장음표시 사용
491쪽
LI B. XXXVI. DIS S. II. CAP. IV.
Saltius, aliique, olim in his sitisse in imiti ad ordines prom
verentur. Sed ii non appellaverunt invitos nilantissime rein .ctantes, sed humiles a populo apprehensos oblatosque Pontifici , cui tandem sponte acquievere . Tales fuere Cyprianm ex Pontio in ejus Vita, Nagiangenus ex ejus or. m. Niniamsex Hieronymo, S. P. A. ex Possidio, Phulinus exemstola in ter Augustinianas 33. Dissiciliora tamen sunt exempla seqnentia I. Pauliniani fra,ris Hieronymi, de quo S. Epiphanius ep.
Macedonio autem haec habet Theodoretus in Hist. Relis. c. I r. Imri 'citae nec utimis adductum admotum intini optarim fuisse is η-emm sarer tum , cinn ε preusa titu sta Re ilia quidam is dicisset, σπου- enim μηorsus quid spissent, arrepto bacala mutifc- 'sum in curam. De seipso Bm sanus Ephesinus ait in epist. ad Valentinianum , & Marci num Imp. Eho nos aequiescebam, sed ab εαμ renia usis. ad sextam coriam altari me magis ainxit, ει S. Ma Alium oe a tare sanguine est implerum. Da S. Gregorio Thaumaturio striabit Nyssenus tom. a. pag. st 6. cum eum Phaedimus misue Pere non posset , ω aa Dereritium ad rem, intret,EL Daris triduani itineris , Leo impositionis manuum' sermonem aiahibendi dis is . Idem S. Danieli Stylitae fictum est . Salmanem quoque prorens inscium, nullaque ex ossa ab eo voce, ordina Ium narrat. Theodoretus in Philoth. c. I p. Accedit ratio, h
ptigarus enim est riclefiae subditras ergo potest, fi nrmit cessitas, ad Ecclesiasticam dignitatem eompelli , in resigiosus
ad regimen 1nonasterii. His notatis. Prob. I. ex Innoe. III. c. Majorer , ubi ait: via, qai nuno quam consentit, sed pinitas rem dixit, nee P- , me Maram
rem suscipit Saevamemi. Vanroyr Innocentius de stis Siseramento tapetismi locutum, ad quem nemo eo pol , quinhon si Ecclesiae sebditus, ut est, cum agitur de ordine. Sed talitur vir orist. Ibi enim Innocentias eorum malentiam re fellit, qui aiebant, quod bamismus, s ordo inistis oe Gntradiacentibus , quantum ad chariserem , conferuntur ergo, &c. Ad
de, quod seut ante baptismum quisque liber est ut eum sustupiat , - non ita post burtinium li- νst ut et icis miser
se, Vel non; sicut ergo adta istium nemo compelli potest, ita neque ad ordinem clericalem . Quod probat Lupus exem
492쪽
hente Ingressus est, eo quod cuique persuasum seret initam eo iis ejus ordinationem. ' lNec obstant, imo hanc sententiam confirmant , opposita γxempla: cum enim primis Ecclesiae saeculis exiguus atet nu- metus clericorum, di Ecclesiastici gradus plus oneris , quam ccmmodi inerrint et , ait s. P. A. ut enseopatum piant renentuν inviti , perducuntur , mcludimtur, patiuntur tu quae noluist, donec eis iaci ii voluntas suscipiendi veris bdini, ita Ambroso, Paulino, Nepotiano, α Augustino ficium est γ iergo voluntate non accedente non ordinantur. Unde de pauli mano ait S. Epiphanius Ioc. cit. Malde obtinebatur indignum se esse contestans s vix ergo compulimus eum , m persu - ροι-- π1- testimonii criminarem se. Nec oris obmusis eo i xiis indicium. est, sed libertatis . Quidam enim eum renerem itur a pleia iurabant, se inservire nolle altaris ministerio: niis de ne periuri fierent, m1nquam ordinabantur . Hinc Epipha 1 vius iuuit, tenrei os Patiliniani, - fine liberari se cupiens avi ν rei nos per nomen Chrsi , 8t Pinianus per vim raptus a plebe ad August. ait o Se velle pomis iurare, quod si esset 'ordiar natus inta- , ex Afrisa discederet. Macedonii historiam hasta laudandam scribit Ib. Theodor tvs. Deinde Macedonius. erat quidem inscius rei, . quae MAM
. sponto altari se admoveri passus est, & dum sacra coommonia ageretur, tacuit: Plus est inmen 1 ait Innocentius ita expres e contradicere, quam minimo consentire. Salamat es autem
adeo se I l. voluntati commIserat, ut lubens sineret in se quidquid aliis placeret, nutia umquam ab eo express voee. Oxempla Thaumaturit, & Stylitae mira sunt , noe in bis con voventis proferenda a probarent enim posse ordinari absentem ν absque manuum imo sitione. Hi ergo vel divinitus sunt op dirini, vel postea suppleti sunt ritus ordinationis. Idem minii - Greg. thaumaturm affirmat ipse Nyssenus dicens a post haec
is, quae initimo φὼ βειρ, δε- illum peractis se. Ad ulti
Potestatem rici allicam inhaerere animo , qui cogi nmuit ν imen autem religionis vel reipublIcae in exteriori mini iositum est, hoc autem coiationi subjici manifestum est . CAPuT V. . ' .
.. O iti'nes precipuae ordinandorem sunt vocatio ν aetas, nditio, scientia, probitas, titulus & praeparatio. , s. I. De Vocatione . Nemnem assisque Dei vocatione M., clesiae
493쪽
LIB. XXXVI. DIS s. II. CAP. v. or
elesiae ministerio accensendum ex Hebr. s. satis liquet : nu met enim Apostolus, ne quis sibi hunc nonorem auianat, ni-.6 , voca π a Deo tamqu- Aaron , proposito exemplo
Christi , qui non semetipsum elarificatis ut Pontifex fieret. inde Saelesiasticus adstare debet altaribus, plebem erudire, ce libem vitam agere, Sacramenta conficere m. quae iusque hi ciali Dei ope digne exerceri non possunt . II. Huius autem. vocationis indicia sunt , primo saecularium curarum alaesaeo, secundo st um divini cultus, tertio rem intentio Aede prima ait Ap. a. ad Tim. a. Nemo militaσι Deo implicet se negotiis secularibai. Da secunda ait Trid. sessi. ag. Prima tonsura non initientur , de quibus 'babilis reriectura non si, σοι hoc 'itae gen- elegis, ut Deo fidelem cultum praesentis
De tertia S. P. ait l. a. de Verb. D. Si mangelidam- manduremus , vilius habemus Mangelium quam ei m. III. in ea vocatione perseverandum est. vetant enim sacri canones , ne semel inter clericos deputati, ad .militarem expeditionem , mel minus saeculure pertranseant.
g. II. De ordinandorum aetate. Cur aliqui in tes tonsura sierint initiati id binum est, vel pietate parentum , ut Prop. g. cap. praeced. dictum est , vel ut imbrebes adolesentuti in
uanguima dignitatem prommeantur ad Ecclesiasticas dignitates , ut ait D. --rdus ep. 4et. Huic morbo occurrit Trident. Synodus praecipiens sess. 2ῖ. c. 6. ne prima tonsura initiatus a te I annum beneficium obtinere possit, ad curam vero mis, marum non promoveatur ante ann. 2 . Quoad minores ordia nes requiritur aetas , quae episcopo videtur idonea commissis officiis accurata adimplendis. Su iaconi ante et a. diaconi ante 23. presbyteri ante as. aetatis annum inchoatum ordinari neqi unt, ex Trid. scis. 23. c. I 2. Veteres tamen non ordinabant di conum ante ann. 23. eo quod in lege isteri, ait Romanus Pometisex Zacharias ep. I g. ab annis Letatae in tabernaculo ser'
- π--antur. AG presbyterarum olim ex can. II. Neocaesariem . ex IT. Agathen.&c. opus erat aetate ann. 3 o. qualis modo neces
. saria est in eonsecrandis episcopis: licet eos annorum O. desid . rare videatur auctor Const. Apost. Constat tamen Tnaumatur- sum, Acholium , imo Timotneum iuniores filisse ordinatos. g. III. De Ordinandorum conditione . Cautum est olim, ex. I. ad Tim. 3. ne ad supremos Ecclesitae gradus Neophyti pro mmerentur. Vide can. a. Nicaen. II. Nec ordinandi sunt, qui se ipsos mutilant, ut de Origene narrat Eusebius l. 6. Hist. Eccl-- c. 8. ordinatos tamen legimus eunuchos ab utero matrum, aut
- in persecutione Deciana mutilatos. Hi enim neque vi si Dei, hostes i, inec false pietatis ostentatores dici poterant , qua de
ad clericaleni ordinem m. assumi yMax ς n. 7. Arelaxen. II,
494쪽
dem virendum de insigni macula notatis , quos ab altari etiam
lex vetus arcebat , ex LMtici c. I 6. Non ordinandos , qui militiam sectantur , constat ex ep. 23. In c. I. item servos , di in e ros absque dominorum assensu, ex can. Io. Toler. I. & M. Illi, Curiales etiam, muriones , & in serensibus euris versatos a s eerdotio removet citi epist. Innoe. Digamos etiam, Vmmer I sitarem Saevaminii , ut ait S. P. A. de Bon. coni. ordinari non decet . neciae illegitimum ob clericalis ordinis dignitatem . .
IV.-scientia ordinandorum. Cur in promovendis ad minores ordines Trid. Synodus sessi de Raserm. c. 2. requi rat , ut saltem Latinam linguam intelligant ; in promovendis mem ad majores necessum sit explorare , num δε docendiim populnm , 8e Sacramenta ministranda idonei sint, exquisite de moestiat Notissimilo Benedicti XIV. edita ann. I73s. Doctrinam autem necessariam esse sacerdotibus constat ex Malari . a. I sita saeredoris rasodiens scientiam. Item ex Ap. x. ad Timoth. 4. Attendo istaιani, o nariam , ω doctrinae . Accedunt rations Chrysostomi. I. Quod sacerdos variis animornm affectionsbus curandis idonem esse debet , *Md nqnnisi
Evangelicae doctrjnae usu cons ui potest. II. Q d infidelium ,εe naereticorum impetus reprimere debet. III. Quod concionishus & disputationitas ad populum vacare debet . Inter cleriscorum studia, ut docet S. P. epist. r. purae I 37. ad Voluc praecipuum esse debet lectio, & meditatio sacrarum scriptur rum , ae PP. Hinc Hieronymus laudat Neemianum , quod data quavis occasione recitans veterum testimonia aiebat: Illud
& can. I 6. carth. IV. ait 1 Episcopo nefas esse ignorare eam nes , librum Gregorii Papa pastorali. V. De probitate clericorum. Haec necessaria omnino est , de t enim cleriet laicis praelucere . Hlae verat canon Illis L 24. ordinationes heregrinorum : mod eonum minime sit cogni ra vita. Cujus rei rationem reddit Siricius , quoniam nialam debem gerendorum Saeramentorum in umenta suscipere, qui dudum
fuerint vas vitiorum. Vetant proinde canones ordinari apostatas , homicidas , adulteros , sceneratores & usurarios. Scite ergo Satao ad illud Apost. I. ad Timoth. s. Manus esto nemini Daris, exigit , ne id fiat ame aetatem maturit eis, ante tempus' 'aminis, ante meritum latoris, ante experientiam disciplinae.
g. VI. De ordinationis titulo. Titulus, quo in primis inclesiae saeculis elerici ordinabantur , fuit addictio, uni tantum lesiae., atque sacro ministerio in illa exercendor cuius gratia portio eis ab episcopo debebatur Ecclesiasticorum redia
tuam, oblationumque fidelium : unde beneficiorum collati nes Pr unarunt. Hinc ex ε. can. Chalcedonea. nusquam m
495쪽
LIB. XXXVI. DIS S. II. CAP. V. 46ῖ
nistrare poterant, ad episcopi ordinantis iniuriam , qui μbsidias& absque titulo ordinarentur e & viri sanctissimi Hieronymus& Paulinus notati sunt, quod.sine titulo consecrati essint presbyteri . Extat etiam apud Gratianum hoc caput dist. N. D
eernimus, ut Me titulo facta ordinatio irrita habeatuν . Porro
ex tituli praestri otione factum est , ut clerici de una ad est ram Ecclesiam iusque episcopi licentia transire non possin .secus co unionem tantum laicam perciperent, ex cano AOtioch. ex 2I. Arelat. &c. Et ex can. m. A athm. comm
nione privantur presbyteri, & diaconi sine episcopi sui literis divagantes. II.. exiguum tamen beneficiorum numerum Elam est, ut titulus in maioribus tantum ordinibus necessarius iudicaretur. & eius loco substitueretur patrimoniuiri, quod a Saeculo XII. ex Thomassino receptum Nam in Lateramni Synodo, sub Alex. III. statuitur ests um, si aliquem sine titulo ordinaverit, debere ei neces tu ministrarer Nis ordinatus do sua , mei parrenis haerediscresub tam possit habere. Cum vitem patrimonium loco beneficii constituatur, optime statuit Sacra Congreg. Concilii anno I M. non posse titulo patrimonii industriam , & lucrinn o dinandorem computari t nee esse , si ludim stri sint , pictores , do res M. , Deinde , cum beneficium impendatur pro ministerio Ecclesiae , sequitur neminem solius patimonii titulo ordinandum, nisi pro necessitate , υA commoditate Eccle s ruam, ex Trid. sess. a I. e. a. III. Religiosi , cum divinoeultui, & Ecclesiasticae vitae mancipentur , & ia monasteri
rum reditibus, & fidelium eleemosynis sustententur , param a priorum saeculoriam elericis videntur absimiles ; γ ssuntvrgo religioste paupertatis titulo, ni definit laud. canon Cha monen- ordinari; triplex ergo erit sacrarum ordinationum
titulus, nempe beneficium, patrimonium, & prosessio mon
g. VII. . i De sacris ordinationibus, Complura, eaque utilissima, san- civit Eminentiss. Card. Gallus in saepe laud. Constitutionibus
Synodalibus Auxim. ann. IS93. ubi postquam c. I. animadvertit
manuum impositionem solis episcopis commissam , esse tamquam ostium , per quod intrant , qui Ecclesiarum gubernaculis sunt perficiendi , tantamque esse Sacramenti ordinis dignitatem, ut quodammo do ex hominibus Deos faciat, omniaque Sacramenta ab hoc uno ita pendeant , ut sine ipso partim confici, & administrari nequeant , partim solemnisbus ceremoniis careant; mP. 34
monet ordinandos, ne is si scipiendis ordinibus partem at quam liabeat ambitio, aut avaritia
496쪽
g. VII. De praeparatione ad ordines. Debent ordinandi ex
Mediolanen. i Conc. ann. Is . ex Alex. VII. Innoc. XI. &Clem. XI. emittere spiritalia exercitia. Hinc S. P. A. a V Ierio Hipponen. episcopo extemplo, & nulla revia praeparatione ordinatus presbyter enixe rogavit, ut priusquam ordi- nem exerceret, sineret iit certo dierum spatio se disponeret , 'petendo, piaerendo, pulsando , plangendo G cu
riam, & salutem animarum in omnibus quaerant, & Ecclesiae
ministerio addicti in iustitia ,
ct sanctitate deserviant. Cap. 3. Praecipitur, ut parochi pueros
Guamplurimos, praesertim val- ω pauperes , feci bona indole .praeditos, vitae Ecclesiasticae praeceptis erudiant, di ad primam
in Seminarium cooptati studiis Iravioribus vacare queant. C.'
t s. iubentur fieri proclam tiones publicae ordinandorum, & vetantur litterae dimissoriae pro ordinibus suscipiendis extra dis sim, nisi ex gravi necessitate, & praevio examine . Cap. 6. Praescribitur ordinandorqm examen , & mandatur examinatoribus Synodalibus, ut
in hoc pergravi negotio sint oculatissimi , nec humanis ani bus obsequantur : sed Deo imprimis, conscientiae, Ecclesiae,& animarum saluti consulant. Cap. 7. interdicitur famili ribus episcopi, ne quid ab or-clinandis accipiant, etiam pro ordinis instrumento . Neve cania cellarius curiae episcopalis plus audeat accipere, quam in Con- .cit. Trid. stis. 2I. c. I. praefini-
' dum continetur . Capta 8. Iubentur ordinationes seri in Cathedrali Ecclesia praesentibus canoaleis, di universo cle. me vel in digniori Ecclesia, si fiant in dioecesi. Cap. p. &Io. praecipitur ordinandis, ut exhibeant testimoniales literas
de fide & moribus, cum de me citio literarum. Cap. II. RIX iubentur ad maiores ordines promovendi secum ferre testimonium rectoris Ecclesiae, ubi fuit adscriptus, de prioris ordinis exercitio , de legitima a late, hoc est χχ. annorum i coeptorum quoad subdiaconum ,
13. quoad diaconum , & as. quoad presbyterum : tandem de Ecclesiastico beneficio, vel patrimonio sufficienti &c. C. I 3. statuitur, ut in ordina dis regularibus, praeter literas teis stimoniales suorum superiorum,& fidem ordinis proxime laic pii, & loco tituli professionis regularis emissae, necnon legitia mae aetatis, diligens quoque e rum habeatur examen de doctrina, de iunctionibus ad o dinem spectantihus , de usu &ratione recitandi ossicium , misisamque celebrandi &c. Cap. I mandatur legi Bullas Pii II.& Sixti V. contra illestitime, aut late promotos . tap. I s.
ne sacrorum canonum ad ordines promoveri non possunt .
497쪽
De quibusdam saevarum ordinationum tibus nondum expositis.
CUM de duplici sacramenti ordinis effecta, gratia nempe,& charactere in praecedenti dissertationibus non uno loco suerit pertractatum , sat erit hoc loco proferre canonem 4. sest . at . Trid. Synodi, qui sic habet: Si quis dixerit, ρον
saeram ordinationem non dari Spiritum L aut per stam non rn
primi characterem, amathema sit. Superest modo , ut peculi res quosdam hujusce Sacramenti ritus Iaercurramus. f. I. De tempore sacrarum ordinationum. Gelasius Papa epist. ad Lucaniae episcopos ait, ordinationes presbyterorum, '& diaconorum fieri desere in ieiunio quatuor Temporum, M dian; Quadragesimae hebdomadae, & saltati praecedentis D minicam Resurrectionis: qim postea Gregorius II. Urbanus II. Leo IX. Innoc. III. aliique Rom. Pontifices, & Concialia tradidere. De his agunt Lupus, Uriene, I uenin M. Censet Sandinus, Gelasium sacris ordinibus conferendis eti siluisse' solemnium quatuor ieiuniorum tempora. At lne Ius sacros ordines quovis die Dominico collatos fuisse opinatur , Binghamus autem quolibet hebdomadis die. Sed plana fallum.
tur r constat enim ex libro Pontificali, Romanos PP. ad Simplicium usque ordi tritiones habuisse mense Decembri, ou pmximam Nativitatis LMmin. solemnitatem , ut ait Anialarius. Ex quo autem Romani PP. in decimi mensis ieiunio sacros ordi, nes contulerint, non sequitur, non potuisse illos conferre in aliis quatuor temporum sabbatis i ut notat Mncinus. - Ivo etiam Carnoten. ut ipse ait epist. 38. renuit in festo Pin. rific. ordinare presbyteruna, quod hoc vetarent paterni cano nos , oe Apostolica consitutis. Et S. Leo epist. 4. ad Anast Theg. ait, repugnare PP. traditioni: PresbFteros, diam squalibet dis dignitatem accipere. Haec de sacris ordinibus, nam tonsura iuxta Pontificale Rom. quocumquo dis, sera, o loco i& minores ordines singulis Dominicis, s fesis diebus conferri possunt. g. II. De ordinationis loco . In Ecclesia tantum, atque i . ter missarum solemnia fiunt ordinationes sacrae. 4pud Graecos presbyteri, & diaconi ini iam stuario, hypodiaconi & l ctores in diaconi , aut ante portam, quam vocant Deciosam, ordinantur. Huius publicae ordinationis causa, praeter rituum. solemnitatem, in quod ad ordinem promovevii probari de . . ant cleri plebisque testimbnio. Hinc cclesiastica Hui. reprobat Tom. IV. G g ordia
498쪽
ordinationem Novati, clero & plebe reluctantibus sectam ex Eusebio l. s. c. I s. Ordinatio diaconi extra templum ficta obiecta suit etiam Io. XII. Et Parheri ordinatio ou loci turpitudinem a nullo non improbatur. Recte ergo statuit Trid sess. 23. Ordinationes saevo raram ordinum in Cathedrali Melos praesentibus Camnicis publice celebrini. Romanos episcopos consecrati ex antiqua constret me ad aram S. Petri constat ex ordine Rom. quod fieri puto ad ostendendam perpetuam Romanorum Pp. a B. Petro laccessionem , & fidei unitatem. Hinc olriter nota, cur da more s. petia sumatur Pallium, quo Ares,iepiscopi orriantur ex Pontificali Rom. p. 2.
III. De ordinum interstitiis. Cum in minoribus ordianibus multi insignita esseat adhuc adolescentuli , nec . sacerdotio initiare r ante annis a S. N. aut constar diuturni
rem quam sit rivio fuisse in clericis inferiorum ordinum exemeitium. Hinc can. Io. sardicen. definitur exigi a mausque omiunis gradu non minimi rem ris longitudinem, per quia fides, di m um probitas, oe constantia ροέφt dignosti. IV epist. Si. rieti ad Himerium epise. e. o. daniinr; Ut quioremq- δε clesiae ramis isse iis , ante pubertatis annos sectorum mini--io istetur, & ab accinii adolescentiae acolythus, & sul
diaconus sit Qque ad go. aetatis annum e in officium autem di coni quinque annis se exerceat, priusquam presbyterarum c sequatur. Eadom habet Innocenti & Zimmus . Hinc Trid. Syn. sess. ar. e. II. stainit, ut minores ordines tradam
tur per rem eum ininsista, nis aliud episcopo expedire vide tur . Nec aliquis ad sacros ordines promoveatnr, nisi post a num a susceptione Molytharus, nisi necessitas, aut Ecclesiae,ut litas aliud exposcat. omnino autem vetuit, ne eodem die duo sacri ordinis etiam regularibus conserantur, sublata facultato episeopi, it solo Romano Pontifice excepto. g. IV. De gradnalitate ordinum. Licet S. TUmas uir. 3 sis suppl. an. s. saltat, in primitiva Ecclesia, aliquos ordinatos histe in presbyteros, qui prius. inferiores 'rdines non sese perant; constat tamen ex Siriesi, Innocentii I. & Leonis M. epistolis decretia. elaricis gradatim ascendendum fuisse ordinem presbyterii. De Gi aecorum antem ritu , quI clericos omdinabant per saltum, plura diximus c. a. libri hujus. Hunc autem ritum non esse sequendum confirmatur ex cap. Illud nos dist. Canones .ellam mandant, ut ordinati in prest ' teros, aliquo inferiori ordine omita, nequeant officium suum
exercere, nisi prius illo suscepto, ex eap. Sollicitudo dist. sa. Item ex Const. Eis pashm is Mn. XIV. g. V. De vestibus ordinandorum. Postquam elerici ab episcopo attonsi s tsuperpelliceo induuntur, ad ostendendum ou mota
499쪽
, LIB. XXXVI. DIS S. II. CAP. VI. 46
modo absque labe vitam ducere teneantur, ut ait s. Carolus. Hinc clerici a PP. - vestium nitorem e uiuiisti rissim sunt appellati. Olim enim superpellicea ad instar albae talaria tant, & laxar ut ostendit Bona l. I. Rer. litur' C. M. ius generis vellam, quam ob angustiores manicas Me umescim , ibisse putat Baronius eui subscribunt Dominicus Georgius, & Ioseph Canalani laremam bimi , quam exuit S. Cyprianus inrtyriunt subiturus . Sed bimi voeabulum ambiguum censent Minartius, Balutius, Bin i - &c. Clericcos certe usos constat ex serm. gs6. S. Augustini, sed quale indumentum sit inde non infertur. Graeci etiam stipra nigram vestem και ι νιον camisitim imponunt, lineam nem vestem albae similem a Subdiaconi. syter albam cum cingulo, lineumque capitis velamen, accipiunt in ordinatione parvam tunicam , & manipulum in sinistra, loco mappulae , quam ad usum episcopi a te saec. X. serebanti uinc tuuisellam subdiaconis serius, hoc est tempore S. Gregor. M. concessam fuisse, eosque sola alba ministrasse ostendit Bona ib. c. 24. Apud Graecos etiam sub diaconi tolerem deserunt, non tamen, ut Latim, Wrimque discissam , quam τι χαριον Reharium vocant. Diaconis hin loco imponitur cum orario talmatica . Sed ante Silvestrum utebantur veste cumGeta sine manicis, teste Honorio August dunea. LI. e. a II. De vestibus presbyterorum actum est l. c. uir. Episcopi, praeter alia presbyterorum indumenta, s munt tunicam , & dalmaticani ex prisca consuetudine, & alia
insignia, de quibus sese Bona, Georgius, & Catalanius.
Dum electi consecratio peragitur, ei dantur pastoralis ba ius, mitra , m chirauere. Baculus pastoralis, ait Hugo Uict. in speculo Eccl. c. 6. rectitudine sui rectum regimen sigrescat. Γuod autem Mara pars cuma est, altera acuta , - bat praeeos iactis, s de uare sverbos, unde dictum est e Cuma tra his ,. quos recta regit, pars ultima pungit. Anulus Ecclesiae seo sum, chisothecae manuum custodiam, mitra bifida ius spiritale& temporale significat. Vide Honorium , Amalarium, Hug nem, Bonam, & Mabillonium praef. a. in saec. q. n. I82. g. VI. De presbyterorum & episcoporum unctione. Api' Latinos presbyteris utraque ma oleo catechumenorum lianitur, elaetis vero chrismate siniuntur manus & caput. Hanc monem antiquissimam esse constat ex epist. S. Paesani adumphoronianum , ex se . 8. S. Leonis M. de Pass. Dom. ex Greis io M. Nicolao I. & Innocentis III. Quidam, ut in iterius, & Io. Catumsyritus Ital Graecus, apud Graecos et iam , antistites ebrismate deliniri putant ex Naalangeni or. aliisque. Arctatus tamen, Morinus, Haberi contendunt, id . G s E accia
500쪽
468 DE THEOLOGICIS. DISCIPLINII
aecipiendum de chrismate mystice intellecto. Certum est at tem Graecos Orientales modo ritum unctionis non aqnoscere , ut constat ex eorum Eucliologiis, & ex Simone Thessalon.
scribente .' Rine non unguntur qui ordinantur, 'ropterea quod nia
hil maioritae agant, sed omnia Dirituatia; licet haec ratio sit
infirmissima , cum in omnibus Sacramentis res materialis sit' potestatis spiritalis misisum fmbolum ; quod in hac unctione
adesse ostendit noster Scacchius Myroth. q. Non spectat tamen haec unctio ad substantiam Suramenti ex D. Thoma, Bonave tura, Scoto , Richardo &c. Alias irritae serent Graecorum o dinationes , quas Ro ni PP. ratas se habere satis ostendunt, cum mandant, M. episcopi Gyaeci in ordinibus conferendis ritumpnoprium Graecum in tuchologiis descriptum sement, ex Benedi
Des varia orientalis Ecclesie disciplina circa Deras ardinationes Quamvis Orientales prope. modum universi , ut Cophii , Syri Nestoriani, Maromtae &c.
tonsuram lectoratui praemittant, ut Graeci solent, certum est ta. men Syros Iacobitas Cantor tui, quem non secus at Maronitae veluti gradum habent ad lectoratum, tonsuram nullo modo praemittere οῦ licet in compendio ordinationum a Morino edito p. 4 p. ad diaconatum oriadinandi in modum crucis ton deri ab episcopo iubeantur. C phti vero , ut constat ex eo rum Pontificali a Morino edito, sequentes ordinationes a gnoscunt . I. Anagnostir, seu
Lectoris. ΙΙ. Subdiaconi. III. Diaconi . IV. Presbyteri . V. Η'gummi, seu Archipresbyteri, qui ex xirharo est praelatus, qui euram babri subritorum, di.
ratis abigum nos animarum. VI.
Archidiaconi. At in Pontificati .nuper tranimissio ad Sacram. Congre2. de Prop . Fide ex ant etiam ordinationes elisempi Metropolitani, quo ritu ei.
iam Patriarcham Alex. conseia crari posse , ac solere adnotatur. Vide Assem. tom. 3. par. a. pag. 78 Syri Nestoriani sequentes o γdinationes exercent. Ι. Lectois.
ris. H. Hypodiaconi. III. Di coni . Iv. Archidiaconi . U. Presbyteri. VI. Chorepiscopi ,& Periodeutae , seu vilitatori . VII. Episcopi. VIII. Metropolitani. IX. Patriarchae. Verum episcopi ac metropolitani, paucis exceptis, una eademque Ndinatio est. Adde, Timotheum II. Patriarcham Cantorem, &Exorcistam loco Periodeutae 3x CFormiscopi posui me. Maro nitae undecim adhibent ordin tiones, quarum Ι. est Cant ais, seu psaltae. II. Lectoris . III. Subdiaconi. IV. Diaconi, V. Archidiaconi. VI. Presbyte. ri. VII. Heriodeurae. VIII. A chipresbyteri, quem Ctari voccant. IX. Chorepiscopi. X.
piscopi, & Metropolitani. XI. Patriarchae . Syri Iacobitae unci ςodemq re ritu ordinant Episco. puma