De philosophiae apud Romanos initio et progressu, Paganini Gaudentii volumen, in quo praeter historiam multa ad contemplationem rerum, & dissidentes veterum sapientium scholas facientia, enarrantur

발행: 1643년

분량: 730페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

581쪽

. . ,

Αd Boethipm exponentem Ciceronis defini. tionem de AEquitate proponitur contI uersia, an Nulla aequitas sit scripta δ p. CLXXXlX. DE AEquitata quando a tur. identur inter se lunata νι philosopbi morales, si ν Iumhonfvθ3. tb . ubi

pro neiant nullam aequitatem eseor'tam nitunt. q. a iuraritate Aristotetis ob. V. Eth. cap. x. νιι ast ἐπιφαις, aquum bonum eis ius, non quide m legitimum ,sed ιn qua legitimi eorrea. o potius contineatων. ad quem istism misterpres mertus Gisemus non dubitat ager ire falsissimum esse aequitatem partim essescriptam, partim non frptam. Ego malo agentiri Iur onfultis asaronantibaeo non re pugnare aequitati, miscripta dicaturinam pra fio est auditiist ritas ciceronis , qui in Topicis ius Ciui e sic disiuiι: ius eluile est aequiras constituta his, qui eiusdem sunt ciuitatis ad res suas obtinendas. concιnιt Oeerens Boethma, qui meeronem inter elatur. Manitur Bumbiana inter pretatio auctorιtate V iani j. de iure. sis νων. l. I Ius c stars aequi, & boni F. a. ait 1us priuatum tripartitum esse, ω collectum ex naturalibus, praeceptis aut gentium, aut civilibus aequa ab . dubio scrabuntur. seditis conistinetur prac tir. quod ius e si ars aequi, s boni, Ars ete sim s colu Zopraeceptarum ad aliquem Anem is mira b ἄTιι mana

582쪽

ex nobibbus habebat aliquos,qui exorta ambigωitare ris n-fuιequm ν e ponderent. sed non erat moras tales obferu tιones t νadere se iptis. Nolebant enim Athenienses excrescere leges , ve multis dissi ultatibus inualueriturios, indo oriretur longιt o litium. Hinc μινum non e ct , si abis folutὸ Aractoteles non et nouit aequitatem nisi non scriptam Romani autem non contenti simplicitate κν. rabul. non pas ea commentari addiderunt,tandemq. peperιrunt quandam

583쪽

alpiantur, requimul iridisnm noti me cest, ἀligentiam . non vulgarem empus non exgvum Tabanteis arte ears se nationes , excepta Romana , non dubitarim pronaentiare. AEuod si approbemus morem Remantrum an scribendiis nonnullis ad aequitatem facies bus, δειεν saltem esse aliquis modus interpretationum,gr eommetationum. At hodie probδών Ius abluit in miserabilem altercationem um quoιιδε doctores protrudunt ingentia volumina coplectentia eantroisversia cholasticas forenses.exe ut etiam subinde sententiae iudicum, quas decisiones appellant, quod caco rbes nisi r primatur mis διnceps feratu sententia in aliquo trιbunaisti , qua non mox late exposita,Wper multam diriputaιi nam dilatata non edatur. De statu animarum exponuntur verba Boethii. explicatur etiam Petrarcha.

tuntur in primo dialogo in Porpbriam a V a,rina ranslatum, quae sic babent: animae humanae cum prioris illius intellectibilis substan tiae hi issent, corporum tactu ab intellectibilibus ad intelligibilia degeneia inrunt. Nonne bis verbis NiLtur significare animas buωauas antequam coniungerentur corporibus fuisse beatas in ca

584쪽

, i s De Philosophia apud Romanos

stur tradere Boethias t.b V. de consol. Pbιlos. p. 7ς Ηρο manas animas liberiores quidem esse necesse est cum se in mentis diurnae speculatione conseruant, minus vero cum d labuntur ad corpora, minusq. etiam cum terrenis artubus colligantur. Puto merba Baetbi' sic exponenda, mi volueris significarι animas Vecundum suam substantiam, θην naturam considerentur apissimas esse, qua contemplatiοηι rerum dLavinar feliciter ιniareant. quando autem colligantur cor parabor experiuntur multiplicem di cultatem. Domitiaeetitur ea. sic loquitur Boethius nou qMod fuerat tempuι , quando anima nondum costigata corporibus beatae essent. siequo'. exponendus est Petrarcha, qωi vos Duo lato videtur dicere animam fisa Laura e caelo fossi Elisseam , ut sua presentia terras silustraret. Neq. enim eredidest Perrar-eba animas anteqοam coniungantur corporibus esse in esu. Ita etiam poetica libertate rusus quasi Platonicus animas romittit usu ad caelum Amoreum,sed ad Planetas mera errantia. quod condonandum est poetica tibiartagi. ,

Praedicamenta , quae interpretatur Boethius, tradita fuisse ante Aristotelem ab Archita Pythagoraeo . confutatur quindam narratio Themistij. Cap. XCI.

Vraui interpratum potat Larisam omnem ad Aris

telem velut vultum auctorem esse rUerendam.qmod

ras alsumμ, varunt qui aliquem usum babent is seria

585쪽

ptis Platonis. sed γ ιonfutantur ex es , quia tonseat da

ιιι. Ladp aeticam. Ari f. Architas duos composuit ilia brOS quos καθ ολους λογους inscripsit,quoru in primo b se decem praedicamenta disposuit. unde posteriores quidam non esse Alistotelem huius diuisonis inuentorem suspicati iunt, quod Pythagoricus eade conscripsi sui, in qua sententia Iamblicus philosophus non ignobilis eit . bae ille. Simpl eius eadem de re sis loquitur in prooemio comme in praedicam. Nam cum etiam Archita Pythagoricusante Aristotelem in eo libro, quem de omni re vel de uniuerso inscripsit diuisionem in decem prima genera fecisset ,& explicationes eorum generum per exempla euidenter, & aperte declaiasset ac ostendisset, quem ordinem inter se habeant ,& quae sint uniuscum'. generis differentiae specificae,& quae eisdem communiter, & proprie in sint iste magnus scilicet Iambl, chus conuenientibus sui . in locis adducens Architae dicta . paulo pore fatetur videri ubiq. Arillo telem sequi Architam. vidιt, ωι puto, Simpl/cius librum Arabita , aut fallam Iambliebi commentarium , ἐν fassus en Ara λα σώει , sibiplerum . vi ref equi Arcbιram. Miror verὸ . Porpbrium cum accurate librum de pradicamentis Arist ralicum exponeret nullam feeise Archita mentionem. με Drxippum Platanicum diseipulum Iambliebi quicquam do virm scriptara deprompsisse, cum tamen mersaretur iis

586쪽

i ii 8 . De Philosophia apud Romanos

manibus amnium lamblicbi labor . Sed multo magis miror Themissium assum dicere A is ebitam auctorem praedicamentorumsesse quendam Perip teticum, qui oriel rit pos3 Amsotelem. nam non videmus a quoquam fact ais mentionem illius Archita peripatetici Architam autem Tarentinum,P thagoream celebrem nouiis mus. oppono Themi λοιudicium Iambliebi, nee silea Simplicium assensige iambicbo non vero Themissio. Companansue merba Archita quae extant apud Simpliacium cum Ambi telis, deprehendes nousemper esse concordes, εν AVbitam propauere doctrinam Οιbagoraeam, non peri patetιcam. na m primasubstantia apud Arctitan vut Ideae incorporeae, stu ιω nateriales s fecundae autem subctantia

seni sensibiles di indiuiduae subtrantiae . At apud Amsi telem secusta f.bctantiaesunt genera Φιν species, qψα δε- fructis primissubstanti=s nihil sunt . prima autem Diastantiaesunt indiuidua. Ergo Arebitas ille P thagoricus fuit, non peripatetIcus. Vnde obiter dsere e ct Ari Uotelem iis eandide seges fise , qua ud qui Hm nulla facta mentione Aribt ae, mu's eius insuasa a deriuauit, a Graiaιt viam suis b otb libas, quas erat propositurus contra Pythagoraea in , in Plato. reticam sapientiam. Istuae lubenter exposui, mi ustinates Peripa et ita demberent.an deinceps omnem logicam inuentam velint impura re Aristoteis innum meliora fueris quae traiudit Aribit

587쪽

Liber Paganini Gaudentii. 4 s

: Existimasse Boethium 'Naturam secundum ML stotelem tantum dici de corporeis sub - 1lant ijs. de tota quaestione aliquid proiertur. Cap. CXCII. IN opusculo de duabus Naturis cap. I. ait merbius co poreas tantum substantias naturam habere , secundum Atistotelem,caetero .&eiusmodi multimo. dae philosophiae sectatores. inde eolligere on ex inctas Boatbιum in sciata Peripatetica nequaquam dicendum esse

D. um, sis intelligentiar, siν primum motorem habere na-- am , aut esse naturam . na m extra peripatore ipse naturae vocaliauis tribuit Deo optimo maxima. quicquid euim I

cere potest, natura est. Deus facere pοιeLI ,αfacit. e tur natura est. sed longe aliud a II loqisi cum cisis iana r ligione , a iud ambolare in L eo . Duces , matbium ιnei mos opusculo agere Neologum M. pb losopbum Peripateticum. non igitωr voLibse desistare an prιmus M Mortis natura in imbra dicet. Reooudeo, Boeιbium quandoquidem agebat Theologura voluisse simia significaresecundum Aristotelem Deo nequavi quam ινι buendam naturam. Ergo inHeauit sibi exploratam esse montem Aristoteleam, neq. secundum Peripatι Μ deratorem , pr mum Maiorem , sobriantias incorporeas quales sum inrelligentia,ess appellandas Naturas.xij terisu Mefapb. sex. xxxvιθ dixis ealum naturam pem Hrea primo principio, boc est Motore, atq. adeo Motorem Ma eis naturam, quod nuper etiam recte 4nimaduertebao

588쪽

Liber paganini Gaudent8. 3ἀa

Mouens inter immobilia , . esse alijs principium Motus inam si datur unum primum mouens ιmmobιle caeteris tr buens motum , non erιι primum inter ιmmobilia: cum enim mnum id immobιle retiquis omnibus tribuat morum , eris tantum num immobile, non plura immobilia: nam quod accipit motum ab alio , nequaquam immobile dici debet.

Averroes non tetigit distultatem edsimplicii ruer 'bac mori: si iste motor, qui declaratus est esse aeternus, fuerit unus, aeternum erit unum, & si plures , aeterna erunt plura .sed bae obiter. aeuaeres an absolute in Schola Ari Iotelis Mator assistensvon possit dici Naturar nebilissimus profesor pbilosophiae in hoc Θmnasio Alexander Mar filius Senensis putaι prebab iliaris Ameri poste sententiam eius, quι Motorem 'voca

Naturam.

Proprie tamen non vocabitur Natura, fedper quandam assimilationem ivt enim Averroes existinauit Inιelueuis 'tiamper assimilationem dici in Ptripato animam caeli, mde caelum appellatum ect animatum ab Arinyotele, siti eadem Intelligentia appetiari micumq. poterit Natura. atq. ita explieari debιt quomodo Auerroes in libris do anima Mael stia corpora appellauit immortalia animalia, quia bas ni intelligentiam assisentem, qua quodammodo anima Uy. st inctar animae, nan proprie anima mouet talum. quilus expositis carmen sub dicram de controu Uia inter celebres philosophos Licetum, di Liliolum super Natura, significatu

Mentes atq. Deum Naturae nomine signat Licetus, quem quis laedere sustineat φ Vua L,

589쪽

3diet De Philosoplila apud Romanos

Liliolus pugnat Liceso, telaq. torquet, Quae tamen an feriant,dicere iam renuo.

Quem sequeris lectors' viride cui porrigis herbam Candida cui tribuit puncta magister honos f de mage Lilioli sententia , grata Lyceo, Detinet, & Veri congrege luce beat. Quatenus videatur Boethius definiuisse hominem animal rationale mortale.

p. CXCIII.

in Top. Ocer. ait ponendum esse ratιonale, mortale.

Ergo ex ipsiushementia videntur Hri qMaedam animalia rationalia, ιmmortalia. An ergo putauit Angelos esse animalia e aut saltem coelesia corpora P Ergone existimauit earum eo ari ex anima, r corpore, tanquam partibμα, animam eiusmodi esse rationalem y quod tamen ex sebolir ristianis explosum ιAmpridem e H. E spondeo vix credibile esse Boethium putasse Angelia esse animalia , cωm non constenι excorpor 'anima, quicquid dixerint nonnulli tibi te orιbus, quι putab/ut A g tis esse praestos corparibus subtilibus. Nee dicendum putasse Boethium corpora coele ma infora mari aut ma rationalι, - exsιmauit Plato. potest tameu fieri, ut opinato Uuerit corpora caelegia posse isci anιmatio im Gortalia, quatenus mouentur ab intadigentia , qua poe similationιm vacari patere anima coeli, ut quidem rem ιο ram est interpretatus Averrora ,

590쪽

An tantum fuerint tres modi conserendae libertatis tempore Boethij p. CXCIV. Si quis melis probare aliquem non esse liberum ait Boetbius ubsecundo ιn Top Cicer. fatis esse si quis

οβιndat non ese liberum testamento , non mrnincta , no scen . quo oppinit motos e plures modos conferendi Λ-bertatem. censu fine conferebatur libertas , permittent domino , ut seruus is censam nomen deuerret, nam ant1qui rus nonnisi ciue1 Romam tensebant.r. peruulatum eιιamerae feruis fuisιn te fiamento relinqisere libertatem , α νώser sequerentur funus.quo referuntur nara verba μν' rhesterni subiere Quirites. Mindicta erat modus manumittendi coram Pratare, quod etiam onessiunt ,sciunt. Persianam versiculum :Vindicta postquam meus a Praetore recessi. Talis tamen enumeratio midetur mutilast respicias tempo ra Boethii: Nam inue manumittebantur Serui etiam in E

clesia coram episcopa, quod natissimum est ex C. de bis qui io Eceles LI. qua lex lata fuit a conflammo. Ergo tempore

Boethi= erant quatuor modi conferendi tibertatem . repre brudendus igitur quod talem modum omiserit. Respondendum es Boethium tantum interpretatum fulse Ciceronem, neq. maluisse ex po Ierioribus temporibus

quicquam addere. At tempore Oceronis erant taurum evermodi conserendi libertatem. Igitur bene locutus . u.Bo

SEARCH

MENU NAVIGATION