Institutiones historiae ecclesiasticae novi foederis ad usum scholarum seraphici ordinis auctore R.P. Claro Vascotti

411쪽

f. 6. Sedis postolieae suppress . Bevolutio Gallieana etiam aliis Ecclesiis et potissimum Sedi Apostolicae multum nocuit, Pius VI. R. P., edita Bulla: charitas, civilem Cleri Constitutionem condemnaverat, et Clericis jusjurandum desuper praestare prohibuerat; quod Gallitam aegre tulerunt, quod vindictam sumere voluerint. Exorto inter Rempublicam Gallicanam et alios Principes bello etiam Pius VI, ad territorium suum tuendum exiguum paravit exercitum. Napoleon pronterea indignatus, devictis saepius in Italia Austriacis, anno 1796 Patrimonium S. Petri invasit. Quod ut ab hostibus liberaret Pius Vl, anno 1797 pacem cum Gallis Tolentini init sub sequentibus durissimis conditionibus: 1. Cedore debuit Directorio Gallicano Avenionem, Bononiam, Ferrariam et Boni aniliolam; 2. Solvit eidem 30,000000 Francorum; 3. Coactus suit tradero multa artis monumenta et nianuscripta. Post hanc pacem Pius VI suscipere debuit cen Di- rectorii Gallici legatum Iosephum Bonaparte, qui secum B uiam duxit juvenem belli ducem Duphotium. Post aliquot dies Galli populum Romanum ad seditionem concitarunt; qua occasione milites pontificii Dupholium seditiosis immixtum interfecerunt. Hoc homicidium an am praebuit Gallis faciendi id, quod non fecit Allita cum suis Hunnis. Nam illico belli-

dux Beriliter cum suo exercitu ingressus est Romam, Rempublieam proclamavit, Ecclesias, palatia et villas depopulatus

est, et Pontificem venerabilem 82 annorum senem, contumeliis assectum, omnibus spoliatum et a militibus malo habitum Senas abduci, et in custodiam tradi jussit. Post unum mpn- Sem translatus suit Florentiam et inde in hieme per Alpes Valentiam, ubi 29 Augusti an. 1799, post regimen 24 annorumet 6 mensium ad praemia laborum suorum evolavit fu . I. T. Ejusdem restitutio. Gallis in Italia dominantibus, Roma ab impiis occupata, Pontifice a Sede sua abducto, et tandem mortuo, Cardinali bus dispersis, irreligione latissime propagata, Ecclesia Catho-Itea ad interitum porducta osse videbatur. Sed mirabilis pro sus rerum conversio iterum iterumque docuit, portas inseri adversus Ecclesiam Iesu Chrisii numquam praevalituras esse.

Itaque Cardinales V senetiis eongregati in Ecclesia S. Georgii die 24 Mariti 1800 Gregorium Barnabam Chiaramonti, Cae-fienae natum, olim ordinis S. Benedicti sodalem, Episcopum

αὶ Pius VI et ejus Ponlisitatus, Paeea card ., Alex. Maras.

412쪽

Imolanum et Cardinalem , sere unanimiter Pontificem elegerunt, qui Pii VII nomen assumpsit, et pulsis Gallis ad sedem suam se contulit, ingenti gaudio a Romanis exceptus. Sic in irritum cecidit impiorum vaticinium dicentium; quod post mortem mi VΙ nullus alius Pontifex sit futurus. Vix Romam venit et jam malis undique grassantibus medelam serro studuit. Perspicacissimum Cardinalem Consalvi Stalus secretarium designavit. Anno quidem sequenti Galli actis in fugam Nea-i,olitanis territorium Pontificis ad Tiberim usque iterato oecuparunt; ast Napoleon Bonaparte, qui nomine primi Consulis supremam in Gallia potestatem exercebat, reipublicae Gallicae consulturus, inita a. 180i cum Austria et Germania L noville pace , etiam Ponti si ei pacis Tolentinae confirmationem obtulit, quam Pius resistendo impar acceptavit. 8. Restauratio Eeelesiae careolieae in Gallia. Napoleon, desiderium plurimorum Gallorum noscens, simulque intelligens, societatem civilem sine Religione publicaliaud consistere posse, Ecclesiam catholicam restaurare constituit, huncq ite in finem Concordalum cum Pio VII an. 1801 iniit. Vi hujus declaratum: l. noligionem catholicam in Gallia esse dominantem, oique liberum exercitium concessum; 2. Ex 136 Episcopalibus erecti suero 10 Archiepiscopatus et in Episcopatus; 3. Primus Consul nominabit personas ad dignitates ecclesiasticas; 4. Clericis assignata suit congrua sustentatio ex publico aerario, ita quidem ut Archiepiscopis 15,000, Episcopis 10, 000, Parochorum aliis 1500, aliis 1000 Dane

rum quotannis solverentur; 5. Clorici auctoritati ei vili side- .litatem syondebunt; 6. Prima lus Pontificis agnitus, Clericorum coeli balu' confirmatus et dies dominica, abrogatis decadibus, restituta est; T. Episcopis libertas concessa fuit Capitula Cathedralia et Seminaria erigendi, non lamen a regimine sustentanda ; S. Primus Consul promisit Ecclesias et aedes reddere aut novas construere et sustentare. In Concordato fuerat etiam positum, ut Pontifex ab Episcopis anti-constitutionalibi is suorum Episcopaluum cessionem exigeret; et reapse

Pius Vll 15 Augusti 1801 Brevo misit ad Episcopos Galliae,

postulavitque ut sponte suas Sedes in Pontificis manus resignarent. Ex 80 viventibus 44 ad primum Supromi Pastoris nutum resignarunt, reliqui 36 recusarunt asserentes. non esse causam canonicam. Pontifex per Cardinalem Caprara, 9 Apri-liq 1802 Parisiis Bullam promulgavit, qua an liquas Sedes Episcopales sustulit, et facultatem secit novas origendi, atque ila dotri clanies Episcopos indirecte sua privavit iurisdictione. Hoc

413쪽

Concorda tu in an. 1802 inter leges publicas fuit relatum, a quo tempore Religio ea tholica in Gallia revixit iust.

f. s. Napoleon imperator eoronMus Pium VII dominatione temporali priuat eι in captivitatem abducit. Napoleon Gallorum imperator cum iure haereditario in eius familia duraturo a Senatu Parisiensi salutatus, Pium VII Parisios invitavit, partim ut ab eo coronaretur, et partim ut res ad noligionem spectantes commodius componerentur. A nuit Pius, ut eum proniorem redderet in bonum Ecclesiae.

Die 2 Decembris anno 1804 Pontifex, cui assistebant 10 Cardinales et 60 Episcopi, Νapoleonem unxit, ipse vero Coronam suo capiti imposuit , dicens: κ Deus dedit, vae illi, qui eam

mihi eripere conatus fuerit. M Post coronationem Napoleon rogavit Pontificem , ut secum Mediolanum veniret, eumque Italiae Regem consecraret, quod Pius sacere recusavit; adverterat enim Napoleoni res proprias , non vero Religionis negotia cordi esse, cum omnem de iis sermonem studio declinaret. Pius 15 urii 1805 rediit Romam et Napoleon 27

ejusdem mensis ot anni Mediolani, a Cardinali Caprara hujus urbis Archiepiscono Italiae Rox fuit inauguratus, qua oecasione ordinem coronae ferreae instituit. Paulo post Napoleon ut Pium yII vexaret, et ansam sibi praeberet territorium Pontificium cum imperio conjungendi, sinuentia postulata Romam misit. 1. Ut Imperio Gallorum Patriarcha a Pontifice independens concedatur; 2. Ut Episcopi juribus suis utantur , quin a sede Apost lica dependerent; 3. Ut abrogentur Bullae , quibus jus tra sserendorum Episcopatuum Primati reservatur; 4. Ut coelibatus Clericorum tollatur; 5. Ui omnes Ordines Religiosi aboleantur; 6. Ut omnis Religio liberum, publicumquo habeat exercitium; 7. Ut Codex Napoleonis, in quo matrimonium tamquam z-- tractus mere civilis sistebatur, et solubile declarabatur, etiam in ditiones pontificias introducatur; 8. Ut Pontum Iosephum

Bonaparte utriusque Siciliae regem ungat et coronet, cum regibus Italiae et Neapolis foedus osse ivum et defensivum contra Anglos ineat, hosque a portubus territorii sui excludat. Cum Pius VII hiseo postulatis satisfacere non posset, bellidux Niollis cum exercitu 2 Februarii 1808 Urbem intravit, a cem S. Angeli in suam potestatem redegit, palatium Quirinale, in quo Pontifex habitabat, militibus cinxit, et 14 Cardinales dispersit. Napoleon, dum Viennae in Austria commo-

414쪽

raretur, 17 Maii 1809 decretum in lucem emisit, quo Pontificem omnibus suis terris privabat, et 2,000,000 Dancorum eidem assignabat. Pius contra hanc buris violationem scripto

reclamavit, et cum nihil proficeret 10 Iunii 1809 edita Bulla,

Napoleonem, omnes jurium ecclesiasticorum violatores, nec non eorum ministros, adjutores, consiliarios et asseclas exeom-

in unicaviti Hac Bulla non modico pulsati Galli, 6 Iulii ejusdem auni, noctu in palatium Quirinale irrumpunt et Bad eius Pontifieo coram Crucifixo oranti ex parte Napolψοnis praecipit ,

ut potestati temporali renuntiet, . cui Pius respondet, se malle mori , quam renuntiare. Tunc Radctus exposuit mandatum , quod habuerat pro casu negatae resignationis , nempe Pontificem Roma abducendi; quo audito Pius sumpSit secum solum Breviarium, et descendit ad currum paratum , cui una cum Cardinali Pacca impositus, circa horam tertiam matutinam, cursu citissimo, per Florentiam et Taurinum vectus est Gratianopolim, et inde post 1i menses Savonam, ubi sollicite custoditus , charta et atramento prohibitus, ab omnibus Cl ricis, etiam a fidelissimo Cardinali Pacca separatus, et nonnisi praesente inspectoro ad colloquium cum aliis admissus, sortem suam duram non minori animi sortitudine, quam patientia sustinuit fast. S. 10. Concilium Parisiense. Dum Pontifex in captivitate detinebatur, Napoleon ab eo

postulavit, ut Episcopos a se denominatos confirmaret et canonice institueret, quod Pius tunc demum se facturum promisit , si libertati fuerit donatus. Ad eludendam Primatis Ecclesiae auctoritatem Napoleon Concilium s 25 April. 1811 Parisiis eelebrandum indixit, ad quod ex variis imperii partibus 106 Episcopi comparuere. Praesidentiam tenuit Iosephus Fesch Cardinalis et Archiepiscopus Lugdunensis; Antonius vero de Boulogno Episcopus Trecensis sermonem dixit de Religionis unitate servanda. Napoleon domandavit Episcopis congregatis, ut medium aliquod legitimum inveniant Episcopos

a se nominatos canonice iustituendi, etiam sino Primatis Ecclesiae confirmatione, qui respondebant, Concilio non competere jus pronuntiandi, casu necessitatis non excepto. Hoc synodi responsum adeo flegre tulit Νapoleon, ut eodem die ,

datis ad Cardinalem Fesch litteris, concilium dissolverit, et 3

M correspondeneo autheniique de la eour de Rome aveo la Franea juriu' a enlevement du Muvrain Pontiis. Relation authentique de l'assauidu palais Quirinal et de renterement du souvrain Pontile par Miollis et Badet.

415쪽

Episcopos, praecipuos responsi auctores, carceri mancipaverit,mense tamen Augusto ejusdem anni Episcopos ad concilium revocavit, et per suum ministrum cultus comitem Bigot singulos ad assensum praebendum tentare curavit. Post varia certamina s nodus sequentia puncta eondidit: 1. Episcopatus et Λrchiepiscopatus non debent ultra annum vacare; 2. Imperator nominabit, et Pontifex confirmabit; 3. Pontifex intra sex menses Episcopis nominatis institutionem eanonicam impertietur; 4. Si intra Mx menses Pontifex confirmare recusaverit, Episcopum nominatum confirmabit Metropolita, et Mesropolitam Senior Provinciae Episcopus; 5. Haec puncta approbationi Pontificis submittantur. Synodus spectatissimam legationem sex Cardinalium et trium Archiepiscoporum Savonam ad Papam misit pro obtinenda supra dictorum articulorum confirmatione; ast omnis ejus conatus in irritum cecidit. Post

hujus legationis reditum die 20 Octobris 181 1 Minister cultus omnes Episcopos dimisit, atque ita concilio finis impositus est so .

S. 11. Pisis VII suae sedi restiluitur. Anno seauonii Napoleon transportari jussit Pontificem ad Fontem-bellaqueum s Fontainebleau . Post longum iter , noctu ad Hospitium Patrum Cisteretensium in monte Canisio situm pervenit, ubi venerandus Senex in talem incidit infimmitatem , ut moribundorum Sacramenta ei suerint administrata. Non obstante gravissima infirmitate die 14 Iunii iter prosequi est coactus , usque ad locum destinatum. Hic post

plures menses sanitati fuit restitutus. Napoleon ex Bussia redux una cum uxore sua ad Fontem-bellaqueum venit, et variis

modis Pium tentavit, ut quinque puncta recensita confirma' reL Pius noscens Napoleonis genium, ne Religio paulo ante in Gallia restituta Uusdem temeritate denuo excluderetur ,

die 25 Ianuarii 1813 novum cum Napoleone iniit Concord tum, cujus puncta principalia suerunt sequentia: 1. Pontifex

intra sex menses Episcopis ab Imperatore nominatis canoniacam largietur institutionem, et si intra hoc tempus . Pontifex.

hoc sacere neglexerit, instiluet Metropolita, ei in hujus desectu senior Provinciae Episcopus; 2. Sedes Apostolica decem per Galliam et Italiam Episcopos denominabit; 3. Imperator restituet sex Episcopatus Cardinales suburbicarios , et Papa. habebit ius ad eos nominandi; 4. Pro bonis patrimonio S. Petri ereptis Pontifex quolibet anno percipiet 2,000,000; I. Bona

necdum vendita Ecclesiae restituentur; 6. Imperator omnes

α) Memorie dei card. Paeea, Melehers, Cone. Paris.

416쪽

Cardiiuiles Episcopos et laicos in gratiam suam recipiet; I. Concordatum hoc non fiet publici juris, prius quam in Coneistorio Cardinalium non hierit approbatum. Quam conditionem Napoleon minime curans Concordatum mox velut legem imperia promulgavit, et in omnibus Ecclesiis α Ta Deum a cania

lari iussit; Pius vero indignabundus illud irritum et nullum doelara viti Tum ultimum Napoleonis furorem sensiti Hunciam elapsa hieme vindieta divina deligerat, atque nunc viribus ejus in pugna Lipsiensi amplius attritis, ad miliora erga Pontificem consilia nexit. Pontifiei significavit, se velle eidem portionem patrimonii S. Petri et libertatem restituere; Pontifex vero reposuit, se aut totum aut nihil roeepturum f2IJanuarii 1814 . Paulo post ii Februariij facultatom illi dedit

Saxonam redeundi. Tandem Italia tota et medietato Galliae

amissa Pontificem plena libertate donavit s 1l Martii l. Napoleon oodem anno 18 4 ad imperium deponendum adactus a Pius vero, magna totius Orbis laetitia ad suam sedem rediit, omnesque terras , quas Ecclesia Romana ante pacem Tolentinam possederat, recepit. Ita delictum debita poena, et virtus condigno proemio excepta est is . 12 Status Religionis in Gallia sub regibus Ludovino XVIII, Carlo X, M Ludorie Pkilippo Iurelianensi. Exa torato Nameone ad thronum pervenit Ludovi-eus XVIII, qui Iulii 18 4 in nova charta declaravit, R

Iicionem Cauiolicam eqse Religionem civitatis, Claro meliorem sustoniationem procuravit, et anno 1817 conventionem cum Pontifico inivit, qua concordato anni 1801 pristinum inter Leonem X et Franciscum I initum substituebatur i verum haec eonventio , utpote libertatibus gallicanis contraria , a Cameris non fuit approbata. Interim tamen anno 1822 transactione provisoria inter Papam et Regem inita , numerus Episcoporum ad 80 elevatus est, Capitula cathedralia et Seminaria restituta, nec non novae scholae erectae sunt. Chateaubriand publieo defendit, Clerum habere jus donationis bonorum etiam immobilium aecipiendi; unde brevi tempore factum est, ut praesundationes et legata vicies centena millia emcorent. Co crinationes Clericorum, Monialium et etiam Laicorum eo operam suam contulerunt, ut juventutis educationem, studium pietatis et propagationem bonorum librorum promoverent. Ast quemadmodum Rex et boni homines damna religioni illata

417쪽

reparare satagebant, ita impii Religionis pro ressum impedire conabantur; etenim obtenta per Constitutionem libertate typographiea, opera Voltaerii, Russovii, Dalemberii, Dideroti reeudebant, et sub diversis formis spargebant, Missionariis diversas Galliae regiones peragrantibus perduellionis erimen affingebant, et a Cameris postulabant, ut potestate praedicandi privarentur. Parisiis anno 1822 jurium et artis medicae studiosi eo audaciae devenerunt, ut aditus ad Ecclesias prohiberent, Ecclesias ipsas oecuparent, violentiis et insultibus partim praedicatores ad silentium, partim auditores ad discessum adigerent, imo lapides per senestras injicerent. Ludovico XVIII anno 1824 mortuo successit eius frater Carolus X, qui omnem lapidem movit, ut flatus Religionis tholicae in diem melior redderetur; sed factio illa, quae revolutionis temporo dominabatur , Beligionem et ejus Ministros risui exponebat, ei principia moralia cavillabatur. Anno 1828 Camerae coegerunt Carolum X, ut desultis scholas adimeret, ei an. 1830 regia spoliatum dignitate in exilium

miserunt.

Carolo X seditiosi Galli substituerunt Ludovieu-Philippum Ducem Aurelianensem, quem non Galliae, sed Gallorum Regem salutarunt. Sub hujus regimine i 4. Feb. 183l , cum Carlistae in Ecclesia S. Germani Parisiis Ducis Bituricensis exequias celebrarent, rebelles homines eam ingrediui tur , et interiorem ejus pariem devastant, quae sors Sequentidio etiam palatio Archiepiseopi obvenit. Lamennais, cui socias dabant manus sectet, Lacordaire, et nontalembert in Ephemeridibus f I' Aveniri docere coepit: α Clerum nullam de-

here acet pere a civitate solutionem , neque aliquem regiminis politici influxum in res ecclesiasticas tolerare. Si Ecclesia redierit ad originariam paupertatem , tum primum independentem a potestate temporali suturam. a Banc doctrinam Gregorius XVI tb Augusti 1832ὶ reiecti, et tales est,e- merides legere prohibuit. Lamennais indignatus libros eὸidit

utrique auctoritati per quam infestos, et novam Ecclesiam in Gallia a se erigendam esse praedicavit. In Galliae universitatibus cathedras occupant professores , qui venenum irreligiositatis ore et ealamo spargunt. Clerus elevavit quidem vo--em, at ministerium magis professoribus, quam Clericis s

veti In cameris in. 1844 haec causa fuit agitata, hi Montalem-bert in lavorem Cleri perorans pericula exposuit, quibus misera iuventus in Gallia exposita est bast.

418쪽

13. Hostes Religionis in Anglia. In Anglia perplures fuerunt, qui veram Iesu Christi R ligionem radicitus evellere tentarunt. Praeeipui erant sequenies: Ioannes Wilmot, comes nassensis, qui libellis et eammiuibus Religioni irrisit, morti tamen proximus an. 1680 D nitens obiit. Bemardus Connor, Hibernus , miracula omnia naturaliter exposuit smortuus 1686 . Thomas Hobbes in suo Leviathan omnem Religionem negavit imortuus 16793. Baro Hebertus de Cherbuo asseruit revelationem nec necessariam, neque utilem esse. Ioannes Lock , celebris philos pus, docuit Religioni christianae solam doctrinam de Iesu Messia peculiarem esse. Ioannes Craig, Scotus , mathem licus statuit probabilitatem historiae desu eo magis decrescere , quo magis tempus vitae ejus recedit, annumque desinivit, quo penitus desectura sit. - Carolus Blouni vitam Appollonii Τhiannensis a Philostrato conseriptam edidit, et systema Religionis naturalis proposuit mortuus 1693 . Ioannes Tolandus , Hibernus, in variis libris mysteria Religionis naturaliter explicuit , genuitatem librorum Ν. T. in dubium vocavit, Christianam Religionem ceu superstitionem traduxit, Moysem Pantheismi arguit, et Pantheismum commendaviti mortuus 1727 . Antonius Collinius , iurisconsultus, in suis

tractatibus omnem Beligionem superstitionem, cultum pu-hlieum divinum histrioniam , Sacerdotes imposiores aut sa- tuos nominavit, vaticinia V. F. in Christo impleta non esse

dixit smortuus 1729j. Thomas Wolstonius , Clericus , in straetatibus de miraculis Christi impudenter asseruit, ea res adeo absurdas et ridiculas continere, ut histori eo accipi nequeant mortuus 1733ὶ. Matthaeus Tindalius, jurisconsultus , omnem Religionem institutum politicum, doctrinas christianas avarorum sacerdotum inventa , revelationem impossibilem et inutilem, Librosque Sacros propter obscuritatem, ineptissimum medium revelationis cognoscenda esse docuit mortuus 17333. Thomas Morganius in suis scriptis Mosaicam Beligionem systema superstitionis et servitutis nominavit, universae B ligioni bellum indixit, et contra Altaris ministros vehementer declamavit tmortuus 1743ὶ. Thomas Chubbius, saponarius Sarisbariensis , postquam mulia lectione ei meditatione varias scientias sibi comparavit, in suis tractatibus asseruit seripturam sacram multa absurda et inhonesta continere, Deum non curare res humanas, animae immortalitatem dubiam esse smo

iuus 1741 . Bemardus Mandoville, Dorderaci quidem natus, sed in Anglia degrais , in salmia de apibus ethicam christia-

419쪽

nam, sontem omnium vitiorum , sensualem sui ipsius finem supremum esse docuit, virtutem et jus in legibus solum civilibus landari mentitus est ; omnem Religionem aestimavit secundum utilitatem , quam opificia, artes et mercatura

percipiunt i mortuus 1733j. Henricus Comes do Bolinbro-hus, sub Anna regina magnis in Republica muneribus sunctus , in suis tontaminibus philosophicis , post ejus mortem editis, omnes Dei probrietates morales negavit , et homini nonnisii animalem finem adiudicavit imortuus 175l . David IIume, omnia in diibium vocavit, seu scepticum egit. In historia naturali , et in dialogis de Religione naturali , cuivis Religioni omnem in animum et mores vim abiudica-Vit, ac propterea anceps haesit , an Religio in rationali hominis natura sundata sit mortuus 175v su . S. 14. Rostes Religionis in Germanis. Etiam in Germania non desuerunt impii qui Christi Religionem eversum ibant. Christianus Icnorr in variis scriptis docuit indisserentismum i mortuus 1689j. Fridericus Guillelmus a Stoch in sua concordia fidei et rationis doctrinas Spinorae et Hobbesii fl70h: Christianus Edet mann protestans docuit , Libros utriusque foederis suppositos, Jesum merum hominem, Τrinitatem sabulam, creationem ex nihilo, lapsum primi hominis, Angelos, diabolos si menta, Religionem Chri-Stianam superstitionem esse, Pantheismo addictus obiit Berolini an. 1767. Carolus Aug. Gebhardi miracula et divinam Religionis christianae ac S. Scripturae originem negavit. Ioannes Michael de Loan, relenta Christianismi specie, solam Religionem naturalem commendavit. Christianus Damm in paraphrasi novi ies lamenti an. 1764 in lucem emissa , aperte professus est , Religionem christiana in iure naturalem eSse.

Ioannes Godefridus Eichorn , Joannes Vilhelmus Ban, David Michaelis , Ioannes Samierus, Fridericus Barid , et plures

alii Socinianorum more , omnia supernaturalia in Scriptura Sacra contenta in eventus naturales convertere studuerunt. Fridoricus II Borussiae Rex , partim suo exemplo, partim Sophistas Gallos in suum regnum recipiens et summo honore proSequens, non parum contulit ad irreligionem

in Germania propagandam. Systemata philosophica Kalilii , Fichtii, Schelingit et Hegelii religioni multum nocuerunt. Blau, professor theologiae Mogunitae insallibilitatem Ecclesiae

reiecit. Laurentius Ivaubiehi dubia movit circa vaticinium Isaiae: Ecce virgo concipiet eic. ff.

420쪽

I. 15. Triviis Eeetitiae Germanicae eondisio. Vi pacis Lunaevillensis, quam Germani et Austriaci eum Gallis inierunt an. 1801, Germania transrhenana Reipublicae

gallicanae fuit concessa et statutum ut Prinei' saeculares, qui sua bona trans Bhenum amiserant ex bonis ecclesiasti- eis Rhenum indemnes redderentur, Clericis annuas pensiones in Concordato gallicano definitas solverent et Ecclesias c thedratos dotarent; eum vero Principes Saeculares neque pensiones praeseriptas solverent, neque Ecclesias dotarent, Episeopi complures Episcopatu se abdicarunt. Napoleon terrulorium Ecclesiae Moguntinae Regi Bavariae dedit, et ceteras Primalis Germaniae possessiones , novis quibusdam auctasan. 1810 in magnum Ducatum Francosordiensem mutavit. Cum Ecclesiao suis pastoribus essent viduatae , sacerdotes undique contempti Seminaria imminuta , bona Melesiastiea. rapia, in Scholis perversa principia traderentur, in libris doctrinao antichristianae spargerentur; irreligio et morum corruptela per milites Gallos, qui toties Germaniam percurserunt, propagata perseveraret, patet quam tristis suerit Ecclesiae Germanicae conditio. Ad malorum cumulum accessit, quod Guillelmus III russiae Rex , Catholicis insensissimus, anno 1837, propter

matrimonia mixta Clementem Augustum Droste Archiepiscopum Coloniensem, ei Martinum Dunin Archiepiscopum P snaniensem et Gnesnensem, Sede sua fecerit et exilio mulctaverit. Hi enim litteris apostolicis Pii VIII obsequentes, con- ira regias ordinationes Clericis suarum diocesium prohibuerunt matrimoniis mixtis benedictionem impertiri, nisi prius pars acatholica promitteret, se permissuram prolem in Religione catholica educari. Guillelmus IV, prioris filius, utrum- quo libertate donavit et Catholicis ampla jura concessit an

S. 16. Status Religionis in Heleetia eι Basania. Perversa Gallorum et Germanorum scripta sat mature penetrarunt in Helvetiam, et hominum corda adeo corruperunt , ut ditiones Genevensis et Bemensis incredulilissis v

xilla extollerent. Inde ab anno 1798 Ecclesiae fuerunt expilatae, instituta ecclesiastica abrogata, Clerici proventibus privali et consiliis publicis exclusi , bona Ecclesiarum eivitati adiudieata. Anno quidem 1801 introductis novis Reipublicae

constitutionibus , prior status ecclesiasticus introducius est ,