장음표시 사용
41쪽
Seeundo, quod ea n ex sese malam pudendamque es a multis In loeIs Augustis nus probat contruuli anum,multisque rationibus: quia etiam illum reprehendit, quod eam nat raum dicere auderet .
ΕGo vero conita hos ea primum velutI In aciem edaeo, quae sunt Gen. I I.as. erat autem uterque nudus, Adamsicilicet,ω axor ejus,Gaos erubesceban.Etis r.
nudos Ge. tum ver. I r.Timui, quod nudus essere N absconia me : cui dixit, quis enim indieasit tibi, quod nudus esses &e. Haec enim mutationem illam significane, quae intrinsecus etiam facta est in homine:atque eorum praeeipub habituum iactura insquorum ope,nec caro pugnabat adversus spiritum , nec appetitus adversus ratio. nem . Haec sane Patrum interpetratior Crysostomus hic: aperti sunt, inquit sosuli σmborum, quis, postqsam mandata transgressum, Deus sentire eos issa secit, quae ante.ob singularem illius in se benevolantiam,non sentiebant,Ge. auferrique s riam illain, ρυς,quovis vestimeato,bonestius eos tegebat. Augustinus lib. Xl. de Gen. ad lit. cap. 32. num. 2. Ibi enim seum, qua prius iratia vestiretur a quando is sua nuditate nihil indeceas potiebatur. Ibi eo istum est a Domine, in voluntate tua praestitisti duori meo pirtutem. In voluntate tua, idest omnino libere, & gratuito. Apertisti auteis fauem tuam a me, G factus sum conturbatus. Quae postrema Psalmi XXIX. verba ita explanat in lib. de nat. & grat. c. 28- n. 32. Deserit ali
erantum Deus unde superbis, us scias non tuum a sed ejin esse diycas superbur mucse . Plura de hoe ex Patribus suis in locis . Secundo ipsis obiicio Romanos Pontifices, a quibus hae theses damnatae z 26.
Integritas primae eonditionis nos fuit indebitd naturae humant exaltatio, sed usto rotis ejus conditio, a9. Falsa es doctorum sententia et primam hominem potuisse a Deo creari sine justitid naturali s s. mus non potui fel ab initio talem Maeninem coaderese alis nune nascitur . Quibus thesibus,appetitum natura sita rationi plane ad nu-τum obedientem Intelligi voluit Bajusa ut ipse latetur lib. I. de prima homi
Postremo sacros omnes omnIum saeculorum scriptores, qui ex πα-γειαν su-Pra hominis conditionem evehunt i & imperium dumtaxat politicum in apparitum rationi concedunt . Apud hos vero,quae praecipvh legenda sunt suerit hic indicasse satis. Dyonisius Areopagita cap. de div. Nom. g. I9. ab iis verbis , a ratione di dent perturbationes, Ge. g. 2ωconcupiscentiam irratissalam s. a 3. I a Wrὸ Uictio animalis naturam G e. s. 23. Si concupissentiam, estera qua, quae G μην 'sed non sunt simpliciter mala Ge. Clemens Alexander t. q. strom. homiris vir μιι eum fit sad essentid perturbatioribus obnoxius cet. & Pedag. l. i. a. Chri
monis perturbationisus tiberum este. Hilarius Pict.toeo libro Io. de Trinit. de quo tamen libro consulendus Lanirancus Cantuar. Archiep. contra Bereng i opisti quam refert Baron. tom. II. amat. ad an. Io g. Athanasius tom. 3. lib. da Commun. similis essent. trium Personarum I. ult. Naturalis estemunum momi rei tui est Ge. Basit. Magn.lom. I. lib.de vera Virgin. ei naturalis instinctul G Gregorius Naaiana. orat.26.de Moderat. Anima per corpus affectuum portu nst . Timor eam e stringit , . Macarius senior tota ferme homil. I 7. 33 uς plane demiret Apatiam , quam Evagrius Ponticus accepit ex Stoicis . a Gennadio in Maeatium referri cathai .cap. Io. Sed illud sortasse est , homo με
Pςlλgianis non plane alienus Apatulae, quae unus erat ex tribus praecipuis ipως M
42쪽
se Ie Indicem expurgat. Gregorius Nyse .disp. de anim. & resur. παΘn, id est, af i , passioneis perturbationet a nequc uobiι o tribsi in malam ἰ utque issine pedi ιararum existere causas uece foriσιν oc propterco peccato referri non posse in Deum humanae naturae authorem , cst Quo dici nihil aptius potest , pro nostra sentenatia . Nemesius philos. lib. de Nae. hom cap r. Homo non modo rationis particeps af d etiare animaι est , G necessarii vitae G ι animatus motusque turbidi persaepe ra-eonem attentant. sc. Ambrosius de Noe a dc arch c. 24. Omnis affectus, qui est a praeter deformis delactatio ii illacebram a pasto quidem est a sed bono passio , Ge. Sceap. 13. In ea e deIcsotios G ρUD σοῦ non mear, G ratjocinatio , Ge. denique
Interiis capit. II.& 22. lib. I. de Oificiis Ioh. Chrysostomus h m. I 64n cap. 2.Genis
abuta est Noria, qua uisi circMmdabσι a quis se indignos tali honore fererant , se. Nudoti propter peccatum superna gratiae amictu , G se bilis suae spoliationies asum areeperunt , ρος- ut D UId nov/ , ω admirabili Norrae a se supernae beneso in lantiae expoliatos Ucπι se tire fecit a st AE ante, ob singularem sinus in se beneuola eiam , non sentiebanis oec. Apertius autem a de sine ulla me thaphora hom .is. ex iis 11. quae habitae sunt in sedit. Antioch. A. C. 387. Concupisentiae radix habera natura principium; co conficere enim naturais est. Hieronymus tolli Epist. ad Ctesiphontem , in qua Polagianam quidem Apatiam insectatur et ita tamen, ut Baium etiam, Se Ianssenium feriat, eosque omnes, qui hominem, ex sua met na rurali conditione ex rerΘm esse docent et a quibus eorum philosophorum err rem instaurari dolet, quI hominem Deo non modo similem , sed etiam aequa
I em faciebant; sive quod Apathiam directo propugnarent, ut Zeno ; sive quod
aliquid docerent, ex quo necessario illa sequitur , ut Pythagoras , qui , ut est apud Ciceronem lib. I. de Nat. Deci r. n. 27. ac de senect. n.78. hominum anim Se divina ipsa natura , & substantia delibatos esse aiebat, atque desectos, ac
propterea ισοΘέους , & ἀντολ-ς . Legenda praeterea quae scripsit Hierony
adversus Pelag. Epist. IAI.ad Iulianam. lib. de Grat Christ I c. a1.& sequent. Ex Augustino primum illud expediam , quod mih I sane suppeditabat Hiercia nymus quoque. Ab utroque enim Pelagiani impugnati , cum aliis de causis,tuna
etiam,quod Apatiam inducerent, atque in hominis potestate esse contenderent , cupiditates vel nullas, vel ratIoni planε obsequentes habere . Quaero autem, in cujus hominis potestate situm id este dicerent. Innocentis ne , de originariae Ia- his expertis p Ita plane: In hoc enim etiam erravit Pelagius, quod naturam hu manam adhuc incolumem, atque innocentem putaret: neque ad posteros per tinere ullo modo primi parentis delictum . De homine igitur innocente Id a Rfirmabat et 8e tamen Impugnatus est ab August Ino, & Hyeronimo, neque id taneum ipsi crim Ini datum, quod hominem nasci innocentem putaret ; sed etiam a quod in hominis , quem innocentem putabat, potestate esse diceret, eo quietis sde tranquillitatis pervenire , ubi perturbationibus animi prorsus omnibus, com motionibusque vacat et . Quod si id deberetur hominum naturae innocentia ueale Bajus , & Ian senius , nequaquam fuisset de opinione illa Pelagius damnatus zneque Patres , qui ipsius errores recensent, ac notant, hunc seorsum ab aliis D nerent , quasi numerum, ac seriem, gravitatemque augeret earorum . Exemplo uti libet: fac Sortem in gravem aliquem morbum incidisse e constet autem me secus existimare , eoque errore ductum de Sorta Ipso Id pronuntiare . Sortes mo
do iter mille passuum pedibus conficere potest. Prudenter hic mihi nemo duplicem obiiciat errorem e Se quod Sortem aegrotare non putem , di quod iter illud pe dibus posse putem contendere, Transferantur haec ad rem nostram . Adae curu
43쪽
pa vIlIata est humana natura, re steIerti prImI eontagis ad posteros omnes manavit. Negae id Pelagius, de hominem, quem adhuc integrum, atque incolumem iudicae, nullaque affectum peccati macula, posse ait, propriis opIbus, &facultatibus, Iegem , justitiamque omnem implere , G perficere: ut fine omni prodisus peccato sit, non solum formali, quod aiunt, sed etiam materiaur nec ἀναμαρ πς tantum, sed & απαΘής proprie a ac verὲ dicatur. Reclamant Patres, in concilia coeunt, seorsim utrumque culpant, atque damnant r& quod hominem faciat innocentem, & quod innocenti longὲ plus justo tribuat. Profectos si persualum fuisset HIeronymo, &Augustino Α αλιαν hoc est, ut ipsi vertune, impossibilitatem, G imperturbatioηem; non transilire
fines , & jura naturae Innocentos; non erat,cur tantopere succenserent Pelagio ,
quod hominem , quem omni culpa vacuum existimabae, Id assequi posse dice'
- Iet nature viribus, ut peccato careret, eo etiam a quod ita vocatur, quia G peccaro factum es , G peccatum, eiterit, Deus I. I.de nupt.& concup. c.23.n.as. nec bonum dumtaxat faceret, sed etiam perficeret; licet hae fit persectio boni , ni nee ipsa concupiscentia precati fit in homine, Ge. l. I.Retract.c. I S.n.a .ce hoc fit
perficere bonum , ut nec concupiseat homog Imperfectum autem est bonum, quando coacupiscit , etians concupiscentiae non eonsentit ad malum, I. I.cont.2.epist.Pel. C. In . n. I9. Froindes cum caro concepiscit adferriss spiritus a G spiritus adfersstr carnem s ut non ea , Ptiae triumus, faciamus; nec carnis perficiuntur concupisceariae , quamvis fionis nec nostra persciuntur bona opera, quamvis fiant. Sicut enim tunc crficitur carnis concupiscentia , eum eo entit ei spiritus ad opera malas vir non concupiscat adeeritis illam , sed cum illa; M O hona opera nostra tuae perficiuntur squando ita uiritui caro eo ensru, ut adterstis eum etiam ipsa non toncupiscat s l.q. Cont.Iul. c ultin. 36. Atemm falso iudicabat Palagius hominem esse innocentem p Quamvis falso judicaret; si tamen judicabat i consequens erat, ut reliqua omnia Ipsi tribueret; quoniam ea negari innocenti,nefas esse vos quoque censertis. Quid enim p etiatrs falso putem Sortem recte Valere, si tamen puto, ac
persuasum habeo; eum ne dicam non posse Iongulum illud iter pedibus pe tere λ Si vera est vestra Sententia, nihil sane plus justo Pelagius dedisset naturae, quam quod eam culpae eximeret: nihil enim plus illI dabat a quam quantum eidem , s innocens foret, deberi velint Bajus a & Iansenius. Quapropter is
unus Pelagii error fuisset: hoc totius haeresis caput, di summa , hominis innocentIa . Quod contra tamen visum est Patribus, qui certh Pelagianum dogmattrifariam distinguere , ac dividere solebant: ejusque errores ad tria potissimum Capita revocare: quae semper eadem , licet non eodem semper ordine, propone. hant. Frimum autem erat; nihil mali paroulas hibere nascendo . Alterxm; Gratiam Dei seeundum merita nostra dari . Tertium,iaminem in hac pila posse nullum ham
svnt,tit stitis quae maxime adversus eos catholica defendit EecI. quorum est usus gratio Dei non fecundum merita nostra dari alterum est in quantacunque ustitia fine qualibuscunque peccatis in hoc corruptibili corpore nemiar visere: tertiis es,obnoxiumna1ci homiar peeeato primi hominis . Denique IIb.de Haeres.ad Quod vult deu n. 88. Felogianorum est haeresis, hoe tempore omnium recenti Ma d Pelagio Monacho Gc. Hi . . . . Gratiam Γιι, fine qua nihil boni possumus facere, non esse dicus , nisi in libero arbitrio , quod nullis si is praecedentibus meritis, Ge. In id etiam promeriuntur , ut dicant, vitain justorum in hoc facula nullum omnino habere peccatum : G tubis Ecclesiam , Fe. Farsulas etiam negant,fecundum Adam earnaliter natos a conta gium mortis antiquὸς primo notisitoic costra=ς . Sic enim eos ,δει o io poccati oria
44쪽
quibus in ellituntur etiam illa viI cusso a vel penὸ cuncta pendere . Caeteros omnes Pelagianorum errores quod ex his tribus nexi pendent , reticet Augisinus: si igitur hominis innocentve consequens esse putaret a Ipsi deberi eas opes , atque prς- sidia , quibus & salutariter operetur a qui est secundus Pelagii error; & une omni plane peceato sit eum formali , tum materiali , qui est error tertius; illam. unam nominaret; unam certε persequeretur: in eaque totam Pelagii haeresim o
veluti In sua stirpe , & radice succideret. Itaque quibus in locis postrema duci Pelagiani dogmatis capita seorsim impugnat, ibi nobis etiam militat contrR Baium ,& Ian senium . Atque inde peti quidem innumera possint , atque in prae
sentem articulum transerIbi; verum haec pavea brevitatis causa seligenda,ac per strlagenda duxit. I. Retract.c. I s. n. a. ab iis verbis , Hoc enim peccatum usque a deὸ non est in volanate, ut duat quod nolo , hoe facio a saec. Epist. 177.ad In n. n. 16 IT 28. Suod dicunt posse hominem esse e fleecato . . . utrum in hoc vitas si aut δε estro coηcupisscit aduersas Diritum , Ge. Epist. I 86. ad Pauli ai c. I a. n. O. di qI. SNamvis ei non tangentias, este. Ep. xy3.ad Mercat. n. 8. Suomodo semo in livit sine peccoto a Ge. l. Iode Gen.ad litic. I a. n. 2I. In potestare non est , ne concupiDar, cri. Apostolus nunquid, ait, non M peceatum is sestro mortali corpore λ , faec, Tract- I.In Ioh.Evang.c.8.n. I a. non ait non sit , sed non regnet , Ge. Tract. Id. in a P I q. n. humani affectus , e quibus in hae reo talitate nou eisitur, Caec. Tract.
8. n. s. propter humanos, quibus in terris versamur, assectus, faec. Exposit. propo sit.ex Epist.ad Rom.n. I7.ῖ3.36.37. Ista desideria de carnis mortalιtate nascuntur seri. morietur autem pece eum, eum reformatio corporis, Ge. Expolit. Epist. ad Galae. cap. . n. q6.etiamsi existant desideria earnis de mortalitate corporis cyc. serm. 2.in Psalm. Io8. n. 2.& 3. Non operantur peceatum , c, tamen uoη Ibat e peccato a Serm.3O. de verb.Psalm. I S. c. .n. 6. diuomodo enim in hae earne mortati , d, Serm. I I,de verbo Apost. Rom.7.n. 2.3.η. &c. Flenitndo es ista tirtutis persectio justitiae , Ge. Serm. Isa .n. a. agit earo desideria a s G Ser mi I q. .ap. .D. S & 4.
Angeli Positiam, G perfectionem, Ge. Serm. I s.c. 2.n.I. Tantum ergo valet mens: sic regit, cum regitur , Ge. & n.7. In carne peccati s EF mors est , e, ρα- cotum a saec. n. I S. Rejurgat corpus spiritale, sidebis plenam , persectam que concor diam, Gc. Serm. I 82,c. .n. s. Suod conditione mortalitatis, Ge.lib.de Continent. cap. 8.n. Io. Boni persectio non irepletur; quod F in ista mortalitate Derandum puta mus , fallimur , cs'ς. lib. I q. de Civit. cap. I. o. 7. S. 9. Io. Σποζιrca illas qua απαΘεια g cὸ dicitur ... optanda est: sed nec ipsa hujus es sitae , Ge. lib. ao. cap.27. In hae coaditiolle mortati, ει corpore corruptibili. . . non persectὸ ratio .itiis imperat, fee. lib. 22.c. a I. Homo spiritalis sic in hae sita dieitur , ut tameneor re adhue eargolis fit, caec. lib. I9. contr-Faust. cap. 7. Etiam sub gratia positis sn hae mortali vitas Ge. lib. a. de peccat. merit.& Remis.c.7.& 8.n.9. N IO. DOxte totum transeat in adoptionem, e kc. De Spir. M lit.c. 36.n.66. Intentant istist postiat , Ge. De Nat.&Grat.c.38.n- . ulu Pota hominis absorbeatur inflataitorae c. c. 2.n.49. Dum coarua1 Dei a quantum planisme natura nostra , Ge. c. 3o
dec.n. 33. Sce. 2bis pusibilitas, quae inseparabiliter infit a probatur esse naturς seM.c. 2.n.72. Facere a Ge. perficere autem omniao adfersarium non habere, εις. Integer liber de Perfectione Iust tiae Lib. I.deNupt.& concup.c. I 7. IS. I p. &c. n.
3o. 3 I. 3 2. Non perficiν, quia non implet, quod seriptum est,ne colletipsas , Ge. lib.
tare se jam n e habere justitiam aequale. Angelis Dei, Ge. & n. aa. Si secundum
45쪽
esse, qui homo est , Ge. l.6. c. 2.n,qo. Tanquam in Crio jam ister ingeres habitam immortaliter , este. c.2 3. n. q. Tamen sunt, nee alienae sunt , se lita I.operis impers. coni Iul. n.68.69.7o. I. &c. Alia erat illa immortalitas, Ge. n. Io I. Icia. Io3.3te. adhue in se ipso istemistit adoptionem evesans s redemptionem corporis suis ubi sie habeat earnem, ut jam precare non possit, Ge. Si exim aecessitas nulla peceandi est, quid patiebatur . . . . ut diceret; non quod volas facio bonum , c c. lib. q. n.43. q. . 6.q7. 8- &C. Illius virim Me erat, eam non habere t nostra virtus σιδei non consentire Gc. u.9I.92.93. 9q-96.97. &c. IID quoque sanctus, qui dixit des trinasi peceata mea inueculo,γ adnotasti si quid insitur admisi; non utique habuit ineolantate pereatum a quod commisit invitur . aquid illa, qui dieit, non quod sola facio bonum Ge. l. s. 18.29. o. dcc. De Iibera voluntate facientis illud. .. .peccatum , quod non est etiam pana peccati tac. n. 38. Rationalis quippe Creatura cum primum facta est , ita facta est , ut si peccare nolicta nulla necessitate urgeretura ut vellet, aut etiam non volans, idestainvito peccarus G non quod vesset Jaceret bonum, sed malum quod πού , hoe uerus ubi jam non peccatum illuda quod peccatum simpliciter dicituri sed etiam paena necati est. n.qo. sicut olizd etiam peccatum in majore homine, propter quod duu: non enim quod volo, facio bonuma sed quod nolo malum, hoc ago, nee tamen ψa nee smas infanabilis es et, cui dicitur a se necesscatibus meis erete me Ge. n. 49. Eeee , ω quod non agit bonum, G quod uir malum , non possibili, ut ipse consiluis, sed sp illa patitur, ει fatetur, necessario 'o dcbet. OV.n. o. uod nolo malam , hoe ego , neeessariὸ Ge. n.61. quando necessitate uitur malum, GDb necessario malo , elamat homo ; miser ego sum Go n. 62. Neque bonum s uod vult, non facere, Gmalam nolle, ει tamen uere a nccessias non est; aut ὸ contrario non erit nobis talammirtutis necessitas felix, quaηD ta id gratis natura nostra replebitur. lib. 6.n.8. Non es ergo hujus Wiraeditistitia , vitium non habere Ge. His omnibus in locis
aliisque ejusdem modi quampluribus, tertiana Pelagiam dogmatis partem Aupi, stinus seorsim persequitur,atque confutat. Sic tamen adversus ipsos contendit
hominem in hac mortali vitas non posse esse sine omni plane peccato; ut, licet alibi iis interdum obiiciat levia quidem , c venia digna , sed tamen vera , & formalia peccata ; hic tamen , ut loca ipsa considerantibus facile statim apparebit eos oppugnet peccatis materialibus a hoc est, pravis conenpiscentiae moti bus , qui quὸd ex peccato sunν, ω od ρcccatum inclinant. Trident. ses. speccata dicuntur. Duo enim haec tertius Pelagianorum error complexus est αναμαρτησι - . atque -Θειανοῦ quippo qui naturae utrumque trI-buerent, ImpeccantIam s atque imperturbationem ς iisque duobus,si non Deo ut ipsis exprobat Hieronymus, at quidem certe, ut ait Augustinus, Aneelis auer
i e Deum contuentibus aequalem hominem facerent. Porro pravas has a poetit Iones , quas Iulianus in primam a naturalemque hominis conditionem : Augustinus in hominis culpam refert , ac depravationem, corruptionemque naturae:
ita tametas ut era corporis s N animalis , & mortalis proprias esse doceat: de quibus duabus humani corporis conditionibus, quae sit Augustini sententia a habes articulo a.& 3.verum affero ram tandem loca quaedam, quibus idem Sanctus Doctor disertὲ, atque expressὲ testatur, quod primis Parentibus concessum est, ut fine iis assectionibus viserent, qu contra rationem actitatis mentemone pre- turbant a Gratιae , ω magηπ 3d quidem gratu sisse offignandum. I. I. retract. c. at.
n. I. ab illis verbis a crius concupisceaxiae dominatu &c.l. a. de Gen. coni. Manich.
47쪽
agno lare, ad superbum, & plane stultum Istiusmodi votum , praesto illi ad sui Dis,non luminum Patrem , sed caecitatIs , atque erroris authorem. Ait hypothesim illam non asserre statum mere naturali me primo, quod naturae superaddat Gratiam , cujus ope concupiscentiae resistat, ac recte agendi dissicultatem superet; Secundo , quod eidem superaddat peccatum , & una aliqua nitatura quatuor illarum de Arimae Incarsatione sotentiarum , quae tum ferebantur. Quod ad primum spectae, ego hic id unum contendo , hominem condi potuisse ab initio iis ferme obnoxium dissicultatibus, quibus modo laborat . Id si conceditur , non est , quod ultra progrediar. Ut autem homo solis naturae praesidiis, iisque opibus satque auxiliis, quibus roborari posset da Deo , Authore naturae, eas dissicultates vinceres suasque cupiditates frangere , & quod honestum est , & rationi consentaneum , sequi valeat, demonstrab Itur quaest. seque n. art. I. Quod ad secun dum, nego In illa hypothesi ullum Involui, atque includi peccatum isse enim scri psit Augustinus: etiamsi unorantia, G Di suas ectat hominis primordia natura Ita eaec. primordium autem naturale nec essent, nec dici possent, si naturam sequerentur corruptam , atque damnatam , Aliud Ian senius molitur effugium : ait Augustinum confutasse manichaeos ex hypothesi falsa , atque impossibili . Ita ne svero λ Cur Imposibilis hypo hie sis illa Θ num, quod ea non sit Dei potestas, ut it Iud effcere,hominemque ignorantiae,& dissicultati subiiscere possit λ Minime vero inquit lib. 3. de stat. pur. nat. cap. II. & 23. Id non superat potestatem Dei s nec eκ-
cedit dominium ejus. Quid Igitur λ inpubesis sila, inquit, mi GDstitiam violat, G poliun fanctitatem: impossibilis censenda est , quod Deum & iniquum faceret s& authorem peccati: In ipsum quippe referri posset quid quid homo peccaret, si ignorantia , & dὶ ficultas Ipsius forent naturalia primordia . At, quid est,quod
etiamsi ejusmodi forent homin Is primordia , nec sic tamen culpandum , sed laudandum fore Deum scribie Augustinus p Nunquidnam, non culpandus, sed lau-χandus , etiamsi iniquus p non culpandus, sed laudandus,etiamsi aut hor peccati Fatendum est igitur, quoniam ea hypothesis, Augustini sententia , divinae nec justitiae, nec sanctitati adversatur , ei visam esse possibilem . Testimonium hocΑugustini sapienter e X pendit, momentisque suis ponderat Franiscus Annatus tom, a. l. s. c. 8. libet hic ejus vestigiis paulisper institere; ac pracipua quaedam Iansentani hujus dogmatis capita cum hoc S. Doctoris loco conferre, ut appareat quam penitus ab antiquo novus Augustinus ubIque dissideat, atque discordet. Primo in ea rerum hypothesi, statuque naturae, in quo hominis primordia forent ignorantia , & dissicultas, novus Ausustinus lib. a. de St. purae naturae cap. Io. In con
cupiscent Ia eandem vim statuit, quam ipsi falso parater attribuit in praesenti stas tu lapsae Naturae : conjunctam videlicet ei tunc quoque fore, Lareatiam indifferentio G peccas di neceFtatem perpetuam: &, quod consequens est , Dei Sanctitatem nullam fore ait, quod talem naturam instituens perpetuam peccandi necessitatem induceret. Antiquus Augustinus si hujus sententiae fuisset, Deum ne scrIpsisset in ea hypothesi xon culpandum, sed laudandum p Secundo novus Augustinus ait, non potuisse hominem condi ab initio, qnalis nunc nascitur Ignorantiae , & dissicultatibus obnoxius , nisi in Schola Maniebat: opus istiusmodi deforme a ac turpe fore , c, mali Creatoris . Antiquus Augustinus , si idem ei persuasum fuisset, Creatoremne,atque artificem operis hujus,non misandam, sed nudandum asseruisset λ Tertio, novus Augustinus a motur coacu Dentia quadam este desideria peccasia, turpes esses illicitos, malas; G Calainum saperes qui putat inferi a Neo posse Creaturae rationaus docet in podem lib.c. I . & s quod conse inquens est in ea hypothesi, quae hoc malum involuat, Deum fore malorum, de turpitudinum Creatorem, inhonestum , scelestumque fore , fore Calaini Deum. E a Rn-
48쪽
Antiquus Augustinus Creatoremne seripsisset , nec de ipsa quidem difestate etiI- pandum , sed Iasdandum , s de illius dissicultatis hypothesi tam male sensisset pQuartos novus Augustinus, perspicuum esses dicit , inbonestatem iliam, G ιυυμ tudinem Oeneupiscendi non esse tribuendam Creaturae, sed velutifer esuriem,redire ad Deum . Antiquus Augustinus , si ex illa hypothesi id sequi putasset , Deum ne sic quoque laudandum , non eu andum dixisset Quinto, novus Augustinus hane earnis eum spiritu Iactare , baxe libidinis eum virtute repugnantiam s hanc erubesem di de tanta feritate neressitatem , ejusmodi esse a firmat c. I 8. ut ea unquam Deo
authori tribuere fit irretitiosum,ae fine blasphema opiniose sustineri non post. Quo. niam Ipitur ea hypothesis , quam misibilem modό defendimus, haec omnia secum advehit, Ipsius sententia , In Deumque refert authorem ; qui illam admittit, id admittit , quod non nisi irreligiosa, G blasphema opinione defendat. Antiquus
Augustinus,si Deum, eam ob causam, potius bla1nemaadum censuisset; Duronisdumnes non vero culpandum praedicasset Sexto,novus Augustinus libri ejusdem Cap. 2I. Concupiscentiam tam motuum malum esse a mat, tam sedum , tam dete- flandum , ueraeque justitia inamicum a ut hoc solo, quod ines naturae rationaIi, non poFt edae non domatioris ream constituere , cst ad mortis etera e poenas trabere . Antiquus Augustinus,nisi de concupiscentia aliter iudicasset, scriptum ne reliquisset, etIam si ea naturale primordium hominis foret, nec fie eulpandum, sed audandum Deum p Septimo et novus Augustinus lib. 3- cap' 22. qua ratione probatur non posse a Deo infundi haritum malum s eadem probari, ait, ex tribus
his nullum inseri potuisse ab initio primis hominibi's, nimirum fidi am illam, G pudendam eoneupiscentiam , profundissimam juris naturalis ignorantiam , ta mantiam volsitatis.Cum igitur dan senii etia utentia,ea ratio probet,infundi no posse habitum malum, quia scilicet nexus est cum actu malo,ex eoque non laudem, sed reprehensionem , ac vituperationem Conditor ferret; Antiquus Augustinus ii persuasum habuisset, quod alter alta concupiscentiam magis etiam a quam habitus malus , arctam eum peceato connemonem habere, laudarine de ipsa quoque Conditorem praecepisset ab omni culpa , atque nota exeinisset octa vo denique ς novus Augustinus quod asserie lib. I.Gry. In hypothesi Calvini quaecumque delinquere ne homines , materialiter besera GreaturAE , vera tamen scelera sω peccata Dei fore; transfert ad hypothesim purae naturae s cum in eodem lib. tum praecipuὲ l. a.cap. Iq. cum igitur hypothesis purae naturae contineatur ignorantia , di diffluitate , antiquus Augustinus, qui Deum extra omnem culpam , imo, Selaude dignum fore dixit, etiamsi homines duobus hisce malis principio implicuisset; ita ne loquutus essae, si quod in ea hypothesi committerent homines , QDrum quidem materialia dumtaxat, Uti autem vero stelara , EP peceata fore iudicas. set λ Nἰhil igitur hae de re tota novus docet Augustinus a quo non per tὸ dissentiat ab antIquo : ut duos supra viginti ipsos annosa quos in veri AugustIni lectIone , ae meditatione a se positos jactae falsus Augustinus, in eo elabo. rasse videatur, non ut illius doctrinam referret , sed ut simularet: nec aliud tan-r tempore molitum dicas, quam quod a Trojanis factum a. Eneid. finxit vir gillus, ut nimirum Pelagio Augustini spolia , & insignia accommodaret; iisquo Potissimum telis , atque armis Apathiam defenderet, quibus jam plane
Augustin I mentem hI verὲ sunt assequuti, doctrinamque fideliter reddiderunt a Nilus Abbas epist. I s .ex iis,quas ex optimo codice Mediceae bibliothecae lati nas cita atque edidit PetrusPos Iinus, .InDei arbitrio dare uobis spiritualis alaI--- Epist. I 87.in nobis perturbationes,m. Cyrillus Alexandrinus Thes.l. Io. c. 3-Et ita
singulor po ner carnis fuisse in Christo . Ge. l. . diat, de Trinit. Pon igitur Ne
49쪽
tinum est. ει elliste, εν solis disinis veniens nati s , caec. Iib. q.de Ador. I aspir. homo quidem initio priaeum factus est , cste. lib.1.in EvangJohan. c. si . Abiectio veris turbationislomnis majus quidem est , m. lib. coni Iulian. Divina sat ea separara ab iis affectionibus, e e. vide praeterea homius. de dest. Pasch. Ir.
aa. Proclus arch.Const. in Epist. ad Armen. Alaturam corpoream passiones neeessario, Ge. Basilius Seleuc. orae. 3. In Adam . Frincipi vero ratiosi corporis habenas , eri. Prospet Aquit. Sent. Is . diuersitas humanae olfectionis, fri. Theodoretus tom. 3.in ep.ad Rom.c. 6. Regnum in hoc dissert a Dramnide a Ge. & cap. 7. eor-pur mortaIe effectum,animi motus, ει afectioses, Ge. Tom.q.de curand.Grqc. a Diact. ser m. I. ex Halon.lib de Regib. Scimur hoe autem hujusmodi assectus , Ge. Auctar. Dial. .adversus Macedon. opus erat anima,ut dolere,ut contristari , Ge. Epist. 63. Zenon. Magi iti milit. Humanis perturbationibus assisi naturae est, Ge. Gelasius I .Epist. s.ad Episc. Picen. ut nullis prorsus fragilitaris humanae pulsetur Uectibus , Ge. Iulianus Pomerius l.3.de vita contemptat. cap. 3 r. humanorum assectuum proprietas naturam indicat , Ge. Procopius Gar. iv c. a. Gen. Aliud est 1: ra-eatam sitae , quod hominem anima Iem essen, aliud est spiritus sis eaxi, qui hominem spiritualem constituit, eri. in c.6. 'Passisses,assectionesque, Ge. In Levit. Na-3uraus afemolles , Ge. Fulgentius lib. 3.de verit. Praedest. & Grai. c. I 6.n.2s. Hae uulitates non desinunt in corpore mortis, Ge. ut agnoscant se iliam gratia. Sanctae libertatis , c, pacis primae , faec. Gregorius Magn.p. a. Tom. I. proena. in I. a Psalm .poenit. si tamen is est hujns operIs author , sicut a Ge. ita etiam omnem , quae en carne nascitur signorabat passisnema se. At eom. I. in 3Joh. c. II. cujus ap. petitus subter est , eique homo dominatur , F, Ge. S. MaxImus Cent. a. c. I .afaionem autem ad naturam , Ge. c. as. tres sunt animς famisares, εις. Cent. s.c.99. Cum primus bomo offectionibus per gratiam vaearet , Ge. Beda tom. 2.l.ε. de elem.phil.n. S. Cum enim ad hoc fit βomini anima data, faec. Tom. q.in. Expos. Gen .cap. a. v. as. Nec pudebat ilios , esto gratia Dei nudati , Ge. V Ide praeterea . quae ex Augustino , aliisque Patribus scri siIt ad c a. v. I S. Gen. in Psalm. I x. I 6.
Gen. Ioh. Damasccnus tom. .l. a.de Fid. c. x I. Arboris fructu nee dam degustato seri. c. I a. pars estera rationem non audit, Ge. c. 22. Fassionum Me es definitio , I.3. c. I 4. Is botainibal denique , caeci Super hoc videndus Iodocus Cnoetoveus in suo Comment. Idem S. Doctor c.ao. Hae Passisnes , et Iecusia in uaturam in Christo erant , et supra naturam. Etenim secundiam naturam in illa ciebantur a cum turam pati sineruae c. Supra naturam aureae, quia in Domino,qua naturalia erantivolamatem mιnimὸ praevertebant a cri. lib. se duab.volunt. Ira autem , et cupidi'tar ; esuries , sitis, Lyc. oc insta n 23. Voluntas appetitio est tum animalis, tum ra tionalis, caec, Tom. a. in c.6.8e 7. Epist .ad Rom. Ηomil.in ficum arefactam n. s.corpore nudi erant, diuind tamen Pratia tegebantur, cyc. hom.In Sah.S.n. a. ut nos est ollibus, et aegritudinibus obnoκios earum immanitate vestiret, εις. sic n.9. Sc Io. In Sacris Paral .ex Nysseno lit. ω tit. io. In vita corporea spiritalam , et sine por turbationibus vitam, Ge. Ex Chrysostate. δ est.2. Nos ipsa uatura commotiosum
Fer se mala est, caec. pulsamium imperitia instrumentum labefactat , CPe. Ex eod. litas.tit. io. Ego opifex figmento meo appetitum indidi, tac. vide propterea quae lita
amisi erast gloria , CP quia uuIIo pudoris euitatio, Ge. Anselmus de Concepta Virg-c M. Nec ipsi appetitus justi, ueI injusti Iuar a per se considerati, etc. De Coueo cord . Grat.&lib. Arbit. cap. I 3.Sic autem Deus ordinavit has duas uolantater,eto.
50쪽
n. 3. Anetitus autem naturalis vis in animaπte a movearit apies sessibus attributa ,
n. s. Vita , sensus, appetitur a inemoria a ingenium, G si qua talia Iunt, eo ipso subjacent nece sitatis quo non pleni subdita Dat uolanisti, Ge.
Ex SehoIasticis S. Thomas I, parte q. 9 .are. I. Manifestum es autem, uod iIIa subjectio eorporis ad animama G Instriorum virium ad rationem ma erat sata sinsit , Oe. per gratiam ισ anima existentem inferiora risabdebantur, quaest. Ioo. are. 1. yustitia autem originalis , . qGoddam donum divinitus datum , m. p.2. q. 8s. art. s. Deus, cui subjacet ore it uatura, 'nius institutione hominis suppleuit defectum saturae, G dono justitiae originaliι, sc. vide praeterea quaest. 89.1.3.δc quaest. 4.
de malo artia .ad.2.8c quaest. I. are. I .ad 3. Scotus in a. Sent. dist.29. quaest. uni
n. a. illa rebellio esset in homine existente inpuris naturauissa esla. probat. Nus. rais est unicuique anuitui ferri in suum appetibiis, Ge. igitur cum opperitus Iesmtiuus existens is puris naturalibus babeat proprium appetibiae, G deIectabiis , εν esset rebellio , quia inclinatio potentiae inferioris ad deIectandum contra judicium ratiosis, dc di euuar in resta sando , -- n. O. Ad primum argumentum dico, quod neutrum istorum ex puris saturalibui potest haberi. Cum probatur, quia oppositai torum sunt paenae. Dico, quod non , sed conditiones naturaus , sicut ma est ρ a borsi mori, sed naturais, ει quod appetitur ejus feratur is suus deissabiae , ea
dem habet Gabriel dist. 3o.q. I. a. a. col cl. I. Ad Disandam in primo Farente tran quillitatem potentiarum, secesse est ponere donum uoluntati superadditum , quia re. bellio si rimis inferior solantati rectae est naturaIis, idest, sequitar principio natarac sGc. Item coacl. a.dc 3. Verum Scholastici reseruatur etiam ab aliis.
ITaque , his praetermissis, ad primum respondeo, duplex, a me distingui conis
cupiscentiae genus : paeaala alterum , cujusmos nune est, ac vere rebella a quod jugum rationis sibi prius impositum excusserit, de conera quam prima b min Is conditio, Sc constitutio serret, rationis imperium neque expectet, nequGaudiat et alterum primoriarie , nam ita voco, cujusmodi non est, sed esse potuit rquodque verius immano, solatum atque exim , quam rebelie dixeris, quoniam quidem rationem anteverteret, ipsique identidem repugnaret . at non plusquam ferret, quae tune prima foret hominiim conditio, & ratio corporis animalis,nululo supernaturali dono supra suos fines a naturalemque modum evecti. De pri
mi generis concupiscentia loquitur Apostolus , eamque peccatum merito dixtis non quod vere, M proprie peccatum iit, sed, quod illius ea sit cum peccato ne cessitudo, de conjunctio , is respectus , atque habItudo , quae supra notavimu δquibus hic illud etiam adiungimus, eum , In quo sit hujusce generis concupi scentia , cum haec in ipso nata fit ex culpa, indignum plane fore , cui Deus quam subveniat, de opituletur, vel solis Ipsis naturalibus auxiliis, atque is p. petiis, quae si desint , nec appetitu I satis resistat , nec peccato diu saltem ab
stineat, in statuque sit vere misero , desperationisque summae, quem vocant a Mdamnationis. Porro , quoniam mali ingentis hujus expers foret concupiscentia Purae naturae, neque ortum ex culpa duceret , etiamsi daretur, fore, ut aequali pondere , atque impetu ferretur ad delectationem , quod quidem in altera quae' stione articulo I. falsum demonstrabimus; ab eo tamen infelicissimo statu a ac desperatione rerum s cujusmodi meminimus, long δ abesset; nec peccatum di seretur , aut corruptio , perversioque naturae , sed hominis, ut animal est , dat 'ralis proprietas a dc condatio . . .