장음표시 사용
171쪽
i akctoritare, qra reliqros Praelatos, E scopos scilicet, Abbat s co situ bat,primus omnium Romanarum Poκrificam privare sentapit. Invisi iti a hic conitituendi nomine recte explicavit, ut & ipse Imperator I cnricus v. qui ut apud Abba em suxatrahensem est, tam Papae quam synodo potestati m consistit n. orti m 'sivorum Carolo Imperatori concusam notica it. Idem Onufrius . tibi: invesu ressio, inquit, coliatisnem . pedabant. ACarolo ccrie ad Henricum usque postes sionis regiae seriem continuat & Imperator ipse, & alii spe lave sidci scriptores. Imperator Henricus a Paschali stipulatus est, ut regi lia sibi di m. itieret, quae a t poribus Caroli. Ludovici Otthoriis, Her. mei, aliorumque praedecessorum ad regnum pertinebin , . Quae hac sint r galla, in edicto explicat .Fegno jam in ea Corsio cri'. bin- sentis , amplius Aκnti inresituras Apis opstutim tenen i, a irre volebat. Hoc ipsum jus V e monasterici sis voci by dandi I si psim expresit tu hi storiis anni ci cxii. Hoc anno oro est contentio magna intiν Papam Paschalem Imperatorem. Imperator voluit uti privilegio inuet oram μονδεμ, habito annis treceniti ob ponti filus Romanis LX. . ilici es di erant Episcosatin s Abbatias p.r baculum P soralem. Gulielmus quoque Tyrio rum Archiepiscopus eidem mori antiquissim o testimonium praebet. L. Derat, inquit, conspetudo, asertim de Imperio, gno decerinium Eccosiar mPraelaris, annulus T virga Pastor His ad Dominum Imperatorem Ebigeban- tu . Ferrariensis Pragmaticus de illis temporibus agetis: Imperatc es, inquit, confereἴant omnia beneficia Eccles astica per universum o lem. d, IDuo autem illa, quibus diximus investituras constare, eligendi scilicet facultatem, si ab aliis cligeretur Episcopus, recusandi libertatem, optime distinxc-rimi, di in jure Regio conjunxerunt omnes quorum in istis rebus excutiendis diligensa probatur. Patet hoc ex laudatis modo onus inccis . QVi bus iste ejusdem Auctoris accedat: Satis autem tonsat Joannem . 'I'. qui Leo. t Vs immeris p successit, Greetorium V. cs Sylvesbum II. Iolicaesae sola auctorioir Imperatorum fuisse impositos, nulliui cleri rei populi Rcm nisi fragi expetitos. Criteri ver. Romani pontifices , qui inier Joannem XIll. Silvestrum i fuerunt, e si eos electos fuisse ab Imperatores
non legatur, se se Clero, Senauu populoque Romano id accidit. qpod elie D-no tempore Imperatores urbe a sentes, adeo maximis in Germania belli, α
172쪽
Potestarum circ. t aa, . alibi impliciti essent, ut de novo Ponti te Romanae sedi pro: ere non possent
I ad omen constat, dum Imperatores, tris Orthones D por, in Erbe, vel pro ei aut cerere in Iralia fuerunt, α Romanam forte Ee esam Pastore racare tum comi set. eoi novum Summum Ponti inem δε isse e stero to ore nova e se bonis eos ab tracta procxl esse conrigis set, certum est, tum Romanos Ponti
ces a Cora, Senatu, populoque Romano electos, non absqre Imperatorum
conrie suco ec Metos fuissee. Vir erudi::ismus Iohannes Titius in memo riali libertatum ita le ae Gallicanae, Episcoparibtu, inquit, vacantibu , appa rei per bifori i Gregorii Turonensi s A chi piscopi σ simonii, qzi exempla recierant. ante Carolum Magnum a Regibus catos; aut saltem si ex formas ctorum Canonum: Patrum decresti flecta esst electio per C rum G populum, eam nullius fuisse pretii, ni a Rege probaretur. Et peruistimus Cano num lutetus ad tuoms Epistolam civ. in etiam, tacet ali nando liberae et Curi σ p xli electio, tamen confulen ι erat Rex. Ubi & rescissarum Rege electionum adfert exempla. ut appareat veri simum esse quod dixi, i plum iis approbandi non suis te imaginarium squale nunc quidam conantur Summis Potestatibus obtriniere sed cumini probati di libertate conjunctum, & quidem tali, quae alieno judicio non subjaceret. et . Magni sanE momenti ad Ecclesiam tuendam & Regni statuni ju,
utrumque, inquam, electionis & rejectionis: sed illud tanto majoris, quanto plui est beneficii debitorem acquirere, quam inimicunt excludere. Paulus similius, ubi id jus Henrico imperatori extortum Warravit: ea res, in Pit, multum virium Imperatoriae maiestato itin animis popularium: is enim qzam imi tum uae Jur dictionis per idit. Onustius eundetria ferri E in modum : Dimi tum, inquit ; Imperii enim vel omnino tollanesi relin perpetuum 'alii iudi causa tum morimp tractabatur. idem alibi de Henrico lil. Praestantosimum, inquit, hoc Imperii μι ita eiectionem appe lat) mordi ιι retinuit: neque sane aliter existimarunt Reges, qui ex ruderibus Romani imperii potentiam suam exstruxere. Praeter Francos de Germanos, Himpaniae quoque &Hungariae Roges audivimus ab Onufio nominatos. In Hispania mos ille ante Caroli Magni tempora viguit; ut ex Toletano Concilio apparet, ubi prael ulum .
electio disertim tigali potestati adscribitur, addito , si Toleta ui I scopis denos esse o υerit: quia ad ipsum consecratio pertinebat. Que in m rem ad Reipublicae salutem plurimum pertinere a varruvia not tum est
173쪽
dia Vasqvio rect animadversum , non ex juris Canonici benescio hoc ius
esse penes Rcges, ted ipso regali atque adeo naturali jure scivia scilicet, regno posito, simul jus Regi conceditur ea omnia procurandi, uvae ipsi te divit interdicta non sunt, pra sertim quae eo pertinent, ut Abditi vitam stram; EZim oe piam de eam. e Hungariae Regis ad Paschalis usque tempora eo lore uios Martinus in Chronicis aliique tradiderunt. Nec omi thndum illud Theodori a Niem de Sigismundo optimo Rege atque imperatore i I e Sui nun Iberiales ει osi. sing onisse iis , nee ncn omnia , bre ei a clesiastica in Hungaria aedit, quibo voluit. His Apuliae Reges addit inconsilii, Alexander, scotiae Reges Epis opus Naumburgensis, qui anno cia c. I. causam eandem, quam nunc agimus, egit fortiter contra Hilde
blandi stas. Angliae Regem ipsum, si placet, audiamus. Henricre , t nominis Con rum Irim , concessit E i copatum Mintoniensem IV helmo Gisford; σ contis o de possessionibu AEae scopatum pertinentibus contra inutii Concilii flatum inresipit. Idem Henricui dedit .hiepiscopatum Cis,tuariensem Rudolybo condisensi Episopo, cs it m per annulam αὐ- eolum isti lirit. o Hic est ille idem Henricus, qui narrante VI est menasteriensi , per VVilhelmum procuratorem suum cons. .nte a ga diis quodnois ipse ita verba habcnt pro regni amissisne inrepitur, siccissi rum a- ωθιμι retit, S hoc jsum Perseu mmacibus e mavit. Facessant filii Oriarum impetiti inrerpretes. Quis non videt hic investiturarum vocabulo ipsam Episcopatuum collationem intelligi t Statutum Partamenti sub Guardotii. Rege habiti testatissimum hoc faci. Verba sunt: Supremus Dominu, no-fὸν Re σ hareddi si habebunt, re pro Ago tempore fruentur eo Pationibuγα Auhiepiscopatus ta alias dignitates electi quae de eju/fuma vocatione, as progenitores ejus habuerunt , antequam esset libera elaenio concessa ,.ersandoquidem electiones concessae se per Progenitores Aeges sub certa θυadam forma re conitione videlicet, ut Egredi licentiam a Rege peterent,s post factam electio em Regium confersum obtinerent, non asio modo. En jus Regium confere' i si patu Clericorum elecitione in Anglia anti viij, quod hi istoriae quo iust test antur: quae ab Ethel redo, & aliis an ii quisli mi, Regibus, anni iunxj-miseptingenti, narrant collator Episcopatus. Post-
174쪽
Potestarum circa Sacra. Is ea Clerici, g concessae electiones sub duabus conditionibus , quas in G.llia quoque observatas vindimus, ut escendi impetraretur licentia,& facta electio ad Regium reserretur arbitrium. At posteriori aevo lota electio Regi reddita. Hodie penes capitula imago est electionis : vis tota penes Regem. Nam vacante Epit oratii, Rex E cum codicillis , licentiam eligeridi continentibus , simul transmittit nomen ejus quem eligi cupia . Hunc morem defendens Bochellus, ait; Ante Om jus plebis a Pani consecrentur, eatenu esse senes Reges, qrat/mo si semnes Re ni cujusq: eo petu es permittunt. Bilson us autem intoniensiit Epitcopus operosissimὶ de hac quaestione disserens non semel affirmat, quod certissimum est; i Nuilam e ueni formam dirino Jure praescriptum: cumque Princi pes populi sint capio, cae divino atqpe humano Jure omnis externae atque publicae administrationis curam, ramis farris quam in ci:Obin causis creditam i habeant; has rationei necessario evincere elictiones eorum fidei committi
debere, fallem si onin illud in se suscipere posuerint. Ejusdem haec sunt verba:
Luce clarim V aret, alios etiam Principes, praeter Romanos Imperatores as ima Christiana fidei proseisione, non solum summam Potestatem electio nisi Epi copo rem habuisse, ros eo honore sinoi judicarunt, non expoctatis populi aut Cleri suffragiis propria auctori te constituisse. Non ultra extendam, quod facillimum erat, exemplorum ac testimoniorum congeriem. Aut haec satis sunt, aut nihil est satis. inis quis igitur tot laudatist mos Reges, quorum alii primi in regni, suis Christianam fidem iunt professi,
alii Romanorum pontificum ambitioni sortiter restiterunt , alii reformationem Ecclesiarum aut inchoarunt aut promoverunt , atque in iis multos
sanctimonia dc eruditione celebres, damnare sacrilegii audet , quasi in eligendo Episcopos aliquid iure divino vetitum admiserinti, is me tam temerarii judicii approbatorem non habebit. 17. Quod vexo quidam in hoc electionis negotio Pastores alios ab Episcopis discernunt, nimirum quia ipsi illi, in locis vivunt in quibuς nulli sunt Episcopi, frustra est. Nam Pastole, tales , etsi cum metis presbyteris id commune habent quod aliis non praesunt; habent tamen illud Episcopa
vi Imo eos ante ram Reges ulli Christo nomen d dissempertinιbant.
175쪽
rsa De Imperio summarum se, quod nemini pastori substitit : atque adeo dubium est, Ppiscopisne
an meris Presbyteris k rectius annumerentur. Praeterea, cum Epi- copatui insit Presbyterium, qui Episcopatirici co serunt , simul ii dein conferunt certae urbis aut loci cutam Pa: toralem, S . avid insu per amplius: ita ut a majori ad minus , aut potius a toto dii pariem recte procedat argumentatio. Veteres sane imperatores & I e .es a. deo se inferiorum munerum pastoralium collationi minus immiscuerin ..t, quod aut a se, aut juxta leges suas electis Episcopis totam illam curam minorem recte committi non sine causa existimaverunt. Ideo & in antiqvi, si mi, Cationibus de Pres hyterorum electione vix quicquam invenias, qv. et
to a illa res Episcopalis erat cl) Arbitrii, ut supra cilen dii is Nec desunt
tamen exempla, quibus appareat ossicia etiam minora Eccles 1st a a Regi-hus collat i. Onustium modo produximus testamena, non Episcopos tantum, sed mincra quoquc sacerdotia ab imperatoribus sol ta con sciri. Ex
nat pelagii Romani Pontificis Epii se, quae signis at sacras clementis sinu
incipis vetiisse lit cras, quae cetios quosdam hominis Centumcellis P - buterum, Diaconum, Subdiaconum seri praeciperent. ut jam de Abbatiis taceam, quas itidem a Regibus collatas nemo est qui ambigat. Quae de Patriae nostrae jure ex act s publicis antehac protulimus, abunde test illuc Hbllan tiae, Zelandiae dc et fritiae Pi incipes ab ipsa Principatus origine pastoralem cujusque urbis aut pagi curam, idoneis hominibus arbitratu suo
detulisse nisi si quibus in locis id jus aliis concessum doceti posset: eamqv consuetudinem ad proximi belli tempora suisse servatam: haec etsi antiqua
non sunt, illis tamen rei ellendi' sui siciunt, qui a populo electos Pastores ad ultima usque belli tempora publice a sic vorare non sunt veriti. Addi possetit, si nece si esset, pluri inae investiturarum tabulae, quibus principes nobilibus vasallis, inter caetera etiam jura, Ecclesiarum collationem l irgiuntur. Ego vero, quomodo non ho licque id jus duret, nam an, de ubi expediat, de vatenus, aliae it qxaestio intelligere non possum. Neque enim commeriti sunt ordines reformationi operam dando, ut sequiore, q:4.n antea sit loco. in palatinatu curae pastorale S conseriantur arbitrio senatus, qui mandato ἔ: nomine electoris Ecclesiae praesidet. in ditione Basileensi , Ecclesia ruit extra urbem in pastore ςlispi do potesta: nulla. inem Magistratus urbis ad k S ης γ. Iunt ια - solorum nunte.
176쪽
ad palendum illas mittit, etiamsi docentem numqvam audierint, reverenter acci iunt. Initio resormationis multi Pastores hac sola vocatione comen i fuere. Denique Musculi effatum est: m) P siorem chris utim e vocationes a sol uitum esse non delere, neque ambigere quin Ch/istiana ac legitimis fit suis ruatio tibi ad Erangelium praedicanaetim apio Mag a- tu aut Principe Cocatui est. Ecclesi tum ergo resormatarum doctrina Po- esta es divino jure non spoliat. Neque sane ipsi ordines unquam aliter existimarunt. Nam cum anno cia ia Lxxxvi. sine offensu ordinum Synodi s habita esset, Comes Leice strius pratfectu harum partium, ut ad Pro. bandam synodum ordines permovetet , xvi. Novembris testatus est e. improbationem nemini detrimento fore in Iure instituendorum pastori lati. ipsi xero Ordine, eodem anno ix. Decembris die acta synod za admiserunt additis quibusdam exceptionibus, quere in una haec est 1ixtorrinis, Nobia. ler, es urbiu- Magistratus, ahi re, jus G co secludinem retinerent se itur n-
dicς Astituendi Pastores re scholarum Magi ros.
2S. Videamus jam caetera, quae contra summas potestates hac in pam te afferri soleant. Ajunt nonnulli Reges quosdam ct principes abusos electionibus, aut per sordes. aut sergratiam. Quod quidem verum est; sed ad hujus controversiae definitionem non pertinet. Nam abuso. Iuris neminem Jure privat, nisi sorte subditum intercedente superioris sententiae . Multo minus abuti posse, ad amissionem luris satis est. Alioqxi nemo ceristus erit cujusquam Juris. Neque vero minor est laudabilium electionum. quas Reges secerunt, numerus. Et contra ex popularibus electionibus iei pe ad teditionem, caedes, vulnera, incendia, perducta est : neque Clerus gratiae ct faeliocum semper expers, ne tunc quidem. Ita ut si incommodorum metu evelli possit electio, nulla ejus species sit substitura . Cum Ccnebrardus, insensus Juri Regio, dixisset Episcopos Romanos ab Imperatori boelecto , mons a hominum fuisse, contra a nostris ostensum est, aut bonos aut mediocritet rctos, a Ciero vero depopulo mera monstra prodiisse. nin Accedit, qxod summarum potestatum magnitudo non tam sacile quinta privati larritionibus corrumpitur, neque iniustis aliorum desideriis aeque obnoxia est. Deinde ordinatio, quae penes pastores manet, & jus contra-
177쪽
dicendi quod plebi relinquitur, si non omnibus quod vires humanas exco
dit, certe majoribus malis praecludit aditum. et'. Objiciuntur de Canones, dc Patrum dicta q vaedam. Vetus Canon, qui est XXX. in eorum numero qui vocantur Apostolici, de Magistratibus agit, non de impera toribus;& quemadmodum proxime antecedens Canon nundinationibus, ita hic volentis intrusionibus opponitur: quod verba illa indicant, ἐγκυ πώς εκκληαια γιν reti. Ad eos ergo pertinet Canon, qui non legitime ordinati atque examinati per vim Ecclesias invadunt, Magi stratuum ipsis faventium auxilio aut fiducia. Sie dc Parisiensis synodus non electionem Legiam improbat, sed ordinationem ; neque omne Regis imperium, sed id quod fit contra Metropolitani oc comprovincialium v luntatem, quippe ad quos ordinatio pertinebat. Nair ipse Rex Charibe tus, quo imperatore haec Synodus est habita, Pascentium eligit ad Epitc patum Pictonicum, quem comprovinciales receperunt, ut rectE electum, Ecct ut aliud vellet Canon, nihil tamen ad rem faceret. Nam si factus est Re consentiente, potuit aut ab ipso, aut ab alii, etiam Regibus, praesertim dri, loptimatium lententia rescindi; cum nulla leges positivae sint immutabiles: sin dissentiente Rege, jam neque Canon ille vim legi, habuit, neque eo in 'minui jus Regium potuit. Certe ex quo Reges eligere Episcopos ccep
runt, plurimae in Gallia Synodi sunt habitae, quarum nulla Reges eo nomine reprehendit: non una vero Regem monuit, ut quantum parectet, studium ae curam constituendis Pastoribus adhiberet: ut satis appareat, nihilum- quam Galliae Episcopos in isto eligendi modo deprehendi se , quod legibus divinis esset contrarium. Nicena synodi II. per quam imaginum intro- ductus est cultus, auctoritatem a nostris proferri satis in/ignum est. Et i in ii, ne hujus quidem alia est quam illorum, quibus jam respondis . , Ca- nonum sententia. Adsertur dc Athina sit vox acrior in Constantium ; qui as summis affemi, injuriis aliqvid protulisset, non tam generaliter Verum ., iqvam illis temporibus accommodatum , nihil mirandum esset ; cum aliis ilquoque Patribus multa exciderint, quae rigidum examen non serunt: tamen ip e Athanasius, utcunque calidus hac in ca . sa, nullum obtendit jus ldivinum sed quaerit, Misit He Canon, ut eae Palatio miramur is, qpi futuro sit E pi opis Z Ostendit ergo Canonicum non esse, quod in bat a Conflan- tio:&recte : Alius enim eligendi modus eo tempore in usu erat , Nicenae si nodi auctoritate, d Constantini praeceptii infirmatus. Quamquam au -
178쪽
Potestatum circa sacra. Intem lustis de causis conceditur Regibus a Canone recedere, tamen eo animo egredi Canonem, ut Arrianae parti faventes ad Episcopatum promoverentur, minimὸ erat boni Imperatoris osticium : ergo lustius reprchend. turista eligendi ratio, s etiam omista ordinatione obtrus sunt Feci csiis r pico,pi; quod fictum omnino credibile est. Neque enim orthodoxi ordinaturi
erant Arrianos, aut cum Arrianis colludentes. Enimvero, obstare jus divinum, quo minus Rex Pastorem cligat, nemo adhuc patrum resertus est qui diceret. Aliter stosce apparet sanciissimo, Episco; os, tum qui Theodono- .eligenti paruerunt, tom qui Valentiniano elebionem detulerunt. so. Et haec quidem de summis Pote statibus veram religionem amplectentibus dicta sunto. Nam ad eos Reges quod attinet, qui salutari fidei non assentiuntur , nun quam illos pii ccetur pro clectione pastorum interpellabunt. Nam qui sperent de sentionem Ecclesiae ab hostibiis Ecclesiae lEt, ut res selicis sine succedat, tamen indecorum res Ecclesiae κουεὶθ
των ἀλκαν, ' τῶν οἰων. inin ipsi Reges a fide alieni si tale aliquid sibi arrogent, procul dubio gravius sibi judicium accersunt. Attamen, si omnino nolint Reges ii . fideles admittere quemquam pastorem au Episcopum nisi a se electu in , atque interi in de Ecclesae n. δοκιμασται , α Pastoribus aliis την χειρο no relinqvant , vix putem convenire Christianis, ut homines alioqui idoneos eo solo nomine lepudient, quod ab infide. libus Regibus commendentur : DEUS enim bonus etiam per malos opus bonum peragit, Non is sum, qui damnare audeam tot Christianas Ecclesias in Thracia in Syria,in AEgypto,quae Patriarchas aut minores Episcopos a Turcarum Rege accipiunt neq; novam esse hanc Christianorum patientiam docet nos Barlaamus Episcopus Cyracensis,cujus haec sunt verba : Pontifico ii quicibet, quomodo Bulgarensis, dependet a Principe i ius gentis : σ Triabat ensis similiter a suo Principe: Antiocheno vero Patriarchae Armeniorum L ae dominat re Hiero sis mino autem σ Alexandrino AEnptiorum impia o nu Princeps. Nκ us enim horum Ponti catum recipit, non probante id decernente cae consentiente suo saeculari Principe: Magis autem, cr plurismum, σ omnibus, a quos deciLit electio,volun te renus κtibu ,σ cum Pris ripe discordantibus, ver sarium csis aliter, eum, quem utili Princeps, Pontia
179쪽
i a De Imperio Summa mi audatum, ab aliis pastorisus ordinatum accipere arbitrio Principi, quam quam infidelis, quam Ecclesiarum vastitatem pati. Cert Esdras manust stituendi cultus di vini a pagano Rege Artaxerxe sibi impositum non deha- sit. 3 i. sed ad nostras, hoc est, Christianas potestates ut redeamus si ludenim ob ter dumtaxat adlliet sum sit, ut occasio aliis detur hoc super nego cio amplius cogitandi) monitos lectores volumus nos tota hac t ractatione id unum exquirere, quid liceat non quid unoquoque tempore expediat . Nam sive antiqva sive recentiora respicimus tempora, videbimus ine secti nia modo saepillime variatum. Neque tintum per saecula & provinciari sed
per annos quoque ac urbes singulas. Adeo nihil certum eii ea in re, quam sex divina incertam reliquit. Et sane ubi non de jure , sed de optimo et Gionis modo quaeritur, mirum quam multa sint quae in omnem partei probabiliter dici possint. Da mihi Cyprianum, de qui eo aevo vixerunt ;nihil erit a populati electione metuentum. p) Da Patres Nicenos, libenter Episcopis electionem addicam ci Da Theodosios, da valentinianos, da . Carolos M gnos, nullum erit a Regia electione periculum. At nos: faece Ecesesiae vivimus, ct eum omnia rectE sunt circumspecta, nihil est quod incommodo vacet. itaque nihil hic quidquam perpetuum praescribi potest
. si tamen aliquid consilii hac in parte dandum est, non disi licea mihi lustinianeoru in temporum ratio, adhibita hae cautione, ne plebi ii vitae pastor obtrudatur, Sc simul salvo Summis Potestatibus iure rescindeno electione, siquid forte in Ecclesiae aut Reipublicae perniciem erratum sit. Quo iure, non Francos tantum Reges, sed & veteres Romanos Imperatores saepissimὸ usos facillimum probatu est. Ne testimoniorum acervus supra inod am excrescat, plenae enim sunt omnes Historiae, plenae synodi, plena
Pontificum decreta pauca adseram. Post Si semii mortem s) pluriun si is agiis electus erat Proclus ad Episcopatum Constantinopolianunia: electio haec ab Imperatoribus rescissa est. Gesta ipsa u Romanorua ponti ρὶ Non sta tunc populus ei exit. q) Non foliis Episcopis eam Nisonis Synodin adixit. Fuis σώb Constantino spi Anti othiam Arrianis . . commisic. V Ari t. Ohic s. ω. sJ C Agathe s 7ρ. t Concors
180쪽
Potestatum cista sacra. M IPentificum ostendunt electum ordinari non potuisse ; nisi decretum et clionis prius transmitteretur in regiam urbem, id est , Constantinopolin i ve secundum anti 'am confoetu em. De Francis supra quaedam ait limus. Non omittendum tamen Pontifici, Romani testimonium, qu i Loihario & Ludovico Impera oribus fatetur ante consecrationem Episcopi
percipi debuisse Imperialem licentiam, & imperatoris Epistolam ad Metropolitanum, cum ii s verbis, ut prisca con et o aediat: & Plati nae illud uenihil actum a chro tu eluendo Pontifice, nisi ejus Hectionem Imperator Vpηνι pr. Et quod alibi ostendimus de approbanda aut improbanda et est
ne suisse longa, deliberationes, sic Rex etiam Angliae Iohannes electionem stephani in Archiepiscopum Cantuariensem jure Regio rescidit. Multum. errant, qui arbitrium hoc Summarum Potestatum, quo facta electio probatur aut improbatur, confundunt cum eo consulsu quo urbis cujusque Magistratus secundum leges aut Canones, iuxta Clerum, interdum 5c cui populo ad electionem concurrunt. Plurimum enim h ec inter se distant. Nam Summatum Potestatum arbitrium supra electionem . Magistratuum consensus pars electionis est : illud Summis potestatibus competit eo ipsis quo Summe potestates sunt; hoc Magistratibiis ex lege post iva, nec proprie qua sunt Magistratus, sed qua honorata pars urbis. Itaque Magistratuum electio intra urbi, suae fines stat ; at Imperatores do Reges non tantua lus suum in urbibus, quas habitant & quarum Ecclesias frequentant, puta Constant inopoli, Parisiis, Londini, sed per omnia, si ita ex usu videatu ., imperii sui Ioca exercent: ut Imperator Constantinopolitaniar Romae, Mediolani: Rex Francorum Rotho magi,Picta vii, ' Tusculi Reati; Rex Angliae, Canta brigiae , Eboraci, & ita deinceps. Deinde Magistra tus suisagiis potest vinci, summa potestas non potest. Itaque Calixtus Pontifex
Romanus eo γ'sb tempore, quo Henricus Imperator coactus de jure investiturarum cellerat, permisit imperatori adesse electioni, Ac suborto dissidio saniori parti cordensum atque auxilium praestare. Quo ipse Imperator de Summo imperio devolutus, 2 in Magistratuum ordinem redactus est. a Cerie, ut Hectionem permittat aliis, jus illud liberae approbationis a se abdi care tuto non potest is qui Summo imperio fungitur.