장음표시 사용
501쪽
triarcham , sicut eodem ritu consecrant Chorepiscopum, Perio leuiam, Hegumenum , Abbati mam , & inaconissam. Alias autem ordinationes Canto.
ris , Lectoris , Subdiaconi , Diaconi , Ares idiaconi , &Presbyteri communes habent eum Syris Maronitis . Vide A ssem. loco supra Cit. optime observat Renaudotiusto. 2. Litum. Orient. in diff. de Patriarchis Alex. pag. 4Ia. Ne-sbrianos, & Syros Iacobitas gravi se se reoidinationis crimine obstringere , eo quod Patria Chas , vel Metro13 nitas iam episcopos usitata episcoporum consecratione promoveant . Mar
nitar ex adverso, quibus Cophii cohaerent, dum Patriarcham, sive Episcopum aliquem consecrant quovis ordine destitutum, puta simplicem monachum, inissis minoribus, a diaconatu ordinationem prima die auspicantur , secunda die presbyterum , tertia . archipresbyterum ordinant . Tandem die Dominica Patriarcham episcopali manuum impositione consecrare
consuevere. Quod sane & praxi Ecclesiae, & summorum Pontificum constitutionibus adversatur, ut alibi dictum est. Hinc Benedict. XIV. in sua eeleberrima Const. Eoi Pastoralis j. 7.
num. 6. animadvertit, quod licet in Euchologio Graeco nona, Ili de minoribus σrdinibus praetermissi videantur, eos tamen Φι nunquam habuisse , vel eorum exercitium aliis Ordinibus esse adnexum sidem Graeci ο mam . Et nu. I. praecipit, ut quiritu Graeco elaricus er lector tan- sum fuit initiatus ex benignia rate Dis Amfesicae obtinuit , - majores ordineae Latinis cer montis sibi conserantur, is aut quam subdiaconus ordinetur, rret minores ordines omisssos ADt ristu Latino fuρρtere.
Clerici institutio apud Graecos
terna crucis consignatione, capillorum tonsione, & SS. Trinitatis invocatione perfici ceratum est , eaque tonsura continetur. Lectoratus materiam apud Graecos in manus imposillane facta ab episcopo super ominando , dum cruce manu expressa obsignat, constitui posse, ex Balusamone, Chessalonicen. aliisque Goatius ostendit. Forma vero sunt verba episcopi . Graecis hac in parte conveniunt Syri Nestoriani, Iacobitae, Maronitae, re Cophti, ut ex eorum libris demonstrat cl. Assem n. tom. IZ Par. a. pag. 8 . & sequentibus.
In ordinatione Subdiaconi Graeci, Cophti, 3t Syri eadem
serme utuntur precandi sormula , in qua censent Theologi illius consecrationis formam fitam essu . Ibi enim manus
imponitur , sive capiti , sive
temporibus ordinandi, ac simul exoratur Deus: in dignum fariae illum gratia obriamum
tus , ut contrect i et ara ministeris Ecclesie, adsit ianuis templi,
accendat Iamyades cte. Ast inritu Nestorianorum, ut observat Asseman loc. cit. non ita expuessa est ordinationis forma, nec manus imponitur ordinando , dum ea recitatur ,
sed postquam absoluta est , signat episcopus caput ordinati
signo crucis, contra Communem orientalis Ecclesiae morem in omnibus Euchologiis prae .striptum : in quibus manus impositio, si ve capiti, iuxta Graecicos, sive temporibus, juxta Syros, Cophtosque in ordinatione
502쪽
4 o DE THEOLOGICIS DISCIPLINIS
Diaconi materia apud orie tales univerius manus impositione tota per itur , forma vero i pud Graecos : κυνιε . ωῶν δα. Domine Deus sis iere. Apud Cophtos: Domine DeM omnipotens oee. Apud Nestori 3nos e Deus noster uno ore. Apud Maronitas. & Iη vitas i Deus qui Ecclesiam tuam iras erc. Vide Morinum Exercit. a. Siqui erago alia preces , adhibitae in collatione huius ordinis ad eius sermη substantiam non sim E ant; ita nec spectant traditio flabelli apud Graecos. ut siro loco monuimus, nec thuribuli apud Syros Iηcobitas, & libri Ap, solorum apud Nestorianos , quae post manuum impositio
nem, ac form3m prolatam adhiberi solent. . Presbyteratus materiam apud omnes orientales est manuum
pnus .c. Apud Nestorianos: Domine Deus finis omni orensere. Apud Cophros r Domine Deus omnipotens, qui euncta meast se. Apud Syros Iac bitas, & M3rmitas: Deus m gne , er Madmirabilis se. Aliae vero O times, quaeve deinceps presbytero tradi solent, neque ad formam , neque ad mate.
riam spectant presbyteratu , sed ad eius effectum, vel usum. quod vero attinet ad obli
pationes , aut peculiares usus olericorum orient lium , tria praecipue occurrunt observanda, nempe uelatio vestium sacerdo talium, aeta4 con v iςns , Acontinentia . uuoad primum , dubium non est, quod ubi lex,
aut consuetudo vitet, vestibus
propriis uti debeant , non tacus ac Iatini , etiam pleri
Orientales. Exculari tamen pos se a ςulpa videntur Syri illi Nestoriani, qui ob motam in Ecclesiasticos persecutionem in Perside , usum omisere disti mriarum restium, cum haec ν stium distinctio per plura se cula , ne apud Latinos quidem obtinuerit, Quoad alterum vero , eum apud Cophtos , - & Syros Ne storianos plures infantili aetate sacris ordinibus fuerint initiati , Benedictus XIV. con hi tuit et M Diaponos in aet te is puerili ordinatos, iicet antem Io. aetatis annum ministra is verint in 'ordine suscepto , ,, R in statu coetibi; tamen nonis censeri ante nuptias ordina tionem ratam habuisse, eo
se quini nihili faciendi sint actusis illi, quos in aetato puerili,
is ' ante Isi annum τηereueois rint M . Quod explicat doctissimus Pontifex exemplo viscitae prostmonis ante in. in iis annum emissa, quae locum non habet se etiamsi ante praeis dictam in tem actus illi ex-M pleantur 2 ςx quibus tacita se professio inducitur , sed o D mnes pro nihilo h tur ad se tacitam professionem indu is cendam; nisi expleti fuerintis ivst annum ro. S pqstquamis expressa professio emissa non
A est. Ita constituto a n is bis anno 16. quo praesectus se missionum diaconos in pu is rui aetate ordin tos interr is gare debet , velint ne , auri secus, pers eram in ordi
is ne suscemo, ex ordinis exemis citio ante annum in. per
A cto nul in tacita ratthabitio is argui debet , cum ad sum is mum hui'smodi actus t ia citam rari habitionem impo
is inre possint, si festi fuerint
503쪽
ia post ann. I 6. eo casu, quo,, praesectus missionum anno de-- cimo sexto ipsos interrogareis neglexerit Quoad tertium vero haec habet sapientissimus Pontifex in laud. Const. pro Italo-Gra cis β. . num. I 6. & II. Et- ,, si expetendum esset , utri Graeci in sacris ordinibus,, constituti castitatem . nonis secus ac Latini, servarent ;,, nihilominus ut eorum cleri-
,, ci, subdiaconi , diaconi, &M presbyteri uxores in eorum is minisserio retineant , dum M modo ante sacros ordines vi M pines , non viduas, neque,, corrupeas duxerint , Roma- na non prohibet Ecclesia . Eos autem , qui viduam , is vel corruptam duxerunt , ,, vel ad secunda vota comis volarunt, ad subdiaconatum, is diaconatum , & presbyter tum promoveri prohibemus. ,, Praeterea , si quis subdiac D nus, Vel presbyter post s is cram ordinatio em , uxoreis mortua, aliam duxerit, vel si si non habeat, ducere praeis sumpserit , nedum excom- ,, municationis poena punie- D tur , Verum etiam stati mis ab ordine erit deponens, dus MAn vero expediat, nee ne , Cophtos aliosque orientales ab hac lege aliquando dispensare, re ninture distus , diuuit -- pientiss. Pontifex: Recurrendum
ad amfolicam fedem in casi has pani Iaribus , in qui ias , fi ob graves eausas , dispensario
concedenda videbitaν , nullum verbum fiat de re marisne com
sensus . Ubi notandum est , quoad orientales omnes, non posse hominem. ius ritus ab alterius ritus episcopo licite ordinari , sed ordinatum manere suspensum , ordinantem vero fieri irregularem . ADrue idem dicendum , si orietur sine dimisseriis proprii episcopi ; & proinde requiriciis sationem Pontificiam, ut ruis rite ab alieni ritus epi
copo ordinetur . Ordinatos autem ab Haereticis & Schimmaticis cum debita materia di forma , valide quidem , sed illicite esse ordinatos ; ade quo ab ordinum exercitio manere suspensos , donec ab imregularitate sint absoluti. Tanisdem apostatas , & haereticos ad Ecclesiam redeuntes non esse iterum ordinandos . Em rant proinde Syri Nestorv ni , qui diaconos, di presb teros apostatas iterum ordinant, iuxta canonem Io . Synodi Iosue Barnan Patriarchae habitae anno Sao. Quid vero dicendum de ordinationibus Archiepiscopi Ethiopias , qui ordines conferre non latet, nusi dum o , aut decem mu-le sint ordinandi per E l , siam dispositi, A singulis manus imponens celeriter discurrendo ait : decipe virisum
ωd crucem Patriarchalem s Per caput imponit φλ. Cum Supremae Inquisiationis Consultorjbus die I Aprilis I ordinationem Dre sue Fieri e m manus impostisne, o Drmae prolatione vati.
504쪽
De Sacramento Matrimonii. DE hoc sacramento, quod magnam habet cum ' sacra in dilanione similitudinem , propterea .quod utrumque mi sterium ad utilitatem Christianae Reipublicae si institutum, inica dissertatione, ac pluribus capitibus eo, qui sequrtur, minone pertractabimus . .
An Matrimo hium sit naturali rure praescrimum , in se bonum Mnesumque, or praecemum. NOT. I. Quatuor sunt huiusque sacramenti vocabula I. Matrimonium , quod a matris nomine dici θε omine mox adipiscendo rradunt Iurisconsulii apud Brisson. Et S. P.
A. l. I9. contr. Faust. c. 26. ait: Matrimonium ex hoc ane Iatum quod non ob aliud debeat foemina nubere, quam urmater fiat; non dicitur autem Patrimonium , quia licet patersit sexu praestantior, matri tamen scelus est ante partum ou
rosus, dolorosus in partu, post partum Iasoriosis ex Greg. IX. II. Nuniae dictae sunt a flammeo, quo caput nubentis obvo Vebatur, quod veteres obnubere voces ni ut ait Festus. Himide Rebecca legitur Genes. as quod conspecto Isaac viro suo tollens esto pallium operuit se . III. Connubium etiam a nubere derivatur, & definitur in Pandectis Florent. Uxoris suae Hrendae Doultas. Idem sere signia scat contusium, quasi duorum ad idem iugum alligatio. AGraecis dicitur a , ex Arcud. quod coniuges domet.
Ex his infertur, nihil aliud intrimonii nomine intelligi, nisi
mulieris ac viri perpetuum ac sacriam vinculum, quod Jurm dos dicat se sedinatum cum manus impositione , or verborum prolatione .... ρoterit mistionarius postquam tuum ab irregu Gritate dispens erit, edi ab excommunicatione absiaverit, eum ad exercitium ordinum admitte. N. Secus , si non meminerit, aut absolute amerat utrumque
& manuum impositionem. Tunc enim reordinandus erit absolute, antequam ad exercitium morum ordinum admittatur . Quia vero sacerdos valide oridi natus, fuit invalide ad diaconatum promotus, idcircoe d bet cum illa , tamquam per saltum ordinato, super in Muritate dispensui.
505쪽
ini disiui oe humi i juris remmunieationem dixere, & Mais 'gister, visi mulierisquo eoniunctionem maritatem . Et definitur : Maris m foemina coni-ctio indiυiduam vitae consuetudianem retinens. Est autem Matrimonium sie acceptum officium naturae, & fidelibus, ac infidelibus connubia ineuntibus commune . At Christias Dominus huic naturae officio suam gratiam alligandes, ut conjuges sanctificaret , ad Sacramenti diagniorem evexit, & sic definiturr Matrimonium est ne me rum novae legis , in quo vir mulier per conjunctionem maritam em, indiυiduam vitae mosuetudineis legitime ineunt. Not. II. Matrimonium esse novae legis Sacramentum. ne garunt Lutherus, Calvinus, altique Novatores . Longius tammen insaniendo progressi sunt Simon Magus, Saturninus, T lianus, Marcionitae, Manichaei . & Priscillianistae , qui illud opus diaboli s nationem, oe impudicitiae negotium appellarunt. Contra quos sit ' PROPosITIO I. Matrimonium naturali , & divinae legi est consentaneum, & honestium . Prob. I. pars. Matrimonium enim spectat ad naturae com servationem , persectionem, & propagationem ; προ &e. II. Hoc interest inter hominem & bruta, quod haec non indigent morum institutione, quoniam cum ratione destituta sint, non reguntur alterius animantis eodem genere propagati potestate, & consilior at homines domini, ac regiminis cap cm, cum non uniantur solo naturae instinctu, benevolem, tia, libertate, & communium liberorum causa, perpetuo ne xu, & inditalubili vinculo erant constituenda . Hinc Deuso una ex restis Adae fibricavit mulierem, ut sese mutua b nevolentia, & conjugio indissolubili complecterentur . Atque
Adam Gen. a. v. 23. ait: me nunc os ex vilibus meis, quam obrem relinquet homo Patrem suum
III. Iux naturais, ex Isidoro apud Gratian. dist. i. est i lud , quod est commune onmium nationum, ut viri Θ faeminae niunctis, sed tale est Matrimonium ; ergo &c. 1V. Hanc naturae legem Dei institutione. esse firmatam, constat ex primo rum hominum sermatione, & ex Adae verbis supra cit. Hinc Trid. sess. 24 ait: Matrimonii perpetuum nexum primus parrens pronunciavit, cum dixit: me nune or ex Oobus meis , & hanc institutionem firmavit Christus Matth. Ist. Prob. II. pars. Matrimonium enim naturali, ac divina lege est institutum; ergo honestum est. Id autem Prob. l. stri-Pturis. Nam Matth. I p. legitur: cui ferit hominem ab initio , masculums foeminam feeit eos, eis dixit: Propter Me dimisteth mo mirem, matrem ct e. quod ergo Deus e iunxit h--
non separet. Hinc Christus ipse nuptiis voluit adesse, sedar hoc
506쪽
LIB. XXXVII. CAP. I. g ms esse, qui sivit in eame, vivunt securidum eanum . nam de iis, qui tua came mr tibin seno inuntur, ait Apos us a Vox autem in mmo non Vlis, sed i spiritu. Ad IV. I c. cum Hiemnymo, quod sicin ii, qui sive bibant, sive manducent, in nomine Domini faciunt, seminare dicuntur in spiritu, non in eame; ita in spiritu seminant , qui eum ratione implent divinam institutionem : Crescite oe multiplicamini. Ad V. N.. S. P. Serm. 3I. dist. Ant. Conceditur sesundum indulgentiam iis, qui propter incontinentiam ineunt com bia, conc. qui propter erationem filiorum, neg. illi enim, quamvis ob intemperantiam permittantur uti conjugio, mi vicem continendo irruant jn adulteria , tamen committum peccatum aliquod, etsi veniale, dum amplius, quam libar' rum procreandorum necessitas cogit, exigunt a conjim debis tum, quae sententia propugnatur a Norisio in Vind. e. dialiis praesertur in Esuo in . dist. 26. g. 4. Deinde Pauli ve ha non consilium significant, sed permissionem, ita enim i dulget coniugibus, ut post orationem revertantur ad conjuga les amplexus, propter inrentinentiam . ne stianas illos ad aduruteria sollicitet, Ad,VI. neg. ant. Nuptiae enim potius res gulum sunt, suam occasio peccandi, ut dictum Quod si quis non Gh ns intemperantiam nupta abutatur , id nonnnptiarum vitium est, is nuptarum.
Ad IN. dist. ant. Exercent eum libidine semieme, eoru cum libidine sis vante, neg. Con galis concubitus , ait S. P. A. de Nupi. Conc. l. I, c. I a. quispintentisne mer di, non es
subfugante mccara , cum ille redigisse in usum gener πῶρeceati. Ad III. vide Au em Tom. I. pag. ubi ostenda
cum Augustino, nuptias ad propagationem naturae susso instia tutas, id-- earum finem bonum esse ; 'nec enun peccati causa iunx nuptiae, sed Adae voluntaria iransgress . . Ad I Vide sponsionem ad VII. Ad ultimum neg. cons. Nam lex
vetus praecipiebat expiationes etiam pro contactu, ac si itinra mortuorum., pro s minarum fluxu , & pro natur si sone seminis in somniis, quae nemo dixem esse me in .PRoposiTIo III. Matrimonium cadit aliqua ras Noe s. Praecepto, non tamen obligat in particulari. Prim. Nam in mundi exordio quando multiplicandum erui uulanum genus, tenebantur omnes M eonntibia ineunda, Nec omnes ad certum aliquem numerum pervenirent . HuN
507쪽
ad nuptias, qui propositum continentiae servare non valent ex I. Cor. 7. Melius est nubere quam uri, & Principes, si hae via Reipublicae , aut fidei Christianae damno consulere possint. X. Ex quo autem in Evangelio virginitas praeseratur matris .monio, non sequitur tamen nuptias malas esse, cum unum num si alio praestantius , & matrimonium plura habeat . commoda, quae eleganti carmine Naetimetenus delcribit. Via de Auctorem.
Matrimanium in L e Gangelica fit ad Sacramenti dignitatem eυectum t . 1ΜAtrimonium & signum esse rei sacrae, & gratiam pro ducere negant Haeretici, contra quos sit PRoposivio I. Matrimonium ex Divina institutione est si
Prob. I. Ex Apost. ad Ephes. s. ubi ait: Saeramentum εος magnum est; ego autem dira in Chri , s in Mele . Quae verba exponens Chrysostomus ait : si id est magnum πιμ-rium ρ Ipse dieit, quod magnum quid Ruscoit Moses,. imo
vero Deus. Interim autem dicit: In Chrso dies, quoniam
in spiritum untim. Hieronymus in hunc locum ait , appellari ab Apostolo Sacramentum magnum,. eo quod in alitibus N ' num sit Sacramentis. D. N. I. C. reliquissest patrem suum, mmatrem Jerusalem, ut Venerit ad terras propter suum corpus Ecclesiam, & de suo eam latere fabricaretur . Et S. P. A. 'in Psalm. ro. ea verba exponit de Verbi incarnatione praefi-μurata in lintrimonio: Quia ex Donis oe sponsa fit una quinciam persona. Vide l. a. de Genes. contra Manichaeos c. et . &4. I 2. contra Faustum. Patrum sententiam complexus est Aviaetus Viennen. in carmine de Origine mundi , ubi loquitur de Evae sermatione & conjugio. M. Haeretici: Non conjugium viri cum muliere, sed Chru li cum Ecclesia conjunctionem Sacramentum appellari e vel si id Adae & Evae coniugio convenit , non convenit tameni rasterorum coniugiis i inter quos plures sunt infideles qui-- lue Polygamiam admittunt, quae hae conjunctionem non
Sed errant . Nam incarnatio Christi est quidem magnum mysterium, sed hinc non insertur ejus signum non praecessise de in Adae coniugio, cum aperte id testetur Apostolus dicens a Wrames ι- hoc magnum es ubi in Graeco habetur: In Chri'
508쪽
'm in Melisiam, ex qua Gram syntaxi ostenditur, quod Christi & Ecclesiae unio sit terminus mysticae significationis Matrimonii ι ut Patres docent . Ad alterum dicimus , quod fpestat ad Christi, & Ecclesiae conjunctionem, in singulis coiis,miis recta Institutis signis ri , eum in omnibus impleatur illud r AGHebis uxori suae , s erunt duo in eame una Hinc
Ixtet , infidelium matri numia esse Sacramentum , ut docet ocentius III. quia ex prima institutione sunt insoles ilia ,& cum unica uxore contrahenda , iniquitate autem i vel imcontinentia infidelium , aut solvuntur, aut eum pluribus co
Pito reici I s. Utrimonium novae legis est signum gratiae efficax, & proprium Sacramentum. Prob. I. Ex laudatis verbis Pauli ad Ephesios : Summem tum Me εα nec non ex aliis , quae Apostolus profert ibidem .
Viri diligite uxores vesaeas , Aut Christus di xit Eulosam. Quamvis enim Va inius , & Emus laudatis testimoniis c tholicum dogma efficaciter non probari contentat quod verum est si solitarie haec duo loca sumantur, cum S ramentide Mysterii vocabula significationem habeant amplissimam , di symbolum mystici coniugii etiam in matrimoniis infid lium gratia destitutis inveniatur si tamen attendantur adium
ει ι γ Apolloli scopus , qui est ostendere ι Christum uniri
Ecclesiae , ne dum per i rae consortii , sed etiam ter eam talem oe gratiam , matrimonium esse verum, ac proprium M'munentum his argumentis ostenditur.
L enim matrii itim per Apostolum significat coniunctio nem Christi cum Ecclesia, sed haec unio non est solum sedum dum cariem , sed etiam secundum caritatem, & gratiam ; ergo M. Deinde ut Christius dilexit Ecclesiam, ita contriti, presertim fideles , se invicem diligere debent ; sed Christus dilexit EccIesam, non solum ut sibi eam copularet camis si prione, sed ut illam sbi exhiberet immaculatam, & gloriosam; ergo coniuges fideles tali nexu uniri debent , ut i vicem sanctificentur. Hinc Trid. synodus sess. M. Gratiam , inquit, qua naturalem illu- amorem ρε eeret, ipse Griplar 'ambis passione promeruit: quod Paulus in is dioeni r Vira diligia re m. mox subiungens, Saeramentum hoe oee. Ubi το promouis hunc sensum videtur habere: Promeruis, s it, nam inde infert sancta Synodus, quod eum Matrimonium in lege. - gelica veteribus ecinnubiis per Christum gratia maestu, merito inter
Novae legis Saeramenta adnumerandum O. ω traditis docuerunt. Et S. P. A. I. I. de Nupt. & conc. Non foecunditas. Ne rum etiam quiarim Sacramentum mutiarum commendatis sit
ι- coniugaris, unde Amsiatis dieis: Viri ditigiis se. II. Argu-
509쪽
mentum petitur ex lo. e. ubi Christiis insigni miraculo misdias comprobavit , eisque praesentia sua gratiam contulit , &nedictionem, ut Patres tradidere . Nam S. Cyrillus in ep. ad Nestor. c. 26. ait e Christum dixisse niniis, or ad Mas --nis in Cana Pliceae. Et l. a. in Io. ait, ideo Dominum ad eas venisse , ut iura praesentia sea cohonestini, iisque , qui postea
nascituri erant, gratiam praesitueret . Epiphanius Haer. 67. ait: nuptias Dei gratia regnum obtinere quis veι ex eo non agnos- , quod ad nuptias imitatus nisat, fuerit, ut iis besedireret Ee S. P. A. Tr. s. in Jo. ait : Venit ad nuptias , At coniugatis e 'tas firmaretur, ostendere ν gaeramentum nuptiarum . Et
S. Maximus hom. t. de Epiphania ait : Vadis ad nuptias ut qua' dudum potestate consimis . nune praesentiae suae beneaz . Gono sancti et . Pris. IlI. ex traditione. Tertullianus l. r. ad uxorem filia ritatem matrimonii commendat , ex quo illud Mese a ranc Lat, eo mat oblatis, nae bmedictio . Et e. M. de Praescript. ubi ostendit diabolnm aemulari in i sertim msteriis νυ divinorum Sacramentoriam Baptismi, Confirmationis , E
iis unis nuptiis statuit; ergo It matrimonium aliis Sacrame tis accenset. Ambrosus l. I. de Abr. c. ' ait, ab iis , qui sese iniscent ancillae, ut sillos suscipiant, suυι gratiam mare monti: Et Ep. Isti ad Vigili alte Conjugium velamine sarem dotali, edi benMictis, sanctificari. Innoc. I. epist. v. ad Protum irritat matrimonium lillus, Mimitore in motivitatem abducta sibi alteram copulaverat , si tititque I Iliis esse eoniugium, quod primitus erat traria div na fundatum . S. P. A. l. de Bon. conjug. e. 24. ait sonum nupti rum pre omnes gentes in causa generandi est , is fide east tWis , quoad autem popuIum Dei , etiam A D-hato ne me
ri . Ubi Sacramemi nomen stricte accipit d. P. quia illud tri-diit selis coniugiis fidelium. Et e. 18. matrimonium appellat
signaculum , & Sacramentum , eique gratiam tribuit his aeresse In mininum quippe, mulierum, nuptiis pias valet sanctitas Sacramenti, quam Maeeunditas meri. Vide e. 34. de Pece. Ori n. de Fid. & oneribus c. 34. de S. Virginitate e. 22. Prob. IV. ex definitionibus Eccletiae . Nam inter vera S matrimonium enumerat Cone. Constantien. sess. I 3. Martinus V. in Bulla latre cunctas Conc. Florent. & Elis genius IV. in Instr. A m. Trid. sin. 7. can. I. & sess. 2 c. I. ubi anathema dicis iis, qui aiunt e Matrimoniam nora esse proinis unum ex septem legis Evangelicae Sacramen νιν a Christo instorum, neque gratiam re rere . Vid. Aucto
510쪽
GO . DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
. I. M sister diae 26. in quem sequitur Durandus.
. in eandem dist. 26. negat matrimonium esse verum Sare mentum dicens, institutum fuisse in remedium tantum , non ut gratiam conserret. Et S. Bonaventura duas sententias Theol gorum profert, quarum una nullam per matrimonium gratiam /conferri ait , altera n nisi ex devotione suscipientium face dotis benedi itionem, ut fit in Sacramentalibus ; neutram in men ut haereticam damnat S. D. Hinc Glosse antiquiores in
cap. viavit id inυissilis aiebant, fis esse in matrimoniis de
dote pacisci, quin revera non sunt Sacramenta ; ergo &c. iEL. neg. coni. Cum enim Magistrum , & Durandum refellant
Deologi, non solum auctoritate PP. sia etiam Hugonis Uict . m. Bonaventurae, ac Thomae, Moti &c.' non est cur de ill
rum perpaucorum numero glorientur heter Oxi; praesertim cum ipse Mapister sacramentis novae legis matrimonium acce sint, licet aliquibus viis sit denegasse gratiae efficientiam. randus autem loco cit. ait Tenredum es assolute , quod mi ινimonium es Sacramentum, eum hoc deierminet Ecelesia Extrado Haeretieis. Ad Guendam . Deinde Magister ex D. Thoma ,& Estio ait, matrimonium institutum esse ad remedium, quoades nem institutionis, ad cuius tamen consecutionem virtus S cramenti , idest gratia necessaria est . Quod spectat ad Jurem sultos dii linguendum est matrimonium, ut est o iam nararae , ut est Sacramentum. Cum enim primo lenia uxoris & liberorum substentationem secum serat, sis in hac de causa p. cisci de dote , quae non impenditur ratione Sacramenti , & spiritalis effectus . Quo sensu accipienda est Glossa decreti , quae loquitur de coniugio, ut initiam habuit in lege naturae, . non prout tribuit consolationem caelestis gratiae , quae verba l .suntur ad cit. cap. si tita inυi bilis. Oh. II. Sacramentiam , de qua Ap. ad Ephes. s. amplissima. siqnificatione debet accipi, ut est in Graeco miserium : nam
ibi Apostolus loquitur de matrimonio Adami , & Evae, suod
etiam inter paganos contrahitur. Hinc s uitur I matrim nium non esse signum rei sacrae a Chrso Nitutum, cum haec institutio fuerit mundi initio . II. Non esse signum conferens gratiam, cum nubant etiam infideles gratia destituti. III. r tionem signi in matrimonio e*e dumtaxat naturalem, quisque enim hum ritum spectans statim percipit marem & eminam .smul jungi, cum in aliis Sacramentis arcanum Occurrat . IV. Licet matrimonium: sit signum coniunctionis Christi cum E clecia, non tamen inde insertur gratiae collatio , quam libidi- , . Me conserri absurdum est opinari. ita M. In Inatrimonio, ut stipra dictum est, duplicem cynius
torum unionem esse cum Masistro dist. 25. distinguendam, nempe