장음표시 사용
141쪽
Istitia Christiana generatim duo involvit, fugam scilicet
peccatorum,&actionem bonorum operum; juxta quod dicitur Psal. 36. Declina a malo, Θ fae bonum. Etlsaiae cap. I. ἁμiescite agere perverse , discite benefacere. Quia igitur praecedente Tractatu visti m est de Peccatis, luperest, ut persecta peccatorum malitia , Virtutum eκ-cellentia, decor, & natura declaretur; atque earum inprimis, quae caeteras antecellunt, uti sunt virtutes Theologicae sic dictae , quia DEUM pro suo immediato objecto respiciunt. Porro Tractatus de Uirtutibus Theologicis celebris est , atque ob sui utilitatem , simul ac necessitatem, non solim in Theologia Speculativa, sed etiam Morali communiter eκω
equia, oe quotu ex fit tum Virtus ut dic,
tum Theologica 'Virtutis. 2. clariori resolutione praenomeου L mittendum,quod nomen Uirmarida, tutis latissime spectatum varias ha-cipitur . significationes . Et in primis , quandoque Virtus accipitur pro quacunque persectione,praesertim ea, quς in vi seu facultate operandi consiliit. Sic Psal. 32. dicitur: Verbo Domini cariso firmati sunt, erotritu oris ejus om
nis virtus eorum. Sic econtra mem
bra languida hominis, dicuntur esse destituta omni virtute sua . Deinde nomen Virtutis sumitur nonnunquam pro effectu seu opere, quod per excellentem vim operativam attingitur,seu essicitiar sic Marci eap. 6. diclitur de Christo Nonpoterat ibi virtutem istissam facere. Sed hae Virtutis acceptiones nostro proposito parum deserviunt. Tertio igitur, & magis ad propositum, Virtus accipi solet, vel ro actu, si ve operatione moraliterona: ut est actus Fidei,Spei, & Charitatis Divinae actus humilitatis , patientiae , dc hujusmodi: . in quo sensus . ALugusti reus lib. 2. De libero arbitrio pc. I9. dixit, Virtutum esse bonum usum liberi arbitrii. Vel pro habitu,seu facilitate , dc promptitudine quadam, inclinante ad ejusmodi bonam operatione: dc haec posterior est magis propria Virtutis acceptio, de qua loquendo sit 3. CONCL. I. generatim silmpta , est habitus perficiens substantiam intellectualem, dc ad bonam
142쪽
operationem inclinans. Ita in re com- smunis Doctorum. Undet & Aristo- , telis cap.6.diκit, quod Virtus nainis aliud non sit, quam habitus, ex quo & bonus homo ipse efficitur , & bonum ejus opus: sive, ut verbis ejusdem utamur facit habentem,qopus ejus bonum. Et in hoc sensu Virtus opponitur vitio, nam vitium reddit habentem malum, α opus ejus malum . . Dicitur I habitur . Quamvis enim Virtus quandoque sumatur pro ipsomet actu virtuoso,ut proxime disectum est communius tamen, & magis proprie, accipitur pro habitu, ad eliciendos ejusmodi actus bonos inclinante: neque enim illico solet dici virtuosius, temperans , vel mansuetiis ,&c. qui unum vel alterum actum virtutis temperantiae, vel mansuetudinis
elicuit, sed qui ex actibus illis jam fre-
quentatis acquisivit habitum , sive promptitudinem quandam sic ope- randi. Dicitur Il. - βυ--tiam intellectualem: quia Virtus proprie accepta non datur in brutis, aut rebus inanimatis, sed in homine dun- . taκat, & Angelis, persectissime au- tem in D EO. Dicitur III. erad bo nam operationem inclinans: quia sicut generaliter habitus inclinant ad actus tibi correspondentes prompte atque siciliter eliciendos , ita & victus jam 'habituata, seu radicata in homine. Virtus . s. CONCL. 11. Virtus genera- visit trι- tim dividitur tripliciter, nimirum expliciter parte subjecti in virtutes intellactuales & morales, ex diversitate causae essicientis in infusas&acquisitas, &ex diversiitate objecti in Theologicas Μorales dcc. Ita communis, idque probatur inductione. 6. In primis enim Virtutes intellectuales sunt eae , quae intellectum, in quo subjeistantur, perficiunt: & tales juxta Artitotelem 6. Ethic.cap. 3. sunt quinque, videlicet Intellectus, Scientia,Sapientia, Ars,& Prudentia , nam
hae spectant ad intellectum, in eoque subjectantur : quibus addi potest Fides insula& Theologica, quam Philosophus ignoravit . verum de his
quid p dempta Prudentia,& Fide,de quibus infra suo loco )melius agitur in Philosophia. Virtutes nurnus, prout con
tra-distinguuntur ab intellectualibus, dicuntur, quae subjectantur in appetitu rationali hoc est, in voluntate γ& vertantur circa d rigendos mores , atque juxta dictamen rectae rationis moderantur, & dirigunt affectus animi noltri. Et hujusmodi Virtus moralis tum ab Aristotele a. Eth e. cap. 6. Doctore nostro 3. disi. 36. quaes.un. . dicitur , tum ab aliis passim, definitur dicendo: Virtus est habitus electivus iv mediocνitate con stens, qx'ad nos determinata ratione, prout defini rit sapiens. .
7. Deinde dari Virtutes insulas,& Virtates acquilitas, patet ex ec: quia cum Vir- infusae tutes nobis a natura non insint, imo a qu defacto, ac post lapsum primi paren- fit dantis nostris Adae, cogitationes homi- tur , oenum potius intentae sit ad malum ab quid adoleicentia sua, hinc duae generatim sint 'sunt causae effectivae Virtutem ', videiicet DEUS per infusionem earum ,& proprium exercitium hominis; quo quilibet sibi comparat quosdam habitus virtuosos. Proinde re juxta hoc duplex principium effectivum, Viri tes ut sit recte dividuntur in iniusas, re acquisitas. Et quidem Virtutes infus i cuntiar ea, quae nobis 1 DEO immediate infunduntur: ut sunt habitus Fidei, Spei, & Charitatis, qui
etiam parvulis in Sacramento Baptismatis divinitus infunduntur , ut taceantur hae virtutes, quae Angelis ; & primis nostris Parentibus in
sua creatione a DEO infusae fuerunt. Virtutes acquisitae econtra sunt, quaeno ira indvitaia , nostrisque frequentatis actibus comparantur, sed acquis iruntur: ut sunt habitus Tempera
tiae, Mansuetudinis , & hujusmodi, nam, ut inquJunt Philosoplii, ex frequentatis ambus, habitur. Caeterei mde tertio membro latae divisionis in virtutes Theologicas & Morales , Vir is mox amplius dicetur, hinc st8. e m CL.m. Virtus Theologica ut sic recte describitiir, dicendo: Virtus Theologica est virtus 1 DEo in-
143쪽
sula, cujus principalis actus tendit in DEUM tanqua in objectum immediatum. Ita in re Doetores communiter . Dicitur in primis , ratus is DEO infusa: nam Virtutes Theolo-eicae, prout itiniuntur pro habitu, m-iunduntur homini a DEO in Sacramento Bapti l mi. Et additur , cujus principalis actus tendit in D EUM: quia non est necesse, ut omnis ejus actus immediate tendat in UEU M; nam actus ille,quo quis credit 'opter
revelationem Divinam,Μundum ei se creatum in tempore,canem Tobiae in hujus adventu movisse caudam suam, Tobiae cap. 1 I. est quidem aelus' . Fidei, non tamen tendit in D EUM immediate . Sufficit proinde ad rationem Virtutis Theologicae, quod actus ejus principalis sic immediate tendati
in DEUM , ut id in quem credi-lmus, quem consequi speramus, quem l super omnia amamus. Virtutes 9. Caetersim per illa verba, tan- Theolo- quum objectum immediatum assigna: gieqquo. tur disterentia Virtutum d heologica- modo riam a Moralibus , proveniens ex didisserist versitate objecti. Siquidem ii tutes a Mora- Theologicae habent pro suo immediatibus 8 to objecto DEUM , in quem earum actus principalis tendit tanquam in objectum terminativum a de secta autem fit in Virtutibus Moralibus , puth in Religione, Tem ranitia, Mi l ericordia, ct aliis huju' di : nam hae pro suo in mediato ὀbjecto non habent DEU M , seu vel cultum
DEO exhibendum, vel passiones moderandas, aut miseriam indigentium lublevandam, dcc. Quamvis & hae saltem mediatε ac remote tendant in Deum, propter quem tales actus boni eliciuntur . Religio , 1 o. Si dicas . Religio etiam imme- quomo- diatJ respicit DEUM, utpote cui deae respi fert cultum debitum,eumque honoractat De- re satagit, ergo. Res p. claritatis graum' tia distinguendo antecedens. Religio
respicit DEUM ut objectum immediatum, ac terminativum negatur , ut objectum Cui, conceditur antecedens , sed negatur consequentia. Quia Virtutes Theologicae respiciunt DEUM ut objectum 5 quidem principaliter nam actus
principalis earum est, credere DEUM eae, sperat e DEU M consequi in aeterna beatittidine, DEU M iuper lomnia amare in Religio velo pro objecto suo iret p. cit cultum D EO deierenduin , ipium vero DEUM respicit dantaxat ut objectum Cui , cui videli et cultum illum deser re
xi. CONCL. IV. Tres tantum fa ldantur Virtutes Tneologicae, tumsunt licet fides, Spes , &Charitiis, & Virtutes non plures . Ita omnes Titeol =gi ἰ Th-olanam praedictos tribus dunt X at con oleae . venit delii, illo irtutis Tneologicae proxiipe allata. II me & Apostolus
i . Corintb. I 3. has tres tantum enume
ritatem. Uio tamen non obstante
Auaelibet harum irtutum Theologicarum dili inguitur in habitualem, reactualem,pei hanc intelligendo actuale exerciti himsve actum i p. cim Fidei, Spei, vel Charitatis, per illam vero . habitum i larum irtutum divinitus 'nobis iiii sum.
Deperfectione , errogatione Virtutum Theologicarum , an . beant mediam stra. ONCL. I. Virtutes Theo- Virtutet logicae sunt persectiores Tbeo omnibus Virtuti bas Moralibus. Ita glec sunt communis nam Theologicae habent persectio persectius objectum , videlicet ipsum- res Mo mei DEUM. ratibus.1 3. CONCL. II. Inter ipsasmet Inter Virtutes Theologicas omnium ex- TbeoAcellentissima est Charitas , deinde Spes; non obstante, quod ordine Re Iiis peis: nerationis Fides praecedat Spem, dc Διαν. haec Diuitigod by Coosicl
144쪽
haec Charitatem. Ita communis om- pium , cum Doctore Aiagelico I. a. qεχ. art. 4. & desumitur ex illor. C rin. I 3. Nunc autem manet des, sper, ebaritas , tria haec: maiis autem Borum est charitas. Accedit ratio: quia Chariis s.. nos perfectius conjunvit Deo,
quam Fides, dc Spes. Imo Charitascit matcr omnium virtutum ', ac sine ea coeterae virtutes non sunt merit
riae, nec possunt de condigno ad vitam ὐ Uernam.juxta illud Apo: toli r Cor. b b. it uero siem, ita ut
- montes transferam charitatem atilem
, non Libuero,niὼilium: Etsiaes ibuero in cibos t.iuperum omnes facultates meus es si tradidero co put meum, ii
buero , nihil mihi proius'. i. iCh ν - . CONCL. Iil. CharItas amitistas amit titur quidem per quodlibet peccatum titur per mortale , non tamen temper fides &omue o nes Theologi , nam pereatu Charitas 'delacto est incomposi, bilis min.,D Molibet peccato mortali, ac per non fibri, demeritorie destiuitur: habituso' s Θ, vero infusus fidei amittitur per oppo- '' situm actum Infidelitatis, & Spes peractum Deiseratiotis.
ne ta- quando in peccatoribus reperiuntur men ille sine Charitate,hon obstante, quod in infor- propria sua specie sint persechae, nimes snt, hil D nus sunt informes,non vivae, aenon et i- imperiectae in tantum, quia non pere ae . duculu, beatithidinem. Ita Doctori Subtilis in de tertio, idque desumitur tum ex 'eIbis Λpostoli I. I . proκime relatis; tum ex illo ad Galati s. ubi dis itura Dis Es neque tu meso aliquid valet , neque maeputium , sed fides , quae per
comitatem operasur. Et in hoc sentiri u D. Λugustinus i. t . de Civirate Dei,. ι c 9 , ait: sis ultis fris ere quidem fina. cbaritate, sed non perferi virtus. ι - Iέ. CONCL. V. In Patri seu in , . t Statu gloriae coelestis non remanet in Q Beatis Fides & Spes . bene tamen ,
- ibi ,3 aritas. Ita omnes Doctores. Pr . ia batur hoc in primis de fi te, quia fides
de verbis distili, ait: s,d est Fid si
Credere. quod non et ides , atqui Beati vident Deum semper, ae inmitive, erEI non possunt amplius in Deum credere. Confirmatur, quia, ut imquit Aristolus I. Cor. II. Videmusi unc per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem, &c. CL im a tem venerit quod persectum est, evacuabituir quod ex parte est. Probatur
idem de Spe: quia, ut ait Apostolus Rc m. t. Si es quae videtur, non est pes, pam quod idet quis.quid sperat Atqui Sancti in coelis vident id, quod est objectpm Spei, scilicet Deum , e que perfecte fruuntur; ergo amplieis
non sperant. autem in Beatis maneat CKaritas, certum est, juxta illud a Cor. 3 3. Charitas nunquam ex
e di . Viide sancti In coelis persectis- si md amant Deum. 37. Quantum attinet ad posterim Virtuturem partem Quae ilionis, est praemit- eon ut
ten tum , qui u Virtutes varid pose in me- sint intelligi consistere in medio, vi- κιο, vel delicet sor maliter & secundum sie , formali- vel duntaxat materialiter. Formali ter vel ter, ac lecundiim se , virtus consistit tantum in medio, quando ipsemet habitus in- ma erim ter duos extremos habitus vitiosos si- ister. bi oppositos versatur : prout Liber litas mediat inter Avaritiam, & Pr
digalitatem , nam quodlibet horum vitiorum extreme opponitur liberalitati, Λvaritia quidem per desectum,
sumptus etiam necessarios non fa ciendo: Prodigalitas Vero per excessum , expendendo bona sua in sumptus non necessarios. Materialiter dicitur virtus eo stere in quando ex una quidem parte contingit serm liter peccari eontra illam virtutem, ex altera 'ero parte non sie,sed solum per oppositionem ad aliam virtutem ob certas rationes di circumstantias, sic Temperantia mediat Inter intem
rantiam in cibo & pom , di inter Inediam, nam Ined a, perquam quis voluntari8 se interficit , forma liter inon op itur Temperantia ; sed Charitati erga seipsum. 'it. Λlio adhue modo Virtutevi possunt intelligi habere medium , H nem
145쪽
Tract. IV. De Virtutibus Neologicis. α'. IT
Virtutes Theola agicσ,ans oe quo modo habeant
Tempe vel ex parte objecti, vel Dium
ex parte actus. Priori modo contingit, Virtutes habete medium, quando objectum actus virtuosi ita requirit medium, ut neque certam menturam ejus excedere, neque ab eadem deficere possit: sic fit in virtute Temperantiae, quae salvatur in mediocritate cibi di potus sumendi, ita ut nequePluS, neque minus sumatur, qui mexigit natura juxta praescriptiun re rationis. Posteriori modo Virtus intelligitur habere medium, quando Virtus non petit certum modum ex parte objecti observandum, bene tamen in actibus circa illud versantibus, ne scilicet alio modo, quam oportet, exerceantur et sic Amor DE 1 consistit in medra; nam non potest eMced
re ex parte objecti DEUS enim estia ignus omni amore) bene tamen eX parte actus, volendo scilicet amorem DEI elicere illicito modo, v g. Occi dendo seipsum. 19. CONCL.VI.Virtutes Theo-lceticae habent quidem suo modo medium, quod post uni ,iac debent observare; non tamen habent medium reparte objecti sui formalis , sed sollim
ex parte actus, sive exercitii earum. It communis: idque suadetur ex illo vulgato dicto: Virrus consistit in medio. Hinc Isaiae e. ἶ8. dicitur. Haec es via, ambulate in e non declinetis neque
ad dexteram scilicet per excessum 1 neque ad sinistram inempe per desectum qualia etiam habentur Delit. I. O Pνου. . Et D. Apostolus Rom. I 2. generatim praecipit. Non plus sapere, quam oportet sapere . Accedit ratio: quia in exercitio Uirtutum Theologicarum potest dari non ibium desectus , prout fit in omissione talium actuum tempore urgentis praeceptis ut taceamus vitia extreme opposita per desectum, nempe Infidelitatem,
Desperationem, & odium DEI sed
etiam excessus, si actus illi fiant modo indiscreto,& plus quam oportet, apere volendo; prout fieret, stipsum ob amorem DEI putativum interficiendo , aut eidem immolando filium suum,prout olim fecerunt Gem
ctum ejus p., . I. DTylo receptissimo inter Virtu- otes Theologicas primo loco po nitur Fides, non quod ea sit dignior caeteris, sed quia, ut inquit Concilium Fitur- dies . s. cap. 8. Fides est humanae salutis initium, sandamentum, & radix omiis justificationis: quod intelligendum de Fide supernaturali, &Theologica . Siquidem generatim fidei nomen varie sumitur, quandoque pro fidelitate, seu veritate in servandis promissis: in quo sensu is dicitur ser vare fidem,qui stat suis promissis. Deind/,pro conscientia,seu dictamine ejus: sic accipitur Rom I Omne quod non est ex fide sidest,quod est contra dictamen conscientiae ) peccatum est. Quomodo etiam in Iure dicitur quis bonς fidei possessbr,qui bona conscientia quidpiam possidet, credens illud esse suum. Tertio, Fides quandoque sumitur pro fiducia consequendi rem desideratam , ant promissa me proutaccipitur Μatth. Modicae fidei, quare dubitasti λ Et Iacobi cap. I. Postulat autem in fide nihil haesitans. Quamvis hunc locum multi Doctores non absque iundamento accipiant de ipso actu Fidei Theologicae , seu assensu credulitatis Divinarum prinmissioni , cujus effectus est prςdicta
146쪽
Mucia, juxta, illud Marci cap. II. Omnia , quGcunque pMuis , credite
quia accipietis iaass/ Fι- a- Rursus aliquando Fides accipi-δει Mia tur pro objecto fidei juxta illud Syni- repti S. Athanasii; Haec es si res Carbo.hω, idest, articuli Fidei Catholicae,
seu objecta materialia ejus. Ultimo tandem, & ΠQprie, ac quantum ad propositum, accipitur Fides pro U irtute intellectuali, & quidem Theologica , qua creditur ali liud propter authoritatem DEI illud revelatuis. Et dicitur , propter auilinitatem DEI non enim hic loquimur de Fide humana , qua aliquid credit ut propter authoritatem hominum .llud affirmantium, sed sermo eli solummodo,
de Fide Divina , de qua Apqstolus ad
Hebr. I o. dicit; Iusus ex Iide vivit. ' His praenotatis sit Fid i 3- CONCL. I. Fides Iupernatu. Speria actuatis eli actus supernaturalis , natura , quis assentitur alicui propositioni L, ahua eNeo, quia DEUS iPam revelavit.
. Ita in re communis. Siquidem motis
vum fidei actualis est veracitas DEI, quidpiam nobis revelantis , nam quia, DEUS, qui nec fallere poteli, nec faIli, hoc ante illud hominibus revelare dignatus et ,hinc fide Divina credi-ς, A, mus, illud esse verum.
miter assentimum is omnibus, quae a DEO nobis revelata sunt, quatenus sunt revelata. Ita communis Doct rum. Neque enim dii lari haec definitio ab ea, quam affert S. Paulus Apostolusad Hebr. ii .dicens: Eli autem fides , sperandarum substantia
. tium. Nam ly , argumentum non apparentium , indicat totam naturam fidei in data definitione clarius explicatam , argumentum enim idem est, ac firma adhaesio intellectus: ly, non avarentium oec. denotat , quod
talis hrma & incisibilis adhaesio intellectus nitatur certitudini re elationis Divinae, factae de iis, quiae quidem nondum videmus, speramus tamen consequi in coelis. Undd additur, sperandarum substantia rerum quibus verbis partim nobis indicatur primarium c bjectum fidei , qui est DEU S, quemque pie vivendo in coe lis consequi speramus partim verbmanitet latur quaedam fidei propri tas, ut pote quae debet esse certa&in-
fallibilis, unde appellatur substantia: simulque eli fulcrum Spei Christianae, nam quam peramus dfide Divinae
s. CONCL. III. objectum ma. ObjectEteriale primarium incomplexum fi- materia-
dei, est solus DEUS, quamvis om- is fidei,
nes aliae 1 DEo nobis revelatae prO- quod . positiones spectent ad objectum materiale, mi laus tamen principale, recomplexum fidei Divina: - Ita rursum Theologi communiter . Ratio primae partis est: quia, ut inquit D.
Augustinus lib. . de Civitate DEI,
c ao. Fidei praec/puum incium est, uxere lux in verum DEUM. . Accedit, quod inter omnia credibilia omnium maximum , atque praeliantisti naum,
sit ipsemet DEUS, utpote qui ei t
s infinitum, dc summe bonum,d ad cujus cognitionem omnia caeterae Τcredibilia reseruntur : atqui hoc intelligitur per objectum primarium materiale fidei ergo. Hinc in Sym. bolo Apollolorum moκ a principi dicitur: Credo in Deum ete. & polia dum pro clariori ejus cognitione caeteri Λrticuli iubjunguntur. 6. Λltera pars ex eo patet; quiA ObieEPE per objectum materiale licti intelli- F, δειgitur illud, quod est credendum comple-
Divina, praesertim quando per au xum oethoritatem Ecclesiae nobis constat de incom-
tali revelatione a DEO iacta. erdo plexum etiam omne illud spectat ad objectum quId ymateriale . Et additur complexum a
nam per objectum fidei complexum intelligitur tota propositio objectiva divinitus revelata , cui assentimur mediante actu fidei, per incomplexum vero intelligitur subjectum, & praedicatum talis propositionis divinitus
7. Insertur proinde quod ad obje- corosi cium materiale fidei spectet in pri- ria.
147쪽
mis Deus, emique exilientia,&Mysterium SS. irmitatis. Deinde Oca tio Μundi , & Redeia inio gener .s humani per Cliris luna facta. in illi Crquidquid iii. Sacta Scriptura , leu Libris Canonicis continetur , liam quamvis eorum aliqua parum videantur ad Dei conditionem 1 acete, . ut, quod canis Tobiae caudam ni o- . Verit, quod Saul quaeli erit asinas , ichujus inodi; nihilominus quia octipea Spiritu S. in Sacris Litteris nisbis
sunt revelata , pertinent ab objectum materiale , nui .ua tamen principalem Fidei, iurat credenda propter uu- thoritatem Divinae veritatis, ac revelationis . Insuper spectant ab objectum materiale Fidei ea , quae e X Traditione Apollo ica nobis Ecele, sa proponit credenda, ut dicetum n-
8. CONCL. IV. Objectum Dr-UUcau male dc motivum Fidei iupernatura- prima & infallibilis veracitassem que Dei , seu veritas ejus in revelando. tia Doetor Subtilis astu f. r. Prologi, cum Scotistis, ct multis aliis . Ratio est: quia ideo credimus fide Uivina Articulis Fidei, quia DEUS eos nobis revelavit ἔ α ideo credismus D Eo revelanti , quia est prima veracitas: ergo veracitas DEI revelantis est ratio motiva fidei Divinae , ct consequenter ejus objectum I r,i formale., 9. Nec dicas. Plurimi de plebe cre- ἶ-Iρ dunt articulis Fidei, non eα Has tiν creont veritatis DEI revelantis, sed ob pring f prst' positionem Concionatoris, vel Eccle- ρυ usi: hae Catholicae: atqui hi eliciunt Ue- rem co- ros actus fidei Divinae ergo. Relpon ' πστο- detur enim, distinguendo majorem: credunt articulis Fidei, ob solam promittionem Concionatoris, aut Ecelesiae, negatur, credunt ob hanc, dc simul implicite apprehensam revelationem veracissimam DEi, conce Η-tur major: ct eodem modo distincta minori, negatur conlequentia . Siquidem dum homines limpliciores credunt articulis Fidei, sibi per Con- conatores atque Ecclesiam proposi-
sis, uinci apprehendum id a DEO
luisse revelatum, i, cujus infallibilem
veracitate in redui t Usit; g, ac pro
I. . Quaeritur , quomodo sit inteli gendum illud dictum Augiulini libaeontra et 'ist. Fundamenti, cap. I. E νου ro Euit 1 eho non credd rem nisi me Catia Inlae Ecclesiae commoriret authoritas. Unde eii communis pr. Nisfidelium, qui credivit, quidquid ian- iacta Mater Ecclesia credendum pro ponit 8 thei p. hoc ex eo fieri, in On qu Ud υον, νEcclesiae aut horitas sit objectum tbrin.ile fidei , seu ratio motiva credendi --
haec enim est ibi a veracitas Dei , ' ili id se jam revelantis ted qui, Ecese miliae aut horitas cit ratio nobis pio po- ν, 9 nens, seu Oliendens objecta credendi. Nain per Ecclesiam proponuntur, ac exhibentur nobis illi Articuli, qui iunt eredendi; atque per ipsa native Libri Canonici Sacrae Script rae, sive Traditiones Apostolicae determinantur , atque declarant ar , quod sint a Deo revelati ,& a Spiritu Sancto dictati vel 1 Christo oretenus Apostolis traditi, atque per Apostolos posteris; sicque fit, quod hi potius. quam alii per Haereticos, vel apocryphos Libros jactati, propter infallibilem veracitatem Dei fide divina 1inta fidelibus credendi. Quia igitur Spiritus Sanctus in negotio tanti πο- mcnti non sinit Ecclesiam , dictam suam Sponsa in , errare, securissinae , re abique ullo erroris pericillo cr 'dantur propter Dei veracitatem, ocs de Diu ina omnia ea,quacclinque Ee clesia nobis sic credenda propotest. Et hoc innuunt citata S. Augustini Verba Euangelio non crederem, nisi mr Ecclesiae commoveret author ita S 2 prosit clare is dicat ly commoveret .
148쪽
explieite credenda II. A Uintendum cum communi Doctorum , dupliciter nos posse credere Articulis Fidei, nimirum explicitὰ, dc implicito. Credere explieitὸ Maenia est: quod dis incid& in particulari credere aliquod Mysterium Fidei; puta, quod Deus
sit unus inessentia, ct in personis trinus; quod Christus pro nobis sit pansus, dcc. Unde Fides explicita dicitur per quam res divinitus revelata, in te, & lub propria ratione creditur; ut fit in allatis exemplis . Implicit. vero credere idem est, ac alicui propositioni Fidei assentiri consu se, in commu ni seu uni, erlati, quatenus viritialiter continetur in alia 'ropositione , quam distincte credimus; ut si quis credat , quidquid sancta Μater Ecclesia credendum proponit; talis enim implicite credit omnes Articulos Fidei. FI trie Fides implicita appellaturrer quam credimus res in universali, 1eti prout in al: Fia alia propositione
ra. N Glandum ulterius , quod duplex possit intelygi necessitas fidei ad salutem animae sive primam, quae est gratia sanetificans , sive ult ma- tam quae est aeterna gloria,seu rivisio beatilica in coelis) una medii seu finis , alia praecepti. Neeessitas medii , feci finis, dicitur illa, qua quidpiam ita est necessari iam ad finem ; puta
ad salutem animae consequendam , ut sine eo , quamvis inculpabiliter omittatur, sinis v. g. animae salus, obtineri non possit: sie in statu Euan. gelii l aptismus est necessarius ad vitam aeternam , quia sine eoi etiam ex ignorantia in vincibili, aut impotentia physica non sui cepto , salus aeterna obtineri non potest uti patet in parvulis in utero materno decedentibus. Neces taspraeceptis dic: turea , qua quidpiam sub obligatione praecepit necessario praestandum est Rr emfuti Theol. Μοra
ad consequendam salutem aeternam, eo quod alioquin quis transgretiendo praeceptum mortaliter peccaret, nisi excuset ignorantia , vel impotentia. Addunt Doetores tertium membrum nempe Necessitatem medii, praee pii sinnia: prout de facto adultis hominibus nece: sarius est lueaptismus ad salutem, casu quo possunt eum in re sti-scipere. His praenotatis siti 3 CONCL. I. Fides non solum Mides tῆ
habitualis, sed& actualis, seu acce- habitua-pta pro ipso actu credendi aliquod su- lis, tilm ernaturale objectum , fuit omni- actualis,us, usum rationis habentibus, pro quomodo quoc que Statu necessaria ad gra- necessa tiam , ct aeternam gloriam conse- ria ad quendam, re quidem nee essitate me- salutem dii seu finis ilco, ut, ea praetermissa, salus animae obtineri nunquam ρο- tuerit, nec possit, etiamsi inculpabiliter , leti ex ignorantia in vincibili non habeatur. ita communis Theologorum , & patet ex illo ad Heb. I r.
De fide tinpossibile est placere DEO :
credere enim oportet accedentem ad
DEUM, quia es, er inquirentibusse rein munerator fit. viae verba non sollim de Fide habituali, quam solam suscipiunt parvuli in Sacramento Baptismatis, sed etiam de Fide actuali quorundam Mysteriorum quandoque ab adultis habenda, communiter intelliguntur a Doctoribus; ideoque ex se ipsis satis indicant. FI inc Innocentius X l. merito inter alias propositiones sequentem, ordine r6. damnavit; Fides non censetuν cadere sub praeceptum
Iq. Dicitur notanter, omnibus ho- Infantimini bos usum rationis habentibus . hui non Quia infantibus, ac per tuo amenti- esne 6-bus, non eli necessaria Fides actualis , sariam- sed sussicit habitualis, id est, habi- es amius Fidei supernaturalis in Sacramen- ct IiF. to Baptismatis insusus. Unde Concilium Trid. Sess. 7. cau. de Bapti fims, ait: si quis .ix fit, paret sitis , eoqicida sitim cregendi non habent, s j pio Bastismo inter Heles com
149쪽
eas eu- deles teneantur explicite credere ali-pliciti qacis Λrticulos Fidei, haec tamen ne creden- celsi ras non eis aequalis rei studi alia omnium. Ita Scotus 3. 3ouos ἀν- & alii. Ratio est, oui a Majores Eeti uis .clesiae, ut Praelati , & praesertim non est Epit copi , tenentur habere fidem sui , madis explicitam Μysteriorurn Pi-ν λ/S. dei Catholicae , ut id qui subditos instruere tenentur de rebus Fidei. Minores vero, praeser- . tim rudiores, & simpliciores, denecessitate non tenentur omnis , singulos Articulos explicite, & distincte credere, sed lusarcit, principaliores credere explicile s quinam autem hi sint, mox dicetur) caeteros vero credere implicite, seu in generali, credendo quidquid Ecclesia credendum proponit.16. CONCL. III. Fides explicita de existentia veri DEI, &quod is siti ullus remunerator, decernenS prae
omnibus adultis, usumque rationis Ec' habentibus, est necessaria ad salutem
ρ is, re ctorum, & desumitur ex citatis illis ρ tritur verbis Apostoli, Heb. o Sine fide imposibile es placere DEO , credere enim
oportet accedrntem ad DEUM, quia ' est, o inquirentibus se remuucrato t. II inc Innocentius I. I. merito inter alias sequentem, ordine 22. Propolitionem damnavit: Non v fides unius DEI necessaria videtur necessitate, non
autem explicita Remuneratoris .
I'. CONCL. IV. Insuper multi in ' j. Dociores volunt , necessario esse eκ- rara hi d. credendum necessitate medii
eb, b Mytterium S S. Trinitatis , nec non1 & Mysterium Incarnationi S, nempe
Filium D El esse pro nobis incarnaculae aeria tum,Christum qi est e verum DEUM& hominem. Ita lentit Sanchez l. v. Verbi. cap. n. t. citans lpro hac iententia D. Thomam . Sa-Drielem , Molinam , Valentiam idemqηe tenent MastriuS , Sannig, Filii ucius, Bassaeus, aliique plures, Rationem dant : quia haec duo Μyi steria sunt fundamentum totius nostrae salutis Nam in nomine SS. Trinitatis consertur Bapti l mus,s: ne quo nemo potest salvari r per Christum vero sumus salvati, atque redempti, i pieque simul est verus Deus, verique Dei Filius, per quem creati ni muS. - .
Ir. Nec obstat sinquiunt) quod multi Gentiles, quin & adulti prius , .
in infantia baptizati, v. g. pileri in . I sylvis enutriti, & paulo post acquit 1 tos annos discretionis morientes, aut muti ila thrdi nativit a te, in in cibiliter ignorent haec Mysteria, utpote nunquam tibi pro ' lita. Re p. enim , tales non damnari propter peccatum Iniidelitatis, sed vel propter peccatum originale , vel propter alia re cata contra Legem N acinae commisssa Quod si vero quis eorum jam ha ptizatus nunquam mortaliter peccaverit , ad Divinam providentiam pertinet, ut vel speciali lumine super maturali interius illustretur , vel ab aliquo alio haec Fidei Mysteria eidem proponantur, ut expli rite credere pollite prout in simili in 'bim legitur Eunucho Reginae Candacis , AEPoν. cap. g. & Cornelio Centurioni,
I9. Neque haec responso cuipiam rara, vel voluntarie data videatur.
Siquidom allata instantia nCn solum salue
urget contra sententiam, admitten- ωtem quod explicite credendum sit
necessitate medii Mysseri ui SS- ιανυ Trinitatis, & Incarnationis Dominicae ; sed ea etiam solvenda est ab . omnibus Theolopis , utpote qui juxta novissimum Decretum Innocentii: Ul. ηκ n. I 6. allegatum, admitte- .e tenentur , quod Fides explicita timus Dei ut Remunera teris sit necessaria ad salutem necessitate medii . Nam pariter quaeritur quomodo explicite possit credere in Deum ut Remuneratorem, sicque salvari mutus & surdus a nativitate, aut puer jam ita pii Zatus, sed post acquisitos annos discretionis illic A. oriens, qui de aeterna rc tributi ne , atque de Deo, ut Remuneratore , invincibiliter nihil unquam audivit, imo sto.
150쪽
quendo de illo surdo in neque audire Potitit p- . a O. Nee juvat dicere, talia lumi
ne naturali poli e cognosci. diam si non detur responsio proxime allata in
contra est . quia vel Deum ut Remuneratorem non licet naturali ratione
cognoscere, vel si hoc fieri pasti l pr ἰννέ πρ ut naturaliter potest cognosci, a que existentia Dei in ta ineni 'istud non iussicit ad salutem , tu aetas Ust' Decretum innocentium X l. in quo pariter sequens, Ordine 13. Propositio, damnata .itur: Fides latὸ dicta ex testin vio Maturariem , sim: δε- vi motius ad Jssificationem stifcit :Et merito haec Propolitia est damnata: nam, ut loquitur Concilium Trid. Sest. 6. c. 8 . Fig IUt humanae saltilis
initium fis notav)Gπtsin , radix omnis 21. Dicitur notanter in Conclu- N patisone, n. I 7. data , In iuper multi Do- ci te tintctores volunt e e. t arra oppositam len- ovo iis Atentiam, videlicet lapee duo Mylie- senten-ria Fidei non else necet sario creden- tiam. ita necessitate medii, sed duntaxat nece ilitate praecepti, etiam non pauci tenent, ut Lus odit'. ra. de Fide; u 9 I. citans Medinam, Uetiam, SuareZ, Turrianum , pluresque alios; eamque non miniis probabilem censet La yman lib. 2. tradi. I. a
8. dc Heri nex diIp. 7. de Fide, n. q9. Ratio horum est: quia neces iitas illa medii post praedicatioinem Evangelii neque habetur clar8 cx S. Scriptura ,
neque ex tradione Patrum , neque εex ratione nam tam rationes, quam testimonia S. Scripturae, atque Sanctorum Patrum , commode intelli-justificationis : atqui hujusmodi initi- l gumiar de nec ellitate praecepti, nonum, fundamentum & radix, nequit haberi ex puris naturalibus, quidquid olim contra dixerint Pelagiani , Ic Semipelagi ρ ni haeretici; ergo aliud ar. Addunt tamen Attistores hu-ex-jus sententiae, qliod aliud sir, expli-
pisitὰ cui credere Articulos Fidei, & aliud ,
ridere: explicit=Jcire . ita ut quis intervo alias cliud , possit rationem reddere de praedictis expliei. Mysteriis Ppidei; primum enim ne-ic scire cellarium eii neecilitate medii, nona tic secu, dum. Insuper si inquiunt insul-
ἰρι R. scit, huiusmodi Articulos & Myrii. steris Fidei , cogno: cere saltem Iecundum iii bitantiam imo si quis tam hebes sit, ac obtusus ingenio, ut non possit hos omnes Articulos capcre iecundum subitantiam , tu ficit, si saltem assensum praebuerit hu) isse modi Articulis ad 1alutem necelsa riis , eosque credulerit, dum libi proponebantur a Parocho, vel alio. Ouia sic jam tales explicite credunt, licet non explici id sciant illos, jta ut interrogati pollini apte respondere, ocrationem reddere; hoc enim posterius non est nec ei larium ausa liuem necessitate medii; sed solian necessitate praecepti; 1 qua tamen rudes
postquam ad rationis ulum pervene--terunt , tenentur Irecessit late praecepti neantur
explicite ciddere, & saltem quoad /xplicitὰ
subitantiam seu crasso modo icire ιMysteria contenta in Symbolo Apo' nec pla-
s.c,lorum. Orationem Dominicam, te prece- Sacramenta maXime necessaria , ut-.
nitentiam, reliqua vero tunc, qua do quis ea recepturuS est, ut U. g. Matrimonium initurus; item Praecepta. Decalogi. Ita lJoorores communiter. 4ra de causa omnes ejusmodi Articuli, ἐκ materiae , dicuntur Prima Fide j xcidi non Ia, iυς in Catechesibus, ct Concionibus publice circumisseruntur in Ecclesia , ct c, innibus proponuntur tanquam explicite credenda , cic scienda. a . Hoc tamen intellige, nisi im- Doctripotentia , aut in vincibilis ignoran' nanotalia excuset : nana iit haec necessitas, Mi stalia explicite credendi & sciendi, est ad hoe .
praecepti duntaxat : unde potest excusare impotentia , aut in vincibilis ignorantia , non mineis, ac in aliis
praeceptis. Quod notandum pro hominibus agretii bus , & hebetibus :quamvis ti hi pro viribus sint inii rueindi , ut praeter primaria Fidei