장음표시 사용
61쪽
epist. M. semper legit: in paenitentiam. II. Idem Morinus , ex Cypriano, ex Crescente Cirtensi, & ex ipso Aug. fatetur, in Ecclesia baptigatos recipi per impositionem manus reconciliatoriam in paenitentiam atqui idem dici debet de baptigatis in haeresi, quos suscipi in Ecclesia per manus impositionem stibimagine paenitentiae , ait Innoc. I. Ep. I 8. ergo &c. III. D natillae Schismatici non recipiebantur imposivione manuum firmatoria ex Optato Mileu. & Aug. qui Baptismum, & Co firmationem ab iis latam non iterarunt; ergo extra Ecclesiam baptizati, non impositione manus confirmatoria, sed reconciti roria recepti sunt. Unde: Reconciliatio dicitur in Pontificali, in Breviario fidei a Sirmondo edito, in literis Rufini ad M earium, & in aliis monumentis a Lum3 collectis. IV. Sententia opposita nititur. canone 8. Arelaten. , epist. r. Sirieti ad Himer. , Innocentii epist. 22. , Leonis Iῖς. &
Vigilii a. ψ Eleutherum, ubi redeuntibus haeresi praescribia
tur impositio manus, ut accipiant Spiritum S. sed haec dolata impositione manus ad paenitentiam accipi debent: ergo &c. Prob. min. Nam ea manus impositio non dabat resipisce tibus haereticis spiritum S. vi sua, & per se, ut ficiunt S eramenta , sed quia ipsa reconciliatione ac moe praefatur, ut iam prodesse incipiat Sacramentum, amod acceρtum in schism se D se non poterat, ut docet S. P. l. I. de Bapt. c. I 2. &D ThOm. 3. e. q. 69. ergo &c. Hinc Siricius Ep. cit. ait , haereticos resipiscentes manus impositione catholicorum mnυρη- aui Deiari. Innoc. I. illis tribuit Dicam tantum communi nem , per quam nullo frui poterant clericatus honore ; cumamstatae, s longa paenitentia abolevissent crimen vos De , s stipere possent ordinationem Ecclesialticam. Idem est 1 ensus S. Leonis ad episcopum Ravenn. ubi negat , ab haereticis bot unum esse rebaptizandum, sed hoc tantum, quod ibi defuit , eonferendum, ut per erifcopalem manus impositionem virtutem Spiritus S. consequatur: ubi virtus Spiritus S. est gratia b ptismi, quam reconciliatus consequitur per impositionem manus , quia per hanc unitus Ecclesim jam ei prodesse incipit , quod antea non proderat. Quid enim defuit in baptismo ab reticis collato, nisi unitas , extra. quam prodesse non P tuit , nam si desuit etiam Confirmatio, haec datur, non it
V. Tandem Vigilius in ep. ad Eleut. c. asserit tantum , rebaptigatos ab Arianis reconciliari, non per iliam impositi nem , quae per invocationem S. Spiritus operatur, sed per eam , qua poenitentiae fructus aequirituν, & S. communionis restit tio perficitur; ergo unposituo manus in haereticis resipiscentia
62쪽
LI B. XXXII. 'D IS S. III. C A P. II.
bus contulit Spiritum S. ratione unionis Ecclesiae, non vi minpetitae Confirmationis, hinc S. P. defectum illius impositi nis ait culpa vacare, '& solum imponi propter caritatis copulationem.
Ob. I. Can. 8. Nicaeno statuitur, ut Novatiani, si venerint
ad Ecclesiam, impositionem manus accipientes, sic in clero pe maneant; ergo &c. l I. Can. 7. Constant. I. Arianos, , --e donianos, Θ Sabbatianos, in N atianos se. tinfZos primum
S. chrismate, or frontem . se. eos signantes dicimur, signa lum doni Spiritus S. ubi materia & forma Confirmationis e primitur; ergo &c. III. Basilius in epist. ad Amphila st tuit, ut qui ex haereticorum baptismo ad nos accedunt, ebri mentur a fidelibus ; ergo &c. IV. In Euchol. Graec. his tur Meonciliatio scripta a S. Methodis , ubi statuitur , reciapiendos haereticos unctione chrismatis . his verbis: Signa lumdoni se. quae est forma Confirmationis, eaque formula extat
in codice Bamerino, . Cryptoserintensi , & Parisiensi regio aergo &c. R. ad I. neg. cons. Nam de impositione eonfirmatoria, ibine verbum quidem . Lupus enim tom. I. pag. 49. ita exponit canonem illum : Novatiani iam ordinari, se . ad Ecclesiam redeant, in clero permaneant. Ad II. N. I. viros doctos meriato suspicari, canonem hunc esse supposititium. Nam Sabbaria norum nomen, teste S rate i. s. c. a I. est Synodo Constantianop. posterius. Deest in Arabica paraphrasi, & canones 4. ibi
N. II. neg. cons. Novatiani enim ex Theodoreto l. 3. H. Fab. c. s. iis, quos baptizabant, Π. chrisma non praebebant, quapropter eos laud. PP. inungi praeceperunt. Porro Sabbatian rum haeresis Novatianae surculus erat , & Balsamon utramque
confundit; cum ergo ab his confirmatio negligeretur , idem dicendum de aliis haereticis. Quis enim sibi persuadeat , a Macedonianis hoc Spiritus S. signaculum non fuisse neglectum, aut ab iis praescriptam formulam non esse vitiatam λ Ad ΙΙΙ.neg. cons. I. enim nequit his verbis ostendi loqui S. D. M chrismatione Sacramentali. II. credibile est loqui Basilium de nondum confirmatis, ut censet Arcudius, diversimode enim de unctione loquitur, ac de baptismo. Ad IV. neg. cons. I. enim Methodius ille non est S. M thodius a Photio vexarus , sed alius schismaticus , qui vixit seculo i3. II. Suspicari jure possumus , hanc formulam esse superadditam, cum in pluribus mssi desideretur . Nam Bar nius ad ann. 8 2. hunc recitat Methodii canonem : Si puer eomprehensus fuerit, seu metu, seu inscitia, is propItiationis
res accipiar septem diebus, o in a die Distin, ω chrisma
63쪽
iningatur, ut solent inungi, qui baptietuntur: ubi nulla apparet forma Confirmationis. Consetat ergo Methcdium loqui de unctione poenitentiali, i eu de ceremonia, per quam lapsi it rum nnirentur Ecclesiae, & per quam Sacramentum iam si sceptum, sublata foeditare discordiae, vim suam exereret. C terum , silve pronuntiarentur, sive non verba illa: Signaculum doni ine. non iterabatur Confirmatio , nam si non proserebantur, deerat forma, si prosere niur, cum etiam unio, & c tholicie Ecclesiae communicatio sit maximum donum Pisistis Rex Aug. l. de Bapt. c. II. & donum illud conserant sede dotes reconciliatis haereticis, idcirco in tali Sacramento minime perficiebatur. fPRoposiTio III. Nec Augustinus, nec Cyprianus asserunt , reconciliandos venientes ab haeri est per iteratam Confirmati
Prob. I. pars ex loco supra cit. de papt. II. Supponit M rinus, & Maldonatus, baptigatos in Ecclesia , priusquam declinarent in haeresim, esse receptos per manus impositionem in poenitentiam . Quod lase etiam Cyprianus cum ceteris saluit , nempe cum CrMente a Cirta, Casmio , aliisque PP. Synodi
Carthaginen. a Cypriano congregatae, ex Aug. l. s. c. I . a
qui S. P. ibidem ostendit eandem rationem habendam esse de baptigatis in Ecclesia, & in haeresi, probatque integra in utri
que manere Sacramenta; ergo credidit utrosque reconciliandos f per solam impositioneni manus in poenitentiam. III. Quod ait S. D. de valore baptismi extra Ecclesiam collati, idem asseruit de Confirmatione revincens Petilianum repudiantem Sacrame tum chrisinatis ab haereticis collatum, ex l. a. contra Petil. c. I .. ergo &c. Dices : S. P. A. l. 3. de Bapt. c. I 6. ait: Manus autem -- positis, non scut baptismus reperi non potes; ergo repetitur Confirmatio. M. neg. cons. Nam impositio manus, quae potest iterari, non est Confirmatio; hinc de illa statim subdit.: Mid est aliud, nisi oratio supra hominem λ ait ergo S. D. m
nuum impositionem repeti posse, quia non est sacr. signaculum imprimens characterem, ut est Sacramentum chri sinatis. sed oratio, quam episcopus sundebat imponendo manus substratis . Adde, S. D.. l. s. c. 2o. aperte Confirmationem a reconcili toria manus impositione distinguere, & in hac esse cooperati nem spiritus, & donum caritatis & pacis, cum in impositi ne manus Apostolorum esset Sacramentum imprimens characto. rem, quod habere etiam Simon magus otuit ἡ erpo M. Prob. II. pars. Ideo enim putant nonnulli sensiste Cyprianum haereticos recipi per manus impositionem confirmat
riam, quia in ep. ad Iubes. ostendit iterandum baptismum , ex quo
64쪽
LIB. XXXII. DI S s. III. CAP. II. 6rex quo catholici iterent Confimationem dicens: Si baptiza-
aliquis foris, remissam peccatorum conseqai potuit; secundum eandem fidem consequi Spiritum S. potuit, non est necesse υ nienti manum imρovi, ut Spiritum S. consequatur, signetur. Et in ep. ad Steph. pag. 27s. ait, tunc redeuntes ad Ecclesiam sanctificari, s utraque Sacramento nascantiar, idem ait N mesianus in Conc. Carth. Adde, sit verba illa non accipiantur de Confirmatione, posse Novatores ansam arripere dicendi, impositionem manus esse puram ceremoniam, nec a CJpr. admi
ti chrismatis Sacramentum ; sed haec momenta infirmissima sunt; ergo &c. Prob. min. Licet enim forte Cyprianus Baptismum , &Confirmationem nullam crediderit apud haereticos ; falsum est tamen eum loqui de Confirmatione, ubi de haereticis recipi e dis sermo est. In eo enim deceptus est Cyprianus, ciuod cr deret Stephanum sensisse, adultos ab haereticis baptizatos re missam consequi precatorum, unde silc arguebat : si tincti ab
haereticis hanc remissam consequuntur, cur redeuntes ad cath licam expiantur impositione manus , ut sanctificentur ; non e
go supponit Cyprianus , haereticos recipi impositione manus confirmatoria , sed falso supponit a Stephano tradi , baptizatos ab haereticis consequi remissam peccatorum ; adeoque ibi non distinguit Cyprianus inter Maracterem , s gratiam . Nec o sat locus lavd. ex epist. ad Steph. si anim verba illa stricte
sumantur , το ex utroque Sacramento tutius ad Baptismum& Poenitentiam, quam ad Baptismum, α Confirmationem referri debet. Deinde is Mirumque Sacramentum de aqua, s Spiritu S. juxta illud Evangelii: Nis quis renatus oeci accipi debet, non de aqua & Confirmatione. bic enim arguit Cyprianus, & N mesanus in Carthagin. Conc. Qui baptigantur ab haereticis non renascuntur ex Spiritu S.; ergo nec valide baptizantur , nec r nascuntur : id enim fit non ex aqua solum, sed ex utroque Sa incramento , nempe ex aqua ει Spiritu S.; ergo non loquitur Cyprianus, aut Nemesianus de Confirmatione, quae nullibi diacitur regenerationis lavacrum . Nec inde sequitur posse, ex Cypriani verbis Novatores ansam arripere rejiciendi Confirmationem, non desunt enim ex Cypriano loca clarissima, quae t Iam adstruant ; ergo &c. Dices : unde constat Cyprianum in falsa hypothesi argume in sua contra Stephanum protulisse λ N. ex ipso Cypriano is Praescribebat enim Stephanus quoscumque haereticos in adunata Trinitate baptigatos non repetito baptismate recipiendos esse sola impositisne mamus in poenitentiam ; sed hoc ipsum ait Cyprianus in ep. ad Quinti de illis, qui in Ecclesa baptizari W-
65쪽
fuerant, docens, iis , si peccato suo cognito ad veritatem redeant, sat esse in penitentiam manum imponere s fitebatur ergo CDPrianus , redeuntes haereticos recipi ex veterum consuetudine per manus impostionem in pynitentiam, non ad Sacramentum Confirmationis. Non ergo erat impositio manuum, qua recipiebantur haeretici in Ecclesia baptizati, ab ea diversa, qua recipiebantur baptietati in haeresia, . Irim utraque etat cerem nialis, & poenitentialis; sed isti milius veniam & pacem com 'sequebantur, illi, ut desertores, & apostatae ad publicam poenitentiam subeundam cogebantur. Quaeres: an inter characterem Baptismi & Confrmationis fit aliqua distinctio λ λ. affirmative: per illum enim datur re- , nato potestas, quae ad eius vitam & salutem spectat, per hunc traditur potestas ad spiritale certamene per illum traditur spn, eulum civium spiritalis Ierusalem, per hunc Christiani militis nota. Licet enim cuique renato Christiano certandum sit, chrismatus tamen dissiciliora praelia, etiam cum vitae discrimilae , & sanguinis effusione, pugnare debet. Vide S. Thomam, tamum, Poncium &c.
De ritibus, O reremoniis nexamenis Confirmarsinis.
DE his agunt fusiori stylo Murantus , Casallus , Vicec
mes, Martentus, aliique. Plura nos quoque supra deliabavimus , quae non opus est noc loco repetere. Sit emoPRoposiTio I. In chrismatis consecratione recte servanturritus E clesiae Romanae . Prob.' I. Claudius enim de Vert, qui oppositum tradit, censet eius originem non fuisse mysticam, eoque Ecclesiam ritum instaurasse Iudaicum : atqui chrisma in consecrationibus 'olim adhibitum ex cap. Exod. Io. typus erat Christi, quem unctum Vocat Ps. 44. eaque consecratio legalis erat symbolum spiritalis ex ep. I. JOm. c. 2. ergo &c. II. Licet ex Scacchio nostro MIroth.. l. c. 34. non negemus, athletas un uentis suisse perlinitos, id tamen I. nil derogat S. Saeramentis, si aliquem h Mant usum apud profanos , cui insit aliqua ad Sacramenti r tionem analogia. .
II. Non solum in profanis, sed etiam in negotiis idolata'
triae , ut ait Tertullianus , constat daemonem aemuIanter affrctasse res divinorum Sacramentorum, quod in unctionibus pra sertim Uum tradit Tertullianus, commemorans consignati nem militum fictam a MUthra praecipuo sacrorum ministro .
III. In chrismatis consecratione culpant haeretici, quod episco
66쪽
LIB. XXXII. DIS S. III. CAP. III.
pus & presbyteri illud salutant dicentes : Ais sanctum Arismae natii superstitiosum esse, ineptumque putant rei inanimi salutem dicere. Verum ritum hunc V. aut Vl. saeculo obtianuisse, ut communem, constat ex Greg. M. ex ordine Rom.& Pontifeali Rhem. Pictavien. &c. Cultus autem ille chriim tis est relativus, non absolutus , & ad Christum, cuius est symbolum, eli reserendus . De Paula enim refert Hieronymus, cum Bethlehem pervenisset, clamasse : Sa e Bethlehem : & A dreas alloquens crucem ait : Salve crux pretiosa, & in Ordine Rom. de die paschae habetur: Salis festa dies. Et apud Alcvinum de Urbe legitur: Sa e Roma potens se. IV. De chris. mate statuitur ut singulis annis sit renovandum, & ut vetus ignis comburatur. II. ut presbyteri a proprio episeopo chrisma recipiant. Graec Itali tenentur & ipsi a suo Latino episcopo Chrisma recipere, non vero a schismatico. III. Cautum est, ut chrisma sub sera caute custodiatur. IV. neve pro Oo den rios set munuscula Ecclesiarum ministri recipiant. V. Varios usus chrismatis refert continuator Witassii q. a. sin. 6. nempe in consecratione episcopi, temeli, altaris, c licis , patenae, campanae, actuae inptii malis , in verticali u ctione baptigatorum, & in Confirmatione. His adde usum chrismatis in benedictione cerearum imaginum, quas dicimus , Agnus Dei: olim quippe chrisma cerae miscebatur, licet mo infundatur aquae tantum VI. Benediictiones, in quibus chri
ma adhibetur, a solis episcopis feri debent , nec possunt ab iis committi presbyteris , sine speciali sedis Ap olicae privilegio, ex rescripto Sac. Congreg. Rit. die I7. Jan. ann.
pRop ITIO II. Reiste etiam adhibentur patrini. Prob. I. ex praxi Ecclesiae cap. In Catechiseno, & ex hap.
Non plures, atque ex cap. In oaptismate apud Gratianum ae Consecr. dist. 4. Cuius ritus S. Thomas q. 72. art. IO. hanΚprofert rationem, quod illi, qui seliguntur ad pugnam, debent
Instrui a veteranis in re militari exercitatis . . II. In Confirmatione nemo teneri potest a patre, matre, vitrico, Vel nover ca ex Concit. Lond. an. Ia . celebrato, ex Cabilon. an. 8I3.& ex Nicolao I. ep. i p. ad Rodulphv in Bituricen. epist. &c. Quod factum est propter cognationem spiritalem, quae contrahitur confirmantem inter, O mnfirmatum, illiusque patrem, O mstrem, ac tenentem, quos limites jam non egreditur ex Trid. Sess. 24. de Res Matrim. Eadem de causa vetat Pontia sicale Rom. ut nullus teneat, nisi unum , aut duos, nis aliter suadeat neces Ras.
III. Requiritur autem in Patrinis i. Ut sint baptizati, &confirmati ex Pontificali Rom. ω. a. Nec mares sceminis ,
67쪽
nec hae viris, nec senioribus iuniores patrini esse debent ex Pontific. Rom. & Synodo Aque i. a. Ut confirmandi & p trini teneant memoriter orationem Dominicam, salutationein Angelicam, & symbolum Aeoliolicum, eaque recitent coram episcopo. Norim autem patrini, se in tutelam assumere com firmatum , eique tradere teneri, quae probum decent Christi num, eis nomen immutare, si turpe sit, aut ridiculum. N ve iis vel minimum largiantur. 4. Non confirmatus alium s scipiens graviter peccat; contrahit tamen spiritalem cognati nem ex Sylvestro, Soto, Sylvio, & tenetur ut supra. s. P trini insentes in brachiis tenere debent: adulti vero ponunt e demi suum super pedem patrini sui, ex Pontificali R. ex ordine R. Greg. M. &c. Recte ergo S. Carolus in V. Mediol Syn do ritum hunc appellavit antiquum .PRoposiTIO IlI. Recte etiam adhibetur frontis inunctio. Prob. I. ex Graecorum usu, qui, ut liquet ex Eucholog. p σω. ungunt baptiZatum in fronte, oculis , naribus, ore , 5 Auribus, quarum unctionum congruam significationem exponit S. Cyrillus. in dam Eucliologia addunt unctionem manuum di pedum, sed unctionem hanc Veteres omittebant ex Arc dio, & Goario. II. Ex usu Latinorum, qui tamen 1blam a hibent frontis unctionem, quia frons verecundiae sedes est, &Confirmatio praestat, ne Cnristi nomen erubescamus, ut d
cent Florentina isnodus, Catechismus Rom. S. P. A. Inn aentius III. D. Thomas, aliique. Quare nec pectus roboris sedes inungi debet, ex D. Thoma, nec os, quo fit fidei consessio. Quoniam fidei consessio, niaum corde , vel ore , sed iam, intreeide, & absque erubescentia fieri debet. III. Cum frons in homine sit pars lupereminem , ideo chrismate cons gnatur, ut Domino cruci astixo se se consignatum, & addi- Mum esse cognoscat. mundique pompas huic unctioni contraserias detinetur. Unde beata Mnes ait: Posuit Agnum in f
c em meam , rei nullum, praeter eum, amatorem admittam.
Et Prudentius in Psychomachia inde nimis cultas carpit m Iieres PRoposiTIO IV. Frons ex veteri consuetudine linea vitta
nda est. Prob. I. Ex Synodis Mediolan. & Rot mag. & Pontifi-ostli Rom. quod non solum practeit, ut frons nitida sit, ut abluatur caput, & tondeantur capilli, sed etiam ut vittis lineis frons illigetur, donec chrisma exsiccetur . II. Manebat olim fons ligata septem diebus, ex O . R. ex Hugone Vict. postea tribtis diebus ex Synod. Beneventana, & Trecensi: ad sp tium ali horarum coarctavit Synodus Carnoten. . ann. Is ΣΝ
sed abrumadum septem diebus a capitis ablutione statuit
68쪽
LIB. XXXII. DIs S. III. CAP. III, 6s
Lugdunen. an. I 342. Ita paulatim Ecclesiae disciplina est imis
mutata. Saltem cavendum est, ut chrismatis extersio fiat a
sacerdote adhibito gompio ex Synodo Mediolan. V. Biturice &c. III. Eadem Synodus statuit, ut hae fasciolis crementur,& cineres serventur in primam diem quadragesimae, neque in
profanum usum transferri possint. Si vero in usum Ecesesiae deputentur, abluendae prius sunt sale, & aqua in sacrarium fundenda, lavandae etiam frontes confirmandorum , eum vittae auseruntur ex Trecensi Synodo, Senonensi, Carnoten. & Po tificali Romano. PROPosirio V. Recte etiam confirmatus alapa ab Episcopo leviter caeditur.
Prob. I. Ex MS. Vaticano n. 4744. & ex alio Anget. Bibliothecae , quorum ille Mo. iste scio. m. aetatem superat . utraque vero ritum illum iamdiu institutum. supponunt. II. Synodi Senonensis & Carnoten. confirmaris infligi levem at Pana tradidere, ut suscepti Sacramenti, & indelebilis char cteris memoriam servent. Verum Concilium Colonien. Cat Hiismus Rom. & S. Carolus, confirmatum leviter caedi aiunt, ut meminerit, se ut Christi athletam ad omnia pro Christo serenda paratum esse oporrere, ut Christus, qui ante Cai- Pham alapa percussus invicto animo injuriam pertulit. Errant ergo novatores, qui hunc ritum adhiberi putant loco impositionis manuum, por quam Apostoli conserebant Spiritum S. III. De pace vero ac benedictione haec habet Catechisimus Rom. n. 26. Pax ei datuν, ut intelligat se gratiae caelesis plenitudinem, in pacem consecutum esse. At de Sacramento iConfirmationis
Superioris lib. XXXII. in quo nonnuIIa adnotantur circa Confirmationis materiam. Sacram unctionem, praeter manus impositionem , esse Confirmationis materiam necessariam Prop. II. Cap. III. Diff. I. hujus libri ex PP. traditione monstratum est: atque illam in fronte, ubi pudoris est sedes, non autem in ore, vel pectore fieri debere ex D. Th ma Prop. III. Cap. praeced. satis est declaratum, Constat autem ex Graecorum Euchologiis, Tom. IV. nec non ex Latinorum Ritualibus libris, in ea frontis uncti ne signum crucis esse adhibendum. Quippe meminere huius ritus Constitutiones Apostolicae, Cyprianus , ac PP. alii , qui de chrismatis unctione scripsere. Hinc in Euchologio Graecorum legitur: Baptizatum Lunguento ungit, crucis signum faciens in fronte. Et in Sacramentario Gregorii e Pontifex si tincto
69쪽
tincto pessiest in Cbrismate facit criicis adhibetur. Ungendues
erucem in fronte. tamen in fronte baptietatum Proinde hanc ceremoniam es, hoc signo omnes Rituales lia se ab Apostolis derivatam, ex- bri praescribunt, ut supra dia plorata res est, quidquid haere- ctum est . Huius autem ritustici obganniam, qui hanc, aliasi sanctissimi si rationem expo-que sanctissimas ceremonias ni stules, praeter generalem illam, uitatis, ac superstitionis accu- quae omnibus Sacramentis lant . Imo D. Thomas, alii- aequo convenire potest, ut ni-q ue scholastici, quo sequitur mirum significetur , a cruce Bellarminus , ad essentiam sa- Christi quidquid virtutis habenteramenti l Ilam spectare arbi- derivari, en etiam specialis & .rrati sunt. Non desunt tamen propria. Cum enim Confirm . viri doctissimi, quibus nos quo- tio detur ad robur, di gratiamque subscribimus, qui licet fa- obtinendam, per quam Christiteantur nobiscum, hanc cer nomen intrepide Christianus moniam ab Apostolis deriva- profiteatur, aequum est etiam,
tam , atque fidelibus ab iisdem ut signum illud in ston te ge.
praescriptam esse, aut inculca- rat, de quo maxime carnalestam; negant tamen eam esse homines erubescunt , quodque Connrmationis Sacramento eL Judaeis scandalum , gentibus sentialem: haec enim ad mo- stultitia est, ut observat S. P. dum spectat, non ad Sacramen- Aug. Serm. I6r. de Verbis Amuti substantiam. Graviter tamon stoli, ubi haec habet: Non esspeccaret . qui signum crucis in magnum in Cisipi sapientia glosia unctione praetermitteret; riari, magnum est in cruce C-- ageret enim in re gravi, in si gloriari . Unde infulaat -- re nempe Sacramentaria con- ρων, inde glorietur pius: unde tra receptam consuetudinem , rnsultat superbus , inde glarietur atque praeceptum Ecclesiae , quae Coristianus. Noli erubeseere dein Florentina Synodo huius Sa- cruce Cisisti: ideo in fronte , cramenti formam in haec Vem tamquam in sede pudoris, signumba praescripsit: Signo re signo ipsum accepisti. Recole frontem
uos ροα , ruam , ne tinguam expoescas
Quamvis autem id Graecorum alienam. Et S. Carolus Borroia forma signum crucis non expci. maeus in Actis Mediol. Ecclamatur. Neque hoc signum sa- p. 4. de Sacr. Confirm. ait, pertis perspicue significet graeca tignum crucis ostendi Cissim
vox signaculum quae num non verecundia, quae iuextat in Graecorum forma, quid- foute maxime Hucet, neque me
quid asserat doctissimus nuperus tu perterreri unquam debereminscriptor, σφααγις en im sigillum, palam re libere Iesum Christumfive signaculum dicitur , ut o, cruci a xum confiteatur. Porro . strvat cL Au r, potius a Gm in unciione illa non oleum ractere, quem in anima impri- quodcumque, vel ex solis olivimmit teste Eusebio l. 3. H. E. expressum, sed balsamo permi- ,
c. II. & l. 6. c. as. ubi Clemen- steri oportere, a nobiymo loco
tem Alex. laudat , ct Come- ita superioribus monstratum est lium Rom. quam ab inungen- Errant proinde Sym-Nestoriani,
di ritu , in quo nempe signum atque inter eos quidam Ioannes
70쪽
zugbi , Ebedeictus Sobensis , in re non sistum Sacramentum aliique, qui non in ora opti- hujusmodi suspectum reddunt ;mo unguento nempe, vel bal- sed graviter peccant, occiden-famo ut in Eeriosa occidenim tales summa iniuria damnanti, ab Apostoli, traditum esse sa- do. crurii chrisma opinantur c Qua
eirea GUrmati is formam. Validam esse Graecorum soris ream in haec verba:
culum doni Spiritus sancti Prop. III. Cap. IV. Diff. I. huius libri ex Asterio Cyrillo
Sc. nec non ex Ieremia P triarcha C. P. fuit demonstratum . Prosert etiam Benedictus XIV. testimonium Cardinalis Bessiarionis, qui in suo opusculo de Euchar. idipsum
confirmat canone Concilii C. P. I. Quamυis autem haec carisdinalis assertis, subdit doctiss. Pontifex , oppugnata fuerit a
pi sententia plures inveniat Dagatores, prae sententia Begarionis, quo certe , ut animadvertit Arcudius L 2. - quae fiunt in Ecclesia Occidentali rima Sacramentorum administrationem, praestantius caII
re poterat nemo. incurio consentiunt coartas , ct Haben , omissis aliis , qui facile cum I ri possent . Satis bis erit asmuere , quae babentur in unodo AamVciae, ubi agitur de Sare mea ro Confirmationis : forma quam probata Iaudant Euctes pia Me es: signa tam donie c. eaque femes dumtaxat Homuι cum ino unctione proferri debet. Hactenus laudatus Pontifex Benedictus XIV. Major dissicultas de Armenis occurrit, eo quod in decreto pro iis edum ab Eugenio exprimatur cornis munis forma e Signo te' sci
redibile est tamen , Euge nium hane sermulam proe suisse quidem, sed noluisse illos ad proprii ritus mutati nem obstringere, cum non adipareat , Romanos Pontifices Armencis coegisse deinceps ad mutandum hac in re ritum ac formam in Confirmatione adhibendam. In diversis Ritualibus variae adhibentur sors mulae , ut in Rituali Severi. Alen ubi haec forma repetitur I rismate sancto, suavitate Od .
fidei, e-'Iemento pignoris v ritus Sancti obsignatuν N. in nomine Patris, Amen , er Fialii, amen, ω spiritus s. amen,
ibus verbis vera huius Sacramenti formula exprimitur, ad vere perficitur Sacramemtum . Formula, quam adhibet Syro-Nestoriani , quamve adornavit in ordine absoluti nis apostatarum, & recepti nis haereticorum Iesui abus catholicus apud Assemanum Tom. a. Bibl. orient. pag. I76. ita se habet: Si autem sua vota rate sdem riseruit, induet triana consignatione laetis ι, pr ma quae in praedicta Ioati ne fit, astera, quae in fine ora tionis manus impositione per gitur , tertia demum cum ilia