장음표시 사용
361쪽
3 o 6 De Philosophia apud Romanos
- Sed lubet audire Merroem loquentem de Herculeis e
lumnis.putat ipsesu se Mola, hoc ιν statuas referentes He cutem , positas in ripa siue in porta qua diuiditur Ahira ab Europa.ut autem putaret non fuisse columnas, quodperuuia gatum ea apud Geographos apud Aractoteum ipsum, fecis interpres, qua mos e i, qui dixit sie: locus qui di. citur Idolum Herculis. qui etiam putauit cranam uises
tuam , non duas. t vero pro columna Nerteret interpres Id tum fecit nomen Herculis,nam sciebat Gentiles solitos p nere Ita tuas Dijs , quas etiam tanquam Dera adorabant, hine motauit Idolum.
Sed signa icta non fuerunt posita ab hominibus Herculi ;sed ipse memoria causa erexit columnas , mi inaeca et te minumssorum intinerum,suaeq. peregrinarioni/. . At , inquies, fuisse Idolum hoc est statuam erectam in bonorem Hereulis oculatus testatur Averroes his merbis:
unum istorum Idolorum erat in ultimo occidentis Hi pania quod dicebatur Idolum Indit &ego vidi ipsum eleuatum . deinde suit corruptum in proelio quod creuit inter Barbaros , & homines illius insulae in anno I XX.a praedicatione Maumet, a quibusdam erigen tibus se su per qua Mam regiones maris in illo tempore.
Sit fides penes Averroem,aut penes eos , qui ei dixerunt quoddam signum esse columnam Hercaelis , cum olim etiam esset controuersom quid nomine columnarum Herculis in redigi deberet, eum uan deelsent qui existimarens duos momtes Calpenscilicet Abiam es columnas Herculis. qua de re idenda sunt quae tradit non forum Nonius in defini. ptione Hispaniae sed ime Straboloterit quia etiam exercitatio
362쪽
. Liber Paganini Gaudentii. 3o
rionem meam inspicere, quam Etrusco sermone edidi, si r
Non igitur ess verisimilis narratio Averrois putantissuaquoq. etate visa fuisse unam ex columnis Heretileis .Hdeamus iam qua ratione adhue probet Aristoteles exurem esse terram, s ludos non valde dissame ab in pauis petit probationem ὰ generatione Elephantum, qui sunt περὶ
ἀ-οτερους τους το-ς τους-οντ, circa utraq. loca extrema existentia. Ergone apud Gaditanos, ut apud
Indos gignώntur Euphantesῆ Minime gentium.hinc eurg re est terram non ese adeo exiguam, si Hispania caret amma. bbar, quibus abundat India. imo si Elephariter mas, foemina iliae deportarentur zonsignerent coeuuia Elepbamum. alde agitur distant a se inuicem Hispania, s I dia. Meesse profecto est valde caisdam esse regionem. quaserat Elubantes,cum adeosint magna animalia vivans. ducentos ἐν plures annos. Averroes faretur ingenue in His ania non eis Elephanistes , suspicatur autem Use apud AEthiopbes negat etiam essis terra Barbarorum.quod inomine Barbarorum intelligat Mauros ,-ineolas Mauritania Eitur. En tibi me a
Plinis lib. VIII eap. XI Elephantes fert Africa, ultra Syrticas solitudines,&in Mauritania serunt AEthio. pes,& Troglodytae sed maxime India.
cum autem occιdens careat Elephalibus,quibus abundat
India videat Maliger qua motus ratione aduersus: cardanis offuerit mentem occidenti postponere. Certe vel vn mboc argumentum petitum ab Elepiantibussufficit confuta Eo Seiugeri paradoxo. qualem enim decet este regionem,qu a his
363쪽
3 o 8 De Philosophia apud Romanos
tim enim decer ese regionem, qualem caeli mim, quae profere et modi animal, de quo admiranda referuntur, sed, via D sunt aliquot abhinc annis ab Italis, cum Anglias inum circumduceret. sulficiat recitare merba Plini= lib. VIII. cap. I. Maximum inter terre tria animalia est elephas proximum q. humanissensibus quippe intellectus illi serismonis patrij , & imperiorum obedientia , ossiciorumq. quae didicere memoria,amoriS,& gloriae volu
uodsi Et bas proxime accedit ad humanos sens afvi
eamur necesse est prae sitare ingenia orientalium hominum im- geniis occiduorum, quandoquidem caelum titudprofert Et pbantem ,qui abis. comparatione superat omnium nostrorum animabum solertiam.Cur non liceat Volertia animalis illius argumentari ad ingenium hominum ista loca incolentium f
De versione LXX Interpretum, qua usus est in suis operibus S. Iustinus,non pauca notam da depromuntur. CXXII. PRasidium suae cognitionis in quo collocauit autbore S.
D stinus , postquam relicta Platonis Academia ad scholam Christianam transiuit in Deo , authore S. Litterarum , qμα antiquitatι longe antecedunt, γ' superan quemcunq. Gracorum scriptorem sed qua editione ea usus S. Iustinus f hebraicane, cum ab . dubio, in Samaria natus , hebraice sciret imo Graecam LXX adbibuit, tamquam verissimam. in exhortatione ad Gent. narrat qua ra
tione poscente Ptolomaeo Rege AEgnti S .Littera in graecum
364쪽
i Liber Paganini Gaudentii. 'los fermonem transtitae fuerint. non sitit LXX graece hebra req. fussi doctas, ira separatim in singulis cellulis positos
prorsus conciouisse, ην in eadem etiam querba conuenisse . Scio narrationem de cellulis a quibusdam rei=ci, at Iuctianus testatur Gentibus se nihil Agere, inquit enim: Nihil hic fingimus viri Graeci, nec narramus sabulam, sed quod ipsi vidimus Alexandriae, ubi cellularum Phariarum vestigia spectauimus, ex indigenis rem a mai Tlbus per manus acceptam audiuimus, quae&vos ab alijs potestis discere. Philo non memorat quidem rellulas lib. II. de Vit. -- sis ined ait eos cum consedissentsolitarθ propbetasse, in arimrando consensu eadem ad querbum protubge. nee praeteritanniuer riam laetitiam, quae instituta fuit eiusmodi ver βο- ni cama , quaq. peragebatur etiam tunc quaudo Pbilo scribebat. Iosephus lib. XII. antiquit. cap. II. de prophetantibus LXXII Int retibus rubιὶ habet,narrat autem rignum omnibus simul assignatam, in qua conferentes inter se vera tenter, prouncti sunt labore spatio LXXII dierum, nee omistis perlectam versionem approbatamq. communi conis f--, ne deincepi quicquam ei mei detraheretur, vel assi
. S. Hilarius enarrati in secundum Ualmam paucis rem complectitur ιν ait: persecta horum septuaginta interpretum autoritas manet, quod ante aduentum corporalem Domini transtulerunt,nec adulatio inte pretandi adhibita tεpori arguitur,tanto anteriores im
erpietationis aetate: dehinc quod illi ipsi principes do
365쪽
- ctores . Synanogae, & praeter scientiam legis,per mist sem quoq. secretioi i doctr ina persecti non potuerunt. non probabiles esse arbitri interpretandi , qui certissimi, & grauissimi erant autores docendi. . An ι itur Mutet aliqms, cabalam in S. Scripturam imi vixeruM LXX. Seniores, qua cabala se supersitis, , in--βitia perfidorum Iudaοram rami Respondendum, S. Hunium tantum significare LXXSeniores, cum a maioribus juis didicissint, qua ratione essent exponendae S. Littera, sic peregisse mersionem, mu omisnιa coneinerent doctrina inter 1 os recepta. videre autem es in eiusmori Nersione nequaquam apparere fabellas re centiorum Cabalii Mum .somnM nam'. quae occuparunt libros delirorum Rabbinorum non Iunt antiqua, nee atti gunt tempora LXX Seniorum . quin puto esse recentrora
temporibus Philonis , Iosephi. nam ipsi fabellas, quas nobis nugatissimi Rabbim ob udeo satagunt,tannuam profectas ab in Iructione ferreιiονι Mosis , prorsua non res runt. unde discere est excogitatassesse post tempus, quo illifloruerunt. nam si tune tales narratiunculae in usu fuissenι, ab . dubio earum aliquam fecissent mentionem eveleas approbando, aut resetiendo. Valeant igitur cum suis recentibus omnijs cabalisa, or auscultent LXX Senioribus, audiant Phtionem, pratiant ores Iosepia . Sed plora suppetunt, praeter prolata , qua inferniant asserenda autb ritati LXX Seniorum, quos secutus ectissimus, quo . tantopere commendauit. Nam tota Ecelasia catholica v . ad tempora S. Hi
366쪽
in Liber Paganini Gaudentil. 3rr
em mi utilla asia Minone usa eLI tanquam a thentu a,preis ter graecam LXX ut quilibet nouit: Latini nanq. nou ex Hebra/ca ovucanta S. Hieronymum , sed ea LXX S morum emrpione graecasuas versioneι composuerant. o Non audire tum erat, quι prouecaret ad Hιbraica, comaemptisgracis,ut noli temporis Nouatores tertio quoq.vem
gere. certe inconcilio Oecumenico Nicano primo nemo reiecisverba Lxx Semoriam: cum tamen de ver ιιs maxιmi m menti ex cap. VII prouerbiorum ageretur u quo sapientia dicite. ὀ Θεος εκπισέ με απη, οδωναυτου o Deus creauit me
initium viarum suarum . si versia Lxx Interpretum Ape ni debet, cur tune tot onctissimi, doctissi mi qet Patres non
prevocarunt ad hebrateas litteras e Nec propterea mersionis Volgatae Latinae minuitur a Goritas: cum nihil prohibeat S.Litteras bebraice, graece, si titine reperiri autbenticas. certe hodie V sterium in editione Vulgata Latina non baditur nisi ex mersione Lo. Dicust aliqui ν obctrepunt mersissem Lxx corruptam
fuisse, ἐν bodie non baberi integram . Sed dicant, qui talia promunt , quando, si r qua in re eorrupta sir versia Lxx si coineratur versio, quae bodio e in manibus nostris, cum dictis qua cιeantur a fanctis P tribus gracis atq. Latinis inuenientur esse eadem, m. contraria. Antequam autem bule diatriba sirum imponam , addam
367쪽
a 3 11 De Philosophia apud Romanos
o S. Iovino paucula quae magis ac magis nobis xxx Seia
- ' In diripudiat. cum Tryphone Iudaeo, ait Iudaeos negare LXX Seniores interpletis ossicio rectὸ iunctos apud' Regem Ptolomaeum . a i Iudaeos secus interpretari co nari, & multas scripturas prorsus sustulisse ex LXX So.' niorum versione. vides quae fuerit sententia Sciustini vi
xxx , si r quae Iudaeorum. ' , . .
In eodem Dialestes agnoscat aliter legere locum quendam Gen. xux Iudaeos hebraice, aliter . vertisse Lxx , non tamen reiicit Uerbionem graeam . merba eius sunt ex versi ne latina: possum enim vobiscum contendere de huius loci lectione , cum vos legatis r-αν-ν --ο- κυπινα. donec veniant quae reposita sunt et,quoniam non ita verterunt LXX, clicentes dictum esse . -ανὼ ἀανδυτα. donec veniat cui repositum est. Obserua quaeso dieere S. Iustinum ,se uo iure uti m sit, posse dicere locum Geneseos aceipiendum, non ut legebant Hebraei,sed secundum versionem L .adeo ut apud S. Iustinum fuerit tutior meso Lxx , quam lectis secundum Iudaeos a In eo ipse Dialogo non reformidat praesentiam Iudaeorum evando Lxx Seniores . quin fateturpalam ,Ρ Lxx citare, non Hebraiea verba, quamuis tota disputatio ipsem natum in oria hebraice scire octendat. au autem: Amici
nunc in scripturis citandis LXX interpretes secutus sum, nam prius vestrum contextum adhibendo praetentaram , quomodo assecti siris. Receptui canam si aleam maximi debere fieri xxx intera
368쪽
Liber Paga nini Gaudentis. ir 3
pretes , quandoquidem S. Iustinus , qui bebraice doctus poterat emi hebraica editione, in I vis operibus semper usus est verseue LXX Perpenduntur quaedam quaestiones propositae Gentilibus philosophis a quodam auth re inter opera S. Iustini.
quaestiones S. Iustinus, ad quas cum non posset recte responsum dare , prodidit suam inscitiam Canis iste. audi mias narrationem Iustini ad imos imperatores: volo sciatis me cum Crescente congressum in hoc quaestionum genere, & coarguisse hominis ignorantiam. Eiusmodi autem disputatio hodie non extat inter opera S. Iumni, sic et qua tune di purata fuerunt inter cresce tem sist S. Iustinum videantur tradita literis, cum praese tim seribas S. Iustinus in Arist. puto ad vos peruenisse nostrum colloquium . quod si notae sunt vobis illius reis sponsiones meis scitationibus redditae. Dices , videri eas esse, quae dicuntur quaestiones chrianianae ad Gentiles,nam malis doctae sunt philosephisae. respondeo , nonpossi dici esse illas ipsas, cum toties faciant mentionem Manichaorum , qui ebulliverunt anno Christic LX , aut mi alij cens 'nt CCXLsub Aureliano, aut sub
Probo. S. autem Iurimus floruit anno fere CLX. a samuis mero S. Iustino tribui nequeant , merentur
369쪽
314 De Philosophia apud Romanos
eius . Opellae exiguum specimen breexιbere. Agitur in lys de Deo mundι condιtore mam quaerit aurarquo. qui βeri possit, yt Deus sit qui nihil Iec rite ita interrogat, quia fecundum Aristotelem mundus est inge
cupit etiam scire si Deus operatur quia est , uon quia vult, boc est operatur ut ignis, tanquam natura determina ta , qui potestsieri , et diuersarum sub tantiarum sit comistor ' nam a causa eodem modo se babente non identur
posse ereanare diuersi efectus.
Si mundus genitus es fecundum Platonem, interrogat Author , quomoda Deo coaetemus esse possit φ cum impossibile ideatur, it quι antea non erat, i povea est, ' caeramus et , qui semper est. de qua quidem quae ctione vιdere etiam e si qui cribat B etbius, qui conatur explicare fim enisam Platonιs aserentιs mundum quamuis genitum sem
am i porro letit quaestiones quarum iam fecimus ment o trem , scire cupiet, cur autor quae ct. nunc Wgeat Gentiles tribuendo eis sententiam quod mundus sit genitus , mis quaest. secunda , nunc DU exuo eos docere mundiam ese genitum, ut in quae'. lV. An quisquam patere tradere mundum, gy esse ivgenitum,' segeuirum Respondeo in secunda quae filio ne interrogari Perspatetiis eas , qui dicunt muniam cs Venerabilem,-ιncorruptiabilem . in quarta proponι ιnterrogationem alijs. Varietas igitur loquentium de mundo inter Gentitis peperit vari eatem quae ctionum apud Auib.quaest. hinc dixit in qua νδ
euada: si mundus est ingenitus, ut quibusdam videtur
370쪽
olaem Peripateticis. quιbus etiam verbis videtur innuero eoinmunιorem notentiam fuisse ιnter Gentiles, quod munisdus siligem tus,cum praeferaim Ari*teles scribat omnes diacere mundum esse eenitum. Sed Platonici vunc dicebant genitum, nune ingenitum mundum. Respousar profe*o ait , mundum esse ingeniis tum , licet antiquiores risu sene ese genitum. Mox t men non negat dari cavsem exemplarem , fgr essem cem mundi. imo contendit ι deo muodum esse ingenitum, quιa exemplar,-efectrix causa mundi est ingenita. uod oppugnatuη ab auib. quaest. deducenda aduersa. riam ad incommoduis repugnantiae, ah nodum difficultιν soluendum , qui modus est μυος, Molenter' π t. qu
enim fieri potess, aut quod habet causam esse Dieemsit Ἀραὶ si absurdum est , inquit, dicere ingenitam generationem absurdu etiam est dicere ingenitum g nitum. si quia opifex est ingenitus, etiam opificium est ingenitum, eodem modo necesse, fabricatum esse opificium, est enim infabricatus opifex. quod si hoc absurdum est, absurdum etiam est dicere mundum ingenitum. Vide vero, quae vicissitudo exerceret Gentiles. nam Ariasoteles , qui docuit mundum non es actum, prorsus siluit de Deo vissee, de cavs etfectrice ,-exemplari mundi. Platonis autem fictatores, qualis miritur esse responsον iam aiebant mundum esse genitum ob opificem , ob exemplarem causam, mox tamen ingenitum appellabaxi munis dum , non tamen negando dari eius causam exemplarem,