장음표시 사용
531쪽
De Philosophia apud Romanos 477.
Verba V iani prolata a Iustiniana, quaeq. reperiunturis c lusi. ' iura L Ly. 3.imelligenda sunt de quadam simia
ιιιudine, qua is babent animalia quoad Uum iuris naturalis . caeteroqui Vlpianus sibi contradiceret, cum ad Irmes qua veris non posse facere iniuriam. si diceres utibi aliter Vlpianum , hoe est vino in loco docuis ammaba essepraedita ratione , in aho ea carere, reston crem fecundum mariasse dras pbilosphorum forte sie locutum cum Gentilis esset: ἐν forte minus caute talia ven. ba , qua animalibus, e feris peruιam ιωrιs trιbuunι trans uia fulse ab Imperatoro Iustiniano. aeuaestio autem esse Au Stoici exictimauerint rationem iness auimalibus ξ quod codetur negandum ,si confuὶimurri'byrium, re virba prolata a me ex Seneca , qui Stoliseus μιι. Sed quae leguntur apud Seruium in IV. Georg. ἐν M. an. videntur contrarιum docere, qua de re tamen M. l. hie ulterius altercari .
. Gatinus in tamen bbιllus ille Galeni est, nihil duidit ia
bui mοδ quamone. Ad S. Litteras quod attinet non negamus animalibus isse aisquam similitudinem earum virιωIum, qua re atiuntur in homine. sic callidissimus dicitur susserpens. coria inuocant Deum modo quodam naturais, fessa b. Deus autem suppetiassen ipsis quoq. anima ι ν,ν eo. rum is tririum explet largiendo escas, quιa ruis ω c. seruat uniuersum orbιm. Ait
532쪽
et 8 . De Philosophia apud Romanos
Existimasse Seruium cum Stoicis superiora eo ora aliquid accipere ab inferioribus, qua occasione quaeritur et an repugnet L nam aliquid accipere terra pCap. CLXXXI.
polus dum tydera pascet hac verba annotat Gruitis pasci aquis marinis sydera id est coele stes ignes Physici docent ι secundum quos ait
Lucanus. atq. undae plusquam non disgregat aer. ρθ- ficorum nomine sntelligit Stoicos, nam σ Stoicns Ῥιώ-ιurfuisse Lucanus, quem Boetiui de Const. Philof pbiisse
ἐκ των ἀναθυμώοψεων τροφῆς et persuasus Deos alloquitur' vestra quoq. corpora egere alimento ex exhalationi- , bus. omιtto testιmonium Strabonis , de quo egi cum loque rer de ipso Grura bo, octenderemq.fuisse Sιωcum . Peripatetiιιs quintamsubflauriam a ruentιb- promfus diuersam a quatuor elementis absurdum midetur laenam . aut alia copora caeιnia quicquam accipere a terras ferioribus . c.r ita e quia ιerra regιtur , non regiι . abis
dum ea perfecta,ω diuina aliquidaeeipere ab imprehcts. aqua differunι materia inter se non possunt agere ἐν P ti, bine inter recentiores Auctorputat μιμώ ess sentιntia cele
533쪽
Mathematicorum noti m temporis asserentiωm lais meo fotara , quo ιlluminat. terra, vicissim mi arι in L na is, ut a lumen itidem filare iacιtur In terram.nam .aretuη ex tali lumine repercus' a terra ealesieri regιο-nem in qu a meteora frigida gignuntur . profert etιam no nulla de aestautia terra. Luna. Amιν pleris putarum ex quatuor elementis ean furototum mundum, ut videre es apud Seruium in VI AEneid.
quatuor sunt elementa terra , aqua aer, aether,&Deus, praeter haec nihil est aliud. mtisu' pro Fund mento sua opinionis verbis Metilis, qua incipiunt sic ιPrincipio coelum ac terram. Decu udum Seruium quatuor sunt elementa tantum, qua animantur aspiritu diuino, ofecto in se inuicem πινε pos μοι, ο3Miq. prohibet superiora aliquid accipree ab inseri
ribus . quod de Deo tanquam anima mundi dicit aut Viro hus , aut Seruιus id nos non transfrνimus ad nactram reuis gionem, nostramq. philosophiam, tantum ato meteres pleros'. putassi conssare mundum ex quatuor elementιs, dixisseq. atbrrem esse unum ex ipsis,nec f=llicitos fui se de qui
ta suo stantia Poripateticorum.ι dem numerus quatuor comporum ax quibus confiatus mundus aduruitur a Vrgilii ec ea VI. a Philouem libello de retines inco νμptibilitate ,
a Sciabacte Pindari in primam oden , ab Osidio lib. I. Transform. Manilio lib. I. Aaronomi e . M ιcrobio Ab. priam in somnium Scipionis ait bane fuisse sentennam P ebagoraeorum , qui solebant iurare per quaternarium, quem -mσωm propagauit, , commendauit Plato in Timaeo, is P m legi possest interpretes , ne quia contemnat Hriblium,
534쪽
8o De Philosophia apud Romanos
men Timaei Dibagorici. Stoici porro disertissime dixerunt superiora aliquid areia pere ab inferioribus, ut ιam indicimus ex me ιs Marci ,
Manilius bb. I. Apron. docet ab aere temperari Stellas bis merbis :Mixta ex aduersis consurgunt viribus astra Hinc vicina polis, hinc coeli proxima flammis , Quae quia dissim ilis, qua pugnant,temperat aer Frugiferum sub se reddunt mortalibus orbem.
Ptolomaeus ais Lunam ideo humectare, quia terra maporiabus micinior e ct , travitq. Saturnum minus humectare, quia remotissimus ea a terra maporibus . cardanus autemhe interpretatur Pιοlomaeum, it senserit Lunam trabere ad fise vapores a terra. quamuis Maliger talem interpreta tionem reθciat, cum Ptolomaeus vixerit ideo calefacere L
nam quia ascitur radθι δεω, δν humectare, quia ηυιcinas terra Apud Plutarchum in libra de Facie is orti Luna legiamus clearchum docuis eiusmodi faciem esse simulachra specularia imagines magni maris in Luna apparentis . putauit igitur aliquid a terra posse aecedere Lunae dLuna iliaminaιών. ergoperficitur a Sole . sipotes ρε fici
etsi vocetur ab Ariuoleti diuinum corpus, non reprivat ei fieri aliquam ataude auesonem. id si verum est, mr ateπ-
535쪽
eον inalterabile ' respondem, i r adωιttunt alcerationem perfectivam. Ergo non absolute debuitpronunciare Ara teos caelum esse inalter ab iis . Ninne enim quod ιdomin tar, perficitur' cur ergo i eram it stmnem aiseratιovem a caelo, quia diuinum corpus eri δEgerunt alterationem persesiuam non esse indignam caelesti corporeferisponaere licebit,repugnarι esse aluinumst 6s imperfectum,inobaia quidem Arastotelis. Cur enim tantopere extollit caelum 6 cta comparatione cuω erementis, nisi quia perfectum , diuinumq. e I y At Luna tam amittit, iam recipit perfectionem , cum nunc clarasit, nunc lumine
destituatur. Nonnι quod amittit lumen, or obscuritati inuoluitur , alteratur , , quivim aisaratione non perse ad , sed ad deteriorem statum deducente e Dicent, non repugnare Lunam persci a Sole, tanquam ἡtavare euelecti , in dioin 'drepugnare eam tamen accF re solare a terra , qua impresectissima est . at parum video tur referre inde quis aliquid accipiat , modo fiat acie o , ω quis ex ei modi persectione commodum se tiat. cum prefertimsteaotur Peripatetici lunam esse simillimam te
M , eamq. quando . caelessem terram appellent. Averroestis. XXXXL de substantia orbis baec habιt: & Luna via detur esse densa, & obscura, & recipiens lumen alisio scilicet Sole, & in libro de animalibus dixit Ari stoteles quod natura eius est unigenea naturae terrae plusquam caeterarum Stellarum. Simplicius ait corpus Luna epe medium inter caduca , PPp &c --
536쪽
4gi De Philolophia apud Romanos
Ee coelestia quod repetit ex ipse Mynetius adtex. I. hbνι Averrois de sub L orbis. Nee dee II inter recentiores Peripateticos, qui assiris Lunam ese impurssimam, imperse simam : prassantistiam autem Mai hematies tradunt prorsus esse obscuram, fredes itui omni lumine propra o, prorsus Ῥι de Iuuitur terra si ergo tanta e si similitudo ιnter terram, Lunam, quo abit quiuia obstantia Peripati toto genere disserens, si riu fiam ab elemontis e quid etiam vetat a terra aliquid aecede νι Luna, ut a Luna accedit terrae Sed mιtuunt peripatetiei ne si dicamus aliquid Lunae accedere . terra, Luna senescat, terrumpatur, perear. In nis metus ely hic. Nam terra, mi docent Sacra Littera , flat manetq. in aeternum , etiamsi solare lumen impingens in Lunam, ab ea ιaeiarur ιn terram. sensus enιm docet te
ram non senescere, quod etiam tradunt Philo, columelia. Arnobius, arq. alij. mnde etiam fit, ut reiseipos videatur est aliam Peripateticorum agerenιιum cum suo Magi ΟΡ- iam caelum esse experr senθ : ω tamen nos non videmus f
notare terram , cum hunquam victituatur sua ιuuentute , semper'. pergat nos alere. uando auιρα d I utatur de aliqua eontrouersia , non aecΨ.cnia sunt ι fata Peripati comrouersa pro fiandamenis
537쪽
f Liber Pagantes Gaudentit; 483
mo, asserem, qui ambis Lunam, Mn alteri . radita solaribus, aeproinde non transmitti eat rem,opponis enim id quod earlecte es alteri non pas, ure in coelo sti regiona
xcitari calorem, quia ealor conurnit tantum inferioribus. Haec dicuntur ex emtrouersis bypubesebus Poripati,quibus proinde non cogimur assentiri , cum Mathematicι δε- ossimi non desilat, qui putanι dis item , aereamq. c. regionem , quae ambit Lunam , ut si asserat Peripateticus Mieri aeram cirrca terram ex ra ηι Ioiaribus reper, essis, idem debeat prauunciarι de rarijs foti in impingeυιιbus in Lunam.quodsi dicas Lona.n ambiνι ὰ purissiano , caud dissimoq. aetbere, si etiam Us ras cum is istotile Lunam ce stare ex Iubctantia eiusdem aetheris , quaero quipiat ur L
vasis opaca , obscura, sit imperfectissima, imo impurissima, ut aliqui ex Peripateticis loquuntur an potest aliquid cem flari imperfectum ex persectu ξ impurisimum ex pura os
Rufus quod terra agat in Lunam aliquatenus , imo omnes partes mundi inter sese ex eo etiam non absurde coia ligal , quia mundus usus e I effintialiter, ut nemo non fauis tur. aeuis autem uescit omnes partes eius subctantiae qua as aliquatenus intersee .sci quod res ipsa ciarissime usiatur in omnibus corporibus, qua sensibus nostris cap
aeuaeὰ me prolatasse sunto , qui nolim eum quoque m bementer altercari, quin paratum mι Iareo. ιιτ Modi in rebus f ηι disseilibus doceri a doctis, rerumq. sidere.rum peritis,quos inter lubenter numero Vincentιum Renerium, iam notum Mediceis tabulis editis Florεntia , Mathιμ- Me Gymnasio cum laude profitentem , nec omitto Diam
538쪽
8 4 De Philosophia apud Romanos
.em Baptissam Lauestum,mιbι multorum anno mamicitiagoniunctum, nunc Roma ιn luce hominum versantem.
Definitio mortis a Seruio petita ex Platone expenditur, & magis ac magis adstruitur animarum humanarum immortalitas.
IN τιν bis Drui ad VI. aeneid. desinitio mortis reperιtur. ex corporum coniunctione & animi hebetudine Varro ,&omnes philosophi dicunt quatuor esse passones , duas a bonis , duas a malis opinatis rebus. nam dolere S timere duae opiniones malae sunt, una praesentis, alia suturi. item gaudere, &cupere sunt Opiniones bonae, una praesentis alia futuri. Haec ergo nascuntur ex ipsa coniunctione . nam neq. animi sunt,neis corporiS propria. pereunt enim facta segregatione, id est animae a corpore: quam morrem esse definit λυσιν σωματος. - Mars igitor apud Sι ruιum est solutio eorporis , ω anι ma. Sed d uitio eiusdem mortis paulo aliter reperitur apud Platonem in Phadana , ubi Sacrates hic loquitur: Putanni Ine aliquid csse mortemὸaliquid certe, inquit Sim-rnias. Nunquid aliud, inquit, quam animae a corpore solutionemὸ esseq. id mortuum esse, scilicet solutum ab anima corpus per se seorsum esses seorsum quoq. a corpore animam solutam ipsam per seipsam existere ἰNunquid mors praeter haec aliud est e Nihil aliud , inquit Simmias. Iracesie babet demitio . απαλ
539쪽
γδ ισαν τήν εὐτοτου σωματος. Negligenter ergos rebo Seruius, qui mortem appestauιt λύσιν σωματος vs ψυχής. probabile mero est cumscriberet non in pexo Phaedonem, sed e vel ex Varrone, melatio aliquo scriptore eam desinti vem tauqψam Platonicam transcripsisse . etsi autem λυ -e σωματος , Uxi ψυχης νιdeatur coincidere eum ἀπαλλαγη ης αZζο του σωματος , longe tamen clarior, diserture fi ipsa mei desiuitio petita ex Phaedone, quam illa t= an seriapta ex Varrone . nam clarius elucere iubet anιma ιmmortais litatem , docetq. superstitem manere animam, pauquam fe uncta fuerit a corpore. Ange diligentior fuit S. Apiphanius, qui baressi LXIV. disputans contra Origenianos, laudaώιι d sinitionem mortis Platomeam, o ατταλλαγης ν tabulum non praeterluit pag. DLXXX. ex editione Peta οι aua. Ara Ioteles, in cuius Schola dolendum ea non ita esse exploratam anima immortautatem, ut explorata prorsus es in Academia Platonis, lib. de Iuvent. monea. cap. XV appestauit quidem mortem απολυσιν ἀωίΘητον της
ψ χης dissolutionem insensibilem animae sed ἀπολυσμος nomine nescio an voluerit significare ἀπαλλαγῆν P ars-vicam . nam sic loquitur de morte paulo posset Mors autem& corruptio violenta quidem calidi extinctio, & ma cor, quae autem secundum naturam eiusdem huius marcefactio propter temporis longitudinem facta de persectionem. ibi mirari lubet in morte μνι mentionem perfectionis . atqui in plantis ariditas ipsissem imponit, ut animalibus mors. Hatim enim inquit rin plantis igitur ariditas, in animalibus mors. exulet e ' periectio
540쪽
8 s De Philosophia apud Romanos
sectio a morsione Aristotelica . nam grece sus ea τα. - τος vocabulo , quod deducitur ὰ τέλος. τελος autem β.nem significat , quo nomine utitur Aristitelos quando is Esiicis Ust de morte, quam appellat τελος, quia ipsa finis amnia, quasi verra ipsam nibi t. igitur σε οσης um eras verte ista persectio ,I.d potius sinis, aut finitio, aut ab- .lutio. Plato autem de immortalitate avima diserti me docuis
sed est fgregat onem animae . corpore, qua anιma exιΗι My en Iuper 'ter etiam post ei movi segregationem. in ter no tamen de anima Aragoteles videtur agnoscere talem δε- graeationcm , qua relιnquat animam superstitem . dixistenim intellectum Agentem esse elsos arabikm,esse isteritus ex riem, . 1mmortalem. At intellectus possibilis interit.dixit autem vellas, at re de parte, qua anima intel ιt, eiusmodiq. partem conflast
ex intellictu passibili, fir agente Antellectum podium
musti interpretantur m m imaginatiuam anιma, qua imam
riuatiua cum corporea sit, interis in morte fecundum Ariassotelem insperstite tamen intellectu agente . at intest aus ens non est tota animas otius pars partis imellectivae, εν quidem extrinsecussuperueniens ad Ugiendam ιntelle. Aionem, ut solsuperuenit coloribus , quos ilia minat . ad adiimendam immortalitatem animae debuisset dicere clare cum Platone Aristoteles animam in morte ita seg egaria corpore, uo regata seorsim a corpore exictar, sit superstra intemeat, Operi tur beata sit. - ιιr, st Magister Iobannes Donatus Auteὶlensis, Optia