장음표시 사용
191쪽
2 . t e fert plura dicere. Hoc tantum praeterire non debeo, quod ad caeteras fraudes a Praedicantibus commissastidij ci debeneos loca illa a se male deprauatadam in sui Protocolli editione priore posteriorem enim honta vidi correxisse,idq; contra ipsius Protocolli apertam, testificationem, ex qua liquet,ςosa Catholicis,in re- quin nibus ad testimoniaadueri riorumprotocollo publica fide; authoritate insertis de litibus illis cor ruptelis, aperte taxatos fuisse.W eti uni praeiatione
Monacensis Protocolli annotatum est. At fortassis Obij cient,calami,vel amanuensis Iapsia erro es illos in citandis sanctis Patribus irrepsisse. Sed imprimis quis credat,calami lapsu pro cor tionem,scriptum esse obationem ZDeinde cui verosimile sit,ita casa deprauationes illas accidisse, ut ne consulto quide, adpropositum aduersariorum accomodatius deprauari potuisse videantur' Demum sit ita,libi hi siti frepserint mendae illae Sednunquid ideo, postquam a nobis animaduerscri notatae ac reprehensie erano, a Praedicantibus pro arbitrio,nec nobis,neq; lectore, Vermihimo signo praemonitis,corrigi poterant, aut debebantὶAnnon stapplicare nobis debebant potius,&quidem dena imis precibus,ut ante consignatum Proto collum, bona nostrorum venia, ea loca immutare sibi liceret, prout etiam antea semel se Cerant,circa alia quaedasanctorum Patrum testimonia male citata, iis'; authoribus asscripta, quibus asscribi non .debebant: qualitare tamen minus erat causae momentum: ext quia
demit in ea sapplicatione nos dissiciles exherti non sint,itas nauis etiam in hac reparem benignitatem
192쪽
. his ent experti. Sed dedecus erat supplicare fateor, ted longe maius est jamd fraude notatos uniuerib mundo aut damnandos,aut ridendos exhiberi. XXIX. Sedquid illuriquodPraedicantestiam absula dierant,ut negareno sementiae etianis supremi magia stratus legitimi,in aliqua causa dubia,quae ad eum , di
iudicandaspe etia subditis necessario standum,rati ab eis sui Majstratus sententiam ii dubiimi vocati . at, etiam discuti poli., mo etiam reij c., si quando
existimarent, eam lationi aut juri parum consentan tiam esse. Annon haec egregia Praedicantium politi , est,in qua aut parem, aut maiorem ipsis Magistratu judicandi potestatem habeant subditi Et quid tan
dem iii tali re a Magistratus sententiam interCedere
opus est Si causa certa est &liquida, Magistratus fu-vicium frustra exquiritur si dubia , tunc etsi inte Ponatur,controuersianihilo magis finietur. Si enim
easententia placebit, acceptabitur si displicebit ceptari non debet sed de hac e nonnihilsus in jam dictum est xxx optimum est autem illud,quod Praedicantes in Colloquio Rallistbnens,eό tandem deuenerunt, veliberam omnibus facerent potestatem a sua fid , AILA perfidia discedendi, ita quidem,uta ipsis etiam faten tibus, absq; culpata futurus sita ille , qui Catholicae Ecclesiae nomen situm daturus sit. Mirabitur forte lector, qua id confidentia asseram. Sed mirari desi- net, si propria aduersariorum verba, ut in . ProtocOllo habentuc circa finem, Sessionis 8.ubi sanctorum P trum, testimonia de perspicuitato scripturae ab Aduersarijs adducta referuntu , legerit Cum
193쪽
Cum enim postremum inter ea testimonium adduxit: sent Gregorij de Valenti doctissimi nostrae societatis Theologi, qui docet , eas fidei veritate quae abseluct racsimpliciterab omnibus hominibus necessario cog noscenda:&creden sint,peti cuEArein scripturis ipsis doceri, mox haec verba sibiungunt aduersi ij:α Momismi tui is, dumit, , de qui interesso Los controuertiter,persica Bildocetur inseri cripturis,ar reamur, si implicitere necessario cognoscenda, ct credendamn Cur ergo tanto periculo credatur, quod neces
satio crediri cognosci non debet Sedprogrediamur ad quartam decadem. CAPUT DECIMUM
I ZRiro autem primum in hacsnfie, seda Capu to trigesimum primum locum obtinet, illata illan Praedicatum eum velocior ειν - lauri, quis escissita tant in fugiendo p dum celeritate vale praedicantes'Eius rei insigne,
documentum praestat illud, quod cum aduetia ij,nostrorum argumentis premerentur,quibus asserebant ualiquem in hac vita Iudicem controuersiarunta fidei
194쪽
neeessario admittendum , agnoscendumsess , a quo tam clarata controuersiariis decisio, vostem pars evidentet scia se,quantum est exparte eius
Iudicis, cauacecidisse; alteri ,sO, Oantini est e parto ei se iudicii; causuri obtinuisset . a , ire
ro cum idscripturaesententia nonpossit ut experiu antiataquotidiana evidens est , necessario asserendum ess eam propriEiudicem non esse. Hic cum fuga opus esse,cemerent Aduersarij,quam breui pacto, quam multa ,spaciata, confecerunta E quorsum ergo Κgerunωὶ Plane ad extremum iudici diem,palam an serentes, ante diem extremum iudicii, elusinodi ramin apertaeontrouersiarunis fidei decisionem ex--ψeetiuidamnon esse. Sed nequaquam iv catholi-sprum casses effuger into sedpotius-maximi . . riderunt, quo adeo enim id ab omni ratione , siauissima diuinae bonitatis prouidentia alienum est. ut vel hoc unicum sussicere possit, ad demonstrandam
Praedicanticae causae vanitatem, ut ea non nisi tali absurdo admissis sustineri potuerit si quievero absurcium esse non videat 3 quis 'Εcielesiasticam Hierachiam non protinus suomet pon-
sine collapsuram essς rideat movero intimis dissidiis penitus discerpendam, si nec lata quidqm&lectamiae audita sep emi iudiciesententia , certunis&eui lens esse possit, quaenam expartibus'disceptantibus: quantum est exparteiudicis causun obtinuerit, quae amisentit enim inpolitia temporali nulla tam parua
ditio est, quae sine tali iudice &claram ita sententiam se rente diu salua &incolumis consistere possit, quant
195쪽
tiores 'eontrouersiae oriri facile possunt, quoin pestisse latius patet,&circa res natura sua abstrusiores di sublimiores versatur.Arion igitur infelices isti&noui mi
nes , vix heri primum nati in clesia regimen constru amant,quodomnibus huius munesinfelicius , imi rfinius est Annon Deum in caeteris tam pro ui uum rectorem an unius Ecclesiasticae merarchiet con sitiitione plane defecisse blasphemanti ' Ἀ-X XXII. Huic nor omnino dissimiloestis a
quod asserebant, ad suum idipsum, deliramentum a velut Collyrio quodam persanand9mis Christian inissutaιιone cum Iudais, Utinuisse actum n dicis. Et inam locis non se sed Hosen, or verbumsuam consiluisse Iudicem. Nimirum,losaic1Doctores,VtMoyse liqudicem assere rent,Christum Iudicis officio exuerunt.Εt cur,Hunni, rursushic audes deprauare scriptura, & Christo tua. ta tribuere,quasilaa.s.aut Ia.dixerit:Non eras remo
XXXIII. Sed quam bellum,ic belle sibi eoi
maen est illud eorundem dogma:Spiritumianctu quatenus praecis Eper scriptura loquitur,eo modo quo
hactenus semper locutus est, ac proinde si aliud interim nec dicat, nec faciat, non iam quidem ita clara 1e tentiam ferre ut altera pars euidenter sciat,se causam i obtinuisse,altera se causa cecidisse,sed, ea tamen ratio- quatenus ita praecise perscripturam loquitur,lio
, re posse quet est apertissima plicatio coir di γ, iis,cum Deus de factoviri sectat,quicquid ea praecinx-gationefacere potest Etiamsi quisquis hocno asserit, is a edicantibaexecrabilε blasphen lana asserit sed abs ς ut a blasphemia Deus vindicari nonpossit, nisi as olis G pertaco tradictione. N. Ner
196쪽
XXXIV. Neque vero illud in extremis Ruri Ierandu, quod Hunnius asseruit,obseruatione PasChatis' Christiano humo esse cultu diuinu: In quo rursus Moab cus Doctor,Mosaica legem EuangeliCaeno obscure antepol sit Scilicetobseruatiorisinatis Iudaici,in quo ty picus agnus iliolabatur, entibusIudaeorum reprae sentabatur beneficium illud liberationis E erilitum ac manibaelharaonis,cudivi procul dubitaeo diuinus. quide praecipuisblennitate obseruandus. At Pascha Christianorum in quo Christus verus ille agnus . facta
iam immolauione, contra mortem ac diabolum trium- Phatili, in quo memoriata, recolitur Redemptionis hun anae at , aeterna , seruitute diaboli, Cultus diuinus
non est. laque ideo solii quia sic censuit Hunnius,cui valere debet Claristus 'ut vivat Moyses
XXV. o spectat etiam illud eiusdem pronum situm:eos qui pertinaciter asserant,pascha celebrati, dii non esse die Dominico, sedluna dς cinia quarta inaudaris,ut olim iaciebant galladecimani abomnibus pro haereticis habiti, ne me licereticiis
tullianum, Epiphanium, Augustinum, qui eos in . Ha reticorum catalo ro reposuersi , respondebita Praedi-Can S, eo ideo in cliae reticis numeratos esse, quod ex Celebratione Palchattis fecerunt sit gul: arcuitu, eidCΦri ViXerunt opinione neces luatis, ut etia nobis in Col
loquio res podit Annon vero haec egregia responsioesu Sancti Patres 'omnes,4 quideli inprimis tres illico stanter defendebant,Pascha necessario die Dominico, adq; in honorem&memoria dominicae resurrectionis, celebrandu esse,cotra Quartadecimanos,et a siΗ-
197쪽
quam quod Pascha necessario velut diuinum , quenis dam cultum obserualidum esse dicerent. Vt interim taceam,in ea sua responsioni ipsum Hunnium sibi parum constar Mqui, Cum prius 'abilute negameo Quartadecimanos Haereticos fuisse, post assignata . Causa conCesserit . Sed N in hoc fortasse dogmam
suo Moysi consultum esse volebat, ut siquando forti occasio esseo, Pascha decimaquarta bina cinxi Iudaeis celebrandum esse decerneret. cibae, XXXVI Sed q*dsia Iudaeis, ad gentiles atquaginnicos parumper deficeret Hunnius DCerte quidem id a gentilium im pietate non procul abesse via
detur, quod in Colloquio asseruit: Euangelium S.Matthaei elle Matthaei siue canonicum, hoc est, verbum a Dei, non est articulum fidei, sed tanquam , traditi nem quandam seu testificationem solum historicam,
fide historica, ob historicam testificationem Ecclesiae credendum esse. Vbi quando nihil nisi historicum audis,nescio quid non profanum audio :Ets quidem postea dictum hociuum,. adhibitis pharinacisaeni conatus fueritilunnius , cuius tamendeclarationi an
fide, habenda sit sitis scio. i. ii. XXXVII. Nam quid illud est, quod idem in
ruit,imo etiam pertinaciter defendit, Euangelium sancti Matthaei, est Matthaei siue a canonicum, non tantum nor ess articulum, sed nec dogma dri, nec Iartem verti diuini. quo quid aut stultius, auo magis impium dici possit,non video. Quid enim est dogma rude nisi ut ita loquar,placitum seu decretum,inuυω tentia fidei velReligionic. Sed scriptum ess oporterdicet Pri dicant. nept. Certe quidem S. B siliu
198쪽
eum , dixisset, nos dogmata quae in Ecclesias dicantur, quae Bassi de spindam haberee docisinaprodita,quaedam rursu ex Apostolorum tri. ione,o quide vir parem vim adpietate habentia, ocis κε
appellauit, quicquid religiose aux obseruatira aut Sitiar,utsigno oravisse velabos gnare , confra aquamB ptismatu νί---ddmin, Nequaquam autem restringit eamvocem ad ea, quae in scriptura expressa continentui meindo nonn in scriptimi expressε ibitur,s rivium, Timo theum, cum, pertransi Mab Arista, moribus,qui erant Hierosolymis. Ecce Ἀσ-mata vocantur Apostoloburru, Seniornm decreta, quamuis inscripturis necdum comprehensa. Negaret autem, eam Ecclesiae traditionem dolibris caonicis este partem verbi diuini Aonge intolera mitilius est. Nam via ea traditio diuina authoritate me
diatEvel immediatEEcclesiarestreuelata siue a1posita, aut non est Si est, eritvlique pars quaedam,verbissitum quod nimirumlocutus est Deus ros san rum, fi non est,erm nec diui acintillibilifide eredenda estivo tamenta credendam esse sua sino Aduersiiiij. Et planεώιμώ astu est,in quo tanta turpiterlapsi
sunt Praedicantes. XXXV ΙΙΙ. Sed necdum finem deIirandi facie Hunnius,circa Euangelium sancti Mattheti &c. Quid enim diu multumque inquiramus, undenam conste Euangelium S. Matthaei esse Canonicum, Memnia alimonstratur, ut ait Hunnius', ex Me ε μα- si Mamm
199쪽
dum reserantur 3 Certe quidem ad quatuor Euangelistacreferri,exsbia scriptura non discimus; sedS- tum patrum intorpretationi. Secundo,esto quatuor Euangelistas significet, nunquid ideo,si aliuderio costaret, sancta MatthaeumEuta
sellii eos ipsisse, id ex ijs scripturis demostrari possvit Terrime etiam, ex illis testimonijs Scripturio
eolligatur S. Matthaeum e quitu Euangelistarum, mero esse,atq; adeo Euangelium conscripsisse, nequaquam tame ideo ex illis scripturis demonstrari potest , idipsum Euangelium , quod nunc Matthaeri nomine praenotatum in manibu habemus,vere S. Matthaei Euangelium esse. Quid enim, si veru S. Matthaei Euan
gelium perijsset, &aliud quoddam eius nomine falso inscriptum obtrusum fuisset, sicut alia quaedam meu depigrapha Euangelia existunt, nimisum Thomaei a nabete, c.sub quoru nominib. Pseudoeuangelia quae . da ab haereticis suppositi cclesiae obtrusa fuerunt . Quid si hoc quid Eas. Matthaeo Euangelium costa - tum fuisse ed postea tamen nouis additamentis ab Haereticis auctu,aut in sententi ipsis nequiter deprauatum fuerit, an etia hoc factu non esse ex visione qua tuor Animaliu dem 5strahiturξEcce quam inept=Hun-- nius, qua absurde ex quolibet quodlibet dena onstrat.
XXXIX. Sed quia ipsemet sibi probe conscio us erat su e in ea re stoliditatis , ideo aliud stubsidiu aduocare voluit, nimirum a Caluinis is, qui non a tu ide scripturas canonicas alio canonicis discernere didice, 'mini, qua exinnato quoda ipsis scripturis lumine,quo fiat,vin5 minus Scriptura Sacra alio sacramentis ocu lis discerpatur, qualumeάienebris, Albuanigro,ocu
lis corporis ducerni possit. In hac sententia ali
200쪽
et1a,ex Inera desperatione, pclamauit Hunnius, idn6tatu ex Ecclesiet testificalitione detra exinterniser longe uidenturi, Critird Cognosci, quae Micat mantve, ait Iae. Mailbronne hanc Scripturam a Spiritu .profeciam esse. Quod si talis, qua Caluinistis obijcias, S S. Patres,et-s mente perspicacissima, diligentissimo Scripturas I ctitaret,subinde tameno intorse circa scripturiviali axe consignandu non nihil dissensisse; dum unus quis alique scriptura:librum, quando per Ecclesiastica a thoritatε nihil certi constitutu erat, velut canonicum *ceptauit;alter vero extra Canonem reposuit. Respondere necessario debebiit isti, Sanctos patre, illos, qui volvere canonicii librii non agnostebant,vel
montanonicia, tanqua canonicia veneratisint, mentis oculis in ea re destitutos fuisse, ut qui re alioquin e uideter oculis subiecta no cernerent plane infelices noctuae, quaecu diei lumen ferre nc positiat, eoru perspi-CaCitatem tanquamςCitate colademnant, qui acutius
ident,quaipsi vident terrae filis animales homi nes 'umit Mate aut digni,vix nati,se sanctis Patri usoculatiore faciantiEt quid responde- bunt,quod necipsi quide inter se c5sentiunt, tameta alioqui paritalia entia internor Critiriotii,&nescio cuius tenebricosi luminis euidelia iamiatrceria nulla
unqua fuit inter oculatos controuersia, an tumesti 'me antenebrae simi tenebrae. Si ergola euidenter scriptura sacra, a nO Sacra discernut, cur Caluinistae Apoc lypsin S.Ioannis , canonico libro habui, que Luthera Ilii MisIsori, ni coiis uniter extra Canone reponues Cur ex ipsismet an de D mi N