장음표시 사용
201쪽
. aov S C Η Ο L A secundum argumentum , & ad ei connexas quaestiones propositas. n. Igo. 18 r. 2os. Neque propterea admittimus illam de anima interitura rationem . Animas quidem scimus , ut S angelos , esse spiritus natura immortales, dc ad ejus Imaginem a Deo conditos: Pomponatium & alios aliter disserentes impios dicimus: tam innatum esse animae rationali aeternum ruere , quam soli splendescere, igni calefacere: neque propterea. de re stringenda Dei absoluta 'potentia cogitamus, Sed potentiae illius ordinatae, quam schola omnis agnoscit,
effectis ' Deo revelatis appliciti, cetera inutilia ad. metaphysicos ablegamus, & puri amoris u3ibus inser . . vire, aut ad eum finem hactenus a quoquam allata
1. Lis . . aQ6. Nec magis ad rem facit, quod avictor dis A. A, .ίr insimus, sed ad vana conversus, de Socrate, aliisque
copiosissime philosophatur: qui cum nec de Dei visione cogitarent, & de animae quoque immortalitate dubitarent, ultro tamen & virtutem quaererent , &pro patria aliisque motivis ultro morte in oppeterent, nullo tum beatituὀinis, sive supernaturalis, sive etiam naturalis objecto : omnino enim omnibus paginis beatitudinem quae uni, cujus gratia etiam Epicurus omnia se agere & docere profitebatur. Nec si aeternam beatitudinem nesciebant, ideo est consectaneum Paulo & Moysi omissam eam esse cujus securi vise
. rent, ut diximus, per quae objectionem quoque primam solvimus: su p. n. Ito. atque ita, inverso licctordine, tres objectiones, quibus tota difficultas constabat exsolvimus, ex uno princi p. e deducta doctrina. ΑR
202쪽
IN T U T O. ARTICULUS V. 3 a fatiis quibusdam auctoris iunositionibus per amtecedentia dissolutis r deque absoluta abstractio a beatitudine penitus impossibili.
In Responsione ad Summam, pro certo sup' ,. δορ. μή ponit auctor, Deum pons diligi ab que motimo beae ' β' ritudinis ; immo eo amputato, perfectissimam aman. 'di rationem virerer negando itaque , ut Mudensis sectat , ullum actum ratione praeditum erici posse, abstractione motivi beatitudinis facta , futurum omniano esu, ut quod magis Deo dignum est in cultu interiore resecetur: nempe ille actus motivo beatitudinis vacuus. Hunc' ergo vel maximum errorem errat adversus unanimem patrum 'ac doctorum , ipsiusque adeo Scripturae saeiae sententiam, hoc unico fundamento fretus: quod in illis desideriis Moysis ,& Pauli ex conditione impossibili editis , ille a motivo beatitudinis vacuus reperiatur actus, quod est ipsis terminis evidentissime falsissimum: essent quippe beatissimi secundum Augustinum qui is haberent quod D. his,. Vellevt, is, nihil vellent male. Iam quicumque optat, idem beatus esse vult, dum vulv optato frui s quod est beatum esse velle. Non potest autem quis invitus esse felix I esset enim simul & selix , qui optato potiretur, & infelix, qui optato frui nollet; quae qui- n;ὸ ,
dem Augustino, non sunt dogmata, sed vortenta. Ergo absurdissimum est, a quovis desiderio secludere vo. tum beatitudinis . Ne ς potest quis eum Paulo dicere, optabam analbema esse, nisi quadam propo,ita beatitudin , quae optatum cdnsecutura esset, si impleri posset,
203쪽
aos. Quod autem videtur summam & in omni genere beatitudinem abdicare , haud minus falsum'. Eo enim ipso quod eum actum edit Paulus, plane signi ficat se rem optatissimam offerre pro Iudaeis et ergo illud. ipsum conjungi cum Christo, quo se certo modo privari volebat , Paulo erat optatissimum , ne optare cessabat. Cum enim dicebat illud, vellem si fieri posset, absolute nolebat illud quod fieri non pos se , nisi & ipse sentiret, profecto desiperet , ut su ia. i h pra dictum est: nu. Ir3. ergo in illo, optabam '' , . anathema esss a Chrispo , Christi desiderium inerat,. i. Vel maximum et nec immerito Chrysostomus illud opta. pa33. bam ex Christi vehementissimo desiderio ortum est
se decernit, ut mox videbitur. μιν.ἔn νω- 2:9. Quanti autem meriti esset ille actus dicere ' mus, nisi alibi explicatum esset. Quod autem negamus, & saepe negavimus, illurn actum in se perfecti crarem esse 9 quam alios caritatis actus ι absque illis co dit ionibus impossibilibus editos, ex ipso etiam aucto re mox constitit: n. 163. & seq. γορρεν. 3I. TIO. Quare, quod auctor asserit , torrentem tbeo.
Iogorum noudum credidisse tam perfectum esse mθr cedk desiderium , ae illud optatum dg anathemat pro fratribu , vanum' est. A ctus enim' ille ferveniatissimae caritatis , quo qais cum Paulo ita vali emes eum Christo, ut inam beatitudinem ad Dei gloriam referat, tam ex rei veritate , quam ex concessione auctoris, totum illud comprehentit, quo sancta anima Deum anteponat sibi, nulla lie et adsit eonditio ima
possibilis . Ergo illi actui Christi potiundi vel maxi
me studioso tota vis amoris ines : neque est appost a ta
204쪽
ta conditione impossibili aliud quidquam acquiritur, Mast. desquam ut id quod inerat eIarius evolvatur: quod ipso si δ' η' auctore teste non est necessarium. n. 369. 276. γ2r I. Neque unquam diximus id quod nobis D. Cameracensis imponit, ita posse abstrahi amorem beatitudinis, ut non ejus virtute & Impulsu agamus, ut supra diximus. n. 33. 176. , .etra. Neque Item verum est id quod imputatur no- , his, si desit beatitudo Deum sua amabilitate caritu s. rum. Fatemur enim Deum sua perfectione esse amabilem , idque centies inculcavimus: addimus autem Dei perfectionem summam non plene intelligi, aut . etiam cogitari posse, secluso eo quod Deus sit benevolus , quod ait beneficus, quod sit beatificus : quod ab omnibus maeque asseri , neque ab ipso auctore tametsi id obscuraverit, absolute negari potuisse, saepe constitit. 2i3. Itaque a beatitudinis stuὀio ita voluntas abstrahit, ut intellectus a primis principiis , cum t men nulla conclusio nisi eorum virtute & influxu elici possit, ARTICULUS UI. Ex modis impossibilia supponendi antecedentia
demonstrantur. 2 4. Diversimode sanctis evenit illud , non scie- Mare. Ix.
hat quid diceret, quod contigit Petro, cum viis 'sa Christi gloria praepostere delectatus exclamaret amens : bonum est nos bis esse. Quibusdam vero contrario modo evenit, ut visa Christi gloria plus nimio, dele-
205쪽
delectari vereri videantur: sic aut εin amorem suum enuntiante utinam divinis oculis aliquid suffurari possim, ut intelligar amare gratis, ac nulla mercedIs spe fQuod quidem invenitur in quorumdam sanctorum vi. sis, atque scriptis. Sed illud ad litteram sumi vetat pietas. Quid enim: ut amori tuo morem gestas, vis Deum caecutire t ae divinae scientiae lumen exstingui absit ut quisquam ex animo hoc dicat. Quid au. tem est i Ilud , ut gratis amare intelligar 7 a quo intelligare 7 nisi nempe absurda comminiscare ne seret Deus te amare pure : ergo ut intellitas te pure amare , hoe voves ὶ an illud est amies, ut ipse amore suo delectetur velle , ut eo non delectetur oeus δvelle, ut Deus sit Iapis , ut summi amoriς apudati imum titum laudem feras λ iterum atque iterum, absit. Quid ergo ve Iit nolit auctbr: amatoriae insaniae, pii excessus, impii futuri si ex absoluto consensu proferrentur ' neque aliud occurrit quam
illud Marci ; non sciebat quid diceret. ais. Iam ad illud paulinum sensu Chrysostomi, intellectum, optabam anatbema esse a Christo p 1beo dicto si tollas illud, si fieri posset, nec sentiat
Paulus non esse possibile , .nempe illud consequetur, ut Paulus voluerit Deum esse injustum, & pro im piis a Christo separare sanctos : n. 187. 188. quid ergo illud est nisi pia bsperbole, pius ex Cessus: non ex ignoratione, sed ex affectus vehementiat non ergo es aptaverim illud e non sciebar quid diseret: sicut nec cum dieeret , si ego aut Angeus de caris aliud evangelizavarit , anatbema sir . Sed
omnino id agebat, ut ostenderet amorem suum ranium Didit irod by Gocrate
206쪽
1 NP tr .T O . ao tum esse, ut v Im omnem humani sermonis exsuperet: quod quidem Silvius exponit his verbis: tam ardentar cupios salutem judaeorum , ut aliter expri- In a. a. a mers Non possim quam dicendo , optabam dcc. 21 6. Quid si quis diceret: utinam id fieri posset qui ὁ nempe ut Deus esset injustus , neque id veI-let quod tuti e absit hoc a Paulo, nec dignum apostolica majestate e more Christi dicas: pater , si possibile est, si vis ; non autem, vellem ut velles rvellem, ut possibile esset. Dieant tamen quibus inest tantus mentis. excessus intentionem laudaveto exprimentis ut potest etiam per hyperbolen, qua in Dei gloriam anteponat suae ; verum & illud adscribam, non sciebas quid diceres.
De modo enuntiandi auctoris ipsius.
iij. Quid illud auctoris: Jam nou amatis Dsus ,
neque propter meritum , neque propter perfectionem , neque propten Reatitudinem In amando conceptam Itantumdem amaretur, etiamsi per impossibile se amari nesciret, ac veΠet infeIices in aeternum fa- csrs qui eum amarent Alibi : nee Dea beatifici ei. sio ulla re amorem auget.
207쪽
An Deu revera tantumdem amaretur , σι si amari nesciret. 'etis. Duplex impossibile: primum, tantumdem amaretur, ae si per impossibile se amari ussciret: in rigore falsum, & impium. Hoc est enim dicere e cognitione qualibet beneficiorum Dei quantumvis maximorum, non potest eficere Deus ut magis dii i .gatur. Vacat ergo illul Christi magis diligit, eui plura donata sunt r cui autem minus, minus diligit econtra expressa Christi verba, ut dictum est: n. 4. Prop. 2o. 2I. neque ad ullum rectum sensum redigi potest, nisi per hyperbolen, ac pium excessum, ut vidimus n. et o I. ao6. 2I4. &c. .
An verum sit illud: non auget amorem Dei' beatifici visio. n. 217.
ars Insana propositio , si sancto Augustino Credimus , ut visione sui nihil lueretur Deus ut tanta pulcritudo nec visa magis placeat, magis amorem ad Bonis accendat. Verba Augustini sunt: nimis insipienter dieitur , tantum amaνi Deum antequam videatur, quantum amabitur cum videbitur. Sequeretur enim In ipsa patria nec Deo viso majorem futuram esse iustitiam; quod est erroneum: unde idem Augusti- ri , nus poreo si in hae vita neming dubitante, quanto amplius diligimur Deum, tanto sumur utiquo Justis-
208쪽
res , quis dubitet piam veramque Justitiam eum fus- erit dilectis perfecta tum persi e item. de doctrina
christiana : si credendo diligimus quod non videmus , s. de dare. quanto magis cum. videre coeperimus e quam verita. - . ., ' 'tem habes centum in Ioeis , praesertim vero libro D. ,, .. Ode spiritu & littera , luculentissime demonstratam. ii . mo. Quod si fieri non potest quin visio Dei firmet , ac perficiat earitatem, proportione facta desiderii vis idem aget, cum ipsum desiderium caritati vertat. Recte pnim Augustin qs: appetitus quo inhiatur rei cognouendae , fit amor cognitae . Quare promissum videndi Dei aeque suo modo incitabit caritatem ac ipia visio ; nee fieri potest quin magis ametur summa pulcritudo eum se videndam offert, suam si pon offerret. Alioqui potiri aut non potiri
Deo , imperfectam habere an persectam justitiam pro re indifferenti haberetur; quo nihil est Deo in. dignius.
m. Quaxe eum aliqui sanctorum negant plus amari Deum beantem animas, quam non beantem I de caritate dixerunt, quoad essentiam, ae substantiam actus; quod est verissimum: neque enim caritas patriae, ac viae substantia differunt, dicente Apostolorearitas non excidit; quin autem caritas ex visione Dei sit perfectior , purior , firmior earitate ex fide concepta atqus aenigmatibus obvoluta, dubitare dementis est
m. Falsum ergo est id euod concludit auctor ex suppositionibus impossibilibus, separari posse moti '. vum Dei remuneratoris , sive beatifici, a Deo peras. τ eranter dilecto, licet res te arari non possint: nul.
209쪽
. Ius enim sanctorum id dixit I immo ex illorum a tctoritate docuimus, illa motiva Del, ut est persectus ,& ut est beneficus, ac beatificus, non esse separata , quae per se subordinata, quae coniunctae sint, quae ire unum coalescant. ex n. 4. pro p. 26. 3o. 3ι. item
ex n. 81. 34. 86. &e. ARTICULUS X. . . An in istis tantus sit labor , quantum auctor
fuit .cννώ. am 223. Qu2re quod ait auctor me multum Iaborares
In exsolvendis objectionibus quas ex impossibili ducit, fallitur. Nullo enim labore respondeo, volunta rem abdicandae aeternae conjunctionis cum Deo , ipsiusque adeo aeternae beatitudinis, si Deus vestit, ae possibiti esset; eum sit conditio nata, faei Ie conciliari eum absoluta, & inseparabili, suique securissima voluntate salutis aeternae: quo tota dissicultas nullo labore solvitur. 224. Non ergo me pangit conscientia , ut ibidem I, . sngit auctor, quasi actus Paulo & Moysi a quibusdam patribus attributos nullius sensus esse, & ab omni regu Ia alienos dixerim: non enim umquam hoc dixi; immo vero ostendI, securitatem illam qua, utpote irrationabili, meam conscientiam stimulari, & gravari sensit auctor & ex rei veritate , & ex ss. Augustino & Chrysostomo esse deductam. 213. Nec ullius laboris est , explicare merItum horum actuum, eo quod tantus sit amor, ut & m sibilia complectatur, nempe volat latera assequenda in
210쪽
in Deo beatitudinis , & super impossibilia eniti vitideatur, ut dictum est. n. a I s. et 26. Quin etiam mea me conscientia gravissime pungeret, si fingetem Moysen & Paulum non fuisse securos, cum hos actus ederent; quod auctor de Illis indignissime & contumel osissime a firmavit ; ut di, ximus. n. ΣΟΙ. i
Adversus auctoris errores in prima parte explicatos.
primus erνον da actibus separatis a motivo beati. tudinis ; sancti Augustini decreta seu principia
11 . Submotis igitur vanis quaestionibus de .sura natura , deque animae mortalitate , ct aliis ejusmodi quae diverticulo tantum , & rebus involvendis insibi utae erant, hi errotes auctoris ad purum eliquantur. Primus errore actus rationales a beatitudinis stuEid absolutos, esse admittendos ut perfectissimos: im. merito me reprehensum , quod hos actus ocilicet abeatitudinii studio penitus Ibsolutos esse posse neo gaverim: iis enim recisis, recidi pariter quod id Dei cultu est optimum: nec posse negari sanetos sine ullo motivo beatitudinis aeere potuisset cum εtiam philosophi; aliique apud paganos sine illo motivo , ultro pro patria, aliisque rebus mortem oppe, hierint ιο ι eta .