibus statuitur ibi os haeresiarchas , perpetuo , ab Ecclesiasticisonoribus dejiciendos, rei ut, & ipli iconomachi, in cleri cylem gradum ad Ecclesiam redeuntes suscepti sunt . Produxit Tarasius exemplum eorum, quos Sergius, & Drrhus Mon thelitae initiarunt: eumque a Sabba nimiae facilitatis assueretur, purgavit sese. Tamem S. Gregorius M. l. a. epist. M. cum Augustino ait: Stetit baptizatus semia se. ita consecratus semel non debet irarum ransereari. Et l. y. epist. 6 I. praecipit, ut Nestoriani seminis moniis ordinibus in suo coetu suscipiantur . IV. Est de s moniacis, qui ex can. a. Chalaedonen. aliisque innumeris, dignitate & omcta privantur, at millo canone d finitur simoniaca ordinatione non immimi characterem. Imosmoniaca lue grassante ipsi Romani PP. Permiserunt, ut in acceptis ordinibus. ministiarent, qui gratis ordinati stassent, aut ignorassent episcopum ordinantem-simoniacum, aut si scientes ordinationis tempore, postea egissent poenite
tiam, ut patet ex epistola Nicolai II. ex Concilio Rom. sub Alex. II. ex epistola S. Gregorii VIL & ex Rom. Spiodo III. apud D pum in a. Dissi proemiali p. et ergo M. II. Licet Symoniacas ordinationes vidam iterania censerent, Pritamen, inter quos eminet S. P. A. de iis ac de baptisino eandem his am esse rationem docuere,. ut supra dictum est. Basilius in epist. ad Epilcopos suos ait quidem; Satanae v
nuπdares , qui vendere, aut emere audet donum Dei; non tamen
irritat, sed monet. ut posthae non fiant, sed emendentur ordina tiones simon. ita se gessit Chrys. in simoniace ordinatis ab A tonino Metropolita Ephesi, ex Palladio in eius vita. III. S. Petrus Damiani, serventibus de simoniaca ordinatione dissidii, pluribus momentis ostendit, a simoniacis ordinatos non esse reordinandos. Quod etiam ratione firmavit, ex quo nempe homines exterius Sacramenta ministrent, & unus sit, qui interius baptietat, & consecrat: nec Spiritus S. ex merito s cerdotum, sint ex vi sacramenti conseratur e ex . Do Ecclesia
ratas tabuerit ordinationes Anatolii, Polychromi simoniaci,
473쪽
L1B. XXXVI. DIS S. II. CAP. II. ' si
aliorumque: ex quo Deus per simoni os episcopos, ut per Rainaldum risulanum, plura mirabilia patraverit: ex quo denique , sicut baptizari, ita denuo consecrari nemo valeat. Ob. I. Producia momenta sacris canonibus, Patribus, &Eccl. Ηis . adversantur; ergo M. Pin. ant. quoad primam pari. I. enim can. 68. Apost. habetur: ssu a talibus, haerediticis, baptietini , vel ordinati fuerunt, neque fideles, neΦ- es risi esse positi ni ; ergo &c. II. Nicaen. cam 8. sinit quidem, ut ordinati a Nqvnianis in clem permaneant, sed Meepta manuum im sitione, sive, ut habet Latina versio, fi iterum ordinentur. Et in ep. Synodica apud Thoodoretum eadem s.sInodus iubor oMinatos a Meletio ichismatico ad nullum E clesiae ministeriunt admitti, nisi prius suerint saristiore oriun tione confirmati. Ex quo loco Dupin, Vissius, Binghamus, allium censent aperte osteisi reordinationes schismaticorum. Unae Th orus Oxyrinthi episcopus iterum ordinavit pessi teros & diaconos partis Meletii. III. Innocentius I. ee. IR de Arianis ait: suibus solum baptisma rasum esse permittimur ,
quoniam eum a Lis desciscerent perfectionem spiritus amiserunt . nec dare eius plenitudinem possunt, quae a mnino in ordinarioni Ma operatur, quam per imputatis suae perfidiam perdideranν; ergo &c. IV. Caecilianus apud Optatum l. I. ali t Si tradis es sunt, eui me ordinavi unt, ipsi seniunt, Donati me, ordinent me ,
uuod in Coll. diei r. apud Augustinum Donatistae objecerunt Catholicis. v. Basilius ep. ad Amphil. ait: Tam baptisma,
quam o sinationes haereticoram nutiam vim labore. VI. Idem
lensit Firmilian', qui in ep. s. inter Cyprianicas ait, Com. Iconiens statuisse ι haereticos nee baptizare pos, nec ordina re . Firmiliano adhaesit Cyprianus, aliique rebaptietantes; ergo
VII. Accedunt plura exempla Historiae Eccl. Nam can. 4. Synodi . Constantinopolitanae irritae habitae sunt ordination Maximi Cinici, qui eam sedem dolo occupaeverat ann. 67. VIlI. Stephanus IV. ann. seq. reordinavit episcopos, & pre sbyteros a Constantino pseu pontifice ordinatos. IX, Hin nurus an. 8 3. iteravit ordinationes tabonis. Et ann. 86ρ. ΟΘdinationes Photii irritas declaravίt VIII. Synod . X. Idem Priestitit Innocentius , quoad ordinationes Bonosi Episcopi Naxitani. XI. Urbanus II. anno Io88. geordinavit Duibertum , a N etella Moguntinae sedis invasore simoniaco ordinatum. XII. Idem
ante Ursanum praestiterat, quoad plures fimoniacos , s. Leo IX. Et Stephanus VII. quoad ordinationes Formosi ; ergo &c.
474쪽
promptus sit, nullius est roboris, nisi sorte accipiatur de M. ptismate, & ordinationibus haereticorum, qui legitimam soroniam non adhibebant; sicut ergo adversus hum canonem reis He recipimus haereticorum baptisma collatum cum iniseatisn
n. Trinitatis , ita suscipi debent ordinationes haereticorum legitima sorma peractae. Ad II. De interpretatione canonis 8. Nic. dimim supra elaia se Adde, manuum Myostisnem dato etiam laud. eamne 8. praescribi) non sere syramenti repetitionem, sed reconelliationis ritum, ut ostendit ei. Auctor tom. pag. ia4. Idem ducendum de ep. Synodica, in qua manus impositio significatur participio praeteriti temporis β.βαωθέντει mari, & n mine e firmationis, quo designatur approbatio prae dentis ordinationis a Meletio ructae. Hinc Metomenvs l. I. c. aa. de Nicaeno illo deer. Mi , t tam contra Meletium seniuntiam Ut in Deo degeret, necaeinops ordinationem nullam Doeret. Hi vere, qui ab ilio prius ordinari fuisen , mi risenium suum retinerera, reliquis tamen clericis inferiores essent i ita ν-- ων in Ioeum morientium fucinodarent, dummodo plebis suffimgis iudiearentur idonei, epiho Alex. electionum earum eanfirmanu . Ex quibus verbis Vale. sius, qui χειροτονίαν accipi non posse, nisi pro ordinatione affirmaverat, coactus est dicero, in dscreto Nicaeno de Mel tianis eam accipi da simplici bonodiesione. At Smomenus mnem dirimit controversiam dicens, a Nicaenis Patribus ratas habitas ordinationes Meletii, ordinatos tamen a Meletio imdiguisse, ut in locum morientium succederent, suffragio pi bis, & eonfirmatione Ecclesiae; ergo ibidem, vel . est praecedens ordinatio Meletii, vel popuIi electio, & episco, ut confirmatio. Vide c. I. libri huius not. a: Theodorus ergo Oxyrichi episc. non secutus est mentem Nicaenae Synodi ,
Apollanti cuiusdam, ut narrat Marcellinus scriptor alioquin fidei suspectae.
Ad III., nem cons. Licet enim ratum, & validum Promii scue inpe usurpentur, ratum tamen dicitur, quod comproba . tur, dg omnem sortitur effectum ι eum ergo ordinati ab Aes
nis, ex disciplina illius tomporis, non admitterentur ad mu. nisterium Ecclesiastici ordinis, sed tantum donarentur latea
.communione, ideo Inmacentius negat ratam esse ordinationem
Arianorum . Id enim ab eo quaesierat Alexander episcopus Anti henus, an scilicet ordinati ab Arianis essent in Lo - h noris gradu restit di λ Cui respondens Innocentius, allato Baptismi di Ordinis discrimino, recipiendos non esse cum m . nisterii dignitate, nec episcopum Arianum clericis suis eoni
tur ministerii, di Spiritus Mini plenitudinem v m ipsu
475쪽
LIB. XXXVI. DIS S. II. CAP. II ue; sua pers a amisit, satis ostendit, se de hoc iure, , lac plenitudine loqui, non de ordinis charactere. Vide notas .lBimi, Lupi, & Bellarmini. . Mod IV. M. S. P. A. in Brevi Coll. diei c. I s. Caecili, Nnum haec dixisse M illos irridendu , quibas haec manda se per
hibetur. quoniam certus erat, ordinatores suos non esse traciliores . iProbe nanc irrisionem intellexit Porphyrius Domtista , qui st tim respondit: Exeat huc, quas imponatur illi manus A e A i is patu, s quassetur iiii caput de politentia. Ad V. & VI: - ineg. cons. Asilius enim, uti Firmilianus, & CVprianus . in 1 terrore rebaptizantium versati sunt docentes, haereticos nec odi
dinandi habere potestatem, ut qui non possint Spiritus gr- riam nliis praebere , a grea ipsi exeiderunt. Sed haec ratio, quae gratiam a charinere non Gernit, & Sacramenti esticaciam a conditione ministri, sicut nunc a nullo Theologorum a mittitur ; ubi agitur de baptismo , nec debet admitti, ubi agi tur de ordinis Gramento. Ad vi I. M. I. productis exemplis probari tantuni, sacras iordinationes suisse aliquando repetitas , nondum hac contro er sta finita , hoc tamen non ossicit praesenti causae: sicut nec offitit validit,li baptismi, quod aliqui viri sanctissimi r ptigaverint . R. II. 0 ad can. CP. neg. ant. Licet enim in eo statu Ur : Nec maximum eρiscopum esse 1 vel fuisse , nec eos, qui ab ψse Iuni sdinati ; id tamen de ministerio, & gradus honors accipiendum sit, hon desharactere Sacrament. Constat enim , Maximum fuisse rite ordinatum a S. Petro Alexi cum tribus aliis episcopis . Unde apud Harduinum T. I. Conci p. 8 I p. legitur : Nee ille, qui ordines. ab eo uererit ι is quemlibet sacer dotii gradum admista tur. Ad VIII. R. I. Baronius ad ani 769: n. ό. & N. Alex. Η. E. saec. s. n. 6. ordinatos a Constantinosel lenedictionis consecrat nem , idest sacram ceremoniam , qua ordinati ad pristinum honoris gradia' restituuntur . N. II. Auxilius i. a. de ord. Form. c. 4. in ea manifeste peccatum,
dum lite ordinatos eos nefario ausu iterum in eadem ordinati ne eonsecrandos esse statuerunt.
Ad IX. A. Acia Hincmari rescissa fuisse Nicolao I. in epiastola dari ann. 866. in qua statuit , ut elerici ab Eliane ordinati eis gradibus restituerentur. De Photio dictum sura . Ad x. M.
Nnosigos fuisse Paullanistarum discipulos, . nec Iormam selya . se baptismi, ideoque ad Ecclesiam redeuntes juxta cani I9 N caeni II. I 6. Arelat. II. &c. Iterum santizandi eras . Ad XI. M. Hanc urbani 1 I. epistolam de ordin. Dalberti spuriam a doctis viatis censeri. Incertum est etiam Negelonem invasorem fuisse episcopum . Certum est demum Urbanum i I. epist. Im ad Lucium in ordin. Haeret. & schism. veram Sacramenti-agno stere.
476쪽
Ze confirmare: ut l. 32. c. s. ab Auctore dentonstratum est. PRoposiTro II. Nequit collatio presbyteratus a Rom. Pomtifico committi s mstes presbyteris, licet committi possit
diaconatus collatio, ut abbati cliterciensi olim commissum est. Prob. I. pars. Ex D. Th. q. g8. Suppl. art. I. ad I. qui etiam rationem proseri r Quod maiores ordises quae ratio tenet praesertim de presbyteratu, ut novat flvius in hunc loc. Aabeant immmatam relationem ad corpus Christi. In hanc D. Thomae sententiam λiere omnes msteriores Theologi. Re sis inllum momentum, sive ex PP, aut ex Conciliis, vel exf. E. proserri potest, qno ostendi possit, a simplici presbytero alios presbytems filisse ordinatos. Tandem haec potestas, uti a Christo re Apostolis collata est; ita is eorum successoribus conserri debet. Oppositum tamen senserimi Caes. Η siensis, In c. I Ui, aliique canonime apud Morinum: ne non Guillelmus Antisodoren. Aureolus, Meratius &e. Prob. IL Drs ex privilegio Innoc. VIII. concessis an. IUst. abbati Cistereten. dioecesis Cabilonen. & abbatibus quatuor in nasteriorum , quae per dictum monasterium fundata erant, nemmaehi pis solei endis subditaeonatus, , diaetinatur ordinibus
extra Haustrum discurrere evant- , ut suorum monasteriorum re-ιiguosis subdiaconatus, s diamnatust ordines conferre valeant.
R. aliqui, hoc privilegium, vel supposititium esse, vel dubium. II. Nava illud vocat ex Uitana. III. Nec inveniri ait in Bullario Romae edito. IV. Nee Cisteretenses eo ut esse. V. Postulatum qnidem, inverisimile est esse eontesisvn. VI. Adversari Trid. sta'. 23. de Ref. c. Io. ubi haec fieultas ad quatuor minores coarctatur. VII. Eam bullam exponendam de dimitariis, quὶbus Cistere. ordinari possint a quo- eumque episto , ut exponit Trid. & Clem. VIII. Sed contra est: nam privit tum illud ut germanum agnoseum Maior, Na ramas , Henriqueet , iambertus, Meratius, Morinus, VanmV, Henno, Vasqueet, qui asservari ait in colinio Compluren. &a se lectum fuisse : ncuti illud legit cl. Auctor, tum apud miseriqueg, tum apud Rodericum oes. Min. p. as7. ed. T rnoni. - Ad II. M. A Navarro misit. exorbitara appellari , quia communia abbatum iura excedit. Ad III. Vide M. ad I. Ad IV. M. Cisteretenses eo privilegio uti, ex Morino. Imo e rum Generalis monachos suos Romae ordinavit diaconos, &subdiaconos ann. I 662. consentiente Alex. VII. & ann. I 66ς.
consimiles ordinationes habuit Gandavi . Ad V. M. Innoc. VIII. Icx abbati concessisse privilegia ampliora petitis, neque e privilegium ad quaedam monasteria coarctant , cum eo gaudeant, quoad ordines minores, alia omnia . Ad VI. M. Trid. decretum univeriale esse, -- in eo uos compre- -
477쪽
LI B. XXXVI. DII S. II. C A P. I. 44s
di, quibus Romanus Pontifex peculiare ori vilegium imperto. inr: alias nec 'γssent non episcopi ex Gultate Romanorum 'Pontificum 'subdiaconos ordinare, quod filsum est. Ad V ΙΙ. M. eam expositionem adversari privilegio Inn
centii Cisteretensibus collato, ne extra claustra vagentur. Bul la autem Clementis VII l. Innocentianae non meminit: conmiu mat quidem commune Abbatum privilegium quoad coli ii nitem Minorum, sed Cisterciensem non revocat. Imo con
sinitie in India Franciscanis concessum narrat HenriqueZ apud Molinum, & VasqueZ apud Henno. PROPostrio III. Episcopatus a solis episcopis & quidem pluribus, conserri debet, id tamen ad valorem ordinationis
Prob. I. pars ex momentis allatis in notis huius capitis , quae a sertiori probant de ordine episcopatus. Deillae ex it ossa in cap. quoque de Consecta d. s. Papa delega re ordinatus potes conferae ον inem, quem habet; qui erso eo carent, conferre non possunt. Hinc Novatus, ut in Ellis ratum arrueret, ex Italia quosdam episcopos rudiores κcivit,
qui temulenti, & crapula oppressi umbratili manuum impotatione sibi traderent episcoparum Prob. I l. pars ex I. ad T. motheum c. q. ubi verba illa: Per impositionem mantium presebνtreii , a Chrysothomo, aliisque exponuntur de . AELIῖ. quinque eviscopi laudantur, ex quibus Paulus, & Barna' has segre ali adi aliis tribus, qui erant episcopi , acceperuat manuum impositionem. Jacobum J ustum ordinatum fuisserosolymorum episcopum a Petro, Jacobo, & I 'anne scribit l. a. H. E. e. I. Eusebius. In I. canone Ap. & in const. Ap. legitur, e .pum ordinandum a diasius vel tribus Eris pis. idem tradunt can. et I. Arel. I. 4. Nicaeni I. I9. Antioch. 39. Carth. m. &ρ. Tandem Cyprianus Emim. Praecipit, ut ad
ordinationes rite celebrandas- eum pisse, cu/ praeimstua ordia
rur episcopi eiu em μου acie proximi quique conisniant. Prob. II l. pars, in quam descendunt Dipus in Appendiceta can. 4. Nicaen. Gavardi, Piette, aliique nostrates. I. enim non opus est , ut ad ordinationem episcopi omnes ejusdem
I rovinciae conveniant. ut pari. a. dictum est ; traditio ergo,
de qua Cyprianus, in disciplinam variabilem spectat, non dogma. II. Haberi, qui nobis praecipue. adversatur, Probat ut v lidam ordinationem Armentarii a duobus epilaqpis ordi, uti ex ean. s. Conc. Regensi an. 4ῖς. idque statuitur catui. Apost. & in Constit. Apost. In vitis etiam Romanorumllantificum legitur, Pelagium I. consecratum suisse ab episco
ris Perusino , & Ferentino, & Andrea Ostiens. Archipresb. quod in tota Italia non laetit inventus tertius episcopus, III,
478쪽
Timollisum exuliari ratione a Paulo orclinatum legitur ep. r. c. I. . Unde Dius notat': Ceremoniam in dem isnpositionis in
nutim a pluribus fuisse adhibitam , sed Iolum Paulum per 3ν-
se, quae Iacramento substantialia erant .
II. Titus post discessum Lenae & Atyllinis solus remansit
Cretae: in constitueret per eisitates μευνωνυ, idest episeopos ex ep. ad Tit. e. 7. , & ex dictis c. I r. III. Episcopum urgente necessitate ab uno ordinari constat ex Constit. Ap. l. 8. c. 27. IV. In can. a. Carth. IV. habetur, ab omnibus miscopis tangi c
put electi, sed ab uno fundi benedictionem. V. Gregorius MDinus ep. 64. l. Io. ad Augustinum Anglicanum episcopum scri-
iit: In Anglorum ecclesia, in qua adhuc holus tu episcopus immeniris , ordinare epscopum non aliter, nisi Me episcopis mus. VI. Theodoretus l. s. H. E. c. 33. refert, Evagrium a solo Paulino ordinatum: episcopum Antiochenum, nec unquam de validitate eius ordinationis disputatum 6, licet de eius legitima successione in sede Antiochena suerit magna contentione disputatum . Imo Innocentius I. ratas habuit Maarii ordin tiones ; constat ergo eum valide suisse ordinatum. VII. Plures episcopi conventro iussi sunt ad ordinationem electi: Ne fari itim Oeneficium praesitum videarur , ut ait Innocentius I. ep. ad Vitricium; ergo non ad validitatem. VIII. Anno I 686. Innocentius XI. indulsit Godesrido Duci Franciae orientalis , ut ab uno episcopo cum assistentia duorum Abbatum consecraretur episcopns, ex Gavardo rem. 6. Theol. Egid. P. 326. IX. Accedit ratior habet enim quivis episcopus apicem po
tificatus, & plenitudinem sacerdotii; ergo M. Canones iraque ideo deponunt ab uno ordinatum, quia sertim, & s squem testate, qnam postulat episcopatus, est ordinatus , mon quod invalide, & sine eharactere . . ' .PRop ITIO IU. Debet qui ue promovers a proprio epist Po, a quo, non ab alio, ordinationis se a proserri debet.
Prob. I. pars. Ex Tridentino sessi. 23. c. 8. , ubi ordinans a collatione ordinum per annum suspenssitur, ordinatus veto ab eorum executione , quandiu proprio ordinaHo'videbitur expedire. Eandem suspensionem incurri etiam collatione mi
norum ordinum, εc toniurae clericalis, si id sat absque lice tia superioris ordinandorum, statuunt Gregorius X., & Bon fietus VIII. Sacerdotes etiam a proprio episcopo ordinandos
constat ex vet. can. dist. 67. c. Reliqui, ex can. et r. Antioch. νο 3. Constantinop. I. , ex Is. Aurelian. IN. 8ae. Constat ese iam ex Metom. l. r. c. a I. Athanasium ab Arianis accusatum ,
quod ordinationes ireisset in Urhibus ad utum non spectantibus. Et S. Io. Chrysi,stomus apud Nicephorum L II. c. II. . re tulit S. Cyprianum Salaminae episcopum ordinasse diae
479쪽
LI B. XXXVI. DIs s. II. C A P. II.
num in Ba sitim septem millia passus ab urbe Constantinopesia tana distante . Primates tamen extra dioecesim suam aliquando ordines contulere, ut elustore Carthaginensis in tota Afiica, in Syria Antiochenus, in Hispania Toletanus, & ubiqua ter rarum Romanus Pontifex. Prob. II. pars ex can. s. Cone. Hispal. II. an. 6I '. cui praefuit S. Isidorus, ubi irrita declarata est ordinatio presbyteri , & duorum diaconorum ab episcopo Egra M. ficta , quibus, dum ipse detentus dolore oculorum manus imponi rei, quidam presbyter sermam protulerat. Vide Auctorem lita 33. c. 8. Pri . s. ' .
CUm mnatistae nulla existimarent sacramenta baptismi v& ordinis ab . improbo misistro collata. vetustiores ipsis ordhaaim a catholicis inter laicos detrudiant. At post mores Donatistae ab ea severitate recedentes, illos quidem it rum baptigabant, sed aliquando rursus ad ordines PromoV bant, quod quibusdam diaconis narrat S. P. A. ep. 2 Donatiuis autem accessisse posteriorum saeculorum haereticos dimetiam est c. 14. l. 3o.. De quatuor autem impriiarum ministaerum reneribus qu is est, nempe de intrusis, haereticis , sebis metrii cis, & simoniacis. Cum antem multum anceps & difrid ratibus impiscata olim fuerit haec quaestio, ut patet ex s. Exerc- Morini de saerarima ordinationum iseratisne , ut breviores &ficiliores sinus, nonnulla notanda praemittimus. Nol. I. Veteres scholasticos, qui cum Mag. in dist. αἴ- putant irritas ordinationes factas ab episcopis haereticis, vel degradatis, nullo modo posse invicem conciliari. Quidam nim aiunt iseopos exauctoratos charactere , & potestate ordinis exui; alii censent hos episcopos potestatem quidem ordinandi retinere, sed ea carere illos, qui ab iis ordinantur zquod primi in Ecclesia, alii extra Ecclesiam fuerint inaugum
Nol. II. Non de licita, sedae valida ministrorum ordinamtIcne controversam hanc agitari. Nor. III. Nil ficere ad eam dirimendam , quod ab Her licis, aut schismaticis ordinati venientes ad catholicam, modo ad solam laicam communionem recepti , modo. clericis sint optati. Haec enim quaestio δε Miliai ate Sarramenti O RIespicit, non disciplinam, qualis est modus recipiendi cleric-
480쪽
448 DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
venientes ab haeresi, in qua rio qualitate, ac temporum ci incumstantiis resipiscentes clerici, simo pristino honore privati sunt, modo totum vel ex rete exercere iterum permissi sint. Ita Cornelius Papa Maximum , di Nicaeni Patres Ari
Not. l V. scholasticos sermo omnes, qui a soo. annis fio mere , affirmasse validas esse, nec iterania hasce ordinationes, licet ex prava si ipientium dispositioue non ob sacramenti inefficaciam ) qui scienter a schismaticis, aut haeretisis episco Pis ordines Mascipiunt, gratiam non recipiant, teste D. Th Ina q. g8. suppl. cui omnes subscribunt. Sit itaquePRoposIrio. Validae sunt ordirationes iactae ab episcopis haereticis, schismaticis, excommunicatis &c. dummodo habe vir debita materia , forma, & intentio. Prob. I. ex canone Concilii Capuani sub siricio celebratian. 38'. qui a Carthaginensi III. nis verbis confirmatus est :Non liceat feri rebaptiz-iones , oe reordinationes, quod etiam in Capiseus plenaria θη-ο videtur 'ruuium . Idem statuit Fl rentinum in decreto unionis, & Tridentinum sess. 27. can. 4 tibi ait, Syramento Ordinis imprimi ctaracterem, ideoque non posse iterari. Prob. II. ex PP.. & prauertim ex Augustino, qui I. I. de
Bap . c. I. ait: Sicut Damidatus, s ab unitare recessi , saer mentum baptismi non amittit, se etiam ordinatus. Et l. de Bon. Conius. c. 24. de Hericis improbis, & ossicio privatis ait: Manet tamen in illis ordinatis Sacramentum ordiniationis . Theodoretus Η. Relig. c. I 3. etiam ait: Fieri non potest, utias Far eadem manuum impiniis. Similia habet Hieronymus in Dial. conita Lucis. Prob. III. ratione. Nam potestas ordianis semel collata numquam auferri potest . ut potestas cons crandio secus dicendum de potesare iuri ictionis, quae potest auferri; atqui potestas ordinandi est potestas ordinis ; ergo &c. . Prob. IV. Discurrendo per classes eorum , quorum ordirintiones nullae censentur. Quarum I. est Intruserum, qui alienam sedem tantra sis & iura invaserUt . Quidam recenti res cum Vitassio producunt .exempla Felicii II. Liberii, &Vigilii Romanorum Pontificum, quos Auxilius, & S. Petr Damiani intrusos dixere, nec tamen repetitae sunt eorum Ordinationes . sed Felicem tanquam verum Polaificem agnoscunt antiquiores Romanae Ecclesiae catalogi, Breviarium, & Masetyrologium Romanum , pervetustae Pontiueum imagines in
rici s. Paulῖ via Ouiens, Nicephorus, Thm es M.
Liberii fidem c. a. dig. l. 8. vindicavimus. Vigilium qu
quo gruditissimus Gustantius in epistolis summorum Pontiscum egregiis defendit.