장음표시 사용
161쪽
am mandati ab ipsis eo tempore sacerdotium potuisse. inemadmodum a Romanis Regibus Pontifices de Flamines creatos legimus. 37. At in populo Hebraico post Mosa legem nemo sacerdotali oss-clo adhiberi potuit, nisi qui est et e gente Aaronica neque ministerio Tem pli, nisi qui Le vita esset: Hinc merito culpatur Hieroboam, n quod sacerdotes elegerit eos qui Levitae non essent: id enim per legem ei non licuitia ;sicut nec iubere Rex potuit, ut sacrificia ferent extra locum conventus , qui
post Davidis Regnum suit Hierosolymis. Alias vero functiones, aut etiam loca functionum assignare, aut sacerdotibus aut Levitis Regii juris fuit: ita David Levitas alios ad praedicandum, alios ad canendum disponit: se Et ut quidam Cantores essent cum cymbalis, citharis & nabliis Dei praeceptiis . fuisse dicitur per Prophetas ut personarum ad singula munera applicatio ubique David tribuitur, i b) addito Regii nomine, & post Davidem, Salomoni. losaphatus quoque Rex, non propheta , sacerdotes & Levitas nominatim elegit quos ad docendum mitteret ad civitates la ilae. 0 odidem est cum eo quod hic quaeritur; Nam jus sanguinis in lege Mosaica re spondet manuum impositioni in lege Christiana, ut quidam Patres existimarunt: Sicut ergo Rex Hebraeus potest certo muneri ae loco certas personas applicare, sed Aaronidas tantum ac Levitas ; ita Rex Christianus certae urbis Presbyterum aut Episcopum rem facit, sed ex iis qui ordinati sunt aut ordinandi. Sic & Nehemias vice si ingens Regis Persarum, Levitas alios hi ei vitatibus singulis resiqvit, alios Hierosolyma evocavit: Quin & P miscem Maximum non successionis jure id muneris adeptum, sed electione , magni Synedri i, certis tamen familiti adstricta, doctissimus Hebraeorum i Maimonides observat, ut & Vicarium summi pontificis simili ratione eon stitutum. Qui ipse Vicatius ad Pontilicatum maximum spem magis, quani jus certum habebat. Hoc ipsum synedri illis Regni tempore videtur fui illi penes Reges Alioqui vix est, ut recte interpretemur, quod dicti Scriptura, Sadocum a K tutum qui Abjataro succederet, eo dem plane loquendi genere, quo bena a con gitutus dicitur, qui in belli ducatum suc
162쪽
poster que Herodis, pontificum Maximprum creationem ejusdem Iutis obtentu sibi vindicavere, cum caeteris in rebus ludaeis A iuiet relinqverent: Neque illud est indignum memoratu, at olim in captivitate B byl nica ludat ducem habuerunt, qui Rargaturi vocabatur , ita post dest Mesa Hierosolyma Judaei, praefuisse Patriarchas diversi,s in diversis mundi partibui, e quos ipsi ex Davidis stirpe ortos crederent, & quibus proinde quasi legitimis principibus parerent, ut ostendunt Origenes, Epiphanius, Theodoretus, Cyrillus. Hi Patriarchae ab ipsis Romanis imperatoribus I ustro vocantur. Et a Syn 'gogis anniversari uin Cationem auri coronarii nomine exigebant, quem deinde imperatores ad se traxerunt, .lcscientibus Patriarchis. Hi ergo Patriarchae, ut caetera secerunt quasi Regio jure, ita Arebi nagogos quoque de Presbyteros , qui S M dc Semi & Patrei vocantur, synagogis praeposuerunt, ut ea diversis Codicis Theodosiani legibus, g inter se collatis, manifestissimum cli. i8. sed ad Christianos veniamus : Ante Conflantini tempora nullos Christianae Fcclesiae Pastores ab Imperatoribus electos nemo mirabitu , eum Imperatores aut inimici essent Ecclesiae, aut certe eam haberent contemptui, longeque infra suas curas ponerent. Constantinus Canoni M. Geno, de Esectione per Episcopos facienda, vim legis tribuit; idemque post
eum fecerunt caeteri imperatores, aut renovando Canonem, aut non abrogando, atque hunc eligendi modum diu obtiniust enianifestum est, quippe majore latitudine imperii, quam ut omnibus Ecclesiis prospicere posset imperatorum diligentia ; sed id minime obstat quominus imperatoribus non licuerit electiones I er se exercere. Nam cum Onon a bumma potestate Vim legis habeat, mirum noncst si summae Potastati, justis de causi, a lege lata, aut in unive utina, aut in certa aliqua specie liceat recedere. Nam& abrogari & temperari leges a legislatoribus solent , ut supra a nobii ostensum est. Quid, quod ne abrogatione quidem, aut legis solutione opus est, cum Iurisconsulti in eo consentiant verbis generalibus in lege positit, numquam censeri exclusum jussiimmae Potestatis. Exempla ergo elem num per Episcopos factarum ostendunt, non necessario electionem a sum- u λ ina
163쪽
ma Potestate ser . Canone, quoque ostendunt summa potestate nolente, per Spiscopos rectὶ peragi easdem electiones ; Horum autem neutrum quaeritur, sed, an de Summae Potestati eligere liceat: Licere sanὸ optimi dc imperatores & Episcopi senserunt: nam in Constantinopolitana synodo prima jussit Theodosius nomina eorum qui proponerentur, in chartis prae scribi, sibi autem iervavit m ., Dὶν i ,- : Quid clarius y hὶ unus omni um Episcoporem proposuit Nectarii nomen; imperator hunc erigit, &it sententia perstat multis Episcopis reluctantibus: tandem Episcopi viden
te: imperatorum a proposito non dimoveri, cedunt, exhibentes scilicet ei quain imperatori debebant reverentiam in ea re, quam divina lex non pro hibebat. Hic quis non videt extra Canone, actum Z Nam secundum G
nones nullae in electione partes Imperatoris, si hic vero Imperator solu eligit, hoc est, personam designat. Episcopi ut & Clerus & populus probant electionem: Aliud autem est eligere, aliud electionem factam probare. Pro bant Episcopi , quia ipsorum erat Nectario adhuc laico dc Catechumena
post daptismum manus imponere. Et hic quoque notandum a Canone abitum, cum juxta Canones Catechumenus, imo νειφυπος eligi non possiet; probant electionem cieris quoque de populus , quia ad ipsos pertinebat
quae ab electione quantum distet, supra indicatum est : Sic &Episcopi Mediolanensis electio ab Episcopis imperatori delata est , numqvam id facturis, si id Iuri divino contrarium credidissent. Citavimus de valentiniani di Theodosii Junioris exemplum, qui rescis a procli electione, Ma majore parte facta, ad Episcopatum Constantinopolitanum advenam ex Antiochia voeari voluere: Et ejusdem Theodosii, qui Proclum jussit iri
Calbedia collocari: quae clara sunt non Canonicae, sed Imperatoriae electionis exempla. Neque negamus peculiares aliquas causas fuisse, cur Irra peratores ipsi electionem a se faciendam judicaverint ; sed hoc ad prudentiae, non ad iuris quaestionem pertinet. Prius necesse est imperatores sibi id licere crediderim, antequam dispexerint an id expediret. Nam de illicitis nulla debet esse consultatio. Harum autem rerum causas ad divinam revelationem aut inspirationem referre in ista Ecclesiae aetate merum est aut
164쪽
i norantiae aut pertinaciae perfugium. A Iustiniano imperitore it normis-da & Vistinui electi in Episcopatum Rotrianae urbis multo ante tempore
quam in terrenam Dominationem Episcopatus ille verteretur a ita ut hami qui attulerunt causam unicam, per imperatores factae electionis ad temporum ordinem non satis attenderint. io Postea quoque mos ille in Constantinopolitana imperii parte diu obtinuit, ita ut Nicephorus Phocas, mὶ Zonara narrante, nullos Episcopo, nisi a se et emi ad Episcopatum admiserit. Certe suo tempore ab Im- ratoribus electos Patriarchas, invocata summa Trinitate , Balia monar-:at. Et Demetrius Choniatenus Bulgariae Archiepiscopus jura Imperat rum circa sacra persequens, eorum esse dicit, & elactionibus prisesse, di in Episcopo facere Metropolitanum. Nec dubitare quisquam potest , q o magis restixit in clero sanctimonia & in populo obsequii fidei , eo iustiores fuisse causa, summis potestatibus electiones sibi vindicandi. in. ln Occidente a Christianissimis Francorum Regibus , α saepistime di diu electo, Episcopos sine ulla populi, sine Cieri suffragio, in omni bus Francorum Historiis, qua si solis radiis , scriptum est: Et tamen sunt olad tantam lucem oculos claudunt, nimirum, quia parum sit credibile, ut pios principes quicquam in more habuisse, quod divinis lcgibus advertaretur, neque eo nomine, aut ab Episcopis, quorum consiliis quotidie utebantur, aut a synodis, quae sub eorum Imperio frequentus me habebantu . , fuisse reprehensos: Sed quid opponant,videamus. Primum ergo serum hoc esse & infrequens dicunt : Ego contra de vetus satis esse, de perquam frequens Exemplis viginti quinque dc amplius Caroli Magni aetateria antecedentibus ostendi : nὶ Vctustati testimonium praebet Lupus Ferrariensis, qui sub Carolo Calvo scribens, Novitium este negat, quod honorabiliori-biis Ecclesiis Rex ex Palatio procurat Antistites : Brunechillis tutelam te, ni gessit, circa annum ioc. quo tempore a Gregorio admonita est de cur instituendorum Episcoporum : Quod de Romanorum pontificum Domi l) Hur da electui A. D. st Julii as. fer./. Sub Mastasio Imp. quo te n- e Roma Theodorico Gothor,m Orirnralium Regi parebat annis an te Iustinianio Imperium A. D. ra. Aprilis evicti regnum H men ψ I.
165쪽
natu dicunt , quas is regibus causam trahendae ad se electionis dederit .
praeterquam quod lupra refutatum est, trahi nullo pol si modo ad Franc ruiti Episcopos, de ad ea tempora cum Franci Reges nondum Ita a m po
siderent. imo contra, quia Franci Reges hoc jure uti solebant in te suo, ideo de in Italia hoc ipsum Carolus Magnus tibi tribui voluit, i e minore cum imperio Italiam, quam Galliam 5e Germaniam regeret : Verissim enim a Goldasto aliisque observatum est decretam illud , quod Adriani Pontifici, Romani tempore factum est, ad Italicos dumtaxat Episeopos ret-tinere, cum aliis in partibus jam ante Garolus lolidum jus electiorus habe. ii. Ad do tias quoque Episcopatuum, de adnexas ipsis temporale
iurisdictiones, frustra recurritur. Nam etiam Caroli Magni temporibus, imultoque magis prisco illo, dclimpliciore aevo, Episcopatus pauperes aut tenues erant, ut ab Onx phrio Panuinio, harum rerum peritissimo indastore, annotatum eii: Ad iurisdictione vero quod attinet, eas Episcopi, Caroli Magni aevo, nullas Episcopalibus annexas habuerunt , sed osurpari ildemum coepit, avulso a Galliis Germaniae regno: Cum Ottones Germanimperarent, tantum abest ut Iurisdictionis electio nisve per Imperatores saetendae causam dederint, ui contra ideo Jurisdioiones concesae sint E iscopis, quod imperatores eos, ut a se electos ibi fidelis limos fore ideoquii si, custodiam urbium tute committi, arbitrarentur. Observavit hoc idedoctissimus Onuphtius, qui in urbe Roma non dubitavit haec verissim scribere: Post ampero Iuris in imperii facta es eorundem Praelioruel Aio, quema modum re caeteri Principes faeculares Imperii , tum Caes: θω de Religione bene mereri volebant, sine Imperii ramen praejudiato coepe Eppopos cs Abbates, ob Religionem mmqvam potiora Imperii membκυ. eateris laicis Prisci ibu honorare, profana ditione σ ingentibin opibi bn stare, arces, oni , urbes, Marchias, Ducatu , Provincias, Perigia, telesiis, uehigalia, portoria, σ mu imperii propria erant. piseopbin conterire, qrae v i ex is proprio .pnis , quae a Imperiti pse in s dies hae alienis fodis eras, Nam Micis Principibus sine legitima haereri , ..itiis, eorum Prouincia , qvα ficiario jure a Imperium pertinιbani, xoa aliis amplius Dicis RG scopis concedebant, atque hac ratione o
166쪽
Diso tus er Abbatias sarum, oe Germaniae, imo ut iis ortu Linitis, s dem vel on Pontificem Romanum ex pauperibus diti mos σ ma ximos Principes fecerunt: ex eis Icilices opibus, q ante Imperii juris erant in nulla re Aropterea Imperialia 'ura minui existimantes, erippe qro certi eos omnes Pr latos ore design. ndos fore, cae non ni ris suetos voluis te Sacerdotia i a okrnturos. Ot: Oni l I. commentum hoc tribuit Nicolaus Cusanus: pl Orto Is unico gaudens filio, α multis regnis, cog mis a mile fore abrere maximo labore tot rex in pace aliqvanesu se paripos , instarnens resistra avi sui Henrici Lcr Ottono Patr suum cogi atum ad Gi Geloiastico appulit, conside ans multa iam religiosis locis per praeteritos
Reges donata, summa face Mere, qzia vere naeum erat DEO dira se raminferre, animo ponderarit orinationem faciam in s nodo Romanae Eccle-
, de qua O. Dist, in Synodo oper qram perpetua ribatur potest Imper iuribis, s Romanum Ponti cem oe cunctoi sub Imperis Episcopo, in stiendi,
i fallem eorum consensum semper concurrere debrre, celebrata Canonica et Dion , ut 6s. Di . nos sanctorum: unde hoc Aona ravi credidit, perpetuis
i mporibus, Imperio subis iis pacem dari posse semporalia dominia, tam
Romana Ecclesiae quam aliis a ungere ur, cum certi servitii obserratione , iunc enim cultus divinus augmentaretur ; ET Religionem in magnam reverentiam exaltandam creaedit, qrando Sanctissimi magnae rentiae aliis p incipibus intermiscerentur , non posse tunc quo re voluntate in peccatis uti. Nulla Oublua surabat unquam peccata captorum Hρopulatorum agro-,um,st communem Pacem turbautium, incendiariorum , re consimilium
possis nutriri, Ecclesias casacra Potestate, petenti O valenti res ente. Etiam pridis 1 s paverum res, qri particulari reximisi 'aegnt,sic coserui posse ti ut sic abi et e v anni a oppressione populus in tibertate sit re t; Imperio etiam trampi Umo q) non au itisat hane ordinationem se utilissimam, quando per annua ferv/tia ac praestimonii cuilibet Erit a juxta Vatem temporalium indicta, , flatus Imperialis manu I neretur, at etiam mult) major Imperii potentia ex hoc anareret, qu i is omisibin ominiis , ita Ecclesita tra itis, nussis ni per Imperiam σfuere On sici posseti Theodoricus vero a Niem ab Othone I. ejus rei iacta sandamenta ostendit , Iasi vis, magnuι Ortho, σ Aipse defende
167쪽
i E et strii' Italia σ Germania faeculari ι Eominis ait. me. m. H. At in Gallia raucissima ejus rei exempla invenias. re et i non. nullo, in destiturae vocabulum: quod quia hodie de s udis pol simum usu pa ut, i. eoo uine id, quod de iii vestituri, Eps oporum 'ic cur, ad irritoria ct fundos pertinere putaverunt. Crassus est error. Nam post re dc λυ ravetera sunt vocabula originis Germanicae. quae juris qualis coque collationem 1 gruncant. Ideo apud vetere Auctores olliciis omnibus tum civilibu . tum Ecesessiasticis aptata repetiuntur. Romanus Rothomari Episco. rus. creto an osante, vixit circa annum lac xxiv. in ejus vita legimus: Ei re inter Palatinos Proceres de virosancto communis assensio , i omines unanimiter L It cor ulunt, grex Chrsi suo fraudaretis deside is,h divina Votio a effectum ducatur electio : crro Rex gnuru mu consilio, Ἀηυocam tam Episcopi am abbatibi , baculum illi contulit Pasi: momo. Apparet binc investituram trecentis ferme annis Vetustiorem Otthonis l.
imperiri quo coepta sunt territoria Episcopis tribui, Et sanE si in investis aspectata esset iurisdictio civilis, jam ea tacta esset per Sceptrum gladium aut
xis m. ut mos habebat eorum temporum non per annulum s baculum.
Quamqvam e g6 non vindicarunt sibi Christiam limi R gei χM: , Ηλ- oo, quae pie, byteros finit, tamen sui Juris exiit linarunt haec duo, hunc ho. Dinem huic Ecclesiae obstringere, quod per annulum indicatur, & lutis dictionem Ecclesiasticam, hoc ei , iudicium de sacris cum quodam publico Imperio conferre, quod bacob nomine indicatcr: Nam dc Regi ipsi, primunt
rum sacraretur, una cum sceptro dari solebat bacului. Et per hoc, inquit Aliae Oinus, Milesiirum Ocnsio, hoc est, imperium ad tuenda saera di - sinitus tradita ; sua nimirum Ossiciis signa respondebant: sicut de Canoni-eu, per librum vestieba ur. Multis demum post Leculis, cum pietas genuisset opulent m. & filia insidiaretur matri, imperatores de iure vetusti simo pes E detrusi, coeperunt indignitatem ejus rei ex hoc quoque ostender piscopi ipsorum beneficio praedia re territoria postiderent sicilnum in hoc toto iure nixa est electio, quippe, ut diacimus. ista Legum liberalitate antiquior. Accedit, quod neque vis ulla potest esse accessorio
ut principala aa s: vahat , dc quo. nunc quoque praediorum invicem stipendia
168쪽
Potestarum circa D ra. Icipendia e publico succedunt; ita ut hae quidem de caus i nihilo sequiusquam olim fuit jus summarum potestatum. r3. Iudit ture ergo nomine in illorum temporum hill Griis non inane signum intelligendum eis: neque credendum tam istultos fuisse 2 eges, ut pro nudo ritu tot labores, tot etiam bella susceperint sed cum signo, ast per
signum res signata, ni autum Eccli i.arum collatio. Quam certum eli f.; fiam
duplici modo. Nam aut electionem libere dc sine aliorum suffragiis Regex per se secerunt, aut ius eligendi aliis concellerunt, i luc jure approbandi, non imaginario, sed aim rei indendi libertate. Concessio eligendi dabatur, aut per legem sicut Carolus Magnus Episcopos per electionem Cleri & Ps-puli voluit elisi aut per privilegium sicut idem Carolus Magnus Mutinensibus concessit, ut suis suifragiisl piscopum eligerent : idemque jusjam olim a Francis Regibus obtinuit Ecclesia Atrebatensis aut speciali indultu, qua via Caroli M igni posterii tui or visa eii. et . In testamento Philippi Augusti Francorum Regis t haec verba extant : si forte contigeriis Sedem I si opalem vacare , et olumus ur Canonici veniaret Ecclesiae a Regiuam π A. ι episcopum is erat Gulielmus Remeni s Archiepiscopus, quem Rex Hierosoly est a profi .ilcens Regni curatorem constitue at taberam ab eis electisv mpe aut, Ludovicus Sanctus h qui dicitur in diplomate quo matri manda: Regni curam, regalia enui aer. ms, addit Potestat m conserendi nita ei oe beneficia Eccles pie , Item, Euevi, licentiam dandi capitulis oe coxv ntistis. senatus Curiae Paris ensis in libello quem Regi Ludovico XI.obtulit; Ludovicu , in ivl , t a Caroli Ma ni i ilicet illius semper ito in siturarum Ninuit , in e jus i cum me uni re a, b M icta et o utitur Rex, cum vacante Epi eb udi P te rem facit, ct hoc ipsum, quod in Anglia sol bat vo-
ea ri, licemia eligendi, Caeterum sirpissime Reges Francos de eorum sit cessores tum in Galliae tum in Germaniae regno ipsos perseeΣer uisse ius elisendi, millo alienorum sunt agiorum interventu , dc nox multis exemplis orton innis, di ante nos in tabita tae fide i auctores prodiderunt. Apud Tu
169쪽
isa De Imperio Summarumci, qui Christianorum Regum primus y ad Epistopatum fuccessit. Item, Ommatiu/ jussu Cladomari Rui, i, Clodovaci filius 3 or inatui est. Item,
Theodoricu . is quoque e Clodovaci liberis) u sit Sant Ium Wint anu' constitui, 2 omnem ei Ecclesiae Ponstatem tri di Cletus Turonen is inarrante dem G 'gorio lib. cap. i ) Catonem a Clothario eleebim ita alloqui tur: Non o rarte voluntate expetivimus,seu Ruis praeceptione. sic de in Pi Oonicum Episcopatum Pacentius succedit justii Regis Chaliberti. Nota mal ramus Episcopus Naumburgensis per haec tempora viros op imos at qxe sanctissimos ad Episcopatus pervenisse. Sed onustium audiamus , qui in vita Hildebrandi ita seribit, ipse Pontificiae potestati ad dieiissimus En crum eo vetudo a temporibus caroli Magni Imper. uoris, rimum ex aratio se te Romani Pontificis A Diani sint Mucita ut aestiuus u bis vel Ibatiae Di scopo aut Abbate mortuis flatim Chris per Monacόi . inum congregati Le gatos ad Impenurorem, qui tunc enui, a gerent; a quem defunesti Praelati fe- m Pontificale re annulum deserentes, cum pro nops Antisice deligendo no
mine sui co egit interpe abant. Aristatim Senatu suo cong Cato ex ipsi plerum re sementia unum vel ex ipsis eo egiis vel ex amicis V Cape ano ca- irri que domestico σ familiaribu/ suis Dira laci digni Hem, ut ei libitum a erat,pro arbitrio a se electum, annulo re viso Pasi nil , ρ illa trifune ii a si ininsmissis, donabat, eumque i in Sacer Mio diplomate suo Imperiali, ut tum dicebatur,investitim voc est sta digniore donarum in Episevum rel. - tem conferari mandabat, ab re alia cleri Monachorum ele ctione. Hoc . autem per Gadiam, Germaniam cae Italia rae tunc Latinii orbis dicebatur, a fur arimos erat. Cujus exemplo caeteri quo e Reges ut Nistantae, L anco- 4rum, r) G-varia ae busemodi imitati sunt. Hanc a nem consuetudinem, cum omnes, ut dixi, Latini orbis Ecclesiae, tum saepe s diu in multis suorum . l. tonii cum riscili tubici serva: t Romana Ecclesia : ta praesertim in Ioannis . lxili. y A. D. M. Licinii Turone ι M. decessit Godopeio. Licinio A D. iii. δε- nato Theodorus σ Proculus Iulente Crodi de O dii sunt. Si praefaridui, id es Cloriori electione ad Epi opatum accessit rivente Licinio
sedit, tu erique una Episcopos habuere T-onor id pero non a mittit i. Ese Gregoriu ,qui Aa e a. spo et eum defuncto Dioni sum Cathe, aram Pontificauem asiendisse monet. r 'pasi Trancorum Reges ex tra Galliam Latini orbis partem regnat crint.
170쪽
ratoribui per Annulum G ν, eam de Papam Romano inres1.ti fuerant. Et alio loco: Imperator non solu/n Episcopatus omnes G Abbatias minor queis omnia Sacerdoti ut Praebenda caΠonica ui praeposituras, ου Drcanistin, σhujusmodi conferebat; sed etiam Romanum i sum Pontificem designabat. Cui congruit illud pragmatici Ferrariensis: Imperatores conserebant omnia be nes ira per universum orbem a De Tra eclina Eccli sta Rescriptum Conradisuevi produximus, cujus verba sunt: Ius eligendi α insitu nes Episcopum iui , Eec sta ad Reges Romanos vel Imperatores pertinere dignos itur, o ab Anteressori in nostris Regiam G Imperatoribus ad nostris tr φra es devolutum τά ductum. Nihil huic Resum juri deros i capitulum Caroli Magni de Elestionibu per Cloum α ρ patam faciendis, cujus modo meminitivus. Certissimum enim est iii omni lege tacite excepit m jus censeri atque Imperium Summae potestatis. Conceditur ergo Clero & populo electio, nisi Regi ipsi ex usu videatur suo arbitrio electionem peragere. Genebra dii, b ple juris Regii intestissimus oppi gnator, Carolum Magnum usum iure per te eligendi Ep copos, quanquam rarius, concedit. Et sane morern hunc Regiae electionis per Pipinum & Carolum Magnum deducit Lupus Ferrariensis: & jus et:genii Romanum Pontificem penes Carolum fuisse , ipsi propugna. ore1 PQntisciae potestatis concedunt, decretumque ut ipse Archiepiscopo, σ Episcopos insti tueret. Ita enim voces Laudandi or in-υ pie, i, quae sunt in decreto, Sigonius scin interpretatur. In Ludovico Rege jus hoc constituendi pastores agnovitSynodus Aquis nensis : usosque Caroli Magni posteros eodem jure multis exempli, alibi ostendimus. Utrumque ergo historici comprehendunt investiturae nomine, dc Ius elige F, si ita ex usu videatur, de Iin electionem permittendi, Regioque judicio aut probandi aut improbandi. inod jus penes xmperatores mansit ad usqueHildebrandi tempora, qui primu in hoc jus violentum impetum fiscit. Onufrius Patavinus vitam ejus rcsserens, non solum, inquit, Imperatorem et iis-n Romani pontificis, qro j ad ianuι tertim aliqvanis fecerat, se σ o