장음표시 사용
461쪽
Bris Canonis; ad Christianam fidem accedebant; Nam ex suis legibus repudiabant uxorem Maliam ducebant, ut adhuc passim videre est in utroque Codice : quod cura Christiana lege prohibitum esset, binas nuptias eodem tempore constitutas habebant, dc ita ex edi cto praetoris notabantur infamia, ac proinde non poterant Ordinari. Se A ad novam hanc interpretationem observandum est Leonem Magnum in Ep. I. ultimae Editionis cap. s. eos omnes habere quasi bigamos , & qui secundas nuptias inierunt, s nempe su cessive ) : & qui viduarum se conjugio sociarunt et & multo magis eum qui duarum simul est maritus uxorum proprie polygamus a quo valdE distat qui sequitur, vel eum qui ab uxore dimissus
alteram duxit, aut ut alii legunt, qui prima uxore dimissa,aliam duxit. Sicque Leo agnoscit ultimum illum esse bigamum , quod videat eum binas nuptias eodem tempore constitutas habere, ideoque ait multo magis a Ciero removendum , sed quantiam ad eam irregularitatem cum aliis eam jungit. Quidquid sit, eo jure utimur , ut qui duas uxores successive duxit, tanquam
irregularis Ordinari non possit. Leo
462쪽
Institutionum Liber III. ream vocat sacram praeceptionem, divinam legem , legalem & Apostolicam
authoritatem a Constat quidem unde- nam ea desumat: sed non constat unde-nam Ecclesiasticis Canonibus eam prohibitionem adscribat in D. S. cap. 3-Vix enim est, ut Apostolorum Canonem
I 6. agnoscere voluerit, cum eo adhuc
tempore , omnes id genus haberentur tanquam apochryphi. S. Ambrosius in Can. Cognoscamin. dist. 3 . ait in tractatu Nicaeni Concilii additam illam fi1isse:
Sed Baronius addit eum Canonem ex iis esse , qui cum pluribus aliis ex eo Concilio perierunt di nec enim similis extat inter viginti superstites. Quique Leoni dicuntur Ecclesiastici, sunt octavus Siricii, & undecimus & trigesimus Innocentii I. Ea irregularitas non est aedelicto, cum is qui secundam uxorem ducit, nullum admittat, inquit S. Augustinus de bono conjug. cap. 18. sed est'
ex defectu Sacramenti, ut eleganter ex ponit Innocentius III. in cap. s. ext. de big. non ord. Cum nempe illud relationem non habeat ad matrimonium inter Christum dc Ecclesiam. Eoque tantum respicit Leo Magnus in ead. Ep. I. cap. nec omnino praetexenda est infamia
secundarum nuptiarum , quae jure nulla
463쪽
est 1, atque etiam Concilium Toleta mquartum enumerans eos qui non possunt Ordinari , infames omninb separat a BigamiS. Omnes antiqui Canones, ςxcepto
decimo septimo Apostolorum 1 & Patres bigam os expellunt tantum a sacris ordinibus , nunquam a minoribus: sed tandem illud etiam ad eos productum fuit. Ita & Apostolus meminit tantum secundae uxoris , sed Canones& Patres addiderunt eum qui viduam, vel meretricem duxerit uxorem , &quidam eam vocant bigamiam similit dinariam , quod fusus exequi non pa tiuntur Institutionum angustiae. Deniqua disputatum est de eo qui
unam uxorem habuerit ante baptismum,& alteram postea, utrum esset irreg laris Graeci negabant, asserebant Latini, quorum sententiam probavit in dem S. Hieronymus in Apologia contra
Rufinum, quia baptismus tollit quidem
peccatum , non etiam secundas nuptias quae peccatum non continent.
Quarta est ex delicto : ait enim Apostolus : Oportet autem Disscopum esse sine crimine. Idem at bi de Diaconis. Ea
non est Censura, nec unquam sacri Cano neS eam retulerunt inter Ecclesiasti-
464쪽
duas irrogari poenas , ne bis in id num. Antiqui Canones eos Clericos habent ut irregulares, qui non tantum rei sunt Canonicorum criminum , sed & quorumlibet Capitalium : Et Gregorius Magnus declarat quaenam sint capitalia crimina , quae per legis sacrae regulam morte mulctanda sunt, lib. ia. Reg. D. 6. ct alibi, ea quae in textu heptatici morte mulctata sunt lib. 7. Reg. D. IO. tertium Aurelian. Concilium in Can. 78. furtum & falsitatem addit , quia, inquit, & ipsa capitalia sunt crimina. Ac forte dici potest generaliter omnia illa crimina irregularitatem parere, quae depositioni & poenitentiae publicae subjacent. Imb & quidam volunt hoc
etiam in iis obtinere, quae occulta aut
secreta sunt: sed hoc in foro poli admitterem , non in foro fori, ut ex iis amittantur beneficia. Nam in Can. I9. quarti Tolet. Concilii irregulares dicuntur qui in aliquo crimine detecti sunt In Epistola Zacharia ad B onifacium Mogunt. Si in adulterio vel fornicatione inventi fuerint. Nec multo post, qui adulteri & fornicatores proba --
465쪽
Ac tandem olim ex quocumque homicidio nascebatur irregularitas ; 'sed hodie distinguitur inter necessarium , Voluntarium , & casuale , ut colligitur ex
Huic non absimilis est ea , quae oritur ex judicio sanguinis, cui aliquis adsue rit , quod aliquis pronuntiaverit , aut
interfuerit ubi exerceatur, cap. 9. ext. ne cier. Innocentius I. in Ep. 2. cap. 4.
ait se nihil de ea re legisse a majoribus definitum , quia, inquit, meminerunt potestates illas concessas fuisse a Deo &permissum esse gladium propter vindictam noxiorum. Statim tamen illud. probavit in Ep. seq. videlicet judicium sanguinis impedire ordinationem, cum mitis sit & clemens Ecclesia, nec quaerat
mortem peccatoris. Et observandum est ex eadem D. 3. eum pervenire non
posse ad Clericatum qui causas egerit, hoc est , inquit , postulaverit , quod apud Iurisconsultos idem est atque aciscusaverit, dc reum peregerit, ut Advocatus qui ita postulaverit, fiat irregu laris. Secundum Matiscon. Concilium in Can. 18. definimus , inquit , ut adlbcum examinationis reorum nullus Clericorum. accedat, neque intersit ubi
466쪽
ordinis honore privatus, de loco suo,
perpetuo damnationis teneatur religatus ergastulo. Vel ut est in cap. Io. ext.
de ex F prat. δc subdit qui contra fecerit , fit irregularis. Iis adde Epistolam 39. Arnulfi Lexoviensis.
Quinta est servitus to. tit. Decret. defervis non ordis. eaque irregularitas
omnino est Apostolicae traditionis : dc quod Apostolus Onesimum servum ordinare noluerit, sed remiserit ad Phile
monem dominum, ut ordinaretur: δίquod extet in Apost. Can. 81. sicque kix est ut Leo Magnus tum primum servos a Ciero rem6visse dicatur ex ejiu Epist. 3. ult. Edit. ubi praecipua ejus prohibitionis ratio est , quia Ecclesia tollere noluit jura dominorum in servos : δc nihili est alia propter vilitatem servilem: Nana ait Apostolus; Apud Deum nomest serν- , non est liber , omnes unum furum in Christo. Invaluit tamen ut quistiens prudens, inscio vel invito dominois servum ordinaverit, ille quidem remaneat Clericus , sed ordinator ille duos alios ejus aestimationis servos domino redderet teneatur. Can. si per ε
467쪽
4s o Coonla; absente. dist. 1 . qui desumptus est ex
Can. 8. Primi Aurelian. Concilii. Sexta est obligatio ad rationes reddendas : vel publicas, quibus obligati sunt curiales & publicani, quos elagantissime Tertullianus vocat ex officio peccatores in lib. de pud c. ωρ. 9. vel priratas, puta coloni adscriptii, aut quilibet conditionales homines, & nec
etiam Ordinari possint. to. tit. decretalis de oblig. ad ratioc. non Ordin. quod ita forte placuit, ne debitores occasione sacri ordinis deteriorem creditorum suorum considerationem faciant. Sed nec Ordinandi sunt Tutores, Curatores , Actores, aut Procuratores, post reddita ratiocinia, ut ex Concilio arthag. exscribit Ferrandus Di
Ac tandem irregularitas oritur ex contumacia & inobedientiato. tit. decret. δε Cler. excomm .dep. inter . minist. Et primo quidem Clericus nominatim majori excomunicatione perculsus omnino est irregularis cap. 7. eod. ac si ante absolutionem celebret, deponitur in perpetuum , & ita fit laicus, cap. 4. eod. si sit
tantum minor excommunicatio, non
fit irregularis ut amittat sua beneficia, sed tantum ut alia non acquirat. Undet
468쪽
cum summus Pontifex alicui confert Beneficium, eum absolvit ab excommunicatione ad effectum illius obtinendi non quantum ad Ecclesiam & satisfactionem ei debitam. Quod si Clericus ille ante absolutionem celebret, dubitatum est olim an fieret irregularis
Sed Gregorius nonus decidit eum non fieri, cap. ula. eod. Et forte ratio ea est, quia minor excommunicatio removet tantum a perceptione Sacramentorum, non etiam ab Ordine: ac proinde Glericus ille cum celebrat, non omnino facit contra censuram. Peccat quidem graviter, qubd eam contemnat, ideoque imp'nenda est ei gravis poenitentia, sed non fit irregularis, quia sola ipsa celebratio non est prς cisὶ contra ce
Denique Pontifices docent pluribus modis irregularitatem tolli, sicque vix est ullam esse perpetuam:primo quaelibet tollitur per dispensationem, quae detur ab eo, qui ejus dandae potestatem habeat, olim Dioecesanus Episcopus, hodie, Rom. Pontifex. ac si ea ex delicto proveniat, opus est etiam indulgentia principis. Secundo quae est a destistu natalium , tollitur professione monastica cap. i. ex. de Fl. pres tertio qui per
469쪽
sequens patris & matris matrimonium legitimatus est, desinit esse irregularis, quasi sublata causa, tollatur effectus.
Uc usque de iis quae jure communi obtinent, nunc de iis quae jure singulari, a quo non multum differt privilegium ; sic dicitur quasi lex privata, seu in primos idest privatos, seu singulos lata. Et ab effectu quasi privaret legem,ait Caper Grammaticus, cum nempe privatum aliquem a gen rati lege solvit & eximit. Unde saepius odiosum restringendum proprie qui dem non est lex, quippe quae sit generale jussum principis, nec feratur in singulas personas : sed tamen translato nomine, lex dicitur, ait Gellius lib. Io. cap. 1 o. Illud ita definitur lex privata quae specialiter aliquid indulget alicui
personae vel loco. Cap. 23. m. b. t. aliquando generaliter accipitur, aliqua do simpliciter. Primo casu continet etiam immunitates & exemptiones. Secundo continet honores, potestates. M
470쪽
jura, quae quibusdam in alios concessa sunt. Immunitates autem sunt v cationes aut libertates a functionibus
publicis : Exemptiones dicuntur libe tates a potestate & jurisdictione supe
Sicut in jure civili privilegia originem
habent ab ipsa lege I 2. tab. quae juris civilis fons & origo, apud Tacitum rIta & in jure Can. eam habent a Nicaeno Concilio in Can. 6. quae prima fuit etiam generalis lex Ecclesiae. post pacem ei datam;&sic eadem est origo legum, &privilegiorum. Quia tamen Canon ille seu antiqua privilegia quibusdam Ecclesiasticis data confirmat, quae nempe sola vetustas iis dederat ,ait Nicolaus I. in D. V dici potest Ecclesiastica privilegia esse traditionis Apostolicae,
cum ei adscribenda sint ea omnia, quae per universam Ecclesiam obtinent, cum non extant in scriptis Apostolorum , ait S. Augustinus lib. . de bapt. contra. Don. cap. 7 Privilegia sunt aut personalia aut localia. Illa vel certae caldam personae concessa sunt, eaque mortua expirant, vel certo generi personarum, puta Monachis hujus aut illius Ordinis, eaque permi r Ouamdiu nempe id go