장음표시 사용
351쪽
. Σακέτηρουτως απετελεβη, ἴC OMMENTA Mus genus alia. Non enim quid illi dicant, aut non dicant, nostri est arbitrii. Videtur autem alludere
ad id quod Pythagorei per ambages dicunt . Si aedem sis ingrcssiis,
non debere te.converti. quo significant , qui ad Deum se comtulerit , non cise debere ancipiti animo, neque res humanas cu
C A p. LXXV. Qi, usique tandem diseres praestan
tissma quaque tibi vendicare, ct nullatenus distinctionem rationis ἰτχ- lare ' accepisti praecepta quae amplectenda tibi fuerunt , mire amplexus es. Qualem igitur adhuc doctorem e flectas, cultu in adventum tui correctionem disseras' Non iam adolescens es, sed matura aetate vir. Itaquesi neglexeris o cessaris, acsubinde mora moram, proposito propositum adiunxeris, ct dies altos pos alios constiturris. M animadvertes,
nihil te profecisse,sed hominem plebeium
fore tam virentem quam monentem
Nunc igitur viri perfecti is procientis vitam tibi sume, ac quicquid tibi risium
fuerit optimum, ea lex sit inviolabilis. Ac si quid Diariosium,aut siuave, auigiori sum,aut ignominiosium ingruerit e m mento, tum adesse discrimen, tum imstare,olympia , nec sicere disserae rac profectum una clade ac remisi ne rei pernre , res retineri. Ita Socrates meum evasit qui fuit, cum in omnibus se ipsi promoveret: cum nemini H -ντων πυα γ- ἐαυτὸν, μηδεν αγλου
352쪽
αν τυ ν- πλέως των Acepta perfecte audi flet, ne cun-
A'ργίακ μ si φαρος, ἡ ἀναzολη' Ignaviae praetextus mora est. In Εἰς m ον οῦν ετ 1 ονον , ψη ἀν, ανα- quod igitur, inquit, tempus proro- βαλλη τοῦ αξιοῦν σεσω τὸν της καθ' ε- gas, quominus dignum ipse te iu- Πν των--σεως ς -- dices , qui singulis iis quae dicta me γάρ ε Si τα βελτm , ως πιλ--- sunt, utaris λ Ea enim sunt optima τα , , σκοπὸς οντως ' τελο- των dc perfectissima,& finis ac meta dis. λογων , Pq το - μηδεν - putationum, ut nusquam a recta νειν τον ο=ν λόγον, αλα καταυ- ratione recedas, sed ut ea iubet ad- αν -- ὀνεργεῖν , ορεμε ν ministres omnia tam appetendom ακκλίνον , . Καἰάλ ιδ αν quam declinando. Ac alius quia ειπεν, Mενω ακου των ri λογε- dem dixerit: Exspecto dum artis κων νυν των ηλκων Θεωρηματων. disserendi praecepta, & doctrinae, Συ θ επη πως σ1 3κε ωφως N i quae est de moribus, audiero. Tu φιλο φίων , .u προειλ=1πως τα Veroqui iam nonnullos in doctri θεωρημα , eli cro ρον κῆ -- na morum progressus habeas, prae-Θεβν ως καλως ειρημώοις , κ, ά- ceptaque perceperis, quibus in η ἐργασαβν αιτα ως - άυ- primis assentiendum est, ut verismis, mῖον ἔπι δεδασκαλον λατροςδο- & bonis, actum parendum ut no-κας, να εἰς κεινον Gσε ἀω tis & familiaribus : quem adhuc ἐπανομω ν ἀί σεαυτοῦ ; ιλοις η magistrum exspectas , in cuius ηλιγωαἐm νεαο ' em 5 GEc ετι - - adventum correctionem tui ipsius e naν ει,αλ' ἁνὴρ τν γνωμη τί- differas Alii sunt adolescent λi , ωςri .in εξωρ γρων. ἐαν li. Tu vero non iam cs adole-
ω- ρ δε υμῆς, ἡδώ- αμελῶ .scens , sed vir perfecta pruden-cro moυς L προ ροων mi , tia , ac ne decrepitus quidem senex . Quod si cessas, aut per incuriam aliud atque aliud tempus,
353쪽
3r SIMPLici I COMMENTARIus -ιλας επ'-ο- aliam atque aliam diem tibi praefia, μεΘ' ας ἐπροσεξεις σεαυ- nis, qua te ipsum sis curaturus: spe τω, ἐλπίδα κενIω u Gαυ- inani lactaris, diem hodiernum &τω et εφεις , τὸ σήμερον. ν, -- crastinum cogitando: itaque ima νρων ' λη ς θ παιροτον, ου prudens paulati myregrediere ma- , άλλ' lam μια τῶ gis, quam progredieris assuetudi- κατ' ολίγον - Θισμω τῆς fα- ne socordiae, Sc rudis atque indo- θυμίοα , κρου ἰλωρος Nαπλων , chus permanebis & vivens & mo .s ν Θνησιων. ωρατερ tuus . Ut enim illa horum prin se μεινα τουτων αρχει , sal με- cipia sunt, & magnum adiumen- γα οφελ γ η Iῆς Qv ως me tum est naturae atque ingenii prae, ta ρκειγεν ἔχοιμ' paratio, quam inde habemus: se κτω υκ' - ταυΘα των c κει ea quae hic fiunt , illorum sunt αυατ επισμω . μία si principium & praeparatio . Una 31 ολη γη γη εις , τῆδε κα- enim est tota vita ratioque viven-κεια μεταζαλοα , . H A1 in α- di, quae hic & illic mutatur. Iam ξιωσον, σεαυών βιο- ως -- igitur, inquit, vivendum tibi esse λειον, ως τελγ ἀπειληφο- ' statue tanquam perfecto , nono ἐν ς ά τουτων των λο- quod perfectionem sis assecutus γων ' αλ' ὐ a m m creaui ρειν id enim sermones huiusimodi τελειον, τω α εἰ προκοτρειν κω W1- non desiderat) sed quas ratione αμί Ἀβειν F 3κοrrita, progressuum perfectus, qui nun-αλα -ν το φαινο αὐόν - καλως quam progredi desistas , nun- εχειν. , νονον , Qu/ ἐργασίαν quam cesses aut remollescas. Sed -τῶ προς-ίοντα . 1 m I mis quicquid tibi rechium videbitur . καλως, id legem putato , quae idem e rela O- ς , ἐὰν κατα τῶν sequi iubeat. Omnibus autem iis λογὐ καν Ἀνον, καν ἡδυ quae inciderint , recte uti lic G2 κεν --ν ἄ- bit , atque etiam rebus inter se-- -- ου, καν μι- se contrariis , si eas recta ratio-
κρον ' , Ut κης φρον' , ne moderere : sive res labori καν μέγα , μή S δε λιων ' is , sive siraves obiiciantur , si--ώ, ve gloria, sive ignominia. Nam J γυ νόμιζε ών ista της α- sve Parvum fuerit illud quod on
magnum, non reformidabis: neque illud praeterfluere sines, sed in uno quolibet tibi certamen esse propositum statuito , in quo aut
354쪽
βουλομον , οφειλεις βιῶν. ὀ luem βλεπων, ' εξο ηνα βουλομ cμείνω, - λδωαν, : προς τἰώ μθ in Πν -- ΤῆENCHIRIDION. yrs coronari sit necelle, aut repudiari. Nec enim aliud est reliquum instante certamine. Nec vero ullus dies est negligendus, nec ulla res; ex eius contemtu nihil ad te damni rediturum existimando. Ob unum enim diem & unam rem, tua,inquit, progressio & conservatur, & perit. Quomodo istud 3 An, quod is, qui uno die & in una reces. rarit, segnior fit atque remissior, ut alia re incidente minus habeat virium quam prius, & magis ei sec- cumbat quam prius, idque in dies magis ac magis , dum aucta paulatim socordia funditus perierit rectet rationis progressio ὶ quae ratione
contraria conservatur atque auge tur. Nam ab uno die & una re, nota quaedam inprimitur, & qualiscunq: fit accessio, ut, quicquid postridie inciderit, eo minus offendaris,&minus etiam die tertio. Sic de Socrates, inquit, omnium virorum sapientissimus evasit, cum se consuefecisset,. ne ulla in re siti correctionem procrastinaret: sed in casit quolibet alii nemini parerer, nisi eitationi quae ipsi cogitanti optima
videretur. Tu vero si nondum es Socrates, at sic, ut qui Socrates esse velis, vivere debes. Qui vero exemplum aliquod intuetur , re ad eius. similitudinem contendit non committit, quin semper in eo imitando elaboret.
355쪽
. τ -ἐpv-m monseratio ' quid sit demonstratio' quid ακολουθiα; τί μαπη; τιαληθες ς τἰ consequentia' quid pugna' quid verum' Oυκουν ο Hς πο- qui alsum uuare tertius locus neces ἀναγλγ -- δεα ρον' sartin est propter secundum , secundus
octoia propter primum. Maxime autem n ναγου ο ιτ , γγ ο ου ἀνα-υε- cessirius in, ct in quo conquiescendum Prus άζει, ο προῆτ . H,ῶς δ' ἔμ - fit, primus. Nos vero diversum facimus. λιν mιουρε .ita τῶ πλω πο- nam in tertio loco immoramur, in eoque πω , γγ σῆγε μεινον omne dium nostrum consumim- pria εό ν , , η σασα aetro I πρω- mum aurem prorsu negligimus. Proin- του παντλῶς ἄμελῆ o . de mentimur quidem , quomodo autem
sic ' σειοῦς b demonstretur, non esse mentiendum, in
λοψ Qti, εαυτοῦ γαμα ιτυαν vivendi tum cognoscendi recupe-mλ ο α λαζειν, τά τε ἰωὶ κῆν,'rare cupiat, quidnam sit verum, ' Vlu: εον scientia 'comprehendere,necesto em μονικως γινω ειν, τιτο αλη- est : ne, si opinione tantum fre- ι αὐτοῖς στρος- tus, magistris absque ratione ac βαλλων, ψάλόγως mi. λέγου rebus inexploratis crediderit, sim mς ν ανec μαΘησεως, ἄμα mul & a scopo aberret , simul H 2ωματ ινη , αμα θ αθ.ο ri etiam alias ad aliud transire co- έπ' ω αεταςαίειν οἰναγκά=m. ' gatur. Scientiae porro cognitio H γ δ ςηρονιο γνωας, demonstratione comparatur. De-ξεως δί τις Miris η nMις,οτο.monstrationem vero esse rati
356쪽
propolitionibus rite collocatis concludatur, & quae propositiones firmamenta rationum non desiderent, quotque modis inter sese componantur: id docere artis diLserendi munus est. Quod cum ita sit, tres sunt in philosophia loci in xime necellarii. Primus, in usu postus praeceptorum: modestiam in actis, veritatem in dictis esse colendam. Alter, demonstrationis: qui rationibus convincit, haec esse facienda. Tertius, qui differendi praeceptis confirmat, dilucideque
declarat, eam esse Aemonstratione,& non deceptos esse nos: ac docet,
quid sit demonstratio, quid consecutio , quid pugna. consequentia esse angustioribus ea quae latius pateant: ut si homo sit, esse animaI. contratia inter sese pugnare : Aliquis, nemo : Omnis, non omniS.
neque posse fieri ut ea. simul vera sint alu falsa. ostendit cliam quae vera sit ratiocinatio; e quibus con- flata propositionibus; qua compOstione; quae falsa. Perspicuum at tem est, hunc quidem tertium locum necessarium esse propter secundum , ut certa scientia comprehendamus quae nostra bona fint,& quomodo paranda . acquiri ea
ipsis actionibus . Et hic quidem
maxime est neces larius , & omnis, institutionis finis. Ob hunc enim, .& huius gratia caeteri adhibentur.
357쪽
- x MMENT ARIus Nos vero contra facimus. nam in tertio loco immoramur potissimum, alterum leviter attingimus: primum vero, cui serviunt Ceteri, negligimus. Proinde mentimur: quomodo autem demonstretur, non esse mentiendum, & quibus dialecticis viis: id in promtu habemus Enimvero decebat, cum didici flemus quomodo ellet demonstrandum , Mentiri non oportere: mox demonstratione certaq; scientia cognoscere, non esse mentiendum : idque ubi cognollemus , in agendo perpetuo occupari, ut cuius
gratia quoque hic ipse primus locus
esset traditus. Optimo igitur ordine, & acerrime etiam in noc capite nos ad praestanda ea,quq pr cipiuntur, velim manu duxit.
C A p. LXXVII. IN quoris incepto hac optanda fiunt:
Me Iupiter duc, ct Fati necessias, Quocunque vestro destinatus numine Sum. nam volens sequar. Quodsi minuι velim, Sequar coactus, improbusique o impius.
358쪽
tas veterum quidam in compendium redegerunt: eas In promtu semper habendas elle monet, ut& memoratu Aciles, & ut ob testimonium praestantium viroru, ipsorumque dictorum leporem, fiduciam nostram de hisce admonitionibus confirment. Prima est Ct
anthis, Stoici philosophi, Asso nisti, qui fuit Zenonis discipulus, Chrysippi magister. Huius statuam
admirabilem, magnificentiae Romani Senatus specimen, in ipse Allovidi, in viri eius honorem dedicatam. Precatur autem in iis iambis, ut a Deo ducatur, &,quae ab eo per omnia ordine transit, cauti effectrice & motrice, quam Fatum appellabat: pollicens se strenue atque ultro secuturum. Nam si repugnaro , inquit, non modo malus ero,
sed & plorans & gemens sequar. Necesse enim est, imbecilliora sequi ea quae sortiora sunt, & causas ea quς orta sunt de causis. Quae ipse etiam Epictetus innuit in eo capite, quo ait: Noli velle, ut ca quae fiunt, ita fiant ut tu vis: sed ita velis ea fieri quae fiunt, ut fiunt. Sic δε- cili me agitabis. Hoc enim disci-llinam morum omnem continet, e coniungere cum universo, & totum cum eo esse velle : non autem ab universo sese avellentem,
359쪽
& i ii angustias, ac potius ad nihilum redactum, universo repugnare , & velle ut universum partem tam vilem sequatur. Alterum dictum Euripidis est Tragies, ea demque sententiam continet. N cessitas enim est , quae ad stipemna divinamque cauuun reducat omnia, tam invita quam voluntaria. Cui qui assentitur & comitatur, nec renititur, sed strenue sequiatur, vere sapiens est: rerumque naturam , & partium ac totius discri
men satis intelligit, & honorem habet eum qui decet divinae po
C A r. LX XIX. SEd ct tertium illud: ο Crito, si Diis
ita visum fuerit, ita fiat. Me autem Anytus 9 Μetitus occideresne possunt, Ledere vero non possunt.
D Ictum Socratis est E Critone
Platonis, eandemque sententiam maiore compendio complectitur. Qui enim non tantum ita loquitur, sed ita etiam vivit: separationi siti ab universo , & suetae Deo medetur , & a deterioribus omnibus recedit , universitati &Deo mancipatus. Ac videtur mihi hic vir per hosce testes in fine est tos innuere: omnem humani animi
360쪽
EMeu IRIDro N. 33r persectione conversione ad Deum, eiusque coniunctione absolvi δ: consummari. Quod autem extremum adiectumeit, Me vero An Pisa & Melitus occidere sane pos, hedere autem non posIunte sumtum est ex Aopologia Platonica, & Socratis accusatoribus Anyto & Melito dichium. Finem autem principio connectit, dum initio dicta in memoriam revocat, eum qui bonum & malum in rebus in nostra potestate sitis collocet, non autem in rebus externis, neque coactum iri unquam, neque
diosis, ad dicta illius declaranda, pro mea virili conferrem: gaudens de ipse, datam mihi occasionem de huiusmodi sermonibus commentandi, quae quidem in tyrannicas grassationes peropportune incidit. Peculiari autem voto his adiecto concludam hunc Commentariolum.
Supplico tibi, Domine, pater &
dux rationis nostrae, ut nostrae nobilitatis recordemur, qua tu nos ornasti: & ut nobis praesto sis, ut iis qui per sese moventur , ut S a corporis contagio , brutorumque affectitum, repurgemur, eosque se peremus de regamus, α sicut decet , pro initiumentis iis utamur . Deinde ut nobis adiu-