Jo. Laurentii Berti ... Librorum 37. de theologicis disciplinis accurata synopsis, quam ad usum seminarii auximatis concinnavit, notis perpetuis, ... f. Hieronymus Maria Buzius ... Accedunt De locis theologicis libri 10. qui in auctore desiderantur.

발행: 1777년

분량: 578페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

trythraeus Pinacoth. Virorum illustri pag. Ioue. Nos vero hane sententiam, sin ininus haereticain , certe sillissimam demo

stravimus.

PRoporario IV. Christus eadem die cum Iudaeis Pascha typicum celebravit. Prob. I. Christus enim Pascha celebravit mimo die aram rum , quando Iudaei Pascha immolabant, Marc. , issii Syriaca versio habet: Gando sacrifieant Iud ei Pascha. Persica estio Judaei Pascha mactant f ergo eadem die, qua Christus , etiam Iudaei agnum paschalem immolarunt . II. Constat ex Prop. II. Neomeniam, diemque Paschalem praestitutam fuisse a Syntario , secundum iame phasin , idque servatum etiam

Christi aevo; ergo M. .

Nec dicas: his legibus Christum non sitisse subiectum: nam sngulari humilitate ascendit Iesiis Ierosolymam ad celebrandum Pastha, quando illud Iudaei agebant , & festorum consuetudinem, rive secundum lege', sive secundum Synjrii statuta , ad extremum usque servavit. III. Agnus , ex legis praescripto, ab universio coetu Israel, sive , ut ait Phila in vita Mo sis r Herso populo concurrento, immolandus erat. Non macta tur agnus, nisi in atrio templi neque com batur, nisi se mento e domibus sublato; atqui , nisi Christus eadem die ae Judaei typicum agnum comedisse , has leges omnes violasset: ergo aut Pascha non celoravit, quod salium est , aut eadem die cum Iudaeis celebravit. IV. Nisi Christus In cha cum aliis celebrasset, ac stato Der leges tempore, id suisset illi a Iudaeis obiectum, nec forte serosolymitarum aliquis domum suam ei commodasset: cum tamen urgente solemnitate , ob conflue lium multitudinem, Iudaeorum aedes cuique paterent y atqui id nemo vitio vertit Christo Domino ; ergo &c. PROPOsITIO V. Nemo Iudaeorum Christi aevo distulit P scha. Prob. I. Nulla est ratio. cui sententia oeposita subnixa sit; ergo &c. Prob. ant. Nam I ratio adversariorum est regula , Lobadu , qua statuitur nunquam Pascha celebrandum seria a expressa litem P , nec ', nec 6 ex quibus literis, quae sunt etiam notae numerales, dicitur haec regula UI badu, sed hoc nondtim Christi tempore eo diutum fuisse Arent ipsemet Μια- , ait Petavius in not. in Epiph. p. 18s.; scribit enim Aben-Ezra , & Talmus, etiam ita seriis Badu celebratum fuisse Pascha. Nititur qodem Harduinus regulam Badu con firmare ex altera , qnae dicitur Lo ada , scilicet nunquam

Neomeniam septimi mensis , & sestum Husannis Rabbis figi in seria I re, in n, & 6 1 verum Petavius ibid. pag. I8a. ex R. Maimoaidis testimonio probat, diu post Cesiui passi

82쪽

nem supersitionem Mam introdu'm fuisse ; corruit ergo priama ratio petita ex Regula Lm Eu . Nec solidior est secumda, quae petitur ex. Lev. et '. I Q. , quo statuitur, ut altero die

sabba i , idest postridie diei festi Palchae deserretur manipulus

spicarum ad sacerdotem . I. enim Harduinus , qui huic ampumento nititur, refutatur ex regula Adiis , quρο ipse probat . Nam auctor LeυUM Hatheehelet ideo ait, non posse die sabbati excuti Hosanna : Quia praeceptum excutiendi s felevium non est ea lege , sed ex eonfuerataine , sed praec pium metendi , & onerendi manipulum est ex lege ; e go &e . b. min. I. . Messio. enim & elevatio manipuli rex Domino erat potius religionis actus, quam opus servile . II Constat ex R. Mose Is gyptio, aliisque, Homer seu manipu- Inm non sol m demessum saviato, sed hoc quodam ritu fiselum esse, quo messores clamabant: Sciebat halom es ne sa harum hodie , & respondentibus es, rursus rogabant , metam ne λ tunc vero universi ter demete clamabant . IlI. Ibi dicitur neminem de manipulo metendo die sabbati haesitasse , praeter aliquos Sadducae . . IV. Bellarminus, Baronius , aliique probabiliter censent , suo anno Pascha incidisset in seriam 5. , demessum manip sum Isminica ; ergo &c.. Voratio petitur ex auct Oritate Chrysostomi, qui Hom. 86. ait, Iudaeos ira percitos , clun sae' conati essent Iesum emere , nec potuissent, ex insperato naE quod curiebant , tempus Paschae transposuisse 9 atqui possumus , selya Chrysostomo reverentia, ab ejus sententia recinere, qua reliquis PP. adversatur, praesertim cum nec Ch sostomus tu tit in ea constantissimus: nam hom. 8 . ait: Tenerant illiam Ea nocte, in qua comederunt Pascha , cumque in his locis , Hom. 8a. in Matth. S. D. certissime teneat, I. C. Pascha celebrasse statuto tempore, consequens est, & idem sicisse I

daeos omnes .

Deinde constat ex Evangelio , Christum crucis suffixum I datis agentibus Past e solemnia. Pilato enim dicenti Io. I 8. 3I.: Accipite eum vos , oe secundum legem ves,am iudicare eum s responderunt: Nobis nan licet occidere quemquam, sed haec non dixerunt Iudaei propior ablatum iliis ius sanguinis , ut quidam. false opinantur ; tum quia Iton desimi , qui ex Aeh. f., ubi legimus , Stephanum de blasphemia accusatum sapidibus obrutum, censent blasphemos absque minoritate Rona ni magistratus occidi potuisse , . & Petavius i. I a. de Dodita temp. hanc quaestionem dissicilem censet , tum quia Pilatus permisit Iudaeis ut Dominum interficerent, dicens a Accipite erim vo*-ratus agi de re ad eorum lemn spectanto , ut

83쪽

. M DE THEOLOGICIS DISCIPLINII

ait ex communi sententia Calmetus ; dixerunt ergo Iudaei rt Abis non licet oee. propter diei festi sanectitatem, quam cel brare iam coeperant . V. Ratio petitur ex recepto a Judaeis Calendario Rom. vel a constituto cyclo phasibus lunae , legique Moysis opposito, atqui admitti nequit Oplex calculus, quorum unum Christus, alium servarit coetus Judaicus, nec cel brari poterat Pascha, nisi a coetu Israel , &, mactatam communem victimam ; ergo &c.

CAPUT II.

In quo momenta a resariorum diluuntis . ubi de He Pentre

fles, quando diffsus es Chri s. OUI negant Christum Pascha legale celobrasse, pridie quam

pateretur, ut suam sententiam tueantur. Ub. I. Principes sacerdotum consilium inierunt , ut Iesum occiderent: Non in die festo, ne forte tumultus fia et oec. Item, ne multi, qui in eum crediderant, visa Lagari resurrectione, Jerosolymam obsolemnitatem phase convenientes, eum de manibus illorum vi eriperem; ergo &c. II. IO. c. I 2. V. a. ait, Christum postremam coenam fecisse, ante diem festum Paschae: ergo ante vesperam lunae I . primumque diem Mymorum, & paschalem solemnitatem, quae a vespera ad vese

peram servabatur.

Nec valet distinctio diei naturalis & legalis , nam in eadem coena, ubi Judae est Christus: Quia faeis fae estius , alii Apostoli putabant, quod dixisset et Jesus ; eme, quae opus sμην nobis ad diem festum ; ergo nondum coeperat sesta dies , in qua nihil emi poterat. III. Io. c. 18. ait: Et ira non iure

erunt in Praetorium , ut non contaminarentur sed ut manduc

vent Pascha ; ergo Iudaei in meridie seriae 6. nondum pasch Iem victimam manducaverant . Quo loco sententiam nostram penitus destrui scribunt non solum Grotius , Caseumnus, C rellus, Scaliger, aliique novatores, sed etiam Petavius, Malu , donatus, Zegerus &c. - .Nec dicas, etiam alias victimas in festo Mymorum main, . tas pascha appellari ex Deut. I 6. v. a. : Immolabisque phasede Ουibus oe de bobus: I. quia pascha manducare solum Pasch lem agnum significat ex Deut. 16. v. b. Immolabisque phase vespere, quando egressus es de A vro , oe comedes se. II. quia v. a. Deut. 16. sensus est, immolabis phase, 6 praeter ph se de omibus oe de bobus: unde Hebraeus, α. Samarat. legit: S erificabis phase, oves, S bises : & largum Onhelos : Immola

84쪽

LIB. XXXIII. DIss. I. CAP. I. R.

victima paschalis ab aliis hostiis secernitur, ut fit V. I s. cap. go. Deut. ubi phase ab holocaustis secernitur, ut probant R. Salome, Maimonides , Ria, Bechai, Abarbanet, aliique P.

IV. Feria 6. cum Christus crucifixus est , dicitur Io. Is . 'parasceve Paschae , non sabbati ; ergo dies fvoximus sabbati

erat azymorum primus, quo ineunte pascha mactandum erat. 'V. Judaei rogarunt Pilatum , ne remanerent in cruce e mora

sabbato, erat enim ma nus ille dies sabbati, sed magnus non erat dies ille, nisi quia in eo celebrabantur duo sella, sabbati nimirum, & Pasenatis ; ergo &c. VI. In die emortuali Christi armati sunt milites , consilium adunatum est , accusatus est Christus, necatus , sepultus est , habetur emptio aromatum , suadonis &c. sed haec vetita erant die festo ; e

go &c. M. ad I. neg. cons. Licet enim Iudaei valide timerent , non Detim, sed homines, oe tumultum , ait Chrysost. hom M. in Matth. ira tamen insummati in tua solemvitato ipsum se δε-runt. Adde ex Maimon. c. q. Hulo. consuevisse Judaeos insi- igniores res usque ad festam custodire , s ipso festo frangulare, quia testim es , Omnis Israel audiet , s timebit. Tandem, si Iudaei in priori sententia stetissent , nequo praecedenti die Paschae Christi mortem erocurassent: nam etiam eo die pluri- mi convenissent ad agni immolationem , a quibus Christus

eripi ex eorum manibus potuisset . Ad II. M. I. aliqui, comnam, de qua IO. C. II. v. I. non suisse poliremam, sed comvivium Bethaniae institutum, quod pluribus momentis firmare conatus est Light otus . Eaque sententia seret ad argume

tum diluendum aptissima , sed eam falsam esse, & unanimi PP. sensui, imo ipsi Ioanni adversari demonstrat cl. Auctor . R. II. alii e Ioannem accipiendum esse de die naturali , &usuali , qui de media nocte ad mediam noctem producitur ,

non de legali, a vespera in vesperam. M. III. & melius : το προ της ἐορτης ante diem se sum p stum esse pro προωονιω, idest pro parte diei , quan festum praecedit, & est pars sesti scut πρόδοαος, & ουρολογοι domus , α orationis eli pars . Licet enim paschalis coena fieret facto υεθ pere, & die. 14. exeunte, & tunc inchoata seret legalis sestiavitas; Judaei tamen festum Paschae incipiebant a media nocte diei I s. quia Dominus percussit primogenitos in noctis medio

Exod. I 2. Pascha autem erat victima transitus Domini , qua Eo tran is percutiens AEgyptios. Ergo το ante diem festum Paschae idem est ac ante mediam nιctem, unde in Graeco h betur: Ante festum Pascha, προ- πασχα.

Ad I II. dist. ant. Ut manuuearent Pascha proprie dicium, idest

85쪽

ga DE THEOLOGICIS DISCIPLINII

agnum typicum, neg. improprie , nempe victimas ovium & bovum , quae mactabanti ir die proxime sequente immolationem au lai, quamve Hebraei muton al)pellant, conc. Porro hostias illas ovium & bovum Pascha appellari constat tum ex cit. Deuteron. I 6. Immolabis phase de otibus oebobus , tum exe. Parat. Dederunt ad celebrandum phase s. miialia pecorrem, . boves soo. Nec obstat Hebraicus textus, &aliae versiones , in quibus mes ho es non sunt aliquid a . phase distinctum , sed shiat id, quod voce phase significatum est, sicut cum Num. 29. dicitur: Oderetis holocassum Domino

vitulum tinum, arietem tinum , agnos septem , non sequitur ,

agnos, arietem, Vitulum esse quid diversum ab holocauito , sed id, quod holocausti numine significatur; ergo a pari .

Deinde c. 36. Deuter ubi vulgata legit : Se tem diebus com des absque fermento, habet Hebraeus : 7. diebus co medes super eo infermentata: dictio autem lal, fuster, eadem est ac zyhim, cum, ut Ex. ys. & IL 7. ergo victimae 7. dierum agum rum Pascha appellantur , &-νο , manducare

Pascha, tam de agno, quam de aliis hostiis proprie dicitur ,

ut AE . I a. dies omnes agymorum Pascha dicuntur; ergo h stiae lanctificatae iuvencorum , & bovum nomine Paschatis comprehenduntur , licet eo nomine peculiariter designaretur paschilis agnus, ac aliae victimae dicerentur etiam H ghiga rex quibus etiam vulgatae lectio vindicatur. Ad IV. neg. cons. Ut enim observant rituum hebraicorum periti, ad Pascha nulla erat parasceve , idest ciborum praeparatio, nam die prima azymorum licebat , ex c. I 2. EXOd. v. 26. , facere ea, quae ad vescendum pertinent; ergo seria 6. qua

crucifixus est Dominus , diffa est par ceυε Paschae, quia simul erat πο in αβ ατον Parasceve sabbati , & Pascha; sicut a nobis dicitur, dominiea Paschae, aut Pentecostes dies illa, in qua simul incidunt festa illa, & primus hebdomadar dies. II.

parasceve apud Hebraeos pro 6. seria communiter fuit usurpatum, ex Berescit Rabba pari. a. ubi legitur, hebdomadae dies sub carere nominibus 'raeter parasceisn , sabbatum ς ait

ergo IO. Parasceve Paschae, innuens s. seriam inter 7. dies a vinorum , qui Omnes Pascha dicebantur, sed dato etiam , Pascha suam habuisse Parasceυm, cum Ioannes Pascha dixerit etiam victimas Hagligas mactandas paschali nodie trans icta , dixisset cohaerenter, diem veneris Paras en Pascoae ob prae rationem meth*ὰ , non agni iam est. Ex his refellitur de Dominis, Vossitis, nec non Ribera, & Baronius. . Ad V. nest. min. Magnus enim dicebatur dies sabbati i cidens in a. aZymorum, quia in ea adibat populus templum cum victimis paci licis, quia in eo osteiebatur spicarum mR nipum

86쪽

, LIB. XXXIII. DIS s. I. CAP. II. g nipulus in Levit. 23. & quia dies selli , in quibus populus

cum holocaustis & victimis Domino sistendus erat , magni ducebantur ex Jo. T. ergo &c. Ad VΙ. neg. cons. Nam I daei Christo non semel necem diebus sestis intentarunt: nimirum in sesto Encaen. Io. Io. in sesto Tabernaculorum Io. 8.Altera die , ouae es post Parasceυen, idest die sabbati, accepta

a Pilato facultate, apposuerunt custodes, munierant sepulcrum, signarunt lapidem ex Matth. I Insignes reos damnatos in s

lemnioribus festis dictum est supra ad Ι. Mors autem Christi petentibus quidem Judaeis, a militibus peracta quibus reos ducere ad supplicium , necare &c. indicit officii ratio , non vetat religio. Judaei ipsi non negant, tam in sabbato, quam in aliis festivitatibus sepelienda cadavera. Idque in die prima aetymorum licitum esse, & in eo emi, & parari sindones, &omnia pietatis Officia exerceri posse fatetur Maimonides , &R. Jacob Ben-Judete . Tobiam in die festo sustulisse de platea in latum ex filiis Israel habetur Tob. a. 4. & appensum in

patibulo sepeliendum eadem die decernitur Deut. 2I. e go &c. Opp. VII. Scaliger l. s. de Eme . temp. Festum Pent colles celebrari debuit ex Lev. ag. post so. dies enumerat a 2. die Mymorum, sive a I 6. mensis Nisan, ut tradit J sephus i. g. Aiat. Io. Secundia a morem die r es autem ilia 6. at si I. agymorum dies fuit emortualis Christi , Pentet stes, sive dies so. eo anno incidit in sabbatum , non in Dominicam , contra veterum traditionem ; iuxta quam Pentecostes eo anno incidit in dominicam, & in dominica circa horam I. Spiritus S. descendit ; ergo &c. Ilc. I. Serryus, Pentecosteneo anno, quo Christus mortuus est, revera in sabbatum incidisse , & fictitiam esse oppositam traditionem, licet pro ea laudentur Clem. Const. serna. Is 4. S. Aug. de Temp. & S. Leo serm. de Pent. Nam Const. Clem. . & sermo cit. ab er ditis exploduntur . & S. Leo V. saeculi scriptor traditionem non facit, addit Witasse, Leonem scriptorem esse haud ita a

. . II. Bellarminus, Baronius, aliique communiter, so. dies supputandos a a. die Azymorum, nisi haec incidisset in sabbatum , ut contigit anno Passionis Christi, tunc enim supputandi erant a seria prima , idest a dominica , quod innuunt aliquae versiones supra produinae, quae Levit. 23. I . habent et diem sesi Dilatis a crastino cessationis. Prior rei ponsio si sistima est , ut enim Osiervat Benedictus XI . . inverisimile est, Leonem M. licet floruerit V. saeculo, id scripsisse, nis id pervulsatum filisset in traditionibus Ecclesiae Rom. quas

87쪽

Pearsonio ostendit laud. Pontifex . Queis adde Maligerum , Lighis tum, Balaagium &c. Altera res ivnsio probabilis vita est Benedicto XIV. eaque non adversatur Hebraeo, qui habet: A erastino regationis, nec Chaldaeo, qui legit e Post diem si λυitatis . Huic etiam adhaerent Hebraeorum nonnulli , ex Maimonide, Seldeno, Lighis to, aliisque; defendi erso m test, Pentecostem Iudaicam anno passionis Christi incidisse in dominicam, eodemque die illapsum esse Spiritum S. in Ap stolos . R. . III. cl. Auctor: in utraque responsione esse aliquid veri, & aliquid falsi. Verum est in I. resp. Judaicam Pentec siem eo anno incidisse in sabbatum; falsum est tamen sabbato descendisse Spiritum S. Verum est in II. Spiritum S. descet disse die Dominico, falsum descendisse in sesto Pentecostes J daicae . Et I. de Iudaica Pentecoste patet ex Prop. cap. praec. ubi ostendimus , sabbato non fuisse vetitam manipuli memionem, & confirmatur ex Josepho, qui ait demessum m nipulum die i6. Ni an, nullo temporum producto discrimine. Idem patet ex Graecis versionibus: A ρ inridie primi festi, i se Paschatis, non a postridie festi secundi, idest tabla iti. Hinc Maimon. in lib. Porta Mosis pag. et . ait, oblationes coetus nunquam esse diterendas , & diem agitationis manipuli fixum , & invariabilem esse diem aetνmo rum secundum . Ligh seotus in Ae a Ap. citato libro Menatat ait : Anno , in quo Dis tus V. descendit, oblatio manipuli erat sabbato , quod e iam probat ex R. Ismaele. Idem ostendit Seldenus loc. cit. ex receptissima apud Judaeos Glossa ad Levit. c. 23. A crastino

sabbati , iis a reastino diei festi primi P uatis. Nec obstant

versiones supra productae, nam stillarum, qua voce designaturrentis, aut requies, quodvis festum significat, unde a crastino fabbati significat, septem hebdomadas incipere a die, quo elevabatur mani nutus; idest a a. die a moram , & I6. NAsan , ut ait Maimonides ib. II. Spiritum S in Apostolos illapsum die Dominica, sive postriduano Pentecostes Iudaicae , insertur I. ex traditione , quam supra vindicavimus ; non enim Munt laud. scriptores , advenisse Spiritum S. so. die ab elevatione manipuli , sed a

resurrectione Domini. II. Ex verbis AE . a. v. I. Cum complerentuν dies Pent. O c. quibus ostenditur, diem primum Pent costes tunc fuisse completum : nam in graeco habetur, εν νωσυιεπε. ποῆσθα, &c. in esse com letum. Syrus etiam, & Araba reddunt: Cum impletus esset dies Pentecostes . Christus etiam in adimplendis si puris veteris testamenti , ut ostenderet transitum de umbra ad veritatem , quod typo praefigurabatur ,

M lavit in die sequenti . sic agnus madiabatur die I Cesia

88쪽

ciristus immolatus est die is . manipulas primitiarum offer tatur die i6. Christus , ex I. Cor. Primitiae dormientium , surrexit die I . & 1 bliatum Christianorum , non sabbato I daico , sed die dominico, est institutum. Tandem , cum d scendit Spiritus S. non erant Apostoli in templo , sicut sorte erant cum Judaeorum coetu trans acta die, horis praesertim m tutinis sacrificio destinatis, sed omnes domi sed ni celebra tes diem, prius resurrectione Domini, & tunc adventu Spiri-tα S. consecratum.

CAPUT III.

De fumema eaena, in suo Christus Euchariapiam inclituit. Quam inepte ratiocinentur , qui ex conditione typi in in .mant, eadem die mactatum mysticum agnum, & Domi' num crucifixum, ex eo patet , quod Christus postridie Passurus immolationi coenam praemiserit, cum in agno typico coena subsequeretur immolationem corporis sui in crucis supplicio . Sit itaquePRoPosITIO . Christus ea nocte, qua Eucharistiam instituit, legalis Paschatis ceremonias servavit: Prob. I. Exod. I a. ad comedendum Pascha conveniebat cum similia rector domus assumens vicinos, si domestici non sufficerent , ad esum a3ni. II paschales forietates ex Ioispho , taltem denis convivis constabant. ΙΙΙ. Instruesntur convivium nocte Exod. 8. q. sternebantur lecti, parabatur coenaculum , --quebantur cibi, ut postulabat imminens solemnitas Mymorum. Sed haec omnia servavit Christus ex Matth. 26. Marc. I &Luc. a a. nam discipuli paraverunt Pascha , invenerunt coen culum stratum , Iesus cum ra. discubuit, coenavitque facto iam vespere; ergo &c. Prob. II. Iudaei enim ex domo servitutis profecturi vetus Pascha celebrarunt stantes , calceati, accincti renibus , cum reliqua Paschata ederentur a Iudaeis decumbentibus , in signum dominii Ο ibertatis . Sed Dominus etiam discubuit Matth. 26. Hinc patet , quomodo mulier pecca trix Luc. 7. staret retro secus pedes Domini , & commode posset eos osculari, lacrymis , & capillis tergere i nec non e

matth. 26. unguentum effundere luper caput ipsius recumbentis .

Prob. III. Inter coenandum paterfamilias benedicebat azyma , & aliis distribuebat ex R. Maimonide e cumque in P schali coena plures essent calices , unus quidem distribuebatur

89쪽

' 84 DE THEOLOGICIS DISCI pLINIS

cum gratiatum actione . alter servabatur post coenam , eiqiis 'admiscebatur aqua ex LightGot'. Recte erF calices distinxit Lucas c. 22. dicens, Eucharistiam sub specie vini institutam esse: Post quam coenavit ut pateat , inter consecrationemianis, & calicis aliquid temporis interfuisse. Nec tamen hine equitur, Judam communioni sub specie vini non adsuisse, ut

quidam putant ex iis verbis r Ctina accepisset Me Mam contia . nuo exitat; nam Marc. I ait de calice consecrato : Biberunt ex eo omnes. Quare buccella intinfla so. I 3. non erat corpus

Christi, sed frustulum agymi consecrati embammate intinctum , ut enim ait S. P. Tract. 62. in JO. Iam omnibus distribuerat Dominus Sacramentam corporis sanguinis sui , ubi in ipso Iudas erat I ac deinde ad hoc ventum est, ubi per bureliam .infiam suum exprimit traditorem . Ubi nota: ante excidium templi Judaeos , praeter patinas cum cibis elixis, & paropsidem, aliud vas escarium cum ch roset, quod erat embamma musteum ex pomis, dactylis, seo caro, dc condimentis aliis comm situm . Comeso agno, & l gali coena peracta , veniebant patinae elixarum carnium cum embammate , & paterfamilias gratias agens frangebat place tam , & cuncti epulabantur splendide. Post usualem coetiam surgebant convivae, abluebant manus, & post pusi lium iterum recumbentes intingebant reliqua placentae frustula in embammate , quod servabatur ad coenulam , quam vocant Hebraei aphi omen . Haec R. Maimonides, Eliezer, Salomon, & Ta

Ita Christus legali peracto Paschate, & incepta usuali coena, fregit ac benedixit placentam Mymi , addullis patinis & paropside, in quam Judas manum intingebat, & ita coenantibus discipulis instituit Sacramentum corporis sui. Completa deinde coena porrectoque calice cum vino aqua permixto Eucharistiam consecravit sub specie vini Luc. 22. Post coenam lavit pedes diicipulorum Jo. ig. Post ablutionem recubula iterum ad aphi omen, seu coenulam, & tunc Judae porrexit intinctum panem , non Sacramentum , quod jam omnibus distribuerat, sed frustum placentae embammare tinctum , quod soli Judae dedit, qui accepta buccella e coenaculo statim exivit

ex Io. loco citato. .

Hinc sequitur I. canam , de qua Io. 1 . fuisse paschalem contra Ligntsootum , . & peditavium subsecutum ad coenain Eucharisticam, & huic adfuisse etiam Judam , ut censet S. S. P. A. Irael. ys. & 62. in Jo. cujus sententia Hilario id ns panti praeserri debet. ΙΙ. Buccellam intinctam soli Judae tradi

iam non suisse corpus Christi patet ex dictis . IIL Falli

90쪽

LIB. XXXIII. DIS S. I. CAP. IV M

Klebitium, qui hinc putat, i Iudam sacramentali communione

privatum.

IV. Nec Evangelio inniti consuetudinem porrigendi populis , aut servandi pro infirmis Eucharisi iam intinctam . Nam

intinctum pan .n aliis Chrisum praebuisse non legimus, excepto discipulo, quem intincta buccella magis i proditorem ostenderet . Fallitur tergo Cappellus, qui ait, verba consecrationis e me est corpus meum, a Christo prolata loco eorum : Hic es panis assistionis , haec enim verba erant coenae Priesudium, eaque non in medio sunt prolata , vel fine, sed ante convivium :cum Christus consecrationis verba protulerit discipulis discumbentibus, & manducantibus ex Marc. I 4. Prob. IV. Finita coena recitabant Judaei , Hallei agaisi, Omuum magnum , qui constabat Ps. II7. Confitemini Domino quoniam bonus, cui aliqui addebant IIa II p. II . II s. II 6. qui inscri- Alleluia laudate Deum, unde Ecclesia in Palchate saepe intonat Alleluia. Quod ergo ait Matthaeus c. 26. Et ri

mno dicto se. de laudato Psalmo accipi debet.

CAPUT IV.

materia a Chrim adhibita in institutione Aius saeramenti,

ac I. de a mo ac fermentato.

DE hac controversia m gno animorum alliu Latinos inter Graecosque disceptatur, quamvis ex dictis possit facile diarimi, ut ex sequentibus planum fiet . Sit itaque flPRoposiTIO 1. Christus Eucharistiam consecravit in My

Prob. I. Christus enim celebravit Pascha suum exei inre luna I Nisan, ac die prima azymorum, quando e domibus J daeorum sermentum sublatum erat, sed Christus in ea coena ,& in pane ibi apposito instituit Eucharistiam alias non ve nisset legem adimplere, sed se Dere, nec ipse Dominus diceret sui insidiatoribus , quis ex vobis arguet me sci nec Opus est falsos testes ad perdendum eum quaerere , cum hoc solo perderetur isse , ait . O IX. in ep. ad Mich. C. P. ann. Io 4. Prob. II. Quamvis ultro daremus Christum , ut Graeci putant, causa mortis praevenisse legitimum Paschae tempus, usus tamen esset agymis rinibus, sicut agnum immolavit, & c

medit cim lactucis , aliisque ab Apostolis paratis: ut notat Estius dist. 8. L 4. g. 8. ergo &c... Opp. I. Mati. Blastarius: Christus abstulit quodvis Iuda, F cum

SEARCH

MENU NAVIGATION