장음표시 사용
541쪽
ιπὸ de M ivb Sca, quam in hoc Gymnasio explaυς, me ritus, valde prudenter reost dandam nobis operam esse, ut qua Amtoteles de intellectu passibili, gente profert sic exponantur, ne ιmmortalitati animarum exploratis ma ossiciant. Cuius sententia lubenssubfribo, moneoq. is titorem , it in eonsilium vocet ea, quae ὰ dctbsimis phil ophis Cbrat ianis ad Tertium librum Stagιrita de anι- exarata 1a v idem sum, ijsq. acquiescat.
Quid de fabulis cum philosophia coniunctis
Seruius proserat e notatur nimium alle ingotiarum studium in Philone , ω Origene. Cap. CLXXum. Am Vrgilium Eclog. VI ροctquam Silenus egit de
mundι origine , travsilit ad fabulas : Hinc lapide, Pyrrhae. cur sta ρ respondet Seruius exprimere molosse Epicureos, aut indiealsae ρueros delectari fabulis. Satius dixisset ρbi,sopbiam antiquam non seiunctam fuse a fabubs. hine δε aius philosophus cap.III. ait philoseph 's uos essesAM,Vpbi ubi esse inquirere Cur fu buloe sint tDices, poetarum proprias videra buus. R Ostnae
542쪽
tar orat. V. qua ea de Deum Matre. sis autem loqui ture eum antiqui rerum assidue causas sub ducibus diis in dagarent: ubi eas adepti sunt, incredibilibus inuoluisse fabulis.
Dion siti s tamen Halicarnasus vehementer eas opp. gnauit, qua dera suo Oempore aget meus libeν de legibus E isuli iam conscriptua . .
Manilius conqueritur ὰ Terra repletum esse coelum, quandoquirim fidera constant nominibus petitis a fabulis. Arndiua prolix disputat aduersus absurduatemfabuisurum mulgasarum apud Gntiles , Octenditq. frunira eos confugere ad allegorias mi absurditas excusetur . lege eum lib. V. pag. m. II 8. I79. grauissime disserenum. Dolendum autem Philonem apud Iudaeos,WOrigenem apud christi an s instando Gentiles conatos fuisse mefit tem diuina bissoriae ad meram allegoriam transferre, qu si res quae narrantur a Mose non euenerιnt , it narramur aviis Pilone vi in libris de legis Anegoridis, ubi ait inter alia rusticanae simplicitatis este putare sex diebus,aut utiq certo tempore mundum conditum .s alia πο--dasunt,cum repugnent veritati historicae. Origenes conatur tueri suas allegorias, cantempta memtate historica bomel. XV. in Ioseam alibi. θdpassim confutatur ab ιnterpretibus ealbolicis.
543쪽
De quibusdam ominosis signis quid Seruius reis serat ex suorum temporum anili superstutioney Cap.CLXXIX. R entina erigilaris exsomno an sminas ξ ιd nega
.erissi cogitea naturaliterfieri , mi qui erassa b moribus metetur, ιν velut obsidetur, quisiti videtur me P vndi , aut Occidi, aut premi ab hoste, turbata βιlicet b- moram harmonia derepente euigilet. ειν ergo quod naturaliter euenit trabendum ess meticulosa ratione adtri e finum ὸ Nam tunc natura videtur suppetias ferre nobis iab
rum , aut copia cibi non perductι ad coctionem. Veterum tamen supernino nescio quomodo talia ad ma iam omen referebat, putabatq. Deum iti rebus natural bus ad nos monendos. sic pux pastor Eclog. prima a comaice , a lassitis quercubus ratiocinatur , ahq. μι imminentem
calamitatem significatam fuisse.Mι Srrmur ait ess mire compasitam significationem in illis verbis rde coelo tactas memini praedicere quercus. quercus tactas Usi leuiterfulminatas, indicaris tempor is damnum. citat autem ciceronem, qui fulminatas ars res exposuit amissionem aut interitum agrorum. Ied missa fi licitatepactorali in maeneid. ais AEneas se attonitum fremidabilibus misis torripuis ὸ maris corpus, turba tum euigilase non farietar efmni. ad qMam narrationem Seruiusfecinus suorum temporum anilem se in Vi timem , t: quoties ex abrupto somnus aufugerit Psiqni ficat
544쪽
4 so De Philosophia apud Romanos
omen infelix , ut ecce hoc loco tempestas sequitur. Ο secundo, exe-ιον somno,Momtur ciuitatis exeLium, ν tamen putat Sermus ratione niti talaesiveruasi nes,nam si somnus, inquit ipse, Deorum munus est nonsne infelicitate ex abrupto Deorum munus abscedit. unoscendum aliquatenus Sermo sequentι deliram Uini
Et tamen a nostris quoq. temporibus non 'μοι tali prorsus depelli, subinde enim tam nobiles quam plebej aliquissimile roserunt, quorum non paruum numerum rum IM1t Atorius, qua legi apud imum possunt. ae a cum audimus danda nobis opera ea, ut nee prorsus contemna mus eι modι signa , nec tamen meticulosa epianione , qua nos impediat ι Uceptia negotiῆι, animam im
Seruium cum Virgilio docere Deum nequaquam
includi coelo . argumentalionem Aristotelis , - , . . - pro incorruptibilitate coeli petitam a
sede Deorum imbecillam esse. Cap. CLXXX.
Deum namq. ire per omnes Terra'. tractu . maris, coelumq. profundum notat ιdem tradi in M. aeneid prefertq. verba Lucanir Iupiter est quodcunq. vides, quocunq. moueris. ad illa autem in n. aen. coelum, ac terram, campo'. liquentes
545쪽
spiritus intus alit. Aseruat, Deum elle diuinum spiritum qui per quatuor
insusus Elementa gignit uniuersa. TMks, ut tradis Laertius,dotuit Deorum omnia eis plena.apud Plautum vicuntur eis Dij alijsuperi, at inferi, alij medioxumi. miscrobius lib. I.cap. XIV.insomnium Gip. Aescribit r Bene autem uniuersus mundus Dei templum vocatur propter illos, qui existimant nihil aliud csse Deum nisi coelum ipsum,&coelestia ista quae cernimus. Alexari Aphrod. de Miktiam iacet Stoicos docere spiritum quendam per omnia penetrare, & immistum esse Deum materiae perq. eam uniuersam pertransire, ipsamq. figurare. Atinibin insecundo libra non absimilia ridet suis enim, νι apparet, addictus Stoae. Salia ius de Dijs, ἐν orbe cap. n. Hi mi cum ante alios mundum possideant, eorum orbes intueamur. Vestae terram , Noptuni aquam, Iunonis aerem, Vulcaniignem. peruul ratum est apud Gentiles mundum dissum inteν tres fia. tres, Ioui autem obuenisse caelum, Neptuno aquam, λώιoia
ini Ioteles tamen in libris de) raelo vult probare caelum se ingenerabile , re incorruptibile, quia sede se H Deorum
cum tamen superiora ostendant veteres nequaquam inclusisse caelo Deum, quin totum mundum cogetur pronunc ara Aristoteles esse incorruptibilem, si ei argumentationi inea robur , nisi elit contradicere metuos raptorum consensui,
qui numen non terminant caelo.
Ipse autem quia totum caelum assirit ese incorruptibile, ubiq. in caelestibus cogetur ponere Inte siligentias, quas ta-
546쪽
4s De philosophia apud Romanos
Ooj cere ι re pro Aractotele, quod oraturi caelum intuen. tur . ur Homerus au in ' OI f. Deos babere sdem si mam in Olympo , Me est caelo. Respondere est ritu illo aspiciendi caelum non significari
Deum tantum in caeco se ed ιn caelo magis elucere Dra mm , nic iuersim merum ea araturos semper caelum
De Olympo apud Homerum sede Deorum disputane Grammatιeι, ω fere docent, ut tradit E. Ibatius caelum dιeι ab Homero Darium illud quod es a nubibus e q. ad
partam sideream.quae sententia non prasus continιι Amsi rab, nam non totum aerem excludit a feri Deorum. Secandam meram nostram'. Theologiam Deuι biq.ga, nusquam inclusus, nusquam exclusus, omnia continensa nullo contentus , omnia permeans, noua tamea permixtus. is eaelo E Ireo, exe ren3 inter beatos caelites suam gloriam
547쪽
De eoniunctione animae cum corpore quid ex sententia Platonis proserat Seruius ' Explicatur Christiana sententia Cap. CLXXXI. IN ter in culta es fummas, quae exertaeerunt humanum3 emum ea non vltima est, qua quaeratur: qua raιιon Ari post, et ι aiama immortalis , incorporea contisngaι. corpori, sedi cum ipse eon stituat compositum gusturale ,scii ret hominem e nam prater naturam videtur res νυcorporea, ιmmortalis coniungi cum corpore, eum praesertim Plat nιeι Heant a corporis contagione a ei animam. Responderibit aliquis cum S. Irenao et cisιmanam ad muha cogi aeceisu: Deussi, in
Panaetius quod videret animum is ei, infanire, time. re eoligebat non esse immortalem, iamrepebatq. Platoni P
Aristoteles nihil de ea diffultate pretulit, quia nusequam videtin distrae dixisse animam immortalem eouium P cu i orpore mortali.Nee eg quod quis Obi,ciat illud ex pri. aeo de anima, bi ait intellectum es antiqv ssimum . nam
non in tota latitudine loquitur de anima . tantam in genera vult sendere animam non esse in tota sua latitudine confissam ex elementia probat id, quia Anaxagoras 'o usus est damiste, qua condidit omnia,ω es immixta. Multa namq.
in primo de anima profert ex dictis aliorsi vi tat per quasdam opiniones restriat de anima. certe si Ar otelia putauis Onimos es aetereor, boe est ab aeterno eonditor, sist in tempora varibus iungi, debuist alicubi explicare quomodo Int ,
548쪽
κ- De Philolaphia apud Romanos
aut fieri passit visubstantia incorporea, immortalis conlunisgatur eouorse Nihil a te in eam rem reperire est apud ipsam licet mulsi recentiores longe aliter sese gerant in lectione v
rum Aristotelicorum quam ego, quι non pro pterea permcax um ipsis volo alterc re. ..
u. Plato in Timaeo Aeet Deum iussisse Dijs iunioribus, itc struerens animabus urbicula, corpora scilicet de quibus .mebiculis videnda qua tradit Seian. Foxius ad Timaeum
, Servius, erasiaci nodum Panaeti, quo conatus est immortalitatem anima euertere sis ipsam nos pari, nisi qu tenus a corpore Uscitur .animus, inquit, non transit in viatia corporis, sed eius coniunctione impeditus no exeriacet vim suam. moxsubiicitpsssionem non resoluere aetemnitatem,quia animus per se nihil patitur,sed laborat ex corporis coniunctione. animus quandiu est in corpo re, patitur eius contagione postquam autem deposuerit corpus, recipit suum vigorem , & natura utitur propria. doceι deluceps animum apud Inferor pati, quia cum diu fueru cum corpore non poten Hatim adsuum
nitorem reuerit. Theologi aulam Christiani rem totam sic explicant, πιaserant statum anima cum corpore coniuncta esse naturalem maxime beatum jore,quando in resurrectione corporifus iungentur illa auima, qua aeterna beatitudinesunt stulti .rae in caelo. Platonici, quas videtur sequi Servius, non putaba esse Hatum n/turalem anima cum corpore coniuncta sed
prater naturam , mole tum supplicij inctar , quia signif
549쪽
uauit Aristoteles L in anima , quando ex senteuela ipsorum dixit ansma esse metius extra eorpus , quam in corpore. ideo cώombrotua, alq. abjo luteremerunt , mi eximere animum carcera. extitιου. tempore Ptoloma u δ' pio , quι tauca contentione , tantas. vi ea de re dfinereret , mi
semici passim se interimerent.
cia malo occismis auctoritas Retia. hine etiam factam , Origenes ιmbutas Platonicis hypothesibui negauιris corporum resurrectionem , quia putabat praeter naturam, ω cum molest a coniunctam esse aisma coninumenem cum corpore. Contra quem late disputat S. Epipiantuι , qui r men non exposuit, quis fuerit in Origene tona erroriι . Mia ergo tuemur dogma de resurremone n gandum estiauersua Platonem, aduersus Ssrvium com-ctιonem avi ma cum corpore essepraeter naturam . nam si prorsus praetervaturam esse non esint beata animae conium eorporibus in
caelo,contra quodsentit, in f incit Cisi ana fidei, ἐν cem
tissima veritas . Seruatore tradita.
Quando Macrobius videatur vixisse . non ab ipso neglectam philosophiam. fit mentio arasatij Medici. Cap. CLXXXII.
MAcrabrumpares credere mixtis ob Ioeperatoribus
cbractianis, quandoquidem alti ubi resera sua tem Sata non consueuisse amplius eomburi eadauera, quι mos proculdubio tune coepit antiquari, quando passm 3nualuis ligio Cispianorum, qui nonsoleat comburere ,sed νον crasepebre cadavera.
550쪽
s s De Philosophia apud Romanos
Nullus etiam dubita Roma floruisse Macrobium, nam
vir fuit confularis , re utine scripsit. b d dicet aliquis
ipsum non debere adi=ci pbilosophica tractationi, quando quidem potius interpretatur rιιus veterea Romanorum, s rillustrat Homerum, Metiliumq. re ponderιm tamen non
pauca ex philosophiae ad ris deprompta fuisse cum feriberet Saturnalium libie imum in quo Di farius Medicus pro sus philosophum et i, natur aeq. arcana reuelat ἰ quois an fatis rem scriptum sit a Platone, cibum per Romaebum trabi, potum vero per asperam arteriam'ouumne prius fueririt, angallinat simulachisa cursub aquis maiora esse via deantur , quam reuera μι ὸ ἐν quomodo visis fiat j cor θquos pudet , aut qui gaudem, rubescant P at metuentes paLur inuadat cor fa minis atqauunchia mox sit, Pam viris exii πὸ Talia quisoluit acutὸ in non de ρbiliniphia bene meritus esse dicitin P eerae qui eonuiuiis inteνdum adsunt, eoι oportet in Macrobio non esse bospites , nee in Sympoacis PM-tarebi, ex quibus non pauca transripsit idem Macrobiur, quod qui . deprebendet, qui inter se septimum librumue turnalium, lir conuiuales illas eantrouersias compararit, atq. contulerit. Addendus est Athanaeus,quem aliqui alterum Plinium, atq Varronem appellare non dubitant, qui tamen longe ante Macrobium sub Mare cilicet Imperatore famam scribιndo eu adeptus. Nostrates mero philosophi, imo Mediti Miles feri or nunquam in manus sumunt, ineruditi propurea dicendi ,ho α. ix digni qui ad renu uia ilia Uratim hominam ad-raeittanιmr. Nam nisi de Arinotelis. libris de anima, de