Canonici Juris Institutionum libri tres

81쪽

cum ad hoc desideraretur trigesimissaetatis annus : Ideo Clemens V. in suo Viennensi voluit Clericum Ordinari posse Sacerdotem anno vigesimo quinto aetatis anno, ut qui eo adeptus sit Paraecialem Ecclesiam, eo etiam ad Sacerdotium promoveri possit. Hoc etiam probat Tridentinum Concilium , & addit Subdiaconum Ordin ri posse anno vigesimo secundo , MDiaconum vigesimo tertio. Dispens tiones ab ea aetate a certis etiam Ecclesiae saeculis incognitae non fuerunt: adde titulum Ic. lib. 2.

Quarto solus Episcopus Presbyterum ordinare potest , olim quidem presbyteri dicebantur etiam Episcopi, ut suo loco videbimus i sed statim invaluit eos ita distingui, ut Episcopi Superiores sint Presbyterorum. Et inter eos constituta est ea insignis diis rentia , ut Presbyterorum ordinatio solis Episcopis reservata sit propter authoritatem I ait Isidorus lib. 1. de div. Osf. cap. 7. id est, jure dignitatis Episcopalis ab uno Episcopo ordinandus est Presbyter, Apostolorum Can. I.& quia uni subjectus est, & quia inconveniens ctiam effut Episcopos hinc inde vagari propter frequentiores Proia

82쪽

nores

ordirini

83쪽

68 DKs Canomes lii: Nam si probe cognita sit ejus fides, vita & sanctitas ab Episcopo domicilii , vel etiam ignorante originis Episcopo, reei e ordinari potest, ut de S. Martino , Ambroso & aliis legitur. Olim etiam primae ordinationis Epis copus habebatur quali proprius Episcopus. Ut qui Minores Ordines a quodam Episcopo accepisset, alios ab eo accipere teneretur, quas per primam hanc ordinationem proprius coepisset ejus esse Clericus : qua de re disputat S Augustinus in Epist. 1 o. ct 1 i. Ratio ea erat

quia prior ille Episcopus Clericu illum

ordinare non potuit, nisi ad aliquam Ecclesiam sine Dioeceiis. Et hinc sorte Bonifacius VIII. in cap. ycn. de temp. orae

addidit eum etiam haberi proprium Episcopum, in cujus Dioecesi ordinandus Beneficium Ecclesiasticum habeat. Asde forsan & ejus Episcopo cognitus sit:

vix enim ordinari possunt ignoti. Can. I9. Toletan. Concilii quarti. Ideo ver bsacri Canones adeo proprium Episco pum desiderant,& quod non alius Dice-cesanos suos melius cognoscere praesumitur an digni sint, & quod nec bap

tismo, nec confirmatione, ncc alia re

magis extenditur & innotescit Episcopalis potestas , quam ordinatione nub

84쪽

D1'tutionum Liber I. 6 Ia re magis Clerici uniuntur Episcopo, ejusve potestati subjiciuntur quam o dinatione : nam Episcopi contendunt eos esse suos & sibi subditos, qui ab iis ordinantur, ait S. Hieronymus in Ep.ad D. Hieroso Addunt sacri Canones, nisi consentiente proprio Episcopo ; & consensus ille omnino exprimatur in litteris dimisesoriis , quae sic dicuntur quod proprius Episcopus in iis Clericum suum h potestate sua dimittat, cumque committat alienae Ordinationi Dicuntur etiam comendatitiae, quod in iis a iseratur dignus , qui ordinetur. Sicut vero pro. Prius Episcopus Clericum suum ordina- TC non tenetur invitus, ubi cum habet omnino indignum : ita nec ei dare litis

ras dimissorias. Utrumque illud adstruit S. Augustinus in D: Z. is . dc Congregatio Cardinalia asserit a Comcilio Tridentino siess i . de ref Can. t. abrogatum fuisse cap. . ct s. & ejus

glossain ext. de rem P. ordin. & adempintam esse appellandi facultatem a recura

tione proprii Episcopi , quia quilibet Episcopus potestatein habet suae Paroeciae pro suo quisque studio ac religione, ut ordinet Presby teros dc Di Conos Can. 9. Antioch. Synodi.

85쪽

o Juriis Canonis; Quinto , cum jusserit Apost. r .ad rimicap. s. ut Ordinandi probentur primum, sacri Can. voluerunt non prius ordinari Clericum quam examinatus fuerit,Cams . Nicani Concilii Gn. i 3. Laodic. Eoque pertinet ritulus Decretal. de Scrut. in Ord. Fac. in quibus consistat illud examen ; repetendum est ex Can. II. Namnet. Concilii quem exscribit Gratia. in Can. quando Episcop. dist. 1 . Praecia pue vero inquirendum est, an ille sit irregularis, seu an habeat necne qualitates illas , quae sacris Canonibus in Ordinando desiderantur. Quod hic forte postularet tractatum de irregularitate sed eum rejicimus ad finem lubri tertii, cum ea propius accedat ad censuras Ecclesiasticas. Denique cum Apostolus I. ad Corinth. cap. 7. jubeat ut unusquisque in qua

vocatione vocatus est , in ea remaneat,

semper sacri Canones voluerunt, ut Clerici ad certum titulum , ad certam Ecclesiam ordinentur. Iuris illius vestiagia j m pridem extant in Can. I 8. -- e rana Synossi ct in Can. I 3. Nae

cas sed cum plures ordinati Clerici non alligarentur certis Ecclesiis: Chalceae

Concilii Patres. In Can. 6. decreverunt

neminemordinari posse absolute.Id est,

86쪽

Institutionum Liber I. rnon relativE ad aliquam Ecclesiam. Et

ita Urbanus a. in Can. Sanctorum, dist. O .absolutamOrdinationem vocat eam,

quae sine titulo facta sit ; & olim Ecclesias dictas fuisse titulos constat a titulis Martyrum, quibus erant dedicatae, ut videre est in Hymno S. Prudentia de S. Vincentio. Quodque Chalced. Concialium prohibeat aliquem absolute ordinari , sequentes Canones dixerunt neminem ordinari absque titulo , ne Clerici errones essent aut vagantes, cum alicui Ecclesiae deservire tenerentur.

Verum hodie duplex constitui solet titulus, Ecclesiae, Monasterii , & P

trimonii. Ecclesiae olim solus erat. Mona erit, cum Monachi essent omninbLaici, vel alter ex iis ordinabatur Sacerdos, vel etiam alius Saecularis Clericus, qui in sua ordinatione addicebatur e rum Monasterio , ut in eo sacra faceret, iisque administraret Ecclesiastica Sacramenta. Nilus Eremita in Narratione Zc Palladius in Lausiacis cap. 7. ac tamdem titulus patrimonii, ut si quis Cisricus haberet patrimonium, eo uteretur

pro titulo, sacris Canonibus incogniatus erat, vel etiam Chalcedonensibus a sed forte invaluit circa tempus Alexa dra III. cap. 4. ext. de Prab. Et apud Si

87쪽

α Juris Canonici phanum Tornac. ejus aequalem in Epist.

Addit Chalced. Concilium, qui absolute ordinatus sit, eum vacuam habere manus impositionem. Idest non habere ordinem, & in saxulo remanere , ait Zonaras : ejus ordinationem esse irritam , ut ex versione Dionysii Exigui h bet Urbanus II. In d. Can. Sandiorum. Lateran. Concilium sub Alexandro III. admisit eam ordinationem ut validam ,& voluit ut Episcopus qui cum ordinavit, eu alere teneretur, donec aliquod beneficium ei contulerit d. cap. 4. SO-lus Pontifex derogare non poterat Chalced. Concilio & quidem generali, sed

aliud etiam Oecumenicum ei derogare potuit propter Ecclesiae utilitatem ut docet Yvo in Prologo Decreti ac tandem Chalcedon. Concilium ad minores etiam Clericos pertinebat, ut nec absol te possent Ordinari ut notant Zonaras& Balsamon : sed Lateranen sic constitutionem illam rc strinxit ad Presbyterum & Diaconum, ut iis exceptis, alii omnesti Clerici absque titulo impune possint ordinari. Eoque pertinet omnino

88쪽

Institutionum. Liber I. 73

, TITULUS XI.

De Electione.

D Alsamon ad Can. 3. Nicaenae Sr-II nodi ait Electionem Episcoporum proprie dici, abusive Presbyterorum . qui per ordinationem fiunt. Electio est unius de multis acceptio, ait Fulbertus Carnot. in Epist. 6 i. Sicque de illius substantia est, ut de multis fiat, non etiam a multis r nam & solus Moyses Aaronem elegit, & unus Christus Dominus Apostolos 3c Discipulos. Unde com Rex hodie nominat Episcopum, vera est electio, cum ille sit caput populi,& S P. Synodum repraesentet. Eades.cendit a lege divina, ait S. Cyprianus in Ep. 6 8. non quod ullum extet divinum Praeceptum de Praelatis eligendis , sed quod divina exempla , quae in sacrisse Paginis occurrunt Electionem Iuris ' Divini faciant.

Sub ipsis Apostolis Electio fiebat

s ab universa ecclesia, a multitudine, communi fidelium consensu, Actorum cap. r. ct 6. Author Constitutionum Apostolicarum lib. s. cap. 4. Apostoliis cana hanc Constitutionem exscribit,

89쪽

Dris Canonici ut ille ordinetur Episcopus , qui ab universo populo Electus fuerit. Origencs in Homilia. s. in Leviticmn meis minit popularis ejus electionis , dc S.Cyprianus in ead. D. 68. ait eum esse ordinem ecclesiae univcrsae , ut Electiones fiant de suffragio universae se ternitatis, id est Clericorum & Laicorum : ita tamen ut populus propriEnon haberet suffragium 1, sed solum tes timonium cujus solius meminit Apostolus I. ad Timoth. cap. 3. Tertullianus in Apolog. cap. 39. & hinc Leo Magnus in Ep. 8 . 92. 9 aliis ad electionem Episcoporum desiderat suffragia Cloricorum; Zc testimonia populorum; vel etiam eorum petitionem , de qua in I. 49. Cod. 7 h. de Decur. quod planἡ indicat populu non habuisse votum aut suffragiu: Unde illud Gaufridi Vindoc. Laici Episcopum petere possunt, eligere non pouunt, in tra L de ordis. Disi porum. Et ideo Cyprianus praesentiam &testimonium populi desiderat , quia singulorum vitam plenisti me novit, ut eo presente, digni eligantur. Hoc etiam Nicaeni Concilii tempotibus ita obtinuisse constat ex ejus Epistola ad Episcopos AEgypti apud Theodoretum lib. I. hist. Eccc cap. 1I.

90쪽

Institutionum Liber I. sev Can. s. Sardicensis Concilii quod di ὶ citur Nicaeni appendix , & ex variisa Epistolis Leonis Magni: unde cum ira illa Synodus in Can. 4. statuit a Metropolitano & Comprovincialibus Episcopis Ordinari Episcopum hoc pertinet tantum ad solam Ordinationem seu Consecrationem, non etiam ad E-Ιectionem , ut non satis caute volunt VII. Synodi Patres in Can. cum in

in Can. . di ροπονία, pro electione acce-Perunt, quam dc antiqua, & Dionysii Exigui, dc aliorum fere omnium Collectorum' verso pro consecratione accipit. Sicque primo illud Nicaenum Concilium non abrogavit veterem Ecclesiae observationem in eli- Circa sextum & septimum sat culum Optimates non tantum electioni aderant in testimonium, sed etiam in ea habebant suffragium , faciebant decres tum electionis , eique subscribebant, ii Hoc ipsissimis verbis indicat liber Diumnus Rom. Pontis cap. a. tit. a. stseqq.

Circa utrumque s videlicet Clerim suffragium dc populi testimonium idem ferὸ fuit progressus : sicut enimis omnis quidem populus electioni o-