장음표시 사용
431쪽
i J DB Canonici mortale peccatum , jampridem illud ea
Communione privavit. Majoris ejus Excommunicationis ef-
sectus ille est, ut inquit Apostolus, ut qui
ea perculsus est , Satanae tradatur in int xitum carnis, idest ut torqueatur & affligatur ejus corpus,vel ut vertit Origenes in Nom. a . in Leviticum, hoc est inafflictioncm corporis, quae solet a Pinnitentibus expendi, S m. vulgo accipiunt veterea sancti Patres. Aiussit, ut spiritus salvus fiat in adventum Domini idest ut salvetur ejus anima ciun et tempus
morxis a Deo indictum sexrit: si quidem se subjiciaet Ecclusiasticis praeceptis, ait
S. Ambrosius in p. ita Thessalon. cap. Apostolus prohibet ne quis cum eo cibum sumat aut commisceatur, ut co
fundaxus, ne quis eum recipiat in domum ., ino dicat ei AM , .ut sat absque Symgoga seu i Ecclesia , addit Synesius in Ep. 83. ut omnis religiosa domus ei claudatur, nec privati nec Magistratus
tecto & mensa cum eo utantur, ut rei getur a communione orationis , oblationis , de sacri commercii. Et hinc major Excommunicatio dicitur anatheisina, quod verbum vel est Hebraeorum, apud quos illud est horrendum, execr tale, detestabile ue vel Graecorum .quibus
432쪽
donaria templorum parietibus appensa dicuntur anathemata, quasi ab aliis r bus separata. Olim quidem excommunicati, cretuFidelium adeo separati erant, ut qui cum iis quoquo modo communicarent, essent etiam excommunicari, quasi ejus. dem criminis participes et sed cum ea disciplina civilem societatem nimium turbaret, exolevit praeterquam in iis qui denuntiati fuerint nominatim i& specialiter excommunicati .ut in titulo Pragmaticae Sanctionis, & Concord
torum de ex ommunicatis non vitandis
eoque referri potest illud S. Clementis
tib. 2. Constit. Ivo Z. cap. 4 - excommunicationem mon privare civili commercio , sed randum sylvituali & sancto, ait Tertullianus in fol. c p. 39. ut Fideles excommunicatos consolentur,& moneant redeundum esse in Ecclesiam , sicque .lollitur excommunicatio ; nam ex Apostolo curat Ecclesia, ut salvus sitit eorum spiritus in adve
tum Domini. Minor excommunicatio dicitur comparatione ad majorem , quod a sola
perceptione Sacramentorum separet, non etiam ab omni communione Fidelium. Sicut tamen commu nionis plures
433쪽
sunt gradus aut species, ita & excommunicationis,puta ab oratione,ab obi tione , a Sacramentis, a conventu. Sed cum simpliciter dicitur minor Excommunicatio , ea intelligitur quae sacrorum perceptione privat cap. a. ext. de excepi. ωρ. Pen. ext. hoc tit. Sc alia intacta permanent , puta ut qui ea perculsus est,
nulla quidem percipiat, sed aliis ea
conferre possit, quia remotus est tantum a perceptione, non a collatione :Retinet etiam jus eligendi quod habebat cap. 9. ext. de Cier. Excom. jurisdictionem , collationem Beneficiorum,
orationum communicationem. Cumque aliquis simpliciter a judice dicitur
excommunicatus, hoc de majori accupiendum , d. cap. pen. h. tit. Et ferε in desuetudinem abiit minor Excommunicatio , nec nisi duobus casibus obtinet, puta cum est a Canone, ut mox videbimus , vel propter fraudulentam seu peccaminosiam ut loquuntur Scholastici) communionem, cum eo qui nominatim & publice denuntiatus fuerit excommunicatus , eaque vix amplius
α judice fertur. Alia est adhuc divisio Excommunicationis , ut alia sit Iuris seu Canonis, alia hominis seu judicis cap. 23. ibid.
434쪽
In Brutionum Liber III. Canonis quae ab eo fertur & infligitur, puta cum sacri Canones aliquid prohibent sub poena Excommunicationis, qui contra fecerit, incidit in Excommunicationem Canonis, ipso jure , ipso ficto Excommunicatus est absque ulla sententia judicis, sed sola vi S potestate C nonis , unde dicitur Excommunicatiolatae & promulgatae sententiae, videlicet ab ipso Canone ; quicumque tandem ille sit, dummodo ab eo editus sit, qui ejus condendi potestatem habeat. Excommunicatio hominis dicitur , quae secundum Iuris Canonici regulas a competenti judice fertur, & ideo dicitur Excommunicatio ferendae sente tiae. Constat vero Excommunicatione usos
fuisse Apostolos , Sc ideb Gregorius
Nyssenus ait eam esse paternam legem idest Apostolicam, scut eorum Cationes dicuntur paterni. Ab iis ad eorum successores puta Episcopos transsata est ea excommunicandi potestas , ait S. Hieronymus in Homil. 1. in libram Judicum. Et hinc passim Excommunic
tio dicitur mucro Episcopalis , gladius Spiritus sancti qui Episcopis commissus est, ait Gerebertus in D. 3. Et verius est olim etiam Episcopum absque suo
435쪽
nodo excommunicare potuisse , cumca Excommunicatio per appellationem aut querelam in ea examinari potuerit,
ait pluribus probat Gratianus Causa Ius, 3. Sic etiam Archidiaconi in luis territoriis Excommunicare possunt ir jam ejus vestigium extat in Orat. Io. Calchsedon. Conciliἰ. Et forte verius est potestatem illam iis non suo jure, non visuae dignitatis competere , sed vel ex pirituali concessione quorumdam Episcoporum, vel ex longa consuetudine, quod jurisdictionem praescripserint, ut cam poenali judicio tueantur fAin
tes etiam suos Monachos Excommuni care possunt cap. I o. ext. de ma. ct obia cap. I . extis de eo qui fura. orae suscep-
Non etiam Abbatisse suas Moniales, quia non habent potestatem Clavium
cap. I. a. ext. de major ct obed.
Denique constat Parochos ab altari removere posse suos Parochianos, iis. aque adorandam Eucharistiam denegare, ut est in Can. I. Concilii Nannetensis, quod est excommunicare , quodque iis concedunt Riculius Suessionensis , dcΤheodullas Aurel. in suis Capisulis. Forse tamen cum Hostiensi dicendum
436쪽
In strii num. Liber III. Naest eos anathematiare non posse , idest
nec majori excommunicatione ferire, nec servato iudiciorum ordine exco mamnicare posse , quia exteriorem & cometentiosam j-sdictionem non habent. Sed eos a pereeptione Sacramentorum removere posse s quae minor est Excommunicatio ) veluti per modum divinae xensurae , cujus olym meminimus ex Tertulliano. Nec obstat ov. s. exi. λχF. iud. ord. Ubi Parochus sententiam excommunicationis serre dicitur, atque ita ut Dioecesinus Episcopus ab ea non Possit absolvere , instio illo Patocho.. Nam omnes Me volunt ibi de eo Paro
cho ad , qui jurisdictionern pro sorb
cilii apud Reginosem lib. a. de disi p. Eccles Cap. 1o . ubi cum Deus dixivmneseos Cap. 18. descendam , & debo utrum clamorem qui ascendit ad me, compleverint vel non : adduis
Patres ejus Concilii, eo exemplo mo nemur ne ad serendam excommunicationem praecipites simus, aut temere, aut
indiligenter judicemus.. Sed di sere da non est ex patuis S levibus causis Can. 4rict Αχ- Ii. q. 3. alioquin iaci
437쪽
adducitur in contemptum. Et hinc Leo M. in D. 89. Cap. 6. graviter conqueritur de quadam excommunicatione oblevem causam & levia verba, sicut &Petrus Damianus lib. I. D. I 2. ad Al xandrum II. & quod levius & frequentius decernantur excommunicationes.
Decernendae non sunt nisi ex certa de manifesta peccati causa, quam probet Canonica authoritas Can. 2. IV. Aurelian. Concilii &- ormatiensis. Et ex iis culpis ex quibus Sancti Patres j bent malefactores arceri ab Ecclesia d. Can. 1. Sed & quamvis nullum occurrat grave delictum,propter solam contum,
clam ferri potest, puta si quis legitimὶ
citatus a suo Episcopo venire nolit, Cap. 23. ex de V. S. si praecisE contra illius decretum veniat, si ejus mandatis obedire nolit, Can. sin autem, ibid.
p. a. ex. de ma. ct obed Cum eo tamen 'temperamento, ne iracundus Episcopus contra suum Clericum cito dc aspere commoveatur, Can. . ibid. dc ut
delictum conixa se admissum dimittere possit, non etiam quod contra Deum; Sed illud Canonicis poenis vindicare teneatur, ut ex S. Hieronymo probat
Regino Abbas lib. 1. de disciplinis E cles Cap. 33 -
438쪽
Institutionum Liber III. 42IQuamvis autem justa sit excommunicationis causa; non prius tame ferenda est quam prς cesserint tres monitiones, tria veluti edicta, quibus admonetur reus, ut a peccato recedat. Illud est D ni praeceptum Can. omnes. l6. q. 7. Videlicet Mat.18. ubi si frater tuus in te peccaverit. j betur ut primo, eum moneas inter te& ipsum solum. Secundo, adhibitis testibus. Tertio, Ut dicas Ecclesiae'; idest congregationi Fidelium,ac tandems ad sanam mentem non redeat, sit tibi tanquam ethnicus δc publicanus , quod nihil aliud est quam ut excommunicetur.Triplicis illius monitionis meminerunt Apostolorum Canones, Apostolicae Constitutiones,& passim sacri Cano-nest, Ex quibus dici potest excomunicationem absque triplici monitione factam, ipso jure nullam & irritam esse,quasi contra praeceptum Domini & sacros Canones facta sit: aut utique eam ipso
quidem jure valere , sed facise rescindi posse quasi injustam , ut existimat
Covaruvias ex Cap. s. de sententia excom. in s. Quidam tamen casus occurere poς
simi , in quibus una monitio sussicit Cap. 9. ibid. Puta si Episcopus illud expedire viderit pro ratione temporis,
439쪽
42α Canonici delicti, & personae , quod sorte Vel
contumacia & inobedientia vel deli tum Clerici, grave scandalum pariat. Ita & triplex quidem monitio in ea ex communicatione desideratur, quae est ab homine, non etiam in ea quae est 4 Canone i Nam ill e satis superque reum admonet ut resipiscat Cap. 26. m. de repedati Ideoque nulla etiam praec dente excommunicatur ipso jur si Cis noni non pareat, quem ignorare non
debet. Fere tamen omnes volunt tutius
esse, si lata sententia declaretur excommunicatus, qui inciderit in excomm Ricationem Canonis, ut saltem illud p blice cognitum sit. Prudentissimum Petri Damiani videtur Consilium in ead. Epist. i a. ut Praelati non ita facile nec ita frequenter addant excommunicationis poenam,quia contumaces saepius & facilius in eam incidunt, de qua vix cogi
Denique in scriptis ferendaest excommunicationis sententia cap. I. h. t. in
sexto. Ecclesiasticae leges illud velle ait Hincmarus apud Reginonem in prisana Appendio cap. in . & hoc commune habet cum aliis lententiis, quae non merentur habere nomen sementiae nisi
scriptae sint, ait Gregorius Magnus, ii . II. Reg. - θω
440쪽
De Suspensione cir Depossione.
SVspensio est Ecclesiastica censura ,
quae Clericum suspendit seu ad tempus removet a quodam ministerio, a quadam functione. Iulianus Imp. in D. 61. indicat eam ipsis Sacerdotibus Ethnicis non fuisse incognitam. Et apoliticis desumpta videtur, in quibus
decurio ad tempus ordine, seo movetur , l. h. in princ. d. de decur. Antia qui Canones nomen illud suspensionis non habent. Giaeci saepius eam vocant, Latini abstentionem , cum amen apud eos omnes varia sit utrius. que illius verbi acceptio. Post qui tum aut sextum saeculum ea censura C pit appellari suspensio, ut in. tertio ct quinto. Aurel. Concilio ct in D. 2. Fe- Iris I I. Summi Pontificis. Quamvis regulariter Ecclesiasticae censurae non sint ad tempus, ne rei eas contemnant,. dum nempe illius lapsam expectent, ut ab iis ipso jure liberentur & vix alium possint habere terminum , quam donec reus a culpa recedat Laisfaciati. atta-