Simplicii Commentarius in Enchiridion Epicteti, ex libris veteribus emendatus. Cum versione Hieronymi Wolphii, et Cl. Salmasii Animadversionibus, et notis quibus philosophia stoica passim explicatur, & illustratur. Quae accesserunt, sequens pagina in

61쪽

SIMPLICII COMMENTARIus - ἐφ' ηρο, εον, eo τύποις orni os rebus nostri arbitrii sita sunt: in his το ἀγάγν, ἰνα τυχωμ πιαντως θ- bonum est quaerendum, ut omnino τῆν'ει G si κυοοι εινα consequamur id quod quaerimus, κυριοι ἔ- κλίνειν propterea quod eius adeptio penes si et .mν ε γυ) 5 ἔ οἰκειου τυχωμ. nos est, siquidem appetitio dc declia ἀγαθοῦ. ἐὰν G- ἐφ ορεγω- natio penes nos est) &nostrum b μευ, S , ὀκεινοις τω- ἀγα- num consequamur. Sin ea quae pe-θόν, δεχως --lυο ν άνθ . nes nos sunt appetiverimus,& in iis

νει ουν ἴU τουτων , s etας 'μα, ερο siderat quorum potestas in aliis sitam; Odrus, s m, si diu μοι - est. Accidit igitur, ut in his etia a

απρουγας, ' λυπειο- παντως petitiones impediantur, &turbem πενγειν. ως περ μ 3 μεθα τυγχά- tur, non recta Via progredientes, νοντες in κλίνοντης - αναίρετα, cum dolore utiq; &luctu. Ut enim

ρω- , λυπειβν ψάγκη, 6 Air sic rebus expetendis frustratos, aut δοκοῦντας πιτους μέμφε , mri in aversandas delapsos, dolere ne- αν θρμους, πο ir τα ἴλαλοι- cesse est, de queri de autoribus e κοῦντας. Πακοελ δε m E-ι ει- rum rerum, alias de hominibus , νον. συμ-Εονπις μ md Go Jc ' alias de iis qui universitatem admi-ςρων, ori τις αυτα, et nistrant. Aliud quoque malum

πιπλυμ, κ, τα ἐφ' ἡρων , ἄπερ nobis accidit. Nam cum ea no- .ῶν P. αφελε π ου δυώQ, ομῶς bis eripiuntur quae nostri iuris non ορέγε dius, e ὀκκλινειν. ἐάν θ κοιλως sunt , dum iis assicimur, ea etiam τοι οἰκῶοι ,.' τα δολ- amittimus quae in nostra potest

με ,α μὴ π αλοτρμων , - α π te sunt , quaeque nobis eripere οἰκείων ἁγαθων ' ἐφ' ηρον οντων nemo. potest: rectum appetitum,& rectam declinationem. Expositis igitur malis quae nanc perversonem sequuntur : nunc ait , si recte nostra & aliena tracta- vertinus , & non aliena, sed nostra bona, & in nostra sita potestate . amplexi

62쪽

IN Epic TETI ENc HIRIDION. του no T H φυαν ορε- amplexi suetimus: hoc est, si opera γοῖ ', Uri ἀναγκάσει dederimus, ut secundum natura ap-. λονότ έα ς, λυσή πη- petamus & declinemus: fore ut ne- τε ἡμῶς, ουτως ὀρθρα s omini m . mo prorsus nos cogat aut impediat ει τοῦτο, λυ- sic appetere & declinare, siquidem μ ηρωῆς C- m, et1 L. δυοῖν id nostri arbitrii est. Quod si ita est: τήτων,του τε ε η wγχάνειν ων βουλο- nunqua etia dolebimus. Nihil eniim μευ, --ορειν Ξκεινοις α ει- aliud nobis est molestu nisi duo h c:

κλι,ειν-. US 3 - εῖ frustratio eoru quae volumus,& eo- νεών in δανυ - --rum quae nolumus perpesso. Iis au-mνἰς ων ο εγμεθα, ουτε πῆιπεσουμε- tem intenti rebus, quae penes nos πινιι ν --ι,οψ . ωςε sunt, neq; ulla re frustrabimur quam βηλαμεθά atro nνα ειπερ φούου- desideramus: neq; in ulla incidemus με, η - βλα προπι --, ψ quam declinamus.Itaque neminem c- - ωφελειM Moλ ας . ου- unquam timebimus: si quide eos ti-δζεις a ες ν ουτως, δε τας ορέ- mem , qui aut nobis nocent, aut , et κοιλις, , ἀς το comoda nostra intervertunt. Neq; ο νωικρν εδε , ἔ-λογον ἰῶν- vero quisquam adeo robustus est,ut

ς η ,,οτι πιαν ζωον φυαν si ἡδέως pers, plena voluptatis. Observabis οἰνοχεἶ ,- πη, 5 των η- igitur, quemadmodii ostendat, viri δεων 3 τα πῖς άγαθοκηαων α ω- boni&sapientis ei ta non modo uti-3 πῖς ἔλαcεροῖς. liorem elle quam aliorum,sed etiam iucundiorem. Nam Platone auctore, Omne animal natura Sc voluptate ducitur,& molestias aversatur.Res autem iucundae partim cum bonis & utilitatibus nostris coniunctae sunt,partim cum malis & damnis.

ε 3 Proinde

63쪽

o MMENTA Mus

Proinde hic vigilandum, ut voluptates utiles deligamus, & histe ac suescamus. Modestiam enim bono viro suaviorem videri, quam HXu

riam improbo, illud ostendit, quod multi improbi modesti fiunt. Qui

vero ratione & consilio modestiiunt, nunquam luxum amplectuntur. Enimvero nisi talis vita modestis insigniter iucunda esset: non ea ultro amplecterentur,nec in ea se viter acquiescerent. Vitam igitur viri boni de sapientis iucundioremetia est e,demonstratur e vitae rati ne eorum voluntaria, impedimenti& iniuriarum experte, qui bonum& malum in iis rebus solis, quae in nostra potestate sunt, collocant. C A P. IV.CVm igitur rotas res appetas, sic eas suscipiendas esseniemento,ulsis non mediocriter incitatus: sed alia prorsu relinquas, alia in aliud tempus disse

ras. Quodsi ct haec philosophicum animi

tranquillitatem ) ct magistratus atque opes eriam appetieris , fortasse nec haec consequeris ob priorum illorum felicia tutis in amimositae) desiderium: illis certe quidem omnino excides, per quaesola libertas ct felicitas comparatur.

ΔΞ4M , , et: ν ω το αγαθὸν το T Ostquam ostendit quibus in ιευρον,ο Π ὀν πῖς κ μῖν, 1 rebus bonum sit postum, in iis o mT γ ες- ο τοῖς μῶθεν αὐτό nimirum quae in nostra potestate

sunt: & qualis eorum vita sit futura, qui id bonum inde petant, non

autem

64쪽

r Ebc HIRIDION. 3 autem a rebus externis δἴ alienis: iuin adeptione boni eam nullo mo

do impediri posse & prohiberi, nul

loque damno esto violabilem , ut quae nullis noxiis rebus aditum prς-beat : qu4que non utilis tantum, sed & iucunda sit: cuius nec appetitio impediatur , nec declinatio in aliquid adversium incidat, sed ab omni parte mali perpetuo expers& beata: nunc studium & alacritatem auditoris excitat, monetq;, tantas res non modo non obiter tractandas esse, sed dum iis occupatussis, nihil aliud vel obiter agendum. Quapropter plane relinqui iubet ea, quae cu animi ratione praediti vita, naturae consentanea , non consentium : cui tismodi sunt, sordidae divitiae, principatus, imperia, delicis& voluptates corporis : quod fieri uon possit, ut idem & his rebus occupetur , & animo excolendo studeat . differri vero eas res exic nas iubet, quae prudenter tractatae, bonis animi non officiunt : cuius modi liint, parare domum & servitium, legitim g nupt , ingenuorum liberorum procreatio, iustus magistratu aliquando etiam rerii neces . sariarum curatio. Haec omnia,S id 'genus alia, in . praecentia esse differenda,monet studiosos, idq; me ito : quod nullis omnino rebus eoia distrahi oporteat, de a studio virtutis. atq; exercitatione abstrahi,qui earn perfecte consequi cudunt. Ac eunt

65쪽

η , SIMPLICiI COMMENTARIus ανδ αών ἀναμ εβ , in qui res externas non populariter, ονηπι τῶν ἐστα πελων sed more viri boni administrare βλαρικων Amiam, voluerit, ea prudentia esse praedia αλόγους ο/ένς x πεπιλω - τω tum oportebit,qua res utiles & n λογω, ν -κατεξ - ψας άμεθ xias discernat, & brutas appetitio--.'εφ'οῖς iis νγ ορεκπῖς-ελ , nes rationi obedientes praebeata, ut πινειρα , sc ori , ' ἐο ραν, ἐπ Ω-- nec insurgere illas adversus hane

να- τὸ μετζον το α:ουσα ον patiatur,nec moveri sinat, nisi ob - αῖς τὰ μ άμαν- eas res appetendas quas ipsa iust τημαβ υνε-s , η ζ λόγου δέον tit,&quado,&quatenus: Se ad illas ρινὶ λορ οντ γ rus φρονήαως ελ- re excitari, intra praefinitum ipsis

ρωντ γ ο, m δίεον προ ην , των ratione,quid fieridebeat,non dia I άλογων δ' α-ιδά πιαμ te,ob prudentiae penuriam: aut ea κατεξανις ων τυροννικως ψ quide quamvis languide, tame pe χαλαρος si λογου -G- ώς λαν spiciete quid facto sit opus,sed bru-οπαγωδία ἀώ M δ αν ίωκονο- tis appetitionibus,ob neglectainsti- λέγη ' tutione, tyrannice adversus langui- Κάμπιθάνω-οῖα δραν υελω dum rationis iudiciu insurgentibus. κακα' Talem tragoediaMedeam depingit: Θυρος ο π ἐρ-ν βουλὐ- Scio nefas quo ct quod insicelus rua:

μάτων. Sed ira mentis omne iudiciu premit. X. ρύα ταιν- τω μῆονῖ ζῆν ἀνα- Ad verum igitur externarum re-μαρτητως ω τη-μπς Hη- rum usium & ingenio doctrina e ri, τ ρη ν ex αας -ου, 5 π culto, de appetitu moderato atque αλωνορέξεων μύριο is, το πυς subacto est opus. Sic hisce veluti λλογον ἀ πβές. κ, ουτως ω τερ οπλοις firmissimis armis munitus,pertem- ά ραγεm τουπις pus tales res suscipere poterit. Qua- ωρον α ρεβαs F πικτων. δοκ τοι propter studiosos homines monet,

δώ--π- το -- gruere possint,in aliud tempus dis

fione animi suscipere. Epictetus v

66쪽

nu ουτ γ β - μη μονοπιπως M-' -πς Sozκλβαντ , i:ίον μο- . ζος' ποῦν Θ S cruei ENC MIRIDION. 4 Iro non modo inutile , sed inane etiam esse eorum qui adhuc erudiuntur, rerum externaru studium, pronuntiat. Animi enim moder tione & appetionibus ac declinatationibus ratione moderatis , per

quas solas hominibus libertas &felicitas patiuntur, excidere omni no necesse est eos, qui & appetunt& declinant ea quae non sita sunt in potestate nostra. Necesse enim est servire brupis cupiditatibus, tanquam agrestibus S furiosis domitanis. Serviendum item est hominibus,qui talia desideria & explere de prohibere possunt, ne prohibeanteiis item, qui in res fugiendas coniicere pollunt. Adhaec, subtrahendo

curandi nostras res otio, rerum cxternarum occupatio omnino in

causa est , ut nostris bonis excidamus.Nam qui utraque expetunt,&utrisque student: nec discernunt bona & mala, neque iustam curam suis bonis impendunt, nec legitimo studio non adhibito iis potiri poterunt.Fit etiam fere,ut externis 'tio- qne bonis frustrentur, non iis solis occupati scilicet, sed aliquo modo sua etiam bona desiderantes: neque toto pectore quidvis de facere &perpeti, propter adeptione corum volentes, retrahete verecundia quadam. Etsi autem talis vita minus ζx V est, quam eius qui unice reus cxternis incumbit: laboriosior illa tamen, atque insuavior est,

67쪽

si Πίνδαρον.

& dum abhorrentia nexum, connectere studet, secum ipsa pugna cre- ηbro poenitet, frustratur utrisq; dum utraq; consectatur, naolesta utique de aversenda. Est autem observatione dignum, cur Epictetus deinceps crebro utatur verbo MEMEN- To, quo rationis compotem animum compellat , qui rationes rerum semper coniunctas secum habet , earumque innatam veritatem:

sed aliquando velut deficiente acie ob distractionem natalitiae eius f cultati in oblivionem ruit,quq ipsi

malorum omnium causa est.ldeoq; flagitat,ut MEMENTO crebro et ii culcetur. Cum non mediocriter ii citatu esse oportere dicit, eum qui tantas res appetat, no hoc vult, non supra modum atque immodice, sed non infra modum , non minusquam par sit,incitatum esse oportere. Nam si periculu est, ne suis bonis excidati periculum certe ut ait Pindarus ignavum viru non admittit. C A P. V. DRoinde viso cuivis aspero sic occurr restatim assuescito: visum id esse,nec plane id quod esse videatur. Post in e quirendo is probando eas adhibeto re- .gulas, quas habes , eamque inprimis Omaxime; Vtrum id νίsium versetur in rebus nostrae potestati subiectu, an ali nisὶ aguodsi in alienis; illud in promtu sit, nihil id ad te attinere. Ua Hi Im

68쪽

Postquam monuit, eum qui sitis potiri bonis,&propriam sibi fe

licitatem comparare velit, non di Ctrahi oportere rebus externis, cum iis etiam qui sua curant, visa qua dam occurrant, qui Sus impulsi aut rem aliquam externam appetant, aut ea declinent quae alieni iuris sunt: docet, quemadmodum his utendum sit, ne ea nobis noceant. Asperavero visa appellat appetitiones & aversationes rerum externarum, ut quae brutae sint & vaecordes, quaeque immoderatis S perturbatis commotionibus vere exasperent

vitam. Quod autem in iis quae sequuntur apertius monet, ne statim sequamur quodvis visum, sive appetens sive declinans : idem nunc quoque dicit, statim ci ubi comm dum fuerit,esse resistendum, eiusqi impetum inhibendum, cogitando, vitum id esse. Visa porro modo res

Veras, vereque utiles & iucundas repraesentant, modo inania simulacra ceu somnia comminiscuntur. Hac ipsa igitur cogitatione visi contentio laxatur,cum statim opponimus, rem non esse talem,qualis esse videatur : nec rationis iudici uiri

impedit, quddiudicium, cum pri

mum visi tempestas remiserit, asperitate imminuta, ad rem illam considerandam monet esse adhibendum. Regulae autem visa iudicandi sunt multae : quae sumuntur aut li

69쪽

SIMPLI cII COMMENTARIus πης τῆς Φυ πως των φο ταςων natura viserum : an stilicet ad animi, corporis, fortunaeve bona pertineant item , ad utili- Iatemne, an ad voluptatem solam reseramur fierine possint, an secusὶ aut a Dei cum primis & pri dentium hominum auctoruate,siquid probantium aut improbantium, magnifacientium aut negli

gentium. Quicquid enim Deo &

cordatis hominibus probatuta. in eo

utique est seae salutis studiose ela

borandum. Nemo autem adeo est aut amens, aut suarumcnpiditatum amans, ut existimet luxuriam aut ii

iuriam placere Deo. Cum autem multae lint regulae, quibus visorum di scrimina diuidi centur:una est hominum , quatenus homines sunt, propria, qua nobis communiter in omnibus est utendum: illam dico, ruae pendet a divisione rerum n trarum & alienarum. Nam si via sum rei quae nobis offertur,sive appetendae, sive declinandae, non in nostra potestate est, rectum est intelligere,& statim dicere,eam nihil ad nos attinere. Nam cum nostri arbitrii non sit, neque bonum neque malum nostrum esse potest, ob libertatem voluntatis, quae propria

est naturae humanae praerogativa. Omnino enim cum talis natura

i ta natura rerum cxstitillet: aliter fieri non potuit, quin penes ipsam& bonum cius dc malum esset.

70쪽

μονα ἐκκλίν ς--ψυ ν π Nά aversere, quae naturae rerum tua potestati ι,ουδεν:ων εὐιλίν ς, is meri. νίαν subiectam repugnant: in eorsi quae avem H αν cra λιωης, η θάνίον, λrενίαν, saris nihil incides. At si morbiι aversaris, .u ra τεις. Αρον ἔν τ ἐκκλιρον τὸ aut mortem, aut inopiam: calamitatem -ντων τ κεψ' ημν, Ε με-λες subibis. Apersationem igitur ab iis rebus cm --φυαν τμημν τ ορε- amovebis omnibus,quae in nobis sta non I mxντ λως tari ἔ-οντ γ ανε- sunt: appetitione autem hoc repore pror-λε. Ανn μ ὀμεγν π κκ εῖ' ημὶ πινος, sus auferto. Nam si ea qua nostri arbitrii exim is ἀνάγκη. . ri ἐψ' ημῶν ἴσων non fiunt, compleris: strari necesse erit. . o μγεδ καλον αν,ουδοῦν ήδέπω σι -- Ea vero qua nobis paret, quatenus bone-ζρς - μονω γ τῶ peμαν,κ, άφορμαν se possint expeti,nondum es Uecutus. Hω κουφως, Ε μεθ' πεξουρεσεως, Sed eo tantu motu animi utitor, quo vel ad eas accedas, vel ab iisde recedas: veruleriter,ct cum exceptione, is remisse.

COMMENTARIUS.

κλίνη. θ ες ν ευτυχῆς τοῦ το μὴ πι- declinationis promissum & finemo σῶν ωαπερ απωες μὰψ ,το μὴ esse, non incidere in id quod declines: idque fortunatum esse.Sicut infortunatiam,id quod desideres non