장음표시 사용
161쪽
rium : quod nulla alia Secta iacit.
Habet & unitatem atque concor diam verae doctrinae, cultus Divini, usus Sacramentorum , ejusdemque incruenti Sacrificii Μiisae , per totum universum orbem terrarum . Hoc autem nulli Sectae haereticorum competit, cum neque habeant unitatem capitis visibilis in terris; neque conveniant in unitate doctrinae, neque in numero Sacramentorum , ut palam est cuilibet terras haereticorum vel parum peragranti . Certe plerique eorum s qui ab haereticis ad Catholicos , atque in gremium S. Μatris Ecclesiae redeunt, pro motivo suae conversionis allegare solent disecordiam suorum , concordiamque tholicorum indo trina Fidei, cul-
tuaue Divino. Huc quadrat illud S. Hieronymi Dis.s . ad Damyum, ubi ait: Hine in tres paries scissa E iacta aut rapere mefestinas, era. Ego nurim clamito : si quis Cathedrae. Petri Jungitur , meus est. Μelerius , Uitalis, atque Paulinus Luterus , Calvinus, Liuvinglius&c. tibi hin
rere se dicunt, psem credere , fi hoc unus assereret: NUNC Λ UT DUO
NES .m es Secundo Ecclesia Romana Sancta tum propter Sanctitatem
doctritiae, quam perpetuo tradit, docens praecepta Dei esse observanda ,&c. ubi econtra Lutherani, aliique Sectatores asserunt, ea esse observa-
tu impossibilia, & plura hujusmodi. Tum propter Viros Sanctissimos, a quibus propagata , agnita, desensa propugnata semper iuit, puta SS. Apostolos, Sanctos Ecclesiae Doctores, Augustinum, Hieronymum, Ambrosium, Gregorium , Bernardum; Thomam Aquinatem, Bona- Venturam, aliosque . Tum propter hos eosdem , aliosque plurimos Uiros Sanctitate vitae conspicuos, quia tempore Apostolorum usque nunc . ab Ecclesia Romana semper floruerunt ,& adhuc florent, de quibus e tant integri librorum Tomi et adeo ,
ut solus ordo Seraphicus a tempore
Lutheri numeret circiter quadragi ta solemniter Canonizatos & Beatificat2ς, di quasi innumeros at tasanctitate, miraculisque conspicuos, ut taceamus caeteras Religiones, i
tamque Ecclesiam Catholicam. Ubi econtra Lutherani, aliique hujus temporis Sectarii , neque unum e suis Sanctum, si ve vitae Sanctitate& mi raculorum gloria conspicuum, assi
o. Tertio S. Romanam Eccle Ea Msiam esse Carbolicam , id est , toto Carbon-
Orbe terrarum nobis cognito diffusam, clarum est: cum non sollim in
in medio gentis perversae Mahumeti- haeret cae , atque in ipsa Λmerica longd, Ia- teque distundatur: E contra Sectarii, si ve Lutherant, sive Calvinistae , aut Anabaptistae &c. non nisi in parva Germaniae parte conclusi tenentur . aut si aliqui eorum propter nemiationes, & lucra mundana , in Indiis orientalibus, vel occidentalibus de facto existant , in comparatione ad Catholicos modicum sane locum o cupant . Accedit , ipsos haereticos extreme inter se distare, & quamlibet eorum Classem damnare alteram . veluti In fide aberrantem, ut proinde facta supputatione singulae eorum Sectae non nisi minimum locum obtineant . Unde hoc intelligentes ipsimet haeretici, nomen Catholico. rum appropriate attribuunt Romano catnolicis. ωod ipsum jam suo tempore factum , rectd notavit D. NMab Augustinus tib. de vera Religione e. 7. Iessim dicens. Tenenda est nobis Grisiana Me D. Religio , Θ ejus Ecclesiae communicatio, Aug. quae Catholica est,Θ Catholica nominatur, non solum afuis , verum etiam ab
omnibus inimicis: velint enim,nolintve,
ipsiquoque haeretici , Θ schismatum alumni, quando non cum suis, sed cum extraneis loquuntur , Catholicam nihilesiud quam Catholicam vocant nonen possunt intestii, nisi hoc eam n mine discernant, quo ab universo orbe nuncupatur. Hactenus , & ad propositum efficacissime D. Augustinus. a I. Quarto, Sanctam Romanam
162쪽
III. De S. Scriptura, seu LibrhCanonicis. rar
ridem Ecclesiam esse Mogiat eam, sive in ea est v dari continua minecessionem Episco- U-S T I O III
stilua. porum ab Apostolis usque ad nos pater vel maxime in continua & nun De Sacra Scriptura , seu Libris quam interrupta suceessione Roma- Canonicis norum Pontincum , 1 quibus alii Episcopi per totum terrarum orbem 23. ΟNCL. I. Numerus Libro- g. semper fuerunt creati, & destinati , rum S. Scripturae, qui & ηοisi quod rursum neque Lutheranae, ne- Libri Canonici appellanture , ille est ris que Ninianς aut ulli Sectae conve- quem ponit Sacrum atque Oecume- seripi. . nit, ut patet, cum ante Lutheri tem- nicum Concilium Trid. ses . ubi Ll pora nullum appareat vestigium talis bros. Canonicos ex unanimi totius ηLuccessionis, imo omnes Episcopatus Ecclesiae consensu, & anisquissi m mod5 ab haereticis occupati, ante rum Conciliorum vestigiis inhaeren- hanc suerunt sanctae Romanae. Eccidi do , recenset, eosque veluti a Spiritusae subjecti, & incorporati sancto dictatos recipit, ac veneratur , Metis. xx. CONCL. III. Μethodus bre-idum inter alia sic habetur . Sunt veredas MD vissima atque essicacissima, errantesis roscripti,Testament veteris,auinquetissima animas, & haeretica pravitate sedu-ilibri misi, ides, Gensa, Exinus, L reducen- has , reducendi ad Fidem Catholi- viticus, Numeri, Deuteronomium, I di haere- eam, est clare proponere atque expli-JIue,Iudicum, Ruth, quatuor Regum , licti ac care eisdemPraemissas quatuor notas du Paralipomenon, Esdrae primus et vera Ecclesiae Christi . Ita Contro-Jfecundus, qui dicitur Neemias, Tobias, versistae. Et ratio est: quia datur so-iIudith, Hese'Iob , Psalterium Dat eam .. lam una Ecclesia Chriit i , non plu- dicum centum quenquaginta Psa --res ', ut eonstat ex Symbolo Aposto- rum, Paerabo , Eccles es , Cantitam lorum , in quo in sinsulari dicitur ,l uxorum, Sapientia, Ecclesiasticus , Credo sanctam Ecelorum Cat eam. Isaias , merensas eum Baruch Eet Simulque illa vera Ecclesia Christi estichiel, DanieI, d decim Prophetae mis infallibilis in suis dogmatibus , neque res, idest. ea, Ioel, Amos, dias. O potest errare in Fide , idque ob infalli- nas, Debeas, Nabu Abacueb, sopb hilam Christi promissionem , ut di- nias, Aggaeus, Z- νia1, miacmas , ctum n. r. ac proinde, quidquid ea pro- duo mehabaeisum I. era. Novi Test ponit esse Fide Divina credendum ,imenti , quatuor Evangelia , secundum absque ullo erroris periculo credere Hattuerim, mrcum, Lucam, e Ioam oportet propter veracitatem Dei talia nem K Actus Apostolorum a Luca Eva revelantis, nobisque per Eeclesiam gelistaeonscripti: I . Epistolae Pauli A- suam proponentis . Cum igitur exipostoli, ad rimanos dus ad Corintbios,upradictis quatuor Ecclesiae dotibus ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippen- pateat, Ecclesiam Romanam Catho-sses, ad Colossenses,duae ad Tessalonicen-lieam ae veram Christi Ecclesiam ,lses, duae ad Timotheum, ad Titum, a utpot8 cui soli competunt quatuor illς Philemonem, ad Hebraeos. Petr o-
notae, non autem Sectae Lutheri, Cal-lstoli duae, Joannis Apost ili tres , Iacobi vini, aut alii, jam ipsa in dogmatibus apostoli una, Iudae a rimis una,S Ap Fidei est infallibilis; &. consequenter eridi s Ioannis Mosoll. Si quis autem
cum ea rite creditur Purgatorium ,iLibros ipsos integros eum omnibus suis numerus septenarius Sacrament Ipartibus . prout in Ecclesia Catholiea tu Xum, Μissae Sacrificium, & sic disereonsueverunt , Θ in veteri vulgata ut Currendo de caeteris Fidei Μysteriis. na editione habentur, pro sacris θ nonicis non susceperit , anathema fit. Hactentis verbatim Concilium Trid. Numea . Undd patet, Librum tertium rvi e di quartum Esdrae, simulque librum rum ire
163쪽
ε 3 a Tra'. IV. De Virtutibus Theologicis. α'. LII.
Ecclesia terium Μachabaeorum non esse ex Catholi- Libris Canonicis, quamvis in Bibliis caestan. communiter apponantur , ne penitusiquissi- pereant. Caeteriim praedictus numemus . rus Librorum Canonicorum Sacrae Scripturae non est novus , quinimo est antiquissimus in Ecclesia Cath lica, & receptissimus. Sic quippe S. Augustinus I. a. de Doctrina Christiana cap. 8. Omnes & singulos prae satos Libros inter Canonicos reponit, at que enumerat . Similiter omnes illi Libri inter Canonicos recepti sunt in
Concilio Carthaginensi s anno 33 7 celebrato - 7. item in Concilio Romano primo sub Gelasio Papa anno 396. celebrato , atque in aliis subsequentibus Conciliis , & praesertim in Florentino in Decreto
Utitvν a1. Nec obstat , quod olim de li- jectio. bro Tobiae , Iudith, & quibusdam
aliis fuerit controversia inter Catholicos Doctores , eosque quidam SS. Patres excluserinid numero librorum Canonicorum. Resp. enim, id coia
tigisse ante definitionem Ecclesiae , quando re adhuc dubia , & necdum per Ecclesiam definita, utraque pars probabiliter amplecti & teneri pol rat; prout fieri solet in aliis materiis necdum ab Ecclesia definitis, & adhuc inter Catholicos Doctores controversis p At post definitionem Ecclesiae milius Sanctus Pater, aut alius vere Catholicus , ullum ex praefatis Libris Canonicis rejecit. mne CONCL. I l. Hunc vel il- .el illum librum esse Canonicum, & ha-lιbrum bere authoritatem S. Scripturae a Deo esseCm dictatae, aliunde nobis non constat , nonuir, quam eae Traditione Majorum, &unde co- definitione Ecclesiae . Ita omnesset. Catholici . Siquidem Ecclesiam in rebus Fidei ob specialem assistentiam Spiritus sancti errare non posse ,
Pr n 7- ipsa Fidelibus credendum . dc tanquam librum 1 Spiritu sancto di latum esse proponit, pro tali indubie recipiendum est. Accedit, quod plura Evangelia sub nomine diverilarum Apostolorum , ut Thomae , Thaddari, Andreae , Bartholomaei,
Barnabae &c. fuerint conscripta , de quihus fit mentio c. Sancta Romanadsi P. et s. ergo necessaria sult authoritas Ecclesii ae, quae insistendo continua: Traditioni ab Apostolis haustae, atque a Spiritu sancta peculiariter dilectae, hujusmodi noxias ch ala cryphas Scripturas veris discerneret , verumque Evangelium a Deo dianatum Fidelibus credendum proponeret . Et hinc rectissime S. Augultinus lib eontra Epistolam Μanichaei, cap. F. palam protellatur, dicens: Ego ve-ν. non crederem Evangelio , nisi me
Catholicae Ecclesiae commoveret aItthoinritas. Et rursus ibidem ait: Edaue-lstim Nazargorum non admittam, quia non .r sttitur ab Ecclesia.
17. Verissimum quidem est , me armi tuisse Deum pluribus aliiS modis ve- tur rim-ram Fidem, verbumque suum, seu phus S. Scripturam manifestare lin mini- Conc&bus , pulli per semetipsum in me'Ao l diate, vel per Angelos &c. Veruntamen sicut olim Saulum id est, Paulum Apostolum in & Cornelium Ce turionem , & Eunuchum Reginae Candacis, non per se, aut Ange' ssuos, in vera Fide erudire voluit , sed per homines, videlicet per Ananiam, Petrum Apostolum, ἐκ Philippum, ut lentur in Actibus Apostolorum c. 8.9. & IO. Ita etiam Ordinarium medium agnoscendi veram
Scripturam Sacram aliud esse noluit, quam authoritatem Ecclesiae Catholicae , ut potd quae teste ipso met Spiritu salacto I Thim t. p. esscolvmna 2 firmamentum veritatis .
Hinc jam a primordiis suis , orta circa observantiam Legalium dissensione, S. Mater Ecclesia , in Spiritu sancto ex Apollolis, allisque Fidelibus legitime congregata, Actor. c. y y. determinavit, Gentiles ad fidem Christi com ersos non obligari Lege Mosaica. La 8. CONCL. IlI. Sacra Scriptumum Ecclesiae usum observari statuit
164쪽
dquies. III De S.Scriptura,seu Libris Camnicis. Irt
Concilium Trid. sess. Decr. de Editione Librorum, his verbis . Insuper eadem Sacrosancta Synodus statuit , cr eclarat, ut haec ipsa vetus, oe vulgata Editio, quae longo tot saeculorum 1 u inissa Ecclesia probata est , in publicis
Legibus , disputationibus , praedicationibus, oe expositionibus pro authenti ea habeatur, Θ ut nemo illam refficereqnovis praetextu audeat, et e rUvmat. Haec Concilium. Anim 29. Num autem quaelibet minima yac ρως- vocula, dc particula Editionis vul- Liber mi- gatae sit de Fide, variant Doctores . Affirmant Franciscus Turrian. 2.2.σMI disp. 21. diub. g. dc quidam alii. Tum Ao Fide. idem Concit. Trid. cit. S s. q. ait: Si quis autem lib=os ipsos integroseum omnibus suis sartibus , prout in Ecclesia Catholica legi conlueet erunt , oetu veteri tulgata Ectione habentur, pro sacris o Canonicis non susce. perit anathemasit; atqui etiam omnes voculae sunt partes . Tum quia alioquin tota Editio vulgata nutabit, si in ea quidpiam non canonicum, & quod non est de Fide , contineri dicaturnana, ut inquit D. Augustinus, Ep. 9-i ad Hieronymum , Sacra Scriptura ρις ad dem posteris Edita est, admisssa arictoritate mendacii tota dubia nutat oe fluctuat. πινἰεν 3o. Oppositam nihilominus sen- opinio. tentiam plures alii Theologi , ct con-.troversiae tenent , ut Beslarminus lib. a. de Verbo DEI , e . II. Ber- nardinus IVetvveis , in Speculo verae
runt enim , quamvis Editio vulgata Pro authentica ab omnibus habenda sit , utpote quoad fieri potuit, pura& emendata , nihilque continens , quod si contra Fidem Catholicam , oc bonos mores, nihilominus eam necdum ita ab omnibus mendis purgatam esse , quin adhuc emendari possit , aut aliquibus in locis , ubi iam olim ejusdem lectiones variabant , locus esse valeat disceptatio
vulgata Editione posita est , subinde praeserri. Ratio esse potest e quia hoc ipsum videtur insinuare Praefatio Bibliis vulgatae Editioni praefixa, dum ait: Iuam Editio.
nem vulgatam) fient omnibus numeris absolutam , probum.ima imbecillitate a mare diffolle est, ita caeteris omnibus qui adbane usque diem prodieruπν, . emendatiorem purioremque esse, mini ine dubitatum. Et infra, rabat tamen pervulgata lectione sicut nonnulla con sui: Θ mutata, ita etiam alia, ques tan a videbantur, consultὸ immutata relictastini.
3 i. Nec obstat Concilium Trid. SODuniaue. eit. Qura loquitur de partibus , tUro0 .ulpata capitulis , atque integris Ui-LIiθησε .bris, quorum nonnullos Haeretici , contra quos prςcipue agit Concilium, rejecerunt; non autem de voculis, seu particulis. Idque ex eo arripli is patet, quod primum post dictum Decretum Concit. Trident. Editio vulgata per ' Theologos 1 Sede Apostolica ad hoe destinatos fuerit revisa, dc in nonnullis emendata . Dictum autem D. Augustini procedit admisso semel in qua piam scriptura mendacio, quale nefas est admittere in Editione vulgata Bibliorum.
31. CONCL. IV. Lectio Sacrae Scripturae in lingua vulgari sine Episcopi, aut Inquisitoris licentia, juste fuit interdicta. Et haec quidem prohibitio habetur in Indice Librorum prohibitorum Regula 4. Ratio hujus prohitionis ibidem affertur : quia experimento manifestum est', si lacra Biblia vulgari lingua passim sine discrimine permittatur , plus inde ob
hominum temeritatem detrimenti , quhm utilitatis oriri . Siquidem Sac. Script. ob altitudinem Μysteriorum supernaturalium , de quibus tractar, ac plurimas locutiones propheticas,&allegoricas dcc. non tam intellectu
Leilis & esara est, ut a quovis, etiam caeteroquin indocto homine, vel muliercula. statim possit recte intelligi, prout praesumptuose jactitant Haeretici moderni. Sed de hoc plura quaest.
165쪽
mus Spiritus dicitur habere manus
3. Notat tamen Layman libquod haec prohi. nia .uo b tio non legendi Sacra Biblia vulga- adsis e riidiomate, inhilce Regionibus nostris recepta non sit . Nam, ut inquit Nicolaus Serarius, non puniuntur d laudantur,qui in Germania nostra, nuLia disertὰ petita facultate , Biblia vvl-σata Echii , t et Dretember. legunt . versio autem Germanica Lutheri,& aliorum haereticorum , prorsus interdicta est, utpote pestifera, ob multas admixtas depravationes, & fallas
Pe multiplici sensu, Obscuritate, atque
Interpretatione Sacrae Scripturae .
I. Generatim , ac S. Scr p . prima sui di visione, Sensus Sacrae Scripturae alius eli litteratis in spiritualis seu mysticusilla Zyy communis. Et quidem sensus littera lis est, quem verba ipsa immediate significant , prout v .g. hoc nomen Ierusaleni significat Civitatem Palellinae,' ae plurimae historiae in Sae. Scriptura contentae litteraliter significant res olim gestas. Sensus 33. Porro Sensus iste litteralis S litteratis Scripturae subdividitur in proprium alius pro dc in improprium seu figuratum. Propri 1, a prius est , quem verba in propria sualius νῆ - significatione usurpata immediate
significant , prout fit , dum dicitur David est Reκ , Ierusalem capta ,&c. sensus impropνius , seu figuratus
est , quem verba improprid seu figura id accepta significant: puta, quem habent per quandam Μetaphoram , Metonomiam , Catechresin , aut aliam Figuram Rhetoricam: quales locutiones figuratae in Sae. Scriptura sunt satis frequentes, ac praesertim in
Prophetis , imo& alibi . Sin Christus Dominus noster dicitur Leo, Petra, Lapis angularis, Agnus, Vitis , Ece. per similitudinem quandam, aemetaphoram, non per proprietatem .
Sic etiam Deus,qui tamen est purissi-
quis tenus est omnipotens; videre oculis , quatenus est omni scius : habere pedes, quia eli ubique; irasci, poenitere, ac hujul modi, ob diversos essectus suos. 36. Sensus mysticus seu spiritualis S. Sen μνScripturae est ille, qui non significatur in cusper verba immedia id, sed mediatd so. qui/ flum, quatenus significatur per res illas quas verba immediate significant. Sic historia Agni Paschalis Exodi c. I 2. relata , litteraliter significat ritum Agni Paschalis Iudaeis olim immolandi, spiritualiter vero seu mystice significat Christum pro salute totius Μundi in ara Crucis postmodum immolatum: idem videre est in aliis im
37. Caeterum sensus spiritualis , ramis seu mysticus S. Scripturae, rursum di- ripisae uxviditur in Allegoricum , Analogi - 'cum , & Tropologicum seu Moralem , juxta numerum videlicet trium Virtutum Theologicarum, quibus hi
tres Sensus mystici S. Scripturae correspondent . Siqiuidem sensus allado- Sensus ricus correspondet Fidei; & tunc ha- AIDgori. betur,quando verba S. Scripturae prae- cus. ter sensum litteralem , quem habent, significant aliquid pertinens ad fidem. Sensus Anagogicus correspondet. Spei, habeturque, quando verba prae s ς a Wter sensum litteralem , quem continent , significant aliquid pertinens ad
vitam aeternam,quam speramus. Sensis tandem Tropologicus , seu inraus Tropolo- eorrespondet Charitati ; & habeturgiisu θω quando praeter sensum litteralem ver- Moralis. borum significatur aliquid pertinens. ad instructionem morum , leu opera Charitatis exercenda 38. Et conformiter dictis commu' Gnioe niter a Doctoribus dicuntur esse qua-sin quatuor Sensus Sac. Scripturae , videlicet tuo sen- Litteratis, Allegoricus, Anagogicus ,s c.& Tropologicus seu Moralis, de qui- Script.bus extant sequentes duo versiculi. Littera gesta docet: quiaeeredas, a
Moralis, quid agas: quo tendas anari quatuor Senius coaemodd osten-
166쪽
λα ι IV. υύ mu istisi actu, Uoycuruaιe, lac I sduntur in nomiiwJer alam iram hee vox Litteraliter lignificat Urbem Pa testinae, Allegorice Ecclesiam Militantem , Λnara ce Ecclesiam Triumphantem,& Tropologice seu Moraliter quamcunque Animam fide- Iem . Idem sensus, vel omnes, vel faltem alicui reperiuntur in Cpremoniis
veteris Legis, Vasibus Sanctuarii, dc aliis hujusmodi , quae proinde varie exponuntur a SS Patribus, dc Doctoribus Eccle Iiasticis. Et In 39. Notatum quoque est 1 Viris doctis jbxta hos quatuor Sensus S.
excr.υ- Scripturae quatuor dari praecipuos,an: - Docto tes Ecclesiae, videlicet S. Hie Iuli Ec- rony mum . S. Ambrosium , S. Augustinum, S Gregorium Papam dc singulos in singulis S. Scripturae iensibus principaliter excellitisse , Hieronymum in Litterali, Ambrosium in Allegorico, Λugullinum in Anagogico, di Gregorium in Morali. o. Tacetur hic Sensus Accom-fensis, .modativus S. Scripturae, quo videlicet, G. dicta de uno, Postmodum accommo-modarI dantur alteri, ac de eo dicunturai quirtus s. dem iste proprie non eli verus ali- Scripe. quis S. Scripturς sensus, sed potius tra. ductio verborum Sac. Scripturae a sto, sensia ad alium , ab Authore Deo non intentum . Nihilominus hic modus appl icandi, seu accommodandi Sacr. Scripturam, si caetera concurrant, malus non eli, imo practicatur ab Eccles a Catholica pallim in Breviario , &Μitiali Romano, dum dicta de Abraham, dc Noe, & aliis Sanctis veteris
Testamenti, accommodantur addi versios Sanctos novi Testamenti . Idem Sensus Accommodatilius 1 SS. Patribus frequenter adhibetur in suis Libris ac Homitiis, idemque in Concionibus frequens est , ac utilissimus; nam verba S. Scripturae mira In quandam gravitatem & energiam praeserunt , ita ut ad persuadendum sint
accommodatissima . Cavendum tamen, ne quavis occasione verba SaeScripturae accomni odentur , seu a p-llicentur ad profana, scurrilia, fa-ulosia ,& hujusmodi: id enim nefas est, atque etiam in Concilio Trident.
t. CONCL. II. Sacra Scriptura liepius ei tobi cura, neque est tam Perspicua, aperta, dc intellectu facilis cui is,etiam indocto homini vel mulieribus, qui indigent vera & genuina interpretatione ita omnes cith lici Doctores contra Haereticos . Ratio eli: quia Sac. Scriptura tractat de summis & altissimis Fide Mysteriis rebusque supernaturalibus , nempJ deSS. Trinitate, Incarnatione Filii Dei, Sacramei. tis, Praedes inatione,& aliis hujulmodi, captum humanum, nisi Fides adjuvet , longe superantibus:
Insuper S. Scriptura continet pluri- .mas locutiones allegor cas, Jc figurata S, imo non pauca ,quae prima fronte videntur contraria ἰ verba etiam ambigua . ac phrates Hebraicas. Atque talia non illico pollunt patere hominibus idiotis dc indoctis , multo minus quibusvis mulierculis . Nioquin certe S S. Patres atque Ecclesiae Doctores, frustra tantum temporis con-
sinapiissent in liudio, dc intelligentia
S. Scripturae. v. Confirmatur. Ipsemet S. Scri- Pomo plura teitatur, quaedam in ea reperiri Script. obscura, dc intellectu difficilia, quae ς proinde indigent vera interpretatio. satur.
ne. Hinc quipi id Chri is has incipiens a Moyse , oc oninibus Prophetis inter pretabatur duobus Discipulis euntibus in Emmaus, Scripturas. quae de ipsb erant, Lur .a . Similiter Christus Dominus poli suam gloriolam Re' surrectionem apeνvit illis id eis, Di - icipulis suis in sensum, ut intelligerent Scripturas , Luc. c. 24. Atqui hoc n6n fui siet nece Ile, imo frustraneum, post tot praedicationes integro triennio ex ore Christi jam auditas, si S.Scriptura esset ex se prorsus clara , dc cuilibet aperta ; ut praeiumptuose actitant Haeretici . Accedit , quod ipsemet Spiritus Sanctus per os D. Petri ex
presu testificetur, in S. Scriptura , de praesertim in Epistolis D Pauli, esse quaedam intellectu difficilia: sic enita
habetur 1. Petri ci . In qaibar nempe
Epistolis D Pauli)funt quaedam di cilia intrilecta quae indoctι'instabiles
167쪽
depravant . ut Θ eaeteras scripturaryad sua mi' orum perditione n. Haec ibi:
3. CONCL. III. Interpretatio lpr/ρatio canonica & infallibilis S. Scripturae , cano nieavemque sensus illius . ad Ecclesiam pertinet . Ita omnes Catholici habe-prrrinet turque ex prel se in Concilio Trid...ή Fς- Seg .hilae verbis: Ottem tensum S. citream. Scripturae I o tenuit, et tenet Jandia Mater Ecclesia, cujus est judicare de vero fensis interstretatioue Scriptura- Unde dicitur Matth. 18. Si Ecclesiam non audierit , sit tibi sicut etbnicus. T 'Tri- CONCL. IV. Interpretari S. no iser Scripturam etiam doctrinaliter, non cui libet convenit, sed viris duntaxat
ν p i ψ-doliis, ct idoneis, ac praesertim iis ,2μ - quibus d ex ossicio incumbit , utputii Ecclesiae Doctoribus , Episcopis, &hujul modi, ita communis . Ratio est, quia alioquin adesset manifestum periculum errandi in interpretatione S. Scripturae, si hanc indocti passim di praesumptuose attentarent . Acceἀdit , quod Deus in Ecclesia sua voluerit obser vari Hierarchiam, & sub. orditiationem subditorum erga Superiores , atque esse ordinem inter Uoitores& discipulos inter Pastores& oves , ut alii doceant, alii discant, alii Scripturam interpretentur, aliit alia ossicia exerceant . Unde Ephes . dicitur Et ipse dedit quosdam quidem Apostolos , quosdam autem Prophetas, alios Pero Euangelistas, alios autem Pastores oe Doctores , ad consummationem Saxctorum. Et I. Corint. ΙΣ.
Nunquid omnes Interpretantur λ Quasi diceret, non, sed illi solum, quibus id ex ossicio incumbit, quique a Deo ad hoc electi sunt.
De Trasitionibus. πνaA-43.r Raditionis nomine intelligi-
is,qui . 1 tur in proposito doctrina quaedam ad Religionem spectans ,
quae tamen expresse in Sac. Scriptura non habetur ; neque ex illa clare deducitur,sive de hujust di doctri-
na In libris SS. Patrum scripta reperi tur, sive non Q Dividitur autem Traditio in Ur Divinam, Apostolicam, & Eccles a- tI-x,n se ica m. Tradi io Divina qu ae ct Ver- t ὸ τra. bum Dei non scriptum appellatur ea di sis est , quam Apostoli immediate a Spi- Diuina.
ritu lancto dictatam vel ex ore Christi acceperunt, quataqui ab Apostolis promulgata, ct continua succellione in Eccle: ia Catholica conservata , dc quali de manu in manum ad nostra utque tempora tradita suit e qualis traditio potissimuni habetur circa materiam , & formam Sacramentorum , ela alia hujusmodi in Ecclesia
Catholica perpetuo custodita , quin tamen in Sac. Scriptura expresse non habentur . Traditio Apostolica , solet Apos nonnunquam coniundi cum Divina, Lco. eo quod haec ab Apostolis promulgata inerunt et propriθ autem Traditio -- Apostolica vocatur ea , quae ab Apostolis instituta est cum assilientia Spiritus fiancti, nec tamen in S. Scriptura reperitur expressa ; ut est jejunium Ecclesiasticum , certis temporibus ab Apostolis institutum . Traditio tandem Ecclesiastica dicitur , Ε consuetudo quaedam antiqua ab Epi-cti asia scopis, vel populo fideli in Ecclesiam ea. introducta . In praesenti sermo est prς-cipue de Traditionibus Divinis , seu Verbo Dei non scripto. . CONCL. 1. Praeter S. Scripturam sit ni admittendae , & Observandae qusdam traditiones, seu Ver- Di,iis 'bum Dei non scriptum. Ita omneS Ca- fiant ad tholici, estque novissime definitum inmitten- Concilio Τrid. Sessas in Decreto de Ca- ώ.nonicis Seripturis . idem communiter probatur ex S. Scriptura, a Thessal. a. ubi Apostolus praecipit, dicens: Itaque
fratres state,*tenete traditiones, quas
didicistis ,sive persermones, sive per Episolam nostram . In quem locum SoChrysostomus ita scribit: Hinc patet , quos non omnia per Epistolam tradide. rit, sed multa etiam sine litteris r eadem mer)fide digna sunt tam illa, quam ista. Eodem modo passim loquuntur alii Sancti Patres.
168쪽
vinae sunt eiulaem insallibilitatis, &y. 9 authoritatis, cujus est iplum Verbum Dei scriptum. Ita rursum omnes Cain ι 9: . tholici . Undit Tridentinum Concite νί- saerosancta D- Dei strἱ--Traditiones tum ad fidem , tum .io, mores pretinentes, tanquὰm vel ore. tenus a Christo , vel a Spiritu sancto dictatas, es continuata fgccessove in Eeclesia Cathostea conservatas , pari pleratis affectu, ac reverentia suscipit oveneratur. Accedit ratio : quia Uerbum Dei, si ve scriptum, si ve non scriptum , eandem vim atque .in fallibilitatem habet ', elim non ibium in scriptis sed & in verbis suis, Deus semperiit infallibilis. Poptiia 49. CONCL. III. Regula di- ά - - gnoscendi Traditiones Divinas ab frond. Apostolicis, vel Ecclesiasticis, ex eo Tradi- habetur, si Ecelestia ipsa judicet hanexiones vel illam Traditionem esse Divi. D vino .nam : quod quidem patere potest vel ex definitione Ecclesiae facta in Cnneilio Generali , aut per Summum Pontificem loquentem l ut ajunt) ex Cathedra ; vel si unanimis consensus
Iuaenam is totius Fidei Resolatio. yo. Λ Dvertendum , quod Reso
II dere Fidem aliud non sit. qukm ordine retrogrado ea quibus adactum Fidei pervenimus , relegendo investigare principium seu motivum primum cui totius Fidei certitudo innititur . Quando enim interroganti redditur ultima ratio nos movens adactum Fidei. & ad quem ulla alia nos movit,tunc Fides nostra ultimo resolvi dicitur; ae proinde ibidem standum est, ne detur processus in infinitum. Hoc praenotato sits r. CONCL. I. Loquendo de Resolutione Fidei in objectum suum sermale, sic fides Divina a priori &vltimat8 resolvitur in primam veritatem, seu veracitatem Dei nobis re-
velantis. Ita Doctor nnster 3 3. estque communis Theologorum. Ratio est : quia objectum formale, &motivum Fidei supernaturalis , est prima, & in fallibilis veracitas Dei, seu veritas ipsius in revelando, ut di . t ctant superius b &consequenterlah feam Fides Divina priori ac ultima 'te resolvitur . Unde si quaeras, cur 'credam Mysterium S S. Trinitatis . Resp. Qitia Deus hoc revelavit . Si
rursus quaeras , cur credam Deo revelanti λ Resp. Quia Deus est pri.
ma Veritas, quae nec fallere potest , nec falli. Et hic datur status in assi. gnanda ratione Fidei supernaturalis , ct a priori.
sa. Si dicas. Deus est prima ve- An re-ritas in revelando ratione Deitatis inolout rergo Fides ultimatd resolvitur in tramaiδDeitatem utpote ratione cujus com DU
petit Deo infallibilis veracitas. Resp. negando consequentiam ; etsi enim veracitas resolvatur in Deitatem tanquam in rationem essendi , non tamen resolvitur in eam tanquam in rationem formalem credendi , haec enim potius sistit in ipsa veracitate , quia Fides non attendit, und8 ista veracitas Deo competit . Heri nex disp. a. de Fide q. a. num. II. Vel dic climaliis, distinguendo consequens ; ergo Fides ultimatd resolvitur in Deltate materialiter, sive in sensu reali, conceditur formaliter , seu tanquam in
rationem formalem credendi, negatur consequentia. 3 3. Neque dicas, prius datam re- Insania sponsionem non lassicere , cum ulte. νιο rius quaeri possit , cur credam , hoerirσμυMysterium S S. Trinitatis Deum re .prπε ra velasse λ neque resipondere juvat
quies in quia in sancto Euangelio sic
scriptum habetur: nam urgetur, quaerendo, cur potius credam Euangelio S. Matthaei &c. quam Euangelio Ni. codemi, vel Nazaraenorum vel hujus.
contra Epistolain Manichi, cap. s. dicam, Euangelio S. Matthaei credo , quia me Catholicae Ecclesiae illud amplectentis, atque a Deo revelatum
esse attestanti, & veluti Fide Divina
169쪽
3 et 8 Tract. I . De Virtutibus 'Tbecilogicis . Dist. IIT.
' credendum proponentis , CCII movet
authoritas; & non sic Euangelio dii.
codemi, vel Nazaraenorum,aut aliis
ejus ni odi tripturis , cum non sic ab Ecclesia admittantur . Rursu na urgebis quaeremto , cur credam Ecclesiae J Et si hujus infallibilem authoritatem ex S. Euangelio probare quis conetur, replicabis, hic committi circulum vitiosum, probando S. Scripturam per authortatem Ecclesiae , &hujus aut horitatem vicissim probando per S. Scripturam. Et ostii- 3 . Ad hanc instantiam . quae in δών. quacunque sententia urget, Reip ta detur negando alium pium , vel po tius suppositum totius discursus: nam' dum quaeritur, en rcredam , Deum hoc revelasse , non amplius petitur' ratio a priori seu causa sermalis &motiva credendi Myllerium a Deo revelatum sed petitur ratio 1 polleriori, seu quoad nos ipsius revelationis sactae. Porro haec duo, ut patet exterminis sunt valde diversa primum quidem spectat ad Motivum formale Fidei . posterius veriue ad Alcitiva credibilitatis Fidei . Qihod ut melius intelligatur, sit
Neista IF. C.ON L. II. Motidia erentibi-l ιιι dicuntur ea . propter quaeratis Γι- moraliter fit evidens, quod Alylleriades,nua . nostrae Fidei sint a Deo revelata , &consequenter propter infallibilem ejus veracitatem credit, lia r juxta
quod Plat q i. dicitur: Tesse via tua credibilia iacta sunt nimis . Porrci hu-jiismodi Motiva Doctor ntister Subtilis q. a. Pro i, V.Con ra omnes isor δέ seqq. ad octo capita apio reducit, quae sunt, Praenunciatio Prophetica. Scripturarum concordia , Authoritas scribentium . Diligentia recipientium, Rationabilitas contentorum , Irrationabilitas singulorum errorum,
Eccles aestabilitas , ' Miraculorum claritas . Et propter huiusmodi Vo.tiva credibilitatis . My feria Fidei fiant evidenter credibilia. hoc elle videnter digna , quod credantur este a Ut O revelata , prout tradit Ecclesia Catholica .
36. Nec dicas: Omnia ista Motiva
sunt humana , nobiiq.re innotescunt .
mera fide humana , ut pata per libros,
narrationem beniorum , nem Parochorum , vel di tamen ra tionis naturalis . atqui Fides Divina humana.
rei olvitur in talia Motiva ; ergo sequi: ur, eam re lolvi in mera Motiva
humana , quod eli absurdum . Resp. enim , quidquid sit de majori, negando minorem : quia ipsa Fides Divina
non resolvitur in talia Motiva , tanquam rationem sormalem & ut imatam credendi, sed judicium duntaxat credibilitatis objecti Fidei. Nam quia
Deus regulariter non loquitur immediate nobis lingulis, hinc assensus Fidei lii per naturalis ordinario non fit, nisi praevia fide humana , qua quis prius credit suo Praed catori, vel Ecclesiae s quam per supra dictas Notas, veram et se Ecclesiam Christi agnovit in proponenti Mysteria Fidei , atque testificanti, caesse a Deo te vel Mia, juxta illud Ron . Io. FIdes exauditu . Hoc autem i emel lupposito, intellectus fidelis ac persualiis , talia esse a Deo re. elata, totum se conver tit in ipsius Dei veracitatem , ac pro
pter i iam unice per achram Fidei supernaturalis assentitur Mysteriis verae Fidei.set. Hoc ipsum amplius declaratur Acta,
ex eo , quia actiis Fidei supernatura-sile; non lis non est merus actus intellectus sed os me urad eum etiam praerequii itur actus actusim. voluntatis, imperantis astens uni Fi- t/uia
dei propter infallibilem veracitatem Dei revelantis . Siquidem actus Fidei Theologicae sunt liberi sal oquin
enim meritorii non essent) ac proinddnon praecise consistunt in actibus i tellectus , quae est potentia naturalis sed insupet ad eos requiritur pia affectio supernaturalis voluntatis , quia
is haec. propositis tibi Mysie iis divinitiis revelatis, ipsisque Moti vis credibilitat is Fidei , libere cooperando Divinae gratiae exc tanti , ct adlu
vanti . propter infallibilem veracitarem Dei revelantis firmisti md asse titur ejulniodi Mylteriis , credendo vera esse , quae Deus nobis reve Iare
dignatus est . Quod inum apertia
170쪽
docet mcilium Tridentinum se si . 6. c. g. ibi: Disponuntur autem ad ipsam l justitiam, dum excitatigratia Divina ,
a uti, fidem ex auditu concipientes, liberὰ molemur in Deum , credentes vera esse, quae divinitus revelata , erpromista sunt. Et hinc fit quod auἡ ita
eadem verae Fidei praedicatione quidam credant , alii non: quia nimirum illi gratiae Divinae excitanti, & adjuvanti libete cooperantes , suo intellectui imperant , simulque eliciunt actum Fidei supernaturalis, non vero
Prop - 18. Hue facit novissimum Decre- νε Innocentii XII inter alias Pro-
ντ tώ re positiones sequentem, ordine 9.da'Iς ρμη , mnantis: Voluntas non potest Usicere ,
mus , quam mereatur pondus rationum
ad assensum impellentium : Et merito haec Propositio damnatur : si quidem intellectus eκ vi objecti propositi non necessitatur ad assensum,nisi ubi adest evidentia veri: atqui in objectis Fidei non adest evidentia veri nam Firis, est spe audarum substantia rerum , ar
gumentum non apparentium. Heb. I I.
ergo ex vi solius objecti , intellectus nunquam necessitatur ad assensum Fidei ; & consequenter ati hunc determinari debet per imperium Uoluntatis : quale imperium potest esse firmius, quam sint pondera rationum, propter infallibilem Dei revelantis
39. Qitantum ad praesentem de Fi Anhais
de materiam , iunt insuper cavendae aliae duae Propositiones, itidem ab In' Midamia nocentio XI. damnatae. Earum prior, natis quo ordine 2 o. sic sonat : Hinc potes quis adpropo- prudenter roρviare offensum , quem tum. habebat supernatura em. Altera vero,
ordine a I. ita docuit: Alfensus Fili supernaturalis, o utilIs ad salutem, stat eum notitia solum probabilis revelationIs imo cumformidine, qua quis formidet, ne non sit locutus Deus . Ambae Propositiones , futJacent, damnatae sunt, ac proin vitandae.
Quotuplex, er quam grave peccatum sit Iodehias. Melia i V d fidelitas hic sumitur , proutras a G est opposita Fidei Theologicae.
hare generatim est duplex: una pot
sitiva , qua aliquid creditur contra ' rium Fidei, qualis est in Haereticis, Iudaeis, ac Ethnicis adultis . Altera negativa, quae est absentia, vel carentia Fidei; qualis habetur ab ignora tibus Μysteria verae Fidei.
d. z Utraque infidelitas sobdl-
ου . oe viditur in culpabuem , atque incul ο' ' pq pabilem e nam potest quis nimtantum vincibiliter, & eulpabiliter ignorare Mysteria Fidei, aut cred
re erronee in Fide ; sed quandoques etiam in vincibiliter, credendo erronee aliquid a Deo esse revelatum quod tamen tale non est , imo a parte rei existit falsum , atque erro
3. Porro ignorantia invincibilis In elia Mysterioriim Fidei, seu carentia Voluntaria Fidei, vocatur 1 Theolo. negativsgis Infidi Bias purὸ negativa : quali Sest In iis , qui nihil unquam de Fide 'ο , audierunt , sive sint parvuli ; sive qμ 3 adulti . Ignorantia autem vincibilis,& voluntaria Mysteriorum Fidei . appellatur privativa nec aliud est quam careotia Fidei in eo , qui camposset, & debetet Fide habere audiendo praedicationemEvangelii id negligit: quomodo solam in adultis reperiri potest,estque ex genere suo peccatum mortale, his praenotatis sit A. CON-