장음표시 사용
371쪽
philusophia principiuminfinis. I 33. Aeleommunes tres. 326
Philosophus, quut 3O'. Io. 3Is. 3Ι .3ι8. Doctus. Eruditus, Sapiens, Bonus. eum fabro, sutore, collatus. I, o. hominum civium opifex. Isti eui. nam debeas υelle viderit I IPhilosophi actio. 74 Philosopho indigniι,libros eoseribere. 3os Pietas, inutilitas, eoniuncta. go Pietatis studium. 2II. Probitas. Plato. 63 Plebeiorum eongressus. 186 Poculi constam exemplum, is applicatio. Iso Poenarum infernalium sinis. 2sIPaenitentia. 24'. vera, quaILI . COaversio. Rupes. Poeta. Iosmetica, reeitationes,eloquentia, scriptorum enarratio. 28I.32c.
Populi cleia erga prineipem. 2II Praeepta non necesse habent, remunerationem virtutu post obitum polliceri. 3Pradictiones eum cultu divino coniuncta.
Prascientia dei,a quibus negetur' r66 Primitia eur deo danda My. Omcia. Principatus Θfastigia rerum multa habent nequaquam expetenda. 283. Ma-snates. Principia,fons, is, deus, unum,bona. 'Principium omnium rerum deus. I7s Principium primum demonstratur. 22s. eius dignitas. 23 α. 2 4 Principium principiorum. 23 6. Prine tum qualiscunque malicia. Igo. Principium,er eaussa mali. i 33, 287. non deus. I 34. 8s Principia incorporea. 228 Principia rerum duo nonnullistatuunt.
Proficiens,non dum philosophus. Io 9.3I OProgredi semper,vera perfectio. 32 Propria, qua In potestate nostra.
Proprium amicus nilhabet. xo .2os Proprietates mulos ex unitatealiqua omtas oportet esse. 163
Prospera omnia signifieantur erudito
bono viro. 'Protagoras. 3is Providentia dei. 137. non humanorum
euratorum similis, ut molestu fatig/
Puer in nobis, quis' o Pularitudo corporum o animi. 22'Purgatio perfecta, quat iso Purum impuro mistum,polluitur. 168. Orid rei sit, ignorans,ret eaussam nosse nequit. I7o Quinqueforme malum. Is 6. I 68Ωuinquennii silentium inter PythagoreoI. 26 I. R.
RAtio, eommvnu Mercurius. 3I6 Reeitationes,elequentia, poetica, ct Seriptorum enarratio. 281.32o Recte factorum ortus. I Reddere, eruditi est ι perdere, ineruditi.
Relatio, emo, xrys 'Religio. 22l Rerum, in quibus mala fiunt, vel fieri videntur,distributiones. 8I. 8 .98.io Riapiscentia. Poenitentia. Resolutio insimplicia, non est mala. γα Respectus. assectio. 9 sRespondendum paucu. 262Reipublica, bona, mala. . 3s3
372쪽
Kisum movent, aut idiota, aut facetus o lepios. 287
Ru , Ostiens. a 3 Rupes, deus, poenitentia, funis,nos,navis. aso: . s. SAnitas, natura principata finis. I7 3 Sapiens. 3 io. Philosophus. Eruditus. Doctus. Bonus. Scena est hae vita. I27xiσιe, Uectio, respectus. Ius
Scopus in hoc mundo. I 88 Scortando abstinere, Gadis cogitationibus vacare,talsa gloria studium. 2 7Scriptorum enarratio, pars grammatica, jeu literatura. Iho. Recitationes. Seiungi.foro auctoritate imperare. I 23 Separatio corporis animi, prastantior coniunctione. 63
Sequi quod rectu videtur,nemo ureferre debet in alio. 3O2Sermo noster, qualis esse debeati 161 Sermoni, elemensis subtractu er pertum batis,non eadem manet forma ct maiestas. 22ISermones concocti frugiferos sermones cum factis, non verba , signunt. 3t r.
Servire,vel non, penes nos non es ; sed in
eo recim usus. I 27 Servis corporalis sanitas constantior quam dominis. 269 Servorum numerus nimius. 273 Servus, qui ' IIo Silentium. 26r. 26s. 287. 3II. i 2 Similitudo cum deo. Is6.2so. Simulario bonum virum non decer. I 2 sSocietaι, is necestudo. 29 Socordia. Mora. In cultu divino. 2EI Socrates. s. 62.6 3. 8 .FI. I S. I s I, 2s8.26 I. To. 282.283. 28s. ιI. 32s. o. 33.
Solis is luna defectus. IOTSpectacula.nil erudiunt. 279 Spei conditio. 19 DE T. Studendum quibus optἰmis re vir et ρ Studiosi,titerati, grammatici. 3os Studium, is contemptus, quarum rerumὶ
Mudium libertatis quantum esse opor reat' 39, 9 Stultus. δι' Suavitas, o molestia,coniuncta. I Subritorum in magistratus oscia. 212Succensere. 19
Suggesta. Non omnes,qui suggestis is fla- tuis conscensis , a potentioribus vim factam quiritantur, iust e, sapie
res. . 313. I Superbire. 3t Sipercilii elatio. assSupervacaneorum genera. 272ctu; plicatio. I Cunt tentaa. Subsannatio. Irrisio.
Ταυτό me qui I x33 Temperantia continentia disseris,.
Tempestas , ociis erga deum sedata.
Tempus, initium habet. 2 2Temporu consideratio . quam proseuar
Tolerantia, ΘΡνtitudo, uti disserant
Totum,cognoscendum ex partibus. 23 sTumor animi. Supercilium. Turpe, quid' I 6.I 7 Drannu non tollit libertatem. 2'
373쪽
vare debet. 3 is Voluntarii. is eius quod in nostra μυ- flare . disseritas. 3o Voluntas, mali. boui-que eausa ci' auctor. . . 98
Voluntas libera. M TVoluntas vera o perfecta. a s6 Iunias. In ea sola bonum malum nostrum. γε s. is Voluntatis libertas. 16. 23. 2PH. Enchi-νidii finis. ΣVoluntatu vinculum, arctius quam naturale. 2 7 Voluptas cum molestia eoniuncta. i Voluptas, eiusque ιllecebra , animi agri. elaum. 86. 28 S. non magni assimanda. 29 OVoluptatis continentia, o victoria. 289.
Voluptates, earum-que umbrL. 47 Iuptatum abstinentia, timore doloris, non est vera liberatio. 8 miruisimile, erudita verbaproferre exaninis nondum confirmato. 3Iι.3ILVota. Poenitentia. Vtile, o inutile. I TVtilitas. Bonum . Cum pietate coniuncta.
mr Aruit m a perrarbationibus, quanti V tendatur II .is rate in nostris rebus non est opus , sed in
Vates uti consulendit is . viro bono maliniliaticinaripossunt.' 2ssValetudo improbis Uxia. - 2 sVeneratio. Cultura. Veritas, deus. 27sVerum o mendacium non in populari opione. 2's Vestimentorum luxu3. 27 oricinorum officia se cognatio. 2o 2.2I o Victoria continentia, quassii 28'. 2'o Victus tenuitas, natura consentanea, ct virtutis magnitudini. 9IVide imi suffit fiatim alii. I IVideri. Quod videtur, id sequimur. Id considerare, quantum sit bonum' box.
in bustum. I 87 Vindicta diυina. I3 6. Ultio.
Vindieram sibi ipsi fieri. et si
Vir bonus, eruditus, doctus , sapiens , philosophus, tiri, cogi nonpotest. 33t Visis quei utendum y 3. 73Vita haccouυivium. I . I 23. scen . 127
Vita sancte instrui quei possis, ve stiusr
rita molesta, arumnosa, irreligiosapia. Visio, medicina improbitatis. Visionis M. Vnitas anta multituranem. Vniυesordo, ius, distributio.gi. 82. 8 . 93.IO3. Vnum,deus,bonum, fons, principiis ni . 9
Pag. 4s.l. ro .post vocem δυσυνήοie.&ὰ regione, post verbumsubibis. κε . e C Λ.p. VII. incipere debebat. p. iis .l.22. perqu e hac o tempestates, ctfluctui, p. 287. l.8.afin. potationibu .p. 3r . l.i y. sive secun m nacuram,sive contrAE naturam. p. 28. l. Iέ.
374쪽
376쪽
E p r β.9 T E' ιτητου φ ψ αυτ πιλὐτῆς.J Dicit de vita & morte Epicteti Arrianum in his libris quos i E-κ nrru nomine inscripsit, tractasse. Sed ubi hoc in his libris qui hodie extant ab Arriano conscriptis &
ub hoc titulo publicatis3 Nihil sane ibi comparet quo vita eius notior fieri possit, aut unde aliquid omnino sciri de eluidem obitu queat. ortet igitur aliud esse scriptum in quo vitam & mortem Epicteti persequutus sit Arrianus, quod ad nos usque non pervenerit. Α'ρριανοῦ vulgo inscribitur volumen quo continentur variae eius dissertationes ab A riano digestae. Διιιπιζας hic vocat Simplicius paulo infra, ubi scribit quae in soc Enchiridio habentur, eadem ferme & ii Mem verbis reperiri sparsimu et ς Αγριανῆ QEA. E iore ου πιζων. Atqui hic idem Simplicius hoc loco icας E κm μου composuiste Arrianum memorat, in quibus de eius vita & obitu scripserit, & quide mλυο- χοις In illis autem qui extant Epicteti sermonibus nihil de eius morte habetur, neque etiam quidquam quod proprie ad vitareturum memoriam referre possis. Agellius lib. xl x. cap. i. citat quintum, Epicteti librum, quas ab Arriano digestas congruere scriptis Zenoni& Chrysippi non esse dubium ait. Dissertationes Epicteti quae hodie leguntur non procedunt ultra librum quartum. Et praeterea totus ille locus quem ibi Agellius recitat in Α hodieta
377쪽
a C L. SALMAs Ithodiernis dissertationibus nullus vis tur. Apud Stobaeum multa ex Epicteto afferuntur quae nusquam reperire est in his operibus quae
iniuria te inporum vitarunt,& nobis conservata sunt. Λογους E--του ipse Arrianus vocat in praefatione corum quae vulgata sunt. Disseretationes Latine appellat Agellius lib. x v II. cap. x I x. Oportet igitur aut mutilas & imperfectas esse quas habemus Epicteti dissertati nes, aut eodem argumento & titulo libros alios composuisse Arrianum, qui perierunt. Καὶ - .infriλecetως. J Si hodie hoc scriptum Arriani extaret quo mortem Epicteti commemoravit, sciremus an verum sit quod apud Suidam legitur eum ad tempora Marci Antonini vitam extendisse. Ita enim scribit in voce E mκ r ' et ρωθεις I Ari
νδου εργαιε Sed Vereor ut verum este possit. Quomodo enim quen1 servum fuisse idem perhibet Epaphroditi qui corpori custos. Neronis,ad eam aetatem,ut Marcum Antoninum viderit, potuit pertingereὶ Quippe a Neronis exitu ad principia Marci, ut recte Liplius obtervat, nonaginta & amplius anni numerantur. Sed addam fortius argumentum quo evincatur non id posse verum videri. Inter Marci praeceptores si tum ille vixisset, non alius priores, in philos phiae praecipue magisterio, quae eius fama & celebritas fuit, tulisset. At nusquam auctores meminerunt Marcum praeceptore usiim esse Epiacteto. Ipse quinetiam Marcus cum in libris de vita sita diligenter recenseat per quos pro secerit,& a quibus aliquid didicerit,quibusque adeo magistris usus sit, Epictetum in his quos audivit non reponit,sed eius vidiste commentarios reseri, eos ue accepisse a Rustico, 6 το --
res ipsum Epictetum ei copiam fecisse suarum commentationum. ARustico philosopho earum sibi factam copiam dicit. Is est Iunius Rusticus Stoicus, quem etiam auditum Marco philosopho memorat Iulius Capitolinus in eius vita : Auirit 9 Sextum Chaeronensim Plutarcbι nepotem, Iunium Rusticum, Claudium Maximum, ct Cinnam Catmium Stoicos. Ergo iam fati munus impleverat Epictetus eo tempore quo eius commentarios legendos accepit Marcus. Agellius vivebat scribebatque circa Antonini Pii Imperium, forsitan& circa Marci principium Certe se Athenis, cum ibi studiorum causa esset, Herodem Atticum saepius audi ville testatui,& familiariter novisse. Ille
378쪽
IN Epie Tr Tu M ET SIMPLICI u M. 3mitem Herodes unus inter Rhetores sive Oratores fuit quibus opstam dedit Marcus Antoninus, priusquam ad Imperium vocaretur. Idem porro Mellius in Atticis noctibus quas eo tempore Athenis seripsit cum Herodis esset familiatis & sectator, ita Epicteti meminit, quasi cuius memoria etiamtum ut recens vigeret, sed quem tamen constaret haud paulo ante quam illa literis mandaret, fatis concessi cse. Sic enim scribit lib. I i. cap. x I x. De Epicteto autem philosopho nobili, recentior est memoria quam ut scribi quasi oblitteratum debuerit. Quae sequuntur ibidem ad finem capitis de eodem Epicteto, in vetustauimo Agellii Codice non comparent. Eius Epictera etiades ripti duo versus feruntur, ex quibus latenter intelligas non omnes omnimodis dus exosos esse qui in hac vita cum arunitiarum rarietate luctantur. duae spuria esse
omnino iudico, & ab aliquo sciolo adtexta&donata Agellio. Nam& illud distichon de Epicteto vix videtur ab ipso esse de se compositum. In Anthologia Planadis adscribitur Leonidae, qui poeta fuit longe antiquior Epicteto. Sed Plantidem sesellit quod in vetusti Lsimo exemplari unde Anthologiam suam decerpsit, praecedebat Le nidae distichon iἡ ψηφον. Ea de causa & sequens hoc in Epictetum, quia line auctoris nomine seret, non potuit, ut erat, videri, sed de auctorem invenit, beneficio monachi. In illo Codice titulus his duobus versibus sit: πιηλον, M E--:- τ αφίν. Falsiim porro, eundem Epictetum pervenisse usque ad Marcum Antoninum, ut ex his quae ex Agellio attulimus liquet. Vis aliud argumentum Z Ecce. Idem Agellius lib. x v II. cap. x I x. ita scribit: Favorimm ego audivi dicere, Epictetum philosopbum dixisse plerosique istos qui philosophari viderentur, philosophos esse huiuscemodi, λεγειν. Favorinus ille quem id se audivisse dicere narrat Agellius, sub Traiano vixit usque ad Adrianum. Cum illud diceret Epictetum dixisse, non amplius in vivis erat Epictetus. Accipe & aliud, quo magis id credas. Lucianus Samo latensis ille eadem aetate inclaruit qua Phavorinus, Traiano regnante, κ. ἐπικων , ut inquit Suidas. Is est Luci anus qui in Dialogo or6ς άπου .si m sale ac siti nasi more tangit quemdam qui circa illa tempora vitalis erat, quem etiamnunc superesse se opinari tr dit. Emerat ille Epicteti lucernam fictilem, iam tunc ut manifesta est fides defuncti, tribus drachmarum millibus, sperans si ad illam lucernam lucubraret, se intra breve spatium de sapientia ipsi Epicteto non esse concessurum. Apparet non visum elle Epicteto Lucianum A a aut
379쪽
4 CL. SALMAs II aut certe si videre potuit, ipso adhuc iuvene extinctum. Quid multa Arrianus qui libros de dissertationibus eius composuit inter praeceptores Verissimi memoratur. Atqui non eos videtur composuisse nisi post mortem Epicteti. Simplicius Enchiridion hoc Messalino amicissimo suo dedicasse hic Arrianum notat. Illum esse puto Mes.salinum qui consul fuit Antonini Pii anno decimo, tredecim aut quattuor annos ante Marci prunum. Ea tempestate, qua philos phi Senatusconsilio Domitiano imperante facto ex urbe pulsi sinat, Italia etiam ipsis interdicta, nosternic Nicopolim Roma secessit, ut perhibet idem Agellius lib. x v. cap. x i. Nec post id tempus Romam illum puto rediisse, sed ibi mortem obiisse. Et profecto omnes eius sermones ac dissertationes , quas scripto mandavit Arrianus quaeque hodie extant, Nicopoli habitae sunt. Quod pluribus testimoniis ex ipsis illis dissertationibus productis posset probari si quis
in dubium hoc vocaret. Ibi se habitare esare dicit lib. II. cap. V i. τν
minisse, idem quoque Romae fieri solitum. Το-του το Ergo huius Enehitidii idem auctor qui de dissertationum, nempe Arrianus. Sed mirum, ut in hodiernis dissertationibus ea non reperiuntur quae de vita & morte Epicteti memoriae mandasse Arrianum hic Simplicius testatur, ita multa etiam ex Enchiridio a Stobaeo citari quae aut omnino in hoc Manuali non habentur, aut aliter scripta habentur. Quid ergo' An duplex Enchiridion scripsit Forsitan ut mos fuit eruditorum, Editionem alteram eiu lem operis emendatiorem curavit Arrianus, quae hodie desideretur. Nisi quis malit, extare potius posteriorem. De quo nos in sequentibus viderimus. Sed nec praefatio ad Messalinum in hoc Enchiridio visitur, cui tamen hoc opusculum fuisse ab Arriano dedicatum Simplicus tradit.' οἰνωγμο- . J Frustra mallet molfius, m κυρού- - . Maxime ad rem facientia de oeportuna ea sunt, quae rei definiendae ac decidendae prorsus apta. Hinc et letalis, quae non patitur sperare Vulneratum de salute, sed cum peragit. Κπιειωνα- Hesychius exponit, ευ sic m. Male vulgo ἐγγ-Quidam de inscripsere libros suos olim - κιώρμα, quod maxime ad rem quam tractabant pertinentia eo opere persequebantur
380쪽
Agellius in praefatione Noctium Atticarum: Namue alii Musarum imscripserunt, alii silvarum, ille πέπλον, hic Aalitu Meiae partim λειμωναή, dc reliqua. Ita enim ex veteti codice ibi scribendum
est, non ut vulgo editur, M μγν.. si ς αυτος ων τη σχὰς M-γαληνον Nomen hoc Mac παληνος
neque Graecum neque Latinum est. An Syriacum Z Viderint qui pares in ea lingua non habent.Veteres libri hic legunt, M καταληνον. Puto & Nansianum sic habuisse. Certe Vossianus quo sum usiis ita exhibet. Pronum est, ut Romanum purum putum fiat, rescribereMεμαλλον. Hunc M. Valerium Messalinum credo elle qui consul fuit cum M. Valerio Largo anno urbis Io CCCC. Antonini Pii decimo. Nec enim alium Messalinum invenio circa illa tempora cui haec conveniant. Fallitur hic molfias qui dissertationum opus non
Messalino sed Lucio Gellio inscriptum notat. Non enim de illo opere agit Simplicius hoc loco, sed de ipso Enchiridio quod Messalino dedicatum ab Arriano. Quid enim istis appertius 3 Tὸ θ Rcisi,
γροι, nempe το εγχειρ λον. Et notabis, iam Epictetum tum decessis Iecum Enchiridion hoc Mellatino inscriberet Arrianus. Haec enim verba id diserte significant. τω ἐ- φιλτατω, μαλια θ E'mκτη- ν τεγιωρω Meti, is qui maxime Epictetum fuerat admiratus, dum viveret scilicet. Nec de praesenti tempore tum maxime eum admirantis illud participium verbi potest accipi. Epistola porro illa Arriani qua Enchiridion Messalino dedicavit, nusquam hodie comparet. Tα θ αυτα-ον sc επ' αὐας τοῖς ονορι . J Certe verum est hodieque, in dissertationibus Epicteti ab Arriano digestis ea ferme omnia reperiri quae in hoc Enchiridio habentur, iisdem paene verbis conscripta. Quae fidem faciunt, easdem esse dissertationes quae tempore Simplicii extabant,& hoc idem esse Enchiridion in quod ille est commentatus. Mancae forsitan & mutilae illae dissertationes ad nos pervenerunt: & haec causa sit cur non omnia quae in illis vidit Simplicius, nunc videre n obis ac legere liceat. Scripti tamen codices qui servantur in Bibliotheca Regia non in plures libros distributas habent