장음표시 사용
341쪽
3α si M phieli COMMENTARIus - του μάγειν τεκμηρμον r- Hoc enim certius argumentum est cpρονειν miς εξω δἰοξης πλέον ζ μὴ externae gloriae cotemtionis, quam λαλειν - γεωγματα. ἔται si si praecepta non recitaris. Nam κεινου δῆλον ta, οπι νομίζεταs αυ ex noc nondum constat, te indo-mς etiam: δεν ειναι. οἰν θ - α- istum videri aliis. Sin, quamvis id κου 1ς του , υλπι cr 3- audieris, non moleste tuleris, ante. τηρον siri επ' tibia, moleste ferre solitus : tum vero rari ἰογι, ρm , λο itri eam te rem auspicatum esse scito, Gur' atiisse οἱ καλοὶ λόγοι meράλη- ob quam multi illi sermones habiti Φλσαν , χρου ἡ φιλοσηφι- σπου- fuerunt : & ipsum philosophiae δη, - καπιφύαν , studium susceptum, ut praestes ea, zα λεγης α αγιουης αὐτα το μ α- quae natura postulat, non dicas Seκουσαντα G ώς ήδὲν οLγα audira. Nam si his auditis non ν , ἔργον γωι Φρονηας mordebere: non verba iam erunt, εο πις άξωθεν Cλξἰακ μ αδοξίας. sed res: quippe popularis famae a κίν διει--αι-mri ἀώ ἐαυ- que infamiae contemtus. Quod si τῆ σαρκ rL, jιδασκαλω ἴ- - quando magistro quantum profe- -m τα , δεικνα ς τα-ceris requirenti ostendendum sue πες γεντων λογων S τά άξιν rit: facta illi ostendes, a concoetiu εi αντων eαδδώλα , αὰ ' Orationibus & habitu confirmatocri λογου mescατα ου profecta, non autem verba. Neque τον χορτον ἐξεμέσαντα δείκνυσr mla enim OVes gramen revomentes pa- ἀ- ἔφαγν, αλῶ etlu, νο- stori Ostendunt, quantum comede-
C Morpus siugaliter curare didicisti, ne τουτω. W:δ,--ν βη-- oo d tibi placeas: nec si aquam ps
H r se rem te vis exercere, in tuum, non in
-οῦ υ- re: sed si quando vehementer sitieris, s εα Τυαν , t w:δενὶ ει- stigidam haustam exibuito, ac nemini
342쪽
minibus laudari nos cupiamus. Nam alii facinoribus suis commemorandis gloriam venantur, alii ob eloquentiam, alii ut doctores ossiciorum, alii propter frugalitatem & tolerantiam celebrari volunt. Prioribus igitur illis medicina iam adhibita,cum his nunc sermonem habet, monens, ne & ipsi frugalitate sua glorientur, & exercitatione. Communis est enim haec ratio,iae quis in lescat, neve magnum quiddam se consecutum aris
bitretur: sed cogitet primu, quanto sint mendici nobis frugaliores, quantoque tolerantioresZEt ut hoc habeamus aliqua laude dignu: quot alia bona no habeamus, quibus alii sint praeditiὶ Praeterea ob praerogativam aliquam superbire , ob hoc ipsum nocere , quod id, quod iam
magnum putes, non repurges, nec alia desideres, illo contentus. A que etiam cave, inquit, per ostentationem illa facias, ut, si aquam bibas, quovis modo in colloquiis
sermonem eo deducas, ut per o casionem te dicas aquam bibere. &eum te ad laborem , ad continentiam,ad tolerantiam exerces, solus
id facito : nec spectari velis ab aliis, aut conspici a multis, ut ii quibus multi potentiores vim faciunt, qui, ut opem populi implorent, R r εἰς
343쪽
C OMMENTARIn Sstatuis constensis quiritantur, &multitudinem circa se congregant. Non is tur per ostentationem , sed solus exercere: ut vehementer stitiens, frigidam haustam exspuas, ac
ne post quidem cuiquam dicas quid
feceris. Nam qui ostentationis e go ista facit: primum totus foras prominet, & a se ipso ad externa est effusus. Deinde bona frugalitatis& tolerantiae perdit, ad opinionem popularem illas reserendo. Exercitationes vero istae & tolerantiae prosunt, quod consile faciunt eo tapus & brutas eius affectiones , ne contra rationem insurgant, sed &duriora imperanti pareant. Itaque, tempore postulante vir tolerans, ob laborum alIuetudinem, non cogitur amittere libertatem.' C A p. LXXI. DLebeiistatus o nota est, nunquam A a seipso vel damnum ex 'ectare, vel utilitarem: sed a rebus exteras. Phil
sobi flatus is expressa mago ess, omnem utilitatem se damnum a semet ipse exspectare. C A p. LXXII. Suna pro scientis sunt, neminem reprehendere, neminem laudare , n minem culpare: neminem accusare: nia
hil de se ipse praedicare, quas aliquidsi
aut aliquid sciat. Cum in aliqua re
impediti fuerit,aut prohibitus, si ipsum, accusat. Si ab alto caudatur, secum
344쪽
Πῖος πέρος ηδ 1 των F osteaquam tandem ad finem
γειν το συμπερο σμα , οτι χρη μὸ clusionem additurus , non esse in δά των λογων ειν , iis, quae dicta sunt, resistendum , ἀβc ἐργα αὐτων c ηδίειν, μηδε sed vita & moribus doctrinam ex-τελγ τί corus το λεγειν - άκύθ, primendam: neque ipsum dicere αλλα το - , ταω ν ἡ- atque audire, finem statuendum, ιν -ς πεις ἔξεις ε μυωπιν, sed actionem Sc opus : primum ἀς ἀν-ς ανυ πους αυλυμ nobis tres habitus tradit , qui-λ-ου-. των γδ ανθρωπων, οἰ - bus Omnes homines comprehen-uiωτ , οἱ 3 cise που τουτων duntur. Quorum alii sunt indo
ψιλοσοφοι, οἱ θ αφις διοι-των cti , alii his oppositi philosophii
ἰλωτων , --ςχωρο- ς θ πιις alii, qui & ab indoctis recedunt, φιλο φοις , ἔς -πυκοτῆοντας -- dc ad philosophos accedunt, quos λ , στος ἔς - τα ηπροτερον He= Proficientes sive Tirones vocat, Seml . υ τουτους γ ῆιειλιν rali quibus superiora etiam dicta su λογρος, δε τε ---- runt. Sed hos in his sermonibus διάειρα ,κ, εις cvir ποσως--προ- di Visit in cos , qui incipiunt eri κεκοφρτια. E'κ-lω ουντ έρη ων diri , Jc in eos qui iam nonnihil πιων ἐξεων .mκ- i , ἰδιωτου λε- prosccerunt. Unumquemque igi-ὶν m Πν κ χα diti ηρα, ἀμηδε tur horum trium habituum describit , cum dicit : Indocti statum de notam csse , nunquamR r a bonum
345쪽
οντων se ες,' κρον τοῦ π λογου , nostra potestate sit ratio, a qua na- καθ' ον ου με , mi των ἄλο- tura nostra pendet, de brutae affe-γων πιθῶν, καθ' α άλογοις chiones , quibus brutis animanti-μ- Mn-ου; - , ὀ λογγ, bus societate coniungimur: ratio κοινος Eγμῆς εpν - , κα- - ά quidem, ut proverbio dicitur,con -ζριελίσω. -καν si munis omnibus est Mercurius. EGOI ω κοῦρον λογι, ἀλοὶ τὸ si enim numero differunt rationes ει tudi εν, ουτως ως- - quae in nobis sunt : at sic specie γαθαανατώνεβοῦν, - φαυτα-- sunt unum quiddam, ut& ad ea- καὶ αὐλι,ειν, , αληθη --dem bona contendant, eademque
merim κατα τον λογον, mala declinent , eademque veravi ἀλιν ιο,1 - ωίτὰ παν-' ducant omnes homines ratione du- ωςm ών - ἐκάςω λογοῦν κανονα ce, ac vicissim falsa omnia. Itaque εινα P κωπικον ori in quolibet homine ratio instrua τῆ κακου , υή τοῦ ἀληλυς νyas' mentum est & regula diiudicandi
- άμεώςων reti άεἰ κατα - rumque incorporearum & indivi-- - ψ ωαυτως ἐχοντων. ε*L sibilium : & semper eodem modo εντ οἱ λογει' οῖον σωφροσιωης , consimiliterque sese habentium bηγο νης, ζει φρονῆσHης' sunt appetentes rationes , veluti ων ολων με-χει εκας , ἐκαπυ modestiae, iustitiae, sapientiae, qu
ου' μειου ου τῆ ριε λήψει A α rum totaru quaelibet est particeps,
τω κατα λογον ορθον κώνεβ έ illa non imminuta participatione. ιχεetus , a mn συμφωνῶ , -- Quae quod recta ratione iudican-m τα ρω- ον-. τὼ θ αλογα tur,non pugnant, sed in omnibus moη , οἰον Θυριὸς , γ δ θυ- consentiunt,cum sint eaedem. Bruti μία, ηά - τέτων λιν , κίν τω autem affectus,velut ira, cupiditas,
Di ou , querar τα τουτων tuus. Sunt & cupiditates diversae, ορεκτοὶ, κρου --λις PUφο- earumque obiecta: diverse quoque ροι , 'si ιλαι ευωων. καν τῶν declinationes,&propriae cuiusque.
αὐτων ue τω tapi' ω ὀρέγωντ- , Et ut eadem numero appetant:simi δε α σωμα- ὸ τρῶτα, Γῆ δερμα, tamen illa corporea, de singularia,
346쪽
να ι- , My το απυα ειν - haec singularia sunt : non potest -υτα, ου δω- ολως εκασυ με- quisquam omnino cuiusquam to-τεχειν ' Hi-s se τῆ-tius elle particeps . minuuntur Gὸ πῆι τρίτα αἰ 2, φοροι κεμ- enim participatione. Quare di- αις ἐκδεων, am mi versa de his iudicia sunt, de cuius. Hul πι πασος , οἱ πολεμοι. que peculiaria: pugnae item, sedi- δωτης ὐνἐοῦν ο καλπτων πιν tiones & bella. Indoctus igitur κρινον κανονα , λω το κοινον ε*ε- est, qui relicta communi regula &mν, M My Πν b ἰδίων se ορεκτον bono communi, ipse sibi peculia-mo, m απμον , σωματικόν, ἐ- re iudicium , & bonum proprium υτον-. E'ν τοῖς -- atque individuum & corporeum τις ' τα τοιο - . Ο ου 3 circumscripsit: quod genus in re- metus H ἔκκλιως, ει κα- bus externis est . . Ubi autem ap-τα φυσν, ειτε ι cpυαν , ὀκει petitio & declinatio versatur, si-το αγαθον δἰοκει arri το κακον. οἰ- ve secundum naturam: ibi bonum γαθον si το ορεκτο, , κακον θ το esse constat, & malum . Bonum ς ε κτον νο. o I enim habetur quod appetitur, ma- , sine ἐς της cres. - - lum vero quod sugitur . Philonia i l τα sora συς ε ως , Q αλ- sophus autem, relictis externarum λο ρμα -εινα πλεως rerum & concretarum cupidit ἀπ κεκαγαρ si ς re' - ώ- tibus , easque prorsus alienas ii ρωλων Dὴ-mς -ιαe των ον- dicans, ut iam a simulacris repur- των , - ἐρωτεν , τὸ οντως ον, gatus , & ab umbra rerum ad se- τα κοινα aδη που λἰγου τα ἱν met ipsum, S ad id quod vere est, αἰπύ, - ρες ε , ' , ἐ- conversus , communes rationis. δωτω το αἰγαγρν Cώσκει. κακών formas, quae in ipso insunt, am- γαρ - ἐαυτῆ- κ . plectitur , de bonum in sese de- Ουτως ουν τα κατα PLUμεπον αλ- prchendit. Malum enim in eo ληλων χαe κτηρ -ς , εψε- locum non habet. Sic igitur iis, ξεις ἐπιγι -' του innovi πῖοντ quae ex diametro pugnant , disti-σημῶα , crest ιν α3 ο et δε- nitis et deinceps ea subiungit,
Θώς -ς απετέννα λογγ. quae sunt eius qui proficit , ad quem omnis disputatio superior pertinebat . Neque cnim ad
347쪽
philosophum, eius enim ea digni
tas est, ut iam non instituatur&erudiatur: sed ipse instituat atque crudiat. Ac ne pnliosephi quidem
eo prium est vituperare neminem, udare neminem: sed id pro tempore magistrum & correctorem decet, ) neque etiam inerudito conveniunt ii sermones, nisi relicta inscitia se instituendum philosophiae tradiderit, & principium persectius admiserit. Compendio nos igitur supradictorum commonefaciunt ea quae nunc dicuntur,
iisdemque pleraque verbis; ut illa
nobis in idem oriam revocata, obbrevitatem nunquam excidant.
Este autem cuique se ipsum ut hostem observandum, propterea dictum est, ut suspectum haneat suum nondum confirmatum habitum,& ut in motus suos acerbius inquirere studeat: sicut in inimicorum delicta inquirimus, nihil illis ex a- more concedentes: id quod plerique erga nos ipsos sacere solemus,& erga amicos. Qui sui non est compOS, ceu macerata lora sutialis est.
C A p. LXXIII. SI quis intelligentia ct explicandi facultate kbrorum Chrsippi glori tur, ipsi tibi dic: Niso ure so set Chrysippin, nibit haberet ille quo gloriaretur. Ego vero quid cognoscere su-deo' Naturam, O bancsequi. uuaro
348쪽
ENc HIRI Dio N. 3Istigitur, quis sit eius interpres Cum amdiero, Cis senum esse: eum convenio. D scripta non intelligo. Quaero igitur
enarratorem. Achactenvi quidem nihil praeclari. Cum autem enarratorem invenero , reliquum est uti praeceptis: id
quod solum praeclarum e t. Sin ipsam enarrationem admiratus Dero : quid aliud nisi Grammaticus philosophi loco evasi ' eo duntaxat excepto, quod pro Homero, Cis sippum enarro . Magurgitur, cum quis a me petierit praelegimbi Chusippum, erubesco: cum facta noqueo similia verbo ct consentanea prae patre.
TRibus habitibus, qui exsister
in homine selent , distinctis, indocti, philosophi,& proficientis: dc iis quae proficienti dicta fitere,
compendio repetitis: iam conci
sionem addit, & hoc & iis quae si
quuntur capitibus: actiones eas,
quae verbis expositae sint, esse suscipiendas . Finis enim orationis est actio , cuius etiam causa usurpata fuit oratio. In his enim verissima est summi oratoris sententia: omnem orationem , si facta desint, vanum atque inane aliquid videri. Est igitur, inquit, denuo considerandum, quidna velit homo, suum bonum quaerensὶVult autem sinimbonum invenire: & quaerit, qua
sua natura sit , & quid sibi sib
349쪽
o si MPLICII COMMENTARIus οῖον , ο ὐλογηκῆ κω, γ, τω iusmodi est: qui vitam rationis e σωματι ως ὀργαπω ' , τῆ pacem agit, cortore utitur ut ii
ταυτης τελειο m Quu εαυ- ορε- strumento, ac debet eius vitae per-ξιν καs εκκλιMν -αρμο s. Zη- sectioni tuam appetitionem de de- των ουν τῆ α , δεουω οτι Xρύmπ- clinationem accommodare. Cum
π γ τουτων' eis λα- igitur hoc quaero, Chrysippum de βων τό βιολίον , Gκ ἐπ' his scripsile audio. Librum acce- ἐμου του νοηc' τα γεγυηι α ' pium per me intelligere non possio των τον ἐξ γυι- ον, ωοηem sum. Quaesito interprete inellexim λεγι ο Xρυσ1τατ . - ούτω quid dicat Chrysippus. Necdum μνὸν ουδεν , ουδε - εξηγυω ω quicqua in praeclarum est vel intem. δε τω νοήσανm. ουδε μ XρυMπ- pretis vel auditoris. Neque enim MA τουτου - τω Chrysippus ea de re scripsit, ut esset ἐξ rme s s νοῆαυ , αἰβx' Nil qui interpretaretur, quique intelli-- Ηη Epul τοὰ γγυιρι, ις. geret: sed ut in vita scripta illa se-ἐαν ά, Hη σωμν τοῖς γεγυμ- queremur. Si ergo scriptis illis usu in ις του-ις , του ἀγγου - των fuero: bono eorum seuor. Sin ad μετεχω. ἐαν θ ,υμασω τον ἐξει- miror interpretem ob egregiam γου αὐον, o re καλως interpretationem : si intelligere, νοῆσαs δι-ωHM , αὐτος ερη- atque ipse etiam interpretari pocγῶPM , mi' -- ἀπλως - sum: denique si caetera omnia fue
μοι πειγενυαs , et ta του ro consecutus, eo excepto quod
τοῖς γγρομένοις , τί scriptis non utor: quid aliud nisi αλο ἡ γρουριοι κος ἐξε πλε ista grammaticus sum factus pro phia αντι φιλο φου ς me μρν τῆς losopho Z Una enim. Grammaticae
κ, διηρθρωμένως, αλλοις ἐξ γ m, secto erubescat , si ea perspicue distincteque legat , atque aliis eligna declaret , ipse autem
350쪽
φία, ἁ γἰοω ὀμολογίαν -- dem in nobis sit) abrogata: an non; ας μώνει b ὀ -τι- multo magis erit impium, pacta&ρω miς λεγεύ οις si γε- conventa, cum philosophia & ho- γρομμοις , δε καλως η αλη- nesta vita facta, violare λ Violat autem ea, qui, cum dictis & scriptis assentiatur , ut honestis & veris, iisque uti coeperit , non tamen in iis perseveret. Perseverare igitur iubet. Quid vero alii de te
loquantur , curare noli , ut supra dictum est. Innuit enim, so-m εν ῆm, os τη ἡ οφρύς ς si τα re multos qui dicant, subito te sapientem rediisse : quique rogent, unde istud supercilium : dc id. s s genus