장음표시 사용
431쪽
uies. VI. De Iudicis Temerario, Sulpisione, . Φοῖ
κII quaquam bona famae I ergo . Verum Casus hic vix habet locum , nisi ser-
persona infamans fuerit omnino magnae Ruthoritatis, ita ut ex ejus ccato manifestato timeatur merito scandalum aliorum .s r. Duodecimo: quando is, qui alterum infamavit, facit id propter ip. sus bonum spirituale : ut quando peccatum ejus retulit Praelato , aut alteri, qui poterat illum juvare, nee vellet oωsse . Sed talis revera alte. rum iniuste non diffamavit; unde nec mirum quod Restitutionem famae
XInque sa. Decimotertio. Cum id, quod aliis dixit, erat indisserens, & poterat tam in bonam , quam malam partem accipi, sed qui audierunt , interpretati sunt in malam partem . Ratio est quia id ex audientium malitia contigit ; nam caeteroquin ver-ha dc facta in partem meliorem sunt interpretanda , juxta legem Charitatis de diligendo Proximo. XIV σοι Decimoquarto. Quando quis solum narravit audita , & dixit , se audivisse nihil addendo, ex quo laceret credulitatem. Nam talibus dictis rara fides adhibetur , & si adhibetur , id potius ex audientium levitate contingit e quia qui eito ere
ita narrat erimen alterius, ut simul narret poenitentiam , quam egit . Hoc tamen monet Reginaldus procedere tantiim quando talis narra tio gloriam Dei concernite prout S. Petri trina negatio, & aliorum qu rundam crimina : simulque poenitemtia, crebro recensemur ad Fidelium aedili rationem . AEn. e s s. Decimosexto . Quando quis alterum infamat tantum in occa, sione remota , & per accidens: ut
si quis jocans eum aliquo , illi erimen objieit , quod putat , non esse ab ipso commissum , & ipse
vociferendo , atque indagando conqueratur vehementius , ex quo alii ca Iuxta
x V. ρ e. suspicantur , aut credunt, eum esse talis criminis reum.
De Iudicio temerario , Suspicione SDubitatione. 16. ontra octavum Praeceptum
Deealogi etiam contingit peccari per Iudicium temerarium, ac sinistram Suspicionem de proximo et nam & haec pertinent ad Falsum testimonium si non ore, saltem corde contra proximum prolatum . Ubi praenotandum, quod haec tria, videli
cet Dubitatio, Suspicio & Iudicium,
inter se disserant . Dubitatio quippo Dtibita. non est verus assensus, sed veluti Sus--. pensis animi in neutram partem sese determinantis, ac veluti in ancipiti
7. Suspieio est assensiis debilis , Poici
junctus cum dubitatione de opposito . oeEt haec postmodum subdividitur in suspicionem levem, gravem, & vi lentam : quarum prior vald8 debilem assensum, multum vero dubitationis eontine 2l altera ε contra, quae&su- oleis Moemens appellatur, plus habet assensus,&parum dubitationis. ει- spieio Volenta tandem quae in c.ex ut ris I a.de Praesumption appellaitur violenta Ο ereta suspieio idem, ac Praesumptio violenta , qualis propemodum omnem excludit dubitationem , & fidem integram atque credulitatem ex conlecturis seu indiciis haustam producit. Navarr. inean. gula. nu 8. ως de paenit. dist. 7. Dymanlib. 3. sect. s tract 3 pari. Σ. cap.2.n4
18. Iudicium est firma animi sen Arium tentia; seu assensus. Λtque istud aliquando est prudens, si nimirum nitatur sufficientibus indiciis seu conjecturis ad generandum firmum assensum alterius probitate , vel improobitate. Aliquando est imprudens, seu Temerarium Iudisium, nempe quod ejusmodi sumetentibus Indiciis non innititur . atque hoc ipsum servat Ce a pro le
432쪽
ηοψ Tracto . De Praeceptis Decalog , oee. DU VI.
proportione dicendum de Suspicione, ct Uubitatione, quarum utraque vel cit prudens, vel temeraria, si innititur , vel non innititur sufficientibus ad rationabiliter dubitandum , vel suspicandum , indiciis . Quibus praenotatis sit So pDo- 19. CONCL. I. Suspicari, vel ju- ε , dicare de proximo , ubi lassicientia jod cor. improbitatis indicia se produnt, pro se i 'loquendo nullum est peccatum . Ita
statio est . quia in tali casu, ubi
, ba sussicientia adlunt improbitatis indi- cia, proximus amist jus bonae suae
existua a sonis rei pectu illius, cui cri-
men e t cognitum ex illis sum cientibus signis; unde iste taliter suspicando, vel etiam judicando, neque peccat contra Charitatem proximi, neque contra Iulliriam . Id ipsum patet exean. Quod suspecti 3. q. 3.oee. suisicionis 29. de P. delegat. cum similibus ubi licite ac juste ob legitima indicia nunc Iudices, nunc testes, aliique possunt recusari. Quod etiam de peccato proximi licitum sit judicare , ubi adsunt sufficientia ejus indicia, patet vel ex ipsa pravi publicorum Iudiciorum , atque Μagistratuum , qui ex officio tenentur judicare de peccatis
subditorum. Turitis Fatendum tamen, quod extrarismon .st casum necessitatis, vel utilitatis, tu antra um liuS sit, animum a suspicionibus, &Bb hoe cois judiciis circa peccata aliena penitus bibere . cohibere: idque ob periculum errandi, cum facile contingere passit, ut decipiamur circa sufficientiam indicio. rum , &ubi etiam talia adsunt, adhuc dubitari possit de operantis intentione, quae soli Deo nota existit. 6 i. Dicitur in Conclusione ob βι eientia inditia Nam, si quis concipiati,--, qu m indicia promerean' i in suspicion. m , pt ccat, non quidem,
quia sui picatur; sed quia plus, quam caula suspicandi exigat , sulpicatur. Navarsuscit. n. et Et additur, per sesequenaeo. Siquidem per accidens pluribus ex causis potest reddi illicitum tale judicium, vel Sulpicio: ut si quis
.exinde concipiat grave odium erga proximum. α hujusmodi . .
61. CONCL. II. Iudicium temerarium de proximo in materia gravi delibera id conceptum , est peccatum ex '.
genere suo mortale. Ita D. Tho. 2.2.q6O. art. 3. illud inter alia probans
illo t. Coi inih q. Nolite ante tepu=Ju tale dieare: ubi Glossa, desumpta ex S. A gultino tra. 9o in Ioan. Subda, Etsie go Suspiciones omnino vitare non possumus,quia homines sumus. iudicia tamen
id est, adfinitivos firmosque sententiarcontinere debemus docet Lay. tibi Angelus in summa v Iu .dicium n. t 7. & alii communiter. Ratio est: quia hoc repugnat praecepto Charitatis proximi, quo tenemur dili-pere proximum tanquam nosmetipsos ac proinde noti temer8,& sine sufficiete indicio, de ejus improbitate jud care sed a ctus ejus in partem meliorem interpretari , sicut vellemus nobismetipsis fieri. Id ipsum repugnat virtutilustitiae : nam quisque habet jus ad bonam evistimationem sui , donec per sufficientia signa demonstretur malus; ergo te merd, seu absque sufficienti indicio, firmam de ipsius improbitate concipere sententiam, eumque in corde suo condemnare, re Pugnat virtuti Iustitiae; sicque estpe
63. Unde ad indicandam hujus vitii, seu judicii temerarii gravitatem, I inevi Christus Μatth. .es Luc.e 6. dicere di , gnatus est. Nolite judieare, oe non judi- ρ ρ
eabimini Nolite condemnare,oenon con
demnabimini. N am ibidem S. rmonem esse de judicio temerario, patet ex sequentibus verbis suid autem vides estucam in oculo fratris tui erc. ponderando ly, Festucam. Item Iac.c. Iut detrahit fratri,aut qui iudica ratrem, detrabit leel, oe judicat legem,cum si milibus. Hinc in Iure Canonico Es te misericordes oe e G RegJur dicrutar. me beo nihil aliud nobis praecipI exsimo, nisi utfacta,quet dubium est,quo anι-m Ofiat In meliore pari F interpretemur.
433쪽
ενδ ε . CONCL. III. Temere de prin vero dubio, seu existentibias lassici proxi- ximo suo malum suspicari, per se lo' tibus argumentis ad dubitandum Toquendo est peccatum duntaxat ve--m . niale, idque multo magis de temeraria dubitatione est dicendum : Ita D.
is Commentario in Rubrie. de Iudiciis,n.s 8.et seq. Λngelus vers. Praesumptio. Layman cit cap.2.nu. 6. dc alii. Ratio est : quia ex una parte solam suspicionem; utpote conustentem in debili assensu, & conjunctam cum dubitatione, ac multo magis per meram dubitationem, bona fama atque existimatio proximi graviter non laeditur : ex altera vero parte, qu quis . ex levibiis indiciis dubitare incipiat de bonitate fratris, procedit ex sem-litate humana, sicque ex genere suo peccatum veniale involvit: P.νMH- Additur notanter, per se imaeons ra- quendo. Quia per accidens bene po- me pa test suspicio fieri peccatum mortale:
Dis Mitia si quis est sinistra suspicione erga
proximum animo retenta , Toncipiat grave odium, vel contemptum ipsius, aut ejusmali temeraria suspicio iii Opus externum prodeat; ut put3 proximi famae detrahendo , vel in electione, aut promotione ad Dignitates alium minus dignum; vel penitus indignum ipsi praeserendo , & hujusmodi.
66. Quaeres , qualiter sit intelli-Dubia ἰn dictum illud: Dubia in meliora riis' rempartem sunt interpretanda : prout
stina ... habetur incit. misericordes de rormiis Reg. Iur. ac tradit D. Augustinus lib.a. AE , de Sermon. Domini in Μonte , c. I 6. est-ομους f. communis. Resp. I. Loquendo de vero dubio, seu existentibus lassicientibus argumentis ad dubitandum de probitate proximi, Regula illa non est intelligenda nomative, quasi nihilominus proximum teneamur exi. stimare innocentem nemo enim o ligatur ad exponendum se periculo erroris, quale in tali casu immineret sed debet accipi negatim : ita videlicet , ut quamdiu res est dubia , sententia non feratur in deteriorem partem . Hac enim ratione evitatur quodlibet periculum erroris, simulque nulla proximo insertur injuriarunde & in Foro externo, quamdiu Reus de crimine convictus non est , absolvitur; non quidem amrmando, crimen ab eo commissum non esse, sed solum pronuntiando , crimen contra ipsum legiti, prosatum non fuisse, Lessus lib. a. ae Iustit. Θ jur. cap. I9. dabis. DymanubiIUr.n. 7. 3c alii.
ε . Resp. II. Alter dictae Regulae Id sinsensus est, quod Facta dubia, quae possunt referri in bonam & malam par. 4Mμε tem, debeant semper interpretari in bonam partem . Ita desumitur exean.in Scripturis db3.66 ac notat Glossa in ean. Absit. II. quoes 3. vers. Siniis Ibum Αλ. in e. more miseraeordes. n. s. G Reg. Jur. & communis. Ratio es irquia ex tali interpretatione in partem meliorem nullum imminet periculum inserendi injuriam proximo , , ne tamen , si fieret interpretatio in partem pejorem. Accedit, quM idipsum suadeat Dilectio
proximi, ac praeceptiun Divicum de non judicando.
De Nono , & Decimo Praecepto Decalogi.
mum me. Iuaenam Nono, Θ Decimo Praecepto σέ m . Decalogi prohibeantur.
pravamque concupiscentiam expresesios inhibens, Exodi ΣΟ. dc clarius Deuter. cap. s. sequentibus verbis proponitur : Non concupisces xxst. rem proximi tui : Er rursus ; Non demum, non agrum, non ancillam s
434쪽
non bovem non asinum , er universa , quae illius sunt.. Et merito nam , misy quanta mala ex inordinata concupiscentia cordis oriantur , S. Jacobus
in sit a Canonica e. ex instinctu Spiri .
tus Sancti, compendiose declarat illis verbis. de bella , ex lites invobis λ Nonne eae concupiscentiis vesris, quae militant in membris vesris y Et I. Dan. E. Iuoniam omne , quod est v mundo , concupiscentia earnis est , o concupiscentia oeularum , er superbia vitae , quae non ex Patre es , sed ex mundo. Ad hanc igitur edo mandam con piscentiam hoc duplici Praecepto Deus jubet, non con-c sces Pe εν- a. Quia vero vel maximὰ prava
impotu concupiscentia voluptatum carna pio μμ & divitiarum, generi huma dio. no nociva est , atque periculosa , utriarum . pote ad quam homines naturaliter magis sunt proclives . Hinc .. Eterna Sapientia utramque speciali Praecepto explicite atque express d prohi-hendam censuit, non obstante, quod
implicite atque indirecte jam in sexto, atque septimo Decalogi Praecepto prohibeatur. via ρε- 3. Insuper, quia iuxta illud I. Reg.
nerarim I ε. Homo viset ea , quae parent , Deu Gp pN autem intuetur eor: hoc duplici Prae-9rib,r i 3 eepto pariter innuitur , omnes alias internas concupiscentias pravas , &voluntatis delectationes , animique proposita contra alia Prae cepta Divi . na prohiberi . Iuxta quod Christus Dominus Matth. I s. expressi eis declarare dignatus est, dicendo: De eorexeunt cogitationes mast,adulteriasu
ra blaspbemiae falsa testimonia, er haee
coinquinant hominem. Ut autem clarius intelligatur intentio hujus duplicis Praecepti Decalogi: sit: Fomει A. CONC I. Hoc duplici Prae.
peccari cepto Decalosi non prohibetur concit pii fientia illa, quae ex peccato ori- ν,, se is pinali residua est , & communiter molibri 'mes peccati appellatur. Ita omnes ι.ε. Catholici, ac novissime Concilium Trid es. s. ubi ait et Manere autem in Baprietatis concupiscientia,velfomire,
his sancta Fanodus fatetur , oesentit. qvς eum ad agonem relicta fit nocere neu consentientibus, sed utiliter pre Cissι
gratiam repugnantibus n3 valet. Λcce dit ratio: quia hujusmodi motus ain petitus sensitivi neque in nostra sunt potestateri libertate, ac proindὰ frustra prohiberentur; neque sunt pecΡ- tum, quamdici ipsis voluntas non ciminientit . Si itidem , ut ait D. Λugu stinus lib. De vera Religione . capit. 16. Vsque adeo peccatum voluntarium est inolum, ut nullo modosit peccatum, si voluntarium non ι. s. CONCL. II. Tunc motus -- concupiscentiae in .appetitu sensitivo σε vi. sunt peccatum, ac contra haec ma Praecepta Decalogi, quando' , pe cedit consensus voluntatis . Ita Om-.nes Catholici . Et quidem, si consensus voluntatis sit perfectus, ae plene deliberatus, in a ateria cetero quin gravi committitur peccatum morta te: si vero sollim impersectus, a non plene deliberatus, erit duntaxat peccatum veniale. Et hoc posterius pariter dicendum, si versetur circa materiam levem puta quando quis vult
go Decalogi specialiter prohibetur
electatio morosa, atque illieitum Desiderium in materia venerea ', de Ianiisquibus ex professis in sequenti Quae-ione et Quin imb eisdem peccatis corde , seu cogitatione deliberata Perpe tratis , peccatur contra hoc Praece. pium , quibus si opere perpetrantur, peccatur contra Praeceptum sextum 1uxta quod dicit Salvator Matth. s. Ivi viderit mulierem ad centupi cenaum eam,iam maechatus es in corde suo.
etiam peccet contra hoc Praeceptum mortaliter, qui desiberate cupit, vel gaudet amari anaore libidinoso momtali ab alia persona, quamuis ipse non sc stmet: quia talis consentit peccat
mortali suo, ὰel alieno. . CONCL IV. Contra decimsi,ae Connanillimsi Praeceptum Decalogi , peccant Me mum illi, qui nimia aviditate divitias expe. P ς γε tunt , & modis pravis, atque illici listartibus, opes augere Toncupiscunt
435쪽
De Desectationibus , ct Desideriis siscitis. Eo
ut illi, qui ludis immoderata abutun- i ctum prohibitum: id est, quo volun . tura deitad mercatores, qui rerum
Penuriam, αannonae caritatem ex.
retunt: item milites, qui bellum desiderant se ut illis suppetat iacultas sinrandi, ae hujusmodi. Ita, Catechisimus Romanus, & Doctores passim . Quantum lautem hujusmodi prava, ct inordinata desideria, noxia sint , si fiunt, de habentur. animo delibe rat educitur ex illis verbis Apostolix. Timoth. s. Habentes alimenta, e quibus retanetur his eontentis asi: nam qui volunt divites fieri, incidunt in ten- rationem, es is laqueum diaboli, erdesdrela miata, er inutina ,. ex arac
va,quae mergunt homines in interiumer perditionem. Radix enim omnium
malorum est cupiditas, quam quidam appetentes erraverunt a fide, er isse. merunt se doloribus multis. Haec ibi.
νιis illicitis. -- g Dvertendum, quod Delectatio a L. morosa generatim sit simplex ἔ re deliberata complacentia , . quam voluntascapi t ex cogitatione rei illicitae sine intentione ipsam ad opus deis ducendi: ut fi quis contentus sit sola Delectatione.cclitationis interioris , V. gr complacendo sibi de occisione inimici , aut copula carnali absque
operis intentione. .' s. Porro hu)usmodi Delectatio dicii 'tur morose,non ratione temporis, quo
quis ejusmodi cogitationi. illicitae immoratur poteli enim brevissimo tempore peccari per Delectationem morosam, . dummodo adsit persecta advertentia & consensus voluntatis sed ratione negligentiae , igna viae, dc moraeipsius voluntatis, quae advertens malitiam suae cogitationis , , nihilominus perseverat morose in- sa, ae sibi in ea complacet, cum liniam exdellere deberet. I o. E contrk vero Doderium ilhe tuni est actus, dc motus emcax voluntatis, quo appetit, & fertur in orietas vult, ac desiderat actum peccaminosum ipso opere perpetrare, si adesset facultas . Unde Desiderium iu. licitum per hoc disten a Delectatione morosa, quod Delectitiones morosae serantur in objectum, ut aliqum modo praesens, sine intentione F ogrediendi ad ipsam operis evicutio. no mora 'nem. Desideria autem serantur in Io objectum , seu in rem desideratam ut absentem Desiderium enim: est de bono absente, ut inquit Aristoteles simulque tendant in= executionem operis, si adsit iacultas. Hanc generalem doctrinami ad propositum aD plicando; sit.
i I. CONCL. I. Delectationes m rosis venereae sunt illae, quaere rebus obscaenis cogitatione , vel imagina moros time apprehensis, cum pleno & de- τmereat, liberato- voluntatis consensu perci- ου rpiuntur, quamvis nulla subsit voluntas rem illam turpem , v.g. actum sornicationis, opere complendi. E contra desitimillieiti venerea sunt illa , D oper quae quis ipsum actum obscaenum' opere externo perficere desiderat; ut-
putri dum quis cupit virginem deflorare, sive deinde media opportuna ad id opere perficiendum inquirat, sive non, dummodo id deliberald desideret facere, si facultas adesset: Ita
Ia. Et quidem tam Delectationem quam Desiderium illicitum in materia venerea, esse peccatum mortale, si ad sit persecta deliberatio,.& con sensus voluntatis , . certum est inter DD. & patet tum ex nono Praecepto Decalogi tum excito illo Salvatoris , Matth viderit mallerem ad con in cupiscendum eam,jam metuatus es in corde suo . ut tamen aliae nonnullae dissaeuitates. breviter explicentur
I 3.Quaeritur I. An cogitationis pec catum pertineat ad eandem speciem , a ad quam peccatum operis: Resp. firmative cum Lessio lib. .de er
tio est: quia in consensu Delectati innis, est tacita approbatio operis. Hinc
436쪽
hac Delectatio ex cogitatione sernicationis concepta , pertinet ad speciem fornicationis, & quae ex cogitatione ccati contra naturam pertinet ad Ipeciem peccati contra naturam: quae
vero imaginaria occisione inimici , spectat ad speciem homicidii, dc quae ex phantasia indebitae excellentiae concipitur , ad speciem superbiae , Et quoad hoc conveniunt Doctores passim.1 . Raeritur II. An si actus exterior obseciales circumstantias speciem peccati mutantes, plures in se
continet malitias, eas omnes contrahat peccatum c itationis λ Resp. cum communiori DD. hic esse distin .guendum inter Delectationes moro-ias, ac Desideria illaeita.
as Et quidem, si quis simpliciter
ae prscita se oblectet cogitatione -- rosa Iaeccati carnalis , cum muliere , quae ipsi est consanguinea , vel Deo ser votum Castitatis sacra, aut con jugata , eo quod sit pulchra, ac pro in-dd objectum Delectationis venereae ,
non vero, quatenus est conjugata &c. is committit unum smpleκ peccatum mortale interne Delectationis Venereae morosae contra virtutem Temperantiae dc Castitatis. Ita Lay. Tria n. lib. I tract. 3.e.6.num. Is Lemus Ioccit.n. Ia 3.&plures alii, quos allegant , quamvis nonnulli contradi
16. Secus est dicendum de Deside-sio illicito, quo quis desiderat , HI
proponit larnicari, aut peccare ea naliter cum tali stemina, quam alterius uxorem, per nam sacram, vel consanguineam esse non ignorat :nam tunc ejusmodi circumstantia pravo Desiderio . seu proposito, specialem addit malitiam peccati. Ir. Ratio diversitatis inter hunc,& priorem casum est : quia desideoria illicita tendunt in ipsam actionem externam, eandem desiderando perinficere, si possent; ergo & eandem tum ipsa actione externa habent malitiam. Delectationes vero morosae sistunt praecies in complacentia carnali juxta casum politumὶ sequestratistes reliquam malitiam, quae in acti ne reperitur ratione circumstantiae conjugii, voti, vel consanguinitatis
it. Si dicas. Ei3o pariter quis cabit tempore jejunii Quadragesi- malis deletiando se morose in cogit tione ejus carnium; cum de hac, rede Delectatione morosa venerea, ubdeatur tesse eadcm ratio. Resp. ne pando conseauentiam & paritatem. Disparitas est: quia Delectatio morinia venerea versatur circa objectum ex se intrinsecd malum, causatque D turaIiter inordinatam corporis commotionem , ac libidinosiam pruriginem , quae disponit ad pol Iutionem; unde & ipsa illicita est, ac Lege nat rati prohibita. Secus est de simplici
imaginatione eius carnium' tempore jejunii, seclusa voluntate, sive coris sensu contra praeceptum pro tali tempore vescendi carnibus prohibitis: suquidem pro illo tempore esus carnium non Iure Naturae, sed sola lege positiva Ecclesiastica prohibitus est ; simulque prohibetur tota actio
externa eius carnium, nec non , &voluntas comedendi ipsas tempore vetito; non autem inhibetur ipsa interior delectatio circa esum iptarum, seclusa ana prava volantate carnes comedendi tempore vetito. Uerum
quidem est , in hujusmodi cogit tionibus saepe contingere peccatum veniale, cum superflua in ipsis qua, titur Delectatio. A a.
437쪽
Et novissima Decreta Summorum Pontificum diversias Proposi.tiones damnantium, ac probatissimos Auctores, succine hresolvens omnes Materias Morales.
ordinis Minorum S. Francisci Reformat. Provinciae Bavariae Ex-Custode, ac Lectore Iubilato.
Apud Antonium Borioli. SUPERIORUM PERMISSU , AC PRIUILEGIO.
439쪽
Ost Praeeepta Deealogi , quibus inter alia debitam
legitimis Superioribus reverentiam , obedientiam que praestare , divinitus edocemur , receptissima methodo agitur de Praeeeptis Ecclesiae ; cujusPraelatos AE erna eratas adeo honorandos censuit, ut de eisdem in persona suorum Discipulorum, tunc psaeientium , pronuntiare dignata fuerit , Lucae c. Id. Qui vos audit, me audite is, qui vos spernit, me sternit : Et 'ru sum Matth. e. t 8 Si non audierit eos, die Eeelesiae, si autemsceosiam non audierit , si tibificut etbnicus is publieanus.
DISTINCTIO IDe Primo, & Secundo Praecepto Ecclesiae, sive, De Festis.
Muaenamgeneratim Primo, o Secundo Praecepto Ecelsae injungantur λa. DRaecipua Praecepta Ecclesiae , a & cuivis Christiano scito at
que observatu necessaria, communi ter quinque numeratur, non obstan
te, quod plurima alia praecepta Ecclesiastica, particulares hominum Status concernentia, & in Sacris Cano nibus expressa reperiantur. Ex illis autem quinque praecipuis, simulque Gais, generalibus Ecclesiae Praeccipiis, pri- isni, D mum communiter sequentibus verbis sic 'di, proponitur. Statutos Eec me dies Fe. sos celebrato : de quo fit mentio fie- quenter in Iure Canonico,ut e. Nullus: Ieg. 13. 4 er can. I.er seq.de confer. . I. necnon Ac toto t.de Ferris.Secundum praeceptum Eccllasiae, & priori connexum, sequentibus verbis n- plecti solet : Sacrum Μissae .cium diebus Festis reverentre audito. de quo ha betur enn.Μissas, de confic. disp. I.
Et de his singillatim progrestu. 3. CΟΝ L. I Preceptum M.
clesiasticum de celebratione Festo, Meestvrum , partim est a Frmativum,. par- celem tim negativum. Ita Herinex part tertia dispuratiote tertia,de Fesis, numero octavo estque communis . Nam . Misarἰ quatenus illud est a firmativum, prae- vum, ercipitur devota 'Missae auditio omni μ timhus diebus Festivis: quatenus vero' est Distrigod by Gorale
440쪽
est negativum: praecipitur abstinentia ν 6. Nec Obstat CCncilium Trident. μιήλ. ab operibus servilibus,& nonnulis aliis Sess r. . 6 de Reior.ibi: Μonear ι - ι
de quibus hi seriaio c. I. de Feriis, ubi copus populum dii. re ηter, tenera anum- 'dien Politii sex omnes dies Domin eos iidem quemquepitroc biae tuae interesse. ubi codicendum de Astivis) a Pupera in ve-mmode id, νι potis, ad oti tin xm veria 'Doram cum omni veneratione decernitibum Iut . alii , quamvis nonnulli objertari 2r ab omnι illicito opere absi- Doc oros, RlOS c ital l a rbosas in Colle- .nerertit i eis mercatum mjuim2frt,ne-ictan ad c/I. c. q. Concrisi Trident. nu I s. queplacitum, neque atiqui ad mortem inde itiferant,atque ex
Tri ad poenam judicentur,nee sacrame-iquenque , deducant eiulinodi obligato nisistropaee,vel alia necessitate prς- tionem interessendi Concioni Par sentur. Haec tibi, etsi postmodum c. clhiali . tamen Concilium non loqui-ult.de Feriis limitetur, nisi tur de rigorosa obligatione Iuris post. necessitas urgeat , vel pietas suadeat. tivi. Et hoc desumitur tamen ex ly;
. CONCL. II. Quamvis in Iure Episcopus, quod patet non indointho Canonicosiit. c. I. de Ferris, dicatur, Volvere praeceptum : tum ex addita
auri qnod dies Festi incipere debeant a clausula, Ubi commode id fieri potes:
vesperis praecedentis diei , & dura- tum ex communi sensu Fidelium , reuique ad vesperas diei sequentis , qui a tempore citati Concilii Triden- idque in ossicio Divino, seu recita-itini tam gravem obligationem in di.
tione Horarum canonicarum etiam- istis verbis non agnoverunt.
Dum observetur e tamen, quantum 7. Nec dictis obstant illa verba sisti; , attinet ad abstinentiam ab operibus Unumquemque teneri. Nam in primis servilibus , aliisque supra enumera- haae verba, itiam in toto rigore Mce tis , rationabili α antiquae locorum pia , non loquuntur de obligatione consuetudini standum est. Ita expres absoluta, sed solum supposita com- se habetur cap. Ivoniam . de Feriis .mmoditate . Deindd ea commode in- Idem patet ex e. ult. de Corialetud. ubiitelliguntur de obligatione audiendi generaliter dicitur, quod consuetudo verbum Dei, non quae procedit ex jurationabilis, ct legitime praestriora , re aliquo Ecclesiastico, sed quae proder et Iuri positivo humano. Hinc cedere solet ex llage Charitatis , quai. eX usu Romanae Ecclesiae, qui per tiniquisque tenetur habere curam animae tam serme Europam invaluit, solent suae, sibique providere de scientia ne- incipere Festa a media nocte, & ter-jcessaria ad salutem, di observantiam
minari in sequenti media nocte, arg. mandatorum Dei : atque adhibere ι Μore Romano ,st de Feriis , quamvis non solum media limpliciter necessi alia alicubi sit consuetudo, ea recidataria ad salutem, sed etiam utilia, inobservetur. , ter quae connumeratur devota Con-AηMD- s. CONCL. III. Etsi saluberri-icionum auditio. Et merito monendis , F3M-mumst, summeque omnibus suaden. sunt Fideles ad accedendam pro diura, ut Fideles ad majorem dierumipriam Parochiam, utpote in qua de- Festorum venerationem debitasque nuntiari solent dies Festi, atqui oc-danapνι- ad alia DEO pro innumeris receptis benefi-mcurrentia jejunia ,& alia de praeceptopia opo a ciis grates rependendas, praeter devo- observanda ; quamvis caeteroquin 'tam auditionem Missae, aliis quoque sussiciat , Concionem eκtra Paro- lpietatis operibus vacent, ac praeser- chiam suam audire. Bar salac. cit.
tim Concioni attente intersint; spe-ipost Suarer, Herinex, & alii. ciali tamen Praecepto Ecclesiastico 8. CONCL. IV. Esse potesta-Darinis ad id non obligantur . Ita Μastrius tem in Ecclesia instituendi vesta de Ecia a
disp. II. Theol. Μανώ. nu. tr. ΛZorius praecepto, de fide est: atque patet ex pari. .lib. 7. cae 3.q. v. Heri neZIoc. cit. perpetua traditione, &usu Glesiae, Iis. .
n. s. & alii. Nullibi enim tale prae- l a temporibus Apostolorum usque