장음표시 사용
461쪽
mirum, quoniam Apostoli ab initio etiam seniores in partem
sollicitudinis Ecclesiae admittebam ., cum tanam ipsi pleniorem haberent auctoritatem ; postea vero ciescente fidelium numero satius duxerunt ad sesusmata removenda ceteris unum praefic re, qui plura praeciperet, presbyteris iliconsultis. Illam enim consili arum communionem , quam initio servatam ait S. D. exponit exemplo Moysis r eum haberet in potesate solur
praeesse populo Israel, Io. elegit. eum quibω ρορuium ituri rit; Lllitur ergo quidam imperitus ,scholasticus, qui audacter asseruit, Hieronymum in Aerii haeresima fuisse pro lapsum, nec non Blondellus, qui haeresim suam ipsam esse Hieronymi se
tentiam impudentissime commentus est. Vide auctorem. . . V. Presbyteri . sicut episcopi, Eucharistiam conficiunt, etiam indines conserunt , ut cnorepiscopi, & S. Conciliis intersunt; ergo unus utris ue honos est, s una dignitas , ut aiebat Aerius. II. PP. etiam docent, sacerdotium esse dignitatem omnium praestantissimam; ergo &c. III. Docent etiam, eos aetate , B: Officio disserae . IV. Alii ajunt, episcopos a presbyteris, creari, alii idem evenire aiunt, cum presbyter epi-sςopus fit, ac cum episcopus creatus Rom. Pontifex, utrobique enim iuri Mictio an tiatur . . . . . . - . ad I. neg. cons. Baptizant enini & sacrificant presbyteri , idque iussu episcopi , qui potest eos degradare & suspei
dere, sed alios presbyteros non generant , ait Epiphanius , chorepiscopi autem , qui sacros ordines contulere , fuerunt Vς-ri episcopi ex cap. praeced. Qui a item synodis interfuerunt , suisagium mn tulere, nec subscripsere nisi episcoporuin via
Ad II. M. Sacerdotium in duos ordines dividi, ut alibi dictum est. Ad III. M. PΡ. optime episcopi ac presbyteri et molo iam explicasse, haeς enim dictio seniorem stanificat, illa supera pectorem, qui nempe aliis praeficitur . Ad IV. M. Creari quidem episcopos , idest eligi alicubi presbyterorum ,
imo aliquando etiam laicorum sustragiis, sed praeter electioneni habent ipsi consecrationem , & amplitudinem characteris perampositionem manuum episcoporum: non enim presbyteri, ait
Chrysostomus , episcopum ordinant . Quae ordinatio indicat quantum distet progregio episcopi ad summum pontificatumn inauguratione presbyteri in episcopum e in utroque enim ampliatur iurisdictionis potestas, sed iii episcopum electo conrisertur amplior ordinis auctoritas ; itaut Rom. Pontifex ad supremam aurisdictionem, episcopus ascendat ad apicem sacerdotii, & sint ambo pares ordinis craractere, & longe dissiti r si minis Miletate.
462쪽
De materia ae frema Saeramenti indinis. 'NOT. I. Eugenius IV. in Instr. Arm. de materia, ac se
ma sacrariim ordinationiam haec habet re ditur per calicis exm qiano, rateme eum rene 'orrectionem V ductinatus per libri Evangeliorum dationem; Dbdiaconatus Per calicis vacui eum 'arma se a misitionem 'et cir smiliter de aliis per rerum ad miniseria sua pertinentium assignation m . Form
Demaeotis est et Aecim misarem offerendi sacrificium in Ecclesia'
pro υλis . mortuis, in nomine Parris circ. Et sie de aliis , mut in Pontificati Rom. rerentis rer . Apud Graecos tamen o
dinatio presbyreri, & diaconi fit la manuum impostrione . Orarii enim , seu stolae in aliteriorem partem deductio, & fl belli porrectio, cum sit muta ceremonia, & absque ulla verbormn Q a, materia SacramemAis dici i equit. . in Hine magnum inter scholasticos dissidium ortum est quo rum nonnulli post Capreolum Soto, Vannesium, aliosque queis videtur accedere D. Thomas q. ῖ , Suppl. art. s. d cent : Ordinationum materiam in sola instrumentorum porrectione' consistere . Cumqne Eurenii ἰnstructio Arm. excripta sit ex opusculo s. S. Thomae ad Archiepisc. Patrocinit. omnes Thomistae stant pro hac sententia, docentes impositionem manuum ad insterritarem , non vero ad substantiam sacramenti pertinere. : Alri. ordinum HSemresiorum duplicem satuunt m teriam partialem, nempe instrumentorum Porrectionem, & in presbyteratu, & diaconatu manuum impositionem quam in is diaconatu Latini non adhibenr , ex vet. consuetudine &Ex can. 3. Carthag. IU. Ita Solo, Ledesma, Ηosius, Estius, Sylvius , & Va'um, quoia presbyteratum. Alii pre ser tus, & diaconatus materiam statuunt in sola manuum imp tione, Instrimenta vero materiam putant accidentalem i aut integrantem. Ita Morimas , Martentus, Goarius, inberi , I rin. Tourne ν, Vitasse D-Droim, & ex veteribus S.
Nol. II. Nititur I. sententia auctoritate Florent ni Cone. in Instr. Arm. ubi non alia assignatur huius Sacramenti materia ς' sicut ergo aliorum sacramentorum materia in eo ereto assignata is eFntialis, ratis est etiam, auae sacris ordia nationibus praescribitur . II. Ca . Pressγter de Sacramo milliterandis it non esse iterandam o nationem mesbyteri
& diaconi, in -quitas omissa suerit impositio mim , sed eam cauto supplendam, sed ili deest substantialis materia, im, tegrum
463쪽
tegrum Sacramentum est iterandum , non lapidenda materi et accidentalis , cum ritus praecedens nullus silerit ; ergo &c. Uliae Innoc. IlI. cap. Cum venisset de Sacr. UM . hane suppleri iubet in quodam episcopo, qui in eo marisne inuaeram ma acceperat : quia haec non speetat ad Onlinationis su flantiam IlI. Nulla ex tribns manus impositionibus est essentialis in ea ordinatione. Non prima, qua episcopus ponit manum super caput ordinandi nihil dicens, quia fit absque ulla verbo rmn serina . Non serunda , qua episcopus & ωerdotes sit nul dextera tenent extensas super ordinandum , & ille ait: On mus fratres earissimi; haec enim non est forma Sacramenti , cum sit nuda divini auxilii, pro ordinatione proxima, deprecatio. Quod patet rum ex tactione Orationis , tum eT Tu bricis sequentibus, quae usque dum instrumenta tradantur, ad stantes semper vocant: Oresinandos, & eonsecranris, imo consecrandi dicuntur in altera oratione episcopi : Exaucii nos eri. Nec tertia, cum episcopus in fine Missae impositis iaper oris dinatum manibus ait: Meim Spiritiam S. Cum presbyteri a te oblationem , & eonsecrationem Eucharissiae sim iam ordiri ti s erΥ &c. IV. Imprimirer Maractis ex Pontificali Rom. in traditione instrumentorum . V. Sub tialis materia est
sensibile signum, quo traditur ordinato potostas spiritalis; sed
haec .traditur per instrumentorum traditionem , cum dicitur.' Accipe potesalem ; ergo &e. Nol. III. Sententiam , quae diaconatus & presbyteratus materiam essentiaiam statuit in situ manuum impostione his m
mentis inniti I. Ualida δὲ ordimatio fict1 iii ortinibus orie tis &.incidentis Ecclesiis, sed in eorum plerisque isti ma nuum impositio locum habet; ergo &e. ΙL Carthaginen. IVa
Presbyteros ordinari aiunt manuum impositone , nulla ficta i strumentorum mentione. III. Hate impositio est gratiae , di characteris signum efficiens, eique PP. pratiae vim tribuunt, atqui nemo ex iis hanc vim triuiit traditisu calicis , ρογnae, aut libri Evangeliorum; ergo M. Ad I. argum. IμΠ- dent , Engenium IV. ibi addidisse impositioni manuum, quain Armeni admittebant, materiam intehantem ; quam ii non adhibebant, - cum Latinis eosdem ritus servarent. Ad II. Respondent qui duplicem statuunt in s.cra ordinatione mat xiam si una ex iis ab altera separetur, unam potestatem con
serri , ejusque signa sim imprimi; ideoque illud tantum inoiterandum, quod incaute fuit omissum, alteram nempe mmo riam cum uia 'brma partiali. Et ita exponunt etiam caput
m venisset cl. iureconsulci apud Gnaaleg t. I. in . P. 489
464쪽
Ad III. M. In Pontificali R. usurpari nomen tardinand rum, quando nondum ritus ordinationis completus est , verba autem : Accipe mustatem, esse iam collatae potestatis explicativa. Not. IV. Ex utriusque sententiae momentis tertia conflatur, quae docet, essentialem ordinationis sacrae materiam esse tradiationem instrumentorum accedente sermulae Accipe potestatem , nec non postremam impositionem manuum , prolata serma : in Spiritum S. m. in c. 8. Prop. 3. dictum est. His no- , ratis sit . . . . 'PRopos ITIO. Facile conciliantur, quae de materia & se nia lacrorum ordinum tradunt scholastici. Prob. Nam in minoribus ordinibus non alia apud Latinos occurrit materia, praeter porrectionem instrumentorum, ex c. 4. Praeced. Huic autem materiae aequivalet manuum impositio: manus enim est, quae instrumenta praebet. Unde S. Bonave tura ait, quod in primitiva Ecclesia plures ordines implicite dabam3- manuum immsitione , quoniam manus es organum a ganorum . Quam sententiam ad conciliandos Graecos Latinosque aptiorem vocat Arcudius. Dicimus etiam Ecclesiam im-Iositionem manuum, quae est sano substantialis materia in iaconatu, presbyteratu, & episcopatu ampliasse ad cerum nias alias, in diaconatu ad triaitionem libri Evangel. calicisSc. Formam quoque, quae apud Graecos in sela oratione consistit, apud Latinos fuisse divisam ; adeo ut cum episcopus porrigens instrumenta ait: Accipe potestatem, tunc fiat Sacramentum. Ita omnia conciliantur, & sic manus impositio est ordinum materia ex l. 3o. c. Io. & ga. c. 4. Et si hanc solam materiam cum sua se a conditores Latinae Ecclesiae praeseriapsissent, non minus valida seret huitis ordinatio, quam est ordinatio Graecorum. Nec -rrectio instrumentorum . manuum impositionem excindit, feci est eius materiae ampliatio , sicut Verba: Accipe potestatem praemissam episcopi orationem extemdunt. Eu enim autem hanc solam commenset, quia peream Perficitur suramentum , & character imprimitur. Dicimus tamdem , Larinam Ecclesiam non imniinasse materiam sacrorum dinum, sae complexam explicuisse. Atque his incidentalis, & Oraemiis Ecclesiae ritus fMile conciliantur . .
Da minifra, subiecto , ae His saera m ordiniationum. Uaeremus hoc loco, quinam sint legitii ni, quinam voro illegitimi sacrarum ordinationum ministri, tum ordinarii , cum extraorcinarui iuuinam ad eas promovendi, quia
465쪽
LIB. XXXVI. DIs S. II. CAP. I. MAnm vero sint arcendi λ Quae dotes in iis requirantur , & quli ritus servar i debeant CAPUT Ι
- De legitimo sacrarum σνdinationum ministro, tum ord - .
Not. Certum est, ordinarios hujus sacramenti ministros e se episcopos, ut statuit Trid. sess. 23ι e. q. & iunge a te can. s. saluerat Cartaginen. I. 7. Arelat. V. nec Bracharen. Nanneten. &c. Episcopi enim ex Trid. ib. e. 4. in locum Apostesorum successere, & positi sunt regere Ecclesiam Dei. Ea de re ab Apostolis constitutos esse presbyteros, T, tum relimi in Cretae , monitum Timotheum , ne cito mamnus imponeret , constat ex Actibus Amst. & Pauli episto. Iis, nec non ex PP. Chrysostomo, & Hieronymo aperte d centibus, a m byteris episcopos differre, quod isti, nos illi, ordinationes iaciant. Vide c. p. & Io. praeced. Dissert. ; misergo controversia est de extraordinario ministro. Sit itaque .PR mirio I. Abbates ab episeopo benedicti possunt e traordinario iure conferre ordines minores Prob. I. ex can. I . Syn. Nicaenae I l. quae id abbatibus permittit , dummodo mesisteri sui , O ab episcopo νotu moremnbbatum in elendorum Derint benedicti. Id confirmavit i I
nocent. III. I. decri tit. I 4. cap. Cum emtingat , Alex.
IV. in Const. quam laudat D tange in Glin. v. Ossiarius, S Trid. seg. 23. c. ro. II. Eadem ficultas concesse est chor piseopis ex can. ra. Amyram, ex Io. Antioch. & I . VII. Synodi. III. Idipsuin ex privilegio concessum Q. S. R. E. Card. non episcopis constat ex c. I 6. Notitiae Cardinatatus Corhellii privit. a. IV. Videtur etiam ab Apostolica sede comedi posse non epistinus potestatem conserendi subdiaconatum , I. quia eadem Maudebant olim chorepi opi, II. quia is non est ordo hier miras, licet sit ordo sacer, IlI. 'ma Gelasius ep. I. c. 8. chorepiscopis concedi negat, ut subgiaconum. Net ac Irhum ordinent, absque Rom. Pontis. permissone ; ergo hac accedente id ipsis conceditur. . Opp. Minores ordines, & subdiaconatus, cum sint veras gramenta, & ordines proprie dicti, a solo episcopo conserti rotant, αρο &c. M. Non repugnare, aliquis per ch ra flerem episcopalem constituatur huius bacramenti redinarius minister, di per characterem presbyteratus habeat aptitudinem quandam, qua accedente , Sedis Apostol. privilegio ordinare
Maleae, sicut ex eodem privilegio b potest chrisma coiiscere.
466쪽
te confirmarer ut l. 3E. c. ab Auctore demonstratum est. PRoposiTIO II. Nequit collatio presbyteratus a Rom. tifice committi smplicibus presbyteris, licet committi possit diaconatus collatio, ut abbati cisterciens olim commissum est. Prob. I. pars. Ex D. Th. q. 78. Suppl. an. I. ad 3. qui etiam rationem proseri r Quod maiores ordines quae ratio tonet praesertim de presbyteratu, ut notat vivius in hunc loc. 3Aaleant imm-atam relationem ad corpus Christi. In hanc D. Thomae sententiam abiere omnes msteriores Theologi . Res. e milum momentum, sive ex M. aut ex Conciliis, vel ex I. E. proferri potest, qno ostendi possit, a simplici presbytero alios. presbyteros fuisse ordinatos. Tandem haec potestas, uti a Christo & Apostolis collata est; ita ab eorrum suctest,ribus conferri debet. oppositum tamen senseram Caes. Η stiensis, Imioc. IV. , aliique canonistae apud Morinum: ne imn Guillelmus Antisodoren. Aureolus, Meratius &e. , Prob. IL pars ex privilegio Innoc. VIII. concessis an. Isi'. abbati Cistereten. dioecesis Cabilonen. & ab aribu quatuor in nasteriorum , quae per dictum momserium fundata erant, nemmaehi pis susti endis subdia natus, i, Hamnatus ordinibus
extra eta strum discurium evantin, ut suorum monasterictrum re-ιigiosis subdiaconatus, s Hamnatur ordines conferre valeant.
Rc. aliqui, hoc privilegium, vel lappositirinm esse, vel di hium. II. Navarrus illud vocat exo inans. qu. Nec inveniri ait in Bullario Romae edito. IV. Nee Cisteretenses eo usos esse. V. Postulatum quidem, sed inverisimile est esse eoneese n. VI. Adversari Trid. sess. 23. de Ref. c. Io. ubi haec fieultas ad quatuor minores coarctatur. VII. Eam bullam exponendam se dimissbriis, quibus Cistere. ordinari nossint a qu eumque episco , ut exponit Trid. & Clenti VIII. Sod contra est: nam privilegium illud ut germanum agnoscunt Maior, NM ramis, Henriqueet , lsambertus, Meratius, Morinus, Van V, Henno, Vasqueet, qui asservari ait in collegio Compluren. &a se lectum ruisse: sicuri . illud legit cl. Auctor, tum apud HenriqueZ , tum apud Rodericum ord. Min. p. as7. ed. T rnoni. - Ad II. M. A Navarro priUL Oxorbitans appellari , quia communia abbatum iura excedit. Ad III. Vide M. ad Ι. Ad IV. M. Cistercienses eo privilegio uti, ex Morino. Imo e rum Generalis monachos suos Romae ordinavit dIaconos, &stasiaconos ann. I 662. consentiente Alex. VII. & ann. IMI. consimiles ordinationes habuit Gandavi . Ad V. M. Innoc. VIII. a ti concessio privilegia ampliora petitis, neque me privilegium ad quaedam monasteria coarctant , cum eo gaudeant, quoad ordines minores, alia omnia . Ad VI. M. Trid. decretum universale esse, nequo in eo oos comprehen
467쪽
di, quibus Romanus Pontifex peculiare privilegium impertis inr: alias nec non episcopi ex Gultate Romanorum Pontificum 'su iaconos ordinare, quod filium est. Ad VII. M. eam expositionem adversari privilegio Inno centii Cisteretensibus collato, ne extra claustra vagent ν. Bul la autem Clementis VII l. innocentianae non meminit: corvusa mat quidem commune Abbatum privilegium quoad coli tionem Minorum, sed Cisteretensem non revocat. Imo cisis. simile in India Franciscanis concessiim nata M HenriqueZ apud Molinum, & VasqueZ apud Henna. . 'PROPostrio III. Episcopatus a solis episcopis.& quidem pluribus, conferri dein, id tamen ad valorem ordinationis
Prob. I. pars ex momentis allatis in notis huius capitis , quae a sertiori probant de ordine episcopatus. Dei e ex atata in cap. sinus qtioque de Consecta d. s. Papa delega re ordinatus potes eo eme ονῶ m, quem habet; qui erso eo carent, conferre non possunt. Hinc Novatus, ut in Patum irrueret, ex Italia quosdam episeopos rudiores civit, qui temulenti, & crapula oppressi umbratili manuum impotatione sibi traderent episcoparum- Prob. I l. pars ex I. ad TLnaotheum c. q. ubi verba illa: Per impositionem manu m presebγterii , a Chrysostomo, aliisque exponuntur elusiopis . AELIῖ. quinque eviscopi laudantur, ex quibus Paulus, & Barnae has segregati ad aliis tribus, qui erant episcopi , acceperuat manuum impositionem. Jacobum Justum ordinatum suisse I ros Olymorum episcopum a Petro, Jacobo, & I 'anne scribit l. a. H. E. e. I. Eusebius. In I. canone Ap.& in const. Ap. legitur, episcopum ordinandum a duobus vel tribus Dis pis. idem tradunt can. et I. Arel. I. 4. Nicaeni I. Ist. Anti L 3 p. Carth. III. &e. Tandem Cyprianus Ep. . m. Praecinit, ut ad
dinationes rite celebrandas- eum pisse, Gia praepositus ordina ruri, essimi eiusdem μουinciae proximi quique conisni L.
Prob. Ill. pars, in quam descendunt Lupus in Appendice
ad can. 4. Nicaen. Gavardi, Piette, aliique nostrates. l. enim non opus eii , ut ad ordinationem episcopi omnes ejusdem - Provinciae conveniant. ut nari. a. dictum in ; traditio ergo,
do qua Cyprianus, in disciplinam variabilerii spe in , non ad drema . II. Haberi, qui nobis praecipue. adversatur, Protat ut validam ordinationem Armentarii a duobus epilaopis ordi, nati ex can. s. Com. Regentit an. 4ῖς. idque statuitur carui. Apost. & in Constit. Amae In vitis etiam Romanbrum Pontificum legitur, Pelagium I. consecratum fuisse ab epta
Us Perusino , & Ferentino , di Andrea Ostiensi. Arct* eis. quod in tota Italia non fuerit inventus tertius cpiscopus, IIJ,
468쪽
Timotheum multari ratione a Paulo ordinatum legitire ep. 1.
c. I . Unde Estius notar': Ceremoniam quidem tantosti is in
n m a pluribus fuisse adhibitam , sed suum Paulum permisse, quae sacrameuto substantialia reor . II. Titus post discessum Lenae & A llinis solus remansit
Cretae: in constitueret per eivitates presbνteros, idest episcopos ex ep. ad Tit. e. 7. , & ex dictis c. II. III. Episconum urgenteneremtate ab uno ordinari constat ex Constit. Ap. l. S. e. et . IV In can. a. Carth. IV. habetur, ab omnibus mscopis tangi c
put electi, sed ab uno fundi benedictionem. V. Gregorius MDinus ep. 6 l. Io. ad Augustinum Anglicanum episcopum scri-iit : In Anglorum ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inveniris , ordinare episcopum non aliter, nisi Me episcopis potes. VI. The retus l. s. H. E. c. 23. refert, Evagrium a solo Paulino ordinatum: episeopum Antiochenum, nec unquam de validitate eius ordinationis disputatum est, licet de Mus legitima successione in sede Antiochena suerit magna contentione disputatum. Imo Innocentius I. ratas habuit Evagrii ordin tiones ; constat ergo eum valide fuisse ordinatum. VII. Rur episcopi convenira iussi sunt ad ordinationem electi: Ns funiamum beneficium praesitum indeatur, ut ait Innocentius I. ep. ad Vitricium; emo non ad validitatem. VIII. Ann. Innocentius XI. indulsit Godinido Duci Franciae orientalis , ut ab uno episcopo cum assistentia duorum Abbatum consecra retur episcopm,. ex Gavae do tom. 6. Theol. Egid. p. sab. IX. Accedit ratio: habet enim quivis episcopus apicem pometificatus, & plenitudinem sacerdotii; ergo M. Canones itaque ideo deponunt ab uno ordinatum . quia sertim, & es, uem jestate, quam postulat episcopatus, est ordinatus , inon quod invalide, & sine charactere. PR MITIO IV. Debet quisque promovers a proprio epist m, a quo, non ab alio, ordinationis serma proferri debet. Prob. I. pars. Ex Tridentino sessi etp. c. 8. , ubi ordinans
a collatione ordinum per annum suspenaitur, ordinatus vel, ab eorum executione , quandiu proprio ordinario ' videbitur expedire. Eandem suspensionem incurri etiam collatione. minorum ordinum, & toniurae clericalis, si id fiat absque lice tia superioris ordinandorum, statuunt Gregorius X., & Bon fletus VIII. Sacerdotes etiam a proprio episcopo ordinandos
constat ex vet. can. dist. 67. c. Reliqui, Ex can. 2 r. Antioch. , SP 3. Constantinop. I. , ex Is. Aurelian. III. &c. Constat e iam G Sozom. l. a. c. II. Athanasium ab Arianis accusatum ,
quod ordinationes ireisset in Uinibus ad utum non spectanti-inas. Et S. Io. Chrysostomus apud Nicephorum I. u. c. II. RSre tulit S. Cyprianiun Satanime episcopum ordinasse diaco
469쪽
LI B. XXXVI. DI S s. II. C A P. II. . .
num in Basilita septem millia passus ab urbe Constantinopolia inna distante . Primates tamen extra dioecesim suam aliquando ordines contulere, ut eiustore Carthaginensis in tota Ahica, in Syria Antiochenus, in Hispania Toletanus, & ubiqua ter, rarum Romanus Pontifex. , e Prob. N. pars ex can. s. Conc. Η *s. II. an. 6I'. cui praefuit S. Indorus, ubi irrita declarata est ordinatio presby teri, & duorum diaconorum ab episcopo Egrabens ficta , quibus, dum ipse detentus dolore oculorum manus imporret, quidam presbyter sermam protulerat. Vide Auctorum libo 33. c. 8. Pr .. s. ε
De ordiam e Difrapi intras, Meretiei, Schismahisi , edi Simoniaci.
CUm Donatistae nulla existimarent sacramenta baptismi ,& ordinis ab . improbo mmistro collata. vetustiores ipsis ordinatos a catholicis inter laicos detrudetrant. Ar post mores Donatistae ab ea severitate recedentes, illos quidem it rum baptigabant, sed aliquando rursus ad ordines promoV bant, quod quibusdam diaconis fi m narrat S. P. A. ep. a Donatis iis autem accessisse posteriorum saeculorum haereticos dictum est c. I 4. I. go.. De quatuor autem improborum ministr rum neneribus qu is est, nempe de intrusis, haereticis , sebi mmicis i & simoniacis. Cum autem multum anceps & dimen Tatibus. impiscata olim fuerit haec quaesito, ut patet ex i. Exer Morini de saeran Ordinationum neratisne, ut breVIONS Misciliores sinus, nonnulla notanda praemittim is Not. I. Veteres scholasticos, qui cum Mag.. in Φ..dist. αἴ- putant irritas ordinationes fictas ab episcopis haereticis, vel degradatis, nullo modo posse invicem conciliari. Quidam nim aiunt, episcopos exauctoratos charactere , & potestatu ordinis exui; alii censent hos episcopos potestatem quidem ordinandi retinere, sed ea carere illos, qui ab iis ordinantur Tquod Nimi in Ecclesia, alii extra Ecclesiam fuerint inam
. Nor. II. Non de licita, sed ae valida ministrorum ordia
II ne controversam hanc agitari.
. Nor. III. Nil Mere ad eam dirimendam, quod ab haer licis, alia Uismaticis ordinati venientes ad calfiolicam, modo ad solam laicam communionem recepti , modo. claricis sinL Optati. Haec enim quaestio des validitate Sarea ri ἀπ- ripicit, non disciplinam, qualis est modus recipiendi Heri μ
470쪽
448 DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
, venientes ab Heresi, in qua pro qualitate, ac temporum ess cumstantiis resipiscentes clerici, modo prissim. honore privati sunt, modo totum Vel ex me exercere iterum permissi sunt. Ita Cornelius Papa Maximum, di Nicaeni Patres Ari
Not. i V. Scholasticos sermo omnes, qui a soo. annis ruere , affirmasse validas esse, nec iteram hasce ordinationes, licet ex prava suscinientium dispositione non ob sacramenti in caciam qui scienter a schasmaticis aut haereticis episse Pis ordines luscipiunt, gratiam rum recipiant, teste D. Th ma q. g8. t uppl. cui omnes subscribunt. Sit itaque ΡRoposITio. Validae sunt ordinationes iactae ab episcopis haereticis, schismaticis, excommunicatis &e. dummodo habia cur debita materia , serma, & intentio. Prob. I. ex canone Concilii Capuani sub Stricio celebratian. 38'. qui a Carthaginensi III. nis verbis confirmatus est :Non liceat fieri rebaptiziniones , ese reordinaticines , quod etiamin si plenaria δε vi videtur ' ωαm . Idem statuit Fl rentinum in decreto unionis, & Tridentinum sess. 23. can. ubi ait, Sacramento Ordinis imprimi characterem, ideoque non posse iterari. Prob. II. ex PP. & praesertim ex Augustino, qui l. I. de Bapt. c. I. ait: Sicut baptieatus, s ab uxitare rectist, sacromentum l ptismi non amittit, se etiam ordinatus. Et l. φBon. Conius. c. 24. de clericis improbis, & ossicio privatis
ait: Manet tamen in illis Ordinatis Sacramentum Ordiniationis.
Theodoretus Η. Relig. c. i 3. etiam ait: Fieri non potest, μι his Far eadem manuum imposito. Similia habet Hieronymiuin Dial comta Lucis Prob. III. ratione. Nam potestas ordianis semel collata numquam auferri potest . ut potestas cons crandio secus dicendum de potesare iurisdictionis, quae potest auferri; atqui potestas ordinandi est potestas ordinis ;-&c. Prob. IV. Discurrendo per classes eorum , quorum ordina tiones nullae censentur. Quarum I. est Intrifrum , qui alienam sedem contra fis & iura invalerecti . Quidam recenti res cum Vitinio producunt .exempla Felicis II. Uberii, &Vigilii Romanorum Pontificum, quos Auxilius& S. . Petr Damiani intrusos dixere, nec tamen repetitae sunt eorum Ordinuiones. Sed Felicem tanquam verum Potnificem amoscunt antiquiores Romanae Ecclesiae catalogi, Breviarium, Mar tyrininum Romanum , pervetustae Pontiueum imagines in
Ecclasia S. Paulῖ via iniensi, Nicephorus, Thre es επ.Liberii fidem c. a. dig. a. l. 8. vindisinimus . Vigilium qu que gruditissimus Coustantius in epistolis summorum Pontiamregi defendit.