장음표시 사용
481쪽
' vii ergo exempla producam, quibus p p. invicte demo stratur. I. est Anatolii, qui in locum S. Flaviani C. P. epist pi a 'Dioscoro intrusus, a S. Leone Magno Marciani &. Pulcheriae Aug. precibus suseeptus'; probatis quoque singulis ejus ordinationibus : ut patet ex ep. 78. Leonis. II. Est P tri inni, qui, etsi intrusus in epis patum Alexandrinum,&' ab uno' tantum episcopo ordinatus . contra canones, secit Tamen plures ordinationes, quas Rom. Ecclesia ratas habuit; ut narrat Metrophanes Effud Lupum Tom. a. pag. Is 26. III.
est Photii, qui S. Ignatii sedem. invasit, & a Gregorio Syr cusano episcopo degradato consecratus fuit; desuncto tamen Ignatio Jo. VIII. Rom. Pontifex in Patrui talem gradum iulum restituit, nullo eorum, qui ab eo fuerant in schismate initiati , reordinato. Qua in re, licet nonnulli Ioannem nimiae militatis redarguant, defenditur tamen a Lupo, a Petro de Marea &e. Sed etsi molliter se sessisset Io. non tamen se3 retur, irritis sitisse illim ordinationes, ut filis scribit Morinus
a Lupo , aliisque refutatus. r
II. Est sehismatteolum I. enim Maximum presbyterum aliosque resipiscentes Novatianos tertio saeculo . absque nova ordinatione suscepit Cornelius Papa: ergo in schismate char cter perseverat. II. Saeculo IV. ordinati in chismate Donati-
starum , πω μα rursu ordinari, sed ficos hamisma in eis , ita
ordinatio mansit integra. ait S. p. A. l. 2. contra Parm. c.-Iq.
III. S Melchiades ordinatos a Maiorino suscepit , ejusque sententiam ut providam , s mei am laudat S. P. A. epili. 4r: Ex advorso Donatistas. reordinantes passim exagitat S. D. IV. Confirmatur nostrai sententia exemetis .schismatum. post yriorum, in quibus promoti ad Echlesiasticos ordines numquam fuerunt repetita ordinatione recepti, quod nec factum est in diuturno 1 chismate , quod ab . anno Ig78. usque ad 14a 'ab Urbano VI. usque ad Martinum V, vexavit Ecclesiam s
III. Est haereticorum : Nam de Novatianis canone 8. Nica no definitur ex versione Dionysii: Ut impositionem manus a ripiemes, se is lesem prem neant. Quae verba perperam Mor, nus de imiaeiliatione canonica intelligit, cum legitima Gra -corum verborum versio sit: ειν, qui manus imminionem pere perunt , ita is lem permanree ; uilae ipsa versio Dionysii ita secum et da canonis parte habete in qui ex illis erant ordinari, sic manean in elem. Sic enita Nicaenum ean. accepere monachi Studitae in ' VII. Synodo, quae eorum expositionem Act. I. probavit, Coli ' ctor canonum Arabum n. 18. Hieronymus in Disi & Innoc. L I-ν tem S. Athanasius, ex ejus epist. ad Rufinianum.& ex M. I. Syn.
VIII. ann. coacta Synodo statust inter cleris recipiendos Din. IH F s eos,
482쪽
eos , qui ad Alianismum vi adacti erant. Basilius ep. ad Anseph. scribit, idem factum esse cum Zoi , & Saturnino Encretistitis. Et Ephesina Synodus haereticos Messalianos restellae tes ea lege suscepit: in s cleris fuerint, maneant clerio sc. Toletana Synodus anno wo. in suas seia restituit Symph
sum, Dictinium, & Anterium episcopos Priscillimist . Leo
M. epist. I. u. o. ait, non esse ab episcopali sede ejiciendunt Donatum Saticinen. Novatianum, si ostendat quomodo epist D m ordinationem sit adeptus. In VII. Synodo ann. 787.
r. lectae sunt diveris A. Basilii, S. Cyrilli, & S. Ath nasii epistolae, Nicaenae item, & Ephesinae Synodi canones,dibus statuitur solos haeresiarchas, perpetuo ab Ecclesiasticisonoribus dejiciendos, reliqui, & ipti iconomachi, in clerica .
Iem gradum ad Ecclesiam redeuntes suscepti sunt . Prinluxit Tarasius exemplum eorum, quos Sersus, & Drrhus Mon thelitae initiarunt: eumque a Sabba nimiae facilitatis argueretur, purgavit sese. Tandem S. Gregorius M. l. a. π;st. M. cum Augustino ait: Stetit baptizatus semia se. ita consecratus semel non debet iterum ransierari. Et l. p. epist. 6 I. praecipit, ut Nestoriani seminis moniis ordinibus in suo coetu suscipiantur . IV. Est de s moniacis, qui ex can. a. Chalcedonen. alii '' innumeris, dignitate & officio privantur, at nullo canone finitur simoniaca orclinatione non immimi characterem. Imosminiaca tua grassante ipsi Romani PP. Permiserunt, ut in acceptis ordinibus ministrarent, qui gratis ordinati fuissent, aut ignorassent episcopum ordinantem esse simoniacum, aut si Scientes ordinationis tempore, postea egissent poenitentiam, ut patet ex epistola Nicolai II. ex Concilio Rom. sub Alex. II. ex epistola S. Gregorii VII. & ex Rom. Synodo III. apud Lupum in a. Dissi proemiali p. ergo M. II. Licet Symoniacas i inationes uvidain iterandas censerent, Pritamen, inter quos eminet S. P. A. de iis ac de baptismo ea dem habendam esse rationem d uere, ut supra dictum est. Basilius in epist. ad Episcopos suos ait quidem; Satanae in
nundam , qui ventaere, aut emere audet donum Dei; non tamen
irritat, sed monet, ut pomae non fiant , sed emendentur ordina
tiones simon. ita se gessit Chrys. in simoniace ordinatis ab A tonino Metrom,lita Ephesi, ex Palladio in eius viis. III. LPetrus Damiani, serventibus de simoniaca ordinatione dissidii,
pluribus momentis ostendit, a simoniacis ordinatos non esse reordinandos. Quod etiam ratione firmavit, ex quo nempe homines exterius Sacramenta ministrent, & unus sit, qui interius baptietat, & consecrate nec Spiritus S. ex merito semcerdotum, sed ex vi sacramenti conseratur: ex , quo Ecclesia
ratas tabuerit ordinationes Anatolia, Polychmnii simoniaci,
483쪽
LIB. XXXVI. DIS S. II. CAP. II. ' uel
aliorumque : ex quo Deus per simoniacos episcopos, ut per Rainaldum risulatium, plura mirabilia patraverit: ex quo denique , sicut baptizari, ita denuo consecrari nemo valeat. Ob. I. Prodiaeta momenta sacris canonibus, Patribus, &Eccl. Ηist.. adversantur ; ergo M. Prob. ant. quoad primam Irari. I. enim can. m. Apost. habetur: Qui a talibus, haerinticis , baptietini , vel ordinati furariari, neque fideles, neque es risi esse postunt ; ergo &c, II. Nicaen. can. 8. sinit quidem, ut ordinati a N Mianis in clero permaneant, sed inepta manuum im simone, sive, ut habet Latina versio , fi iterum ordinentur. Et in ep. synodica apiid Theodoretum eadem S. sInodus jubor ordinatos a Meletio ichismatico ad nullum E clesiae ministerium admitti, nisi prius suerint sanctjora reisn tione confirmari. Ex quo loco Dupin, Valesius, Binghamus, aliique censent aperte ostendi reordinationes schismaticorum. Unae Theodorus Oxyrii hi episcopus iterum ordinavit pes teros & diaconos partis Meletii. III. Innocentius I. ee. 18. de Arianis ait: suibus fiam baptisma ratum esse permittimur , quoniam cum a fissi desciscerent perfectionem spiritus amiserunt a nec tare eius plexu dinem possunt, sua mμximo in ordinationi. bus ope tur , quam per imputatis Da me iam prediderunt; ergo &c. IV. CaecIlianus apud Optatum I. I. ait f Si ιradiores sunt , qui me ordin erunt, ins seniant, Donati me , m ordinent me . quod in Coll. diei r. apud Augustinum Donatistae obiecerunt Catholicis. V. Baslius ep. ad Amphil. ait: Tam baptisma, quam Uinationes haereticoram nullam vivi latore. VI. Idem sensit Firmilianus, qui in ep. 7s. inter Cyprianicas ait, Consi. Iconiense statuisse . haereticos nec baptizare mos, nec ordina re . Firmiliano adhaesit Cyprianus, aliique rebaptizantes; ergo
VII. Accedunt plura exempla Historiae Eccl. Nam can. 4. Synodi . Constantinopolitanae irritae habitae sunt ordination Maximi Cinici, qui eam sedem dolo occupaverat ann. 67. VIlI. Stephanus IV. ann. seq. reordinavit epismpos, di pie styteros a Constantino pseu pontifice ordinatos. IX, Ηin Imrus an. 8 3. iteravit ordinationes Ebbonis . Et ann. 85p. Ordinatio' Photii irritas declaravit VIII. Synod . X. Idem praestitit Innocentius , quoad ordinationes Bonos Episcopi Naxia tani. XI. Urbanus II. anno Iom. Mordinavit Duibertum , a N zelo Moguntinae sedis invasere simoniaco ordinatum. XI 1. Idem ante Urimum prastiterat, quoad plures simoniacos , s. Leo IX. Et Stephanus VII. quoad ordinationes Formosi ; ergo &c.
484쪽
promptus sit, nullius est roboris, nisi sorte accipiatur de M. ptismate, & ordinationibus haereticorum, qui legitimam se
mam non adhibebant; sicut ergo adversus hune canonem reis iste recipimus haereticorum baptisma collatum cum λυωatio
ni Trinitatis, ira suscipi debent ordinationes haereticorum legitima serma peractae. Ad II. De interpretatione canonis 8. Nie. dictum supra elas. se 3. Adde, manuum impositionem dato etiam laud. ea ne 8. praescribi) non sere ramenti repetitionem, sed reconelli tionis ritum, ut ostendit cl. Auctor Iom. pag. I 24. Idem ducendum de ep. Synodica, in qua manus impositio significatur participio praeteriti temporis βεβαιωθέντοι confirmari , & n mine e firmatisvis , quo desisnatur approbatio praecedentis omdinationis a Meletio factae. Hine Metomenvs l. I. c., de Nicaeno illo deer. t, i tam contra Melerium sententiam. Ut in Dra degeret, necaeinceps ordinationem nullam Doemet. Hi vera, qui ab illo priua ordinati fulseην , miriferium βι- retinerent, reliquis tamen clericis inferiores essent ι ita ramon ut in Ioeum morientium fucis orirent , 'dummodo plebis sufagis Ddiearentur idonei, misops Alex. electionam eamum confirmanis. Ex quibus verbis Val sius, qui χειροτονίαν accipi non posse, nisi pro ordinatione a1firmaverat, ccactus est dicero, in docreto Nicaeno de Mel tianis eam accipi da simplici μώHisne . At Sogomenus o. mnem dirimit controversiam dicens, a Nicaenisi patribus rat si itas ordirationes Meleti i, ordinatos tamen a Meletis i diguisse, ut in Iocum morientium succederent, suffragio pi bis, & eonfirmatione Ecclesiae; ergo ibidem, vel . est praecedens ordi tio Meletii, vel popuIi electio, &epist pi confirmatio. Vide c. I. libri huius not. a: Thec lorus ergo Oxyrichi episc. non secutus est mentem Nicaenae Synodi, sin Apollonii cuiusdam, ut narrat Marcellinus scriptor alioquin edet suspectae. .
Ad II l. nem cons. Licet enim ratum, & validum rem,scue saepe usurpentur, ratum tamen dicitur, quod comproba . tur, di omnem sortitur effectum eum ergo ordinati ab Ari . nis, ex disciplina illius tomporis, non admitterentur ad mui nisteriiun Ecclesiasties ordinis, sed tantum donarentur latea communiono, ideo Innocentius negat ratam esse ordinationem Arianorum. Id enim ab eo quaesierat Alexander episcopus Antiochenus, an scilicet ordinati ab Arianis essent in tuo - h
noris gradu restit idi λ Cui respondens Innocentius, allato Baptismi di Ordinis discrimino, recipiendos non esse cum mi nisterii dignitate, nec episcopum Arianum clericis suis eoni
. lita ius ministerii, & Spiritus sancti plenitudinem, qu m ipset
485쪽
LIB. XXXVI. DIS S. II. CAP. II sasis perfidia amisit, satis ostendit, se de hoc iure , minIsterio, ac elenitudine loqui. non de ordinis charactere. Vido notas pinii, Lupi, & Bellarmini. . Mod IV. M. S. P. A. in Brevi Coll. cfiet c. I 6. Caecili mim haec dixisse ad illos irridendos , quibus haec mandasse perhibetur. quoniam certus erat , ordinatores suos non e spe traditores . .
Probe nanc irrisionem intellexit Porphyrius Donatista, qui st tim respondit: Exeat hue, quasi imponatur illi manus A mi- is patu, s quassetur ilii eaput de ymitentia. Ad V. & VI. neg. cons. pasilius enim, uti Firmilianus, & Cverianus . in 1
errore rebaptigantium versati sunt docentes, haereticos nec -
ainandi habere potestatem, ut quἱ non psisne Spiritus S. g-tiam nliis praebere , a qua ins exciderunt. Sed naec ratio, quae gratiam a charactere non sαernit, & Sacramenti esticaciam a conditione ministri, sicut nunc a nullo Theologorum ad mittitur ; ubi agitur de baptis 3 , nae debet admitti, ubi agis tur de ordinis Gramento . Ad VII. M. L productis exemplis probari tantuni, sacras ordinationes seisse aliquando repetitas , nondum hac controversia finita , hoc, tamen non ossicit praesenti Ruster scut nec omittvaliditati baptismi, quod aliqui viri sanctissimi rebaptizaverint . R. II. Quoad can. CP. neg. ant. Licet enim in eo statua tur : Nec maximum eρiscopum esse 1 vel fuisse , nec eos, qui ab
ψse sunt dinati ; id tamen ta ministerio , & gradus honoro
accipiendum qon de pharactere Sacramenta Constat enim , Maximum fuisse me ordinatum a S. Petro Alexi cum tribus aliis episcopis . Unde apud Harduinum T. I. Conc. p. g I p. legitur : Nee ille , οἱ orianes ab eo aerapit , is quemlibresarem .dotii graiam admittatur. Ad VIII. R. I. 8aronius ad ani 769: n. s. & N. Alex. H. E. tae. s. n. 6. ordinatos a Constantino susce lenedictionis consecratιonem , idest sacram ceremoniam , qua ordinati ad pristinum honoris gradu' restituuntur . N. II. A
xilius i. a. se Ord. Form. c. in ea manifeste Peccatum, dum fite ordinatos eis nefario ausu iteruim in eadem ordinati ne consecrandos esse fatuemur. i. - .
Ad IX. M. Aeta Hinemari rescissa fuisse a Nicolao I. in epiastola dat ann. 856. in qua statuiti ut clerici ab Eesione ordinatior gradibus restituerentur. De P,otio Actum supra i Ad X. R., suos suille Paullanistarum discipulos, . nec tormam seri aia se tantismi, ideoque ad Ecclesiam redeuntes iuxta cani I'. N caeni II. I 6. Arelat. II. m. Iterum uaptizandi erant. Ad XI. Hane Urbant 1I. epistolam de ordin. Dalberti spuriam a doctist viatis censeri. Incertum est etiam Negelonem invasorem tasseep scopum. Certum est demum Urbanum i I. epist. In ad Lucium in ordin. Haeret. & Ahiis. veram Sacramenti Burrum agno stere.
486쪽
414 DE THEOLOGICIS DISCI pLINIs
Ad XII. I c. Lmnem Simonia rum indinationer, ut narrat
S. Petrias Damiani, cassasse, non quoad Sacramenti substantiam, sed quoad ordinis dignitatem, & jus ministerii: &quasi repetitas esse ceremohiali traditione cleriealium insignium, quae videtur tamquam nova inlinatio. Quod confirmatur, ex quo pluribus affirmantibus, non esse honore privandos, qui ordinationis suae rempore ignorabant episcoporum ordinati nem esse simoniacam, Leo temperata lententia hos is incis perseυeram mandarit, & idem aliis scienter simoniace ordin, tis indulsit, indicta quadraqinta dierum poenitentia. Cum moso autem impie te gessit Mephanus . de quo seripsit Auxilius , eum nec poeticam attendisse sententiam : ' Parce piasses ara manus. - μαν semito, & in eo apparet non e
ror in fide, sed violenta tyrannis in facto.
in in nationsita praesudivi Anglieanorum. NOT. I. Analorum ordinationes validas esse asserunt, praeis ter D. Malonum Norselciae Archidiaconum, G winum episc. Landavem aliosque protestantes Anglos, etiam P. Co rayer, qui pro Anglorum ordinationibus quasdam edidit di sertationes. Ex adverso P. L Quien, Hardulnus, Gurn lvus, Boucat , aliique, quibus subscribimus, eas irritas esis
Noti II. Non moveri quaestionem de ordinationibus per ctis regnante Henrico VIII. Licet enim is a catholica relugione deficibns ann. et 1 . Summum Ecclesi Anglicanae caput seipsum temere nominaverit , Missis tamen sacrificium,& ordinis Sacramentum admisit, teste Sandero de Sehism. Angl. l. I. Pas I' a. rerum postquam Ii rhus sitis cessit ann. I M. cum in comitiis Londinensibus habitis ann. Iss. a Selmeto sancitum sit, ut cum episcopi ad illud usiue tempus ritu fere catholico presbyteri Anglicani, excepta Roni. Pontificis obedientia, ordinati suissent, in inerum alia soris kia haberentur ordinationes: & ea de re ederetur fitualis libet, qui vulgo dicitur Rimais Eduini m. a Pseud Synodo' Londinen. probatus. Porro episcopus consecrator Prius ab elo.cto exigit mandatum regium, ni apud nos producitur niam
datum Apostolieae sedis ue tam iso iuramenti, quod post re soontanis ad quaesita circa fidei artieuis apud nos praestat electus,'s apud Analicanos interrogatur, an hireticis do maribus, quae traditiones, & Rom. Eeclesiae dominam rei ciunt, assentiaturi juratque se haeretica illa dogmata ex co de
487쪽
LIB. XXXVI. D I s S. II. C A P. III. 4sue
de credere, promittens in iis commissam sibi plebem instruere, addito iuramento sacrilego, quo regem declarat in omnibus Ecclesiasticis , & spiritalibus rebus supremam habere a
Post haec eonsecrator super electum cum impositione manuum hanc sacrilegam orationem effundit; Deus, qui hanc tioi υ Iuntatem mucest , concedat vires ad haec escaestor praestanda,
ut opus istud suum, quod ineae it in te , ADisar per J. C. D. N. Amen. Licet autem desuncto uaeso ann. Issa. Mar Henrici, & Catharinae filia Eduardi & Londinensium comiti ruin statuta resciderit, & res sacras instaurare , & Angliae r gnum ad fidei communionem 'revocare miduerit; 'aec tamen, cum quinquennio tantum re nasset nullis post se relictis liberis, regnum obtinuit Elisabetha illegitimo Henrici & Bolenae m trimonio edita, quae religionem catholicam, quam dissimul Mint, abjiciens, arripuit, ut Henricus & Guardus, Anglicai Ecclesiae primatum , praescripta formula execrstilis sacramenti, suam l. 3. pag. 36ο. recitat Sanderus. Tunc fidei formulas immutare statuit, Missam ritumque administrandi Sacramenta abolere, episcopos in exilium pellere, & novum clerum, tu in Eduardi Ritualia, instituere: quorum Tinceps, aliorumque consecrator fuit Matthaeus Parherus ritu illo haeretieo archi pistores Cantuarien. De his ergo ordinationibus, non da illis sub Henrico fle Maria habitis, quaeritur, an validae haberi deinbeant Sit itaquePRoposiTIO. Ordinati ne Anglorum hodiernae irritae pro sus & nullae sunt . . ' Prob. I. enim Anglia destituta est legitima eriscoporum si cessione. Parherus enim, aliique sim eo consecrati, Elisabo. tha regnante, in Londinensi nospitio, non a legitimis episco.
verdali quos ex Act. Pariamenti a Mymero collectis constra non fuisse episcopos, cum episcopatum iis tributum, alii occup rent antistites umbratili ceremonia fuit consecratus. Verum eum hoc arxumentum pendeat a factis, in quibus scriptor discrepant, licet ludicra Partari e secratio firmari possit testia monio intdingi, Henrici Fug-Si inom, D. Campney, ali
rumque Anglorum scriptorum, cum tamen affirment alii Par herum consecratum fuisse in cappella palatii Archiep. tam then. ann. Is 39. ejusque promotores legitimos suisse episcopos; ut adversiitiis os penitus obstruatur, ordinationem illam irria 'tam sitisse dicimus, etiam ex forma coniserationis. Itaque
Prob. II. Forma enim illa, vel fuit, que praescribitur in H--li Ednardi, 'si haereticiet e mus , vel si Henrico HimSi inora, silme, haec verba fuere r Arein rixe rem rere me
488쪽
416 DE THEOLOGICIS DISCIPLINIS ,
M' Dei praedicandi , quae Scotiens protulit super caput parvo.ri primum, deinde Grandalli lacro codice imposito. Formam 'Ednardi ad ordinationem sufficere putat P. Coumer, eo quod
oratio impositioni manus addita satis sit ad ordinatIones perficiendas. Nam oratio illa non eadem est in singulis. mundi E clesiis: quaevis enim natio ritus ad disciplinam spectantes ero variis temporum circumstantiis permutare potest. Substanti lis quidem ver,imm mutatio tollere potest integritatem sata lciamenti, non accidentalis: quae omnia nos ultro admittimus, illo tantum excepto, quod per quemcumque pastorem mutari ipossint ritus Ecclesiastici, & multo minus, quod in Anglia accidit, per regem impuberem, laicos, & hmin . Verum ex his non insertur, Midas esse Anglorum ordinationG. Nam Guardi serma, si non expresse haeretica saltem 'bigua est,
cum non exprimat, cur electo si rnas virm ordinator apprecetur: imo si attenditur praemisue ceremoniae , iuramentum de primatu regis Anglicani in Ecclesia, & proresso haeretic rum dogmatum. ver illa hune sensum reddunt et is Det tibiis Deus, ut defendas primatum regis, ut concnlcct sanctae S dis auctoritatem, ut propugnes Novatorum blasphemias, ut ,, commissim tibi plebem seducas is . Altera deterior est a nam& idem ac prima significat & ulterius episcopos, & sinio tes ordinari ait tantum ad miniflerium verbi , ut placet haer Mis; haec ergo se a non Christum auctorem habet, sed hominoe perditissimos . Adde fremam etiam legitimam, si verbis aequivocis constet, non esse sacramentalem, si a circumstantiis, ab intentione ministri, a praecedentibus, vel sequentibus c remoniis ad alium esse m determinetur. 1 t nec ipsa se mula confirmationis, nempe : Signaculum doni viritus s. qua Graeci utuntur in reconciliandis haereticis, satis sit ad Sacra mentum constituendum: multo minus iat. erit sema dubia comtra Ecclesiae praxim indum, & in ominis haereticorum pr eusa. Ex quinus constat, sermam Ritualis. Guardi i utpote ambiguam, animoque conserendi istum verbi ministerium, a tento'ue impio iuramento ele fit, non suffcere. V sacram o dinationem ; adeoque Anglorum consecrationes irritas esse, Minanes. Quid erat demonstrandum . . , i
De subiecto, seu de promovendis ad Dorus oredines.
DE hoc argumento plura quaeri selent In scholis, quae sequentibus propositionibus expendemus.
489쪽
LIB. XXXVI. DISI. II. CAP. III. 4s7
PRomsITio I. Nequeunt mulieres suscipere ordinis Sacra
Prob. Nam praeter communia arsumenta , quibus ostendiamus, non omnes Christi fideles esse ministros Sacramentorum, sed eos tantum, quos Christus, Apostoli, & episcopi eons crarunt, queis nec mulieres , - B. V. M. accenseri ait S.
Epiphanius; γ de re Pepuaiani foeminis sacra meria eo- mittentes a pP. repressi sunt; id poeuliariter ροι-tur Ι.
Ap dolo I. Corinth. I & I. ad Tim. a. ubi vetat mulieris rhus palam docere licet hoc non sit munus sacrorum ministro . rum praestantius. II. In epist. laud. I. ad Corintia II. ait Ap. Turpe ιuri tonderi, eique praecipit ut semper incedat capite. 'III. In lege veteri Ecclδasticum munus sceminis est λ- mandatum, in novo autem nec ultimae coenae foeminae adsu
re, ubi Apostoli sunt consecrati . IV. ratio est D. Bonaum turae, quod Christus, cuius legatione sacerdotes iunguntur ν vir fuit, non scemina. His adde caput Mulieres dist. 32. Oph I. Q d narrat Historia Eccl. de diaconissis e sed M., eas nullo ordine fuisse insignitas constare ex Py. ' libri h ius. Addunt II. non repugnare mulieribus politicum regimen, unde praesunt monialibus abbatissis. At respondetur alita esse rationem regiminis a Deo, aliam ab homine instituti. Imo ex philosopho l. I. Polit. steminarum regimen corruptesa reipubli cae appellatur . Abbatissae autem munus est cura quaedam d mestica sacrarum v;rginum, quam viris committi non decet. Ceterum sacerdotium viris tantummodo etiam AEgyptii. con misere, ex Herodoto, imo & Rcunanis olim sacerdotia non fuisse promiscua scribit Livius i. Io. Historiarum. PROPOsITIO II. Vir non baptizatus incapax est Meramenti
Prob. Butisma enim est dantia o-niam Saeramentorum; ne suit ergo Ecclesiae ministeriis stili, qui nondum eius corpori insertus est. Vise Auctorem. I. ga. c. 8. II. Ecclesia numquam ratos habuit ordines non baptietatis collatos . Quisque enim dammi ordinationem Zaraiae , quem Petrus pullo Patri E Uchianus episcopum consecravit. III. Nicaenus cam. I p. me cipit, ut clerici Paullianistae irati absque invocatione Timniinis rebaptizisti ordinentur. Et in I. Decretal. tit. -- extat antiquis Mus eanon: Si quis presistis de-henderit, se non et se butietatum, baptizaetur, iterum ora tis. Eadem habet Innoc. III. c. Veniens, eodem titulo. Dices: Socrates i. s. H. Eccl. c. aa. ait: Alexandria ι πres s psaltes absque ullo diserinuno fiunt tam eatechumeni ,
490쪽
18 DE THEOLOGICIS DISCIPLINI s
psutis, sed de lemi, & canendi munere , quod interdum
etiam laicis committitur : non enim ibi eorum chirotomam
PR OsITIo III. Quaevis aetas apta est ad recipiendum ordinis characterem. Prob. Quamvis enim ad canonicam ordinationem exigat E ina certam aetnem, tamen etiam insentes esse ordinati ius capaces contra Durandum censent Theologi omnes , i o uente Mur m . Constat enim ex can. I. Toletani IL olim
parentes Φ insentia pueros clericatus offici x mancipasse: quod ex epistolis Siricli & Zosimi ostendit Morinus Exerc. I s. n. i impie ait sine clericali tonsam, & primi ordinis collationeti m non esse. Martenim producit etiam exemplum S. F Iicis Nolani. Inter clericos in exilium pultas in persecuti ne Vandalica, qua plurimi eranit tectores infantuli, ex Vict re Visen. l. s. c. o. Euthimius abbas triennis baptizatus, to sus in cimicum, α ordinatus est, ex Cyrillo Scythopolitano. De Eugenio I. habetur in Pontificali, ruisse clericum a c-hans Proseri Baldinus marmoream capsulam, in qua cum ossibus Maximi meruli inventus est annulus cum imcriptione e MAX. LEUIT. ex ma deviratur clericus , non diaconus , aut subdiaconus. Nam Levitae nomen etiam minoribus cle mcis tribuerunt antiqui . Porro εα productis exemplis constat Euthymium , & Eugenium valide sisse ordinatos, ex cap. nae misis de Herico per saltum promoto , ubi jubetur ad diacon tum promoveri, qui hoc ordine omisso ordinatus sueret sacerdos, non inmen. iteratis ordinibus inferioribus, quos infra a
nos diseretumis susceperat; ergo hi ordines valide in primis
meritiae annis fuerami collati.
p. Durandus e non moest parvulus fieri sacerdos, 'l epias eus; ergo nec suscipere alios ordines . ΙΙ. requiritur in suseipiente intentio, furem interpretativa, sed haec deest parvulis s ergo M. III. Addit Tohmely, quod nullum hisius rei
in vetulitione exemplum occurrit , cumque ordini adnexa sit lex continentiae . nemo ante rationis utum ei debet adstringi . N. ad I. cum Mis, Palud. εια dist. ant. Non potest, quoad λmunus & officia , eo . quoad potestatem & characterem,nen. Ad II. inst ant. Requiritur in adulto, conc. in parvulo ;neg. . ita Auctorem eap. 18. 'l go. Ad III. nem ant. quoad I. lartem, & quoad a. vide M. ad T.
z i ominio IU. Non substitit ordo dotatns invito, & Yω luctanti . . Nbr. in ridi. Historia plura sint exem6aSS. virorum, ani ad omnes Promoti direntur inviti , censuit Auxilius , &Morinm, meis subscribunt Gq. Vanr , Norisius etiam,