Ecclesia Africana sub primate Carthaginiensi per D. Emanuelem a Schelstrate sacrae theologiae doctorem, et Ecclesiae Cathedralis Antuerpiensis canonicum ac cantorem. ..

101쪽

Quod Africana Ecclesia supremam Romani Pontificis auelaritatem sena

nodierint contra edis Apostolica auctoritatem, Africana ramencisa a sui primordis eam , Terrinam Cypriam restatuibin , severita fuit. a. Post Cyniani tempora exorti Donatista, quorum causa ab Imperatore ad Melchiadu tribunal transmittitur, ad eumque flectas judirium, S O armis Augustinvi testantur nec Romani Pontisci auctoris

temisistim contemρsere chimatici, cum constet eos sibi Episcopum in urbe Roma coisimus . 3 . Quod Ecclesia huersis dotes haria Primam de Gubura , asser iiii

Donatista incontra os metebat S. Optaria Dotiatistarum malleia, ius Iocru expenditur de successione Episcoporum in Cathedra Romana. 6. S. Optat accedit testimonium D. Augustini, qui successioni Pontiscum a Petro descendentium opponit successionem Donatisarum a Mctore Garbiens inchoantium.

a. ams Asticanam Ecclesiam tenaciorem privilegiorum sit c um conservatricem fuisse clament exorti toties in rebus EG clesiasticis dissicultates, in viniim tamen ex turbato ius rerum statu

102쪽

Africana arma in sui defensionem sumere conati sunt novatores haeretici. Africana Ecclesia est, quae numquam edi Apollolicae nisi cum errore restitit,in postremo ignorantiam suam semper erubuit Africana Ecclesia est, quae illustria sue erga Sedem Apostolicam submissionis documenta fraequentissime exhibuit, a suis Primordiis devoti animi signa posteritati conlacravit Florebat parum post ipsius exordia perantiquus Carthaginiensis Ecclesiae presbyter Tertullianus , qui nondum haereticus lituos depraescriptionibus edidit, in quibus haer ticos omnes ad Romanam Ecclesiam remisit, ut ab illh tanquam fidei magistra traditiones ediscerent, e puncta religionis Catholicae mu-

tuarent verba Tertulliani dabimus infra initio dissertationis sequentis, contenti hic addere testimonium primitivorum in Africa fide sum, quibus decretum Stephani Papae, quod emiserat in causa moechorum tanquam Potifex maximin, opisvorum Episcum, er/t peremptorium. Expositione verba non indigent, Tertulliani sint ex libro de pudicitia desumpta, quibus in causa lapsorum aequὶ praeclarε concinit D. Cyprianus , eum post Cornelii ad Pontificatum assum

tionem in causa lapsorum agnoverit eum, qui cum authoritate & con-lili potuerit habere rationem quamobrem statutum suum de recipiendis in Ecclesiam lapsis fecundo Romam misit adiungens quod credimus vobis quoque paterna misericordia placiturum. Cornelium Pa

trem non colles in ium, indigitat, quod sicut prae magnitudine sua Carthaginem Roma praecessit , ita ictoritate carthaginie sem Romanus Pontili antecelliret unde & Romam ex Africa navigantes sese admonuisse vietur in epistola ad Cornesium Cyprianu , ut cr=rio .

Ecclesia Catholica matricem , ct radicem agnoscerent, o tenerent. Et in epistola s. Corneli j sedem vocavit Petri Cathedram, atque Ecclesiam principalem, unde unitas Sacerdotalis exorta est xlibro de uni- tate Meseliae haereticos retellit edis Apostolicae communione separatos qui ccissa renitituri efflit, qui Cathedram Petri, super

errauem de Militisne haereticorum I Stephano excommunicationis sententia terrerentur, palam, teste Augustino , prosissiis est, sea Sedis Apostolicae communione nolle divelli, in nraximo suci Zeloeonstitutus alii id non edixit ad Episcopos Carthaginiensis Concilii, quam et neque enim quisquam nostrum Episcopum se es Episcoporum con- litui r aut oramico terrore ad obsequendi necesitatem collegas suos, adigit.

103쪽

adigit rauibus verbis alluditi Stephani Papae decretum, quo ut

Episcoporum Epis opus sub excommunicationis terrore Afros a reba tizationis errore lumi resipiscere, mantiquam Ecclesiae consuetudinem iterum amplecti , prout Cyprianum iecisse cum suis existimat

Augustinus epist. q8. a. Proniperunt post Cypriani tempus in schium Donatistae, ac

Maiorino contra Caecilianum substituto egerunt cum Imperatore Constantino pro iudicibus transmarinis cauum vero istam Consta tinus anno 3 is remisit ad Melchiadem Papam, iubens Caecilianum cum . Io suae partis, Wio adversae partis Episcopis Roniam prope- constant M rare causam coram Melchia de dicturos , quemadmodM , inquit Constantinus epistola ad Melthiadem versionis Valetianae, Ianctis imai coimmuravit-ηUL sciebat Imperator nondum baptismo insetiatus, Petri successores obtinere rimarum Ecclesiae i nee Asti obstiterunt Ged Romam coram Melchiade causam dixere, ubi de sanctissimus Pontifex sententiam in Donatum protulit, MCaecilianum s. optatus communioni Eccusastica nugra flatu retinendum merito esse censuis post quae S. Optatus Mileuitanus lib. r. susscit ergo, Donatum tot sententiis esse percussum ., Cacilianum tant iudici esse purgatum. Augustin. Addit Augustinus epist i6r qualis ipsius Melchiadis ultima prolata est sententia , oram innuens, quam integra, quam νονida, atque ac jris . . . . . Parrem Christiana ,sebis. Et supra r an fortem Misit

prasedit , fuerat terminatum ' lucide testatur, Potui licem Iti manum ut communem plebis Christianae Patrem potuisse de rebus etiam in Africae Concilio terminatis assumere judicium , in eo obtenta pro sese sententia Caecilianum Carthaginiensem Episcopum iam potuisse non curare constirantem multitudinem inimicorum , cum se videre Ro----lmia . . . aer comminicator iure esse conpunctos scris. omuis de conspirante inimicorum multitudine, pro qua sedanda, MEpiscopi, teste optato Mileuitano lib. i. ad vivi, misitsunt Eunomi ct Olympias ut remotis duobαι unum ordinarent. Et ubi lega- torum Sedis Apostolicae auctoritatem plebs Catholica Caeciliani agnovit, hocseditiosa pars Donati feri passa non est. Haec enim cum cernecret, Caecilianum Romano Pontificeis Constantino Imperatore iosede Carthaginiensi armatum, seipsam a communione fidelium m. pararit, Ecclesiam Donui in ora cie constituram unicam supereta

104쪽

timmanes, ut in urbe Roma Episcopum praefecit. Qua in re illud

dumtaxat notandum existimo, tam indubium fuisse antiquioribus Afris, Sedem Apostolicam eaput esse totius Ecclesiae, ut Donatistae suam Ecclesiam non existimarint sine Romano partis suae Episcopo recte ordinatam asti haretici, inquit D. Augustin. lib. de haeresibus D. Augustia. cap.69. in urbe Roma monteUes Ocantur quibus hinc ex Astica sunt

-ra redi re placuisset. 3. Clamaverint itaque post Caeciliani tempora Donatistae cum Pammeniano suo Principe Ecclesiam doles suas habere, interqu-Cathedra est prima Negare non potes, reponit S. Optatus lib. 2. contra .Optatus. Parmenianum , Scire te, in urbe Roma Petro prima Cathedram Episcopalem es collatam , in qua sederit omnium Apostolorum caput Petrin, unde Cuba appellatu est siqua una Cathedra unitas ab omnibin serva

quo nobis istin Orbis commercio formatarx in una communionis Societate concordat vestra Cathedra vos originem reddite, qui vobis vultu San-Mm Ecclesiam indicare. Sed is habere vos in urbe Roma partem ali quam diciti e ramus est vestri erroris Irotent de mendaci non de radice veritatis. Sic nimirum Donatistarum insaniam refellit S.Optatus,

constitu suo leni rea Donatistis Romae Macrobium Episcopum ramum docet errorisprotentum de mendacio, non de radice -- ritatu Radicem enim verae successionis a Petro Apostoloriim Principe desumit, in euius una Cathedra unitas ab omnibus erat servanda, id est, inquit Gabriel Alba ineus Aurelianensis Episcopus in notis, Romanam Cathedram a uimmo Pontifice occupari ab ea caete Gabriel M- .ras vim suamis potestatem accipere debere, in ea & cum ea omni baspin. bus adhaerendum esse, qui cum ea non communicarent, schis-- maticos esse , Audiant haeretici nostri temporis, rubore perfilsi ignorantiam temeritate conuinctam oculis si mis deplorent, quod se tam suam in Romanum Pontificem rabidam , ad discerpendam Sedis Apostolicae auctoritatem cernant proclivem, ubi Africanae Ecclesiae Episcopi primis saeculis Sedem post cilicam respiciebant ut m tricem fidei, di communionis Ecclesiasticae cem tum ac radicem. q. Cum S. Optato ex successione Romanorum Pontificum Dona-

105쪽

ti astellavit totius Ecclesiae lumen Hipponensis in Africa Episeopu,

Augustinus, ita enim scribit epist. contra cuiusdam Donatistae Augustin. litteras si enim ordo Episcoporum stri succedentium considerandus est quant certius, vere salubrite ab ipso Petro numeraremus, cui totius icclesia figuram gerenti Dominus ait super hanc petram ad cabo Eccle-fam meam , ct porta inferi ηοη incent eam. Petro enim sumsit Li

rupit minisocabuIum rvagaret. Quae s.Optatus iub Stricio, haec S. Augusti uis sub Stricii successore nasusio contra Donatistas urgero perrexi r gloriabantur in Episcopo suo Romano Donatistae, qui tempore Caeciliani primum miserant victorem Garbiensem , post eum Bonifacium Ballitanum , tum Encolpium, deinde Macrobium, posteae florici cunmivo, ultimo Cutidianum, is qui omnes cui ex s. Optato, partim colligit Philippus priorius, in Donatistatuere. ,, eontra hos insurgit Augustinus docens, ordinem succedenti ivn Episcoporum non tempore Victoris Garbiensis saeculo quarto, sed a S. Petro

Apostolorum principe saeculo primo esse inchoandum , tuncque petram positam fuisse,supra quam extructa est Ecclesia,dum Petro successoribus Episcopis regimine suo Ecclesiam sustentantibus commilia fuit

ostin multitudo fidelium: unde S. Augustinus serm. 9 in Petro uno Chrs 'Mimus fiam sit epist.isti rationem redditurus, cur Caecilianu . videns se Romme Ecclesiae communione copiunctum, diUt, potuisse A clinus non curare spirantem multitudinem inimicorum, quod ia semper Apostolica cathedrariet ait principatus Verba, quae lucem meria dianam excedunt, Romani Pontificis super Africam Principatum

in terminis eUmcunt.

s. Auctoritate ista non semel, sed saepius usi sunt Romani Pontifices a tempore tricii, cuius extat epistoli Synodica, in qua plura constituit, quae ad Asticae Episcopos servanda direxit data est in synodica post Consilitum Arcadii Augustiae Bautonis anno Domiani M. quamvis aliqui velint, eam epistolam esse sipposititiam, re

citata tamen putatur in Concilio Tlaetensi coram universis Byracenae Provinciae Episcopis, Metiamsi ibidem recitata non fuisset, itatura Ferrando Carthas iniensi Diaccino δε ala indecim saeculis breviaticini cancinum ad usii Asricis e Ecclesiae conscriptae maena ex parte inse ritur, ut Siricijauciori emadmittere debuerit Africa, cuius venerata Di iligo b Corale

106쪽

' ii sui .admisit decreta idem plan contigit in causa Pelagiano rum, pro qua ad initium seculi quinti cum Aurelio Cantagimensi

Episcopo totius Consularis Provinciae Antistites rogarunt innocentium primum, ut post damnatum Pelagium eiusque haeresim etiam Synod Pro-Aροι Olica Sedis adhibeatur auctorita pro tuenda salute muturum , vinciae Pr quorumdam etiam auctoritate corrigenda. Vestigia Proconsularis Provin- m Maiis.

eis insecuti sunt sylvano priniae sedis Numidiae Episcopus, Augustinui Hippone solii φη, . Numidiae Episeopi, scripta ad nno Ontium Papam epistoli hirudis hisce vermis ordiuntur; qui se γλιὸ hamisia Gratia sua rari remanere is Sede Apostolica collocavit, ratem Milotina que nostris temporibin prastitit, ut nobis itus ad culpam negligentia a 'leat , si apud tuam renerationem, qua pro Glesia suggerenda sunι , t cuerimus quam ea tu posivise fastidioseise negligenter accipere 'agnu periculis infirmorum imbrarum Christi, Pastoralem diligentiam ,

Ecclesiarum, super anxiis ubin, qua sit tenendis ramitari antiqua sc licet regula formam secuti, quam toto sempe orbe mecum nosti esse θννatam. His verbis nihil addo, quia quod totus orbis tempore Innocentij servabat, hoc submissi animi indicium Africa non negabat. 6. Innocentium. i. subsecuta sunt persecutionum tempora, quibus

andalorum rabies Asic naui vastabat Ecclesiam. Vivebat tunc Eugenius totius Micae primas o Carthaginiensis Episcopus , rogatus ab Hunerico rege, ut cum sus Arianis deside diineptaret re suisse fertur si nostram fidem, qua uηιο vera fides est , Dis/ vines vi-

regis agnoscere desiderat, mittat ad amicos βιοs: scribam ct ego fratribis tensis. meis, ut veniant coepiscopi qui vobis nobiscum communem idem nostram valeant demonstrare., pracipue Ecclesia Romana,qua caput est omnium Eoclesiarum. Haec S. Eu nius Carthaginientis, cuius testimonium

postesitari consecravit Victor Vitens in f ica Episcopus testis coetaneus lilia hist is discutionis Wandalicae. Cui aliud addo de S. Fulgentio Rusipensi in Africa Episcopo, qui eum semente Um-dalorum tyrannide enitaret de vita eremitici in Egypto ducenda,ad Stelliam appulit, per B. Eulalium Syracusanum Episcopu ab incepta

peregrinatione deterretur, misi inquit Eutilius, ad qua pergere .rtandus concupiscis a communione B Petri perfida dissens separavit: omnes illi Carthasuumanacti, quorum 8rAdimur mirabilis abstiηentia, notabebunt tecum Is 3 altaris Disiligo by COOste

107쪽

Altaru Sacramenta communia , quid erga prederit assigere ieiuniis eo pin, ubi flatis 'iritualibin indigebat anima, qua multo melior est corpore. Revertere sili, ne vita melioris intuitu periculum recta sile patiaris. Audivit haec S. Fulgentius, o Perri communione separari abhorrens, intentionem mutavit, & non ad ultimas Thebaidae regiones sedis

Apostolicae communione avulsas , sed ad im Ar Muni simili xperrexit, illic conmunicaturus, ubi centrumin radix erat L es uica comitiunionis refert hoc, qui Ful rium videre potuit , c ab ipso rei seriem addiscere errandus Carthaginiensi Diaconus cap. ix. Vitae tomo 9. Bibliothecae SS. PP. novissimae editionis Lugdunensis Floruit circa idem tempus Reparatus Carthaginiensis pilcopus

qui una eum ducentis septemdecim Episcopis in Synodica sua an. 334. sedem Apostolicam consilunt de recipiendis Arianis, addentes, se se synodie xi sum suum in medium non probiuros, nisi riin, νιι ιο aerari amo in Milop. di iiis Romana Accismi pretiretur Palam prosirentur, se judicium

Romani Pontificis secuturos, quem habebant ut caput, Tummum in rebus Ecclesiasticis iudicem Sequebantur hunc Episcopum Afri in trium capitulorum defensione, quamdiu Vigilius Papa Iustiniani Acephalorum conatui non obstitit, uicet ab eo recesserint post damnationem, venalitatem in ordinatione intercessisse obi it Facundus Hermianens Episcopiis in libro adversiis Mocianum, ne videreturum; - - mi, Apostolicae conresulere auctoritatem i eam mesius a Gregorio Magno edocti venerati sucrunt omnes Afri, ut lucet ex Dominici Carthaginiensis, Ade ati Numidiae Primatis, Columbi aliorumque croberrimis ad Gregorium litteris meiusdem Pontificis et Ilion sis, ex quibus apertissime constat de Afrorum causis ad Sedem Apostolicam relatis, & juxtὶ .eius praeceptum in Africa compositis. . Illustre vero huius veritatis testimonium deducitur ex causi M nothelitarum: cum namque Pyrali ann.6 s. Carthagine cum f. --ximo in civiventu consessi sinctissimorum Episcoporum disputari nem iniens victus suisset, damnatus non siit per Amcae Episcopos. Tophanes sed teste eophane bun redargutum, persaaseum Romam adia

Theodorum duxerunt, qui Orthodoxa libello tradito Papa, ab e recept est. Ad quem locum recte observat Christianus Lupus , ab Afris ideo non damnatum aut absolutum fuisse Pyrrhum , sed Romam ad Pontificem deductum , quod scirent, ad illum tanquam supremum Ecclesiae principem spe e, Patriarchas inhaeresi absolvere Firmius id ipsum roboraruatarium M -'o viii

108쪽

Dissertaties Caput VIII. si

dorum Papam talpserant anno 646. cum hac epigraphe Synodie iDom in Beati m. Apostoluo culmine sublimato, Sancto Patri Patrum , synod.trium Theodoro Papa i summo omnium Prasulum P ovi ci. Et in ipsa Epi φν - V stola de Sed Apol tolicari cui etiam in honore Beatomi Petri Patram decreta peculiarem omnem decrevere reverentiam in requirendis Dei rebus, qua omnia ct sollicite debent , maxime vero justeque ab ipsura sulum examinari vertice Apostolico, cui in vetusta sollicitudo est, tam mala damnare quam probare laudanda Antiquis enim regulis sancitum est, ut quidquid quampis in remotis vel in longinquo positis ageretur Provinciis, non prius tractandum vel accipiendumst. nis ad notitiam alaia sedis vestra fuisset deductum Crauius auctoritate , juxta qua fuisset ronuntiatio firmaretur , indeque sumerent catera Ecclesia velat de natali sua sente nadicationis exordium oc. Extat epistola illa graec latina, eacitus Concili j Lateranensis Romae anno 6 9 sub Martino i celebrati habetur inserta , uti alia Victoris Carthaginiensis Episcopi, in qua Theodorum Beati mam Paternitatem indigitat, ipsus esse asserit victo Car. Canonica discretione solite contrariis Catholica sile obviare. Nec post haginiens. haec ulterioribus indigemus testimoniis, cum omnes toti iis Africae Episcopi saeculo'. quod ultimum fuit Africanae Eceseliae , in eamdem conspirarint sententiam , agnoscentes in Romano Pontifice eam quam omnis Orthodoxa sub caelo Ecclesia hucusque veneratur, supremam auctoritatem.

109쪽

DISSERTATIO L

AFRICANAE ECCLESIAE.

. . .

i. Asticinam es Romanuni Politificem prospeciali oecidentis, generali totius orbis eat ho- ολ lici capite agnoverit, evicimus dissertatione praece tractes, denti ex iis Patrum Atricanorum testimoniis, quae et nemo prudens contempserit. Reiu nunc rituum Arcana, religionis mysima evolvere, ut ex ipsis rebus veritatem comprobemus, sicque ex restimoniis Patrii ritibus E clesiae de actis fidei luce clarius demonstremus illam, quam erga ROm

nam Ecclesiam habuit venerationem. Cum prurigo novitatis schismaticorum animos occupasset in Africa,& exinde frequens eorum turba ad fallendam sedem Apostolicam trans mare Romam Navigaret, Roman rum fidem eam esse exclamat S. Martyr Cyprianus episti. 3. ad Corne-

qua aristola pradicante laudata est Romanosque, ad quos ρ-- filia minini habere Mussum Undeis navigantibus se consuluisse testatur epistola que ut suum Cath. si ricem. radum agηορcerent, α tenerent Tenerent, inquam, in summo Pontifice radicem unitatis, cagnoscerent in Sede Apostolica matricem religionis matricem , quae teste Augustino transmissis in Africam praedicatoribus 8c teste Innocentio primo Episcopis, regionem illam fide imbuit, Evangelica luce donavit. Et hoc erat, quod Tertullianum , qui vel primo resigionis praedicatores noscere poterat, aut certe cum iis conversatus est, qui eos noverant, secit exciti re contra haeretico.

τ milliam manae fidei os res cap.36 praescriptionum. armam, Mia nisi

110쪽

nam Apostoli cum sua sanguine profuderunt vox authorita , hic significat originem , ut notat eruditus Lovaniensium Doctor Christianus Lupus, idque iuxta phrasim Tertulliano familiarem , ut haec verba r de nobis quoque albarita plasta est, nihil aliud significent inuanti Autommmcissi me propagine Romanae Ecclesiae sandatam, tuti niurarietitatis, dumque de religione capescenda amis haeretis, perat liquo acris ingeni Afro, ouem Magistrum suum appellare consum verat s Carthaginiensis Antistes Cyprianus, aures praebete dicenti rideamia, Quid in materia fidei Romana Ecclesia didioris, qvid docue iris, quid cum astuam quoque Ecclestis Musrrarin

De libris Canonicis in Africa receptis, gnanter duobus Machabeorum.

a. anonem ad Sedem Apostolicam relatum fuisse, Dium est debita νε-nerationis , camqae consuli Sedes Petri de libru Canonicu in unam.

ante Dion fium Divi augustini. Libri Marhabeorum per novatores ex Carane expunguntur ob locum desura pro mortuis, qui Dunt ιος a D. Augustin Dudatur, ante