Jo. Laurentii Berti ... Librorum 37. de theologicis disciplinis accurata synopsis, quam ad usum seminarii auximatis concinnavit, notis perpetuis, ... f. Hieronymus Maria Buzius ... Accedunt De locis theologicis libri 10. qui in auctore desiderantur.

발행: 1777년

분량: 578페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

48 DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs

Prob. Omnes quippe adversis spiritales nequitias , & nat Tre imbecillitatem debent Christi signaculo , & Spiritus S. somtitudine roborari. Hinc Act. a. legimus , Spiritum S. totam implevisse domum, idest in Ecclesia existetites , ut explicat S. Thomas q. 72. art. 8. Solos autem baptizatos esse confirma dos, insertur I. ex praxi Ecclesiae ab Apostolis derivata , ex qua solis baptizatis collatum est, & consertur hoc Sacrame tiam. II. A Conciliis ac PP. Confirmatio dicitur consummatio , in perfectis baptizatcirum . III. Baptismus est ianua omnium Sacramentorum, nec potest spiritus Christi particeps fieri, qui in mysticum ritu corpus nondum est cooptatus, sicut nec PO est recipere ordinis acterem. Dices: Centurioni collatus est Spiritus sanctus ante bapti Gmum; ergo &c. 8 . neg. cons. Licet enim Cornelius, ante via iis Sacramentum acceperit Spiritum S. verumtamen nec vi iati Sacramentum contemni potuit , ait S. P. A. Q. 23. Unde cum aliis baptizatus est ex Ata. Io. 48. Vide Auctorem c. 23. l. 3I. iii N. V I.

PROPosiTIO II. Etiam parvuli sunt Confirmationis cap

Prob. I. ex Ep. Innocentii I. ad epist. Eugub. c. 3. ubi legitur e De eonsignandis infantibus manifestum est , non ab lio quam. ab episcopo fieri licere . Et in eap. Si qui de Co secr. distine . 4. ait: Si pamuli sunt , respondeant pro illis , qui eos offerunt. A per manus impositιonem chrismate communiti Eueharistiae admittantur . II. De parvulis etiam loquiatur Gregorius M. in ep. ad Jan. S. P. A. tract. 6. in I. Joam Eo. III. in ordine Ro n. tit. de Sabbat. S. habetur 2 Pon risex ea edit ur a fonte, s cum vestri fecerit infames, confirmet eos. Eadem habet Sacram. Gregorii . IV. Graeci etiamnum conserunt una cum 'baptismo Confirmationem . V. Accedit i uod Baptismi , & Confirmationis capaces sunt Omnes , qui piritalem vitam, eiusque persectionem suscipere possisnt ; ergo &C. Quaeres: an modo insentes post baptisma sint confirmandi ,& cur id modo non fiat λ M. ad I. expectandum esse rationis usum , nisi ob urgentem aliquam caussam aliter episcom via deatur . Nam septennes esse confirmandos statuunt. Synodi C Ioniensis, tres Mediolanenses, Aquensis , Narbonen. apud Ainlex. & Martene . Adde Sacram. Ambrosii, Manuale Salisburg. Camerac. Bonon. apud Poncium, & Catech. Rom. Ad II. M. id modo non fieri, quia antis hoc tempus pueri apti non via

dentiu ad puρnam , fiebat autem in primis Ecellasiae saeculis causa persecutionum, & quia selemni baptismo aderant ut plurimum episcopi.

52쪽

LIB. XXXII. DIss. Π. CAp. III. G

PRoposITio III. Confirmandi sunt etiam aegroti, amentes ἐ& energument. Prob. I. pars I. Concit. Paris. VI. l. I. c. 33. ait: Infimmis morte periclitantibus , scuti hamismatis gratia succumrendum ; ita inminctanter donum visisse sancti es tradendum .

II. Sacramentat tum Ambrosii de parocho ait: AEgrotos nondum confirmatos archiepiscopo dentinitabit, ne ingravescente morbo μt ne loc Sacramento decedant. III. Accedit ratio: nam in mor 'te armari quisque debet adversus daemonum oppugnationes , sive , ut morituri in resurrectione perfecti appareant , ait D. Th. q. Pa. art. 8. Prob. ΙΙ. pars. Si enim amentes lucida habeant intervalla in his debent confirmari , si vero sint Perpetuo amentes , vel in amentia inciderint , gravi culpa inquia nati , cum nequeant enectum Confirmationis percipere , non sunt chrismandi . Prob. III. pars . Nam mergumeni vi tute cinfirmationis fiangunt vires daemonum . Nam praec pior Malachiae inungens puerum lunaticum chrismate illum sanitati restituit, eoque magicas vicit incantationes vir Christianus . .

PRoposITIO IV. Si confirmandus sibimet conscius sit lethalis

culpae, debet consessionem sacramentalem emittere. Prob. Laudat enim Martentus decreta ea de re monis P risen. , Herardi Turone a. Gulielmi Mactovien. & Synod . rum Colonien. Lingonen. Senonen. Carnoten. Parisien. Adddistatuta Ecclesiae Edicensis , Cadurcen. Rutenen. Constantien

Leodien. Burchardus l. 4. c. 6o. affert hunc canonem: Ad confirmationem veniant perfecte aetatis , or moneantur confess

nes facere prius , ut mundi M. Sacramentale Ambros. pagia 34. mandat , ut confirmandi confessonis mestitis testimonium scriptum raebeant . Catechismus Rom. c. 3. non solum fidems pietatem eos afferre iubet, sed etiam ut peccata prius com strantur. Idem statuit Manuale Cameracen. , Salisburgen. Uide Notis. Bened. XIV. ubi plures hujusmodi proseri definia

tiones .

opp. I. In laud. definitionibus confirmandi admonentur . non iubentur consessionem praemittere ; ergo &c. II. In iisdem definitionibus praeseribitur etiam ieiunium , sine quo O tineri potest Confirmationis essectus ; ergo a pari . R. ad I.

neg. cons. Nam admonitiones illae aut non excludunt praec

Prum, aut vim habent solum , ubi desit copia consessarii epraescribunt enim ii canones compunctionem animi , & confitendi proeositum , quae sincera non sunt , si contemnatur , ubi haberi eotest , consessarius . Ad II. neg cons. Nam Confirmationis effectum non ita impedit comesse , quomodo gravari peccato mortisero , nec valet consecutio et possunt m. IV. D S

53쪽

so DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs

Sacramenta vivorum rite suscipi a non jejuno; ergo & a mor

PRoposiTIO II. Debet confirmandus esse fidei rudimentis i fructus, oratione, & jejunio munitus.

Prob. I. pars. Nam Rhemense Concilium n. eos iam net . in 1 solum Mostolicum , orationem Dominicam memor mandent. Burdigalense mandat episcopis , ut huius Sacramenti vim populo explicent. Bituricense can. 4. iubet a confirmandis symbolum recitandum s ergo &c. Prob. II. pars. Ex Sacrame rario S. Caroli pag. de confirmandis , ubi ait e Immimis ardentiori orationis studio deυote se exerceant exemplo sanctorum WAlorum, qui dum evectarent Spiritum L perseverantes e ut in 'oratione ει ieiunio ; ergo &c.' Prob. IlI. pars . Testatur

enim Benedictus XIV. in literis pastoralibus Bononiae datis peria. saecula in Ecclesia servatum , ut jejuni tantum confirm rentur: cuius rei testem profert gistrum sententiarum , qui obiit die ro. Iulii ann. II 6 quique scribit in o. dist. 7. n. 4. Hoc Vacramentum a seiuinis accipi , jejunis aradi debet . Pontificale R. g. 7. tir. I. ait : Confirmandi deberent esse iei ni. Idem statuit in sua Synodo Benevent. Card. Ursinus, pomsea Benedictus XIII. dicens: Laudabilem illam antiquae Mel sae eonfletudinem, ut nonnis ieiuni Confirmationis Sacramem sum fusci iant , S. Synodus tenendam hortatur. Idipsum statuit

in Concilio R. ann. I 727. tit. 26. c. nempe ut ministr

tur de mane in Ecclesa , oe ieiuni ieiunis eo erant ; ergo &c. Opp. Fervaqueet contrarium usum, praeserti m quoniam m do saepe post meridiem fit Confirmatio eoo , a baptismo, commisione. Verum liquet ex dictis usum administrandi. Co firmationem post meridiem esse adversus veterem disciplinam ,

universalem non esse, neque praescriptum tantum: ratione Communionis . Hinc Sacramentarium S. Caroli praecipit , ut chris mandi bene mane in Ecclesiam conrueniant , ut hora tertia consi mari possent. Et Aquensis Sun. n. 6. ait: Studebit episco us hoc Sacramentum hora tertia ministrare, quae hora ex antiquo usus se est huius ne menti, nisi necessias aliud suadeat. Licet ergo fateamur , posse Confirmationem quoviς rem Ure ministrari , nec ignoremus ex D. Thom. q. 72. non esse coarctandum tempus episcopis in ampla praesertim dioecesi , ubi tamen congrue Observari potest; conruenientius est, ait S. D. ut a ieiunis detur ,

aecipiatur.

54쪽

LIB. XXXII. DIS S. II. CAP. IV. st

De neresstate Saraavaenti Confirmationis.

NEminem , secluso contemptu, peccare mortaliter, si non

confirmetur , asserunt plurimi casuistae . Patres autem , canones , & graviores Theologi summopere commendant huius Sacramenti necessitatem . Nam I. Cyprianus ep. 7o. ait :Ungi neeesse es eum, qui baptizarus es, ut habere in se gratiam Chris; possit. S. P. A. l. i . de C. D. c. ait e Chrsianos

non recte vocari AH a te non tinctos , Greg. M. l. I . EP. IT.

tu L confirmari eos, de quibus dubitatur confirmatos non e se: No talis dubitatis ruina fidelibus se . II. In Cap. Omnes de Consecr. dist. 1. haec habentur : Omnes fideles per manus impositionem Spiritus S. post baptisma aeripere debent, ut pleni Chrisiani inseviantur. In Can. in ieiuni habetur : Numquam erit Chrisianus, nis Confirmatione episcopali fueris chrifimatus . In Sacram. Ambr. & in Conc. Mediol. IV. legitur eluis timendum valis , qui exiiserint in Confirmationis Sacramento susc*iendo negligentes . Eadem habent Hugo Vist S. Thomas, s. Bonaventura, Gersonius, aliique graviores The logi . Ex his tamen non sequitur , baptigatos infantes Me ba morte praeventos e regno caelorum excludi . Qua de

re st. PROPOsITIO I. sacramentum Confirmationis non est neces itum necessitate medii , sed tantum necessitate praecepti. Prob. I. pars ex Hieronymo , qui ait , salutem consequi etiam eos , qui in ianculis, ac remotioribus istas pie satis c dunt, priusquam ab episcopis invisantur. Idem statuit cani. v. Syn. Illiber. Putant nonnulli Confirmationem esse necessariam

necessitate medii, non ad consequendam salutem, sed ut quis siti'rfecte Christianus, quod probant ex D. Th. g. p. q. 6 a. ubi ait e Sicut ntilius consequitur effectum baptismi sene baptismi

voto , ita nullus consequitur effectum Confirmationis fine voto ipsius . Potest tamen D. Thomas cum Suaresio intelligi devoto Confirmationis urgente persecutione , aut instante mar- yrio. Prob. II. pars . I. ex auctor;tate intoriani supra laud. ubim Verba: Necesse es, σreret , debent sonant vim praecerit , saltem relate ad eos , qui ineunt pro fide certamina , peric lisque iactantur . Et in cap. Spiritus S. de Consecr. diit. r. habetur e suamυis continuo transituris su seiant regenerationis 6eneficia , victuris tamen necessaria sunt Confirmationis auxilia . Huc spectant testimonia supra producta. II. Ex auctoritate

55쪽

ε, DE THEOM MICIS DISCIPLINIs

eelebriorum Theologorum Estii, Nar. Alexandri , Iuenm, rHerminier, Tournely, Bas. Poncit, Fervaquesti, Vanroy , G

valdi, praeter eos, quos supra lautivimus . Imo Sylvius censet non excu ad a Iaeccaro, qui urqente persecutione Conii rmati nem . negligeret : & Bened. XIV. in Const. de Rir. Graee g. 3. declarat, confirmandos ab episcopo monendos esse, mavis peccati ream teneri, si Confirmationem negligant . t II. Aecedit ratio: videtur enim summa praesuinptio in re tanti momenti , qualis est Christum confiteri , & in tanto discrimine remediaestitaeia ad hoc instituta contemnere.. Opp. I. Nullum est in sacris literis , vel apud PP. huius praecepti vestipium . II. Confirmatio suppleri potest unectione verticali ; ergo &c. μ. ad I. neg. ant. Non desunt enim docti viri , qui hoc praeceptum. deprehendunt in Act. I. & 8.

tibi iussi sunt Apostoli : Ne dis erant ab Ierosolymis , sed

expectarent promissionem Patris , nempe Spiritum S. Nec d sunt , qui hoc praeceptum inserunt ex praxi Ecclesiae , cuius nullam n Apostolorum aevo invenimus institutionem, & pr inde est a Christo. Sed, etsi nullibi extaret huiusmiai praec pium explicitum ; esset tamen im licitum , ubi urget per c tio , aut tentatio, cum constet, ad ea superanda Confirmationem fuisse institutam . Ad II. dist. ant. Suppleri potest , ubi haec nequit haberi, conc. secus, neg. Non enim sequitur , consessionem non esse praeceptam , ex quo per interiorem com

dis contritionem, ubi illa nequit haberi, suppleri possit. Via

de auctorem. PRoposITIO II. Peccant mortaliter , qui hoc Sacramentum

contemnunt.

Prob. I. ex dictis , quibus accedit Synodus Rhotomagensis , Turonensis, Aquensis, Narbonen. , Burdigalen. in quibus m nentur epit copi, parochi, fideles ipsi : in omni etita, oe dilia gentia aut suscipiant hoc Sacramentum, aut fidele ais illud suscipiendum adducant: sed haec hortamenta non possunt rem pa vi momenti respicere; ergo &c. Prob. II. ex ipsis benignioriabus Theologis, qui, licet opinentur nullum extare Confirmati

nis praeceptum, eam tamen adhibent exceptionem, modo absit contemptus; ergo &c.

Quaeres I. Quisnam Confirmationis contemptor dicendus

sit λλ. Non eos tantum , qui illud spernunt tanquam inutilem ceremoniam, quod redolet crimen haeresis, & sacrilegii , ted illos etiam, qui nullo legitimo impedimento . detenti , epist pa praesente, & hortante negligunt contignari . Prob. 1. MO- ius enirn in o. dist. I. explicans quid sit contemnere Confimmationem , ait: δε sic rarer contemptus , s omnimoda onore nil

56쪽

, LIB. XXXII. DIS S. II. CAP. IV.m te oblata non susciperetur. Hinc S. Bonaventura In 4. disti , arr. p. ait : Si quis , cum habet locum , O' tempus , s omportunitatem negligendo contemnit , periculo se exponit . Idem Franciscus Henno , licet benignus auctor q. p. concl. 2. hunc contemptum exponit et Non totum de contemptu formari , qui semper est mortalis , sed etiam virtuali, qui censetur adesse, quam do res potest fine ullo incommodo obtineri , ta' tamen negligitur . Et Concilium Senon. ait: Confirmationem contemni ,, quan V

scopus ut praesens, paratus dare, γ' persona hoe sciens negligit , t despicit Iuscipere. Merito ergo Academia Parisiensis ann. Ida I. nanc propositionem, ut scandalosam proscripsit : Omnes Theologi dicunt, Confirmationem non praec*i, nisi cum commode faberi potest , vel ut alii dicunt , sine ullo prorsus incommodo . Tandem exponit se se periculo peccandi , qui infirmitate circumdatus , lacessitus ab hostibus, undique irretitus illecebris &c. media necessaria ad vincendum , dum exhibentur , rejicit &aspernatur; ergo peccat.

Quaeres II. Quinam debeant ad Confirmationem accedere ρλ. I. Qui ad negandam Christi fidem ab infidelibus provocantur . Nam lae Novato narrat Eusebius l. 6. c. 76. Ob Coi firmationem neglectam , persecutionis tempore negasse se esse presebγterum . II. Commorantes inter haereticos, aut in periculis

constituti pessundandi fidem, & mores. Hinc Synodus Rheme

ss Tom. Is . Conc. Da. 89 I. statuit, Confirmatic; nem non esse praetermittendam , hoc tam calamitose , ω haereseon pleno x pore III. Tonsura initiandi , ex Trid. Sess. 23. c. q. de Ref. ubi statuit : Prima tonsura non initient&r, qui Sacranae rum Confinnationis non susceperint: qu H shne vim praecepti h bere censemus cum Basilio Poncio, Fervaquesio, Vanroy, aliisque nostratibus, non consilii, ut putant Navarrus , Soto , SuareZ , Salmant. &c. ex quorum laxa interpretatione sacrorum Conciliorum praecepta omnia eludi poterunt, &contemnia Adde , recipientes coronam in capite in Dei sortem mancipari ;ergo debent prae aliis christianae militiae insignibus, armisque instrui . Iy. Probabiliter etiam , & ex quadam decentia ad Confirmationem tenentur , qui prosessionein religiosam emittunt ἀγam isti ex Basilio Serm. I. Cona monit. ad vitam Mon. Ner

vos omnes ad rerum a ersarum tolerantiam intendere debent ,

O forti animo ad pietatem sese conferri . Idem do S. virginibus iudicium esto. V. Tandem ii omnes, qui parato episcopo

possunt ab eo confirmari . Peccant ergo lethaliter, qui ad aet tem longaevam disterunt hoc sacramenrum, nam ex sicris litoris constat, cum recepisset Samaria υerbum Dei, statim eo pros ctos Apostolos, ut impositione manuum baptizatos confirmarent:

57쪽

14 DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs

Ecelesam vero de confirmandis adeo fuisse sollicitam, ut esse quando non confirmatis Eucharistiam denegaret ex Martento

De effectibio, risibusque Sacramenti Confirmationis. AGemus hoc loco de praecipuis Confirmationis effectibus , de gratia nempe, & charactere, tum de variis ritibus ,

quibus consertur.

De gratia Sacramenti Confirmationis. GRniam hoc Sacramento conserri negarunt Lutherus, Cauvinus, Κemnitius , Dallaeus censent enim per Ap stolicam manus impositionem collatum esse solum donum linguarum , non sanistificantis gratiae decorem. Quidam ex a verso putarunt 1 hoc Sacramento conferri primam gratiam ,& peccatum originale deleri , ut Mimundus Glius. Alii iustificari per ipsum . haereticum ad catholicam redeuntem , ut Morinus . Quid vero hac du re sentiamus sequentibus declara

PROPOsITIO I. Sacramento Confirmationis consertur gratia sanctificans. Prob. ex dictis Prop. I. Cap. I. huius libri, ubi ostendimus I. Apostolos impositione manuum dedisse Spiritum S. , quem ex Aug. conferunt etiamnum episcopi, licet non conserant d num linguarum. II. Ostendimus, ea impositione datam fuisse virtutem Diritus summenientis ex alto. III. ostendimus, SM- ritum S. omnibus renatis per illam suisse collatum , non V m dona linguarum . IV. ad Samaritanos missum Ioannem, &Petrum, licet Philippus.inter illos plura miracula patraret. V. Ex Conciliis, & PP. omnium tactvorurn ostendimus, neophy-' tos episcopali consignatione accipere Spiritum S. perfici , co

firmari , fieri unctos Dei , & caelelli suavitate perfundi . Ex quibus sic arguitur: Gratia in Ecclesia peris erans, & a te porario dono linguarum distincta , communis omnibus sancte confirmatis , eos perficiens , & muniens est gratia sandii cans, s gratum faciens , sed talis est gratia Confirmationis sergo &e. PROp; SITIO II. Haec gratia confert perfectionem, robur, difirmitudinem. Prob. Diuiti omi

58쪽

LIB. XXXII. DIS S. III. CAP. I. ues

Prob. I. Ex can. 38. & τ' Illib. in quo statuitur, bapti2 tos per Confirmationem moles . Florent. Com. TO. Ig. Labapag. 326. Effodius, uavit, huius Sacramenti es , quia in eo di-xur Spiritus L ad robur, ut Chrisianus audacter Christi eonfiteatur nomen . Idem statuitur in Synodo Narbonen. ann. Iως. 'in Cap. Spiritus S. & in cap. Cum 'enisset. Prob. II. ex PRTertullianus de Resurr. carn. c. 8. ait, signari carnem, ut an ma muniatur. Auctor Se . de Unct. chrism. ait: Hoc otio M in eum spiritalibus nequitiis colluctamur. Cyrili. Jero . Car. g. ait o A ersus contrarias υirtutes dat potestatem, ut induti th rucem rustitiae fortiter adυersus insidias di Oil instamus. Prob. III. ex iis, qui de Ecclesii ae ritibus pertractarunt. Nam Isid Ius l. 2. c. 2s. ait: Ideo pose laυacrum ungimur , ut Christi nomine censeamur . Rabanus Maur. l. I. c. go. ait : viritus S rraditur, ut, baptigatus, per Spiritum S. roboreta'. Sacramen

rarium Ambrosii per hoc Sacramentum ait infundi Spiritum s pientiae , υinutis, & alia Spiritus S. dona. Prob. IV. ratione: congruum est enim, ut sicut per bapti in spiritaliter vivificamur , ita per Confirmation perfici mur, ut praelium Christi, veluti ejus milites, sortiter dimie mus . Ita ratiocinatur S. Thomas g. p. q. 7a. & Catech. Rom.

P. z. c. I. n. 2O

PRoposiTIo III. Differt autem, & perfectior est gratia b

ptismi, non abstate, sed comparatiis . Prob. I. pars. Ex D. Thom. I. p. q. 72. art. 7. ubi Rit , gratiam Sacramentalem addere suma graι iam gratum facientem aliquod effectisum Decialis efectus, quod ordinatur Sacramentum, & D. Bonaventura in m dist. 7. art. a. q. a. ait: In Sacra mentati gratia es gratia gratum faciens, oeefectu Sa amenti , is quantum gratum faciens una est, sed ratione e fidiu&m a

singuitur. Nam gratia baptismi delet originale peccatum , &gratia Confirmationis vires adauget, & habet este'um alium a virtute baptismi, nempe ablationem pusuanimitatis, ait ib. D. Bonav. Hinc patet , gratiam Confirmationis non absolute persectiorem gratia baptismi, cum majus sit regenerari, quam confirmari , sed quatenus regeneratione supeosita , melim est hominem reddi robustum ac fortem , quam inboeillein . S. M v. l . cit. ait: Comparatio hamum graἰiarum potest fieri duliciter, uno modo eum praesumositione , O so majoν es grutia Confirmationis , quam baptismalis, si autem intelligitur pri rise, ut haec gratia, quae additur, si major vel minor, dicendumqμω non es tantae viscariae, quia visimare myra m major g rise est, quam υλificatum sanare, via fortificare : sed cum prae suppositione maius es esse visum, O sanum, quam vivum tan

59쪽

ss DE THEOLOGICIS DISCIPLINIS .

PRoposITIO IV. Confirmatio non consert primam gratiam haereticis resipiscentibus sine poenitentia. contra Morinum e qui I. salso supponit , immitionem

man-m, qua admittebantur haeretici, esse Confirmationis S eminentum, quod, etsi verum esset, inde tamen non sequitur, ei praeminendam non esse exomolegesin, quam necessariam esse ad Confirmationem constat ex Prop. I. c. q. Diss. praec. II.

Nec recte profert S. Thomae, Caietani, Soli &c. testimonia , qui aiunt, hoc, & alia Sacramenta viυorum iustificare , dum modo suscipiens bona fide reputet se esse contritum ; si ergo ha reticus, aut quivis alius sit patrati criminis consciuς, iustificari non poterit. Prob. I. Nam gratia Confirmationis est baptis- malis gratiae augmentum & persectio ; ergo, nisi antea ren statur , & spiritalem vitam percipiat, nequit homo recipere

gratiam istius Sacramenti. , Prob. II. Ex D. Thom. a Morino laudato' q. 72. art. I ad a. me Sacramentum datis ad confirmandum . quod prius invenerit , s ideo non debet dari his, qui non habent gratiam, n F per poenitentiam reparatis. Deinde in Morini sententia falsum erit, Sac mentum paenitentiae ianis post baptismum ad salutem necessarium esse , ut definit Trid. Syn. Sess. I4. c. a. In ea enim per Sacramentum Confirmationis iusque poenitentia posset qui que a peccatis solvi post baptismum commissis; ergo Confirmam tio sine poenitentia , saltem in voto , non confert gratiasturritam.

De charactere Confirmationis.

Confirmationem imprimere characterem negarunt Armen polus, Iobus monachus, Cabillas, & Gabriel Philadelph. apud Amudium. Sit itaquePRopogITIO 1. Confirmationis Sacramentum imprimit char rurem, & iterari nequit. Prob. I. ex 2. Cor. I. Unxit nos Deus, s signaυit nor, dedit pignus Sotritus L in cordibus nostris , ubi graecum idem est ac impresso sigillo insignire. Prob. II. traditi ne . Auctor Const. Ad. l. p. c. I 6. ait : Cum decenti graυ rate collario Apini infrangilis peragatiar: quae de Confirmati ne accipienda era cum Estio , & Poncio constat ex verbis Proximis r Et posea υ scopus ungat eum chrismate . Cyprianus ep. 7ῖ. ad Jub. ait , bantigatos confirmari , ut viritum Rco sequantum , s Agna lo dominico innommentur. Hinc auctorserm. de Abl. pedum ostendit , hoc Sacramentum iterari

60쪽

LIB. XXXII. DIS S. III. CAP. II. 37

non posse S. Ambrosi iis l. de Sacr. illud appellat Dis

ruris signaculum. S. P. A. l. a. contra Petil. c. I ait, per manere in hominibus pessimis, quod de charactere tantum a

cipi potest. Theodoretus Miuum , notamque regiam illud appellat; erm &c. Prob. III. Ex definitionibus Ecclesiae. Gregorius M. in ep.

II. ad episcopum Messanen. Vetat, ne Baptismus , aut Confirmatio repetatur. Idem statuerunt Greg. II. Innocentius III Concilium Toletanum VIII. ann. 6 7. Cabillonen. II. ann. 813. Florentinum vero in Decr. unionis: Inter Sacramenta,

ait, tria sunt Baptismus, Confirmatis, s oris, viae characte irem imprimum in anima, idest fgnum indelebile. Idem statuit

Trid. Sess. 7. can. 9. Prob. IV. ratione. Nam Confirmatio co sertur per modum consecrationis, atqui semet sanctificatis nulla deinceps manus iterum consecrans praefremit accedere, ait Auctor Serm. de Abl. ped. ob quam rationem probat S. P. contra ep. Parm. Baptismum & Ordinem iterari non posse; ergo &c. Dices: Confirmationem iterantes non fiunt irregulares , ut fiunt iterantes baptismum; ergo &c. I c. nem cons. Nam i regularitas coni itur tantum in casibus jure expressis, poenae autem sunt restringendae, non ampliandae, vide bylvium q. a.

g. P. art. s.

PROPOsITIO II. Ritus, quo olim haeretici recipiebantur in Ecclesia, non erat repetitio huius Sacrametati. Not. Non hic agimus de haereticis invalide baptigatis, qu les erant Montanistae, Eunomiani, & Gothi Ariani, quos res piscentes iterum baptigari, & conficinari omrtuit; nec de iis, Ri numquam fuerant connrmati , ut de Lovatianis scribunt 'acianus, & Theodoretus; sed a imus de haereticis baptizatis, '& confirmatis in haeresi. Haereticos omnes promiscue recept imm3sitione manus confirmatoria censuit Sirmondus , idem de

baptietatis & confirmatis in haeresi asserit Maldonatus, & M rinus; sed oppositum nobiscum sentiunt Bella inus , Amudius , Petrus Aurelius, Lupus, Fervaqueet , Juenin, Tournely, PHerininter, Gotti &c. quibus subscribimus.

Et prob. I. Decreto Stephani Papae contra Rebaptigantes e A quactimque haeres venerit, nihil inno tur, nis quod tradiarum est, ut manus illi imponatur in paenitentiam, sin haec im-Positio manus in poenitenriam est reconciliatoria, non confidimatoria , ut infra ex Cypriano, & Augullino ostendemus; ergo &c. . Morinus: Stephanum voluisse, ut haeretici reciperentur ver manus impositionem in Spiritum L non, in poenitentiam .

Sed fallitur, nam S. Cyprianus saepe hoc decretum repetens in epist.

SEARCH

MENU NAVIGATION