장음표시 사용
231쪽
216 Jo. LELANDI COMMENTARII sit etiam vitam Eadmundi, Osiroang orum regis, versibus heroicis: ac eisdem numeris, Arini Roman/, cpiscopi H aeropolitani, alias Durocastrensis, vitam meditatus est, ac meditatam personuit, conssecrato libro Petro, Hentae Simenorum episcopo. Gulielmus Gallingamus, Durovernens Ismonachus, praeclare meminit hujus Gulielmi, quem & Ramesensem vocat, in libro de Viris Aeneaectinae jectae ista-stribus. Extat in bibliothcca Paulina Londini opus cujusdam Gulielmi de Vita & Moribus Piulosophorum ad Guthe- lacum; sed an is sit Rameseganus, nescio.
C A P. CLXXXVII. De Gervasis cicestrensi
GERV ASIUS ab urbe, Caircei IIannrce dicta,
Saxonice autem Cillancester, in qua natus fuit, nomen Ocoirensis accepit. Hic, flagrantissimo eloquentiae &doctae cognitionis ardore correptus, 1cholas ejus saeculi celebratissimas excoluit, & maxime rateriam Parisiormn. Fuit apud Bec Ium, Cantis archiepiscopum, in pretio, Πω. mine bonarum literarum, plane maximo; atque ejuS frequentiuscule adlinebat lateri. Sublato domino & patrono,
multa expedito usus calamo chartis tum eleganter, tum ii geniose commendavit. Cum autem anniS abhinc decem thetauros bibliothecarum provinciae Claudanae curiose eXcuterem, casti felici incidi in Commentarios huius Gervasti in Malachiam; opus tersum, luculentum, cruditum, ubi illustria multa de ordine sacerdotali. reperi & ibidem librum ejus Vmiliarum. Vidi & alibi, si recte memini, Commenturios ejusdem in Psalmos 'Davrius prophetae. Ad quas autem conscenderit fortunaS, non hercule pronunciare possum. Colligo tamen eum in C coirensi basilica dignitate fuisse insignitum aliqua. Illud manifeste constat Ma thaeum, Icestrensis ecclesiae decanum, virum a litoris commendatissimum, deIordanum Molaeburnum, ejusdem ecclesiae archilevitam apprime cruditum, clientes fuisse, una cum
Gersam, Thomae Achrai, nobilis patroni; de quibus monachus ille Eme amensis, qui vitam Thomae scripsit, honorificam facit mentionem. Ut pertinacia Thomas sua nimia cecidit, majestatem principis minuens; ita stat stabitque Perpetuum hoc uno nunquam latis laudatus calculo,
232쪽
DE Sc RIpTORI Bus BRITANNICII. III quod talem eruditorum sibi non parvo tempore numerum retinuerit, qualem ab eo tempore episcoporum Britannico-rtim nullus sibi comparavit: sed neque futurorum quisquam, quantum ego existimare possum, comparabit.
MAURIT IUS, M=rganiae Cambricae alumnus, non levem sibi ex cruditis artibus existimationem peperit. erat autem ClemenIIs, Ni ensis coenobii abbatis, viri non illiterati, fratcr. Non hoc plane sine magna rationea Silvestro Gualia Menevensi factum, ut hunc in libro de Witutione Principis vel literatissimum appellet. quare &
ego illius judicio substri . CAP. CLXXXIX. De Benedicto Petroburgens. BENEDICTUS ex Priore Duroperuens Pereobur
gensis abba factus anno D. II r. vir in literis felici-tCr versatus, famae pretium excCllentis inter cruditos commeruit. Fuit ei, ut ego conjocturam facio, magna cum P tima Ac ero familiaritas. Hinc accidit, ut, occiso a chiepiscopo, se ad calamum convcricret, ac illius Vitam in libello eleganti depingeret.
CAP. CXC. De Hereberto Bossanhamensi HEREBERTUS BUsa amensis a loco natali diis
eius. cst autona maritima villa apud SudVaxones, 15ossanham patrio nomine, quod & inditum a Roma, praedicatore & Surisaxonum apostolo, qui ibi cc obiolum erexerat. Studuit autem strenuissime non domi modo, scd& foris quoque. nempe in Gatha, tunc temporis bonas mirifice artes excolente, & non sine laude quidem multa pro movente. Tandem fama alumno adblandicas suo tam nitide, tam climate, tam exquisito crudito, ejus instillavit laudes Thomae Acheri in auriculam, qui tum archigramma-ici apud Henricum secundum, regem Angliae, functione insignis erat. Ille vero, audita viri illustris laude, accitum umero suorum adscripssit; δc quia celeritate ingenii ac judicio
233쪽
ai I Jo. LEL ANDI COMMENTARII dicio valebat solido, eum ab epistolis sibi constituit, & Ω- miliarissime usus est. Adhaesit ejus lateri comes individuus,& lachrymantibus occisi domini funus aspexit oculis adoptans illi defuisse pertinaciam. Extincto patrono, moerens & inglorius, arrepto ejus Vitam perscripssit calamo, qui liber vel adhuc extat. Prarus Longatosta, canonicus Augustinianus in coenobio Erillaudunens, hunc transtulit in Gasticos rhythmos libellum. Collegit praetcrea Herebertus Epistolas a se scriptas, & in justum redegit volumen. Frequens apud scriptores ejus artatis de Herebersi cruditione mentio. Erat & alter Hereberius, sed aetate prior, vir magni nominis, nec minoris doctrinae, da quo Ridulphus Dicetenses, decantis fani Pauli Londini, haec scribit: Hereber- Ius natus inter mediterraneos Saxones , transiens in Sic, Bam, assensu regis Gulielmi creatus est in Calabria 'cim sensanus episcopus, qui postea terrae motu absorptus est.
CAP. CXCI. De Alano Thracicuriano.
AL A N U S, abba Them-curiae, monasterii ad con fluentiam Monae & Sabrinae fluminum siti, suo si culo in magno quidem fuit existimatione, cum fortunae tum literarum nomine. Erat illi quaedam cum Thoma Hec eIo Cantiano familiaritas; quo tempore AEdituus erat fani Se vatoris Duraverni Cantiorum. Extat adhuc libellus non inelegans, quem Aganus de rebus gestis a Bechera in Cia OA dunensi concilio, ac postea perscripsit; multa a Ioanne M. veriano, in hac parte, praetermissa substituens.
CAP. CXCI I. Edmundo Grinue o. EAD MUNDUS G imaeus, vir in literis optimis non
infeliciter versetus, individuus Thomae Eeeleti Cantiant f comes, J atque idem crucifer, erat. in caede patroni vulnus & ipsci brachio accepit. Deinde quieti studens, Ritam Thomae Acheli Cuntiani scripsit, ac edidit; quem &ego aliquando librum vidi, & legi apud Sulmonem, virum antiquitatis cognitionem edoctum.
234쪽
CAP. CXCIII. De mo Emesbamensi. ADAMUS, abbas Eme amensis coenobii, quod est
in provincia Wiccensi, super ripam μοnae fluvii limpidissimi, ea in literis diligentia usus est, ut dedisse honorem monasterio, potius Quam accepisse videatur. Amo m hercule, atque quidem semper amavi, amaturus etiam dum vixero, praesides monachorum doctiores quam pinguiores. Talis hic fuit, quo calculo in albo nostrae tabulae ponendus. Quanquam indolet tam pauca mihi es. de hoc homine cognita. nam aliud habeo nihil dicere, quam quod invisent, bus nobis bibliothecae Eo famensis thesauros, hi libri ab A amo scripti inter alios comparuerunt. Exhortatio ad sacras Virgine ZAnctissimis ac dilectis.
Godestove Is coenobii. I De Miraculo Eucharistiae ad Rainataeum. Epistolae ejusdem.
ROGE RUS, Gulandensis monachus, ac postea praeses Histo unensis coenobioli, in aestuario Lindimositi, ab eximia doeti inae cognitione famam sibi clarissimam pCIMrit. Utque erat erga viventem Hec erum Cantianum illum ardenti adfectus amore; ita & mortuum, superstitione metus, usque adeo magni secit, ut accurata diligentia de ejus Vita librum in sex divitum partes & scriberet, &publicum feceret, dedicato opusculo Hemico, abbati Cmiandensi Inceptum vero illud ultimo anno imperii Richardi Leonini regis Augstae: auctum etiam decimo quarto anno regni Ioannis regis, & editum.
IC O L A U S Husfragus, alias Urelispere, cuiusdam Roberii de Camera filius, ut testatur Matthaeus Parisiensis in historia sua de Abbaribus Albave is o uobis, natus fuit Langobgae, villulae aliquot passuum millibus a Verolamio disparatae; qui cum pubertatis annos attigisset, Richaris,
235쪽
xao Jo. LELANDI COMMENTARII Richardo, Albanensi abbati, se obtulit, monasticam animo vitam professus. Sed abbas, homo rigidus & severus, cam
satus noscio quid imperitiae, adolescentem quodammodo repulit. Ex hac ille repulsa novos animos recepit, Lutetiamque Parisorum studendi causa petiit. Ubi literatus evadens, iterum ad religionem monasticam animum adjecit, tandemque Augusinianae professionis canonicuq in coenobio Rusiano non procul a Valentia. Galliae urbe, factus cst. Interea Nwolai pater, preta militia, quam juveni, sequebatur, in coenobio S. Abant squod Heresumit ruinis adjacet, eX quibus tota, quanta est, monasterii structura & moles constat, ut in libro mollis soriae sive Antiquitatis Eri
zann cae, subtilius ostendemus 3 cucullo accepto, in Bene- aerii instituta juravit. Nicolaus vero inter Rusianos ita se nessit, ut per omnes honoris gradus paulatim surgens, tan-dcm abbas electus siti. Postea Romam petens, Albavus episeopus ab Eugeuio, pontifice Romano, factus est, & mox ab eodem Cardinalis. Erant id temporis Nor genses infideles. quam cum propter cruditionem non vulgarem, tum
Propter purae vitae sanctitatem, Nicolaus apostolus ad illos Per Eugenium misius est: quos tandem, sic volente Deo Opt. Max. ad fidem convertit. Inter haec Eugenitis fato concessit, & Anam us qua
tuS uno tantum anno pontificatum Romanum tenuit. Cui
successit noster Nicolaus, postea Adrianus quartus dictus; Primus Anglorum, qui ad tantae dignitatis fastigium conscendit. Quid autem in pontificatu memoria dignum gessi rit, Piatina abunde declarat. Non tamen hoc declaravit, ut monasterium S. Rus reperaverit, aut potiuS novum fecerit: ut Robertum, patrem suum dudum Abante emmonachum, honestiori sepulchro donaverit; de abbatem ejusdem monasterii Angliae protoabbatem fecerit. Denique quantum ad libros, quos ille doctissimus multos scriput, supersunt tenues rcliquiae, nempe miliae aliquot, 8c 'χ- . solae. Amicos ex Angbis Ioannem Severranum, Sc Ioannem, EI Macensi ecclesiae thesaurarium, viroS undecunque literatissimos coluit. Pontificatum Romanum gubernavit,
Henrico secundo Anglos regentc. obiit in Italia Arignani. tepultus autem Romae in b silica Petrina. CAP.
236쪽
DA SCRIPTORI Bus BRITANNICIS. 22I
CAP. CXCVI. De Siloesbo Giraldo, cambrens
SILVESTER GValdus, Cambrensis, ex nobilissima
familia ortus, in provincia Penbrochrana natus fuit, non procul a Tinbio, celebcrrimo jam mercatorum emporio; qui eo felicitatis, nescio tamen sub quibus praeccptoribus, in omni
fere literarum genere tandem evasit, ut cum ipsis doctorurn virorum principibus, quae illa erant tem Pora, merito con ferri posset. Nec deerat in tanta & tam varia rerum cognitione torrens dicendi copia ; sed sibi aliquando inaequalis, quod vitium non hominis, sed potius aeratis erat. Quis enim illo seculo talem facile sperare potuisset facundiam, qualem cito nactus est Graians p Hac jam bonarum literarum gloria
celebris factus, coepit in aliquo esse spretioJ vel apud ipsum
Henricum regcm Hulque falios; usque adeo, ut, cum rex Ioannem filium suum in boni in mittorc Graiaus dignus cst visus, qni ei a secretis esset. in quo munere obeundo tam egregie sic gessit, ut Ioanni merito grati ssimus esset. Sed nec hoc tacendum, omnem sero antiquitatem Hiberniae in obiscuro osse & altissima oblivione, nisi ille in tempore manum calamo adhibuisset. Domum tandem regressus maximo cum ornamento, tum usui fuit Halismo, archiepiscopo Caunorum, qui edicto Henrici secundi, Anglorum regis, milites cruciferos ad bellum in Saracenos suscipiendum animavit. Nec erat interim hominis tam clara virtus sine somtuna comite, maximeque in sua Cambi ia ; quae res ut illi magnam gloria in peperit, ita nec minimam voluptatem.
Sunt cnim, qui putent Graiaum archidiaconum Ravens fuisse. Hoc liquido constat Bractaviae illum, & Menev c fuisse archidiaconum, tandemque a canonicis ejus ecclosiae rite in episcopum Menevensem elcctum: cujus postea rei gratia Romam petiit, ubi, competitore quodam strenuet per pecuniam agente sunt enim omnia venalia Romae causa & dignitate cecidit. Sed nunc ad libros ab illo scriptos; quorum catalogum ipse diligentissime scripsit. ejus itaque verba hic apponam: occurrit hic igitur in primis tempore tenerior Chronogra phia nostra & mundi ci Ographia, annis adolescentiae
versibus hexametris pentametrisque composita, plus phil f sophicum
237쪽
etra Io. LELANDI COMMENTARII sophicum quam theologicum nonnullis in locis dogma se- cuta. Item Topographia Hibernica, liber scilicet de situ tertie illius, & mirabilibus ejusdem multis exaratus, Oxoniae per tres dies continuos publice recitatus. Item liber de Expugnatione Hiberniae, & hac ultima insulae illius per Aetlos subactione. Iii stiper de Legendis Sanctoram: V, ta scilicet S. Davidis, Mene His archiepiscopi: Vita S.Caradoci, nobilis loci ejusdem conses ris: Vita S. Eueb herii, martyris. egregii Herefordensis ' Vita S. Remigii,
Lincolniensis episcopi primi: Vita S. Hugonis, quinti post
Remigium loci cjusdem antistitis. Liber de Promotioni. tas & Persecutionibus Gaufred, Eboracensis archiepi- . scopi. Θmbolam Hectorum ad varia complenda divera sorum desideria. Liber Invectio 1n, Romae in Grai m acriter inchoatus, & ibidem ipso, Papa monente, in pic- no consistorio ad injurias respondente, & objecta crimina
non incompetenter evacuante, pariter & refundente, nec
non & utilia postmodum quaedam adjiciente, comsumma- tus. Speculum duorum Commonitorium & Consiolatorium,
& quod sola poperit indignatio, cum Epiuolis paucis ad
injurias illatas resipondentibus & remordentibus,quasi que-
rulum carmen emisium. De cleri circa sacramenta majora
magisque necessaria instructione, cui Gemma ecclesiastica titulus nomen dedit. Diuerarium GPaldi, & laboriosa Balduini, Cuniuar. archiepiscopi, Legatro, devotaque per Malliam in crucis obsequium Praedicaris. Cambriae Topographia, & tam terrae, quam morum gentis illius bre- vis & compendiosa descriptio; cujus in fine fatis succin eius & dilucidus librorum nostrorum catalogus est apposi- tus. Porro circiter id ipsum temporis, quo Cambriae aescri- ptionem stylo perstrinximus, Mappam ejusdem expressam, quatenus & natale solum non tantum literis, sed etiam protractionibus quibusdam , 8c quasi picturis variis, non
incompetentibus aut indecentibus nostra foret ad un- guem opera declaratum, brevi in loculo, arctoque fo- lio loca quam plurima complectentes, eademque tum di
lucide satis, & distincte ditiponentes non absque studioso labore propalavimus. Liber de Fidei Fructu Fideique Defectu, labor scilicet diligenti lectori non inutilis. LN
uber de Principis infructione, labor quoque sua laude
238쪽
non indignus. Liber de Gessis Graidi laborisses t ene-
sensis ecclesiae, de cujus dignitate multa complectitur, quanquam ad praeterita minime medelam, magnam i men ad sutura cautelam praestans.' Meminit praeterea
in topographia Hibernica libelli Fliscusorum Porsisphiacorum, quem carmine scripsit. Promisit etiam ibidem totius Britanniae topographiam, quam ego prae aliis libris omnibus, quos edidit, si modo odidit, scmper videre optavi, atque etiam jam opto. Vixit ultra septua simum annum : sepultus in Menevensi ecclesia, quae vulgo vocatur fanum S. Davi Is.
TΗ O M A S Hulduinus Ucae Domnonior um tenui loco
natus, Fordani coenobii monachus, vir elimatae facundiae & solidae eruditionis; tum praeterea tam exactus philosophus, ut ad omne disciplinae genus aptissimus videretur. habet enim in se philosophi nelcio quid latentis energiae , quod hominum mentes judicio quodam informet, imstruat, illustret. Itaque hac pulcherrime ornatus, recta se ad theologiam contulit. in qua tantus tandem evasit, ut sui saeculi apud Anglos miraculum plane & esset, & haberetur. Hinc factum, ut ejus nominis soria ad regis Henrici secundi aures perveniret; apud quem tantam idque brevi inibat gratiam, ut optaret praesentem aliquam conditionem, qua fui animi candorem erga illum ostenderet. Cum ecce nuntius venit, referens Rogermis Claudiani comitis filium, Wicciorumve episcopum, fato concessisse. Hic illustrissimus princeps ansam nactus, qua Batauiuo gratificaretur, illum designavit episcopum. Posthaec crevit cum munere imsignis Henrici erga novum episcopum amor. Contigitque post aliquot annos, ut Richardus Magnus, archiepiscopus Cani rorum, fato fungeretur. Enituit hic quoque principis in Baltauinum favor: nam, annuente rege, 1 monachis fani Servatoris Duroverni in archiepiscopum clectus est, & ab episcopis, qui Cautiano h suffragiis sunt, consecratus. Iamque rex memor voti, quod secerat, instigante Romano
Pont. de bello Saracenis inferendo, iubat archiepiscopum sacris concionibus nobilitatem & plebem ad tam pium opus
239쪽
214 Io. LELANDI COMMENTARII solicitare, δc audientes ejus dicta cruce signare. Lubens ne gotium sibi impositum archiepiscopus suscepit, & multis peragratis provinciis,tandem Cambria ervenit; cujus celebria Omnia loca adibat, invisebat, curiose perlustrabat. De quo itincre multa notatu plane dignissima Graiaus Cambre is, archidiaconus Brachaniae & Meneviae, scripsit, qui in eodem itinere minino tanquam antesignanus & comes fuit. Quod si forte quem juvat plura de Balduini forma, habitu, vel moribus cognoscere, legat Graiat prologum in itinerarium Camisiae; in quo tam belle, tam argute, tam cleganter illum depinxit, ut ne Apellas aut Parrhasius pituisset quidem melius. Nec defuit & alter ci en comiastes, videlicet D ephus, poetarum sui seculi facile princeps: cujus in Daretem Phrnium paraphrasis, & Autrocleis, opera ad miraculum climata, & Alduino consecrata, magnifice de ejus laudibus pronunciant. Atque hic Fosephus est, qui, Cornelii Nepotis Romani titulo, prodigiose corruptus nuper in Germania prodiit. Accedit & tertius, Petrus BD- se is, cujus extat ad Bagduinum epistola una, alteraque de ejus morte ad Canon. ne lividere es consolatoria. Sed ad rem propius redeamus. Finierat archiepiscopus munus sibi injunctum, & durimus miles, cruce signatus, in armiS stabat. At crat Henrici jam tarda aetas, quam paulo post& mors secuta est. Successit in regno Richardus, cui ignescens juvenili in corpore virtus, nihil aliud sonabat, quam Vngilianum illud, Asia, horrida belD. Suscepta igitur expeditione belli Hierosol mitani, archiepiscopus una cum rege Massiliam devehitur: deinde, cum magna classe praecedens, expectatissimus Tyrum, civitatem nobilissimam ac antiquissimam, venit. Nunc locus est, ut, omissis armis, literas repetamus, simul & ostendam, quibus libris mundo innotuerit; de multis igitur hi, quorum tituli sequuntur, extant
Super libros Regum. De Sectis Haereticorum. Mysterium fidei. De orthodoxis fidei Dogmatibus. Doctrina sanct . Conciliorum.
De Commendatione fidei. ' ' . De Sacramento altaris. Epistolae. -
De Annunciatione Angeli ad Mariam Libellus Iordano dedicatus.
240쪽
DE SCRIPTORI BuS BRITANNICI s. aa Illud interim aculeos habet, quod Urbanus, pontifex R manus, male adfectus, qua certe causa nescio, erga hunc, literas ita inscriptas ad eum miserit: Alduino, monacho serventi, episcopo tepido, archiepiscopo remisso.' Dati haec verba aceto te tua. Praefuit Cautianae ecclesiue anianis quinque, mensibus undecim, & quinque diebus. Obiit autem Tyri, ubi & sepultus est, relinquens Vcirrdo magnum sui desderium.
C A P. CXCvIII. De Barptolemaeo Iscano. BAR PTOLEMAEUS, Ucanus cpiscopus, in phi
lo phia non mediocriter, in theologia vero ad un guem doctis, Hatiuino, abbate Ardensi, familiarissime usus est; propter raram, quam in eo videbat praenitere eruinditionem, suavitate quadam morum conjunctam. Tantum que abfuit, ut locorum intervallo tam sanctae amicitiae ali quid decederet, ut alter alterum, editis libris, immortali tali consecraverit. Haltauinus enim, nondum episcopus factus, dedicavit Harptolemaeo episcopo opus siuum plane di vinum de Sacramento Ataris. Rursus Burptolemaeus Dialogum suum contra ' Maeos, acuminis & nervorum plenis simum, Ealisino, jam Wicciorum episcopo, dedicavit. o pulcherrimum certament O amicitiam terque quater sacrami Quis nunc tandem nollet ab isto ensie mori 3 Sed quae nostra interim est infelicitas, ut quanto quisque in literis excellentior est, eo fere pauciora scribat; aut, si ciuae scribat, tempus & negligentia nostris oculis ea prorsus lubtrahunt. Haec enim sunt, quae extant, quod ego sciam, ab hoc tanto viro scripta, praeter Dialogum, de quo modo mentionem feci: videlicet libellus de Praedestinatione & Liberais Hiris; acosusculum, si recte memini, de Paeniseuria. Elucet de ejus lanctitate non levis mentio apud in libro de Mitis Sanctorum Angloru-. Mira sunt, quae de hoc reseruntur episcopo. Scribunt fide digni, orante eo de more pro mortuis, requiescant in pace, repetitum inter si pulchra, Amen, Ameπ.