장음표시 사용
131쪽
ς Imperio Summariam ju, citandi testes, jurejurando adstringendi, ipsaeque sententiae, nisi /i publaretur, vicium obstringebant. Et in nolentem quoque exsecutio dab. tur non qui lcm manu Episcopali quod minus decorum) sed manu Civilin ludicis. C institutum enim fuit, ut ait Sbetomenua se: .. γ rre. κυνό ν αἱ γωνα TH 2 .rκ νου i γ ἀυτd; Tri ne λως. Qua de re eae stat Arcadii, Honorii, A. Tlieodosii conmiucio. Hi ac factum, ut iurisconsuli qui voculas accuratius discernunt, huic loris di. clio, proprium nomen fecerint auten ii quia Iudex ipse sentent am non osequitur, sicut &d legato cuivis ludici eam ob causam notionem tribu, uni. Multum ergo P.i: or.bus &Ecclesiae, supra id quod jure divino aut ex meris Canoni bos habebant, a lege humana bc concessu summarum Pu -
i . Neque jam tantum pastorem infidum figere plebi jus erat, sed Pastor talis vi sententiae in ipsum prolatae jus pastorale, & quicquid illi adieribebatur, ami cbat. Hinc illud Honorii de Areadii: Dion, to
ribtusasse tibiis fuerit Episco stiloco rei nom edet fici. in ad si contra sentent am quid attentaret, relegatione puniebatur. Sic & fratri fia-sitiose viventi non tantum Pastor Sacramenta & singuli familiarem con- victum negare jam poterant, sed ipsi post sententi im accedere Ecclesiam non licebat. Hinc illud in lege Honorii de Arcadii; sit ab eo um caribus pavitio, a rorum es Societate inseretur. Et in Gratiani, valentiniani de Theodosii lege iubentur tales homines ra hiberi 2 ouj I ii boni porum, aeommuisione San torum. co Valentinianus , Theodosiius, & Arcadius sceminam, quae crines sibi abscidisset, jubent Ecclesiae foribus arceri; odsoromenus transtu i , t) άπελαυγεο π πιν εἰς τὸ α ιγκα - αόν. Quo respiciens Mai situs , recte inquitialem CXeUmmi ni alic Aelia feri palle citra legislatoris auctoritatem. 13. Neque sane mirari debemus hoc Ius Christianis Pastoribus datum ob Imperatoribus Christianis; cum iidem Ju aeis indulserint, ne qui in ips-runiscebim recipiantur, aut opem reconciliationis accipiant, invitis ipsorum Primaribus. Cujus constitutionis hanc reddunt rationem Theodo- si ς, Arcadiu , ct Honoris quia Prim. Nes Pari latcbarum seuerans arbitrio
132쪽
niu Anathematismos a majoribus ludaeoruni fieri vetans ob usu in Graico. rum Codicum, satis aperte aliis probabilibus de causis lita Anathematigandi ipsi, eoncedit. Quinde in alia e nuitutione sxJ Arcadius&Honorii ,
patriam vea. Presbyteris, corri, ne 'pi m Judaicae peligioni. Sacramento et se santur, earim Iri iurgia terrari volunt, quae et tur landae C risiana Δ-giis imis Clerici, deserunt r. Additur idem a Constantino, Constantio Ualentiniano, &Valente decrςtum, quae me inducunt, ut in constitutione eorumdem Principum , quac liniustiniatico Codice, desiderari pulci; negantem voculam, atque ita legendum: Iudaei communi Romano Iure 2i-ν Mes in his ea sis, qzae ve sticionem eorum Z ram a forum LN Ie gos ae junu pertinent, ade ut is imo e D icia, omo Romanis ogi bis confrant .uove excipiant actiones o Nam sane in his, quae superstitionem
eorum tangebant, habui se Prima es ipsi di m Jus en leutia dicen i, lex illa modo citata manifeste ollendit. Sic &olliti pagani imperatores, Ulpiano
teste, Iudaeis necessi rei impos runt lvae supersitionem eo um non Di, Q. Chrilliani vero Imperatores hoc amplius indulsere , ut Archisynagogi eorum aliique legi praesidentes a Pe sonat tm Cirilibusive mune Dibui immi noessent: o S si duo Iudaei ex communi pactione apud ludisce, litigassent, ludices corum lententiam e se verentur. a Tantum scili cet imperatores Clitii liqui Judaeis largili sint ob primo rium x ritis, crdem futurae conversionis; ut antiqui Patres de iisdem loqui amant.16. Iam sc illud notandum, eX communicationi , piaeter illam relegationem e coetu piorum, alia quoque incommoda addita luisse, quo magis facinorosos suae culpae poeniteret. Hoc quoque non novum, sed vetustu/simae consuetudinis, qua a primo mundi ortu, aut ejus post diluvium reparatione deducta, haud leve argumentum est perpetuus mos omnium firme sentium. Insignis ei: Calatis locus de Draiidibus b si diis aut privarus aut pallicus eorum decreto non serit , θιν ciis interrisu . Haec poena
133쪽
i 6 De Imperio Summo umseeleratorum habentur; iis omnes decedunt 3 a serum eorum sermone v ne defuerunt, ne vi ea contagione incommodi accipiant , ne velis peti nn - reditur, neque bonos ra m communicatur. Et nato huc alludens vult
tv m cυθζωοῦταν Nutarchus notat. Quibus additum plerumque, ut bona preplicarentuM a i consecrarentur. Plane ut istae dira: ludaico In
respondcant: cujus illultris apud Esdram eis historia. cc Hodie quoqx
nonnullis locis excommunicatis interdicitur usus communium pascuo rum. Alibi in excommunicatione permanentibus mulcta indicitur. Noe immerito Lutherus excommunicationem majorem parisam dicit esse Pol
i . Haec omnis Iurisdictio, sive Imperativa cognitio, forum atque audientia a Summa Potestate emanat. Nec aliud voluit Rex Britanniae lese sata: Omnis Iuris Ecenaei auctoritas atqpe etiam IV . His cmnimodo, iam illa, qua Ecclesiastica dicitur, quam mutiris, a regia potessare, relut fu- premo rapi e, emanat. Et edita politia An tisana, cu:us haec ad Resem lacobum verba sunt : Ecclesii ea Iuris Erilis plaue Argias, corona ct A. Intratu vestrae Regia prima, princip a, iη iv biliis pars et Eic si sticae leges, Retia leges funi, Vegre aliίi oriuntur, neque abunde sustentant cir aut fis i- nutu : μεs Eccosiasticos Ius es per Archiepisopos G Epis os Hri tau Aetia potestare Iurisdictio Ecclisiastica consi it. Tibi DEI S commisit Imperium : quae sunt Ecclesiae, concredi isti /ου hi in ra E tu. uti is se ipse Constantium Britannum re Britanniae decu ex D Eecit . in . a DEO constituta, Epis opus acrorum Praesulis usarer praefid o Tose μγ ni e praeesse s pro esse E lesiae, omniaque stare Vocro, per frae Sancto. via Christi Ecclesia paruoli re tranqpiditate tres uatur. Et Vintoniensi. Epit copiis: S 'odi non diet e sam . Pr v je, vel id. m. orem Jurtad iij binbub ni Vedin omnibus ei M. Lix μ' , c Iure Ziziuo atqυe humano μ o, dinuta , ut a Peratatu at re tis amplificationem P incipi prae orito lium, ubi reqvψN ' ρ qu Uu i oris, .il equi Pan ae iis Ad tho, ubi christiani rerum pQ i Decreti fercnai potestatem habr, i eris otii nili eo ς' Niq.ς ων roversias is Ecclesia , nolente aut non pὸν
134쪽
certe axioma et crissimum Veturis titione certa is foro exteriore inred gat, umoris Primatus in f re dicundo: Eadem Eliensis sententia, cum dicit Ecci ae Iisicia auctoritatem externam acciperν ab IN
i g. Expositis adlibus, qui Ecclesis earumque Pastoribus divino aut humano Jure com elunt, exigit instituti noliri ratio videre, quinam curiam&quatenus exerceri possint circa eum , qui Summo Imperio est praeditur. Ulus ergo c lavium nudus, cum his quae ei iure divino adhaerent, non minus locum habeti tea Regem qu.im circa minimum ex plebe : imo eo magis circa iplum est necessari , quo majore contagii periculo ab ipsb peccatur. Vetus est verumque dictum, miser es Imperator, cur vera reticent r. Et mctito Valentinianus Ambrosum horta: ur, ut pergat, ο υ γορέυγιξ γ ατ lim τά των ψυχῶν πλη υμελ λεα m. Oi . sed injuriam faciunt Even. o , qui Clarium nomen tribunitiis concionibus obtendunt, & Sammarum Potestatum facta aut ambiguae interpretationis, aut parum aut certe aliis minus nota, quanta possunt ace
bitate traducunt palam, idque apud plebem, quam talibus iactis mederi nec ius nec fascis, quum interim more humani ingenii, sponte intens , potentihus, pessima libenter de iis audiat, & facile credat. Unde necessati uin est seditiones sequi, adt,quod seditionis proximum est, contemptum summi lim peri L Neque enim frustra a sapientissimo scriptore e dictum i ambiguo Arincipe sermones, )vaque acia turbameno Ptistr. Atqui multum distant Evangelii praedicatio α clavium usus. Praedicatio Evangelii, cum ad omnes fiat, ita attemperanda est, ut omnibus prosit, satisque habet de petionis silere, de vitii loq vi. pessimus est mos iuggestum in i cenam vertere,& dulci, limam Evangelii vocem in comoediam veterem. ipsi veteres Roma- ni rem indignam puto verum, si qpis crimen a Pret eo loco, quo refeltinae: c pia non fit, ut nos docet Cicero. Sed praecipue Summarum Potestatunia magistratuumque non vitam tantum sed de famam DEUS sacrosanctam, oci xleg s edicio quas asylo quodam munitam esse voluit: Quid enim aliud illud sibi vult, Principi populi ne maledicito. f plus hic aliquid vetari,
135쪽
quam quod etiam in privatos illicitum est, res ipsa loquitur : nee inthi . si tutam legem, aut de potestate in .ibaraclo,ut loquuntur,a it de primi
hinno recisque Agente, Pauli Apostoli verba evincula,qui cum tu Anat an Pontificem maximum, ac proinde summo fungentem magistratu,sed mavi
se si e .: vim, libcrius linet invecti s, ita te excusavit, ut doceret igna tum sutile sibi este Ananiam rontiscem maximum; scriptum enam in lege Princi i populi non Uat aer s. Atque obiter notandum , in line Principi, nomen exprimi vocabulo N et a quomodo pro rie vocatum irem summum , live magni Sy uti iis frincipem, qui Mosis locum imi l. ve. rit; Hebraei notant. in iege Theodosii c Valentiniani is Ptii nates,qui mutriusq; e Palestinae Sy driis dominantur, sunt z N IM: Notum enim er rum ludat earum peritis, cum olim unum dumtaxat ectet synedrium Hie- si clymis, a Sabinio proconsule Syriae addita alia quatuor pari Jute, quae &ipsa proinde suos Principes si ve Prima ei habuere. Nomen autem sive Prindipis. Pontifici eatenus apta ur, quatenus cum nullia est ali in Napi, ipse io loco si succedit. Verissime enim notant Hebraeorum magi-
est, primam in iudaica republica fuisse Regis persi, nam , alteram et Mose.1ertia iii Sumini Sacerdotis. Unde sequitur, si Rex non es et, iecunda , uisse Stim i, personam; si ne Nos qui de in eitct,primam. Accedat Apostoli luc e locus notabilis , ubi de pestis nis qui bi dam haeretici agens, κυ ,οτ τυ, inquit αλτEm ἡοξα ἡ ἔλας νε ιοῦσιν, addens : At Mi chael a charae i m a P su Diabolum altercam mret de Mosi corpore, non austi est in x e isit κε m. Dincri iero, id est, male iccndi no-sem, sed dixit, increper te mminu . Hic quoque apparet, non dedignitatibus in abstracto, sed de petionis in dignitate constitutis agi ; neque de iis dem tantum, si probet sint, sed ei si maxime improbae. Ideo enim Diaboli
Fertur eremptum, cui iciva inquam pessitioi Ob Anguli cae naturae excellen tiam, Michael pepercerit, tu appareat. multo magis id hominibus obser. vandum erga eo, qui intcrboua nc divino instituto esccliuia . Non oniit
136쪽
l Vi anus de principe Africani sthisinatis Donato ita resert : I ef
furore succensu in haec vosa prorupit; quid Imperatori cum Gel si a Z σ H
fonte levitatu De musia ma wcta usuit: non misi quamis Gregorium is ali diando, a quem cscribe e minime dubi dii; Gregori, macula Senati, p fectorum de eclo,σι aerem talia, cumonato Praefectu patientia Episcopa-bi reserias; Epistolarum exempti multorum ore Vbique ea trantur. Iam tune
meditabatur, contra praecepta Pauli Apossit, Pore ut ais π Regi in αν avi facere,pro quibus,s osiolum aud rec,q tidie rogare deberet'. Gra- vissime peccarat Saul Samuel iram divinam Prophetica severitate ei de. nuntiaverat: rogatus tamen a saule, ut coram Senioribus populi & Israeles, honore ipsum assiceret, atque adeo ipsium a sectaretur, non recusat. h Davidem adulterii de homicidii reum non apud populum accusit Nathan, sod ii iiii aecedit. lὶ Quod a Baptista quoque in monendo Heto se obiervatum credi par est. sic Sc Paganos Imperatores, etiam hostes Ecclesiae , de Constantium in Arrianos propensiorem, Epilcopi veteres totaeque Synodi . publice summa semper cum reverentia alloquuntur. In Iulianum quoquem λιουπικὰ λ post mortem ejus demum prodiem. m Fateor Prophe. tas divinitus insi iratos non semper observasse hanc regulam: Sed nimirum DEUS, qui Prophetarum ministerio Reges unxit, qui per Phineam, persa- moclem, uer alios etiam, quos voluit, occidit, multa quealia privatis effecit inconcessa, per eosdem suo jure perversiis Regζs ignominia etiam publica notavit: Quid enim verius, quam a DEO, quos ipse specialiter inspirat, eos- . dem ad implenda mandata legum quoque vinculis exsolvi t Quare cum si- mei Davidi homicidium palam c probraret, non aliud invenit David, cum . ipsum excusare vel et niti quod diceret, fieri posse ut DEUSidi man
n hoc ipso ollendens, uno dumtaxat modo fieri poste, ut licite qui, Regi maledicat, si DEUS id ipsum specialiter in junxerit alicui. Ipsi prophe.
tae, seditionis motae accusati, non alia se re quam mandato peculiari divini- tus accepto tuemur. Asacerdotibus sane, quorum ordinarium erat munus, hoc modo pi: blice traductos Rege non invenio. Nam quod ex ma
137쪽
ejus concio non Regem, sid totum populum petebat '& in communicul- P. Omnes ad communc in iei piscentiam hortabatur, idque spiritu tum Dei ipsum inducente. Scimus quidem his, qui a fratribus injuria in acceperunt concedi a Christo, ut, postquam ipsos primum solos, deinde coram paucii interpellat lent, postremorem ad cognitionem piae alicujus congregationis herducerent. ino in loco non sine causa viri docti , etiam Clarissimus Bera, Ecclesiae voce, non plebem universam, sed Si ne ruin intelligunt . Nam dc septuaginta interpretibus coetus quilibet est εκκ λη m & apud M sen per bas voces m n id est, πυσα ἐκκλησ 2, Suo num LXX. virorum significari pridem notarunt Abenestra ic Rabbi salomo. Scimus etiam Corinthium, qui se incesto contaminaverat, των πλει ν eo nomine increpitum. p s. imus, & Timotheo injungi, ut peccantes rcprehendat Gύλιον πιο τυι, ut S caereo timeant. q) ini de ipse 'lacus videtur intelligendus ex eo quod praecedit de peccantibus Preabyteris, qui audientibus cateris Presbyteris ab Episcopo objurgabantur. sed etianis de qxibusvis
interpretcmur, certum est tamen haec praecepta doram restrictiones suas oclimitationes recipere ex personarum qualitate. Mnrore , inquit Paulus, r ne increpaveris , ut Patrem mone, Iuniores ut fratres. Multo autem ma
jor honos summo Imperio Ac Magistratui quam ae tali debetur. Adde, quod ct Ecclesiae praelatos non esse corripiendos coram multitudine a multis annotatum est ; de mori veteris Ecclesiae congruit. Quod profecto in Rege
multo justius obtinere debet, qui est sui Constantinus loquebatur ota ric o. ος ἐκ θιὼ καλ si .. 0 sicut autem iri ominiosa tradu-
esto, ita S coactio quaevis in Summam Potestatem illicita: quia cogendi mne jus ab illa, nullum in illam. Neque obstat, quod deor a legimiis: omnis enim error ex prava interpretatione. Fons ita habet: si cs re exi. κ erum Aa in Ster ei summuι caeterique Sacerdotes e G ecce Lep3 af exur in f me is, fecerunt eum festuare inde : σ etiam 'se com redi, quia Domimu cum peGust. Non licebat per legem divinam leproto esse in Templo. Sacerdotes ergo operam dederunt ut Rex lepra percussus abiret, legem scilicet divinam ipsi recitando; ac praeterea ingrave cos malum
138쪽
lum i sim impellebat ut ultro discederet. Desuntiat sacerdos , cogit DEUS. ro. Et haec quidem dicta sinto de his, quae Iuris divini auctoritate si-unt. Ca tera vero, quat a Canonibus, aut nudis aut lege firmatis, accesse runt, ut in imperatorem interdum utiliter usurpari fatemur . ita si omnino obstet, aut vetet, quo In re aut prudentia usurpentur, non vide nus. Nam ocregimen omne, ea consensit, quod nas citur, summo imperio subelle, & lu-ri dictionem omnem non tantum ei subesse, sed de ab eo emanare,oileni uni
est. Neque illud minus receptum, legibus poenalibus non obligari euuta, qui summum habeat Imperium: Et hoc est, quod Harmenopulus dixit, Ῥὶο ἔα λάυς δε te g κολαζ τα . Ita veἰcres Patres inter retati sunt illud Davidis, Tibi soli peccavi. Hieronymia Rex ipse, r ahum non ri-meb it. Ambrosius; Rexi e em , nu is ipse Iibus tenebat m, θυM libo is, P sei a Pinculis clii torum s ne et enim, ad faenum vocantur δε bis turi Imperii Potestate. Homini ergo nση peccavit, cui non tenebatur e -hbaeli. Otho Frisii sensi ; y Soli Reges, utpote constitutis pris seges it in examini referrati, sicubi Itbus non cohibentur: unde si is tam Rotii qυam Prophetae tesimo rum, tisi soli Aeccari. Hinc illud natum, quod ad
Gl. Canonem svnodi Ancyranae valiam. notat, Imperatoria unctione pae isse , iam tot i, id est, publ: cae satisfactioni S necessitatem. Interea verum
est, summa cum laude Reges, ut in Civilibus negotiis Curiis suis sive Pallamentit, ita in sacris Pastoribu etiam tanquam publicis judicibus se posse subjicere: Ese enim receptom,mqv:H Ulpianus, set e Iure utimur, ut si oti major Oetae rasis si sectat se tur durioni asteriin, post ei π a re
eum Im dici. Sed haec iubjectio, cum ex voluntate Regis &quidem revoeabili pendeat, de summo ejus imperio nihil imminuit, ut a viris doctissimis demonstratum est. An vero expediat, ut Rex hane in se Iurisdictionem patiatur exerceri, disput ri solet. Qui expedire iudicant, hac Regum sui missione muleum reboris atque aue oritatis ajunt accedere Ecclesiastica di seiplinae , Verum est. Neque enim frustra dictum, quales in republica P -- ipei fors, tales sente e civ flaudis 'm uberi ex mplo. sed contra adsertur istare rempublicam auctoritate regentis: de, ut Aristoteles dixit
139쪽
ἐκ τύ - ας γίγνεPM ταν κα- λυπων. Cette, si illis credimus, qui res Henrici Imperatoris memoriae tradidere, ipsique Cadinali Pennoni, calamitatis primordium illi fuit , quod eum lachyni alas mone pol ce, nudis ped bi, in Lineci re libus, Ibime praetersolitam. ra apud Camsum se Iacatum A Delorumfactus c, hominum , Hil ludib ium tradiso pertulit. Discrimen ergo faciendum hic inter ea , quaeroeat tentiae proscssionein secum serunt , dc inter poenas graviores ad ignominiam magis pertinentes. Quo videtur respexisse Otho Prisingensis, ejus quem dixi Henrici res persequcio. Ita enim scribit: Legos relego Romano
rum Regum Er Imperatorumgesta, di vir quam invenio qnem . .rnte hunc - Romano Pontifice ea communicatum, rei Regno privarum , in forae quis pro Anathemate balendum Eucat, quod Phil pi ad breve tempus a Romano Episcopo inter punirentes coc carru, s Theodosius ab Amtrosio propter cruentam eidem a liminibus Ecclesiae hqrostratu sit. Ad exempla illa duo ab illo allegata quod attinet, de Philippo plane incerta historia est. Optimi enim quique auctores Christianos Imperatores a Constantino demum numerant: de tamen, si Eusebio credimus, Philippus προθυμως ἐπωλ:κ ; Theodosus quoque ειξε τας λόγοiς, raro Christianae modestiae exemplo. Primus ergo, cui extra voluntariam submissionem aliquid injunctum est, fuit Henricus ille quem diximus ; neque ita solus Frisingens, judicat, sed &Gode-fridus Viterbiensis. a) Ante hune Imperatorem non legimus ab Pem a Romano Pontifice excommunicatum. Omittere non possum quin addam insignem Onuphrii panuinii locum. Nam etfama Romani Ponta ces , tau- am cbri planae religionis capit , C re Visarii, c Perri S cce res co-orentur, non tamen rarum aut oricis ut a pro endes tur , qram in dei eogmaribus vel sis endis Itur A. Caeterum Imperatori visa erant, ata rarum nutum omnia fiebant, ab iis creabantur, G Dicare vel qui radii
decernere nou. Dudebar Papa nomoti . Primus omnium Romanorum Pan
140쪽
O , non dicam excommunicare, se etiam re no o 'rs in a e a si s. Res ante ea scuta inaurita; nam fabulas, quae aer inrassio, Anastas s Leone Donomacho cire feruntur, nil moror est ire hinc apparet, eos Aegri atque Imperatores, qui ju in save de ea AE te furis i sis e so trahunti divino judicio relinquendos. Hoc voluit Gregorius Turoneniis, cum dixit Chilperico: Si tu excesseris, quis re corripiet i h nimur enim tibi. Si autem notadris, qνis te damnabit, nisi i , θω e pronuntiar esse Iustitiam Et Hildebertus Cenomanensis Episcopus: sb Apud Serenosi mum Regem opus est exhortatione potius, quam increpatione , consi Eo am praec tis, δε-ἱ bina quam virga. Et lvo Carinoiensis Episcopus: qyia di senstiones rerum temporalium Regibus attritu sunt. P i est,fun amentum populi caput existunt qranis potesates Ui κcessa a utuntur, non fiunt. a nobis graviter ex ferani ,1 sed, tibi Sacerritum a monitionuvinon ac Urieverunt, divino I icio sunt reservandi r ubi tanto lius funt puniendi, qra tὼ minus furtini humanis admonitioni us o orii. Nec alia fuit Ecclesiae Leodiensis sententia ; quam eo libentius reser i , quod Patriae nostrae pars aliquanta antiqvito sub ejusdem Ecclesiae fuit Dicedes: ita enim scribit Leodientis Ecclesia Paschali: c) Sirpi Ani e re ectu Spiritus sancti
Veri z A svum Tes amentum geliaque reporrexit, parenter inveniet, qpod aut minime aut dis iis possent Imperatores excommunicari , secundum e mologiam nominum si orum , α juxta determinationem e communicationis N a bur sub Io De dii est. A moneriquidem possunt, mi pari, argui adsentis piris; iaeros Christus in terris A ex Argum P:re a constituit, damnandor π Disandos res Iu Vio reliquis. Hae etiam pertinet, quod Rege, Franciae a multis saeculis hoc juris sibi vindicant, ne possint excom
ri. Q modo autem pastor citra coactionem illam in ulli clavium nil,sacere possit c nscient esse , idem Do ostendit : D ecrent, inquit, et, nolo te fac re ; introitum ι in visibila Ecclesiae pericula te babere pirmis os naum regni calesiis tali reconciliatione tibi aperire non valco. ra. Restat videamus, quid circa cas a tiones, quas Pastoribus Eccles isque adscripsimu , jus sit atque ossicium Summae Potestatis. At primum eas quod attinet citones , quae solo libertatis Jure & divitiae legis obtentu