장음표시 사용
131쪽
Graeeam Inter Graecos Philosopbiam traviderunt, subsantDm quidem pluνibus modis de Ierunt: spost eos ver nullam prorsus mentioum fecere. Irenaeus uidem Grammarisus n ex eo per ordinem literarum digesto, quo initiei- es Inscribitur, hane Oeem baria is esse ad mat. Neque enim apud quemquam veterum Fer ploram eam reper ri r e cubi fortas σσια- , non ea
Famen recentrores ea frequenter Uossum pro Iubsantiae voeabula. tque ita
qui cu in ille , cujus verba magnam lucem tenerantur iis , quae super sCap.XVI l .cis II ex Hieronymo protulimus. VIII. Hisce animadversis , elucet congruum, proclive suisse vocem ὐτοσασιν ea significatus novitate donare , ut consignanter aliquid proprieque sonaret, cui rem nullam fere proximam , unde tonsusio lambiguitas facilli oriri posset , antea denotabat stantiam enim seroinis arenister, ut diximus, posterior aevo apud Graecorum filios significavit. Quam inquam neque hoc pacto , adeo veritatis & Religionis incolumitati coniuratum est , quin multis erroris occasionem vocabuli hujus insolentia praebuerit, ut recte advertit Vir multis nominibus suspiciendus Gregorius Nyssenus in eommentario demserear a satiae ravos ras, d liquet ex iis, quae superius Cap. XVII. a nobis observata fuerunt . Si igitur tale verbum ποrασιν ad sui error Isis insaniae patrocinium advocabant haereti-e , qui diversas atque inaequabiles naturas in Divinitate comminiscebantur i quomodo misia essent aeque vocabulum suis deliramentis contentiosius obnixiusque non praetendissent , quod ad naturas specie differentes significandas crebro & passim usurpari certum' exploratum est Inveteratae igitur robustaeque loquendi consuetudinimajores nostri praejudicare caute
prudenterque reformidarunt, quum non tam intellectus novitatem , quam
veritatis eversionem , rixasque exitiales Wineluctabile Christianae ei- pu h. indubitate inlaturi sibi viderentur.
132쪽
etiam aliouatenus castigarem tam facile' expedit illum ostendens a G2 Iam temeti in confidenter liquidimmae veritata,' in meridiana tu
me norabiles omnes primaevae Ecclesiae Patres impiae atque
des Alia z postulare re quos secit euin vitae castitas Iorum severitudo tum dotarinae praestantiam ingenii ius perspicientia-o uel stres o admirabiles , immanis sagitii, turpissimiν erroris argue- '' et '' Pa, hibi. aridaque notatos infamia traducere iamnavit iam-- us Deus bone, atque summa detestatione eo execrata est, qui
tata: et aeordiae prolabsi sunt ut vel plures deos passim
aeri leo Ore Maedicarent vel si minus verbis edicerent, re tamen pia, Virabili nescio qua sua sapientia ad falsa nationum dogmata declinantes Deorum multitudinem indocte atque imprudenter inveherent: Et fides deinde habenda erit opiniosissimis quibusdam tale seriam hominibus u1 mentis acie dc eruditione inutiliter comparata pervers abutentes, sensuum involucris , o praestigiis offuciisque verborum persuadere nituntur , hane ipsam Ecclesiam , quod in haereticis perpetuo diris omnibus devovis, exempla faciens abominata est in iis deinde, quos tanquam Patres *agistro: merito suspexit, utpote duorum moribus, di doctrina Christiana ressaret stultd probassein tenacius esse complexam Sed quia hae latius deducἰre,ta pluribus explicare in rem nostram maxime fore arbitror . detestatis insanorum hominum deliramentis in medium politis, veram synceramoue Ecclesiae do inam 8 regione stantem illico patetactum m hanc quoque operam lubenter suscipiam ' opportuna orationis brevιtate
auctoritate damnatae sunt, ab ipsis christiani nominis primordys exortat, ad nostra usque tempora derivatas recensendo percurram, quod quidem nostrae Dissertationi colophonem addere posse videtur. I Non tamen est animus famigeratam illius simant insaniam delcribere , cui non Deus est rerum opi&κ, sed perduellium elicio quis angelorum mundum fabrieat, exornat , perficit aut memorare manarum eius m- Pietatis traducem aut , qui tam ites quosdam indidem pariter deduxit saturnisum exhibere . iterius otii quod e est alii is fabulas , ct numerosissimos coelos exponere,in portentosum nomen intonare . di Te quo L nomina aecinum, quot conjugia, quot genimina, quot exitus, quot. Nurus, elicitates, infelicitates, dispersae atque coacuae ivinitatis lo-
133쪽
mniaverit Valentinus, cui tamen mites judices seris hisce saeculis, qui eum tanti criminis absolverem, sperato contigereri quid huius deliramentis
ex eadem schola prosem Ptolimaeus , Heracleon, Fecundu amagus Marcus, Τέeotimus , demserint, addiderint, interpolaverint quomodo κIonios i tegram tradita um regularum custodiam servaverit, edicere instituti operis
ratio patitur . Insuper habeo per huiusmodimilesias ' indeterminatas ut cum Apostolo loquar, genealogias decurrere quamquam enim πολυδεῖαν lassiis inducere videntur, tamen in nimium multiplices gradus is vulgus eorum numerosius divinitatem dispergunt , quam proposito nostro de ita
agere conducat apteque haereat . Nobis impraesentiarum nec in unitate divinitatis eonsistendum, nec in effusiorem principiorum numerum , freque nistioremque turbam extendenda est oratio , quum parcioris numeri in rarioris multitudinis is coacti Oris di ersionis nos , quid tractandum suste perimus memoria recolentes , cura tollicitet in igitur moderatam &Ἀ-nibus angustioribus coercitam πολυθειαν invexerunt, nobis cordi est recenia sere , O , vel stultitiam taxare , vel suggillare impudentiam, vel etiam caecitatis in erroris, eorum misereri Gnsic ιου--ιηι δει eommuis etiam omnium Christanorum , ut e Fromaribus Clementis lexandrini m uid conflat 'id Binghamus, orig. Ecelesiast Lib. I. Cap. I. g. m. igitur, quod sibi nomen propter praesumtam scientiae Vcellentiam adrogami ui percilio indiderunt, sive a Nicolaitis, ut quidam putant; sive a Caν- patrate, ut alii, originem traxerint sive eorum , qui lia Κυρ ω dimi sunt, Epipbane conditor fuerit, duo rerum principia constituebant, boum Deume Deum malum. Sed, o quem supra memoravimus Ualentia vestigiis decretis aliquatenus inhaerens Mareus , duo ex adverso sibi esse principia opinatus est nec Heracleon omnino dissensit, ut Hipponensis Antistes a. sustinus auctor est . Eiusdem haereseos infamia Cerdon quoque notissimus
exstitit anno , ut Eusebio in Chron co adnotatur , CXXXXI. qui , quum diis sibi adversantia Principia posuisset, Deum Legis QProphetarum esse Christi Patrem inficiabatur , nec bonum esse Deum , sed justum praedicabat Patrem vero Christi bonum, itemque esse dicebat, quod EpI-
planIusis Augustinus inter ceteros literis mandaverunt. CeνδεηI consulta ampleuatus mirabiliter provexit famosae impietatis homo Manis Ponticus, qui sub Anicet Romano Episcopo invaluit ab anno sciliret CLVII. ad annum CLXVIII. ut Eusebius Lib. IIII. Histor Eeaef. Cap. IX. m. Philagrius Brixiensis Liba de meres Cap.XVI. XVII WAur. Augu- sinu Libro de meremus testatum reliquerunt . Sed EUHamus Salaminius dissentit rac eum tria dicit adseruisse princi a r bonum , iustum Iravum cui tamen aeque adversatur Eusebius Libi. V. instre Eeeles Cap.
II. ubi Merum, qui Marcionis discipul*s ait, non Μarc onem pium trium Principiorum , aut Naturarum scribit auctorem cujus vestigiis quoque institit alter MareIovis auditor celeberrimus Lucanus , sive Luciora , Resi sit quoque Theodornu Libro I. moret eo ram Fabularuum non rium sed quatuor Principiorum erimen in Maremnem eoniicit A verius sorte dicendum esset duos inum tantam deos , duoque Principia invexisse Quod ei ex egregiis , quibus hunc Haereticum Tertulitanus exagitat, voluminibus liquido eo nilat . Duor οπιλα , inquit in ipso suorum librorum limine, Deos a fers, ramquam duas is legadas naufragi sul σα---
134쪽
ιδε suum , quod ampli- pax biti sequenti Forte quis a vero non Ionis
ad abfuerit , si opimtur cum Epipbanium c Theodoretam jam laudatos tum auctorem Dialogorum contra Marcionitas, qui Orito falso tribuum tur Dialogo I. Dio um Romanum de quo superius Cap. IIII. Ilium
Hierosolimitanum Cateches XVI. tria , vel pluria etiam principia amarcione adferta suisse scribentes, in Praeceptorem discipulorum erroresin flagitia ine id retulisse, Principiorum videlicet amplificationem. detellati huius Haereiaci furore nec istianus quidem liberum atque inlibatum se praestitisse videtur te ubi primum recta fidei regula excidit, nee ab hujusmodi immanissimo errore tibi carit. Siquidem Clemens Λlexandrinus eorum, quos ρωμα αε inscripsit, Librorum III eundem arguit, quod legem disibi veret , ut alterius De . Haeresin iste suam disseminare caepIt circa annum XII. Antonia , Christi videlicet CL. nno vero reparatae Salutis CLXXX. Apelles quoque, non pictor, sed haereticus , duos Deos Iutroduxi ; Pontici tamen Naucleri duas naturas Principales inserentis vaesaniam PotIius deinde quidam ω B Deus maxime secuti sunt, si Ea-febis Lib. V. Histor Eccιes Cap. XII. ita reserenti fides habenda el . Sed mmor aut Romanus quondam presbyter, eamdem impietatis viam ni it, duo Numina, bonum scilicet δ malum obtrudens. Quare ad eum s. Irae naeus Lugdunensis Episcopus libellum scripsit de sonarebia seu Itate Numinis, ut apud eundem Eusebium laudato Libro, Cap. XIX. videre est. Quid de Mane Persa dixerim, magno illo impietati incremento, saecuIoiarumque omnium propudio, qui jam ab anno CCLXXVII. SothIan cujusdam , t Tereblatia , memoratorumque haereticorum deliramenta latilis. .
lusiusque propagavit, auxit , stabilivit λ Istius errores ipsissimis Aueustraa verbis exponere lubet, quando testis hie locupletissimus, utpote qui olim
Impurissimi a perditissimi Nebulonis fabula mentis inhaeserit os , inquit Lihro do Haeresibas , duo Princ pia inter se diversa atque adversa eadem. quo aere coe eoaeterna, hoe es semper fuisse componit, Daasiae naturas arisque subsantias, On scinera, s sati, sequens σιοι ant quo haereticos optinata es Infami ac scelestissimo agmini addantur Priscituansae, quorum sectam in Hispania Prisculianus instituit , in quam exi nosticorum Μais nichaeorumque decretis is aliis pariter haeresibus sordes , tanquam in sentinam quandam, horribili confusione confluxerant Paulitian quoque colluvies hominum, qui sacrilegas anichaeorum adsertiones, ConstantIna quodam auspicante anno DCLIII praedicare,' propagare adgressi sunt,
quamquam nomen a Paulo quodam Samosateno, qui dudum ante COU-rinum hunc vixerat, infelici originatione traxerunt. Eadem sere cum a.
nichaeis de gemino Principio oramu Parne delirabant, quorum agmen Basili quodam ductante, impiorum dogmatum venenum Christianos populos sub exitum XI. saeeuli insecit. Nec silentio transeundi AIbuenses, impudentissimum' stultissimum haereticorum genus , qui Saeculo XII pestiferam doctrinam inserentes, dividuum duorum Deorum, unius boni, alia terius mali principatum , vetustum atque obsolescentem errorem instaurantes , ingerebant . Et hos, licet temporibus diversos , una tamen cum Μanichaeis commemorare libuit, quia quos aetas discreverat , placita &
III. Hactenus recensitorum Haerelleorum nomina quanta detestatione. odio digna apud vero Christianae sepientiae sectatores visa suerint
135쪽
qui eumque vel a lim In Ecclesiasti eas literas salutaverint ignorare o possunt se Christianoruin Coetibus eiecti , dc Diritali deportatione aumnat . extra Ecclesiae fines , a cuius veritatera doctrina destiverant , extorres miserabiliter exulare compulsi sunt &eorum memoria tamquam recti dogmatis eversorum Catholici nominis hostium , salsae doctrinael raeconum piis omnibus Castisque viris abominabilis facta est . Ut iamiqueat , non tantum Caelum a terra distare , quantum eteres,ajoresque nostri a Deorum numero ullatenus adprobando , retinendoque procul abfuerunt quando tamquam exitialem is pernieiosissimam pestem hujusmodi placita exhorruer perpetuum is ad ea eonfutanda destruetis
daque animum semper euramque omnem intendere mee quis sucum sacere contendat obgerendo , non ideo memoratos haereticos ab antiquis
Theologis capitalis , ut ita dicam, facinoris ' execrandae impietatis reos peractos suisse , quod Deo plures exsistere praedicarent; sed quod
eos divertae indolis, contrariorum studiorum, moribus omnino discrepantibus, hostili inter se animo , odioque plusquam Vatiniano sese insectantes stultissime comminiscerentur, plausibile alioqui, si Deo placet dogma sabulis insulsissimi dehonestantes . Proeliu enim est hujusmodi replicatio.
nem refellere animadvertendo septi Tertullia um, qui Hare onem ulnis do
ctis . Deus hone, laboriosis voluminibus concidit, ex eo primam vi. ctoriam auspicatum fuisse , quod impossibile re vlatatur , duos esse deos duo exsistere summa magna ut manifestum habeamus non ingenium, non mores , non discidia Marcionianorum Deorum impetere , sed sacrilegam Divinitatis divisionem pressius pedem cum Adversario conserendo adgre di , adpressamque evertere atque destruere . Ad sis instructissimos erudit e vehementis scriptoris libros adi etiam, si lubet, Capue XXX hujus nostrae dissertationis Redeant quoque in mentem oportet, quae superius Capane Epistola ιουδε Romani protulimus, ubi iure demare onis con sultis insanissimis , et ιν παρι ἔν queritur , quod indivisam divinitatem seinderet , monarchiam dissiparet cujus vestigiis insistere pariter let , quos studium sortassis Sabelli resistendi , quam par esset ardentius transversos eserat . Quin etiam Aurel. Prudent us in Α, ερτιγενείου luculenter ostenas , eo potissmum Mincionem per errorum abrupta praiecipiti lapsu devolutum fuisse , quod somnia vanissima venditans . duos Deos aucta temeraria produceret δε detestandam divinae naturae dividuitatem prosano ore praedicaretra quamobrem ejus sectatores alia per ludibrium in Praefatione adpellat: a Mareis aru forma eorruptis 3 Docet uita diseνepare a o ritu,
Contam natae dona earuis obferen a
Et regatim xumen aeternum colens
Et Itemque Summam profanus druidit subsam am. Deum perennem findit In duos Deos, audet reare numer ιηθeabile. In ipso vero operis contextu Cainum , qua nominemineissem desgnat , compellans caniti
136쪽
-nωduum regnare Deum super ubera credo. Videantur , si vacat, quae superius Cap. XXI. u. I. ex eodem Poeta haereticum eundem insectante & consutante protulimus Ouod si patet, idea immanis peccati reum arcionem actum suisse , quod Divinitatem disse- earet ' geminos paresque Deos inferret eadem de caussa Q, qui illi aetate praestiterunt, haereticos , furibundos duplicis Principii adsertores veteribus Patribus abominatos o diris omnibus devotos fuisse iudieabiis mus adeoque ajores nostros eo stagitio prorsus expertes fuisse, quod itiseelestissimi Planis, Ac saevissimis Dominici gregis praedonibus totius humani generis detestatione dignum existima Ferunt . Egregie Scriptor vetu.
sissimus apud Eusebium Lib. v. msor. Eocles Cap.XXUIC Victorem Romanum Episeopum a sectariorum calumniis vindicaturus , EPγα, , inquit
nem sent ebat , quae illorum docet nv cta , cur Misorum . uioηι ἐπι- auctorem a mel a removie λIV. Sed jam ut primam Ecclesiae aetatem relegam, non longe is te
tit SaeeuI initi virulenta de pesti sera dogmata a Noeto undam per eis clesiam dis minari caeperant , quae tamen in anteceltam Praxea atque Hermogenes Saecula secundo occupaverant , Christum ipsum eundem ei Patrem ac Spiritum Sanctum perniciosei docentes quamquam 1 initia re
petantur in hosce omnes prima ejusmodi doctrinae semina ab Epigonia quodam principe in Cleomene, qui Epigoni impietatem exceperat , pria. pagata defluxerant . ut idoneus auctor est Theororitas eorum Librorum quos de haeretieis sabuli seripsit. III. Μo Naet discipulus Iabelliu exitialem hanc doctrinam reddidit celebriorem, MChristianos populos lethiis feri morbi eontagione latius infecit . mine orthodoxorum hominum stuadia adversus hole Tartare hostis commilitones ardentius excitata aece duntur in praecipue, quum nequissimi nebulonia aut Samosatensis delia ramenta' facinora perere issent . Sed quia dum unum vitium evitamus , in contraritim facilia est lapsus ae lubricus . quidam liberiori sorte sabellium ejusque suffragatore impugnandi licentia abutentes , non reladivinas personas tu individua Trinitate distinguere satis habuerunt; sed ut bam innuimus, temere nimis ae eonfidenter eas discernere de separare usi sunt , pro una hyposta divina a sabem o Paulo praedieat , tres Deos, triplicemque substantiam inscit admodum ingerentes . Horum auus prodit retunditque Diom a Romae Episcopus a nobis persaepe lauda in tu , cujus Epistolae fragmentum videre est superius Capite hujus Disse talionis milL Sedis qui sempiterne a tuin, ut augustau loquitur, non intelligentes Filium, putane illam nativitatem sumsisse a tempore inlatum , quos ei etiam commemorare Iibet , quod in eadem haeresi , Patrum vetustissimos fuisse contendant quidam , licet incassum , ut iam suit a nobis Cap.XXII demonstratum plurium Deorum credulitatem retinentibus adnumerandi videntur; quandoquidem in dubium revocari non potest, quin in rebus incorporalibus distantiae differentiis, non locis efficiantur,racmais gnum inducat temporis diversitas atque intercapedo discrimen isdeatur iti tanti. est , Cap.XXI. Divinitatem secantium numerum auget etiam ornatus quidam Donatianae factionis apud Carthaginem Episcopus, qui ria.
137쪽
. ἐπιουσω uterentur , Filium ejusdem esse naturae flantiaeque eum P .Poerdoeebant , quemadmodum Christus substantiam natura ipsa ab
serimina interserebant , sicuti inter diristum' alio homines quaedam Intercedebant differentiae , ex quibus nonnialia inter eos diversitas argue. - A illos ipsos , qui huius sectae principes extiterunt , asium
A Q atium die eorumqui socios consortesque facino. myiri Cistola Pseudo Synhod Ancyranae apud Epiphanium Haeresi
LXXII l. f. IX. ita sententiam suam explicantes audiamus . M s γαρ ,
μοιο ἐνεργέα Ἀνορωτο . Ut enim homiηum Me mitti factus dimoeνato ma n omnibus erat Bonis μι- quatenus πτης suscepit homι-nis . quoniam Verbum caro factsm es iarim Murem non erat .eeterorum more natus M.fuerat, hoc es4 vlam flatu, o utriusque οσ-ἐuxcDone sexus rata Filius qui faecula antecessit omnia , Deus es , quatenus De Filius per ad atque homo es quatenus omini Rus sed non rim est mnιno cum De Patν , a quo genitur esci quemadmodum non cum δε mino , quar m Me viril sat est , ac voluptate prosuatus . . . . eodem modo sui a Patre penitus , se e forma praeditus , aequalisque Deo propriuata vivis tatu abuι , utpote corporis secundum essentiam η-
per , a Patri vivinitate in atque incorporea conditiose, actione μοῦlis :perinde ac milia rea earnis , quateηus ara fuit is earni passiones susce- sit . Non tamo idem es omnino, quoniam qua Deus est, non forma De es, Da eos; ne aequalis Deo, sed Deus; neque Pr ne patis ut Pater auemadmodum quod ad propensionem in peccatum pertinet , Om ηο e , ea actiose tomia fimm . Hactenus quidem illi. VI. His igitur factiosorum hominum tumultibus ς quari , α quincti saeculi tractus Leelesia concutiebatur, sed ne pestis detestati erroris tem. Por elanguit, nec requies ulla laborum pus patriamque relinionem tuentibus hominibus mora patioque quaesita est . Sexto enim Christiani nominis saeculo , ne tempestas unquam intermissa uiesceret , turbelas ire. rum excitaus tib P, penus, qui sectae Tritheitarum K-- di tae auctor sui , di adsertor mi genere Λlexandrinus , arte Grammaticus, laboriosa studiorum assiduitate fixo σννοι adpellatus est . In Platonis buxta ac Aristopeiis philo phia versatissimus, illustres habuit eum Proclo succesesore controversias , Tandem quum ejus artis , quam profitebatur , ni buo
138쪽
addixit : In quibus agitandis in diversos errores lapsas, de miserabilIter
periclitatus et . Primum enim tepBalarum agmini additus , labe Euty
ehianae haeresecis inficitur , mal philosophorum praeceptis raefinitioni bus usus, quos veluti habuit in suo errore, ut eum Tertulliano loquar, a triarchas, πυα ,- Naturam idem esse contendens, atque adeo unam in Christo naturam agnoscebat , in quo nonnisi unam Hypos corthodove poterat profiteri . Heinc, quum Catholici ei objicerent, tres esse in ilia nitate 'postases , unicam tamen naturam et ut objectione ista semet extricaret, tres in Trinitates naturas se substantias exsistere, docere non est veritus . Quare Divinitatis in tres partes divisione, tres deos dispertitos divinae peciei, aequa portione, participes, imperitissime constituebat, ut videre est apud Leontium Libro de sinu QU. apud Plotium Cois Me XXIIu Haeresim suam Philopanus evulgavit tempore Iob, sebia Ie qui ab anno DLXIIII ad LXXIIII, pontificalem regiae Urbis thronum tenuit quod testantur acta disputationis inter Cononem QEugenium Tritheitas, At Paulam ω3ιγbanum Diaerinomenos de Philopono anath matizando coram Iobanne Patriarcha habitae, a Photio loco citato memorata . orthodoxae Iobannis 5IIopon credulitati nimium, quo in Aristo..telis operum lectionem ineambebat, studium & verborum anxia de seruia pulosa persecuti arsque illa , quam profitebatur , Grammatica noeueis
runt , ut partim monuimus , d abunde perspicueque testantur cum Leoniaris Libro laudato de sinu ASI- U. tum PhotIus in sua Bibliothee C die LXXV. Ille his verbis : 'λιγι δἐ -- , λαβών τω ἀφορ' - ο
cem effudit Unum quanta sinificat , anxi e supersmσι γηο - , VII. Quae quidem in caussa sunt , eur vehementer doleam , eum mecum mentem voluto quotin quanta damna Christianae Religioni Scholae Philosophorum intulerint. Non quod philosophia , quae De eertet est in- Ventumis munus , veritatis dogmatibus adversetura datum alioqui limi-xem agens , quo recta ad ilIius contemplationem Incedatur , ut laser laculenterque demonstrat Clemens leon ranus in Libris περο ρωματίων sed Quia vel ejus praeceptis quidam perverse abutuntura vel iis philosophorum lectis se addicunt, quae dum philosophiam , ut cum Bon o loquar, pro sua
quaeque parte raptum ire moliuntur, eamque reclamantem renitentemque
Velut in partem praedae trahunt , vestem , quam suas texuerat manibus discindunt, abreptisque ab ea panniculis, totam illam sibi cessis eredemees, abscedunt . Iure Mine Sept. TretulDanu verbis disertissimis in Libro e Praeser prioηibus adversus meret cos de Philosophia lamentabatur Icilla sua copiosa' uberibus sententiis manante oratione exclamabat me
139쪽
modo λ Et quod pνοκιm Valentinus prososuit , Unde Deus sellire e do Entrimes, e de Ectromate inserunt ristotelem', qui illi ιalecticam Ins tuis , ari/ em meam e des uendi , versipellem , n sententiis coactam, In
conjecturIs duram , n argumentι operarIam , contentione Mesam, et rem με υ omnis retractantem , ne quIa omnino tractaverit He ne illae fabulae, o genealogIae Indeterminabiles , quaestiones Uructuosae , sermones fer-peme , velut eanee r a quisus nos Apostolus refrenan , nominatim pbuoso- FbIam errananem seductionem Ontestatus eaveri oportere . fer ben ad Colose senses videte ne quis sit circumveniens vos per philosophiam, & inanem seductionem , secundum traditionem hominum, praeter providentiam Spiritus Sancti inique ita quidem ille , cujus verba Anastasia sinalia oppo tune in congruenter exceperit', qui eo , quem δηγον inscripsit , Libro Graecanicam doctrinam in praecipue Aristotelicam omnium haeresum quae vel Sanctae Trinitatis mysterium , vel Salutaris aeconomiae Sacramentum impugnare & labefactare adnixae sunt , uberem sontem divitemque Thesaurum fuisse, non tam adfirmat, quam dolet, indignaturque laudabiliter. Eius igitur verba licet longiuscula e re nostra fore arbitror in in medium adserantur adeoque illa , ut Capite laudati voluminis sexto se habent, hei describemus . sciendum autem , inquit, omne uis , quι unam Huno esse In CMiso Divinitatis, Humovati naturam exin ristotele, e ex aliis Graeean e s vise 'I nis hausisse hoe , ut adsererent maturam esse Personam, Ilite perlonam, naturam . Nam Λristoteles diei personas esse particulare , seu vulares naturas seu essentia . Huae nanem doctrinam
Arius secutus flatuit, tres ἐσιας, naturas, seu essentias a Patre, ef FIDO e spIrnu sancto . Eandem preversam regulam amplexus Severus docuit, ex
abus particularibus xaturis , seu sent is e sepostasibus vim Mari e im- Persea Dinam Christ naturam eonfectam e consituram esse . Idem docuit Eutyches, Dioscorus, Timotheus, Gaianus, Iulianus, Iacobus, Petrus Cna Pheus, Barsam ius is Theodosius deum earnibus Instructus Meemviratus ἄννονιι Neque ex re pluris er Euangelis, sed ex in sotevel categorii bane suam sententiam auferunt, qua contendunt naturam esse , nullamque naturam Me persona esse mei interseritur scholion, quod ita se habet eodem mo- o Sabellius nata me seposta unum idem esse adfirmans unam hyposta unsancta in late statuit. μν bare omuia sequitur Anas MDe retulerunt , ut Bubodum Chalcedonensem probro orerent, quo quae unum solumque CMι- sum ex auibus natu Iarandiores constare definivit, oeipso convinci possit, duas personas in Chris constituiso, ut sic sacrosancta TrinIta quatuor personas com
140쪽
me meretis . a expulsa seme Graeca Iea solantia e Chris ste os Paullisquente , nequaquam patimur nos fideles , ut Chris dogmata radaatis , ων luentu ad Λristotelis normam e diseυlInam. Neque a uaeiamus Chν sum, a Paulus Samosa tensis, sed ut Paulus Tarsentisci non in Sapientia verbi ut evacuetur crux Christi duortici Perdam Sapientiam sapientum
quia stultam feeit Deus Sapientiam huius mundi , saevitque Deo per imperitiam' stultitiam discipulorum salvos facere Euauetio credentes , non in persuasibilibus Sapientiae Verbis quia sapient/a munia fallit a s apud Deum, ut miluo eam amplamni . IIItu quando ut e supradicta δε- tem ornuam factione ad nos aeresseru de Chris uobiscum disceptaturus : ne H as ullum verbum defensionis gνat a fac amur , quam percentemur alcis
rellua nomine naturae et quomodo naturam interpretetur quid fit natura
qui Hypostasis, quid essentia, seu subitantia quomodo definiat personam,
e qua natione Genus ecipiat. Et si tib Arsotelicas er HomerDas definitiones, lege produxerit , adfirmans resonam esse naturam multa- falarem se de cetero Meiloci eumque ad ιηθνιον eam Diabolo amandato et a potius Ura Diabolum ablegatori neque enim Iabois ausit Graecam sapieatiam
secundum traditisnem veteris is novi Testamentiri intermeremur fecundum Morsen, Proebetas, ει Euangelium, Essentiam, Genus, Naturam , Hyp stasi , Perionam, ita ut nullus contra uere queat , primum quidem quias domina eris laces omnium aliaram eoufia uarum scripturarum , e Pa. rum Secundὸ quia voces Legis, ει Prophetarum sunt Germanae, e fine rae oecontradictIone Iiserae . Atque haec quidem axastasius, cujus forte auctoritateis exemplo fretus nostrae , memoriae scriptor non indoctus haec literis mandare non dubitavit . Ipso quirim adfirmaverim, inquit , νωο- relι philoseph am is iis , quae ad masterium divinae Trinitatis pertinent sus eque miscuisse omnia , e pharisophum Platonis e contra meta se ressu Wa umenta fuisse , ad falsas opiπιφηe , qua prior invex Fat , ver tendas. Confirmo itidem atque presevero , omM , quotquot fueruat, mersa chas, o Patrem e Fluum diversa natura censure , arisoteleos sectae νο-fes η fuisse . regione vero ιnlustrisres consubsant alitati adsertores ac In due extitisse Platonuos . Ecce tib nomina Patriarebarum ν an μι, e se- eundi De I foe nisuorum rartemonem , duos Theodotor moriarium , is Trapezitam , Natalium , qu Episcopus fui ει πινγ , quique ea de ossa Uoleariis modo resipiscere divinitus coinus es, quum acerbj α--misti eis
rem ab Aueus nisarcer i rou Eusebius aucto est agri caesus fuisset ιΛsclepiodotum Hermophilum, erra pollonium Eusebius Lib. V. Histor.
Eretis Cap.XXVIII. Nos autem omnes scribit Eusebius aristotelu MMUM fuisse, vel potis , ut Graecum vorabisum eνtendum est , assecla . Quom do Graeea Eusebii verba Latinea reddenda sint judicaverit eruditus Lector imae de causa ea fiete descripsi : Κωτωλισόν- - Λ γιος me in