장음표시 사용
361쪽
deficiunt & obscurantur. Tanta ista amnar m gnitudo, vis ingenii tanta, tam exquisitum rerum omnium judicium tua sunt. Atque hine factum existimo. ut in cursu tam limgo, di in tanta regiminis varietate non solum nihil tibi de vel ri splendore detractum sit, sed plurimum etiam additum ad nominis famam, ad civium atque exterorum admirationem, ad eam, quae hinc sequitur, immortalitatem. Nunc te Religio arcti re quodam vinculo complexa est eum inter Episcopos recepit; poscitque jure suo, ut quidquid ad eam pertinet, auctoritate & patrocinio tuearis. Itaque jam non veteri illo titulo, sed novo isto D. Bernardus ad te aecedit, seque Episcopo Sabine si commendat. Hunc si benevole excipies, ti-hique familiarem reddes, habebis longe optimum in Episcopali administratione monitorem atque adjutorem. Qui in magno rerum fastigio collocati , multis se negotiis exercent, ne vivere quidem possunt, nisi se identidem in alicujus viri docti
lectionem abdant, animumque diuturna agitatione fatigatum ac divulsum quodammodo recipiant. Estne ullus ex omni Scriptorum Sacrorum numero, quem D. Bernardo praeponendum putes ad hanc animi instaurationem tibi tantopere necessariam i Sed ego jam nimis ultra Typographum.
Quod mearum partium fuit, euravi diligenter, nequid in hac editione aut incuria, aut avaritia operi tam pulchro detraheret; ut vel ex hoc ipsiste dignum videretur. Proba hominis studium, qui de te bene mereri vehementissime cupit: nec
tam cogites, quid valeat, quam quid velit. IX.
362쪽
Alusio Pisano Equ. ac D. Marci Procur tori dicata .
Nihil ego unquam vehementius optavi, quam
ut D. Augustini opera typis meis vulgare possem; quod haec in primis digna mihi viderentur, ad quorum praesidium & auspicium Senatoris nomen longe prineipis usumarem. itaque , Vir amplissime, vide, quid tibi afferam, non quis afferam. Quamquam tanta ista fortunarum copia, qua undique circumfluis . numquam fecit, ut tenues homines contemneres, quibus te Divina providentia praepositum putas, ut pro illis sis, non supra illos . Quod autem mirabilius videri debet, non haec hominis laus est, sed familiae. Scilicet nullus est ex ista florentissima domo, qui indole quadam sua ad benefaciendum non fer tur: di quamvis alius aliter in Rep. administram da sit oecupatus, idem tamen euique propolitumeli, ut quam plurimis prosit. Egregiam hane Psesanorum laudem, ut ad exemplum propagaretur, ipse quoque litterarum monumentis contignare vo lui; & quidem monumentis ejusmodi, quae meriato suo aeterna essent. Hactenus habes, quid spectaverim caussa tua: nune accipe, quid mea . cum
363쪽
large multa ad tantae rei perfectionem pollicitus sim, testem industriae meae in ipso veluti limine producere debeo, cujus fidem & auctoritatem nemo sit qui non vereatur. Tu enim Oeeupasti hominum famam & publiea iudicia magnitudine virtutis & constantia felicitatis ; in quo potissimum mortales mortalibus praestant, di eos ipsos beatos efficiunt, quos numerant inter suos. Ipse igitur quoque in partem venio boni hujus, si pateris, conatus nostros illustrari nomine tuo. &auspicio tam fausto in publicum prodire . cur autem non patiaris, qui ad rem litterariam promovendam S publiea cura, di privatis impensis quotidie tam multa faeis Z Nemo est qui nesciat, quam magnifico sumptu extructa domi tuae Bis bliotheca sit, importatis undique pulcherrimis li- bris, additis ad eruditionem & ornamentum ve- lteribus numis, accitis doctissimis viris & rei librariae peritissimis, qui omnibus proficere de tuo volentibus praesto sint. Nisi forte in te non redundant Fratris tui merita, Hermolai dico, gra- ivissimi senis , qui summis Reip. honoribus in Elus, in hac voluntaria vacatione spartam istam peculiari opera sibi ornandam sumpsit. Consilium tam nobile & Pisanis opibus dignum Superi for- tunent, produci a in longum aevum Hermolai vi- ta, auctis in majus familiae fortunis, amplifieatis ltibi ad summum fastigium dignitatibus. AEquum est enim, humana bona ad eos pervenire, qui mnia ad communem felicitatem referunt; & ne bona quidem putant, si stibi solis eommoda sint. Non contemnes vota haec, si reputabis, non Bi
bliopolae esse, sed civitatis.
364쪽
Ad Romanam Historiam Nieuporti '
assim o PVano ac D. Marci Procuratori dicatam .
I storia vernaculo sermone scripta typis Venetis edi coepisset, volumen primum tuis auspiciis ornatum iudicia hominum felicissime subivit. Nunc primi illius benefieti memor totam se tibi commendat, eo sermone seripta, quo res tantae sunt administratae. Nee tibi sane majus aliquid dicari potest , nee liber hic maiore praesidio eo muniri . Nam nihil habet antiquitas, quod sit iblustrius, quam Romana Resip. nihil aetas lita, quod magis illi respondeat, quam Veneta; nihil VOneta, si privata deeora consideremus, quod Ρisa no nomini praeferri possit. Fortasse miraberis, qui fieri potuerit, ut tanta rerum moles terminis tam angustis comprehenderetur: sed videlicet ita nota omnibus est Romana Historia, ut jam non indigeat nisi monitore, qui summa eapita recenseat, & veluti in tabella paucis notis signata demonstret. Id omnino praestitit Nieuportus. Noli igitur rem aliunde metiri, quam ex re ipsa. Quamquam vel minima quaeque videri magna possunt,
365쪽
si tutelae tuae commendata producantur. Ita comparati sunt homines' in judicando, ut nomina quaedam cum Videant, quae famam oecuparunt, nihil sibi animo obiiciant, nisi grande S egregium. Sed cum Operis ratio in tuto sit, quid ego de me dicam Z Non enim audaciae crimine carere videtur Typographus, qui sortis oblitus suae, ad amplissimi Senatoris penetralia accedere audeat, & munuscula offerre. Sie hoe alibi erimen: apud tantae humanitatis Virum erimen esset non aecedere confidentissime. Patent aedes tuae tenuissimo cuilibet: litteris vero praesertim, ae litterarum ministris, inter quos certe pographi sunt. non modo locus patet, sed sodes etiam ornatissima ab Hermolao fratre comparata est. Vides igitur, cur multi undique ad te convolemus ; cur reculas nostras osteramus ;eur opem di auxilium importune etiam interdum postulemus. Perge agere pro magnitudine animi tui: & quando tantum fortunarum habes, quantum mortalitati felicissimae potest esse satis, eo- para tibi benefaciendo immortalitatem.
366쪽
LIBRORUM. 347 Ad Virgilii opera cum Mamicio edita Venetiis
Aluso Pisano Venetiarum Duri dicata .
CVm Latinorum Seriptorum bibliotheeam
edere Venetiis constituissem, a Virgilio Poetarum Principe incipiendum putavi: nunc autem cum tanti operis eo natum primum auspicie caussa dedicare velim, quem potius, quam Sere nissimum Venetorum Principem appellem Z Profecto si Virgilius ipse in vivis esset, non alios sibi penates eligeret, nee alium locum suis carmis . nibus quaereret, quam in aedibus istis Palatinis. Erat enim illi ut vis ingenii summa, ita animus intra virtutis modum sublimis dc elatus, exigua quaeque despiciens, di ad magnorum virorum amicitias unice idoneus. Oportet esse Augustum, vel Augusto similem, qui velit cum Virgilio vivere, eique se patronum profiteri. Quis autem in hac civitate Augusti mores, tantamque illam minnifici ingenii indolem magis exprimiti quam Tu, Serenissime Aloysi, cui vix Romanae opes ipsaque illa tam ingens Augusti fortuna satis essent, si tantum dare posses, quantum velles ξ Ita porro cultum & ornatum Virgilium assero, ut dec
367쪽
hat venientem in aedes tuas, ubi omnia ad exquisiti judicii formam composita sunt. Nec impensis, nee labori peperci, ut domestica Pisianorum bibliotheea non indignus judicaretur; in qua Hermolaus frater tuus, ne quid insigne ad elegantiain & utilitatem desiit, pro suo in litteras animo impensissime curat. Haec illi nunc provincia. est, postquam floridam, di firmam aetatem, atque adeo etiam viridem senectutem in Rep. administranda occupavit; ut cum fatis pro momtali conditione cedendum erit, numquam se sibi soli vixisse assirmare possit. Pro ejus salute-incolumitate, non secus ae pro tua, cum boni omnes, tum nos praesertim typographi beneficiorum memores quotidie vota facimus. Erit etiam usui, ut spero, labor hie noster Andreae Nepoti tuo, lectissimo juveni, quem quotidie videmus in spem magnam succrescere, dc ex litterarum studiis ad patriae bonum praesidia petere. Multorum Sapientum opinio est, majora quaedam adjumenta ad virtutem Poetas suppeditare, quam Philosophos et quod cum dicunt, non prbmistuc omnes significant siunt enim quidam ex ex Poe. tis, S ex Philosophis prorsus vitandi) sed Homerum praesertim di Virgilium, quos litterarum
vitaeque magistros antiquitas omnis appellare consuevit. Verum ad Te redeo, quem puto, quos progressus res libraria per hos annos fecerit, libentissime visurum. Te Triumviro studia moderante, movere quodammodo lacertos coepit; teque in primis auctore di suasore, veterum typorum gloriam in hane Urbem revoeavit. Nune eo pervenit, quo erat maxime optandum ἰ nee
368쪽
iam ab aliis nationibus , nisi forte in minuta diali gentia vincimur. Si Tu industriam nostram, Prineeps Serenissime, probando fovebis . nihil erithoe in genere tam magnum ac dissicile, quod in posterum suscipere non audeamus. Nam hoc ipsum, quod nunc urgemus, si quis cogitando metiri voluerit, quantum sit, inveniet profecto esse hujusmodi, uenon sine caussa a tantae disgnitatis fastigio auspicia ducere voluerimus. Haec Superi rata esse velint .
Ad Salustii opera cum Cortio edita Venetiis
Triummisis Litterariis dicata.
IN hae, quam edere institui. Latinorum A thorum Bibliotheca, Salustium ceteris praeire volui, qui soluta oratione scripserunt: quod i men non meo, sed sapientum virorum judicio &auctoritate feci. Id vero mei consilii est, quod vos potissimum, Viri summi. ad rei tantae praesidium di auspicium appello, vestraque nomina longe splendidissima huic operi praeponor ut siquis forte dubitat, num re praestare velim, quod pollicitus verbo sum, eos meae hujus voluntatis veluti sponsores habeat, de quorum fide dubita
369쪽
ve nemini mortalium liceat. Siqua proe uratio est in hae Urbe, quae magnos viros & publici Consilii principes poscere videatur, ea certe litteraria est, quae tanto aliis praestat, quanto animi cultus reliquis humanae vitae commodis & ornamentis praeferri solet. Qui Rempublicam hane constituerunt iis legibus moribusque temperatam, quibus maxime populorum felicitas contineretur, hoe vel in primis spectasse videntur, ut eunctas nationes, si opibus di potentia non posset, litterarum tamen & bonarum artium cura superaret.
Id porro fieri non poterat, nisi simul de peculiari quodam Magistratu cogitassent, eui summa
arcani hujus concrederetur; quique ea esset dignitate ac potestate, ut tem tantam inter humanas vicissitudines, quae omnia eorrumpunt, sartam tectamque servare posset. Quanta porro cura sit adhibita, quot quantaeque sollicitudines susceptae sint, ne quid umquam detrimenti caperet, nihil attinet commemorare. Quod si tam graves cogitationes efficere non potuerunt, ut aliqua eius particula interdum non laboraret; id tamen esse cerunt, ut cito levaretur, & ptillinas uires vi goremque reciperet. Videtis, opinor, me de in
dustria loqui Typographorum, quae eum superio ribus annis remissior videretur , tune rursus sese effert, & ad pristinam laudem reflorescit. Ego certe, quantum in tantulo esse homine potes , omnia movi, ut typis Venetis sua dignitas & fama redderetur. Quod eum ex aliis mea opera editis, voluminibus judicare potestis . tum ex hoe ipsis maxime judicabitis, quod vestris nominibus o natum in vulgus erit. Ad externam formam αδpp
370쪽
scet; internae diligentiae, quae rem ipsam attingit. illi duntaxat judices erunt, qui Salustianas historias tractare voluerint, nostramque hanc editionem eum Lipsiensi conferre. Non magnum fortasse est, quod fecimus, sed certe fecimus aliquid. Quidquid est, in vestram fidem ae tutelam concedit, vobisque se etiam atque etiam commendat; a quibus tamen nihil aliud, quam communia illa praesidia petit, quae ad rem litterariam promovendam maiorum sapientia paravit, 'estri sique iudiciis commisit. Pergite, ut caepistis, singulis atque universis ex ordine nostro benefacere; qui ordo jam ita crevit, ut ne illa quidem tempora, quae aurea dicuntur, in hujus laudis contentionem venire possint.
Ad Psalmos Davidicos cum Bossueti interpretatione Cauetano Isaxeilo Dissopo Be mensi acatoi . Typographu S.
Nullus Episcopus aus nostra aut patruin ho-strorum meanoria tam multa tamque uti
lia pro religione & Ecclesiae. disciplina scripsit, quam Iacobus Benignus Bossuetus: ut proinde s pienter facere mihi videantur, qui ad tantam dise gnia