Canonici Juris Institutionum libri tres

151쪽

33 s furis Canon; civita; Et diutius in Gallia non alii fu

runt Monachi , quam Benedictini: Cumque nigris vestibus induerentur, dc Clerici Canonici albis, quidam v lunt hinc ortam fuisse generalem hanc divisionem, ut alii dicerentur Monachi Albi . alii vero Nigri , quam alii

repetunt a Cisterciensibus qui albis i dui coeperant.. olim omnes Monathae habebant nigras vestes, ut etiam avioCcit Zoesimus, Jc Hincinarus liLue. qubi propriae essent Lugentium & Poeniten tium , quales omnino erant Monachi Sed tandem tot ptodierunt ordine, Monachorum, tot vestium drversitates ut innocentius III. in ginetali Concilio Lateran. prohibuerit ne novi Ordi,

nes instituerentur cape fit. Ext. de Regulari Urspergensis Abbas is Chronico, ait sodalitia Fratium mendicantium,. mundo jam senescente , strepsisse ii, Ecclesiam. Monachi se ipsos statim dixerunt Religiosos , suamque disciplinam voca runt Religionem : quam tamen denomia nationem primi Imperatores Christi ni Clericis, & cleticali prbsessioni tum primum dederant L. 46. Cod. Thia da cur in pu b. L 113. cod. de decurio. Ejus de minationis rationem indicat Sau

152쪽

Vianus lib. i. ad Eccl. Cathol. quia Re-

Iigio est scientia Dei di voluntatis divinae ; quique Monasticam vitam agant, testantur se optime voluntatem illam

Cognoscere, & spondent seu promittunt se eam exactissimh servaturos. Illi Orn nes olim erant larci S. Hieronymiis Passim eos separat a Clericis; & in Concilio Calchedon. pro laicis habentur: imo nec Ordinari solebant , quia e xum ossicium est semper lugere & or re , ut ille idem Hieronymus. Eorum vita quaedam est poenitentiae professio, ait Zonaras ad Can. 1. Pseudo Θ di Octavae Ex sacris autem Canonibus Poeanitentes oc lugentes Ordinari non pos- ωnt , quasi criminum rei. Et hinc olim vel Abbates. suos Monachos docebant ad Paraeciales Ecclesias , ut in iis divina audirent , vel faecularem Presbyterum habebant, qui Ordinatus esset ad titulum siti Monasterii, ut in eo divina celebraret, ut suo loco via debimus. Sed tandem & sacri Can nes de leges Imperiales, Ecclesiasticae utilitate suadente, permiserunt Ordina' ri posse Monachos. Et hinc fere omnes Ordinati sinit: Nec enim ex Monastica professione sunt Irregulares, qui Rex sola pietate & devotione poenita

153쪽

tiam agunt, quae irregularitatem non parit. Argum. Can. qui recedunt. 26.

Cum aliquis vult fieri Monachus, Abbas per quatuor aut quinque dies in atrio Monasterii explorare debet an Spiritus ille sit ex Deo : postea in Monasterium admo Tis seniori cuidam Monacho traditur erudicndus, & Abbas 'eum reponit inter Novitios, quae vox est a servis noviter acquisitis. S. Benedictus in Capite de disciplina susciapiendorum fatrum , vult ut novitii utantur saecularibus vestibus , quod etiam probat. V. Aurelian. Concilium n. I9. Cassianus tib . de ἱψittitis renuntiantium. cap. s. ct 6. ut Mon sterii vestibus utantur & eorum propriae serventur iis reddenda , si abjerint; quod & saepius hodie observatur. In Orientali Ecclesia statutum erat triennium ad Novitiatum, quod Palladius in Lausiaca cap. 38. adscribit regulae Pachomii , & probat Iustinianus in

Nov. 1. S. BeneActus annum tantummodo desiderat. Ea presbytero durissima erat in rebus etiam vilissimis . & fere ultra captum humanum , ut docet Cas. sanus Ibidem cast. 26. 226.

Post probationem sequitur professio,

154쪽

In 'tutἱοnum Liber I. I 3'quam nisi Novitiatus praecedat, ea viatiosa & inutilis est cap. 8. 2 16. Ext. de regularib. qua aetate facienda sit saepius

variatum. In Can. io . Romanae Synodi

sub Sylvestro I. vigesimus quintus aetati annus desideratur. S. Basilius in negula sua cap. 7. desiderat pubertatem, qua nuptiae contrahi possimi. Quod etiam probat Pontifex in d. cap. 3. sed in Epistola ad Amphilochium Can. I 8. eam

aetatem quae rationis complementum habeat ; puta inquit 16. aut II. annum Tridentini Patres generaliter volunt annum decimum-sextum de quidem

completum , quod & probant regiae Constitutiones. Ea professio publica in Ecclesai, in/praesentia Abbatis& totius Conglegationis facienda est

in scriptis , & ab ipso professo subseriabenda, ex regulis S. Basilii & S. Ben dicti : Et Abbas eam acceptare & recipere debet cap. is. eod. & quidem solus ille in cujus Monasterio facta est integra probatio. CV. ult. de regul in 6. qui ejus professionis est tantum testis, non etiam Dominus aut dich tor, ait S. Bernardus in Epist. q. ct io S. aliquando Abbas de Monachi proseia

sonem recipiunt d. ca8. ult.

Ex iis etiam suscipiendus tria lon'

155쪽

dere ac profiteri debet, de conversione morum , de stablitate , & de obe clientia. i. Est renuntiare omnibus se culi oblectamentis actibus , dc Evari gelicae perfectioni studere : alterum cst promittere se ad extremum vitae spiaritum in eo Monasterio remansurum ,

in quo facta est professio. Unde dicitur stabilitas loci apud S. Bernardum in lib. de praerepto ct dispensatione ; de

Gaufridum Vindocin. lib. Ep. 2.3. facile est. S. Baslias addit votust, castitatis, quamvis agnoscat eam Monachismo contineti in ead. Do Gn. 18 sed tandem concepta sint tria illa -- a castitatis , paupertatis & obedientiae. Ea est expressa professio ; sed olim erateria ii tacitae, cum aliquis vestem Monasticam gestaverat per annumintegrum cap. 0. Ext. de regni. Trigeminu -Concili uir eam abrogavit. Tria illa

S. Benedicti vota Monachi accepisse videntur ab ipsis Clericis, qui nec ab

ea Ecclesia recedere poterant ad quam fuerint Ordinati , nea amplius se i in

miscere lacuqaribus negotiis , & Ordii Matori Episcopo promittebant obediei v.

tiam a

lii antiquis Canonibus vel propriae professio facit Monachum, vel pse

156쪽

Institutionsem Liber I. et Iterna devotio. Cum pater filium strum , vel etiam. infantem in palla altaris in volverat & obtulerat Monasterio, ut in eo fieret Monachus. Illud soli pa- rei de matri concedebatur, ait Petrus mesensis in Epist. 1 . Nam & Servius ad Virgilium notavit solum patrem devovere posse suos liberos. Ejus devotionis effectus ille erat, ut oblatus ille puer perpetuo esset Monachus, neo unquam, a Monachismo recedere posset

n. quicumque 2 o. quaest. I. Can. I. 2 o.

i. sed quia durum erat ignorantem pucrum huic voto adstringi; placuit eum in Monasterio teneri tantum manere ad pubertatem, eaque aetat vitare posse, an velit esse Monachus necno d. Can. i. quod otiam in Cleriacis olim obtinuisse palam est ex an. I.

Primi Tolerant Concilii apud Regino--m in prima appendice ad libVos deos . GH Negligentia eorum qui Monachismum , id est infantia indue-

ant, non minima fuit ruina Monasteri tam, ut observat Guibertus Abbas de Novigento I. . i. de vita sua, cast. 8.Effectus prosessionis Monastidae brevitet indicat S. Benedici us in regula sua Hs vcrbis : Suscipiendus scivolege re.

Suior construstum , quod ex illa die non

157쪽

Juris Canonicἱ liceat egredi de Monasterio, nec Cotilum excutere de jugo regulae. Nam ea est pactum cum Deo factum,& post eam

voluntas mutatur in necessitatem, ait P

trus Bles. In D. I 3 i. atque ita ut Professiis Monachus fiat quasi servus Monasterii Cap. uis. Ext. de Regular. Unde quidquid habet aut acquirit, illud fit Monasterii, quia nihil potest habere

proprium ; nec in ea re Summus Pontifex cum eo dispensare cap. 6. in sine. Ibid. Ipsum quidem Monasterium proprias posscssiones habere potest , nec ideo laeditur proprietatis abnegatio vel Apostolica paupertas i, Nam & Apostoli quaedam habebant communia, &eorum exemplo Basilius, ait inter Monachos non esse propriam & privatam possessionem ; sed omnia omnium esse

communia.

Invaluit etiam Monachum professum a quolibet successore arceri. Sane Ο- ljm succedebat,& habebat haeredes , iisque deficientibus bona ejus, non fisco; sed Monasterio acquirebantur L. 2o. d. de D. L. de Ep. I 3. Cod. de Sa. U. Eccles Iustinianus voluit tandem

in Nov. s. Professi Monachi omnia bona cum eo dedicari & acquiri Mo, nasterio. Sed ea bonorum illorum de .

158쪽

Institutionum Liber. I. I si dicatio admissa non est in Gallia, di post professionem statim & inter Monachi haeredes dividi possunt, peri inde ac si decessisset. Eoque respectu

Monachus dicitur mundo mortuus Ii quod jam olim dixerant Basilius de , Grcgorius Magnus. Nec dicendum esti mortuum illum esse civiliter , quasii capite minutus sit; nam & olim utramis que testamenti factionem habuit , ac . proinde habitus non est, quasi capitis minutionem passiis, cum ad persectio

rem statum ascenderit. Nec obstat . quod hodie non succedat exhaeredat tus filius ; de tamen non dicitur capite minui. Ad Monachos propius accedunt Templarii & Hospitalarii. Imo & E S. Bernardo dicuntur Monachi: quippe qui & regulam , & vota, &Superiores habeant, perind c ac alii Monachi. De electione Abbatis actum est, supra in tit, de Electione,

159쪽

De Momatibus.

Emper Ecclesia Virgines habuito quae se perpetuo sacrae legis obset

quio dedicarunt L. 6. Cod. N. decensu. Quae Christiano iitu sacratae erant divino cultui , ait Ammianus Narcellinus etiam Ethnicus lib. I 8. olim quidem cum puellae quaedam Deo Virginitatem suam dedicabant a Dice- cessenis Episcopis committebantur P rentum custodiae , ut legit Dionytius Exiguus in Can. 4 . Carthag. Concilii, ut in paternis aedibus sanctum servarent propositum, Can. is. V. Aurel. Con-oilia. Quod si parentibus orbatae essent, aut aliis gravioribus foeminis commemdabantur , aut cum aliis Virginibus instituebantur in sedibus communibus , ut invicem custodirent d. Can. - . Eaque

forte sunt Collegia Virginum, de quibus S. Ignarius in D. S. quarum cons crationem seu benedictionem soli Dioz-cesano Epistopo competit. Clotarius II. in edicto suo ad V. Parisiense Comcilium meminit earum Montalium, quae

160쪽

Institutionum Liber I. I sin propriis aedibus resident, & quae in

Monasteriis positae sunt. AEdes illae communes statim excreverunt in Monasteria Monialium , dc in Occidentali Ecclesia eam dem plane originem habuisse videntur ac Monasteria Monachorum, cum nempe S. Athanasius Romam venit , ut in superioritit. diximus. Appellatae sunt Moniales, aut Sanctimoniales,seu sanctae Moniales, a sanctitate, ait S. Augustinus lib. de sancta Virginitate cap. ult. S. Hieronymus jam eas vocat Nonnas, AEgyptiaca Voce, quae Monachas significat. Et

statim iis praescriptae sunt regulae a sanctis Patribus Augustino , 3c aliis puta Caesario & Aureliano utroque Arelatensi Episcopo: nam in Gallia s cras hujusmodi Virgines jam sub V

lentiniano fuisse constat, ex d. l. 6. Qua aetate Moniales olim velatae fuerint , saepius variatum est. Primo placuit faciendam esse differentiam i ter Viduas & Virgines : ut viduae sacrum Velamen non acciperent , nisi sexagesimo aetatis anno s Virgines quadragesimo , quem etiam servabat Ecclesia Gallicana Can. 19. Agath. Concilii, postea statuit vigesimum-quin tum, Can. 23. tertii Turon. Concilii. S. Basilius