장음표시 사용
101쪽
tantum . exsistenti a Patris subsistere . Quod fit evidentius ex ii emas Vates idem subdi , adserens e Patris sinu iterum prodiisse Filium num a nam carnem sustepturum. Nullo enim interjecto spatio ea nitr
Quare nullum diletime inducit inter primam dratris si mr mirab- , quum rerum universitatem opifex conditurus esset secundam, quum genus huc manum dira peccati servi lute oppressum inde redemturus adparuit Adeoque quemadmodum ex hac deduci non potest , antea non exstitis gem Filium: ita etiam ex illa coniectarium elici haud fas est , Filium ab aeterno is retro semper non fuisse vere in distincte generatum . Adde quod in potheos pariter Filium in Patre semper manere adfirmat, quum Patri sit eoaeternus; quod verum esse non pone , si Claru fabulamentis
Ille eoaererem Patri est is semper in ipse: Noe factus, sed nasus habet quodcumque paternam es VI. Et haec quidem haud intempestive prosecto disputavitnus , quaniso in hae parte Patram Nicaenorum fidem tueri , nostri muneris esse duximus. Nam dolo fraude dversarii in uno νudentIo edisserendo dete cta, non melius illi prosperiusve rem cessuram intelisgimus, si suas Mile fas aliorum quoque Patrum Nicaenorum is qui post Nicaenam Synhoiadum Sapientiae laude elaruerunt, testimonis ac auctoritate munirect cons inare labbrasset . Quod eo facilius cumprebendetur ad erreri mox Phuaseum Brixiensem , dc Aur. AugusInum qui eri erant Nicaenae Fidei tenacissimi quid a Patribus Nicaea e primum congregatis orere- eum suisset optimet noverant , haeresibus adcensere eam , quae sempite, ne natum non ιnteingens Filium, putat Ilam natIvitnem sumsisse a tempore initIum, e tamen volens eoaeternum Patri Filium confiteri, apud Illum stiisse
aηreqviam de illa nasceretur , exsistimato hoc est semper eum fuisse , vertimtamen se rei eum iuvim non fuisse, sed ex quo de illa natur es, Furem esse cavisse. Sunt ipsissima anusin verba huiusmodi errorem Libro D m
νυBus ad suadDultdeum describentis Nec mirum , Nicaeno Patres aliosque iisdem adhaerentes, hanc sententiam , ut salsam h impiam ejecime, quum Patrum etiam vetustissimi , ut talem illam semper exhorruentiat Liquet id mirifie e iis, quae renaeus habet Libro II. Ad vers. Haeres. Ca XVIII. Decentiora , inquit, magis quamis , a lationem , Μ S. Claram legit, generarinem prolatis bominum Verbι oro erunt In De aeteν-xum Uerbum is prolationI Initium donantes e genesin burenadmodum sua Verbo . In quo distabit a Verbum, Immo ne Deus , quum fit verbum a Verbo hominum , Leandem habuerit ordinationem est em spon/m geme νat oui ρ De Valentinianis hoc loci agit reuaeus, haeretici vulgo aboin natissimis, quorum certet somniis & nugamentis nunquam Theologi eorum. dem impugnatores atque eversore inhaeserunt . Opportunam igitur occasionem elabi prudenter haud passi sumus; in acie stetimus , pugnavimus vicimus aliam prope victoriam tenebamus, substitimus aliquantisper , di vertimus laudis amore multiplicisci non tamen conspectum evasit uerseis quamur eam iterum, di ad propositum reyartamur.
102쪽
I Uicumque ea . quae superias de Augustini sententia Deripieu emγ- dateque disseruimus, probe perpenderit, nunquam e Rud citatis ne dicam impudentia deveniet , ut tria divina, i rri ν- , secundam Praesulis Hipponensis opinionem, unum esse mei tantum adseveret . Quare si alicubi ita de Trinitatis divinae unitate praeclarus ille scriptor lueris aliquid consignavit, ut ex eo non multum ab ejusmo vi opinione abludere videatur , vel etiam eamdem Daulo apertius proluxiasque insinuarea id non simpliciter accipiendum eu, sed iis, quae Cn. culto ac tempestive praemisimus , temperandum.
II Quum igitur ille Epistola CLXXIIII ad UemtIam Arianae versis
diae sectatorem scripta, ita aer ὀμοήσιον Trinitatis unitatem exponit, ut cum ea quae hominibus invicem intercedit , unitate comparetis convenire demonstret illico animadvertendum est non tam viro egregio ordiesse quid plene ' integre rae Divinitate sentiat Eceles Catholiea, intimare quam vaesanam ascentιι, reliquorumque Λrianorum de divinarum Personarum Inaequalitate doctrinam consulare tradeundus Petavius Lib.
IIII de TrInit. Cap. XIII. g. VII. Hoe autem ut adsequatur, non sel da opus habet Christianae veritatis consulta proponere, quod α πχις. emedignoscitur . sed satis est ut exquisitis idoneisque argumentis, Λcademic
rum ritu, adversarIorum sententiam, salsam eme revincat , quod est conis tradicentis officium. Probe enim noverat Augustruus , si ascentis de ea sententia, quae diversas divinarum Personarum naturas invehit, deducere potuisset nullo negotio se quoque eum ad lenam absolutamque verἱtatis agnitionem adducturum ouando ea ex ejusmodi erroris consutatione , re
et via , ordineque profluit ac derivatur . Nam, ut & Horatianum alia quid inseram,
- - apunt a prIma stultitIa caruisse III. Vera quidem atque indubitata ista sunt, quae praestrum mus sed ne legentibus potius sucum facere velle videamur, o subterfugia quaerere . ne apertis obviisque scriptorum sensibus convicti , caussa periclitemur aut cadamus omnino quam veram illorum sententiam eandide ingenueque perscrutari, dc de eorum stylo in dicendi more esse sollicitici sapientem iustumque judicem paravimus , quem nulla aut imperitiae exceptio , aut fraudia dolique suspieio submoveat, merommum , qui dum se adversus I visi ni tuffragatorum calumnias tuetur ac purgat , praeclaret quidem aeicienter beato, quo manat, orationis flumine nostrum judicium confirmat. Apologia igitur pro Libris, quos adversus Iovinianum exaraverat , Pam. machi inscripta, haec habet LegImus cernvitissim vir , in soboli pariter is Aristoteleaolia de Gisarae fontibus manantIc fima didicimus pIuravi e videlicuaenera κωί, o inter cetera aliud esse genus, γυμναν δε ρνι-
103쪽
Fe e aliud δογματικως In ρ Ior vagam esse disputatis em Θ adversar 'r spondentem nune lare, nune, Ila proponere r argumoniar ut libet aliud Isis quι, aliud agere panem, ut dicitur, ostendere , apidem tenere . In sequent autem aperta frons, ει, ut ta dicam , ingenuitas necessaria est . aliud est quaerere; uva, e re n altero pugnandum, a altero Gerardum es . Et mox Let te, obsecro vos, Demosthenem: et te Tullium. - , ne forsitan Rhetores vilis displiceant , quorum artis est , veri via magis quam vera dicere, Legite, Platonem , Theophrastum, Xenophontem, ristotelem e reliquos, qu de Socratis fonte manantes , divem cucurrere rivulis quia
a III apertum, quia simplex es s suae verba non sensum astu sexsus nom.ιθον ae Origenes methodius , Eusebius , pollinarius multis versuuis mutibus scribunt adversus Celsum, Porphyrium Confiderate quibur et meatu, ex quam labriel problematibus D abol spIrltu contexta subvertant re quia Interdum euuntur loqui , non quod sentiunt , sed quos ecesse est Meunt , adversus ea , quae dicunt Gentiles . Taceo de Latinis ferUtoribus Tertulliano, Cypriano, Minucio, Victorino, Lactantio, Hilario ne non tam me defendisse, quam allatu ea accusesse Paulum Apostolum proferam, quem quot/escumque ego videor m/b non verba audire , sed tonitrua : Leg te Epistolas ejus e maxim ad Romanos , ad Galatas , ad Ephesos nisu bus totus ccertamineis tus est . Et videbIlIs eum In testimonII , qaae fumi de veter testamento, quam artifex, quam prudens quam dissimulator fit ejus, quod agit in dentur quidem verba fi De a, e quo ιηnoeent1 hominis a rust/ean , e qui ne facere ne declinare noverit Urias , sed quocumque respexerti fulmina sunt. Haeret In eausea Capit omne , quod et gerit tergum verit , ut superet; fugam mutat, ut ore dat . Et ex interval- loci aliud es Meere discipulum , aliud adversarium, arere . Haec quideme meronymo , et longiuscula, libenter protulimus; nam magno usu esse possunt hujusmodi monita , ut scripta Patrum eum Ecclesiae hostibus d certantium probet penitusque intelligantur. IIII Sed jam tempus Augustis verba e laudata Epistola desumta nostro indere commentariola Noti ergo adtendere , inquit , quomodo vincatur Hugustinus , qualiseumque unus homo , sed adtende potius utrum vinci possit oua non ipsum verbum Graeeum , quod Deiu est non intelligentibus r-νidere, sed illud quod scriptum est , Ego Pater unum sumus . Et, Pater
sancte serva eos in nomine tuo , quos dedisti mihi , ut sint unum , sicut re nos . Item paulo postri Non pro his autem rogo tantum, inquit, sed&pro eis, qui credituri sunt per verbum eorum in me, ut omnes unum sint,
sicut tu Pater in me, Ego in te, urin ipsi in nobis unum sint, ut mundus credat, quia tu me misisti, dc ego claritatem, quam dedisti mihi, dedi illis, ut sint unum, sicut isos unum sumus: Ego in eis, tu in me, ut sint consummati in unum . Vide quoties dixI , sint unum seu de nos unum sumus , nusquam tamen dixit , Ipsiis nos simus unum , sed , sicut egoin tu sumus unum, sicin ipsi in nobis sint unum astula cur tu erant unius ejusdemque substantiae, quos etIam unIus part e/per vitae aeternae Dincere Olabiit, ita de Patre, Filio propterea dictum es, Unum sumus, quia unius sunt ejusdemque subsantiae, ει non ari e ρε vitae aeternae, sed in prIncipaliter vita aerem . Et poterat dicere secundum formam μνιι, Ipsi unum sumus, aut, unum musci nee tamen hoc vix risu a unam subsantiam Patris Osuam ει unam illorum volebat ostendere si autem dixisset, Ut tu,
104쪽
de ipsi unum suis, se ut ego Qtu unum sumus aut , Ut tu is ego, cIpsi unum simus, sicut ego Qtu unum sumus, nemo nostrum recusare pose
ιρι unum I., et am diversas substant Ias . autem f. quam non ιta fit, quia non Da Qxit, et saepe dicendo vehementer commendavit , avod
de ιυ ρι- unius substantiae sunt, jusissime lag=tabir , ut aliud proferamus,
unde ὀμωυσιον demonstremus. Ita disserere perrexit Augustinus, ratis hoc Dis ratus , ut rem totam eonficeret , de Pascentio triun sum ageret plenam vero de solidam Fidei orthodoxae expositionem ex aliis tuba dictis monumentis repetendam considerate reliquit.
I. Λm ex iis, quae supra e meronum protulimus , haud quidem ins Llens aut inconsultum videri potest , iis armis manus cum adversariis hostibusque conserere, quibus vim eorum Wimpetum tantam frange re quis valeat non etiam victoriae fructum & plenitudinem consequi in controversa omnimodis veritate potiri. Sed istin exemplis caussam nostram respicientibus hunc locum diutius urgeamus, de res inlustrior evadat atque testatior vir in Ecclesia praestantissimus, de multi nominis scriptor ambrosius non alia ratione, quum stylum adversus Λrianos pariter stringeret , eorum adgressionibus pugnator invictus occurrit magis ad id uaram Intendit, ut aliena destruat , quam ut aedificet sua . magisque est devictoria sollicitus, quam decretis inserendis intentus Quum enim Lib. V. de F de ad Gratianum augustum Cap. I. ita adversos nos insurgentes memoratos haereticos introduxisset o folum verum Deum Fcut Patrem tae FIIIum dieitIs er unius subsantiae Patν- eriurum eon emin non unum Deum , sed duos deos indueitI risu a , qui uxjus subsantia sunt , non uuε Deus sed dus Di v dentur isu duo ham ne , aut duo συρ pluresve dicun
homo, et una υι atque hujusmodi strophias de calumnias , quas δ apud Albanasium rat. V. contra Ar anos objectabant , struentibus statimin os obstruere posset simul, & orthodoxae fidei universam κplicare dc stabili re veritatem satius tamen duxit , ejusmodi sycophantias componentium stultitiam impudentiamque detegere primum atque traducere , quan plena ac exundanti replicatione , e salsi dogmatis confutationem in eo nufirmatio rem verae lententiae complecti illico, cumulare.
Il. Itaque ab illis primum animadversum vult , potius secundam rum placita duos Deos consequenter induci , quum pluralitas magis cadat in ea , quae ἐοράσια , hoc est diveriae discretaeque substantiae sunt , de
105쪽
quo etiam videri potest in IureIe Liba V. Metapses CapvL Hele non n-
hempestive monendum est , Gregorium quoque NaZianaenum orat.XXXVII.
dissicultatem similem stultissia sibi ab iisdem Λrianis obiectam non dissimili re ponsione difflare, demonstrando videlicet numerum, si non magis. saltem aequ ac in Moωσια in ἐορουσι cadere , quod quidem late ertis -δ-ο . - γα suo σύσια ἐγ-- . Ea, eius m e sotiae sua , eoanu
ruract/omnia quae autem disparem subsaar am habent, minim eonnumerantur. Ex quo se ultu vor ex eo elab non posse, quIn, Iuxta sanc rationem, HevtD, --niadi nullum tale periculum mmineat , ea ea con-Iubsantiana esse in me profitemu . dvertendum qumire est ex hujusmodi Λrianorum objectionibus nullum argumentum exprimi posse , quo trespitii His substantia amajoribus nostris in Divinitate consideratas fuisse palam fiata quum orthodoxam sententiam penitus eos non introspexime, li--quido constet, qui nos alias Sabellianismi haud minus impudenter insimulaverant , diversas d regione contrariasque suspieiones obcaecatis eorum animi ingenerante orthodoxo dogmate, am numero esse De subsantiam
uri autem Hposas seu personar. III. Progredietur ambrosius aduersarios strenue consutans,in duos homines pluresve hominem interdum singulariter dici demonstrat , quod unitatis veritas id maxime exigat, laudatque Psalmum CXVII. ubi Prophetas ut indicaret omnium mortalium Universitatem nihil sibi damniis detrimenti . Deo se protegente , inlaturam Domisus mih a utor , inquit non imebo quid faciat mI, homo . Digna sunt quae omnino videantur , Gregori Nysseno hac super re disputata' animadversa in Libro , cui πεμ, o F oiada λέγων τῶ Θιὸ , titulum fecit . His quidem non abludit Juaedam Latini sermonis apud Iureeonsultos consuetudo , cujus a cas ιν observatae memoriam nobis transmisit C. D in Lege CLVIII. D. Da Verborum Anseaιιο, CH verba subjici In usu Iur s. inquit , frequen re πιι ηο Cascellius I fingulis adpelianoae, quam Mura νησιν HUM Agnificare veιιemur, nam multum hominem venisse Romam, e piscem vilem esse iramus. Repetendum superius CapXVI. s. I LIIII verum , quum satis irrisionis e contemtus tuisset , inimicorum strophias ac machinationes confutae postremum ae subruit Praesul, diolanensis is solidam integramque Christianae Sapientiae veritatem apertissim enuntiat ac praedicat sed iste M IAM, inquit, Ni is 'mi
nis, aut devotisnιι ει Ide . GENERALI AUTEM UNITAS , et quae isse se Adum Divinitati gίον am complictata OMNI , Duus es Patri , .FιὶU, o Firitu sanct . Unde e Dom/uus , quum diversitatem ι te se bominum eri aret, IN NIHIL HABENT INTER E QUOD POSSIT DUNITATEM INDIVIDUAE UBSTANTII PERTINERE : in lege vestra, Inquit, scriptum est, quod duorum hominum testimonium verum est, ubi veni ad suam o Patria totimorium, o Ixv , Verum est testimonium
106쪽
nostrum, quia DUORUM DEORUM testimonium est sed ego aquil,sum , qui testimonium perhibeo de me ipso , de testimonium perhibet de me , qui misit me Pater supra quoque fimi tro ait Et si judico ego, iudicium meum verum est , quia solus non sum , sed ego , dc qui misit me Pater . Itaque, Ura e supra e Patrem signavIt wFinum, nee plurati- ratem admiscuit, ne divinae unItatem substantiae separatip. v aeens igitur , μι quod UNI 1 EI SUBITANTIAE , EPARARI NON POTES , etiam Ἀφη fit fluuiaritatis , securitatis . singularvatem hane dico , quae Graece μολόα. dicitur . sistularva ad resonam peri ne , ηιtar ad natu-σam . Evidens igitur est ambrosium, UNIUS ESSE SUBSTANTIAE, aliter de Sancta Trinitate intelligere , quam de hominibus aliisque rebus passim usurpetur dc eam substantiae unitatem Diuinitati vim nullo modo in creaturis, juxta ipsum, reperire si . Qui , quum omnig nam omnifariamque unitatem in Deo esse disertissime adfirmat ' Nonne eam , uuae numer unitas dicitur , dis nis Hypostasibus manifestissime adserit λ Facit mirifice praeelara Aristoteus doctrina , quae Libro IV. ος - - κα Ca VI habetur nωι δἐ δε ἡ νοου- διώριαν , ο νοούσα-- ωήν- , ε μὴ διώκται - ζι dia , .m χρόνν, μό- έπω μέ - νώδεώλν- --ἔν . OmnIn quorumcumque neuectis, quae quod quid erat ese ιηressuit, ad misibilis es , neque separar potesve tempore, nec Ioco, nec,
Ita De numerati ex Gregorio Ninsanetaeno laeuientias I, E quoniam Gregονι magianeten ment onem seclmus is de via aec ratione, quam , ut linouam haeretieis oecludat, prudenter init , no nulla subindieavimus , nee sereὲ aliam esse diximus ab ea , quam doctrina sanoeimonia non impar ambrosius insistit; eine occasionem rapimus parem utriusque morem, simileisque decertandi artes luculentias demonstrandi licet quaedam in rectae Gregori opinionis argumentum iam adlegarimus , eamdem latius & copiosius adstruendi . Illure igitur oratione XXXVII ad νersus acedonianos, de rianos ita disserentem audiamus: Θισι , σι ε i., ε Θιοι, πω - μι dis P ἰ πώ ἡ πολυαρχία - ἔ-
107쪽
sus lex . Atque ιν cassyam obt nebimus , accusatores Hor Patronos a- Itur . suo quid fortius a generosius λ At ver , quodnam obti es cum
atriisve certamen, quaenam oratio λ Nobis Deus anus es , quoniam nave tar , atque ad ηum ea , quae ex uno furit , meruntur etiam irra personas redimus . Neque enim ho maris , liud minus es .us , nee oesνIus Gllud postreius . Nee Huntate ριnduntur , aut potenria dividuntur
HasTIO ET TEΜPERATIO . utim ergo ad Dietinitatem 'Imamque IIIam caussam , uniusque principatum . mperium reoexerimus , unum est quoament s nostrae oculis obversatur . suum ursus ad ea in quibu es divinitas, e quae ex prima ua caussa , citra ullam temporI Intercapedinem , ac pari ruria sunt, tria sunt, quae adorantur. Iu d autem , vixerint fortasse, non-ue apud Ethnuos quoque Deitas una est, ut docent qui plenius apud illos perfectius ue philosophantur λ Atque apud nos genus universim, humanIta una Et tamen dii sunt , non unus , quemadmodum e multi homine . At inbere eommunitas UNITATEM HABET COGITηTIONE SOLA CONLIDERABILEM IIuularia autem e tempore, Hadfectιonibus, atque adeo pGentia. Iacuia
108쪽
θἀρ- ἐνον ι μη τι - ἀπαν- βίον , -- σμασι ε υχαιι, α ι, i, σῆς - με-πι τον ι . Nam nos non solum eo, i sumus, sed et am cum uter uos mutuo, tum nobis et am ιρε προlit , ut si ne unius quIdem telisatio nedum rora ιtae curriculo , Maad idem maneamus, verum e corpι- risus ex animis perpetu M uamu es immutemur. II. Si quis non videt hei a Gretorio, unitatem, quam numeralem o cant, Sanctae Trinitati vindicari, quid videre possit manifestius ignoro Quum desipere omnino atque ineptire impetentes adversarios solerter de monstrasset, ipsorumque armis eos confodisset , ut moris esse Patribus ad
divinarumque Hypostaseon unitatem veluti trium solium inter se cohaerentium unam eandemque lucis temperationem considerat , de avo consulendus etiam Iob Damassenus Lib I de Ide Ort5.doxo Cap. Ulu. Si nihil Trinitati contingit eorum , quae dividuis rebus usu venire cognoscimus ruomodo ergo divina substantia numer differentia discinditur, quod rerum ividuarum proprium et comprehendimus Deinde quum dicit hominum, deorumque Ethnicorum communionem speciem formamque videlicet hesi se cogitatione sola comprehei sibilem, non esse nimirum rem, quae exsistat vere dc per se ipsa, atque eo differre a Divinitate quam plurimum nonne contrarium de Dei natura eredendum eme manifestissime insinuat Hei obiter observandum , quod Gregον us dicit de Humana natura , sola videlicet cogitatione considerari , ut eam a divina , quae est res quaedam summain exsistens omnino differre demonstret id a Iob Μaxentio in Ll- bello aurea cephalos de divinarum Hypostaseon distinctione pronuntiari ut eas, quemadmodum nec sicut homines uniuntur, ita nee pari modo di- stingui separari doceat . De ude inquit, si nullatenas ea, quae secundum aliquid discernuntur . et numerantur, possunt In un=tate subsistere , quaero et Pater , Filius , et spiritus sa cyas , qui nox re Ua , sed eunitione a sum, ab invi em discernuntur, quin do non in divis e sed in ararae ni- eat furisant' ademque videre est apud lati duum Iob Damascenam M. de ire Orthodoxa Cap. VII l. Quod autem adaxentia personas tres cognDrione anitim dii cerni adserit , sic intelligi debet , ut a se invicem separatae iit' quasi divulsae sola intelligentia , quum re ipsa de secundum ensentiam unum sint , quemadmodum idem naturas in Christo duas sola e
, XXXXIII l. solem lueem ait esse τ ἐπινοῖ χωdira , cognatione rabilia et reipsa indi Wisa situ Uidesis sequentis C pitis II l. Sed, ut cetera, quae ad rem facientia habet Gregoriu in mem rata oratione, huc transcribamus', deinde sequitur is οἶδα δἰ Araia e b-
109쪽
non eadem est ratio, me an haec Iacob, ut inquit meu Theorius sed ho
c mari speculationem grat a uo minus , firmiorem Iam conquIνε- . . illud quidem, quod Malias protulimus atque expendimus , quamli-het si delicet Trinitatis Personam unitatem habere, non minus ejus, cum auo conjungitur , quam sui ipsius respectu , propter essentiae' potentiae dentItatem, adeo fuit Io Cter ea sormidolotium, ut quum , locum, quem, hae I licet prolixiorem , integrum tamen ob hanc rem descripsimus , a suae sententiae confirmationem , nescio qua confidentia , e Gregorio proauceret atque referret , testimonium veritatis certissimum dolo malo frauis dolenterque praeterierit. Ilit. Ut vero evidentius constet de recta Gregoria aettamen opΙnione . Nonne latis superque indicat controversam unitatem divinis Hypostasibua convenire , dum unius interceptione universae Divinitatis interim , de peremtionem fieri verbia luculenti Iumis adseverat M. a , inquit laudata
110쪽
guum quoddam an suis ulius mutierum capere, quam pro uata quadam --
in divinis Personis . Harum Personarum dimeren
a gis inhiat in certamine manus cum hoste pressu gradu conserere di obnitentem propellere,in insurgentem deturbare rac concurrentis impietatis omnimodis victor evadere , vallum irrumpens , d castra denique ipsa populans atque diripiens quam arcanis nostrae religionis patefactis ac posita in propatulo veritate, Ac adversarios superare atque disjicere, Ac suos una in recta incorruptaque credulitate confirmare , Dum Patet caminpus,' statis contra acies, alterius temporis esse existimat , tamquam e thedra praecepta & dogmata personares tum hostium impetuis audaciae ire obviam, d contra stare necessarium . Heinc quum ab&Has quidam , ut veritatem liquidam edoceretur , se riorum vicem obiens , eadem Gregor o opponeret, quae ab haeretieis objecta Grvorio QNaυσπυ-n superius vidimus' peculiari libro condito , cui που -- Οἶσθα λέγων τει Si οὐ . titulum fecit, multa prius rei difficultatem obtendens, praelatus, mox abusum locutionis ostendit, corruptamque consuetudinem, qua homines , exempli gratia , qui naturae ejusdem sunt, per ipsum naturae nomen pluraliter nominemus, ae dicamus, mis fomlnea, cui simile esse si quis dicat , Miatae narura Bumanae atque ita latilis prolixiusque exequitur eadem , quae Ambram , ut jam vidimus , non inconsultet replicabat. Sed quamquam his ambagibus, longisque exorsis teneat adversarios, atque ita nullo modo probabilem eorum adsertionem esse demonstret sua ipla imbecillitate procumbentem non tamen adeo in victoriae adepti ne totus incumbit , ut secreta Christianae Sapientiae luculentius pate- sacere insuper habeat, ne quis inde opportunei oblatam occalionem eriminandi arbitretur in adfirmandi non aliam unitatem divinis hypostasibus intercedere, atque eam , qua homines in ejusdem speciei societatem contrahuntur . Quantum enim hane ab illa unitatem intervallum discriminet considerat insinuat, ubi unionem operationum, quae divinis personis inseparabiliter inest, his mortalium caetu quam longissime abest, ob ocu