장음표시 사용
221쪽
si III QCIias distu. 1 . n. I 6 I. etiam pec catiam tantum veniale committi, si id fiat em intentione dandi operam ejusmosi vanitatibus, non tanquam efficaci BUS , sed ex quadam Ievitate: ut
G qciis Lemel annulum moveri sinat
sta per filum , idque joco faciat , &act eκ periendum effectum causa cu-xiositaris.
38. CONCL. UII. Nihilominus ii tram est gestare Agnos Dei, Euan-
' gelium S. Ioannis, Cruces benedictas,
ec hiat inmodi res spirituales atque sacrataS , ad sanitatem recuperandam, ' vel Contra maleficia praeservandam L milesque effectus consequendos. Ita D. Augustinus tract. 7. in Joannem, α tenent Catholici unanimiter dum--odo talia debita cum reverentia,
atque fiducia in Deum gestentur, &nulla conditio superistitiosa superve, ni at propter adjunctam spem in modo scribendi, portandi , appenden di, aut alia loci, vel temporis inani observatione , ad Diyinum cultum, reverentiamque, minime per-
ιnes 39: Utrum autem damnandae, vel quia eXcuuandae sint quaedam consuetudicien- quibus nonnulli aliquid facere, , vel Vel omittere solent certis diebus Fe-nisten- , distinguendum est . Si enimi deriis haec faciant, ut se magis excitent ad 'esti, Precandum propter diem Sancto de- η dum dicatum, vel propter affectum,quem
iandae specialiter habent erga Sanctum , hquo opem dc auxilium sperant, non committitur superstitionis peccatum, saltem s.cluso scandalo; &alia prava intentione. Item non est superstitiosum notare tempora , vel dies , quibus major vel minor influxus cce .lorum reperitur, seu quae aptiora v.g. sunt ad certas herbas medicinales colligendas, atque ad scindenda ligna, in vel ad evitandam rerum corrupti dubio , dein, dcc. Hoc enim non excedit vi- mim es res naturae, atque quotidiana expe-fectus rientia comprobatur. vires o. Tandem quando rationabili- c. iube ter dubitatur , an effectus sit 1 causa iratura. naturali multa enim sunt secretalis exce. naturi, virtutesque arcanae, doctissi
morum etiam quandoque virorum ingenia subterffiigientes.) Quamis, imquam rationabiliter dubitatur , an hujusmodi effectus excedat vires caulae naturalis praesumendum est, pr venire 1 causa naturali . Bonacinacit.q. panc2.2. nuς. citans Lectium , Suarea, SancheZ, Layman , ct alios. Ratio est: tum quia dubium explicandum est in mitiorem partem: tum quia multae res naturales admirabili prae migent virtute, plerisque etiam vicis doctis incognita.
damobrem excusandi sunt Prore. illi, qui hujul modi res, de quarum satio ,
virtute naturali dubitatur, ad expel- quandolendum morbum adhibere intendunt, excuste. dummodo protestationem praemittant,nolle se effectum consequi, si ali- iqua subsit virtus ex quocunque pacto diabolico, & superstitioso. Secus di- :cendum, quando palam est, effectum excedere vires causis naturalis ac proinde certo, vel sere certo constat,
actum hujul modi esse superstitiosum,
seu rem vanam, & inutilem esse ad talem effectum, tunc enim subest malitia Superstitionis , cum adhibeatur medium inutile ad illum effectum . Neque in tali casu , ubi constat certo de ineis cacia mediorum , prodest protestatio, clim sit contraria facto, nisi forte id si at alia intentione, nempe ad convincendum & confundendum daemonem,non ad experiendum effectum.
De Magia, er Maleficio , aliisque his
una naturalis, & altera sit perstitiosa , . seu diabolica. Magia naturatis est ratio quaedam operandi mira per causas naturales absque daemonis opera per Hanc Μagiam, etsi ex se mala non culosa. sit, tamen ut periculosam de sensim ad superst itiones manducentem, pase sim centent Doctores esse cavendam : quia ingenia humana rebus cu riosis
222쪽
riciis , & inutilibus implicat . magi sque semper curiosa reddit , &luc- celsi vo ad Magiam superit itio fam inducit. Unde merito Lemius lib a. dejus. Jure cap. nam. I. Omnes libros qui magiam naturalem tradurit,sus nectos habendos este, & tanquam rericulosos, praesertim juvcntuti ,
vitandos asserit .lix fit ut Magia superstitiosa quiam assii
D eou- Diadesicam appellant,di de qua solum, hic agitur) eit ratio qoaelam operan-8 di mira per signa ope daemonum I ii
cui enim Magia naturalis utitur causis naturalibus, ita Magia superititiosa utitur nonnullis signis , quibus ex pacto quodam allicitur daemon, ut
faciat , id quod Magus vult. . Porro Magia superstitiosa due ita fit. potius duplicem habet tinem. Primus finis ejus est propria
ostentatio liudve commodum suum, aut alienum : sic communi nomine
Magia vocatur Mugia; nam Μagia 'oprie
proprie, et ratio quaedam operandi mira Ope daemonum. Alter finis ipsus,est noκaal cui interenda ; & proprio nomine, dicitur Maleficiam , vel Veneficium. malescium quidem , si noxa inferatur incantationibus, leu carminibus, characteribus, aliis . e hujusmodi si- tauquiae daemone inito. veneficium vero quando malis pharmacis , sive venenis id fit , quamvis
nonnunquam etiam incantatores appellentur Uenefici. Iste i F. CONCL. I. Ma ia, sicut&Ucneficium ac Maleficium,ex generes tin peccatum mortale, utpote
r see- continense ressam vel tacitam dae. -tiori monis invocationem, ac proinde so-o cietatem o benevolentiῖm erga il-I t ba . Ita omnes Doctores . Uinimo bu ais Ivlagia ordinarie multa alia peecata uena Pnnexa habete ut lutit haeressis, abne. V: Urai patio Dei ila Sanctorum, idololatria; i , - peeia blasphemia in Deum dc Sanctos profanario & abusus rerum sacra rima,
maxime Sacro an hi Eucharistiae Sacramenti, luxuria, & nefariae cum daemone commiκtiones&c. Ea insuper interre solet maxima damna in bonis temporalibus proximorum, ha-micidia praesertim infantium, mortes animalium, Vastationes segetum,
dc hujusmodi . Ex quibus , aliisque ii milibus effec cibus , colligere licet
immanitatem hujus criminis , meri.
to juxta Leges etiam Civiles ignibus plectendi . Sed occasione praemisso
6. Quae res I. Quaenam remedia Reme
adversus Male elaa sint adhibenda Rcip. Remedia Alaleficiorum quaedam sunt naturalia, quaedam luper' rumistia naturalia, ct quaedam moralia, Hin is oratiarum Postrema iunt ea , quae pertinentvd pactum cum d .emone di isolvendum; quando ex pacto nocet: quod fit amovendo signa Magica, ad quorum praesesit iam diabolus nocumem tum infert; de quo mox plura ημὶ 9.
7. Natural a remedia Malescio rum plerumque parvam vim habent , arean quia diabolus facile omnem illorum actionem eludit,si velit, dc a Deo permittatur . Bonum tamen est, illa ab initio experiri , juxta praescriptum Medicorum, ieu quae ipsi magis congrua judicabunt. I. Supernaturalia , seu spiritualia, atque Ecelesiastica remedia Ma' stipe.-leficiorum sunt optima, dc horum decem numerantur cum Lessio cit. cap γη - π.28. BOnacina, Reginaldo, de λaliis . I. Magna fides de fiducia in Deum, seu Divinam protectionem. II. Susceptio Baptismi, si quis non- dum est baptizatus . Vel III. loquendo de baptizatis , Confestio Sacra, mentalis peceatorum: stipe enim ob peccata permittitur diabolo potestas in hominem, quibus per veram poenitentiam , vitaeque emendationem deletis, haec quoque evanescit. IV.
Sumptio Sanctissimi Encharistiae Sacran .enti V Eκorcismi Ecclesiς:qu rum maximam esse vim probat praxis , atque ordinatio Ecclesiae, cujus nolni ne sit ni, ps ique quotidiana ex perientia. II. Aqua benedicta: haee enim habet vini ex precibus Ecclesiae
ad evertendas d. aeirionis infestationes.
VII. Reliquiae Sanctorum , Agnus Dei, Ceret lacri, Panis dc Sal benedi-
223쪽
V. De Magia, ct Maleficio, aliisque M. 19 3
mim ,& similes res ab Ecclesia ben dictas , ob praeallegatam rationem. VIII. Signum S. Crucis , cujus vis maxima est contra omnes diaboli machinationes. IX. Invocatio Sanctissimi Nominis IESU, B. ΜΛRIAE Virginis , Sancti Angeli Custodis, realiorum Sanctorum. X. oratio praesertim conjuncta jejunio, ut patet ex verbis Christi, Matth. II. Licitum 69 -II. An liceat tollere est tolle- Magica, V. g. ligaturas, nodos,c -- volumina capillorum&c. eosne, ut
amoth, diabolus nocere desinat λ Resp. l.Cer- ὰ, χὰ ' est,& fatentur omnes , si nullambolus no adhibeatur Μaleficium, hu- dZ signa licite posse tolli, idque
tum in contemptum diaboli , atque Magicae superstitionis; tum in odium facinoris , quo Maleficus ea potuit veluti tesseram sui pacti cum daemone. Ratio clara est: quia sic solumna db evertuntur opera diaboli, ejuique, atque Μalefici impietas execratur. Et hoc quidem licitum est, facere etiam ea intentione, ut daemon nocere desinat: quia ejusmodi amotio signorum
secluso novo Maleficio in non e it invocatio daemonis ex natura rei, sed
potius eversio prioris pacti per Maleticum cum Cacodaemone initi, & demstri ictio operum diaboli. Et in hoc sensu loquitur Doctor Subtilis dis
36. q. xu. dicens , quod ridiculum sit quaerere, an liceat tollere maleficium intentio ut carandi maleficiatum, non
enim inquit solum licet,sedes meri-Buminο- torturar, destruere opera diaboli.
Midfiat so. Res p. II. Nihilo minui non li- absq; no- cet tollere Maleficium vel signa Mavo Μa- gica per novum Maleficium ; neque Diio . hoc ii Malefico sciente etere,quamvis hic se se paratum offerat. Ita certa, dc communis, Ratio est: quia adhibitio novi Maleficii est intrinsece mala , clim sit usus artis Magicae, &tacita, vel expressa daemonis invocatio ad aliquem effectum obtinendum, ac proind8 nullo modo bene fieri potest, neque peti, neque ut id fiat, a se sensus praeberi, juxt1 illud Apollo liRom. r. sui talia agunt, digni su ut morte: non solum qui ea faciunt, se
etiam qui consentiunt facientibus. st . Nec dicas. Licitum est petere pecuniam ad usuram ab usurario parato dare ', item exigere juramentum ab eo, qui paratus est per falsos deos jurarer ergo etiam licitu na erit, ait rius, qui ad id paratus est, incantatione & Μaleficio uti ad removenda a nobis vel aliis Maleficia. Resp. enim negando consequentiam , & paritatem. Ratio disparitatis est: quia id quod indictis casibus petitur , nempe secunia mutua, vel juramentum,eκ
se malum non est, & beno fieri potest, si velit is, a quo petitur ; ut dictum superilis . Secus est in nostro casu , ubi maleficium juxta Hypothesin in non nisi per novum maleficium tolli potest. sa. Quaeres III. Quid agendum
Consessario cum Malefico poenitenteὸ Res p. cum Bona cina diis. a. in Decalogum, qu. I punct. s. nu. ii . Sanchre IT 'lib. 2. in Decalog. cap. o. n. 32. S aliis ante omnia inquirendum esse,an Μa- 'leficus inierit pactum cum daemone, 'id squidem tenetur Maleficus in primis dissolo ere . Videtur autem ejus
modi pactum lassicienter dissolet per
veram ac salaceram de suis peccatis actam poenitentiam , ex puro corde peccata detestando,acdς moni renuntiando, & toto affenu Dei misericordiam implorando. II. Non tamen necesse est , ut Maleficus pς nitens curet sibi chirographum 1 daemone restitui : quia per Veram 'nitentiam sufficienter
Maleficus apud 1 e habeat chirographum, vel ejus exemplar regulari- dter etiam, ut notat Candidus Bro- λ gnoilus Bergo mensis , in Manuali
EXoVisaraim,pari. I. cap. a. art. a ro. - 'cum aliquis homo Deo ab reinuaciat,
ac daemoni se devovet , solent duo fieri chirographa, vel si quis scribere nesciat , alia duo signa confici ,
quorum unum apud daemonem conservatur, alterum apud Magum vel Maleficum ) tune is tenetur alte
224쪽
xum, quod penes se habet, perfringere , aut ipsemet Confessario tradere: idque partim in detestationem criminis: partim , ut exterius testetur internam , ac perfectam daemoni abrenunciationem,sinceramque in omina conversionem . Λlioquin enim, si hujusmodi externum signum, quod penes se habet,nollet Maleficus destruere,adhuc eo imb pergeret, internum' voluntatis actum in daemonis obse quium profiteri. - . Secund5 debet Consessarius i c.ὰ inquirere a Malefico, an commiterit enormia peccata superius πu. 43. recensita, vel alia hujusmodi: quibus. ἡδε intellectus, debito modo procedat, prout caeteroquin necesse est ad Con- temonem sacramentalem.
apytid a- ues. Tertio, si aliquid ope diaboli
seu fum Μaleficus acquisitum haberet, quod strea bo- cujusdam tertiae personae esse cognora Μa- sceret spin h. quia huic 1 diabolo 1 ub- lecto ter latum , di malefico traditum fuit,
Elabo prout i aepe contingit in illud domino
mita' suo erit modo competenti restituendum, sicuti in rebus furto ablatis fi ri det t. Si vero aliunde, ut puta ex occultis thesauris , aut ex rebus in mari totaliter deperditis, eam rem diabolus habuerit, Magoque tradiderit , ex eadem personis illis Magus satisfacere tenebitur, quibus fortasse damna in rebus suis similiaribus, aut animalibus intulit. Et hoc idem dicendum, si Magus haberet aliunde, unde damna illata retarcire possit: nam restitutio rerum injuste ablatarum , dc aliorum damnorum illatorum recompentatio, erit neces fario facienda, nisi impotentia cu- set prout aliunde constat. 36. Quarto, ne Maleficus 'ense olens iterum seducatur, &ad vomitum redeat, simulque ut is a daemo- aeniacis divexationiblis, non raro re
dituris , magis magisque praeserve-
tur , eundem Comessarius muniat mri mediis spiritualibus,nimirum agnis Dei, aut aliis rebus consecratis ipsi communicatis, simulque eum ex se tetur ad crebro eliciendos actus Virtutum Theologicarum, atque ad meditationem Dominicae Passionis, d testationemque suorum gravissi morum peccatorum , nec non& aliarum Virtutum exercitium, praeser tim vero ad frequentiorem sacramenti Poenitentiae , atque Eucharistiae receptionem . Quin etiam poterit quandoque Confessarius adhibere Exorcii mos convenientes , quales
pro hujusmodi hominibus tum in Ritualibus Dioecesanis , tum in aliis
Benedictionum Libellis passim repe-
De Vitiis Religioni oppositis per desectum.
De Tentatione Dei. t. π πT patet ex dictu Dist. praee.
num. I. alia V itia opponun-su. in tur Religioni per excessum , alia per τι defectum. Vilis itaque hactenus primit i 1μβ ribus,pergendum ad posteriora, quin Ie conti. rum omnium genus est Irreligiositar, Mut . quae est desectus cultus Deo debiti.
Porro sub ιrreligiositate , tanquam species sub suo genere , continentur. Tentatio Dei, Sacrilegium, Sim nia, Blasphemia, Periurium , atque violatio Voti ; de quorum quatuor
prioribus in praesenti Distinctione, de aliis duobus in sequenti Tractatu dicetur . Et quidem ordiendo a materia praesentis Quaestionis . a. Tentatio generatim,est dictum vel factum, ad capiendum de aliquo experimentum, ut sciatur, quantae sit
poleatiae, prudentiae, scientiae, dc hu
225쪽
iuiscidi. Et haec dicitur Tentatio probationis, seu experimenti: quomodo Deus dicitur tentasse Abrabam, Iob, Tobiam , & alios Sanctos, dum im-
millis adversitatibus eorum obedientiam, patientiam, atque in aliis vir-tiuibus conliantiam experiri voluit.
Est dc alia, quae dicitur Tentaris eductionis , seu inductionis ad peccatum quomodo diabolus tentat homines , dum eos ad malum seu peccatum incitat. In proposito sumitur Tentatio priori modo , & quidem in malam partem , quatenus nimirum homo inique tentat Deum , volens aliquam ejus periectionem eκ periri : de qua loquendo, sit 3. NCL. I. Teutat o Dei est Πηta- actus Religioni oppositus , quo quistiqPei, absque justa causa dicit, aut facitat s id ἰ quid, ad capiendum experimentum de Divina quapiam perr ctione; ut- pura de Potentia, Sae. entia, I ustitia , aliisve Dei Attributis. Ita Heri nexis 8. de Res c7 I. Lemus,estque in re
Communis. Dicitur, actita Lellion sospoinus: quia est quaedam Dei irreverentia, velle de periectionibus ejus experimentum lumere abique pulla caiisa, re relictis mediis ordinariis 1 Deo institutis Et additur,acb uee usae quia si talis adsit, non erit Te tatior. ut si fiat ex Divino init in tu, vel si quis habeat Donum miraculorum, aut fartitatum vel si honor Dei, atque defensio Religionis potuit et aliquod opus , ad quod tale experimentum est necessarium. Porro per experimentum Dionaeperfectionis, intelligitur omne extraordinarium opus vel auxilium Dei supra communem rerum ordinem praestandiim,quo DNvina Potenti Sapientia, Iultitia&c. quasi experientia ipsa cognoscatur.
v d - . CONCL. II. Tentatio Deiphae eri potest fieri dupliciter,expresse scilicet, pulsa Θ ves interpretati ve. Ita communis. Et istem quidem Tentatio Dei expressa tum ae-pretati odit, quando aliquid fit directe ea
.. intentione , ut experimentum capiatur de quadam Dei periectione ; ut lite projicias inputeum,experiturus, an
te sinat ita mergi, vel an possiete salvare laterpretat da tentatio De contingit , quando quis non intendit explicita tale experimentum de Divina persectione, facit tamen aliquia ob finem alium, quod ex se requirit extraordinarium Dei auxilium , illudque temere expectat : ut si quis tota Quadragesima velit cibo & p tu abstinere ad Christi exemplum, persuasus, Deum vires praebiturum ni: i id fieret ex speciali instinctu Divino) aut si alicui alteri periculo abseque necessitate se committat, a quo si ne extraordinario auxilio Dei, quod temere ex oectat , liberari nequit . Huc etiam pertinent Purgationes vulgares, de quibus n. 6.1. CONCL III Tetatio Dei prout Tenta: ε fit absque justa causa, regulariter lin Dei exque ndo , atque re suo genere, in seὰer
peccatum mortale. Ita Doctores Q, communiter: Ratio est: tum Dua advertatur excellentissimae inter MOra .
les Virtuti Religionis, & consequenter ex suo genere est peccatum mor- 'tale. Tum quia ves tentando trium quis est incredulus , aut dubius de aliqua ipsius persectione, & consequenter praeter malitiam infidelitatis irrogat Deo gravi lsi mam injuriam, prout te cerunt olim perfidi liniaei,de quibus dicitur Psalm. 77. Tentaverunt Demn, in cordibus suis, dicentes: Numquido panem dare poterit, au' parare mensam in desertos Uel tentans petit iiDeo auxilium extraordinarium sine ju: a causa, quod arguit gravem au daciam , sircque irreverentiam erga Majestatem Divinam, quae Ter sancte, simulque humiliter ac reveren tialiter est tractanda: atque insuper est istud contra sapientissimam Dei. ordinationem, qua voluit servari ordinem naturalem, neque absque noecilitate eundem invertendum statuit. Undd Chri suas daemoni, praecipitium e Templi pinnaculo , uri de tamen per scalas descendere pis terat , suggerenti respondit , Μ at
thi. s. Scriptum est: Nou tentabis Do minum Deum tulim. 6. Hinc mortaliter peccaminosa est omnis illa Tentatio, qua tentans. N. a Ueum,
226쪽
Deum , ab 'lae ulla necessitate com mi it se aperto periculo vitae ut puta projiciendo se in ignem, aut praecipitando eκ turri, interim putans, Deum elle ipsum salvaturum. Huc etiam spectant Purgationes vulgares
sic dictae, quod nullo jure, sed populari indientione, o fabricante sunt om
nino invidia, C. Mennam. 1. q. I.
quales olim fieri consueverant serventis sive frigidae aquae, ignitique serri contactu, uec hujul modi, in quibus expectabatur incolumitas a Deo extra ordinarie praelianda innocenti, quae II.
De sacrilegio, Θ quale fit peccatum.
s. quod 1 sacris legendis : idest, suffurandis , sic di- .citur , proprie accipitur pro violatio- ne , seu indigna tractatione rei lacrae sive pro injuria ac irreverentia illa , quae insertur Deo per indignam tractationem rerum sacrarunt Et de hac loquendo, litio. CONCL. I. Sacrilegiorum merito reprobantur a Iuretanonico uni Qertim tres iunt species: aut enim ι ej suhteit. c. Mennam, oec. O nnibus er c. Coa- l Sacrilegium fit contra Personam .cram, aut contra Locum iacrum, aut contra Rem sacram. Ita Doctores communiter & ratio est: quia generatim etiam tria sunt genera rerum sacrarum , videlicet personae, loca , dc res aliae ad Divinum cultum ordi
potesisse Pe uiali .suli si a . q. s. Item Purgationes, qllae duello fiunt, in quo expectatur, ut
Deus tueatur partem innocentem :quod itidem damnatur can. Movoma cruam. 2 q s. oe cap. l. ae seqq. de Purgat. vulgari; dc in Concilio Trid. Sessa L cap. 29 de Reform. . Nec obstat,quod Deus olim videatur quandoqae hujusmodi l 'urgationibus miraculo sa visse. Resip enim, id factu melle vel ob simplicitatem illius saeculi , atque antequam tales Purgationes suerint publicd ab Ecclesia damnatae: vel quia innocentes suspecti ad eas adhibendas, cogebantur
illus lι b. a. cap. I s. n. q. Quandoque tamen effectus non respondebat, de quo refertur insigne exemplum cap. 1. M Purgat. Pusta νι.
8. Dicitur nihilominus in Conclusione, regulariter loquendo, ad denotandum, quod Tentatio Dei albquando per accidens possit esse peccatum veniale. Et hoc contingit ves ratione inconsiderationis, aut ignoran tiae non crassae; vel ratione parvitatis materiae , aut periculi; ut quando
ruis levi morbo anctus, vane sperata nitatem a Deo relictis mediis ordinariis . Bonacina cit, disp. 3.q, 9 nu. 6.α alii spectem, qua violatur Persona si cr3s etsi iuripertinet percuisio Clerici, tbrnicatio Ordine sacr.3 initiati; sive Religiosi aut Religiosae, ik cujuslibet Votum Callitatis habentis. Huc addunt Doctores pertractionem perlonaria Ecclesialticarum ad Tribunal faeculare,
earunde in incarcerationem, c huj-- modi, utpote quibus indigne tractan tur personu Deo sacratae .
I a. Ad secundam i peciem Sacri legit mrtinent omnia, quae fiunt contra sanctitatem Loci sacri : ut sunt destructio malitiosa Loci lacri eversio Altarium, injuriosa est ullo san-t euinis, vel seminis humani in Loco lacro, item, si confugientes ad Locum sacrum , tanquam ad Atyluni, Per vim inde extrahantur, & hujul modi ιI 3. Ad tertiam Sacrilegii speciem III. percinent ea peccata, quibus aliae Res Qua facrae temerantur , seu injuriose tractantur . Dicuntur autem Res sacrae sacri v. ain primis Sacramenta; deinde Vasa lantur. lacra Vesteique benedictae, Reliquiae Sanct qrum , Dei , ac Sanctorum . . imagiries, & denique ea omnia , quae adhibitis certis precibus , ac Rit sebus E elesiasticis sunt consecrata , α per
227쪽
II De sacrilegio, et sit Precatum.
dc pertinent ad cultum Divinum, at que minit erium Ecclesiasticum. In super ad hanc tertiam sacrilegii speciem spectat abusio sententiarum Sacrae Scripturae ad superstitiones, adfabiliendas haeretes, ad amatoria, fa-hulosa, vana, scurrilia, adulationes, detractiones, libellos tam osos,& huiusmodi r quam quidem temeritatem graviter inhibuit Concit. Trid Seg. 4. in D Heto, de Essit. ertisu facror. Librorum, atque omnes hujus generis homines, seu violatores,ac temeratin
res Verbi Dei, juris dc arbitrii renis, per Episco nos coerceri praecepit. Sacrile- 14. CONCL. II Sacrilegium ex giu=n est genere suo est peccatum mortale. Ita
ex gene- communis: nam opponitur eccellem
re suo titsimae inter Morales virtuti Rel Deccatsi gionis : Sic quippe .certum est, esse momis. peccatum mortale, quando Sacrilegium fit in contemptum Rei sacrae prout lolent facere Haeretici, cum Vasa sacra, Imagines Dei, ac Sanct rum,&hujusmodi profanant, &Va- istant. Similiter conitat , committi ccatum mortale Sacrilegii, quando fit aliquid voluntarid ac deliberald I n materia gravi, quod habet peculia
rem repugnantia in cum sanctitate Rei sacrae r ut eli prrcussio Clerici , item peccatum carnis cum percona Deo 1 acrata, vel ab eadem persona sacra coni missum , &c. Quia talia notabiliter contra veniunt sanctitati uel lacrae, eique gravem inserunt ir
Clericι, i s. Ubi sciendum , quod Rel giosier Reli- Proteisi, aut Clerici in sacris con-aiosi , . stituti , ratione Voti Callitatis te
quibus - neantur abitinere ab omni deliberata absine- venerea delectatione, actuque tum re tenem interno, tum externo, qui est contra antur castitatem: uti sunt non follim forni- ratione catio, aut alius actus venereus , sed Uoti Ca- etiam turpes cog tationes, delectatiositatis . nes moroiae , aspectus irr pudici, vel
tactus obscam idcc. Undθ quidquid in
saecularibus extra conjuzium est aliquo modo peccatum contra Castita- tem , id in Religiosis , & clericis memoratis etiam eli Sacrilegium ratione Vot i, adeoq; habet duplicem ma- Rrissensuri. Thebr. Mores.
litiam: ita tamen, ut malitia sacrilegii sit mortalis in iis actibus, in quibus malitia libidinis est mortalis; venialis vero, in quibus illa est venialis ;prout non raro contingit ratione imperfecti voluntarii Less lib. a. c. I. n.
'r Sylveller, Lay man,& alii. or 6. CONCL. III. Nihilomini is per accidens quandoque SacrilegiumUI
potest fieri peccatum veniale. Ita communis. Sic in primis accidit quando I irreverentia Rei sacrae illata, est dumtaxat levis : prout fieri potest in ali- p ccssi quali inhonoratione, aut dilaceratio- vexissic ne Imaginum secluso contemptu, in levi abusu sacrarum vestium ad profanos usus, in allegatione cujusdam sacrae sententiae ad j oeum; & idem dicendum de aliis hujusmodi levioribus
irreverentiis erga res sacras, quae non excedunt peccatum veniale, secluso contemptu propter parvitatem materiae, seu irreverentiae commissae. Similiter erit peccatum veniale tantu:&quandoq; nullum,si irreverentia aliqua fiat Rei lacrae ex inadvertentia, inde liberatione, aut ignorantia non cras
sa, vel invincibili: haec enim , peccato
non.Omne peccatum a persona sacra peccatu vel in personam sacram commissum , a pers ede Saerilegium proprie , & formali- nasacrater; sed illud tantum, quod directe commi committitur contra sanctitatem per 'sim esssonae. Hinc inebriatio,superbia, men- Sacrile-dacium, ac hujusmodi, si committan tum. tur a persona i acra, non sunt Sacrile- - gia. Similiter neque ira erga pers nam sacram habita, citra corIuralis injuriae illatiorem , est Sacrilegium :cum talia direct8 non repugnent ejus sanctitati, bend tamen percussio corporalis ipsius .
men,atq; in lege Euangelica fit
originem traxit, non Astarte, quod dicta.
228쪽
iam in Lege veteri Balaam Num. e. 22.&, Giezi lib. -e .s &a non nullis aliis , hoc peccatum legatur commissum. Dicitur nihilominus Simoniad Fhnane Mago, qui ctim vidisses et, quod per manuum impositionem
ab Apostolis daretur Spiritus sanctusi ut legitur in Actibus Apostolorum
e. 8.ὶ obtulit eis pecuniam, dicens Da- te ω mihi hampotestatem, ut cuicunque imposuero manuy, accipiat spiritum sanctam. Cui S. I et rus Apost ius respondit: Pecunia tua tecum fit in perditionem, quoniam donum Dei exi-
Eo pecunia possideri. necies igitur Simonia species sa-3 tcrile- , cum vendere rem sacram ,
seu spiritualem pretio temporali, sit - contra reverentiam Ddo in rebus sacris debitam i simulque violet ipsius Reifaers sanctitatem, quae cum gratiose nobis a Deo concedatur in nostram proximorumque salutem , atq; Insuper tantae sit dignitatis ut sit pretio inaestimabilis, ac proindθ dignis debeat dari gratis, juxt1 illud Salvatoris , Mati. Io. Gratis accepsis, grπ- ris date; nihilominus aestimatio pretio Venditur, aut emitur, rebusque temporalibus aequiparata, humanis contractibus subjicitur. Simon ς ΣΟ. CONCL. I. simonia est stu- desinitia diosa voluntas emendi, vel vendendi declara- aliquid spirituale, vel spirituali an-rur, nexum, pretio temporali. Ita Glossa in Rubr. tit. de Simon. estque definitio haec communiter recepta inter Doctores,& patebit ex ejus declarati ne.. Dicitur 1. Studiosa voluntas; id est actus deliberatus voluntatis : bc haec particula stat pro loco generis,reliqua adduntur per modum differentiae Dicitur a. Emendi,vel vendendi: particula comprehenduntur omnes contractus, & pacta onerosa, in quibus dantur pretium temporale, vel ejus ςstimatio pro spirituall, sive id fiat
Per Veram emptionem, aut venditionem, sive per aliquam permutationem, aut alium hujusmodi contractum onerosum. Dicitur III. Pretio temporali: sub qua particula comprehenditur non solum Omnis pecunia ,
ct Vitiis oppositis. Di'. III.
sed etiam, quidquid pecunia est aest,mabile, ut est munus a lingua , mu nus a manu, & munus ab Oblequio . Hinc in jure Canonicoc. non nultis r. q. I. reprobatur, veluti si mo-uiacum, Munus ab obsequio , munus a manu, es munus a lingua. Et can. Sal vator I. q. 3. dicitur et ciuisquis igiturres Ecclesiasteas non ad hoc, ad quod institutae sunt, sed ad propria lucra, munere linguae, vel indebiti obsequii ,
et elpecuniae largitur, vel adipiscitur , si noniacus est , cum concordantiis. 2I.CONCL. II.Simonia ex gene- smun a re suo est peccatum mortale. Ita cer- quomta omnium , & patet ex supracitatis verbis D. Petri, AZor. 8. Pecunia tua peccatv. tecum fit in perditiovem , quoniam do num Dei existimasti peeunia possi eri . Undὰ passim SS. Canones graviter reprehendunt simoniam, appellantes eam . Execrabile vitium , turpissimum
lucrum , piaculare flagitium, fimonimcam pestem, haeresim moniacam, ad
cujus comparationem omnia crimina
de Ovia, & alibi, Ex quibus verbis
facile patet gravitas hujus criminis. πο
dividitur in mentalem, conventiona- lam, & realem. Ita communis,& pa tebit ex earum explicatione. Itaque Simoeia
a . Simonia mentalis est internum
propositum, quo quis dum confert ab hiteri spirituale, intendit eum obligare Pad reddendum temporale, vel e contra, sine ullo pacto exteriori expressis vel tacito, ut si quis det alicui centum aureos, aut eidem inserviat cum i tentione ipsum obligandi, ut inmercedem sibi conferat Beneficium Ecclesiasticum, & hoc pollea sibi conferatur , quamvis nullum pactum exterteis circa hoc intervenerit. Unde per 'Simoniam mentalem non intelligitur hic merum propositum committendi Simoniam quamvis & hoc jam sit peccatum in sed intelligitur eas monia, quae quidem aliquem actum externum habet, v .g. dationem pecuniae , malitia tamen ejus non se prodit
229쪽
oterius, sed In sola mente manet: eo quo id nullum pactum externum imterveniat.
24. S: monia conventionalis est , quando non solames internum pringsitum obligandi, sed etiam proce-itur ad externam conventionem, seu pactum expresse aut tacite factum , dandi si ve recipiendi rem spiritualem pro temporali, absque tamen executione saltem utrinqile facta. Additur notanter, saltem utrinque facta: nam alia eis Simonia pure conventionalis, quς videlicet ex neutra parte est completa ut si quidem pacti im fuerit initum conferendi Mneficium Ecclesiasticum procerta cunia, adhuc tamen neque Beneficium collatum , neque pecunia soluta et t. Alia vero est Simonia conventionalis mixta quae nimirum est completa solum ex parte unius sive dando pretium nondum collato Beneficio, si ve contra. 13. Simoniae Conventionalis species quaedam est Simonia, quae dicitur Confidentialis, qua quis cuidam Beneficium Ecclesia ilicum procurat , eligendo, praesentando, rei ignando, confirmando, aut alia ratione , cum certa confidentia, seu pacto inito , ut is, qui beneficium accepturus est , illud ipsum sibi procuranti, vel alteri, utputa fratri aut nepoti suo,cum fructibus , aut aliqua eorum portione suo tem p ire cedat. Et ad verus hanc S moniacae pravitatis ibeciem, quam Considentialem , seu Beneficiorum confidentiam appellant, eo quo acidica sola Beneficia Ecclesiastica contingat, & per quam ex illicita beneficentia' quandoque illia asservabantur, per Bilis proi tempore inhabilibus , vel etiam nondum natis, edidit Pius IV. severissimam Bullam , quae incipit, Romanum. Pontificem habet urinque to. 2. Bullarii Romani, Coi sit. 8 s. dicti Pont. in qua sub gravis rimis paenisi improhibuit, eamque prs hibitionem innovavit S. Pius V. in sua Consi itutione 3 3 Intolerabilis. 26. Tandem Simonia realis est, quando pactio ex utraque parte impleta est, saltem inchoate : ut si collatio Beneficii sacta est , &. vicissim pretium solutum , aut saltem pars
a r. CONCL. IU. Et si certum D qu dsit, committi Simoniam, si pretium gratis temporale exigatur pro administra' detur , tione Sacramentorum, sepultura EC ac rei i-clesiastica consirmatione electio piatuν ,
num, installatione in Beneficiis, ac, fit hujusenodi et nihilominus si quid gra- Simoniartis detur, ac recipiatur, Simonia non committitur . Ita communis. Et quidem prior pars sequitur ex dictis num .ao. Unde injure Canonico tit. λ Simoniat, c. non satis, er cap cῖm in e=
e a. oee. ad Apostolicam , & alibi,
gravi ut me reprehenduntur, ac prohibemur pravae consuetudines exigendi pro similibus sacri, functionibus pretium temporale, quamvis la dabiles consuetudines erga sanctam Ecclesiam pia Fidelium devotione introductae , sponte aliquid dandi Eeclesiae Ministris talia spiritualia ministrantibus, observari praecipiantur .. Et per hoc patet altera pars Conclusionis, quae amplius habetur can ficut Episcopum t. q. a.dc alibi. 13. CONCL. U. Insuper Simonia nan est , si intuitu spiritualium functionum, ut puta administrationis Sacramentorum, Concionum , Missarum celebrandarum, ac hujusmo I piri di, datur aut recipitur aliquiiu per modum stipendii, hoc est, pro juita congrua sul lentatione Ministri a r. clesiastici. Est certa atque communis,&patet ex unanimi sensu ,. & praxi
quotidiana Fidelium. Ratio est quia unusquisque meretur substentari ab il- ζηlo in cujus licito minister io occupatur. dum sti Unde dicit Christus Dominus Mat. p nsi ith. Io. Diguus es operarius cibosuo. Et Apost. I . Cor. Si nos vobis Diritua' tias minavimus, magnum est, nos carnatia defra metamus λ. Quasi diceret: id magnum nota est,sed debitum prout ex conteAiu patet . Quinimo ex hujusmodi textibus inserunt Doctores iquod eis, qui ministrant populo spiritualia, debeatur sustentatio ex Iustitia , sicut operario merces sive cibus .
230쪽
χoo Tris. V. De Religione, o Visiis Oppositis. Di f. III.
tionis, quia vere debitum ut stipendium, suxt, illud i. Corinth.
at Ilip - I s. etiam licitum esse Mim litis Ecet dio h- siasticis, quantum est ex natura rei , citum bis de ejus haodi stipendio congruo susten-paeisei. rationi ob spiritualia minisuriam lolvendo pacisci. Ratio est . Turnquia quili set potest pascisci de eo,quod
tibi Iure naturae debetur. Tum quia Clerici sic pacti centes non ex ictunt aliquid tanquam pretium i piritualis ministerii hoc enim, tanquam majus omni pretio temporali, gratis exhibent, oc alioquin manifestam committerent Simoniam ) sed ejusmodi ministerium sacrum gratis exhiben
tes, requirunt duiuaxat congruam a
populo sustentationem; atque ad ma-sorem hujus securitatem paciscuntur decertaesus quantitate, ubi haec S periorum author a te, vel consuetudine nondum est determinata; vel si ei determinata , ut integre praestetur.
Idipsum Nox iner hie additur, MO
' Deitum, quantum sex naturares. Siquidem spectato Iure communi anti-νatur Simoniam,saltem Iuris hu-' mani Ecclesiastici, sic pacisci, censet Lessi tib de just Θjure,e. 8. num. 29. id probans ex e ult. de Pactis, & alns textibus juris Canonici: quibus tamen et contrariam consuetudinem in quiusdam rebus, & iunctionibus, ait cise derogatum. Deinde ubi stipem dium functionis , Praelatis, vel consuetudine est determinatum, non PO-test illud excedi sine justitia. Tandem qui sic paciscuntur, cavere debent , ne debeant intentionem paciscendi depretio officii spiritualis , sed tantum
de congrua iustentatione : caveant etiam , ne imperiti ex tali pacto offendantur , ac icandalizentur; qui proin-dὰ monendi sunt, pecuniam non pro ipsa actione sacra, i ed pro necessaria Simonia solum sustentatione postulari.
non est 3 t. CONCL. VI. Non est Simodare nia, dare pecuniam solum ad redi- quid ad mendam vexam circa spiritualia, qua redim - FH inj ac Pe itur . Ita conimunior Doctorum, contra Innocentium ; idq; iam delum itur tum ex e t e 3 Jusam
tum ex e. Dilectus, juncta Glos νώ d. Dexam de Simon a,ubi talis redemptio injustae circa veκae resertur, nec tamen reprchendi- spiνι- tur ι imo potius approbatur. Accedit tualia. ratio: quia dans pecuniam ea tali causa, non dati plam pro re spirituali &tanquam pretium ipsius, sed dat ipsam pro tollenda Vexa, ieu auferendo iniquo gravamine, atq; ad removendam impedimentum pravae voluntatis alterius . Sic v. g. licitum est, saltem urgente casu necessitatis , aut alteriust gravis periculi, lare pecuniam ratione Sic ramentorum administrandorum illi Clerico, qui non vult ea ministrare gratis: non quidem ut pretium Sacra-Inentorum hoc enim est intrinieci malum, atque simoniacum dc in nullo prorius caiu licitum sed laquam me dium ad removendum impedimentum pravae voluntatis, seu avaritiae ali ritas , atque ut is 1 peccato injustae vexationis abducatur , dc ad officium
suum ritὰ praestandum inducatur. 32. Caeterum haec Conclusio patitur limitationem in Benei iciis Eccle' Conem si asticis: in his quippd non est licitum, quin potius simoniacum , dare pecuniam pro redimenda vexa. quando offerens pecuniam in cdum habet hyλλυβὰβδε- in re , sive jus quaesitum in Beneficio. Desumitur autem haec limitatior. Matthaeas de Simonia I ubi ele-
chus 1 majori parte, aliis tamen con . tradicentibus, ii is det, aut dari con- ,ri' lentiat pecuniam, ut-contradictione desistant, ac i p. e postea confirmetur , censetur Simoniacus , & obligatus alressignandum Beneficium. Ratio est: quia sic daretur pecnnia ad consequendum libere jus spirituale, prout disecurrit Abbas Panorniit. βρer rat. cap-Μatibaeus clare distinguens, quod pro jure quaerendo non siit licitum dare pecuniam etiam ad redimendam vexam ob textum & rationem allegatam e sed quando juscuipiam jam cli quaesitum , & vexatur quis in eo , bene dari possit pec nia pro redimenda vexacion 2 , Pecteravit α rationes 'sim trsccd. addaricta I ru